Choroby

Rodzaje szpicu pomorskiego

Pomorskie dzieli się na gatunki ze względu na istnienie kilku podejść do hodowli. Na przykład w Ameryce większą uwagę przywiązuje się do gęstości i puszystości podszerstka psa, podczas gdy w Niemczech hoduje się tylko klasyczny typ rasy, podkreślając jej historycznie uformowane cechy zewnętrznej. Jak odróżnić szpic pomorski przed sobą, przeczytaj w tym artykule.

Klasyczny typ rasy

Klasyczny szpic, wyhodowany w Niemczech, najlepiej nadaje się na niemiecką fasadę tej rasy. Szpic niemiecki według normy dzieli się na pięć gatunków, różniących się wzrostem, ten drugi - karzeł - należy do szpicu pomorskiego. Chociaż niektórzy eksperci uważają je za osobną rasę.

Zgodnie z niemiecką normą, takie psy mają proporcjonalnie zwinięte ciało, czaszkę w kształcie klina, przejście od pyska do czoła jest bardzo zauważalne. Klasyczny Szpic Pomorski ma prosty i długi płaszcz z wyraźnym podszerstkiem.

Pomimo tego, że maksymalne zbliżenie do standardu zapewnia pochodzenie rodowodu, klasyczny typ nie jest teraz szczególnie modny.

We współczesnym świecie wolą bardziej widowiskowego i eleganckiego pomorskiego szpicla, którego różne rodzaje można odróżnić od kształtu twarzy. Rodzaje kagańców tej rasy są podzielone na trzy grupy:

Jeśli szczeniak się właśnie urodził, nie można jeszcze ustalić jego wyglądu. Cechy różnych typów są w pełni ukształtowane bliżej roku, kiedy pies jest już całkiem dorosły. Płeć i kolor szpicu pomorskiego może być absolutnie dowolny, struktura ciała, mają to samo, a także gruba wełna z ogonem w kształcie pierścienia.

Wygląd psa jest bardziej zależny od predyspozycji genetycznych, ale nie oznacza to wcale, że jeśli oboje rodzice mieliby "niedźwiedzi" kaganiec, wtedy szczeniak okaże się być z tym samym pyskiem.

Rozważmy bardziej szczegółowo każdy typ szpicu pomorskiego.

Typ Fox

Normę American Kenel Club opisuje ten typ Pomorza: z wydłużonym pyskiem bardzo podobnym do lisa. Oprócz pyska w kształcie klina, psy te mają puszyste policzki, okrągłe oczy, wąski podbródek i mały nos w kształcie guzika.

Szpice te przypominają lisa nie tylko w kształcie kufy, głowy i uszu, ale także w prawie każdym wyglądzie. Ogon takiego szpica pomorskiego jest dłuższy niż ogon psa "niedźwiedzia".

Ten typ szpicu pomorskiego łatwo pomylić z klasyczną niemiecką fasadą. Ale różnice wciąż istnieją: dłuższe nogi i mniej długa wełna.

Szczenięta Spitzów rasy Fox Pomeranian są najtańsze, ponieważ obecnie mają mniejszy popyt. Hodowcy, którzy podążają za trendami mody, uważają ten szpic za małżeństwo, ale nie moda dyktuje warunki, ale standard. Zgodnie ze standardem szczenięta typu lisiego są w większości rodowodowe, a zatem najbardziej obiecujące do hodowli i uczestnictwa w wystawach.

Typ niedźwiedzia

Najbardziej spopularyzowane są psy szpic pomorskie typu "niedźwiedzi", ze względu na ich śliczne podobieństwo do młodych szczeniąt lub szczeniąt.

Szczególną różnicą jest grubsze włosy na kościach policzkowych, co nadaje policzkom pulchny wygląd. Kufa jest lekko spłaszczona, czyli mniej wydłużona. Czarne oczy znajdują się bliżej nosa, którego wierzchołek jest nieco wyższy niż w przypadku lisa. Uszy tego gatunku są najmniejsze.

Typ "niedźwiedź" ma bardzo gruby płaszcz, nie tak długi jak inne gatunki. Podszerstek jest dobrze rozwinięty ze względu na prostopadłe włosy stojące. Te psy tracą niewiele w trakcie sezonowego procesu ze względu na gruby stos.

Niestety, szybko rosnący popyt na ten gatunek szpic pomorski ma szkodliwy wpływ na rasę. Hodowcy biegają po modę i starają się, aby twarz "niedźwiadki" była jak najkrótsza, czasami mniejsza niż centymetr. Biorąc pod uwagę, że w innych typach długość kufy wynosi od trzech do pięciu centymetrów.

W rezultacie psy mają trudniejsze oddychanie, dlatego rozwijają się choroby tchawicy i serca. Szczególnie niebezpieczna choroba, syringomyelia, wpływa na centralny układ nerwowy, stopniowo wpływając na całe ciało psa.

Popularność niszczy zdrowie niedźwiedzi rasy Spitz Pomorski, skracając ich żywotność. Psy po prostu umierają przedwcześnie.

Wiele żłobków dbających o zdrowie rasy odmawia takich prób hodowlanych i oferuje inny sposób: pielęgnacja - obcinanie Szpicu Pomorskiego za klasyczną, niedźwiedzią powierzchowność.

Dog grooming

Szczenięta szpicu pomorskiego w młodym wieku są bardzo podobne do młodych. Kiedy dzieci zaczynają dorastać, ich wygląd się zmienia. Ale często właściciele chcą, aby psy nadal wyglądały jak niedźwiedź.

Możesz zrobić bez niszczycielskiej selekcji i po prostu pójść do salonu pielęgnacji. Zwłaszcza, jeśli twoje zwierzę ma okrągłe oczy. Eksperci takich salonów wytwarzają wełnę do strzyżenia w taki sposób, aby pies jak najwięcej jak niedźwiedź.

Przede wszystkim fryzjerzy obcinają wierzchnią warstwę wełny, w wyniku czego długość podszerstka jest porównywana z długością reszty wełny. Następnie mistrzowie obcinają włosy na głowie, nadając mu niezbędny kształt. Jeśli praca jest dobrze wykonana, to nawet niezbyt odpowiednie oczy stają się bardziej zaokrąglone.

Ale tutaj są pewne zasady: nie można wyciąć wewnętrznej warstwy wełny, ponieważ nie jest ona przywrócona. W związku z tym maszynka do strzyżenia, szczególnie łysa, jest surowo zabroniona. Jeśli fryzjer popełni błąd, twój szpic pomorski pozostanie na zawsze krótkowłosy.

Typ zabawki

Japończycy, zainteresowani białym kolorem psów, wyhodowali typ pośredni. Od pierwszego spojrzenia na białą "zabawkę" szpic pomorski nie jest pewny, czy jest prawdziwy czy nie.

W przyszłości hodowcy, którzy naprawdę lubili ten typ, zaczęli używać miniaturowych psów o różnych kolorach do hodowli psów.

Podgatunek karłowaty szpicu pomorskiego jest bardzo trudny do odróżnienia od rodzaju niedźwiedzia, ale nadal występują drobne różnice. Kufa szpicu "zabawkowego" jest płaska, podczas gdy dla "niedźwiedzia" jest zaokrąglona. Oczy psa-zabawki są nieco wyższe i trochę dalej.

Który widok wybrać

Niezależnie od rodzaju szpicu pomorskiego, na którym się skupiasz, musisz wyraźnie zdać sobie sprawę, że typy psów nie mają wpływu na charakterystykę postaci. Zwłaszcza w kondycji psychicznej i fizycznej zwierzęcia.

Jeśli szukasz przyjaciela rodziny i dobrego towarzysza, to absolutnie każdy typ Szpicu Pomorskiego będzie Ci odpowiadał. Ale jeśli twoim celem jest uczestnictwo w wystawach lub hodowli, najlepszą opcją będą psy, które są najbardziej odpowiednie dla podstawy standardu.

Nie powinieneś ścigać się z modą, w przeciwnym razie ryzykujesz, że pomorski szpic-pies z poważnymi problemami:

  • odchylenie od standardu z powodu nieudolnego rozmnażania się, na przykład, zubożenie, z powodu którego rozwija się nienormalny zgryz;
  • choroby dziedziczne.

Jest o wiele ważniejszy niż niemodny wygląd lub niewielka cena.

Rodzaje szpicu pomorskiego

Ta niemożliwa pozytywna istota sprawia, że ​​się uśmiechasz. Uśmiech przykleja się do samych warg, nie pytając, jaki nastrój przed chwilą miał ten człowiek. I oczy! Jak uzyskać wzrok wszystkich, którzy widzą Spitz-Pomeranchik!

Wydaje się, że szpic pomorskiego karła nigdy nie jest smutny. W rzeczywistości tak jest. Wyjątkiem jest samotność. Jego pies postrzega jako karę. Co ciekawe, psy każdej rasy nie wiedzą, jak pożegnać się z mistrzem przez godzinę lub dwie. Pożegnają się na zawsze. W Szpicie to uczucie jest przerośnięte.

Najbardziej ukochaną rodzinną rasą ozdobną jest pomarańcza. Ale co wybrać wewnątrz rasy? Tutaj, jak mówią, oczy biegną, a serce pęka. Zastanów się nad typami Szpicu Pomorskiego, ich najbardziej charakterystycznymi cechami. "Pomarańcze" różnią się kształtem twarzy, ale są też inne znaki.

  • Klasyczny, w życiu codziennym - lis.
  • Niedźwiedź (niedźwiedź Taddy).
  • Zabawka (lalka niemowlęca).

Pomorski Fox Type

Nie pomylisz tej chytrej twarzy z nikim. "Pup" uśmiecha się i szybko biegnie na spotkanie, jeśli zostaniesz przyjęty do rodziny. W przypadku fizjonomii pojawia się pytanie: "Co traktujesz? "Ale jeśli szpic pomorskiego lisa czuje się zagrożony w zbliżającej się osobie, nie, nie dla siebie, ale dla jego ukochanego mistrza, strzeż się, trudniej jest znaleźć bestię.

Opis odmiany pomeranian kurkowy:

  • Kufa jest wydłużona, miniaturowa.
  • Oczy w kształcie migdała.
  • Wąska dolna szczęka.
  • Cienkie, eleganckie nogi.
  • Puszysty ogon ułożony jest w pierścień.
  • Zwarte ciało o dobrych mięśniach.
  • Małe, wyprostowane uszy w kształcie trójkąta są sadzone na czubku głowy.
  • Na mocnej szyi - piękna grzywa.

Pomorski typ niedźwiedzia

Nie ufaj pojawieniu się tego rycerza. Czy zwariowałeś? Na żywo pluszowego misia? Wszystko to dzieje się, dopóki nie rozpozna w tobie wroga. W procesie selekcji udało się usunąć rasę karłowatą "Pomorzan" z dość dużych psów. Oto tylko "niedźwiedź", który o tym zapomina. Dlatego dziecko reaguje na wroga, jak przystało na strażnika: dzwonienie szczeka, zły warkot, może nawet ugryźć nudne.

Opis odmiany Pomorski niedźwiedź:

  • Spłaszczona twarz na wytrzymałej głowie.
  • Podbródek jest lekko uniesiony.
  • Mocne, pokryte grubymi podszerstkami.
  • Ze względu na gęstość futra twarzy ozdobiony jest pulchnymi policzkami.
  • Przyciski do oczu są zasadzone blisko, przycisk z nosem jest podniesiony.
  • Małe wyprostowane uszy mają półkolisty kształt i są pochowane w kapeluszu, a następnie - grzywa.
  • Kształt ciała - prostokątny, zwarty, mocny.

Typ zabawki szpic pomorski

W ogóle nie jest zabawką, chociaż wygląda dokładnie jak pluszowy piesek. Zwłaszcza we śnie. Jest to jedyny czas, kiedy pomarańczowa zabawka jest w spokojnym stanie. Wydaje się, że sens jego życia składa się z przygód, wyczynów w imieniu właścicieli, gier typu catch-up. Ulubioną drużyną jest słowo "aport".

Opis typu zabawki Szpic Pomorski:

  • Kufa jest bardzo podobna do "małego misia", ale "mała twarz" sama ma bardziej płaski kształt.
  • Oczy ustawione szerzej i wyżej niż "niedźwiedź".
  • Łapy są puszyste, mocne, mocno stojące.
  • Bardzo gruba wełna sprawia, że ​​pies wygląda jak prawdziwa zabawka.
  • Głowę zwieńczono czapką, kufę udekorowano pulchnymi policzkami, szyję udekorowano grzywą.
  • Puszysty ogon - duma "pomarańczy".

Z historii pomarańczy

"Kiedyś nasi przodkowie byli dużymi, silnymi północnymi psami. Nawet w epoce neolitu służyli jako strażnicy ludzkich mieszkań, żywności, własności. Starożytny szpic północny pracował na sankach. Wtedy nasza rasa została zauważona, doceniona uroda, życzliwość, oddanie i zaproszona do życia w pałacach, "ta historia jest przekazywana między" Pomorzanami ".

A z ludzkiego punktu widzenia jest to czysta prawda. Spitz karzeł Pomorski typ niedźwiedzia został wyhodowany przez hodowców ze względu na modę na małych domowych sofach. Finowie, Anglicy, Niemcy mieli rękę w hodowli tej rasy.

"Pomeranets" Marco pozostał w historii jako najbardziej uprzywilejowany pomorski szpic-niedźwiedź. Był ulubieńcem angielskiej królowej Wiktorii. Pies został przywieziony z Niemiec, wywołał modny boom wśród kobiet.

Pod koniec XIX wieku pierwszy szpic przekroczył Ocean Atlantycki. Rozpoczął podbój Ameryki. Hodowcy Nowego Świata gorliwie nastawieni do pracy.

Pomorski spitz-niedźwiedź zakochał się w królewskim dworze Rosji. XX wiek był testem dla rasy. Robotniczo-chłopski kraj nie potrzebował kanapowych psów. Na granicy obecnego stulecia wznowiono hodowlę niemowląt w kraju.

Kolorowanki szpicu pomorskiego - które tylko natura może wymyślić. Najczęstsze z nich to czarny, biały i czerwony. Za nimi - czekolada, krem. Gdy na skórze pojawia się plamka w innym kolorze, jest to już "mały pies", czyli pies o sable koloru. Ostatnio pojawiły się "tygrysie młode", z charakterystycznym wzorem wełny.

Kilka wskazówek

  • Jeśli jesteś flegmatyczną osobą, nie bierz tego zingera, szukaj spokojniejszej rasy psów. Hałas i ciągły ruch będą cię irytować. Tak, a pies będzie cierpiał, widząc twoje niezadowolenie. Szpice są gotowymi towarzyszami, lojalnymi i odwiecznymi przyjaciółmi do wesołych, pełnych temperamentu ludzi.
  • Nie bój się zacząć "pomarańczowego" z powodu grubej wełny, mówią, że będzie trudno oczyścić dom podczas zrzucania. To nie jest takie straszne. Musisz tylko przeczesywać zwierzaka co tydzień.
  • Jedyną negatywną cechą pomorskich dzieci jest dzwonienie, pełna kora. Jeśli mieszkasz obok swoich sąsiadów, a nie w oddzielnej przestrzeni życiowej, pomyśl o ludziach za ścianą i ich spokoju ducha. Lub o wychowaniu zwierzaka od najmłodszych lat. Dobre maniery zostaną odrzucone, jeśli pies poczuje się zagrożony przez cenną osobę swojego pana.

Ogólnie rzecz biorąc, odetnij wszystkie wskazówki i logiczne wnioski. Jeśli zakochałeś się w cudownym zingerowaniu, koniecznie zdobądź kolejnego członka rodziny, miniaturę Spitzu Pomorskiego.

O szpice lisiątko i jego odmienności od innych przedstawicieli rasy pomorskiej

Malutkim stworzeniem, które może jednocześnie być wiernym przyjacielem, bez lęku przed pośpiechem, by chronić właściciela i posiadając nieskończoną miłość do wszystkich członków rodziny, jest szpic pomorski.

Pochodzenie i typy

Szpic pomorski uważany jest za najmniejszego przedstawiciela rasy szpic. Te ozdobne zwierzęta przyjechały do ​​nas z historycznego obszaru należącego do terytorium Niemiec - Pomorza. Po raz pierwszy z Niemiec spitz został sprowadzony do Anglii w okresie panowania królowej Wiktorii w 1870 roku.

To właśnie Szpic stał się ulubionym psem królowej Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii. Piękne miniaturowe psy szybko rozprzestrzeniły się wśród angielskich arystokratów i stały się przedmiotem badań dla hodowców w wielu krajach w celu poprawy rasy.

Różne hodowle wykorzystywały różne metody hodowli zwierząt rasowych i zidentyfikowano trzy główne typy szpicu pomorskiego.

Niedźwiedź

Najbardziej popularne wśród miłośników karłowatych psów cieszy się szpic pomorskiego pomorskiego. Pomimo faktu, że lis jest uważany za standard rasy, niedźwiadki są bardzo poszukiwane ze względu na ich podobieństwo do pluszowego misia:

  1. Wełna u psów tego typu jest krótsza niż u innych gatunków, z dobrze rozwiniętym grubym podszerstkiem;
  2. Kufa jest krótka, jakby spłaszczona. Pomimo norm, popyt na mini psy skłania się ku jeszcze krótszej kufie;
  3. W Szpicu Niedźwiedzia Pomorskiego najdrobniejsze kłosy należą do większości gatunków;
  4. Okrągłe oczy blisko osadzone na okrągłym pysku;
  5. Szkielet jest zwarty i ma silne mięśnie.

Sierść zwierzęcia jest bardzo gruba, więc w okresie linienia nie wystrzela, ale zatrzymuje się na futrze. Z chwilą wyczekiwania problemów z kulkami futra w całym mieszkaniu nie będzie.

Zabawka

Pośredni szpic pomorski został wyhodowany przez Japończyków. Początkowo przedstawiciele tego typu byli wyłącznie biały. Nie można odróżnić śpiącego zwierzęcia od śnieżnobiałej pluszowej zabawki.

  1. Kufa jest bardzo podobna do niedźwiedzia, ale bardziej płaska, podobna do "małej twarzy";
  2. Nos spłaszczony, ale czarne oczy są szersze niż "niedźwiedź";
  3. Wełna pomarańczowej zabawki jest tak gruba, że ​​zadbane zwierzę przypomina puszystą kulkę.

Pieprznik jadalny

Najbardziej zgodne ze standardem zatwierdzonym przez American Kennel Club Pomeranian lizy type lub "kurkowym". Ta karłowata rasa różni się od klasycznego niemieckiego standardu elegancją i wdziękiem tego miniaturowego lisa.

Proporcjonalna budowa ciała i szlachetna postawa miniaturowego zwierzęcia przyciągają opinie doświadczonych hodowców i amatorów;

  1. Gęstość wełny w tym typie szpica pomorskiego jest mniej wyraźna, ale pokrywa jest miękka i jedwabista.
  2. Kolor wełny ma 12 odcieni koloru czerwonego.
  3. Niemiecki szpic jest bardziej masywny, kręgosłup "kurków" jest bardziej kruchy i pełen wdzięku.
  4. Kończyny wysokie z długimi, zgrabnymi palcami.
  5. Skrzynia jest mała i niezbyt obszerna.
  6. Kufa ma klinowaty, spiczasty, 3-5 cm długości;
  7. Struktura głowy przypomina czaszkę lisa o oczach w kształcie migdałów.
  8. Uszy zwierzęcia są wyprostowane trójkątne.
  9. Szczęki zamknięte w postaci nożyczek.
  10. Ogon przedstawicieli tego typu jest dłuższy niż u "młodych".

WAŻNE!

Jeśli zdecydujesz się wziąć udział w wystawie, należy pamiętać, że obecność białych plam w kolorze jest sprzeczna ze standardem rasy i jest uważana za wadę. Wyjątkami są białe lub beżowe kolory.

Wąski podbródek, mały nos i puszyste policzki nadają pyskowi piękny "uśmiech".

Mały wybór zdjęć przedstawicieli tego typu.

Szpic pomorski - typy ras ze zdjęciami i opisami

Rodzaje szpicu pomorskiego

Wszyscy zainteresowani rasą Pomorskiego Pomorza prawdopodobnie słyszeli, że są trzy rodzaje tych psów. Jednak w rzeczywistości tylko jedna spełnia normę, podczas gdy dwie pozostałe mogą być tylko zwierzętami domowymi i nie mogą brać udziału w wystawach. A więc typy pomorskie:

Zbadajmy każdy z poniższych rodzajów pomarańczy i zobaczmy, jak się od siebie różnią. Patrząc w przyszłość, zauważamy, że różnią się jedynie kufą i kształtem głowy, a we wszystkim innym - dokładnie tak samo.

Pomorski Fox Type

To szpic pomorski Fox, który spełnia standard rasy, takie psy biorą udział w wystawie i wygrywają nagrody i tytuły. Zgodnie ze standardem mają one dość wydłużoną kufę, oczy w kształcie migdałów i wąską żuchwę.

Pomorskie Fox Type Photo

Pomorski typ niedźwiedzia

Najpopularniejszym teraz jest niedźwiadowaty szpic pomorski, a wszystko dzięki dwóm psom - Bu (Boo) mieszkającym w Europie i Shunsuke (Japonia). Na zdjęciu poniżej po prawej - już legendarny Boo. Ogólnie jednak typ niedźwiedzi różni się od lisa mniejszą wydłużoną (okrągłą) głową, bardziej spłaszczoną kufą i lekko podniesioną brodą. Ponadto oczy "misiów" znajdują się nieco bliżej nosa, a koniec nosa podnosi się nieco wyżej.

Pomorska fotografia niedźwiedzia.

Typ zabawki szpic pomorski

Znacznie mniej powszechny jest szpic pomorski. U takich psów twarz jest jeszcze bardziej płaska niż u przedstawicieli typu niedźwiadkowego, a oczy znajdują się nieco dalej od siebie i nieco wyżej. W innych kwestiach niektóre "zabawkowe" szpice są naprawdę trudne do odróżnienia od miękkiej zabawki. Przykład tego znajduje się poniżej, ze zwierzakiem na zdjęciu po prawej stronie.

Pomorska zabawka typu spitz.

Ciekawy Szpic Pomorski

  • Na zachodzie cena dorosłego pomerańskiego zabawki i niedźwiedzia typu Spitz sięga 10 tysięcy dolarów, ale w Rosji różnica w cenie między typem nie jest duża, ponieważ w zasadzie prefiks "niedźwiadek" służy do szybkiej sprzedaży szczeniąt. Zwróć uwagę, że szczenięta typu zabawka i niedźwiedź powinny być sprzedawane już dorosłe, ponieważ w młodym wieku nie można dokładnie powiedzieć, w jaki sposób dziecko będzie rosło.
  • Normalna długość twarzy dla Szpica Pomorskiego - od 3 do 5 centymetrów, takie psy nie tylko wyglądają uroczo, ale też nie mają problemów zdrowotnych. Jednak zbyt krótki pysk (czasami mniejszy niż 1 cm) nie pozwala zwierzęciu normalnie oddychać, co może powodować tchawicę i choroby serca, a także zmniejszać oczekiwaną długość życia.
  • W młodym wieku wszystkie szczenięta typu niedźwiadkowego są podobne do małych słodkich niedźwiadków, jednak po dorastaniu zmieniają się. W takim przypadku, jeśli chcesz mieć niedźwiedzia pomarańczowego, powinieneś zastosować pielęgnację. To właśnie fryzura sprawia, że ​​wspomniany pies Boo jest tak niezwykły i popularny.
  • Pomorskie zdjęcie (+ opieka i konserwacja)
  • Hodowle szpic pomorski
  • Yorkshire Terrier fotki (szczenięta i psy)

Na naszej stronie znajdziesz informacje na temat ras psów, leczenia chorób, zaleceń pielęgnacyjnych, recenzji gotowych pasz i opinii na ich temat, a także wiele innych równie przydatnych i interesujących!

Rodzaje szpicu pomorskiego

Szpice, pieski należą do kategorii prymitywów. Ich odległym przodkiem jest pies z torfu kopalnego. W XVIII wieku szpice małych rozmiarów stały się modne w arystokratycznych kręgach społeczeństwa. Ulubieniec angielskiej królowej Wiktorii, Pomeranian Marco, został pierwszym producentem nowej rasy, różniącym się rozmiarem miniatury. Obecnie istnieją 3 typy pomorskiego szpica krasnoludzkiego: niedźwiedzia, lisa, zabawki. Najpopularniejszy pomorski szpic-pies.

"Mały Miś"

Niedźwiadek zawdzięcza swoją niesamowitą popularność na świecie dwóm przedstawicielom rasy, z USA i Shunsuke (Shunske) z Japonii. Dumne kochanki malutkich myszy regularnie umieszczają śmieszne zdjęcia zwierząt w sieciach społecznościowych. Japoński Shunsuke spowodował bezprecedensowy "Spicemania" w Chinach. Ponadto "niedźwiedzią" wersję pomarańczy polubił twórczy beau monde. Paris Hilton, Anna Semenovich, Maria Sharapova i Sylvester Stallone prezentują swoje ulubione utwory publiczności.

Boom wokół "niedźwiedzi" z jednej strony przynosi zyski hodowcom pomarańczy, az drugiej - powoduje nieodwracalne zniszczenie zewnętrznej części rasy. Ze względu na wielbicieli mody, hodowcy starają się wystawiać psy z najbardziej zadartym pyskiem, nie dłuższym niż 1 cm. Taka dysproporcja w strukturze czaszki prowadzi do rozwoju licznych patologii: trudności w oddychaniu, przerw w sercu. Często u odstających uszu "niedźwiadków" występuje syringomyelia atakująca centralny układ nerwowy. Długość życia psów dramatycznie się zmniejsza.

Aby zminimalizować szkody dla zdrowia "niedźwiedzi", ich właściciele powinni poprawić wygląd psów za pomocą pielęgnacji. W takim przypadku strzyżenie powinno zostać wykonane przez wykwalifikowanego specjalistę. Jeśli pies zostanie skrócony zbyt krótko, nowa sierść nie urosnie i stanie się pomarańczowoczarna.

Dokładne określenie struktury twarzy u noworodka może mieć miejsce tylko wtedy, gdy rodzice należą do tego samego gatunku. Charakterystyka staje się wyraźnie widoczna, gdy pies dojrzewa i osiąga wiek jednego roku:

  • małe oczy blisko siebie;
  • mały nos;
  • płaska twarz;
  • puszyste policzki;
  • zaokrąglone uszy;
  • gruba grzywa na głowie;
  • tors, gęsty, prostokątny kształt.

Średnie wymiary dorosłego osobnika typu "niedźwiedź" wynoszą: wysokość do 22 cm, waga 3-3,5 kg. Kolor wełny ma wielokolorową paletę. Najrzadsze są biało-czarne. Lepiej jest zdobyć szczeniaka w wieku 5 miesięcy, kiedy jego wygląd już się uformował.

Pomarańczowy niedźwiedź jest idealnym towarzyszem, w pełni dostosowuje się do charakteru i przyzwyczajeń właściciela. Wyróżnia go wesołość, żartobliwość, wigor i pomysłowość. Dobrze dogaduje się z członkami rodziny i innymi zwierzętami. Psy tego gatunku mają tylko dwie zauważalne wady - obfite wypadanie włosów podczas zrzucania i głośne szczekanie (autor wideo Wszystko o psach superminiki).

Typ Fox

"Kurki" są znacznie gorsze od "niedźwiedzi" na popularności. Jednak jest to ten rodzaj karzełków, który jest prezentowany na międzynarodowych wystawach, ponieważ odpowiada opisowi rasy:

  • sekcja długich oczu;
  • wydłużona kufa;
  • tors męski;
  • puszysty zaokrąglony ogon;
  • trójkątne uszy stojące;
  • grzywka na szyi;
  • wysokie cienkie łapy.

Wełna ma do 12 różnych kolorów. Najczęstsze "kurki" z wełną czerwoną, beżową lub sable. Białe plamy są uważane za wadę.

Lis pomarańczowy wyróżnia się posłuszeństwem, żartobliwością i życzliwością. Możesz chodzić z nim przy każdej pogodzie. Dla zwierząt nie wymagają specjalnej opieki. Szczotka do włosów 2 razy w tygodniu. Kąpać się w tygodniu. Fryzurę tworzy się, gdy włosy rosną.

Podawać najlepiej suchą zbilansowaną karmę. Aby zmienić, dodaj do diety mięso, warzywa i owoce. Unikaj przekarmiania. Nadwaga szkodzi zdrowiu zwierzęcia.

Słabe miejsce w zachowaniu "lisa" - pragnienie przywództwa. Miniaturowy pies nie boi się wejść w kłótnię z większymi psami, aby udowodnić swoje prawa do terytorium. Dlatego na spacerze nie możesz go wypuścić ze smyczy.

Zdjęcie wyraźnie pokazuje różnicę między gatunkami "niedźwiedzia" i "lisa".

Typ zabawki

Typ "zabawka" lub "dolary dziecięce", w swoim wyglądzie, jest pośrednią opcją pomiędzy standardowym "lisem" a nowoczesnym "niedźwiedziem". Podobnie jak małe pluszowe zabawki, psy przywiozły japońskich hodowców. Podstawą byli szpic pomorski o białym kolorze. Później pojawiły się odmiany i inne odcienie wełny.

Kaganiec dolarów nie różni się zbytnio od niedźwiadków. Jest mniej zaokrąglony, z opuchniętymi policzkami. Oczy szersze od siebie. Włosy na ciele i nogach są bardzo grube i puszyste. Ona daje mały pies spojrzenie.

Mini szpic

Jest to odrębny gatunek w rodzinie o kształcie szpica. Odłączył się od Pomorzan w drugiej połowie ubiegłego wieku. Czasem nazywa się je "pomarańczami w miniaturze". W latach 80-tych mini szpice zostały po raz pierwszy zaprezentowane na wystawie międzynarodowej. W charakterze mini szpica pozytywne i negatywne cechy są ze sobą splecione: lojalność, przebiegłość, upór, chwiejność.

"Minicles" są dużymi właścicielami. Nie chcą dzielić się swoim ukochanym mistrzem z nikim i mogą przeciwstawić się każdemu, kto jest blisko. Pomimo mikroskopijnego rozmiaru, pies może stanąć sama i bez wahania ugryźć sprawcę. Dlatego należy chronić małe dzieci przed zabawą ze zwierzakiem.

Nie ma specjalnych wymagań w treści "minikov". Opieka w domu jest taka sama, jak w przypadku innych szpiców.

Cena elitarnych dzieci Szpica Pomorskiego wynosi 50-100 tysięcy rubli, a pies bez dokumentów kosztuje 10-20 tysięcy rubli.

Rodzaje szpiców: typy ras, cechy, w szczególności zawartość

Słowo "Spitz" (Spitz) jest tłumaczone z niemieckiego jako "ostry" i trafnie opisuje wygląd grupy ras psów o szpiczastym "lisim" pysku i uszach, gęstych włosach i napiętym, zakrzywionym ogonie na grzbiecie.

Niemiecki szpic

Jest to pies kompaktowy w kształcie kwadratu z szeroką klatką piersiową i muskularnymi kończynami tylnymi. Długie proste włosy z grubym podszerstkiem nie chowają się i podkreśla harmonijne dodanie niemieckiego szpica. Włosy na głowie są krótsze, na szyi jest luksusowa grzywa, tylne nogi są w puszystych spodniach.

Średnia wysokość psa w kłębie wynosi od 18 do 35,5 cm, kufa jest wydłużona, uszy małe, trójkątne, z ostrymi końcówkami, wysoko osadzone i blisko siebie.

  • czysta biel;
  • czarny, czarny podpalany;
  • śmietankowy, kremowy i sable;
  • ciemny brąz;
  • pomarańczowy-sable;
  • Particolor (dwukolorowy) z podstawową bielą.

Dobre zdrowie, ostry umysł i zrównoważony charakter to główne cechy szpiców niemieckich. W rasie występuje kilka odmian różniących się wysokością i kolorem.

Wolfspitz (keeshond)

Jest to największy przedstawiciel grupy, znany również jako Holenderski Szpic Wilczy. Ze względu na wyrazisty "wilczy" kolor tych psów nie może być mylony z innymi szpicami.

Charakterystyczne cechy keeskhond:

  1. Mocny dodatek i duży rozmiar: średnia wysokość w kłębie / waga samców - 42-47 cm, 20 kg, suki - 40-45 cm 16 kg, odpowiednio;
  2. Strefa-szary kolor z czarną "maską" na twarzy, czarnymi uszami i czarną końcówką ogona;

3. Średnia długość życia 16-17 lat.

W Niemczech i Holandii Wolfschitz jest używany jako stróż i pies pasterski. Inteligentne i uważne, te psy są wspaniałymi towarzyszami, nieznajomymi okazują czujność i agresję.

(duży szpic)

Drugi największy szpic jest silny i muskularny jak kesshond. Niektóre wady rasy obejmują naiwność i dobroduszne nastawienie tych psów do nieznajomych.

Charakterystyczne cechy błotnika:

  • wzrost w kłębie od 40 do 46 cm, waga od 17 do 20 kg;
  • jednolite białe, czarne lub brązowe kolory;
  • u samców zdobiące włosy są dłuższe;
  • średnia długość życia 14-16 lat.

Grosshpitz - najstarsza i najrzadsza odmiana szpic niemiecki. Średni koszt szczeniaka w szkółkach na świecie wynosi 700-1000 euro. Najdroższe psy są pomalowane na biało.

Mittelspitz (środkowy szpic)

Szpic środkowy jest typowym przedstawicielem rasy typu lisiego. Charakterystyczne cechy małego szpicla:

  • wysokość w kłębie samców 32-35 cm, suki 29-30 cm, waga 10-12 kg;
  • kolory: monofoniczny biały, czarny, brązowy, "wilk", pomarańczowy, kremowy, cętkowany, sable;
  • średnia długość życia wynosi 12-15 lat.
Mittenspitz

Mittelshpits - żarliwy i energiczny pies, doskonały strażnik, czujny i nieufny, nietolerancyjny wobec obcych.

Kleinspitz (mały szpic)

Jest to miniaturowy pies o odważnym sercu i doskonałych cechach strażników, dzięki czemu Kleinspitz nazywany jest "stróżem - dzwonkiem".

Charakterystyczne cechy Kleinspitza:

1. Wzrost w kłębie od 23 do 29 cm, waga 5-10 kg.

2. Kolory: biały, czarny, brązowy, pomarańczowy, "wilk", kremowy, cętkowany i inne.

3. Średnia długość życia 14-15 lat.

Ze względu na podobne kolory Kleinspitz można pomylić z młodym lub cieńszym mittpitzem.

Cechy zawartości szpic niemiecki

Żartobliwe usposobienie i naturalna ciekawość szpic niemiecki mogą spowodować obrażenia szczeniaka, więc dom musi być przygotowany na spotkanie ze zwierzakiem. Druty są usuwane z podłogi, nisze pod meblami są czasowo zamknięte. Jako łóżko można kupić miękki dom lub materac.

Psy ruchome z luksusowym płaszczem wymagają przestrzegania obowiązkowych zasad opieki:

  • regularne szczotkowanie jest konieczne, szczególnie w okresie linienia;
  • Nie zaleca się bardzo krótko wycinać szpic niemiecki, płaszcz psa o każdej porze roku zapewnia organizmowi termoregulację;
  • codzienna inspekcja i czyszczenie w razie potrzeby wymagają oczy, uszy i zęby;
  • energiczne psy potrzebują wolnej przestrzeni, aktywnych gier, spacerów na świeżym powietrzu;
  • średnie i duże szpice są często trzymane w izolowanych obudowach ulicznych.

Kopie wystawowe wymagają kąpieli specjalnymi kosmetykami i regularnym pielęgnowaniem.

Co karmić szpic niemiecki

O tym, czy zwierzę karmione jest naturalną żywnością, czy przygotowanymi karmami, decyduje indywidualnie każdy właściciel. Ale nie można mieszać racji, można alternatywnie: rano - naturalne jedzenie, suche wieczorem. Jeśli wybór zostanie dokonany na rzecz "suszenia", powinien on być co najmniej karmą najwyższej jakości, a naturalna dieta szpic niemiecki obejmuje następujące produkty:

- chude mięso i ryby, lepiej ugotowane;

- zboża: kasza gryczana, ryż (dla psów w domkach zimą gotują i kasza jaglana);

- sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu: kefir, twaróg, jogurt, niesłodzony jogurt;

- duszone lub drobno siekane warzywa: marchew, cukinia, dynia, sałatka;

- Witaminy, wybrane w zależności od wieku i stanu zdrowia psa.

Niemiecki szczeniak szpic jest karmiony 6 razy dziennie, dorosły pies 2 razy dziennie, najlepiej w tym samym czasie. Zauważono, że w przypadku alergii na żywność przyczyną najczęściej staje się kurczak lub proso.

Choroby szpic niemiecki

Przedstawiciele starożytnej rasy mają naturalnie silną odporność, wspieraną przez zbilansowaną dietę i odpowiednią opiekę. Niektóre cechy są jednak charakterystyczne dla szpiców niemieckich:

  • wady zgryzu przy zmianie zębów mlecznych, kamienia nazębnego;
  • problemy z kościami i stawami, słabe aparaty więzadeł (zwłaszcza u małych psów);
  • dysbakterioza w przypadku przekarmienia, otyłość w małych odmianach;
  • nanizm (karłowatość) - wrodzona patologia spowodowana naruszeniem rozwoju przysadki i słabą produkcją hormonu wzrostu.

Terminowe szczepienia i badania profilaktyczne uratują zwierzę od problemów zdrowotnych.

Niemiecki trening szpic

Inteligencja i pomysłowość szpiców niemieckich nie wyklucza szkolenia. Naturalny potencjał zwierzęcia i tendencja do dominacji od wczesnego dzieciństwa muszą być skierowane we właściwym kierunku. Niemieckie szpice chętnie się szkolą, a wyuczone polecenia są wykonywane bez pytania.

Zespoły "Miejsce", "Nie", "Dla mnie" zaczynają trenować z 2-4 miesiącami. Specjalne zespoły treningowe i pokazowe wymagają cierpliwości, specjalnego sprzętu treningowego i socjalizacji psa.

Szpic niemiecki i inne zwierzęta

Wstrętny, ale nie złośliwy, szpic niemiecki nie wykazuje agresji wobec innych psów i nie przegapi okazji do udziału w grach kooperacyjnych, ale mały szpic może przecenić ich siłę i zostać przypadkowo ranny. Dobrze dogadują się z kotami, ale mogą cierpieć z powodu ich naturalnej ciekawości i wesołego temperamentu.

Szpic pomorski (synonimy: miniaturowy szpic, szpic krasnolud, miniaturowy szpic)

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają miękkie, "watowane" futro, które niewiele rzuca i ma krótką twarz. W zależności od wielkości występują 2 rodzaje pomarańczy:

  • mały szpic: wzrost w kłębie 23-29 cm, waga od 2 do 4,5 kg;
  • Miniaturowy szpic: wzrost samców od 18 do 22 cm, waga 1,8-2,3 kg, wzrost suk od 16 do 20 cm, waga 1,4-3 kg.

Obecnie istnieją 3 rodzaje pomarańczy, które różnią się jedynie kształtem głowy i są identyczne pod każdym innym względem.

Typ Fox

Pomarańcze - "kurki" są jedynymi, które spełniają standard. Są to psy o bardzo wydłużonym pysku, oczach w kształcie migdałów i wąskim podbródku.

Rodzaj zabawki lub lalki (baby doll)

Typ pośredni z krótszą i szeroką kufą, wysokim uniesieniem, okrągłymi, dość szeroko rozstawionymi oczami.

Rodzaj zabawki lub lalek

Miś

Najbardziej popularna odmiana pomarańczy o całkowicie okrągłej główce, krótkiej, spłaszczonej i szerokiej kufie. Oczy "młodych" są blisko zasadzone, a dzięki gęstym włosom na kościach policzkowych wydaje się, że psy mają spuchnięte policzki. Ze względu na nieco uniesioną dolną szczękę i nos "zadarty nos", psy przypominają chow-chow lub małego misia.

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają dłuższe kończyny, a wełna, przeciwnie, jest krótsza.

Dopuszczalne kolory pomarańczy:

  • biały;
  • czarny, czarny podpalany, czekolada;
  • biały, kremowy, pomarańczowy;
  • dwukolorowy.

Przy urodzeniu wszystkie pomarańcze wyglądają tak samo i dopiero w ciągu roku można zrozumieć, do jakiego psa należy pies. Za pomocą pielęgnacji standardowej lisiej pomarańczy możesz sprawić, że będzie wyglądała jak "niedźwiadek".

Żywotność szpicu pomorskiego trwa od 12 do 15 lat. Psy o niedźwiedzich twarzach z nadmiernie krótką kufą są czasami podatne na patologie serca i tchawicy, dzięki czemu mogą żyć mniej.

Cechy szpicu pomorskiego

Dwarf Pomeranian Spitz jest idealną rasą do trzymania w domu. Pomarańcze w wieku szczeniąt są ruchliwe i ciekawe, przez pierwsze miesiące psy usuwają druty, detergenty ze strefy zasięgu, zamykają szczeliny pod meblami i na balkonie. Po raz pierwszy możesz kupić kojec. Sleeps - łóżka i domy, może kilka, zabawki są wymagane. Opieka jest następująca:

  • regularne odrobaczanie i szczepienia;
  • czesanie co najmniej raz w tygodniu;
  • kąpiel nie więcej niż 1 raz w ciągu 2-3 miesięcy;
  • mycie zębów 2-3 razy w tygodniu;
  • higiena uszu 1 raz w tygodniu;
  • strzyżenie pazurów

Pomarańcze dobrze przyzwyczajają się do tacy, ale to nie wyklucza spacerów na świeżym powietrzu. W deszczową i zimną pogodę pies jest ubrany w kombinezon.

Jak karmić szpic pomorski

Zbilansowane odżywianie - gwarancja zdrowia małego zwierzaka. Istnieją trzy sposoby karmienia pomarańczy:

  • mała karma dla psów premium premium, super premium i holistyczna;
  • naturalna żywność: chude mięso i ryby, surowe lub gotowane na parze warzywa z olejem roślinnym, zboża (gryka, płatki owsiane), niesłodzone sfermentowane produkty mleczne;
  • dieta złożona: w jednym posiłku sucha żywność, w drugiej - żywność naturalna.

Na początku szczeniak karmi się zgodnie z zaleceniem hodowcy, następnie wybiera się odpowiednią dietę, przydatną dla zwierzaka i wygodną dla właścicieli.

Choroby szpicu pomorskiego

Pomarańcze podlegają wielu specyficznym chorobom charakterystycznym dla psów ras karłowatych:

  • zaburzenia metaboliczne, niedoczynność tarczycy, otyłość;
  • zapalenie żołądka, wrzód żołądka, niedrożność jelit;
  • patologia układu oddechowego;
  • podwichnięcie kolana, aparat słabo więzadłowy;
  • łzawienie.

Profilaktyczne szczepienia, regularne procedury higieniczne i prawidłowe odżywianie znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia ewentualnych chorób.

Szkolenie szpic pomorski

Pomarańcze są szybkie i łatwe do opanowania, sukces treningu zapewnią regularne treningi z szczeniakiem w połączeniu z grą, z zachętą do uwielbienia i delikatności. Krasnoludskie szpice są podatne na dominację, więc nie można zaakceptować pobłażania i folgowania psim zachciankom.

Pomorskie i inne zwierzęta

W odniesieniu do innych psów, pomarańcze często wykazują naturalną dominację i są agresywne, szczególnie w stosunku do mężczyzn. Koty i szpice karłowate dogadują się dobrze, jeśli właściciele nie dają zwierzętom powodu do zazdrości sobie nawzajem.

Warto zauważyć, że niektóre federacje psów (na przykład ICF) uważają Pomorskie za typ szpic niemiecki, inne (np. AKC) odróżniają go od osobnej rasy.

Szpic japoński (Nihon Supittsu)

Rasa psów - towarzyszy, wyhodowanych w Japonii od białego szpic niemieckiego. Szpic japoński jest rozpoznawany przez wszystkie stowarzyszenia osób zajmujących się psami innych niż AKC (ze względu na podobieństwo z amerykańskim psem eskimoskim). Rasa dekoracyjna jest ceniona przede wszystkim ze względu na luksusową śnieżnobiałą wełnę.

Charakterystyczne cechy japońskiego szpica:

  • harmonijna konstytucja, mężczyźni bardziej krępi, suki bardziej eleganckie;
  • stosunek wysokości i długości ciała wynosi 10: 11;
  • wzrost w kłębie samców nie więcej niż 40 cm, waga do 10 kg, wzrost suk do 35 cm, waga około 6-7 kg;
  • puszysty kołnierz;
  • wskazał kaganiec;
  • wysoko osadzone uszy o trójkątnym kształcie;
  • małe, lekko skośne oczy w kształcie migdałów;
  • ustawił wysoki ogon rzucony na plecy, ale nie skręcony w pierścień.

Rzadka cecha dla grupy ras - szpice japońskie są niezwykle małomówne i kory tylko w przypadku silnego lęku.

Osobliwości trzymania szpic japoński

Śnieżnobiały płaszcz psów odpycha brud i nie wymaga szczególnej opieki. Pełne wytrawianie występuje raz w roku, grube futro wymaga regularnego szczotkowania z puhoderka. Kąpiel 1 raz w ciągu 2 miesięcy z użyciem produktów zawierających naturalne oleje. Gdy rosną, paznokcie są starannie przycięte.

Pies mobilny musi chodzić przez co najmniej pół godziny, rano i wieczorem, to dobrze, jeśli możesz spacerować ze swoim zwierzakiem na działce bez smyczy.

Dieta japońskiego szpica

Postanawiając karmić zwierzę suchym pokarmem, preferowane są produkty klasy super-premium dla małych ras psów. Naturalna dieta powinna być zrównoważona. Surowe chude mięso, gotowany kurczak lub ryba dodaje się do gryki lub ryżu.

Mięso można podawać z gotowanymi warzywami, drobno posiekanymi lub tartymi. Nieocenione produkty mleczne są mile widziane: twarożek i kefir, podawaj jajko 2 razy w tygodniu. Okresowo dodawaj olej rybny do owsianki. Dieta dorosłego psa - 2-3 razy dziennie.

Japońskie choroby szpiców

Szpice japońskie nie są narażone na niebezpieczne patologie genetyczne, ale ustalono szereg chorób nieodłącznie związanych z rasą:

  • zwichnięcie rzepki;
  • łzawienie na tle reakcji alergicznej lub stresu.

Dzięki godnej opiece, odpowiedniemu odżywianiu i edukacji japoński szpic żyje od 10 do 16 lat.

Szkolenie szpicami japońskimi

Cierpliwość i wytrwałość właścicieli udaje się przywołać posłuszne, bezproblemowe psy. Japoński spitz z przyjemnością uczy się nowych drużyn i sztuczek, psy te są inteligentne i niestrudzone, nie mają inteligencji, są dosłownie stworzone z myślą o zwinności i długotrwałym treningu.

Szpic japoński: związek z innymi zwierzętami

Właściciel szpic japoński - idol. Ale miniaturowy "dowódca" może próbować podporządkować sobie inne zwierzęta w domu. Z natury, towarzyskie i życzliwe, japońskie szpice mogą znaleźć wspólny język z innymi zwierzętami, ale częściej - jako przywódca stada.

Inne gatunki rodziny w kształcie szpica

Amerykański szpic Eskimoski (amerykański pies eskimoski) ma wygląd zewnętrzny podobny do szpicu japońskiego, ale ich białe futro ma czasami kremowy odcień.

Szpic fiński w Rosji jest lepiej znany pod nazwą karelian-fiński husky i jest używany jako uniwersalna rasa do polowania na większość gatunków łownych.

Pies z Grenlandii jest silnym, wytrzymałym zwierzęciem, najstarszym koniem na Grenlandii.

Karelian Bear Like pochodzi z Finlandii, jest bardzo niezależnym i upartym psem, odpornym i bezpretensjonalnym, doskonałym myśliwym dla dużego zwierzęcia.

Akita Inu lub japoński pies Akita - duży przedstawiciel szpicopodobny, używany jako strażnik i myśliwy.

Samoyed to jedna z nazw najstarszych ras psów o pięknym wyglądzie i tajemniczym pochodzeniu.

Eurasier to rasa psów z Niemiec, których przodkami był Wolfschitz, czarny i czerwony chow-chow.

Volpino Italiano lub włoski Spitz pochodzi z Florencji - psa towarzyszącego, który może być czujnym strażnikiem.

Koreański Chindo jest narodowym skarbem Korei Południowej, oddanym i odważnym psem, który służy jako łowca, strażnik, a także w służbie poszukiwawczej i ratowniczej.

Szpic pomorski: historia, standard, charakter i zasady opieki (+ zdjęcia i filmy)

Gwiazdą portali społecznościowych i "różowego snu" miłośników dekoracyjnych psów jest szpic pomorski. Krasnoludzkie niedźwiedzie były zawsze w zasięgu wzroku, żyły w pałacach i były wysoko cenione przez wielkich ludzi tego świata. Dziś rasa dość pewnie spoczywa na szczytach najpopularniejszych zwierząt.

To jest interesujące! "Pomeranets" o nazwie Boo stał się jednym z najbardziej znanych ludzi na portalu społecznościowym Facebook. Właścicielka czworonożnych gwiazd zaczęła przesyłać zdjęcia swojego zwierzaka zabawnymi komentarzami w imieniu psa. W niecały rok liczba subskrybentów profilu Boo przekroczyła milion.

Tło historyczne

Szpice podobne do szpaków są jednym z najstarszych gatunków psów żyjących na Ziemi. Naturalnie przodkowie psów-piesków byli więksi i wykonywali nie tylko funkcje towarzyszące. O Spitzu, jako rasa ozdobna, świat dowiedział się na początku XVIII wieku.

Na początku hodowli na świecie rozdano trzy rodzaje szpiców:

  • Czarni rozwiedli się w Wirtembergii, regionie Szwabii w Niemczech. Oficjalna nazwa tamtych czasów to Spitz, a jej celem jest ochrona terytorium.
  • Biali - rozwiedli się na Pomorzu, dziś terytorium jest częścią Niemiec. Psy były nazywane Pommery i uważano je za dekoracyjne w tym czasie, chociaż nadal były używane do ochrony.
  • Z wilczym kolorem - największym przedstawicielem rasy, również wyhodowanym w Niemczech. Dziś jest znany jako Wolfspitz.

To jest interesujące! Historia rasy, w formie, która jest nam znana, rozpoczęła się dzięki szlachcie. Księżniczka była pierwszą ulubioną z futrzanych towarzyszy, a po niej królowa Anglii, Charlotte Mecklenburg-Strelitz. Ponadto inne znane osobistości, takie jak Mozart, Martin Luther King, królowa Elżbieta i Michał Anioł również lubiły tę rasę.

Dorosły szpic pomorski tamtych czasów urósł do 14-15 kg, co nie odpowiadało dokładnie statusowi psa buduarowego. Z woli szlachty rozpoczęto celowe prace selekcyjne, których głównym celem było zmniejszenie wielkości i zachowanie atrakcyjności. Prace zakończyły się sukcesem, wybierając najmniejszych przedstawicieli rasy, Spitz był w stanie "zmniejszyć" prawie trzykrotnie.

To jest interesujące! Szpice szybko rozprzestrzeniły się w Anglii dzięki stosunkom dyplomatycznym z Niemcami.

Należy zauważyć, że dziś Spitz są klasyfikowane jako duży oddział północnych psów. Wszyscy członkowie grupy mają podobne cechy, pomimo oczywistych różnic rasowych. Wiadomo również, że szpice zaczęły aktywnie podbijać oceaniczne przestrzenie wraz z kupcami z Pomorza. Psy służyły jako ochrona dla dostaw transportowanych statkami, towarzyszami ich właścicieli, towarami lub "przedmiotem" barteru.

Pod koniec XIX wieku pies rasy szpic pomorski "uformował się" jako osobnik, oddzielony od białego szpica. W powstałej grupie przeważały następujące cechy rasy: czerwone, kremowe, czarne, tricolorowe lub brzoskwiniowe, drukowane miękkie wełny i krótki pysk. Biały szpic był aktywnie hodowany w Stanach Zjednoczonych, co doprowadziło do powstania osobnej rasy - amerykańskiego psa Eskimo.

Uważa się, że miniaturowy Szpic Pomorski, jako pełnowartościowa rasa, zawdzięcza swój wygląd królowej Wiktorii, która rządziła Wielką Brytanią przez ponad 60 lat. Władca szczerze kochał psy, promował popularyzację wobec nich czworonożnych i pełnych szacunku postaw. Victoria często pokazywała swoich faworytów na pierwszej wystawie w Londynie. Królowa kupiła i przywiozła do Anglii pierwszą "pomarańczę", której waga nie sięgała nawet 5 kilogramów. Doggie otrzymał imię Marco, stał się nie tylko ulubieńcem monarchów, ale także głównym producentem królewskiego żłobka.

Pierwszy standard rasy pojawił się w Anglii w 1891 roku. Psy podzielono na dwa typy - standardowy i karłowaty szpic pomorski. Przedstawiciele drugiego typu w wieku dorosłym ważyli mniej niż 2,5 kg. Z biegiem czasu zasada ta nieco złagodniała, a psy o wadze do 3,5 kg mogły zostać ujawnione jako przedstawiciele karłów rasy. The Pomeranian Spitz Club w USA istnieje od 1909 roku. W tamtych czasach amerykańscy hodowcy spoglądali wąsko na zagraniczne psy, a dziś "Pomeranets" z USA są uważane za elitarne zwierzątko dla kariery pokazowej.

Zwróć uwagę! Niemieccy eksperci postanowili połączyć wszystkie typy psów w jednej rasie - szpic niemiecki. Obecnie stan rzeczy przedstawia się następująco: Międzynarodowa Federacja Hodowców (FCI) postrzega "Orange" jako szpic niemiecki, a American Kennel Club (AKC) widzi osobne rasy psów o różnej wysokości.

Wygląd

Ponieważ, powołując się na opis rasy, zwyczajowo skupia się na międzynarodowych standardach, Szpic Pomorski powinien być postrzegany jako typ dużej grupy rasowej. Ale to nie wszystko, jeśli komunikujesz się z "rasami" i miłośnikami szpica, z pewnością usłyszysz warunki mini, zabawki... Jeśli nie masz głębokiej wiedzy o kynologii, możesz być zdezorientowany błędami związanymi z rasami karłów.

Początkowo należy rozumieć, że:

  • Pomeranets jest już typem mini, a gdy rasa jest prezentowana jako jedna lub super mini, jest to już ruch reklamowy do sprzedaży szczeniąt.
  • Wielkość dorosłego psa szpic może wynosić od 20 do 65 cm, a czystość oznacza się zgodnie z wymaganiami standardu rasy. Oznacza to, że jeśli szczeniaki szpic pomorski zostaną wystawione na sprzedaż, ich rodzice powinni mieć miniaturowe rozmiary. Od Shpitsev, którego wysokość wynosi 40 cm w kłębie "pomarańcze" nie mogą się narodzić, nie ważne jak podobne i imponujące wyglądają szczenięta.
  • Wszystkie psy szpicowe, niezależnie od odmiany, muszą spełniać jednolity standard rasy FCI, w przeciwnym razie nie powinno się kwalifikować do międzynarodowej kariery wystawienniczej.
  • Waga Shpitsev nie jest określona przez standard i musi pasować do wzrostu z zachowaniem wszystkich proporcji określających rasę.
  • Jeśli chcesz wybrać pomorskiego szczeniaka szpicla do pracy hodowlanej i udanej kariery pokazowej, musisz wziąć pod uwagę, że psy są podzielone według rodzaju twarzy. Należy zauważyć, że nie ma oficjalnych wymagań dotyczących rodzaju lufy w standardzie, a wynik wystawy jest bardziej prawdopodobny w zależności od subiektywnej oceny sędziego i ogólnych proporcji psa. Zgodnie z "ustalonymi normami" rozróżnia się następujące gatunki ras:
    • Pomorski typ niedźwiedzia (pomorski) - kształt pyska ma tendencję do prostokąta, przestrzeń pod oczami i policzki są dobrze wypełnione. Najlepszy typ kufy dla wystawy pomorskie szpice karłowate (wzrost w kłębie 18-22 cm).
    • Fox Pomeranian (niemiecki) - twarz w kształcie klina, lekko spiczaste, wypełnione policzki. Ta forma jest preferowana, jeśli pies jest wystawiony na pierścień małego szpica (wysokość w kłębie 23-29 cm).
    • Szpic zabawka pomorska (zabawka) - podobna do typu niedźwiedzia, ale kufa jest krótsza. Kolejna różnica - ustaw oczy, wyższe i szersze. Wielu ekspertów rozważa ten rodzaj małżeństwa, jeśli twarz psa wygląda płasko lub jest złudzeniem.

A żeby "kompletnie zmylić", zauważamy, że nawet eksperci są zdezorientowani odmiany Pomorskiego Szpic. Istnieje granica lub typ przejścia. Jak widać, różnica pomiędzy karłem a małym szpicem ma tylko 1 cm wysokości w kłębie, co oznacza, że ​​psy różnych typów mogą być łatwo wyświetlane w pierścieniach Beybi lub Junior. Tak więc, te same typy, kryterium jest dość rozmyte, a na tym tle kształt pyska nie jest tak ważny dla rodowodu.

Jest jeszcze jeden warunek - pomorskie szpice poniżej 18 cm to małżeństwa plemienne, to znaczy żaden przyzwoity hodowca nie użyje takiego psa w hodowli. Cóż, teraz najważniejsze pytanie brzmi: jak kupić konkretny typ szczeniaka, na przykład krasnoluda? Głównym punktem orientacyjnym jest waga. Dzieci wystawione na sprzedaż w wieku 3 miesięcy. Jeśli szczeniak waży do 1 kg, to z pewnością jest to mini, jeśli 1,5 kg, to jest krasnolud, border lub mały szpic.

Wskazówka: skup się na wadze szczeniaka, ponieważ główny wskaźnik nie jest tego wart. Nieuczciwi "hodowcy" (częściej nazywają się hodowcami) po prostu nie karmią szczeniąt, aby nie przytyły. Dzieci nie prowadzą profilaktyki robaków ani nie atakują pasożytów. Wybierając szczeniaka, kieruj się rozmiarem rodziców i osobiście, a nie zdjęciem. Nie kupuj szczeniaka, jeśli któryś z rodziców ma mniej niż 18 cm w kłębie lub większy niż 22 cm! Zawsze proście o pokazywanie dokumentów na temat producentów i rejestrację krycia, ponieważ hodowcy sprzedają szczenięta udające inne psy swoim rodzicom! Nie przejmuj się słowem i sprawdź dostarczone informacje za pośrednictwem klubu hodowlanego.

Standard rasy

  • Głowa jest proporcjonalna, szeroka w czaszce i zwężona na twarzy. Przejście od czoła do grzbietu nosa jest umiarkowane lub wyraźne, ale nigdy ostre. Kufa nie powinna przesadnie zwężać się do nosa. Policzki umiarkowanie wypełnione, lekko zaokrąglone, niezbyt wyraźne kości policzkowe. Długość kufy względem czaszki w stosunku 2: 4. Wargi są cienkie, zwarte, całkowicie chowają zęby, bez fałd ani luźnej skóry. Kolor skrajnej linii warg to monofoniczny, bez plamek, czarny i tylko w brązowych osobach, brązowy.
  • Zęby są w pełnej formule, chociaż dla małych przedstawicieli dopuszcza się brak jednego lub dwóch przedtrzonowców. Zaleca się wysokiej jakości zgryz nożycowy bez szczeliny między siekaczami, ale dopuszczalne jest bezpośrednie zaciskanie (kleszcze).
  • Nos jest mały, prawie okrągły, z czystymi na wpół otwartymi nozdrzami. Kolor czarny (preferowany) lub brązowy, w zależności od koloru.
  • Oczy - małe o żywej, uważnej ekspresji i blasku. Nie wysunięty i płytko posadzony z nacięciem w kształcie migdała i umiarkowanie ukośnym postavomem. Powieki są gęste, chowając spojówkę, całkowicie pigmentowaną w kolorze nosa.
  • Uszy - osadzone wysoko i blisko, małe, ale wydają się jeszcze mniejsze dzięki bujnym włosom. Trójkątny kształt ze spiczastym wierzchołkiem, ustawiony tylko pionowo. Chrząstka uszna elastyczna lub twarda.
  • Body - format kwadratowy. Szyja jest średniej długości, nie wyróżnia się od ogólnej linii, gładko przechodzi do kłębu i gładkiego grzbietu. Schab nie jest wyraźny, silny, zad lekko nachylony. Mostek jest wydłużony dzięki sprężystym żebrom i dobrze rozwiniętym od wewnątrz, głęboka do łokci. Linia brzucha jest umiarkowanie podciągnięta i raczej krótka ze względu na długość klatki piersiowej.
  • Kończyny - rozstawione szeroko, pies wygląda pewnie i stabilnie. Łopatki i ramiona są w przybliżeniu równej długości. Łokcie są dość duże i mocne, ustawione równolegle do kręgosłupa. Stawy nadgarstkowe są mniejsze niż łokcie, ale także mocne, śródręcza ustawione są pod niewielkim kątem do podłoża. Tylne łapy są mocniejsze i muskularne, w stojaku są dobrze odsunięte. Udo długie, w przybliżeniu równe długości kości piszczelowej. Stawy skokowe są mocne i gładkie. Szczotki przednie są mniejsze i okrągłe niż tylne. Palce ciasno złożyły się, zgięły. Płatki mięsiste, pokryte mocną i elastyczną skórą. U dorosłych, elektrody są szorstkie, szczenięta są gładkie. Pazury krótkie, złożone. Pigmenty i pazury tak ciemne, jak to możliwe.
  • Ogon - przejście z kaszy jest ostre, ustawione pionowo, rzucone na plecy. Optymalnie, jeśli ogon jest skręcony w jednym pierścieniu, przyciśnięty do tyłu i ozdobiony obfitymi włosami. Dozwolone i podwójny dzwonek.

Rodzaj płaszcza i koloru

Do rasy potrzebna jest podwójna wełniana osłona - poduszki i zająca. Podszerstek jest bardzo gęsty, futrzany i gruby. Oprócz ochrony skóry, podushku pełni funkcję wsparcia w pozycji pionowej. Zewnętrzna warstwa jest tak gęsta, jak to możliwe, równa i elastyczna. Na twarzy i dnie łap wełna jest bardzo gęsta i krótka, na ciele - długa. Dorosłe psy mają dobrze rozwinięty kołnierz, który zdobi włosy na ogonie, "spodnie" na tylnych nogach i "upierzenie" z tyłu przednich nóg.

Ważne! Wszystkie szpice przeżywają okres wzrostu, gdy ich wełniany płaszcz wygląda niezbyt solidnie. Pies jest pokryty marszczoną wełną, podczas gdy krótki pies może płynąć lub kłuć się "piórami". Zwykle taka metamorfoza pojawia się w okresie dojrzewania, kiedy szczeniak rzuca puch dziecka i "wkłada" go w dorosłą wełnę. Młodzież szpic z wełną przejściową nazywa się pyrzik. W przypadku dorosłego psa pojawienie się pyrziki jest uważane za małżeństwo, jednak jest dopuszczalne dla suk po karmieniu potomstwa.

Ponieważ "pomarańcze" należą do odmian małego i miniaturowego szpica, nie są dozwolone wszystkie kolory wymienione w standardzie FCI. Mimo, że czerwony kolor wełny kojarzy się z rasą, to dla odmiany pomorskiej występują następujące kolory:

  • Biały, szary (zonarny), czarny.
  • Brązowy (z brązową pigmentacją nosa, warg i powiek), pomarańczowy.
  • Inne:
    • Sable lub czerwonopomarańczowa opalenizna.
    • Śmietanka (zwana czasem brzoskwinią) pozwalała na jednolity kolor opalenizny.
    • Czarny podpalany, jasnoczerwony, czerwony, pomarańczowy.
    • Kolor (Particolor) - dominującym kolorem jest biały, a plamy, równomiernie rozmieszczone na obszarze całego ciała, są szare, czarne, czerwone, brązowe.

Charakter i trening

Dekoracyjne i małe wymiary rasy nie powinny wprowadzać w błąd przyszłego właściciela. Naturę szpicu pomorskiego można określić jako aktywną lub nawet żwawą. Drobni towarzysze potrzebują nie tylko fizycznego, ale także psychicznego stresu. Dla własnej wygody możesz nauczyć szpic pomorski pieluchy, ale nie zaleca się wykluczania spacerów z życia zwierzaka. Poza tym wychodzenie na zewnątrz nie powinno nosić psa wyłącznie na rękach. Szpice są małe, ale raczej pewne siebie i zdolne do samodzielnego stania.

Charakterystyka rasy opisuje "Pomorzan" i jak odważne, towarzyskie zwierzęta. Jednak to stwierdzenie jest prawdziwe przy aktywnej socjalizacji i właściwym podejściu właściciela. Szpice należą do rodzaju najstarszych psów naszej planety, obawa przed ich bliskimi jest im obca, co oznacza, że ​​zwierzę z drżącymi nogami i wstępnie obciążonym ogonem jest pominięciem właściciela.

Rasa jest tolerancyjna dla innych zwierząt, może żyć zarówno w dużej rodzinie, jak i u jednego właściciela. Dzieci są uważane za Spitów za przyjaciół, oczywiście, jeśli maluchy nie są gorliwe z uściskami i nie przeciągają zwierzątka na puszystą wełnę. Na wielu forach hodowlanych opisano zalety i wady rasy. Negatywne recenzje, najczęściej związane z pielęgnacją wełny, ale czasem agresją. Właściciele opisują, jak ich cudowne zaklęcia w ciągu jednego dnia zamieniają się w potwory, które wgryzają się w meble, kora bez zatrzymywania się, gryzienia lub ucieczki. Przy głębszym rozpatrywaniu skarg można zidentyfikować kilka przyczyn "szkodliwości" pomarańczy:

  • Ignorowanie socjalizacji - pies nie komunikuje się z krewnymi i / lub nieznajomymi, jest stale w mieszkaniu, jest nadopiekuńcze ze świata zewnętrznego.
  • Słabe szkolenie szpicu pomorskiego lub jego zupełna nieobecność jest krytycznym błędem, prowadzącym do pędów i uli, jeśli pies zaczyna żądać czegoś. Nawiasem mówiąc, pomarańcze są doskonałymi uczniami, szybko uczą się umiejętności i uczą się skomplikowanych sztuczek.
  • Brak stresu psychicznego i fizycznego - spacery, gry, akrobacje, wyzwania, interaktywne zabawki - świetna alternatywa dla rozdartych poduszek lub zniszczonych butów.

Konserwacja i pielęgnacja

Wielu potencjalnych właścicieli uwiodła luksusowa wełna "Pomorzan", ale jednocześnie ta sama wełna, a raczej oczekiwanie na trudności w pielęgnacji, jest głównym powodem nie kupowania szczeniaka. Odważamy się uspokoić, troska o Szpic Pomorski nie jest tak skomplikowana, jak się wydaje. Struktura sierści psa jest dość elastyczna, co chroni użytkownika przed koniecznością codziennego czesania. Jednak molting to okres, który wyklucza lenistwo lub brak czasu. Pies musi być drapany codziennie, najlepiej kilka razy dziennie, aż do całkowitego usunięcia podkładu.

Dbanie o kąpiel wymaga kąpieli i kąpieli, ale nie myśl, że zwierzę będzie musiało być myte codziennie lub w tygodniu. Używając kombinezonów ochronnych, zaoszczędzisz czworonożnego futra z zanieczyszczeń w slumsowej pogodzie. Miękka szczotka do masażu doskonale oczyszcza z pylistych osadów, a pies staje się czysty. Kąpiel zaleca się po wylince, przed wystawą i przy silnym zanieczyszczeniu. Dla właścicieli psów nie wystawionych na wystawę jest wygodna alternatywa - fryzjerski spitz-dog pomorski. Jeśli lubisz długie włosy zwierzęcia, możesz higieniczne strzyżenie, to znaczy, że możesz skrócić tylko włosy w uszach, między palcami iw okolicy pachwiny.

Rasa nie ma tendencji do alergii i nie jest wrażliwa na rodzaj pożywienia. Zwykle Szpice Pomorskie karmione są przemysłową żywnością, ponieważ wymiary psa stwarzają szereg trudności w obliczaniu dziennej normy naturalnej żywności. Z naturalnym rodzajem pożywienia, w okresie zmiany zębów i "dziecięcej wełny", pomeranzu, suplementy witaminowe są obowiązkowe. Ponadto, jeśli pies przenosi, z czasem spowalnia metabolizm, a to prowadzi do zbędnej masy ciała. Prawie wszystkie choroby związane z układem mięśniowo-szkieletowym mają przyczyny dziedziczne, ale nadwaga tylko nasila ryzyko.

Pomorskie szpice są podatne na wiele dolegliwości rasowych, co zobowiązuje właściciela nie tylko do codziennych wizyt kontrolnych, ale także do regularnych wizyt w przychodni weterynaryjnej. W pierwszym roku życia szczenięcia zaleca się normalizację obciążenia i monitorowanie stanu zdrowia oddziału po chodzeniu. Dyspnea, bladość błon śluzowych, kaszel i apatia mogą wskazywać na wrodzone problemy z oddychaniem.

Zdrowie

Zwykle żywotność szpica pomorskiego waha się od 12 do 16 lat. Oczywiście, mówiąc o długowiecznych psach, eksperci sugerują czystą rasę zwierzęcia i jego początkowo silne zdrowie fizyczne. Niestety, podobnie jak większość ras dekoracyjnych, pomarańcze mają swoje własne choroby rasowe:

  • Nadwichnięcie atlantycko-akademickie jest słabym punktem wszystkich miniaturowych ras, wywołanym niewłaściwym lub przedwczesnym rozwojem więzadeł odcinka kręgosłupa. W obecności patologii zaburza się rozwój kręgów szyjnych, a mianowicie Atlanta, pierwszy kość za guzowatym guzem potylicznym. W wyniku naruszeń nerw jest uciskany i / lub zdeformowany kanał kręgowy. Konsekwencje, takie jak całkowite wyleczenie, są niezwykle trudne do przewidzenia. Zwykle leczenie przeprowadza się metodą konserwatywną (lekarstwo, noszenie gorsetu), ponieważ operacja wymaga dużego doświadczenia i dostępności określonego, drogiego sprzętu.
  • Medialne zwichnięcie rzepki lub wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego jest także wrodzoną nieprawidłowością, może wystąpić u nowonarodzonych szczeniąt lub rozwinąć się w mlecznym (lub starszym) wieku. Choroba jest niebezpieczna z powodu zwiększonego urazu z powodu osłabienia więzadeł, to znaczy każdy nagły lub nieostrożny ruch może prowadzić do podwichnięcia lub zwichnięcia przez całe życie. Stosuje się leczenie zachowawcze i chirurgiczne.
  • Niedoczynność tarczycy jest zaburzeniem czynności tarczycy, czego skutkiem jest brak jednego lub więcej hormonów. Patologia może wywoływać szeroki zakres patologii lub przepływu przez pewien czas niezauważony.
  • Chory zespół zatokowy to choroba kardiologiczna. Jest niezwykle trudna do zdiagnozowania, ponieważ obraz kliniczny jest zamazany i może być interpretowany jako wskaźnik innej choroby serca. Zwykle zespół ten diagnozowany jest przez obecność niekontrolowanych, ale nawracających napadów padaczkowych, podczas których pies traci kontrolę nad mięśniami i doświadcza silnego głodu tlenowego.
  • Zapadnięcie tchawicy jest rzadko zdiagnozowane, ponieważ po ostrym kaszlu gospodarze nie podejrzewają patologii. Można bezpiecznie powiedzieć, że ponad 90% psów karłowatych cierpiących na kaszel, ale nie dotkniętych chorobą wirusową dróg oddechowych, doświadcza stanu, który jest powszechnie nazywany zapadnięciem tchawicy. Choroba jest genetyczna, prowadząc do degeneracji tkanek pierścieni tchawicy, ich zgrubienia i zgrubienia. Konsekwencje ataków zależą od stadium choroby (od 1 do 3). Na etapie 1 i 2 przeprowadzaj leczenie farmakologiczne. W ostatnim etapie ataki mogą zagrozić życiu psa, dlatego tchawica jest stentem - wstawiona jest sztywna siatka (nitinol), która zapobiega zamknięciu tchawicy.
  • Zaćma - proces zwyrodnieniowy, prowadzący do zmętnienia soczewki oka. Zwykle, jeśli nie jest leczone, patologia wpływa do jaskry i prowadzi do utraty wzroku.
  • Entropium jest deformacją powieki, powodującą trwałe podrażnienie i / lub uszkodzenie błony śluzowej. Nieleczona może prowadzić do atrofii siatkówki.
  • Postępująca atrofia siatkówki - zarówno dziedziczna jak i nabyta choroba, prowadząca do procesów degeneracyjnych w tkankach siatkówki. Patologia prowadzi do częściowej lub całkowitej utraty widzenia, może wystąpić zarówno ostro, jak i potajemnie.
  • Trudności z porodem - częstym problemem dla ras miniaturowych. Zwykle pierwszy szczeniak jest największym z miotu. Jeśli pies ma problemy z wypisaniem pierwszego płodu, wykonuje się cięcie cesarskie.
  • Nowotwory jąder są zarówno łagodne (typowe dla starszych, niedokończonych samców), jak i złośliwe.
  • Wnętrostwo jest patologią samców, wyrażoną przez uniemożliwienie dostania się jednego lub obu jąder do moszny. Niedobór można usunąć chirurgicznie, jednak psa z wrodzonym wnętrostwo nie można stosować do hodowli.

Czytaj Więcej O Psach

Jak myć zęby psa tak, aby nikt nie został ranny

Choroby Szczotkowanie zębów to higieniczna procedura, która zapewnia zdrowie jamy ustnej. Bez odpowiedniej opieki w jamie ustnej tworzy się płytka nazębna. Z czasem zamienia się w kamienie, które nieustannie wywierają presję na dziąsła.