Szkolenie

Demo silnika Datalife

Mały puszysty pies, bardziej przypominający kurka, który wydaje się uśmiechać do wszystkich wokół - to jest pomorskie, albo krasnolud, szpic. Odnosi się do ras ozdobnych. Niektóre federacje zajmujące się psami, takie jak MFF, uważają Szpic Pomorski za typ niemieckiego. Inne, takie jak AKC, są wyodrębnione jako osobna rasa.

W rzeczywistości można go pomylić z niemieckim, ale wełna pomorska jest bardziej miękka, a kufa krótka. Szpic pomorski może być miniaturowy (miniaturowy szpic) lub mały, bardzo rzadko - średni.

Historia szpicu pomorskiego

Nazwa pochodzi z obszaru Niemiec - Pomorza, skąd pochodzi rasa. W 1870 roku szpice z tego obszaru przybyły do ​​Anglii, gdzie rozpoczęto tworzenie formy karła. Piękno i elegancja Pomorzan z Anglii i Ameryki miało znaczny wpływ na hodowców na całym świecie, więc szpice i inne kraje zaczęły się zmieniać, zbliżając się do kształtu odniesienia.

Tak się złożyło, że w rosyjskim standardzie nie ma definicji szpicu pomorskiego - wszystko zgodnie z rodowodem są niemieckie. Jest tylko podział na małego i karła.

Wygląd

Kufa i głowa przypominają lisa, z zaokrągloną czaszką i małymi, wąsko rozstawionymi uszami. Ciało jest krótkie, klatka piersiowa jest głęboka, żebra są zaokrąglone. Istnieje dwanaście kolorów: biały, czarny, czarny podpalany, niebieski podpalany, niebieski, brązowy, pomarańczowy, kremowy, ciemny brąz, czekolada, czerwony z czarnym (sable), dwukolorowy.

Wysokość w kłębie - 18-22 cm, waga - od 1 do 3,5 kg, wysokość - 18-30 cm, pomarańcze żyją przez około 12-15 lat. Proporcja długości ciała do wzrostu wynosi 1: 1.

Nos okrągły, mały, czarny lub brązowy (w odmianach brunatnych).

Kupowanie szczeniaka

Szpic pomorski jest rasą bardzo "wygodną". Jest dobrze dostosowany do konserwacji w mieszkaniu, w warunkach miasta. To świetny towarzysz, że możesz zacząć nawet niedoświadczonych, początkujących miłośników psów. Jednak wybór szczenięcia nie musi być lekceważony. Oto kilka wskazówek, które należy rozważyć dla tych, których wybór jest na czarującej pomarańczy.

Gdzie kupić

Przede wszystkim należy rozumieć, że szanujący się hodowcy nie będą sprzedawać szczeniąt w metrze lub na rynku drobiu. Dlatego szczenięta, które są sprzedawane w takich miejscach, mogą zostać przelicytowane bez dokumentów, a szczeniaki są podrobione później. Jednocześnie nie ma gwarancji, że szczenięta zostały właściwie przebadane, potraktowane preparatami z pasożytów jelitowych i zaszczepione. A to jest obarczone chorobą i innymi problemami. Nie ma również gwarancji, że szczeniak nie jest schłodzony, i że na ogół należy do tej rasy, a nie tylko wygląda jak szpic-pies.

Dlatego jeśli chcesz mieć szczenię rasową, a jest to szpic pomorski, lepiej skontaktować się z klubem, żłobkiem, hodowcą. W klubie musisz upewnić się, że w hodowli znajduje się certyfikat RKF, z wyjątkiem RKF, zaświadczenie o rejestracji z FCI, wydawane na nazwisko właściciela psa. Nie wstydź się, prosząc o dokumenty potwierdzające pozycję przedszkola lub tożsamość właściciela. W końcu pies nie wystartuje na jeden dzień. Następnie powinieneś zobaczyć rodowody rodziców, które powinny być ostemplowane RKF.

Kogo kupić

Kolejna decyzja, którą należy podjąć, to chłopiec czy dziewczynka? Tutaj oczywiście nikt nie decyduje o tym właściciel. Należy jednak pamiętać, że dwa razy w roku suka będzie w upale, podczas której musi być chroniona przed mężczyznami i własnymi meblami - przed plamami. Jeśli plany na dalsze potomstwo, do tego również powinny być przygotowane psychicznie. Ten okres jest dość trudny i wymaga od właściciela dużej siły i cierpliwości. Jednak pies może żyć bez szczeniąt, a opinia, że ​​wpłynie to na zdrowie, nie jest prawdziwa: mogą zachorować zarówno od kobiety, jak i od kobiety.

Zaletą suki jest jednak to, że mogą przywyknąć do tacy lub pieluchy - i niekoniecznie stale wychodzić na ulicę. Ale pies, z racji fizjologii, musi podnieść łapę, dlatego nie będzie można uniknąć spacerów. Ponadto wizyta u psa jest najeżona faktem, że pozostawi znaczniki na cudzych rzeczach lub meblach.

Samce mogą być na zewnątrz spektakularne, ale kształcą je znacznie trudniej. Suki są znacznie bardziej atrakcyjne i nie wymagają wiele uwagi. Ponadto, wyczuwając ciepło, pies może uciec.

Kiedy kupić

Po tym, jak szczeniak ma półtora do dwóch miesięcy, jest całkiem możliwe, aby go zdobyć. Ale musisz się upewnić, że już przeszedł na solidne jedzenie i zjada samego siebie. Nie należy obawiać się dorosłych psów: łatwiej dostrzec nie tylko dane zewnętrzne, ale także charakter. Przy okazji, jeśli pies nie jest sprzedawany, nie oznacza to, że jest zły. Często przeciwnie, hodowca zostawia w końcu najlepszego szczeniaka o najlepszych cechach. W końcu, jeśli nie wszystkie szczeniaki zostaną sprzedane, ostatnia pozostanie u hodowcy.

Nawet dorosłe psy szybko dostosowują się do nowych warunków. Najważniejsze, jak zawsze, uczucie i miłość.

Jak wybrać

Ponadto ważne jest, aby ustalić, czy szczeniak zaczyna się, aby wziąć udział w wystawach, czy po prostu jako zwierzak. Przy tej okazji lepiej skonsultować się z hodowcą, aby właściwie rozważyć system dentystyczny, nogi, możliwą przepuklinę i zgodność z normami.

Aby wybrać zdrowego szczeniaka, musisz go dokładnie obejrzeć, gdy go kupisz.

  • Szczeniak powinien zachowywać się zwinny, aktywny, zabawny. Jeśli jest po prostu na jawie, powinien poczekać, aż się przyzwyczai i będzie mógł wyrazić siebie.
  • Zęby muszą być zdrowe, bez ran i czyraków. Zgryz nożycowy, ale proste jest również dozwolone.
  • Nie powinno być żadnych czarnych ani czerwonych plam na wewnętrznej stronie uszu, powierzchnia powinna być gładka, bez nieprzyjemnego zapachu lub rozładowania. Nie chodzi o proste zadrapania, ale o możliwe choroby, takie jak roztocza ucha, sarkoptoza lub porost.
  • Sierść szczenięcia jest czysta i nie lepka, nie powinno być grubego łupieżu - wskazuje na robaki lub choroby skóry. W przypadku bardzo grubej wełny dozwolony jest drobny łupież. To złuszcza naskórek dziecka. Łupież może również być reakcją na stres po ruchu - w takim przypadku wkrótce przejdzie.
  • Należy dokładnie zbadać skórę pod kątem zadrapań, ran (szczególnie ropnych), nowotworów lub łysych plam, zaczerwienienia lub wysypki. Wszystko to wskazuje na choroby, aw takim domu żaden szczeniak lepiej nie kupować wcale. Należy zauważyć, że wysypka może być uczulona podczas zmiany karmienia. W takim przypadku możesz wraz z hodowcą wykonać skrobanie w najbliższej przychodni weterynaryjnej, aby ustalić, czy ta reakcja ma charakter alergiczny.
  • Na brzuchu, w okolicy pachwiny lub pępka, nie powinno być wystających guzów - przepuklin. Jeśli w pępku nadal można wykonać prostą operację, operacje w okolicy pachwiny są wykonywane nie wcześniej niż 6 miesięcy. Jeśli suka zostanie wybrana do sprowadzania szczeniąt, lepiej nie podejmować tego problemu. Jest zwykle dziedziczna i może być przekazywana szczeniętom.
  • Oczy powinny być czyste, lśniące, zabawne, bez zmętnienia lub rozładowania. Jeśli przejście do czoła od nosa jest duże, mogą przeciekać - w takim przypadku będą musiały być monitorowane i spłukiwane specjalnymi środkami do oczu.
  • Nos powinien być zimny, bez rozładowania.
  • Język jest różowy i przejrzysty. Jeśli dziąsła są lekkie lub białawe, pies może mieć robaki lub problemy z sercem.
  • Trzeba wziąć pod uwagę nogi: szczeniak powinien być łatwy, swobodny do poruszania się, siadania i leżenia. Nie utykaj, nie podołkuj łapami. Tylne nogi powinny być swobodnie schowane, zarówno w tym samym czasie, jak i prawie równolegle do ciała.
  • Tył powinien być płaski i pozbawiony garbu.
  • Szczeniak powinien otrzymać zaświadczenie o szczepieniu przysłane przez sprzedającego (pierwsza jest wykonywana w ciągu 4-6 tygodni lub natychmiast hodowana w ciągu 8 tygodni). Po szczepieniu należy przyjąć co najmniej 7-10 dni, w przeciwnym razie pies może zachorować.

Aby nosić szczeniaka, potrzebujesz pieluchy, ponieważ może być pompowana. Musi być trzymany na rękach lub w specjalnym wózku - aby nie upaść na przykład z siedzenia samochodu. W chłodne dni trzeba będzie przykryć je czymś ciepłym. Uważaj na przeciągi lub klimatyzatory. Jeśli przed nami jest długa droga, potrzebna będzie również miska na wodę i żywność, transport do spania, jedzenie (takie samo jak hodowcy), woda i zabawki. Dawanie na drodze nieznanego jedzenia jest niemożliwe.

Należy pamiętać, że szczeniak potrzebuje czasu na przystosowanie się - do nowych ludzi, nowych warunków, nowego jedzenia i wody.

I jeszcze jedna ważna kwestia: pomarańcze nie są zbyt dobrze dostosowane do rodzin z małymi dziećmi. Z powodu niewłaściwej obsługi mogą stać się nerwowe, drażliwe. Ponadto są bardzo delikatne, a dziecko może przypadkowo zranić.

Ponadto szpice lubią szczekać, a ich głos dzwoni, co może denerwować, zwłaszcza osoby starsze. Jednak można sobie z tym poradzić, jeśli zaczniesz uczyć się od szczeniaka.

Pomorskie: wychowanie psa

Wybierz zwierzaka - to tylko pierwszy krok na drodze wspólnego życia. Oto mały puszysty cud już w domu, a teraz osoba, która jest jego właścicielem, jest za to odpowiedzialna.

Szpice pomorskie nie lubią samotności, ale zawsze cieszą się z właściciela. Ponadto nie zawsze są świadomi swojego rozmiaru i mogą rzucić się na większego psa, którego musisz nieustannie monitorować. Szczeniak łatwo dogaduje się z innymi zwierzętami, ale dorosły pies może stwarzać problemy w tym zakresie z powodu chęci dominacji.

Temperament

Charakter pomarańczy jest wesoły i zabawny, energiczny i aktywny, charakter bhakty, doskonały słuch. Potrafi grać bez końca, a jednocześnie jest dość posłuszny. Różni inteligencję i pomysłowość. Bardzo sprytny i doskonale wyszkolony. Pomimo wyglądu i wielkości szpic pomorski ma wszelkie zalety prawdziwego psa, jest gotowy bronić właściciela i realizować swoje zamówienia.

Opieka i karmienie

Ważne jest, aby pamiętać, że nagła zmiana jedzenia może powodować rozstrój żołądka u szczeniąt, a następnie bardzo szybko odwodnienie, które jest obarczone wieloma chorobami. Jeśli nie można zostawić szczenięcia w poprzednim karmieniu, należy je przenieść na inny nie później niż tydzień później.

Spitz może być karmiony suchym pokarmem, który jest zbilansowany i zaopatrzony w niezbędne witaminy i minerały. W przypadku żywienia naturalnymi produktami należy pamiętać, że może to nie być korzystne dla zwierzęcia, które jego właściciel. Wraz z bilansem niezbędnych substancji, dla pomarańczy nadal jest lepsza mono-dieta.

Jeśli chodzi o suchą paszę - tutaj należy przede wszystkim zwrócić uwagę na składniki. Nie trzeba wybierać jedzenia, gdzie poniżej 25% białka (białka), i powinno to być nie tylko zwierzę, ale także warzywo. Dobre karmy zawierają mięso, ryby, wątrobę i inne produkty uboczne, powinno również być wystarczająco dużo witamin A i grupy B.

Wybierając jedzenie, lepiej go nie zmieniać, chyba że jest to absolutnie konieczne. Dodatki paszowe będą potrzebne tylko w przypadku choroby, niedożywienia lub psa ze szczeniętami. Nie należy podawać witamin i minerałów, jeśli nie zaleci ich weterynarz - nadmierna ilość może być gorsza niż brak.

Możesz karmić psa jednym karmieniem lub w kilku - dwóch lub trzech, ponieważ jest to wygodne. W odniesieniu do ilości paszy należy postępować zgodnie z instrukcjami na opakowaniu.

Czasami do suchych owoców można dodać świeże owoce i gotowane warzywa, produkty mleczne lub gotowane mięso. Zwolennicy wyłącznie naturalnej żywności powinni pamiętać, że:

  • Jedzenie nie powinno być zimne ani gorące - tylko w temperaturze pokojowej.
  • Słaba woda przyczynia się do zaburzeń metabolicznych, a gotowanie nie jest odpowiednie.
  • Spitz nie powinien otrzymywać wieprzowiny (jest za gruby).
  • Zabronione słodycze, kiełbaski i wędzone lub solone potrawy.
  • Mleko lub nie dawaj lub dawaj bardzo rzadko i monitoruj krzesło.
  • Kapusta, fasola, groch może powodować wzdęcia i skurcze. Wyjątkiem może być kapusta kiszona.

Szpice powinny być regularnie szczotkowane, ale rzadko można się kąpać, co jest zdecydowanym plusem. Nie zapominaj również o terminowym leczeniu pcheł i kleszczy.

Należy dodać, że odpowiednie zabawki nie powinny pękać. Żadnych gier z polietylenem, z których kawałek może połknąć i umrzeć.

Dodatkowo powinieneś starannie rozważyć dobór obroży tak, aby szpic nie mógł się z niej wydostać. Szczeniak lepiej zrobić na rękach i położyć na ziemi w bezpiecznym miejscu. Jeśli planowana jest kariera wystawowa, szczeniak powinien uczyć się dużych skupisk ludzi i chodzić w hałaśliwych miejscach. Nie zapominaj, że szpice nie boją się nawet dużych psów i nie pozwalają im na konflikty.

Powinieneś bardzo uważać na świąteczne saluty lub petardy, ponieważ pies może się bardzo przestraszyć. Nie możesz zostawić psa samego w samochodzie, szczególnie w upale - może to spowodować udar cieplny.

Szkolenie i edukacja

Dzięki zrozumieniu szpic pomorski nie potrzebuje ciągłego treningu. W wieku około pięciu miesięcy może z łatwością przyswoić sobie wszystkie zespoły. Ta rasa jest doskonale zorientowana w sytuacjach i jest gotowa na wszystko do zatwierdzenia przez właściciela. Większość zespołów, które rozumie po raz pierwszy, a dyscyplina, z reguły w treningach, prawie nie jest potrzebna.

Jeśli jest szansa spędzenia dużo czasu z szczeniakiem na ulicy, uprawianiem sportu i zajmowaniem swoich drużyn, będzie doskonałym towarzyszem drużyny, a jego charakter nie zostanie zepsuty przez brak uwagi i zatrudnienia.

Funkcje

Te małe psy nie mogą skakać jak koty - biorąc je w ramiona, muszą być ostrożnie umieszczone na podłodze. I nigdy nie zostawiaj mebli. W przeciwnym razie gwarantowane są obrażenia i szkody. Nie trzeba ich dopuścić do przewodów elektrycznych i tak małych przedmiotów, jak igły czy spinacze. Najlepiej jest mieć specjalny kojec dla szczenięcia.

Główną ozdobą tej rasy jest wełna, którą trzeba się zająć. Zaleca się czesać dwa razy w tygodniu za pomocą "pukherki" i zwykłego grzebienia. Codzienne czesanie nie jest konieczne, aby nie pozostawić zwierzęcia bez podkładu.

Myj mniej rzadziej, przed pokazem, lub jeśli pies się brudzi, a także w okresie linienia. Przed praniem - dokładnie przeczesz. Jeśli to konieczne, przetrzyj oczy wacikiem i przegotowaną wodą.

Jeśli chodzi o krycie, musisz odpowiednio podejść do wagi: suka - 2,5 kg, samiec - 2-2.2 kg. Z powodu niskiego wzrostu mogą pojawić się problemy z porodem szczeniąt. Z reguły w miocie jest ich do trzech. Jeśli suka jest agresywna dla psa, nie jest gotowa do krycia. Dzień 11-13 ruję jest optymalny do zapłodnienia, chociaż indywidualne cechy nie mogą być ignorowane. Ciąża trwa do 63 dni.

Zdrowie i choroba

Po 12 tygodniach wykonuje się ostatnie szczepienie, a następnie trzytygodniową kwarantannę - i dopiero po tym można wyjść na zewnątrz z szczeniakiem. Należy pamiętać, że można szczepić tylko zdrowe szczenięta, a dwa tygodnie przed szczepieniem należy pozbyć się robaków. Następuje szczepienie rocznie, po zmianie zębów, a następnie co roku. Robaki powinny być nie więcej niż 4 razy w roku.

Normalna temperatura ciała wynosi 38-39 stopni (mierzona za pomocą termometru doodbytniczego), puls to 180 uderzeń na minutę.

Rasy karłowate mają tak powszechny problem, jak naruszenie zmiany uzębienia. Może to prowadzić do kamienia nazębnego, próchnicy, wad zgryzu i tak dalej. Zarówno naturalna predyspozycja, jak i nieprawidłowe żywienie (w szczególności brak witamin i stałego pokarmu) odgrywają tu ważną rolę.

W przypadku zębów konieczna jest regularna opieka, aby choroba przyzębia nie rozwinęła się. Szczotkuj zęby specjalną szczoteczką i wklej.

Pomarańcze najczęściej mogą zranić:

  • Nadwichnięcie atlantycko-skapitalne;
  • przyśrodkowe zwichnięcie rzepki;
  • niedoczynność tarczycy;
  • wnętrostwo;
  • zapaść tchawicy;
  • guzy jąder;

Mniej często psy tej rasy mogą zachorować:

  • chory zespół zatokowy;
  • wrodzone zwichnięcie stawu łokciowego;
  • zaćma;
  • entropion;
  • postępujący zanik siatkówki.

Rodzaje szpiców: typy ras, cechy, w szczególności zawartość

Słowo "Spitz" (Spitz) jest tłumaczone z niemieckiego jako "ostry" i trafnie opisuje wygląd grupy ras psów o szpiczastym "lisim" pysku i uszach, gęstych włosach i napiętym, zakrzywionym ogonie na grzbiecie.

Niemiecki szpic

Jest to pies kompaktowy w kształcie kwadratu z szeroką klatką piersiową i muskularnymi kończynami tylnymi. Długie proste włosy z grubym podszerstkiem nie chowają się i podkreśla harmonijne dodanie niemieckiego szpica. Włosy na głowie są krótsze, na szyi jest luksusowa grzywa, tylne nogi są w puszystych spodniach.

Średnia wysokość psa w kłębie wynosi od 18 do 35,5 cm, kufa jest wydłużona, uszy małe, trójkątne, z ostrymi końcówkami, wysoko osadzone i blisko siebie.

  • czysta biel;
  • czarny, czarny podpalany;
  • śmietankowy, kremowy i sable;
  • ciemny brąz;
  • pomarańczowy-sable;
  • Particolor (dwukolorowy) z podstawową bielą.

Dobre zdrowie, ostry umysł i zrównoważony charakter to główne cechy szpiców niemieckich. W rasie występuje kilka odmian różniących się wysokością i kolorem.

Wolfspitz (keeshond)

Jest to największy przedstawiciel grupy, znany również jako Holenderski Szpic Wilczy. Ze względu na wyrazisty "wilczy" kolor tych psów nie może być mylony z innymi szpicami.

Charakterystyczne cechy keeskhond:

  1. Mocny dodatek i duży rozmiar: średnia wysokość w kłębie / waga samców - 42-47 cm, 20 kg, suki - 40-45 cm 16 kg, odpowiednio;
  2. Strefa-szary kolor z czarną "maską" na twarzy, czarnymi uszami i czarną końcówką ogona;

3. Średnia długość życia 16-17 lat.

W Niemczech i Holandii Wolfschitz jest używany jako stróż i pies pasterski. Inteligentne i uważne, te psy są wspaniałymi towarzyszami, nieznajomymi okazują czujność i agresję.

(duży szpic)

Drugi największy szpic jest silny i muskularny jak kesshond. Niektóre wady rasy obejmują naiwność i dobroduszne nastawienie tych psów do nieznajomych.

Charakterystyczne cechy błotnika:

  • wzrost w kłębie od 40 do 46 cm, waga od 17 do 20 kg;
  • jednolite białe, czarne lub brązowe kolory;
  • u samców zdobiące włosy są dłuższe;
  • średnia długość życia 14-16 lat.

Grosshpitz - najstarsza i najrzadsza odmiana szpic niemiecki. Średni koszt szczeniaka w szkółkach na świecie wynosi 700-1000 euro. Najdroższe psy są pomalowane na biało.

Mittelspitz (środkowy szpic)

Szpic środkowy jest typowym przedstawicielem rasy typu lisiego. Charakterystyczne cechy małego szpicla:

  • wysokość w kłębie samców 32-35 cm, suki 29-30 cm, waga 10-12 kg;
  • kolory: monofoniczny biały, czarny, brązowy, "wilk", pomarańczowy, kremowy, cętkowany, sable;
  • średnia długość życia wynosi 12-15 lat.
Mittenspitz

Mittelshpits - żarliwy i energiczny pies, doskonały strażnik, czujny i nieufny, nietolerancyjny wobec obcych.

Kleinspitz (mały szpic)

Jest to miniaturowy pies o odważnym sercu i doskonałych cechach strażników, dzięki czemu Kleinspitz nazywany jest "stróżem - dzwonkiem".

Charakterystyczne cechy Kleinspitza:

1. Wzrost w kłębie od 23 do 29 cm, waga 5-10 kg.

2. Kolory: biały, czarny, brązowy, pomarańczowy, "wilk", kremowy, cętkowany i inne.

3. Średnia długość życia 14-15 lat.

Ze względu na podobne kolory Kleinspitz można pomylić z młodym lub cieńszym mittpitzem.

Cechy zawartości szpic niemiecki

Żartobliwe usposobienie i naturalna ciekawość szpic niemiecki mogą spowodować obrażenia szczeniaka, więc dom musi być przygotowany na spotkanie ze zwierzakiem. Druty są usuwane z podłogi, nisze pod meblami są czasowo zamknięte. Jako łóżko można kupić miękki dom lub materac.

Psy ruchome z luksusowym płaszczem wymagają przestrzegania obowiązkowych zasad opieki:

  • regularne szczotkowanie jest konieczne, szczególnie w okresie linienia;
  • Nie zaleca się bardzo krótko wycinać szpic niemiecki, płaszcz psa o każdej porze roku zapewnia organizmowi termoregulację;
  • codzienna inspekcja i czyszczenie w razie potrzeby wymagają oczy, uszy i zęby;
  • energiczne psy potrzebują wolnej przestrzeni, aktywnych gier, spacerów na świeżym powietrzu;
  • średnie i duże szpice są często trzymane w izolowanych obudowach ulicznych.

Kopie wystawowe wymagają kąpieli specjalnymi kosmetykami i regularnym pielęgnowaniem.

Co karmić szpic niemiecki

O tym, czy zwierzę karmione jest naturalną żywnością, czy przygotowanymi karmami, decyduje indywidualnie każdy właściciel. Ale nie można mieszać racji, można alternatywnie: rano - naturalne jedzenie, suche wieczorem. Jeśli wybór zostanie dokonany na rzecz "suszenia", powinien on być co najmniej karmą najwyższej jakości, a naturalna dieta szpic niemiecki obejmuje następujące produkty:

- chude mięso i ryby, lepiej ugotowane;

- zboża: kasza gryczana, ryż (dla psów w domkach zimą gotują i kasza jaglana);

- sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu: kefir, twaróg, jogurt, niesłodzony jogurt;

- duszone lub drobno siekane warzywa: marchew, cukinia, dynia, sałatka;

- Witaminy, wybrane w zależności od wieku i stanu zdrowia psa.

Niemiecki szczeniak szpic jest karmiony 6 razy dziennie, dorosły pies 2 razy dziennie, najlepiej w tym samym czasie. Zauważono, że w przypadku alergii na żywność przyczyną najczęściej staje się kurczak lub proso.

Choroby szpic niemiecki

Przedstawiciele starożytnej rasy mają naturalnie silną odporność, wspieraną przez zbilansowaną dietę i odpowiednią opiekę. Niektóre cechy są jednak charakterystyczne dla szpiców niemieckich:

  • wady zgryzu przy zmianie zębów mlecznych, kamienia nazębnego;
  • problemy z kościami i stawami, słabe aparaty więzadeł (zwłaszcza u małych psów);
  • dysbakterioza w przypadku przekarmienia, otyłość w małych odmianach;
  • nanizm (karłowatość) - wrodzona patologia spowodowana naruszeniem rozwoju przysadki i słabą produkcją hormonu wzrostu.

Terminowe szczepienia i badania profilaktyczne uratują zwierzę od problemów zdrowotnych.

Niemiecki trening szpic

Inteligencja i pomysłowość szpiców niemieckich nie wyklucza szkolenia. Naturalny potencjał zwierzęcia i tendencja do dominacji od wczesnego dzieciństwa muszą być skierowane we właściwym kierunku. Niemieckie szpice chętnie się szkolą, a wyuczone polecenia są wykonywane bez pytania.

Zespoły "Miejsce", "Nie", "Dla mnie" zaczynają trenować z 2-4 miesiącami. Specjalne zespoły treningowe i pokazowe wymagają cierpliwości, specjalnego sprzętu treningowego i socjalizacji psa.

Szpic niemiecki i inne zwierzęta

Wstrętny, ale nie złośliwy, szpic niemiecki nie wykazuje agresji wobec innych psów i nie przegapi okazji do udziału w grach kooperacyjnych, ale mały szpic może przecenić ich siłę i zostać przypadkowo ranny. Dobrze dogadują się z kotami, ale mogą cierpieć z powodu ich naturalnej ciekawości i wesołego temperamentu.

Szpic pomorski (synonimy: miniaturowy szpic, szpic krasnolud, miniaturowy szpic)

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają miękkie, "watowane" futro, które niewiele rzuca i ma krótką twarz. W zależności od wielkości występują 2 rodzaje pomarańczy:

  • mały szpic: wzrost w kłębie 23-29 cm, waga od 2 do 4,5 kg;
  • Miniaturowy szpic: wzrost samców od 18 do 22 cm, waga 1,8-2,3 kg, wzrost suk od 16 do 20 cm, waga 1,4-3 kg.

Obecnie istnieją 3 rodzaje pomarańczy, które różnią się jedynie kształtem głowy i są identyczne pod każdym innym względem.

Typ Fox

Pomarańcze - "kurki" są jedynymi, które spełniają standard. Są to psy o bardzo wydłużonym pysku, oczach w kształcie migdałów i wąskim podbródku.

Rodzaj zabawki lub lalki (baby doll)

Typ pośredni z krótszą i szeroką kufą, wysokim uniesieniem, okrągłymi, dość szeroko rozstawionymi oczami.

Rodzaj zabawki lub lalek

Miś

Najbardziej popularna odmiana pomarańczy o całkowicie okrągłej główce, krótkiej, spłaszczonej i szerokiej kufie. Oczy "młodych" są blisko zasadzone, a dzięki gęstym włosom na kościach policzkowych wydaje się, że psy mają spuchnięte policzki. Ze względu na nieco uniesioną dolną szczękę i nos "zadarty nos", psy przypominają chow-chow lub małego misia.

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają dłuższe kończyny, a wełna, przeciwnie, jest krótsza.

Dopuszczalne kolory pomarańczy:

  • biały;
  • czarny, czarny podpalany, czekolada;
  • biały, kremowy, pomarańczowy;
  • dwukolorowy.

Przy urodzeniu wszystkie pomarańcze wyglądają tak samo i dopiero w ciągu roku można zrozumieć, do jakiego psa należy pies. Za pomocą pielęgnacji standardowej lisiej pomarańczy możesz sprawić, że będzie wyglądała jak "niedźwiadek".

Żywotność szpicu pomorskiego trwa od 12 do 15 lat. Psy o niedźwiedzich twarzach z nadmiernie krótką kufą są czasami podatne na patologie serca i tchawicy, dzięki czemu mogą żyć mniej.

Cechy szpicu pomorskiego

Dwarf Pomeranian Spitz jest idealną rasą do trzymania w domu. Pomarańcze w wieku szczeniąt są ruchliwe i ciekawe, przez pierwsze miesiące psy usuwają druty, detergenty ze strefy zasięgu, zamykają szczeliny pod meblami i na balkonie. Po raz pierwszy możesz kupić kojec. Sleeps - łóżka i domy, może kilka, zabawki są wymagane. Opieka jest następująca:

  • regularne odrobaczanie i szczepienia;
  • czesanie co najmniej raz w tygodniu;
  • kąpiel nie więcej niż 1 raz w ciągu 2-3 miesięcy;
  • mycie zębów 2-3 razy w tygodniu;
  • higiena uszu 1 raz w tygodniu;
  • strzyżenie pazurów

Pomarańcze dobrze przyzwyczajają się do tacy, ale to nie wyklucza spacerów na świeżym powietrzu. W deszczową i zimną pogodę pies jest ubrany w kombinezon.

Jak karmić szpic pomorski

Zbilansowane odżywianie - gwarancja zdrowia małego zwierzaka. Istnieją trzy sposoby karmienia pomarańczy:

  • mała karma dla psów premium premium, super premium i holistyczna;
  • naturalna żywność: chude mięso i ryby, surowe lub gotowane na parze warzywa z olejem roślinnym, zboża (gryka, płatki owsiane), niesłodzone sfermentowane produkty mleczne;
  • dieta złożona: w jednym posiłku sucha żywność, w drugiej - żywność naturalna.

Na początku szczeniak karmi się zgodnie z zaleceniem hodowcy, następnie wybiera się odpowiednią dietę, przydatną dla zwierzaka i wygodną dla właścicieli.

Choroby szpicu pomorskiego

Pomarańcze podlegają wielu specyficznym chorobom charakterystycznym dla psów ras karłowatych:

  • zaburzenia metaboliczne, niedoczynność tarczycy, otyłość;
  • zapalenie żołądka, wrzód żołądka, niedrożność jelit;
  • patologia układu oddechowego;
  • podwichnięcie kolana, aparat słabo więzadłowy;
  • łzawienie.

Profilaktyczne szczepienia, regularne procedury higieniczne i prawidłowe odżywianie znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia ewentualnych chorób.

Szkolenie szpic pomorski

Pomarańcze są szybkie i łatwe do opanowania, sukces treningu zapewnią regularne treningi z szczeniakiem w połączeniu z grą, z zachętą do uwielbienia i delikatności. Krasnoludskie szpice są podatne na dominację, więc nie można zaakceptować pobłażania i folgowania psim zachciankom.

Pomorskie i inne zwierzęta

W odniesieniu do innych psów, pomarańcze często wykazują naturalną dominację i są agresywne, szczególnie w stosunku do mężczyzn. Koty i szpice karłowate dogadują się dobrze, jeśli właściciele nie dają zwierzętom powodu do zazdrości sobie nawzajem.

Warto zauważyć, że niektóre federacje psów (na przykład ICF) uważają Pomorskie za typ szpic niemiecki, inne (np. AKC) odróżniają go od osobnej rasy.

Szpic japoński (Nihon Supittsu)

Rasa psów - towarzyszy, wyhodowanych w Japonii od białego szpic niemieckiego. Szpic japoński jest rozpoznawany przez wszystkie stowarzyszenia osób zajmujących się psami innych niż AKC (ze względu na podobieństwo z amerykańskim psem eskimoskim). Rasa dekoracyjna jest ceniona przede wszystkim ze względu na luksusową śnieżnobiałą wełnę.

Charakterystyczne cechy japońskiego szpica:

  • harmonijna konstytucja, mężczyźni bardziej krępi, suki bardziej eleganckie;
  • stosunek wysokości i długości ciała wynosi 10: 11;
  • wzrost w kłębie samców nie więcej niż 40 cm, waga do 10 kg, wzrost suk do 35 cm, waga około 6-7 kg;
  • puszysty kołnierz;
  • wskazał kaganiec;
  • wysoko osadzone uszy o trójkątnym kształcie;
  • małe, lekko skośne oczy w kształcie migdałów;
  • ustawił wysoki ogon rzucony na plecy, ale nie skręcony w pierścień.

Rzadka cecha dla grupy ras - szpice japońskie są niezwykle małomówne i kory tylko w przypadku silnego lęku.

Osobliwości trzymania szpic japoński

Śnieżnobiały płaszcz psów odpycha brud i nie wymaga szczególnej opieki. Pełne wytrawianie występuje raz w roku, grube futro wymaga regularnego szczotkowania z puhoderka. Kąpiel 1 raz w ciągu 2 miesięcy z użyciem produktów zawierających naturalne oleje. Gdy rosną, paznokcie są starannie przycięte.

Pies mobilny musi chodzić przez co najmniej pół godziny, rano i wieczorem, to dobrze, jeśli możesz spacerować ze swoim zwierzakiem na działce bez smyczy.

Dieta japońskiego szpica

Postanawiając karmić zwierzę suchym pokarmem, preferowane są produkty klasy super-premium dla małych ras psów. Naturalna dieta powinna być zrównoważona. Surowe chude mięso, gotowany kurczak lub ryba dodaje się do gryki lub ryżu.

Mięso można podawać z gotowanymi warzywami, drobno posiekanymi lub tartymi. Nieocenione produkty mleczne są mile widziane: twarożek i kefir, podawaj jajko 2 razy w tygodniu. Okresowo dodawaj olej rybny do owsianki. Dieta dorosłego psa - 2-3 razy dziennie.

Japońskie choroby szpiców

Szpice japońskie nie są narażone na niebezpieczne patologie genetyczne, ale ustalono szereg chorób nieodłącznie związanych z rasą:

  • zwichnięcie rzepki;
  • łzawienie na tle reakcji alergicznej lub stresu.

Dzięki godnej opiece, odpowiedniemu odżywianiu i edukacji japoński szpic żyje od 10 do 16 lat.

Szkolenie szpicami japońskimi

Cierpliwość i wytrwałość właścicieli udaje się przywołać posłuszne, bezproblemowe psy. Japoński spitz z przyjemnością uczy się nowych drużyn i sztuczek, psy te są inteligentne i niestrudzone, nie mają inteligencji, są dosłownie stworzone z myślą o zwinności i długotrwałym treningu.

Szpic japoński: związek z innymi zwierzętami

Właściciel szpic japoński - idol. Ale miniaturowy "dowódca" może próbować podporządkować sobie inne zwierzęta w domu. Z natury, towarzyskie i życzliwe, japońskie szpice mogą znaleźć wspólny język z innymi zwierzętami, ale częściej - jako przywódca stada.

Inne gatunki rodziny w kształcie szpica

Amerykański szpic Eskimoski (amerykański pies eskimoski) ma wygląd zewnętrzny podobny do szpicu japońskiego, ale ich białe futro ma czasami kremowy odcień.

Szpic fiński w Rosji jest lepiej znany pod nazwą karelian-fiński husky i jest używany jako uniwersalna rasa do polowania na większość gatunków łownych.

Pies z Grenlandii jest silnym, wytrzymałym zwierzęciem, najstarszym koniem na Grenlandii.

Karelian Bear Like pochodzi z Finlandii, jest bardzo niezależnym i upartym psem, odpornym i bezpretensjonalnym, doskonałym myśliwym dla dużego zwierzęcia.

Akita Inu lub japoński pies Akita - duży przedstawiciel szpicopodobny, używany jako strażnik i myśliwy.

Samoyed to jedna z nazw najstarszych ras psów o pięknym wyglądzie i tajemniczym pochodzeniu.

Eurasier to rasa psów z Niemiec, których przodkami był Wolfschitz, czarny i czerwony chow-chow.

Volpino Italiano lub włoski Spitz pochodzi z Florencji - psa towarzyszącego, który może być czujnym strażnikiem.

Koreański Chindo jest narodowym skarbem Korei Południowej, oddanym i odważnym psem, który służy jako łowca, strażnik, a także w służbie poszukiwawczej i ratowniczej.

Rubin "Spitz"

Ach, ten szpic to śliczny szpic!

Odsyłacz: Szpic to nazwa rasy psów, które wyróżniają się grubymi, długimi włosami, spiczastymi uszami i kufą ("szpic" po niemiecku - "spiczasty") i ogonem wykręconym w górę.

Ta śliczna istota w pięknych ubraniach nie zawsze siedziała na kolanach i posiadała dekoracyjne formy. W rodzinie Spitzów poważne psy północne, które jeździły saniami, pilnowały mieszkania mężczyzny i były dla niego lojalnymi przyjaciółmi i strażnikami.

Historia rasy

Historia rasy sięga czasów tak starożytnych, że świadectwo zaczyna być mylone. Istnieje wersja, która w starożytnym Egipcie była już szpicami, a pies tej szczególnej rasy towarzyszył Mędrcom, gdy przybyli, aby oddać cześć dziecku Jezusowi.

Inna opinia jest taka, że ​​w rodzaju Spitzu istnieją neolityczne psy żyjące w Szwajcarii. To oni jeździli saniami i służyli człowiekowi.

Krótko mówiąc, szpic zdołał "odziedziczyć" w wielu krajach. Minęło wiele lat starannej selekcji i selekcji, zanim wielki futrzany pies - Spitzkund - zmienił się w miniaturową pomarańczę i mocno osiadł na sofach arystokratycznych salonów.

Rodzaje i typy szpiców

W nazwach i typach szpiców występuje pewne zamieszanie. Ale jedno jest oczywiste i bezsporne - w Rosji istnieje jedyna oficjalna nazwa tej rasy - "szpic niemiecki".

I już w tej rasie występuje gradacja wielkości psa - 5 odmian wzrostu - podgrup - niemieckiego szpica:

  • Large or Wolfspitz - do 50 cm na wysokości w kłębie.
  • Średni lub środkowy szpic - do 40 cm.
  • Małe lub Kleinspitz - do 29 cm.
  • Dwarf lub pomorskie - do 10 cm.

Z kolei szpic pomorski w swojej rasie podzielony jest na 3 podtypy. Nazwa jest podana przez podobieństwo pomarańczowej lufy do jednego lub drugiego zwierzęcia:

  • "Pieprznik jadalny"
  • "Mały Miś"
  • Półprodukt lub "zabawka" - "dolary dziecięce".

Jak odróżnić kolor pomarańczowy

Często szpic niemiecki mylony z pomorskim. Tymczasem istnieją 3 wyraźne różnice między szpicem niemieckim a Pomorzem.

Niemiecki jest większy. Jego wysokość w kłębie może sięgać 35 cm, w tym samym czasie, gdy pomarańczowy powyżej 22 cm nie istnieje.

W pomorskiej wełnie miękka, prawie watowana. W języku niemieckim jest trudniejsze i bardziej szorstkie.

Niemiecki pysk jest dłuższy, pomarańcz jest krótszy i bardziej okrągły, zwłaszcza w typie niedźwiedzia i zabawki.

Kolory pomarańczy

Pomarańcze (dokładnie tak jak ich mestizos) wyróżniają się różnorodnością kolorów. Są białe, kremowe, czerwone, czekoladowe, szare i czarne. Należy pamiętać, że wraz z wiekiem niektóre pomarańcze zmieniają kolor.

Siła charakteru nie zależy od wielkości

Wielkim złudzeniem będzie uwierzyć, że szpic, dzięki swemu miniaturowemu i pluszowemu wyglądowi, ma łagodną, ​​zabawkową postać. Przeciwnie!

Jest to uparty i uparty pies, a jednocześnie bardzo mobilny i aktywny. Nie należy oczekiwać od niej bezwzględnego posłuszeństwa.

Istnieje niebezpieczeństwo, że szpice karłowate, rozpieszczone młodymi pazurami przez ich panów, mogą zamienić się w krajowych despotów i tyranów.

Druga skrajność - od braku uwagi Spitz shkodyat: obgryzanie mebli, ulubione pantofle mistrza i popełnianie innych nieprzyzwoitych czynów.

Ale! W tym samym czasie Szpice są przyjaznymi i zabawnymi stworzeniami, które z przyjemnością odpowiadają na swój przydomek. Dobrze dogadują się z dziećmi i są zdolne do lojalności i oddania dla tych, których wybierają jako swoich mistrzów.

Osobliwości opieki

Opowiemy w skrócie o opiece nad szpicem. Główną ozdobą tej rasy jest wełna. Aby pies nie stracił "prezentacji", musisz zadbać o jego wełnę: myć i czesać go dwa razy w tygodniu.

Shpitz są cięte zgodnie z typem, biorąc pod uwagę, że głowa i przednie łapy mają grube, krótkie i aksamitne włosy, ogon jest długi, uda mają luksusowe spodnie, a kłąb obfituje w obroże.

Choroby i ich przyczyny

Szpice są długowieczne. 14-16 lat - ich normalna długość życia. Jednak oni też są chorzy.

Główne choroby szpiców są związane z ich miniaturowym rozmiarem. Im mniejszy pies, tym większe prawdopodobieństwo zaburzeń w przysadce mózgowej. Z tego powodu pomarańcze dziecka mogą cierpieć na łysienie. Często mają słabe oczy i zęby, pobudliwy układ nerwowy i skłonność do reakcji alergicznych.

Jak karmić szpica

Ze względu na lokalizację tej rasy na alergie, do specjalnych wymagań paszy. Istnieje lista produktów, które są ściśle przeciwwskazane szpic.

  • Surowe ryby - małe kości są niebezpieczne, podobnie jak inwazja robaków.
  • Mąka (chleb, makaron) - prowokuje zwiększoną wymianę gazową i rozstrój jelit.
  • Wieprzowina - nie do wytrzymania obciążenie wątroby pomarańczowej.
  • Słodycze - zagrożenie próchnicą i prowokacją otyłości.
  • Fasola, ziemniaki, proso i jęczmień perłowy nie są wchłaniane przez słaby żołądek dziecka.

Spitz suit specjalizuje się w suchej karmie, która może i powinna być łączona z naturalnymi produktami z "ludzkiego stołu": gotowanej cielęciny, kurczaka, wątróbki wołowej i serca; gotowana ryba morska; jaja kurze, twarożek, warzywa.

Jednak szpic to inteligentny pies o rozwiniętym wyczuciu intuicji. Ona sama wybierze dietę odpowiednią do sezonu, a także sposób zachowania w rodzinie. Czujni i energiczni, mili i lojalni, szpice-psy są w stanie dać swoim właścicielom wiele niezapomnianych lat przepełnionych prawdziwą przyjaźnią i oddaniem.

Rasy psów: Szpic pomorski

Szpic pomorski, bardziej znany jako pomarańcza, należy do dekoracyjnych i niesłychanie popularnych ras psów. W niektórych psich federacjach, w tym w ICF, pomarańczowy jest postrzegany jako odmiana szpicu niemieckiego, aw innych, w tym w AKC, wyróżnia się jako odrębna, całkowicie niezależna rasa.

Pochodzenie rasy

Początkowo w Niemczech hodowano i hodowano wyłącznie białe psy, które nazywane były "pommirls". Czarnowłose psy były najczęściej trzymane w Wirtembergii, gdzie taka rasa była aktywnie wykorzystywana w ochronie winnic. Według informacji historycznych, w tym czasie pomarańcze były zauważalnie większe od ich współczesnych krewnych, dlatego często służyły jako strażnik mieszkań biednych i ich małych łodzi.

Podczas panowania królowej Wiktorii szpice sprowadzono z Pomorza na terytorium Anglii, gdzie rozpoczęto poważne prace nad usuwaniem form karłów, poprawiając zewnętrzną stronę zewnętrzną i wyglądając jak charakterystyczną dla zwierząt udrękę.

Najlepsi przedstawiciele Spitza, hodowani przez brytyjskich i amerykańskich hodowców, byli bardzo bliscy referencyjnym współczesnym pomarańczom. Pierwsza wojna światowa spowodowała zniszczenie znacznej części ludności Pomorza, dlatego też przywrócono populację, niemieckim hodowcom i hodowcom sprowadzono psy z krajów europejskich.

To jest interesujące! Pomimo faktu, że jego pierwotna nazwa Oranz jest zobowiązana do historycznego regionu na terenie dzisiejszych Niemiec, w naszym kraju taki bardzo mały przedstawiciel Spitza od dawna nazywany jest miniaturowym szpicem.

Wygląd i opis

Szpic pomorski, jako osobna rasa, zakorzeniony w Niemczech, Wielkiej Brytanii i Ameryce, Francji i Holandii, a także w naszym kraju. Do tej pory istnieją trzy rodzaje lub główne odmiany szpicu pomorskiego, ale standardy odpowiadają tylko psom, które mają bardzo charakterystyczny kufel "lis". Pozostałe dwie odmiany stają się z roku na rok coraz bardziej popularne wśród hodowców - są to "baby dolary" lub dziecięce drzwi, a także "niedźwiadek" lub teddy market.

Standardy rasy

Standardy rasy dla pomarańczy zostały przyjęte przez ekspertów z Amerykańskiego Związku Kynologicznego i charakteryzują takie zwierzę jak zwierzę o unikalnym kompaktowym rozmiarze i budowie, nadające ciału oryginalny kształt kwadratu. Przedstawiono standardy psów biorących udział w wystawach:

  • wymiary i waga;
  • obszar głowy;
  • obudowa;
  • nogi i kończyny;
  • płaszcz;
  • cechy kolorystyczne;
  • charakter ruchów;
  • temperament.

Zgodnie ze standardami ustalonymi przez ACU szpic pomorski ma:

  • waga od 1,4 kg do 3,2 kg, harmonijny i kompaktowy, ale mocny dodatek;
  • proporcjonalny do ciała, głowa w kształcie klina;
  • chytry i "lis", lśniący, ciemny, średniej wielkości, w kształcie migdałów, osadzony niezbyt szeroko, ale nie za blisko;
  • małe, wyprostowane, wysokie, ale niezbyt szerokie uszy;
  • lekko wystająca czaszka;
  • dość gwałtowne przejście od obszaru czołowego do cienkiego, ale bez wyostrzania, kufa;
  • czarne lub pasujące usta;
  • czarny lub pasujący do koloru nosa;
  • zgryz nożycowy, bez przekąski lub przodozgryz;
  • dość krótkie, dobrze i wysoko osadzone, a także płynnie zamieniające się w kłębek, z prostą górną linią, szyją;
  • mocne, z wypukłymi i zaokrąglonymi żebrami, ciało;
  • wystarczająco głębokie i niezbyt szerokie piersi;
  • wysokie, zwarte do tyłu, ogon.
  • ukośne łopatki przednich kończyn, które powodują, że szyja jest utrzymywana wysoko i wysoko;
  • proste i równoległe do siebie, średniej długości przednie kończyny ze stromymi szpicami;
  • tylne nogi prostopadłe do podłoża i równoległe do siebie przez śródstopie, a także nieułożone staw skokowy.

Warstwa pomarańczowa z krótkim, miękkim i grubym podkładem oraz dłuższą, ale szorstką i błyszczącą powłoką powierzchniową, która jest twarda w dotyku. Na szyi znajduje się charakterystyczny "kołnierz" reprezentowany przez dłuższe, grube, proste i wystające włosy. Na ogonie odnotowuje się również grubą sierść, a przednie kończyny charakteryzują się dobrym upierzeniem. W monobreed show show, w "klasie otwartej", wszystkie pokazane psy są podzielone według kolorów:

  • jasnoczerwony;
  • pomarańczowy;
  • krem;
  • sable;
  • jasna czerń;
  • brązowy;
  • niebieski;
  • każdy inny, akceptowalny jasny kolor.

Wszystkie kolory rozpoznawane przez odmianę pomarańczową są szacowane jako równoważne. Podczas oceny obecności:

  • dowolny jednolity kolor;
  • dowolny jednolity kolor z jaśniejszym lub ciemniejszym odcieniem w tym samym zakresie kolorów;
  • dowolny jednolity kolor o odcieniu czarnym lub sable;
  • cętkowany kolor;
  • kolor sable i czarny podpalany.

Ruchy Szpicu Pomorskiego powinny być płynne, wolne i pewne. Widziane z przodu, łokcie nie powinny się obracać na zewnątrz, a za nimi nie powinno być żadnych konwergencji ani szerokiego zestawu tylnych kończyn.

Ważne! Wybierając pomorskiego psa pomorskiego, należy zwrócić szczególną uwagę na temperament zwierzęcia, który musi wyglądać z odgadywanym niezwykłym umysłem, wesołym i bardzo wesołym charakterem oraz odpowiednim zachowaniem rasy.

Szpic pomorski

Miniaturowy szpic ma wesołe i zabawne usposobienie, wyróżnia się doskonałym słyszeniem, a także bezgranicznym oddaniem. Taka popularna rasa wyjątkowo łączyła się w sobie nie tylko z dekoracyjnym wyglądem, ale także dość gibkim, odważnym charakterem. Dzięki bardzo niewielkim rozmiarom szpic może całkiem niezależnie stanąć samodzielnie. To zwierzątko absolutnie nie jest nieśmiałe, a często nawet wyjątkowo odważne.

Szpice bardzo lubią ruch, są świetne na długie spacery i aktywne gry. Jednak aktywność fizyczna jest niezbędna dla koloru pomarańczowego nie tylko w celu rozrywki, ale także w celu utrzymania zdrowia. Aktywna i energiczna rasa, z reguły, nie jest w stanie dostarczyć właścicielowi takiego zwierzaka, szczególne kłopoty. Wszyscy szpice są bardzo posłuszni, charakteryzują się oddaniem i pomysłowością, a także starają się zadowolić swojego mistrza co sekundę.

Cechą tej rasy jest również to, że Szpice Pomorskie mogą być bardzo dobrze wychowane i wyszkolone, bez których często stają się uparte i uparte. Pomorskie ma tendencję do dominacji, dlatego taki pies pod nieobecność wychowania może próbować podporządkować sobie nie tylko inne zwierzęta domowe, ale także gospodarstwa domowe. Czasami samolubstwo wynika z charakteru szpica, a kiedy w domu pojawia się nowy zwierzak, pomarańczowa może wykazywać agresję lub wyrażać niezadowolenie.

Długość życia

Ogólne życie czworonożnego zwierzaka będzie bezpośrednio zależało od właściwej opieki i przestrzegania zasad trzymania w domu. Z uwagą Szpic Pomorski jest w stanie utrzymać entuzjazm szczeniaka i obecność pep przez piętnaście lub szesnaście lat.

Treść pomorskiego szpic-psa

Niewielka wysokość i kompaktowe rozmiary Szpicu Pomorskiego znacznie ułatwiają opiekę nad takim zwierzakiem w mieszkaniu lub domu prywatnym. Nie ma szczególnych różnic w porównaniu z innymi rasami psów, ale istnieje wiele niuansów, które należy wziąć pod uwagę.

Opieka i higiena

Podstawowe zasady opieki nad Szpicem Pomorskim, gdy są trzymane w domu, są następujące:

  • procedury wodne są przeprowadzane nie częściej niż raz na dwa lub trzy miesiące;
  • suszenie włosów psa odbywa się za pomocą suszarki do włosów;
  • przycinanie pazurów wymaga specjalnych szczypiec;
  • odrobaczanie powinno być przeprowadzane regularnie;
  • od ektopasożytów latem, specjalne obroże, spraye, krople i szampony;
  • regularne kontrole ust, uszu i oczu;
  • spłukiwane oczy powinny być gąbką uprzednio namoczoną w ciepłej i przegotowanej wodzie;
  • szczotkowanie zębów specjalną pastą do zębów jest konieczne kilka razy w tygodniu, aby zapobiec rozwojowi ciężkich chorób zębów.

Kawałki najczęściej tworzą się w okolicy pachwiny, a także za uszami i między palcami na łapach. Dozwolone jest przycięcie sierści wokół łap, aż do stawów skokowych, a także usunięcie przylegających włosów wzdłuż krawędzi uszu i odbytu psa.

Pomarańcza jest nie tylko możliwa, ale konieczne jest jej szybkie cięcie. Fryzjerzy psów są gotowi zaoferować ogromną liczbę opcji fryzur codziennych i wystawowych, które są idealne dla takiej miniaturowej rasy. Przy wszystkich zasadach dbałości i zgodności z regularnym czesaniem, pies prawie niedostrzegalnie zrzuca, a wełna nie lata w domu i nie osadza się na wnętrzu.

Jedzenie Szpic pomorski

Karmienie pomarańczowy może być naturalne produkty lub specjalne gotowe racje. Zalety drugiej metody to:

  • oszczędność czasu i wysiłku przy gotowaniu;
  • odpowiednio zbilansowana kompozycja;
  • brak suplementacji żywności specjalnymi dodatkami;
  • łatwość przechowywania i transportu.

Wady tej opcji żywnościowej są reprezentowane przez wysoką cenę i konieczność kupowania diet tylko najdroższych marek. Skład pełnej paszy powinien obejmować warzywa i zboża, witaminy i oleje, minerały i dodatki dla odporności. Najlepiej sprawdzone:

  • Kanadyjskie jedzenie Novo Nvturvl Holliscis z naturalnym mięsem, owocami i warzywami, bez obecności zbóż w kompozycji;
  • plan Rawa Proo Plan żywieniowy o różnych smakach i składzie mający na celu ogólne wzmocnienie odporności zwierzęcia;
  • Zbilansowana karma Royal Bay z kompleksem witaminowo-mineralnym, która pozwala zachować zdrowie Twojego zwierzaka.

Należy przedstawić pełne naturalne menu szpicu pomorskiego:

  • zmiażdżone mięso w postaci chudej wołowiny lub jagnięciny, a także różnorodne produkty uboczne;
  • ryby bez kości i plasterki w postaci gotowanej i ryby morskie w postaci surowej;
  • jajka na twardo;
  • sfermentowane produkty mleczne w postaci kwaśnego twarogu lub kefiru;
  • ryż, gryka lub płatki owsiane;
  • drobno startego i zmieszanego z olejami roślinnymi, warzywami, surowymi lub duszonymi;
  • zieloni i owoce.

W przypadku zębów i rozwoju mięśni żuchwy zaleca się stosowanie pomeranianowych krakersów żytnich i specjalnych kości do żucia. Zabrania się karmienia psa wyrobami z mąki i masła, ziemniakami i burakami, roślinami strączkowymi, czekoladą i innymi słodyczami, kaszą manną i kaszą jaglaną, a także słonymi i korzennymi, tłustymi i wędzonymi, marynowanymi potrawami. Nie należy również podawać kiełbasy, wieprzowiny i produktów z przyprawami.

Ważne! Aby zapobiec otyłości, nie należy rozpieszczać szczeniaka i dorosłego Spitera z programu karmienia "przekąskami", a także nie przekarmiać zwierzęcia. Po wykryciu pierwszych oznak nadwagi należy zrewidować dietę, wyeliminować tłuszcze i słabo strawne składniki, zmniejszyć porcje.

Choroby i wady rasowe

Krasnoludki szpice są wynikiem żmudnej i długotrwałej pracy genetyków, więc znaczna część chorób sztucznie hodowanych jest bezpośrednio związana z rozmiarem psa:

  • problemy z jamą ustną i zębami, wraz z pojawieniem się ostrego i nieprzyjemnego zapachu;
  • naruszenia prawidłowego działania żołądka i jelit;
  • patologie związane z tkanką wątroby;
  • utrata zębów;
  • wyraźna zmiana zgryzu;
  • osłabienie więzadeł i stawów kończyn;
  • podwichnięcie i zwichnięcie stawów kolanowych;
  • złamania kości i dyslokacje;
  • skurcze chrzęstnej części krtani;
  • nadmierne łzawienie;
  • nieprawidłowość kanału łzowego;
  • postępująca wrodzona atrofia siatkówki oka.

W ostatnich latach hipoglikemia, nanizm lub nadmierny karłowatość, niekompletna akomodacja kości czaszki stała się bardzo charakterystyczna dla szpicu pomorskiego, wodogłowia, wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy, a także guza jądra i wnętrostwa u mężczyzn.

Najczęstsze rasy i dyskwalifikujące defekty obejmują obecność zwierzęcia:

  • okrągła, kopulasta czaszka;
  • podjadanie;
  • spadziste śródręcze;
  • krowa;
  • miękka, dopasowana lub niewłaściwie stojąca warstwa;
  • nadmierna lokalna fryzura;
  • biała klatka piersiowa, łapy lub kończyny u psów o jednolitym kolorze, z wyjątkiem białego.

Należy zauważyć, że piąte palce na przednich nogach mogą być, a czasami nawet muszą być usunięte. Również muszle tylne kończyn są koniecznie usunięte.

Wychowanie i szkolenie

Trening musi być koniecznie poprzedzony prawidłowym wychowaniem zwierzęcia od pierwszych dni jego nabycia, zaraz po tym, jak szczeniak dostosowuje się do nowych warunków. Z reguły szczenięta próbują odciążyć naturalną potrzebę natychmiast po spaniu lub bezpośrednio jedzeniu, dlatego konieczne jest regularne sadzenie zwierzęcia na specjalnej tacy lub higienicznej pielusze.

Aby pomarańcza przyzwyczaiła się do wykonywania podstawowych procedur higienicznych, od najmłodszych lat konieczne jest przyzwyczajenie zwierzęcia do kąpieli, obcinania włosów, sprawdzania uszu i oczu oraz przycinania pazurów.

Trening odbywa się regularnie, a długie przerwy są niepożądane, ponieważ szpice mogą zapomnieć o już opanowanym zespole. Przed nabyciem nowego zespołu, nabyte umiejętności są powtarzane i konsolidowane. Powinieneś zawsze zachęcać swojego zwierzaka do właściwego zrozumienia i wykonania polecenia.

W nagrodę można wykorzystać nie tylko ulubioną ucztę dla psa, ale także pochwałę. Podstawowe, podstawowe polecenia, które muszą koniecznie być opanowane przez Szpic Pomorskiego, muszą być traktowane ze szczególną uwagą.

Przed rozpoczęciem zajęć zaleca się zapoznanie z charakterystyką wiekową rasy, a także optymalny czas na szkolenie zwierzęcia:

  • za półtora miesiąca - przydomek "Miejsce", "To niemożliwe" i "Fu";
  • za dwa miesiące - "Do mnie" i "Siedzieć";
  • za trzy miesiące - "Połóż się";
  • za cztery miesiące - "Stand";
  • za pięć miesięcy - "Can", "Near" i "Give";
  • za pół roku - "Czekaj", "Głos", "Chodź" i "Aport".

Jak pokazuje praktyka, pomorskie szpice są zawsze bardzo entuzjastycznie nastawione do treningu i bardzo lubią aktywne ćwiczenia. Dlatego zwierzak łatwo i szybko opanowuje niezbyt skomplikowane, intuicyjne polecenia: "Walk" i "Voice", "Aport" i "Give" lub "Give a Paw", a także "Wait". Bardzo ważne jest, aby nie przeciążać szpicu pomorskiego pod względem fizycznym i psychologicznym. Zabronione jest podawanie zwierzęciu wielokrotnego lub nie do zniesienia z powodu wieku, zespołu i zadania.

To jest interesujące! Absolutnie nie ma sensu trenować pomorskiego psa pomorskiego popularnego wśród hodowców psów "Fas" i innych umiejętności, ponieważ nie są one pożądane ze względu na miniaturę psa tej rasy.

Sprzedam szpic pomorski

Możesz kupić pomarańczowego szczeniaka zarówno od prywatnych hodowców, jak i wielu szkółek specjalizujących się w hodowli tej rasy. Z reguły jest to druga opcja zakupu, która gwarantuje zakup szczeniąt rasowych i zdrowych, które przeszły pierwotne odrobaczanie i szczepienia, a także posiadanie wszystkich niezbędnych dokumentów i pieczęć.

Na co zwrócić uwagę

Najlepiej kupić szczeniaka w wieku półtora lub dwóch miesięcy, gdy pies zaczyna samodzielnie spożywać solidne i urozmaicone posiłki. Wybierając zwierzaka od prywatnego hodowcy lub w przedszkolu, pamiętaj:

  • mobilność i aktywność zwierzęcia;
  • zdrowie szczęki i zębów;
  • oczyścić wnętrze uszu;
  • czysta i puszysta sierść bez łupieżu;
  • skóra bez uszkodzeń, urazów i łysych łat;
  • brak przepuklin pępkowych i przepuklin pachwinowych;
  • czyste i lśniące oczy;
  • chłodny nos bez rozładowania;
  • czysty, różowy język i dziąsła;
  • zdrowe, a nawet kończyny.

Odpowiedzialny hodowca sprzedaje szczenięta z paszportem weterynaryjnym, który zawiera pełną informację o wykonanych i nadchodzących szczepieniach.

To jest interesujące! W pierwszych dniach po przejęciu, na etapie adaptacji, należy zagwarantować pełne bezpieczeństwo pomarańczowym, ponieważ szczenięta tej rasy są podatne na przeciągi i zimną, złej jakości żywność lub wodę.

Cena psa rasy Szpic pomorski

Średni koszt krasnala lub pomorskiego szpica-psa w różnych szkółkach może się znacznie różnić:

  • cena pomarańczowego szczeniaka, który stanie się po prostu życzliwym i czułym przyjacielem, najczęściej nie przekracza 20-25 tysięcy rubli;
  • cena szczeniaka, która ma być pokazywana na wystawach i konkursach w przyszłości, wynosi zwykle 30-45 tysięcy rubli;
  • cena szczeniaka, którą można wykorzystać później w pracy hodowlanej, zaczyna się od 45-50 tysięcy rubli.

Najdroższe szczenięta pomarańczowe zawsze mają doskonałe cechy rodowodu i czysty rodowód, a także mają doskonałą anatomię z mocnymi kośćmi i prawidłową strukturę sierści.

Opinie właścicieli

Szpic pomorski, zdecydowanie nie może się dogadać w tym samym domu z leniwymi i pasywnymi właścicielami. Ta rasa potrzebuje aktywności, która pozwala zwierzęciu całkowicie wyrzucić całą zgromadzoną energię. Niemniej jednak zauważono, że szpice często stają się doskonałymi towarzyszami zarówno dla dzieci w wieku młodzieńczym, jak i starszych, prowadząc dość aktywny tryb życia.

Wybierając szpic pomorski jako zwierzaka, należy wziąć pod uwagę kilka cech rodowodu. Charakterystyczną cechą wyglądu jest pionowe położenie wełny, co nadaje zwierzęciu bardzo oryginalny i atrakcyjny "puszysty" wygląd. Powinieneś także pamiętać o nadmiernym szczekaniu i bardzo dzwoniącym głosie, który staje się częsty i szczególnie denerwujący przy braku koniecznego wychowania.

Należy zauważyć, że nawet u szczeniąt pomorskie szpice są bardzo wnikliwe. Jeśli takie zwierzę odczuje brak wytrwałości właściciela w procesie uczenia się, może zacząć uparcie i zignorować wykonanie jakichkolwiek poleceń.

Pomimo bardzo małych rozmiarów, pomarańcze przedstawiają siebie jako duże i nieustraszone zwierzęta, ponieważ często atakują psy, które są kilka razy większe od nich pod względem wieku i wielkości.

Czytaj Więcej O Psach

Fluffy Dog Breeds

Szkolenie Różne rasy puszystych psów mają z reguły wiele wspólnego. Puszyste psy ewoluowały w taki sposób, że w zimnym klimacie mają wystarczająco dużo futra do wykonywania różnych prac. Ciepła i gęsta wełna chroni je przed zimnem i śniegiem w regionach, w których się pojawiły.

Czym jest dysplazja stawów biodrowych u psów?

Szkolenie Nie każdy właściciel zwierzęcia wie, że psy mogą również cierpieć z powodu wielu chorób, a niektóre z nich mogą być wrodzone.Nie tylko kundle, ale także zwierzęta rasowe cierpią na różne "rany", dlatego ważne jest, aby wiedzieć, na które choroby wpływa ta lub inna rasa.

Ile śpiących dorosłych psów i szczeniąt dziennie

Szkolenie Sen jest integralną częścią każdej żywej istoty. Podczas snu zwierzę zyskuje siłę i energię dla przyszłych osiągnięć. Brak snu u zwierzęcia może wywoływać drażliwość i zmęczenie.