Treść

Alaskan Malamute

Alaskan Malamute zyskał popularność wśród hodowców zwierząt domowych, przyzwyczaił się do ostrych mrozów i surowych warunków, w których czuje się świetnie. Chronią swoich właścicieli pod każdym względem, a także dobrze radzą sobie z małymi dziećmi. Takie psy są idealne dla właścicieli prowadzących aktywny tryb życia.

Ocena wydajności i informacje

Pochodzenie rasy Alaskan Malamute

Rasa Alaskan Malamute pojawiła się dzięki arktycznym, arktycznym psom. Nazwę tę zdobyli dzięki plemieniu na Alasce, które nazywało się Malemuth. Naród ten wyróżniała się życzliwością i życzliwością. Pierwsze psy były doskonałymi asystentami, pracowały w uprzęży i ​​ciągnęły ciężkie sanie do najsilniejszych mrozów, dzięki czemu otrzymały inną nazwę - pociąg śniegowy.

W 1896 r. Gorączka złota zaczęła się na Alasce. Gdy tylko odkryto złoto w Klondike, wielu ludzi wyruszyło, aby je znaleźć. Lojalni przyjaciele pomagali im w tym, którzy jeździli saniami i zaopatrywali ich w wodę i jedzenie. Dla osobistych potrzeb, poszukiwacze złota zaczęli krzyżować psy, aby ostatecznie zdobyć najszybszą uprząż. Dopiero po chwili ciszy w gorączce złota zaczęły się krzyżować tylko rasowi Malamutowie.

Wygląd Alaskana Malamute

Alaskan Malamute ma dość duży rozmiar. Wizualnie przypomina Syberyjskiego Husky. Dorosły samiec może osiągnąć 38 kilogramów i 64 centymetrów wzrostu. Rozmiar samicy nie jest bardzo różny, waga może osiągnąć 34 kilogramy, a wysokość około 60 centymetrów. Ich wełna jest bardzo długa i wytrzymała, pomaga im przezwyciężyć mróz. Głowa jest duża i szeroka, ale bliżej nosa zwęża się. Uszy są pionowe, trójkątne. Kolor Alaskan Malamute może mieć prawie każdy kolor: odcienie czerni, bieli, czerwieni i szarości. Kolor może być jednolity, ale obecność jasnych lub ciemnych plam jest bardziej powszechna. Brązowe oczy, może prawie czarne.

Alaskan Malamute Character

Główną cechą charakteru jest niesamowita wytrzymałość i niezależność. Alaskan Malamut nie jest tak prosty, jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Musisz je zdominować, inaczej niegrzeczny pies nie będzie w ogóle posłuszny swojemu panu. Rasa ta musi kierować swoją nadwyżką energii i aktywności we właściwym kierunku. Puszyste zwierzę idealnie wpasuje się w dużą rodzinę, jedyne, czego potrzebują to poświęcić wystarczająco dużo uwagi i czasu na różne gry. Rasy Alaskan Malamute dobrze dogadują się z dziećmi i nie są w stanie ich urazić. W śnieżną zimę nie przeszkadzają dzieciom jeździć na sankach, a także wędrują z mistrzami. Przez długi czas ćwiczenia na świeżym powietrzu będą miały pozytywny wpływ na zachowanie psa.

Szkolenie

Alaskan Malamute jest dość dobrze wyszkolony i szybko opanowuje nowe zespoły. Ale zainteresowanie go nie jest takie łatwe. Najlepiej rozpocząć trening w młodym wieku. Wskazane jest przeprowadzenie go u specjalisty, przy udziale właściciela. Jeśli chcesz osiągnąć maksymalne wyniki, postępuj zgodnie z tymi prostymi wskazówkami:

  1. Konieczne jest poświęcenie wystarczającej uwagi, często sprowadzają psa na ulicę. Im dłużej znajdują się na świeżym powietrzu, tym spokojniejsza i bardziej giętka staje się ich postać. Najbardziej udany czas na trening jest po ulicy.
  2. Szkolenia powinny być przeprowadzane regularnie.
  3. Podczas treningu bądź wytrwały, cierpliwy i żądaj prawidłowego wykonania poleceń.
  4. Przy prawidłowym wykonywaniu poleceń, zachowaj delikatność i miłe słowa.
  5. W żadnym wypadku nie wolno karcić ani bić psa za karę, w ten sposób można stracić pewność siebie.

Nie zapominaj, że rasa Alaskan Malamute należy do rodzaju pracowników. Dlatego konieczne jest maksymalne zwiększenie obciążenia psa podczas treningu: bieganie po parku, spacery po lesie i podobne czynności, które pomogą wyrzucić energię zwierzęcia.

Jak wybrać szczeniaka

Jeśli zdecydujesz się zabrać szczeniaka Alaskan Malamute do swojego domu. Najpierw musisz sam zdecydować, w jakim celu otrzymujesz zwierzę dla:

  • Jeśli kupujesz psa jako towarzysza, zwróć uwagę na jego temperament.
  • Jeśli głównym celem jest zespół i transport różnych towarów, musi on mieć doskonałe właściwości robocze. Pamiętaj, że nabywając dziecko, musisz sam stworzyć doskonałego psa pracującego.
  • Chcesz uczestniczyć w różnych wystawach i wydarzeniach, zwracać uwagę na piękną i błyszczącą wełnę, płynny chód od dzieciństwa.
  • W przypadku potomstwa lęgowego muszą być obecne wszystkie powyższe cechy i dobry rodowód.

Ogólne zasady wyboru:

Małe Malamuty muszą być aktywne i wizualnie zdrowe. Sierść tych szczeniąt jest gładka i lśniąca, oczy i uszy są czyste, bez stanów zapalnych. Psy najbardziej przyciągają twoją uwagę flirtując z tobą, jeśli dziecko nie wykazuje zainteresowania grami, powinny one wystrzegać się. Zalecany wiek zakupu szczeniąt Alaskan Malamute wynosi od 9 tygodni po urodzeniu. Cena zazwyczaj waha się od 15 do 80 tysięcy rubli, w zależności od rodowodu i zainteresowań zakupu.

Treści, opieka i karmienie

Alaskan Malamute nie wymaga szczególnej opieki. Do prawidłowej konserwacji konieczne jest szczotkowanie futra raz w tygodniu, jedynym wyjątkiem jest okres rzucania, w dzisiejszych czasach konieczne jest czesanie wełny każdego dnia. Pożądane jest jak najmniejsze kąpiele, widoczne zanieczyszczenia i nie więcej niż dwa razy w roku. Po kąpieli należy rozczesać zwierzę i dobrze go osuszyć, w przeciwnym razie wełna może się zwijać i stracić połysk. Nie pozbawiaj zwierząt najważniejszego szczęścia w życiu - czasu spędzonego na świeżym powietrzu. Jeśli ograniczysz je w wystarczającym zakresie, postać nie zmieni się na lepsze.

Rasa Alaskan Malamute ma skłonność do otyłości, nadużywanie ich nie jest tego warte. Konieczne jest karmienie dwa razy dziennie w ściśle dozowanych porcjach. Możesz przenieść psa na żywność suchą, ważne jest, aby kupować ją tylko w sklepach zoologicznych. Pomimo faktu, że Malamute mają dużą konstytucję, jedna porcja powinna wynosić co najmniej 100 gramów, dla dorosłego wystarczy. Lepiej jest trzymać się tego samego rodzaju żywienia, inaczej niestrawność jest możliwa. Możesz zachęcić w postaci małego kawałka mięsa lub niskotłuszczowego sera. Różne słodycze są surowo zabronione.

Zdrowie i choroba

Alaskan Malamutes to jedna z najzdrowszych ras. Ale, niestety, żadne zwierzę nie może obejść się bez chorób. Są podatne na dysplazję stawów, problemy żołądkowe, a także na widzenie.

  • Dysplazja stawów biodrowych - z powodu takiej choroby pies jest kulawy, w rzadkich przypadkach w ogóle nie może chodzić. Ta choroba jest dziedziczna.
  • Inwersja żołądka - występuje u psów, które ciągle przejadają się, a także biorą różne jedzenie, w tym z ogólnego stołu.
  • Zanik siatkówki - w następstwie tej choroby, pies całkowicie ślepy, taka choroba jest dziedziczona przez kilka pokoleń.

Średnia długość życia Alaskan Malamutes wynosi od 13 do 16 lat. Przy należytej staranności możliwe jest przedłużenie tego okresu.

Charakterystyka rasy Alaskan Malamute, różnica z Husky

Miłośnicy psów świętują interesującą rasę - Alaskan Malamute. Charakterystyka rasy obejmuje następujące pytania: jak dbać, trenować, karmić? Jaka jest historia rasy Alaskan Malamut? Zostanie to omówione w naszym artykule.

Historia rasy

Nazwę nadano malamutom, nomadycznemu plemieniu żyjącemu na brzegach Alaski. To byli pokojowi, pracowici, odporni ludzie. Przynieśli psa, by był taki jak ty. Głównym celem była pomoc fizyczna w ciężkiej pracy. Pierwsi przedstawiciele rasy odznaczali się grubymi długimi włosami, dobrze rozwiniętym ciałem, lojalnością i posłuszeństwem.

W XX wieku na Alasce rozpoczął się okres "gorączki złota". Popularność rasy wzrosła. Wynikało to z faktu, że górnicy potrzebowali dobrego psa zaprzęgowego, aby dostać się do kopalni.

Taka dzika popularność miała negatywne konsekwencje. Malamuty zostały skrzyżowane z wieloma różnymi rasami w celu wydobycia najsilniejszego i najsilniejszego psa. Z tego powodu przedstawiciele czystej krwi opuścili jednostki. Z czasem gorączka złota zaczęła spadać. Został zastąpiony przez sport. Rok 1926 jest uważany za początek hodowli rasowych malamutów alaskańskich.

W czasie drugiej wojny światowej populacja psów znacznie się zmniejszyła. Zginęli od chorób, głodu.

Rasa zaczęła odzyskiwać siły w okresie powojennym. W latach 70. Malamuty "przybyły" do Europy, a dziś rasa zajmuje 18 miejsce w TOP 30 "Najpopularniejszych ras świata".

Standardowy

Bezpośrednie spotkanie: pracujący pies zaprzęgowy.

Wymiary: wysokość 60-65 cm, waga 35-40 kg.

Budowa ciała

Mocna, masywna rasa z szeroką klatką piersiową i dobrze rozwiniętym tułowiem. Tył jest płaski, spada do maklok. Duża, muskularna szyja.

Nogi mocne, muskularne, kategoria "rakietach śnieżnych". Stawy o umiarkowanych kątach. Między pazurami jest wełna. Klocki są twarde i odporne.

Ogon jest długi, pozornie jak wentylator, jest pomijany. Szkielet jest duży i gruby, proporcjonalny do wzrostu psa. Głębokość klatki piersiowej jest równa połowie wysokości Malamute w ramionach.

Malamute płaszcze średniej długości, twarde, z gęstym podszerstkiem.

Głowa pyska

Czaszka jest zaokrąglona, ​​zwężająca się ku pyskowi. Nos, usta, powieki czarne. Usta napięte do pyska. Szczęka jest obszerna, z ostrymi dużymi zębami. Oczy są średnio brązowe. Niebieski to wada.

Podniesiona wysoka, dumna postawa. Uszy są duże, trójkątne, unoszą się w górę, jeśli pies jest czujny.

Czym różni się od husky

Psy syberyjskie często porównywane są do Alaskiego Malamute. Charakterystyka tych skał i danych zewnętrznych ma pewne podobieństwa. Ale istnieje znaczna różnica w charakterze, zachowaniu, wytrzymałości.

Malamute, w przeciwieństwie do Huskies, ma siłę do przenoszenia wielu ciężkich ładunków. Pies będzie spokojnie przenosić kilkadziesiąt kilogramów wagi w średnim tempie w ciągu dnia w trudnych warunkach zimowych. Jest silniejszy, bardziej uparty, ale wolniejszy. Malamut wyraźnie przegrywa Husky w zawodach cross-country.

Ponadto Malamute - największy pies konny. Mają lepsze niż husky, rozwinięte kości i mięśnie.

Malamut jest używany do dominacji. Jest niezależny, kapryśny. Husky w tej kwestii bardziej przyjemny pies.

Główne zalety Malamute w porównaniu do Huskies:

  1. Siła, wytrzymałość. Rozwinięta muskulatura.
  2. Wymiary, waga. Malamuty są większe niż husky.

Charakter, zachowanie

Pies o rozwiniętym intelekcie i godnym pozazdroszczenia uporze. Ona jest liderem z natury i potrzebuje silnej ręki.

Ta rasa jest również nazywana "wielkim misiem". Malamute jest bardzo przyjazny, zabawny, dobrze dogaduje się z dziećmi, lubi być w centrum uwagi. To pies szkolny, który musi mieszkać w domu. Samotne życie na dziedzińcu, zamknięta woliera doprowadzi do tego, że Malamute szybko się znudzi i uschnie.

Silna fizycznie i psychicznie. Agresywny wobec innych psów, uparty, niespokojny. Zły strażnik. Usługa ochronna nie dotyczy również Malamute. Jest przyjazny dla wszystkich ludzi, a nawet rzadko reaguje negatywnie na kogoś innego.

Dla Alaski Malamute aktywność fizyczna wysuwa się na pierwszy plan, ponieważ jest to działający pies z północy. Bez nich nie może żyć. Konieczne są długie spacery, zajęcia na świeżym powietrzu z kijem lub piłką. Właściciel powinien zastanowić się, czy założyć psa, któremu trzeba poświęcić dużo czasu.

Ludzie mieszkający w sektorze prywatnym powinni wiedzieć, że Malamute jest koparką. Jest to określone na jego poziomie podświadomości. Przez wiele lat pies musiał wysuwać jedzenie z ziemi. Dlatego zwierzak łatwo razroet ogród lub ogród kwiatowy.

Co ciekawe, pies uwielbia "rozmawiać" z ludźmi. Malamute często wydaje głuche dźwięki, burczy. Reaguje na dźwięki wydawane przez daną osobę i, jak mówią, wspiera konwersację.

Funkcje szkolenia

Podczas treningu Alaskan Malamute należy pamiętać, że ten pies:

  • sprytny;
  • uparty;
  • lubi dominować. Powtarzające się powtarzanie tych samych czynności doprowadzi do tego, że zwierzę przestaje postrzegać tę osobę jako właściciela, lidera. Nawiasem mówiąc, Malamute nie można nazwać "psem jednej osoby". Jest przyjazny dla wszystkich ludzi i może łatwo zmienić właściciela.

Rasa jest wyjątkowo uparta. Konieczne jest wychowanie szczeniaka od najmłodszych lat, a dana osoba będzie potrzebowała niezwykłej cierpliwości.

Najlepszą opcją treningu jest dowolne pole na otwartym powietrzu. Ten pies uwielbia przestrzeń, gry. Bardzo ciekawy, w szkoleniu często rozpraszany przez coś innego.

Alaskan Malamut z łatwością wykonuje najtrudniejsze drużyny, ale tylko tak długo, jak postrzega je jako grę. Jeśli się znudzi, nie zmusisz go. Malamutów nie można zmiażdżać, grozić, karać. On, oczywiście, nie zareaguje agresją, po prostu nie będzie postrzegał człowieka jako lidera. Malamute jest trudny do oduczenia. Na przykład, jeśli pies jest przyzwyczajony do spania z właścicielem, bycia szczeniakiem lub wyciągania jedzenia ze stołu, będzie to robić przez całe swoje życie. Dlatego nadal konieczne jest, aby szczeniak jasno wyjaśnił, co można i czego nie można zrobić. Wszelkie odpusty doprowadzą do tego, że pies po prostu "bezczelny".

To rasa szkolna, potrzebuje lidera. Jeśli dana osoba nie zostanie nim, Malamut z łatwością zajmie jego miejsce i rozkaże.

Podczas treningu ważne jest, aby pamiętać, że ten pies uwielbia myśleć. Potrzebuje takich zadań, które jednocześnie łączą pracę fizyczną i karmienie mózgu.

Malamute może z łatwością uczestniczyć w jeździe na rowerze, wędrować, pomagać w pracach domowych (na przykład prowadzić jedzenie ze sklepu lub wykopać witrynę). Po prostu trzeba przekształcić go w ekscytującą grę.


Jeśli malamuta nie widzi punktu w zespole, nie wykona go. Ten pies ma bogatą historię, solidne doświadczenie przetrwania w najtrudniejszych warunkach pogodowych, a jego proste zadania są nudne.

Alaskan Malamute - zły wybór dla pierwszego psa. Z jej początkującym hodowcą psów. Nawiasem mówiąc, ta rasa jest uważana za jedną z najbardziej opuszczonych. Ludzie zakochują się w "wielkim pluszowym misiu", ale gdy pies dojrzewa, po prostu nie radzą sobie z tym.

Jak dbać

Bardzo kapryśny w pielęgnacji i utrzymaniu psa. Ma długi i gruby płaszcz, a w upalne dni Malamute potrzebuje procedur wodnych. W jakiś sposób pomagają jej odświeżyć się. Rasa toleruje wysokie temperatury powyżej zera.

Mammouth należy kąpać specjalnym narzędziem i dokładnie spłukać wełnę. Po tym musi być dobrze wysuszony, zaczesany. Grudki na wełnie mogą prowadzić do rozwoju chorób. Dwa razy do roku Malamute moluje wiosną i jesienią. Podczas wylinki pies będzie musiał być czesany każdego dnia. Jeśli tak się nie stanie, powstają maty, które będą latać po domu lub podwórku w ogromnych bryłach.

Malamute musi wytrzeć oczy czystą wodą raz w tygodniu. Uszy czyści się raz w miesiącu. Paznokcie obcinają włosy raz na miesiąc i pół.

Co karmić

Malamute je mniej niż inne rasy tej samej wielkości. Nie są obojętni na smaczne jedzenie, które powinno się stosować podczas treningu. Ale nieograniczona dieta często prowadzi do skręcenia jelit, więc musisz ostrożnie karmić Malamute.

Pies jest żywą rybą i mięsem. Zużycie zbóż lepiej jest ograniczyć, podobnie jak sucha żywność. Ta rasa kocha wszystko naturalne. Podczas drugiej wojny światowej musiała jeść gryzonie i małe zwierzęta, więc miała szczególną miłość do mięsa.

Ulubione je świeże owoce, jagody, obojętne na orzechy.

Miesięczny szczeniak należy karmić trzy razy dziennie. Porcje są małe. W diecie powinno być obecne:

  • Kaszki mleczne;
  • Surowe mięso pokrojone na kawałki;
  • Jajka na twardo.

Gdy zwierzę ma 2 miesiące, żywność powinna być zróżnicowana. Może otrzymać:

  • Gotowana cukinia, ziemniaki, surowe pomidory i marchewka;
  • Świeże owoce i jagody (jabłka, morele, czereśnie i porzeczki);
  • Ryba, najlepsze morze.

Ile żyć

Malamute żyje 12-15 lat. Możesz znacznie wydłużyć życie Malamuta, jeśli odpowiednio i regularnie się nim zajmujesz. W takim przypadku pies nie będzie miał problemów zdrowotnych. Jest fizycznie wytrwała, czuje się świetnie na mrozie. Rzadko ma przeziębienie.

Rasa jest najbardziej podatna na następujące choroby:

  • Inwersja jelit;
  • Wyprysk;
  • Dysplazja stawu biodrowego.

Aby zminimalizować rozwój tych i innych dolegliwości, pies nie może być przekarmiany, musi czesać wełnę, okresowo kąpać się i obciążać pracą fizyczną.

Wniosek

Podsumowując, podajemy krótki opis rasy Alaskan Malamute. Jest energicznym, inteligentnym, wytrzymałym, ale jednocześnie upartym psem. Wymaga dużej uwagi i szczególnej troski. Nie toleruje prostych poleceń i zadań. Komunikowanie się ze wszystkimi: z członkami rodziny i osobami z zewnątrz. Malamute jest trudny do dowodzenia. Z łatwością staje się liderem w rodzinie. Jeśli pies otrzymuje wystarczającą ilość uwagi, stresu, zróżnicowaną i umiarkowaną dietę, nie ma z tym problemów. W przeciwnym razie piękna północna rasa zmieni się w głupią i leniwą istotę.

Rasy psów: Alaskan Malamute

Alaskan Malamute jest dość dużym i masywnym psem, który jest odpowiedni tylko dla doświadczonych hodowców psów. Ale nie chodzi tylko o rozmiar, głównym problemem jest trudna natura tej rasy.

Muszą być wykształceni w sposób ścisły, aby zwierzę zrozumiało wyraźnie, że jesteś przywódcą stada, któremu będzie posłuszne bez pytania, inaczej stracisz wiarygodność, a twój zwierzak zamieni się w zepsute i nieopanowane zwierzę. zdolny dać swemu ukochanemu panu całą swoją czułość i miłość.

Pochodzenie rasy

Przodkowie rasy Malamute byli pierwotnymi mieszkańcami wybrzeża Alaski, a Malamuthowie, plemiona zamieszkujące tę dziką i surową ziemię, wyhodowali je. To były silne i odważne psy. Jednak z biegiem lat rasa zaczęła się degenerować, gdy Alaska została szybko skolonizowana przez licznych kolonistów, którzy przybyli na Alaskę podczas gorączki złota i przywieźli tam swoje psy. Początkowo istniały obawy, że niekontrolowane kojarzenie zniszczy skałę, ale później sytuacja została opanowana. W latach dwudziestych ubiegłego wieku rasa została przywrócona, a 10 lat później zyskała uznanie ze względu na doskonałą jakość usług.

To jest interesujące! Malamuty służyły jako psy zaprzęgowe, ciężarowe, strażnicy majątkowi, a także w walkach na psach, a ta barbarzyńska rozrywka była w tamtych latach powszechna. Z biegiem czasu Malamute stracili cechy psów walczących i stróżujących, a ostatecznie zmienili się w sanie.

Opis, pojawienie się Malamute

Jest to raczej duży pies, największy wśród ras jeździeckich. Waga dorosłego mężczyzny wynosi do 40 kilogramów, wysokość to 60-63 centymetry. Suki nieco mniejsze i ważą 35-38 funtów ze wzrostem 57-59 centymetrów. Łapy są potężne, bardzo dobrze rozwinięte, podobnie jak klatka piersiowa. Uszy mają szeroki, trójkątny kształt, lekko zaokrąglone na końcach.

Oczy lekko skośne, brązowe, w przeciwieństwie do stałego zdania, niebieski kolor oczu Malamute jest poważną wadą rasy. Wełna Alaskan Malamute jest bardzo twarda, z mocnym podszerstkiem, taka pokrywa jest spowodowana pochodzeniem rasy, która powstała w trudnych warunkach na północy.

Standardy rasy

Pojawienie się tego zwierzęcia sugeruje, że jest to doskonała rasa, stworzona do ciężkiej i długiej pracy w zimnych i trudnych warunkach na północy. Głowa Alaskan Malamute jest duża, proporcjonalna do ciała.

Kufa jest obszerna, zgodnie z normami, wydłużony kształt lub nadmierna ostrość nie są dozwolone. Nos musi być czarny, dozwolone tylko zwierzęta w kolorze czerwonym, brązowym. Ogon ma zwijanie i wznosi się ponad grzbiet. Ukąszenie Alaskan Malamutes ma typ nożyczek, zęby są ostre i mocne, szczęka jest mocna i dobrze ukształtowana. Łapy tej rasy są bardzo dobrze rozwinięte, silne i muskularne, jak niedźwiedź.

Natura Alaski Malamute

Mimo niesamowitego wyglądu jest bardzo przyjaznym i serdecznym psem. Jeśli wcześniej byli często wykorzystywani jako strażnicy, teraz ich zabezpieczenia zostały utracone. Jednak pojawienie się takiego psa może odstraszyć najbardziej odważnego złoczyńcę. Alaskan Malamute raczej spokojnie odnosi się do gości, nie wykazując silnej agresji i gniewu.

To jest interesujące! Warto zauważyć, że ta rasa jest odpowiednia tylko dla doświadczonych hodowców psów. Jej dobry temperament współistnieje ze złożoną postacią. Kiedy jest źle traktowany, właściciel może stracić całą wiarygodność jako przywódca stada, ponieważ jest to pies wyłącznie szkolny, który potrzebuje silnego lidera. Nauczanie zespołów i posłuszeństwo Malamute jest konieczne w bardzo młodym wieku.

Alaskan Malamut absolutnie nie nadaje się do mieszkania w mieście, ta rasa potrzebuje otwartej przestrzeni, świeżego powietrza i długich spacerów w przyrodzie. Najlepiej jest trzymać psa w wiejskim domu w przestronnej wolierze.

Dzięki wełnianym płaszczom malamuty można przechowywać przez cały rok w warunkach ulicznych, zwierzęta te nie boją się nawet silnych mrozów. Ale upał i duszność, które te psy wytrzymują z trudem, wolą pozostać w cieniu. Dlatego malamuty mogą być poddane udarowi cieplnemu w upalne letnie dni.

Długość życia

Średnia długość życia Alaskan Malamute wynosi 13-15 lat, co nie jest rekordową długością. Zależy od wielu czynników: warunków zatrzymania, żywności i obecności chorób genetycznych, które mogą skrócić życie. Jeśli podejrzenie należy skierować do specjalisty. Przy odpowiedniej opiece i karmieniu Malamuty pozostają aktywne w bardzo dobrym wieku.

Alaskan Malamute Content at Home

Ta rasa jest niezwykle potrzebna dużą aktywność fizyczną. Alaskan Malamutes powinien spędzać dużo czasu w lesie lub w parku, prosty spacer po domu dla tej rasy nie będzie działać. Jeśli trzymasz tego psa w mieszkaniu w mieście, przygotuj się na fakt, że musisz iść z nim przez co najmniej półtorej godziny.

Jednocześnie musi być koniecznie opuszczona ze smyczy, lepiej zrobić to na specjalnej platformie, gdzie różne slajdy, przeszkody i inne urządzenia są wyposażone, aby wytworzyć fizyczny wysiłek. Przy niedoborach takich ładunków pies usycha, leniwi, co pociągnęłoby za sobą szereg poważnych chorób.

Opieka, higiena

To jest interesujące! Alaskan Malamute jest dość kłopotliwy w opiece nad rasą psów, wymaga pewnego doświadczenia i dyscypliny właściciela. Cała główna trudność polega na pielęgnacji wełny. To musi być wyczesany raz w tygodniu. Raz na dwa tygodnie powinieneś używać ocieplanej kurtki, która pomoże utrzymać podszerstek w porządku. Jeśli zaniedbamy taką procedurę, może to spowodować powstawanie mat i bardzo trudno będzie się ich pozbyć.

Szczególnie ważne jest to, aby zdradzić podczas okresu linienia, w tym czasie konieczne jest częstsze i ostrożniejsze czesanie Malamute. Oczy powinny być płukane raz w miesiącu specjalnym roztworem, uszy powinny być czyszczone w razie potrzeby. Często można kąpać takie psy, uwielbiają zabiegi wodne, ale warto wziąć pod uwagę, że nie każdy szampon nadaje się na takie puszyste piękno.

Kupując, wybierz produkt dla grubej wełny, możesz również kupić specjalną odżywkę. Należy zmyć szampon przez długi czas i dokładnie, w przeciwnym razie może powodować podrażnienie skóry i błon śluzowych zwierzęcia, to z pewnością nie jest katastrofa, ale może nadal powodować kłopoty.

Dieta - co karmić Malamute

Podczas karmienia tej rasy absolutnie niemożliwe jest zapobieganie przejadaniu się. Jest to obarczone wieloma problemami. Powinieneś także wziąć pod uwagę fakt, że mają skłonność do kradzieży jedzenia, więc nie zostawiaj czegoś bez opieki.

Alaskan Malamute jest potężnym i silnym psem, który prowadzi aktywny tryb życia, ale to nie znaczy, że potrzebują dużo jedzenia. Do wieku 4 miesięcy karmione są 4 razy dziennie po - zmniejszone do 2 razy, jedzenie powinno być podawane w małych porcjach, w przeciwnym razie Malamut może mieć odwrócenie jelit.

Jako żywność możesz używać naturalnej żywności lub gotowych, kupowanych w sklepach zoologicznych, lepiej, jeśli jest to klasa premium. Jako pokarm naturalny zaleca się podać kaszą gryczaną ugotowaną w bulionie mięsnym. Czasami możesz podać gotowane ryby bez dużych kości. Nie zapomnij o suplementach witaminowych. Prawidłowe odżywianie - gwarancja zdrowia i długowieczności psa.

Choroby, wady rasowe

Choroby Alaskan Malamutes mogą być genetyczne lub nabyte.

Ważne! Do najczęstszych dziedzicznych chorób tej rasy należą problemy ze wzrokiem, a mianowicie ślepota dzienna lub hemeralopia. Drugą chorobą jest postępująca atrofia siatkówki, która może prowadzić do ślepoty.

Ponadto ta rasa może mieć problemy z układem mięśniowo-szkieletowym. Pierwszą oznaką tego jest zmęczenie psa, utrata apetytu, ogólne letarg i apatia. W przyszłości może to prowadzić do utraty funkcji motorycznych. Najczęściej choroba jest spowodowana dużą wielkością zwierzęcia, a jeśli przekarmisz ją, prawdopodobieństwo takich problemów dramatycznie wzrasta.

Kup Alaskan Malamute - rekomendacje

Biorąc pod uwagę fakt, że te psy mogą mieć wiele chorób dziedzicznych, przed zakupem szczeniaka należy zapytać o dostępność zaświadczeń lekarskich i certyfikatów.

Jeśli rodowód jest dla ciebie ważny i masz zamiar uczestniczyć w wystawach, to warto zastanowić się, jakie nagrody mieli jego rodzice, od tego będzie zależała cena Malamuta. Należy również kupować szczenięta tylko od zaufanych hodowców, co uchroni cię przed zdobyciem chorego zwierzęcia.

Nie powinieneś brać pierwszego szczeniaka, który ci się podobał, obserwować jego zachowanie, uważnie badać nos i oczy, to uratuje cię od problemów w przyszłości.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Kupując szczenię Alaskan Malamute należy zwrócić uwagę na jego zachowanie i wygląd. Szczeniak musi być aktywny i mieć dobry apetyt. Jest to pewna oznaka zdrowia psa. Powinieneś również poprosić o informacje na temat szczepień i leczenia pasożytów. Uszy są często zaognione u szczeniąt, nie ma znaczenia, czy podejmujesz działania na czas, ale jeśli je uruchomisz, to w przyszłości może stać się poważnym problemem.

Cena psa rasy Alaskan Malamute

Średnia cena dla szczeniąt tej rasy wynosi od 25 000 do 40 000 rubli. Jeśli chcesz kupić szczeniaka klasy pokazowej, będziesz musiał ułożyć do 70 000. Z psami na tym poziomie będziesz mógł wziąć udział w najbardziej prestiżowych wystawach.

Opinie właścicieli

Jeśli chcesz być silnym i dobrym przyjacielem, Alaskan Malamute jest dla ciebie rasą, szczególnie jeśli masz doświadczenie w opiece nad dużymi psami. Według opinii niedoświadczonych właścicieli, ten pies jest głupi i trudny do wyszkolenia. Tak jednak nie jest. Wręcz przeciwnie, Malamute jest bardzo inteligentnym zwierzęciem, zdolnym do prawidłowej oceny sytuacji.

Ale aby spełnić polecenie, przedstawiciele tej rasy potrzebują poważnej motywacji. Z tą cechą przypominają trochę koty. Ci, którzy znają tę rasę dobrze pamiętają upór Malamute i wiedzą, jak poradzić sobie z takim problemem.

Tutaj trzeba wykazać wytrwałość i wytrwałość, ale nie ma potrzeby przesadzać, może to obrazić dumnego i krnąbrnego psa.

Według wielu doświadczonych hodowców, ta bardzo miła i inteligentna rasa jest doskonałym przyjacielem i towarzyszem dla ludzi. Jednak obecnie istnieje wiele bardzo podobnych do psów Malamute, które nie spełniają standardów, ale wyglądają bardzo atrakcyjnie. Eksperci nie zalecają zakupu takich zwierząt, ponieważ niekontrolowane kojarzenia często prowadzą do złego stanu zdrowia i obniżonej odporności. Pamiętaj, że puszysty Malamut to nie tylko zabawna zabawka, ale oddany przyjaciel i pomocnik od wielu lat.

Alaskan Malamute

Alaskan Malamute to starożytna rasa wyhodowana przez Eskimosów z plemienia Malameut. Duże i odporne, Malamuty są zaprojektowane do jazdy na psich sankach w regionach Dalekiej Północy.

Krótka informacja

  • Nazwa rasy: Alaskan Malamute
  • Kraj pochodzenia: USA
  • Waga: mężczyźni 36-43 kg, kobiety 32-38 kg
  • Wysokość (wysokość w kłębie): mężczyźni 63,5 cm, kobiety 58,5 cm
  • Długość życia: 13-16 lat

Najważniejsze wydarzenia

  • Alaskan Malamute ciężko trenować i trenować ze względu na ich naturalny umysł i niezależny charakter. Niedoświadczeni miłośnicy psów będą mieli trudności z radzeniem sobie z nimi.
  • Przedstawiciele tej rasy uwielbiają dominować we wszystkim, dlatego zarówno właściciele, jak i inni członkowie rodziny muszą nie tylko być gotowi na ich przewodzenie, ale także być w stanie trzymać "wodze rządu" w swoich rękach.
  • Malamute jest urodzonym kopaczem. Jeśli osiedlisz tego mieszkańca Alaski na swoim podwórku, przygotuj się na to, że drzewa, krzewy i ogród warzywny mogą cierpieć z powodu jego "wykopalisk". Z łatwością może zrobić dziurę pod ogrodzeniem i wybiec na ulicę.
  • Właściwe szkolenie jest warunkiem wstępnym do pokojowego współistnienia psa i właściciela. Dla dużego i energicznego Malamute nie nudził się, musi być obciążony pracą - transportem towarów. W przeciwnym razie burzliwy temperament przerodzi się w kłopoty - zacznie niszczyć wszystko w domu.
  • Alaskan Malamutes dobrze dogaduje się z innymi psami, a nawet kotami, ale z odpowiednią socjalizacją. Jednak na ulicy nawet najbardziej wykształceni przedstawiciele tej rasy zapominają o wszystkich "zasadach przyzwoitości" i zaczynają ścigać koty sąsiadów i inne małe zwierzęta.
  • Z powodu grubej wełny nie mogą mieszkać w regionach o gorącym klimacie.
  • Malamutowie nie wiedzą, jak szczekać. Wyjątki od tej reguły występują, ale bardzo rzadko.

Alaskan Malamute jest poszukiwany na północnych szerokościach geograficznych jako pies zaprzęgowy do przewożenia ciężkich ładunków. Ta starożytna rasa wyróżnia się dużym rozmiarem, zdolnością do pracy i silnym charakterem, połączona z życzliwością i towarzyskością. Podczas spacerów Malamutes przyciągają podziw innych, ale ludzie często mylą ich z Syberyjskimi Pisklętami. Głównymi cechami Alaskan Malamute są niezwykła siła kończyn i ogromna zdolność do bycia popychanym, ale trzeba przyznać, że jest tak kochany przez wszystkich ze względu na jego dość nieprzyjemności!

Charakterystyka rasy

Historia rasy Alaskan Malamute

Alaskan Malamute jest najstarszą rasą w Ameryce Północnej. Jednocześnie jest uważany za jeden z najstarszych na świecie. Nie jest wykluczone, że Alaskan Malamute w porównaniu z innymi psami najdłużej żyje obok człowieka. Na korzyść tej teorii wypowiem się znaleziska archeologiczne, które potwierdzają, że malamuty z zamierzchłych czasów są genetycznie prawie niezmienione. W 2004 roku eksperci przeanalizowali swoje DNA i stwierdzili, że ma on wielkie podobieństwo genetyczne do wilka. Jest bardzo prawdopodobne, że przodkowie współczesnych Malamutów są wilkami oswojonymi. Te ostatnie pochodziły z Azji Środkowej i Wschodniej, przybyły do ​​Ameryki Północnej przez Cieśninę Beringa wraz z ich nomadycznymi mistrzami. Stało się to około 14 tysięcy lat temu.

Interesujące wyniki uzyskano również w wyniku analizy i porównania DNA Alaskan Malamute, Alaskan Clikai i Siberian Huskies. Okazało się, że są one związane nie tylko z wilkiem, ale także ze sobą nawzajem. Różnice znaleziono poza wielkością i wagą. Alascy Malamutowie są więksi od swoich braci, mają ciężką kość i potężną sylwetkę. Masa waha się od 34-39 kg, podczas gdy na przykład husky syberyjskie ważą 20-27 kg.

Jazda Alaskan Malamutes nie była natychmiastowa. W tamtych czasach plemiona Eskimosów prowadziły koczowniczy tryb życia, poruszając się po terenie w trudnych warunkach pogodowych w poszukiwaniu pożywienia. Psy były pełnoprawnymi członkami plemienia, pełniąc funkcje strażnicze i pomagając mężczyznom w polowaniu. To zimny klimat Alaski, w połączeniu z ograniczonymi zasobami żywności, które odegrały fundamentalną rolę w rozwoju tej rasy. Słabe osoby, które były trudne do przeżycia, po prostu usunęły się z łańcucha genetycznego jako niepotrzebne powiązania. Najsilniejsze i najzdolniejsze przetrwały. Rasa rozwijała się przez stulecia w dorzeczu rzeki Anvik, gdzie osiedlili się przedstawiciele malemutkiego plemienia Eskimosów, który spadł z Syberii na Alaskę.

Eskimosi stworzyli Malamutów według ich prostych standardów, którzy nie mieli nic wspólnego z pięknem. Najważniejsze jest to, aby pies był wiernym asystentem - silnym, zdolnym do polowania, ciągnącym sanie i przystosowanym do mroźnego zimna. Naturalna selekcja przyniosła wyniki, a Alaskan Malamute stał się taki, jaki znamy dzisiaj.

Rasa zyskała popularność wśród Europejczyków. Stało się to pod koniec XIX wieku, chociaż ich znajomość rozpoczęła się od czasu podboju Syberii. Dlaczego więc, a nie wcześniej, pytasz? Faktem jest, że w 1896 r. Gorączka złota zaczęła się na Klondike, a tłumy zostały tam zalane, aby się wzbogacić. Byli zainteresowani szybkim poruszaniem się po ziemi. A ponieważ w warunkach północy nie jest to łatwe zadanie, Malamutowie przydali się. Popularność psów tej rasy spowodowała wzrost ich cen. Dla jednej osoby poprosili o 500 $, a dla całego zespołu - półtora tysiąca. W nowoczesnych terminach jest to 13 tysięcy i 40 tysięcy dolarów. Malamuty stały się więc najbardziej poszukiwanymi i najdroższymi psami na północnych szerokościach geograficznych.

Górnicy złota przywieźli ze sobą przedstawicieli innych ras, na przykład Nowofundlandów i św. Bernardynów. Przekraczając ich z Malamutami, poszukiwacze mieli nadzieję na wzmocnienie i wzmocnienie psów. Jednakże, jak jeźdźcy takie nadzieje na mestizo nie były uzasadnione. Zamiast ciągnąć za sanie, oni rąbnęli więcej i walczyli ze sobą. W tym samym czasie spopularyzowano taki sport jak psie zaprzęgi. 408-milowy wyścig All-Alaska Sweepstakes, który odbył się w 1908 roku, przeszedł do historii. Psy zostały zebrane z całej Alaski w celu wzięcia udziału, ponieważ zwycięstwo oznaczało nie tylko sławę i prestiż, ale także pieniądze.

Bezsprzeczną cechą Alaskan Malamutes jest wytrzymałość. Tylko tutaj, w adaptacji do klimatu, zdolności do pracy zespołowej i szybkości, ta rasa przegrywała z psami innych gatunków. Właściciele mieli nadzieję poprawić te wskaźniki, krzyżując się z przedstawicielami małych ras. Takie wysiłki sprawiły, że psy rasowe znalazły się na skraju wyginięcia. Szczególnie pogorszyła się sytuacja w 1920 r., Kiedy liczba tych ostatnich spadła do krytycznego poziomu. Aby zapobiec wyginięciu rasy, niewielka grupa entuzjastycznych hodowców połączyła siły i odnowiła je.

W ciągu następnych dwóch dziesięcioleci rasa została podzielona na trzy linie: M'Lut, Kotzebue i Hinwan-Irwin. Ich przedstawiciele są przodkami współczesnych Malamutów, zachowując w sobie cechy danej linii. Ale biała linia rozwoju rasy nie trwała długo - rozpoczęła się II wojna światowa. Uczestniczyli w nim czworonożni przedstawiciele Alaski i ponosili ogromne straty. W 1947 r. Liczba Malamutów osiągnęła punkt krytyczny: pozostało tylko 30 zarejestrowanych osób. W celu zachowania rasy hodowcy musieli dokonać pewnych poświęceń, a mianowicie odstąpić od standardów linii.

W XXI wieku Alaskan Malamute jest nie tylko zachowany, ale nadal jest jedną z najpopularniejszych ras psów. Jego historia zaczęła się po prostu jako pies zaprzęgowy, a dziś jest oficjalnym symbolem największego i najbardziej północnoamerykańskiego państwa - Alaski. Jednak ten status nie uniemożliwia tym bardzo wydajnym i odpornym psom spełnić ich tradycyjną rolę przenoszenia ciężkich ładunków.

Charakterystyka rasy psów rasy Alaskan Malamute

Alaskan Malamute jest jedną z ras pracujących, które pojawiły się w trudnych warunkach Arktyki. Psy łączą siłę, wytrzymałość, zewnętrzny splendor i doskonałą jakość usług.

Opis i cechy rasy

Psy rasy Alaskan Malamute zostały wyhodowane do pracy w uprzęży. To wyjaśnia silną budowę i wyjątkową wytrzymałość tych pięknych psów. Ponadto zwierzęta są bardzo atrakcyjne, wyróżniają się grubą warstwą i oryginalnym kolorem.

Aby umożliwić transport ciężkich ładunków na duże odległości w trudnych warunkach Malamute, nazywali to "pociągiem śnieżnym".

Historia

Nazwa rasy "Malamute" pochodzi od plemienia, które zajmowało się jego hodowlą. Malemutowie (plemię Eskimosów) należą do przedstawicieli rdzennej grupy Eskimosów. Wybrzeże Kotzebue, znajdujące się w zatoce Morza Czukockiego, było ich siedliskiem.

Dokładny czas pochodzenia rasy, naukowcom trudno jest nazwać. Wiadomo tylko, że rasa jest wynikiem stuleci hodowli, a obecny standard psa różni się od cech jego przodka. Malemuty żył w rybołówstwie, polował i prowadził nomadyczny styl życia. Potrzebowali psów zdolnych do długich przejść, transportu towarów i przetrwania w trudnych warunkach klimatycznych. Przyjazne usposobienie psów zainteresowało malamutami znacznie więcej niż prędkość - tłumaczy to wyraźną orientację tych zwierząt na ludziach.

Alaskan Malamute uzyskał nowoczesny wygląd dzięki inwazji na gorączkę złota Alaski w 1896 roku. W pogoni za złotem ludzie szukali nie tylko odpornych, ale i szybkich psów. W tym celu zaczął krzyżować różne rasy arktyczne. W rezultacie współczesny Alaskan Malamute wyraźnie się różnił od swojego słynnego przodka.

Oficjalnie rasa Alaskan Malamute została zarejestrowana przez American Kennel Club w 1935 roku.

Standard rasy

Zgodnie z normą pies musi spełniać następujące parametry:

  1. Obudowa. Ciało jest potężne, proporcjonalne i dobrze skoordynowane. Kości szkieletu są silne, duże, muskulatura jest dobrze rozwinięta.
  2. Piersi. Klatka piersiowa głęboka i dobrze rozwinięta.
  3. Głowa. Głowa jest dość szeroka. ruchomy. Proporcjonalny do ciała psa.
  4. Szyja Mocne, mocne, lekko zakrzywione.
  5. Uszy. Mały, klinowaty, lekko zaokrąglony na końcach. Znajduje się dość szeroki na linii zewnętrznych kącików oczu z tyłu czaszki.
  6. Kufa. Duży, proporcjonalny do głowy, zwężający się do nosa. Nie powinno być płaskości.
  7. Oczy. Oczy mają kształt migdałów, średniej wielkości, ukośne. Kolor - tylko brązowy.
  8. Kończyny. Pies ma silne łapy, z charakterystycznymi szerokimi klockami, pokryte płaszczem. Kręgosłup kończyn to silne, silne mięśnie. Pazury są krótkie, ale mogą rozciągać się jak koci.
  9. Ogon. Nie ma tendencji do zwijania się. Jest on opuszczony lub podniesiony do tyłu.
  10. Wełna. Płaszcz odróżnia twarde, proste włosy średniej długości. Długość płaszcza jest dłuższa w szyi, ramionach, plecach, "spodniach" i ogonie. Charakteryzuje się bardzo grubym podszerstkiem.
  11. Rozmiar. Wzrost dorosłego kabla w kłębie pochodzi z 63,5 cm, dorosłej suki - od 58,5 cm, dopuszczalne są oscylacje w zależności od odmiany.
  12. Waga. Średnia waga dorosłego mężczyzny wynosi 38 kg, a samicy 34 kg. Ustalone dokładniej w zależności od konkretnego gatunku.
  13. Kolor Dopuszcza się kolor od jasnoszarego i białego do czarnego i czerwonego, w tym odcienie przejściowe. Kolor monochromatyczny jest dozwolony tylko dla psów o białym kolorze. Często na głowie (czapce) lub szyi występuje charakterystyczny ślad.

Na zdjęciu - kolory malamuta Alyana.

Gatunki rasy

Typy wewnątrzgatunkowe Alaskan Malamute:

  1. Kotzebue. Charakterystyka linii psów Cotsbebu stanowiła podstawę standardu rasy. Na zewnątrz są nieco mniejsze od innych przedstawicieli i mają łatwiejszy do opanowania charakter. Psy tego typu mają tylko jasnoszary kolor (wilk).
  2. M-Lut. Ten typ Alaskan Malamute został wyprowadzony prawie równocześnie z Kotzebue. Ze względu na mieszane pochodzenie, M-Luts mają różne kolory - niebieski, biały, czarny i czerwony z przejściowymi odcieniami. Są bardziej wymiarowymi przedstawicielami swojej rasy. Pieski typu M-Lut są uważane za zadziorne i mniej posłuszne.
  3. Husky Pak. Trzecia linia Malamutów została wyhodowana przez amerykańskich ekspertów i pojawiła się w wyniku przekroczenia dwóch pierwszych. Według wielu handlarzy psami, mieszanka typów pomogła odtworzyć Malamute, jak najprawdopodobniej przed gorączką złota.

Galeria zdjęć

Ilu żyje Alaskan Malamutes

Psy rasy Alaskan Malamute żyją od 13 do 15 lat. Jest to relatywnie dłuższy czas niż średnia długość życia psów dużych ras. Przy odpowiedniej opiece i wychowaniu, zwierzę może żyć dłużej niż 15 lat, przy zachowaniu aktywności.

Charakter i zachowanie psów

Długoterminowa koegzystencja z ludźmi determinuje główne cechy charakteru psa:

  1. Pies północny jest przyjazny i życzliwy z natury. Potrafi zostać gorąco przywiązany, potrzebuje uczucia i uwagi swego pana. Malamuty są zwierzętami towarzyskimi, więc dobrze jest, gdy mają możliwość stałego kontaktu z ludźmi i krewnymi.
  2. Rasa początkowo koncentrowała się na zdolności do pracy przez długi czas w trudnych warunkach. Dlatego jeśli nie dasz psu odpowiedniego ładunku, stanie się niespokojny i niezadowolony.
  3. Malamuty mają pewną dozę uporu, a nawet tendencję do dominacji. Wyjaśnia to fakt, że przez długi czas żyli w trzodzie i byli posłuszni przywódcy. Biorąc pod uwagę tendencję zwierzęcia do hierarchii, właściciel od najmłodszych lat musi wyjaśnić, kto jest w domu.
  4. Ze względu na wyjątkową przyjazność Alaskan Malamute nie jest przeznaczony do pełnienia roli strażnika. W odniesieniu do nieznajomych nie wykazuje podejrzeń ani agresji.
  5. Przedstawiciele tej rasy dobrze dogadują się z dziećmi. Kudłaty przyjaciel chętnie oddaje się zabawie dla dzieci, więc może być niezbędny jako niania.

Opieka i konserwacja

Warunki Dalekiej Północy są normalnym środowiskiem dla Alaski Malamute. Jest to jeden z największych psów, który absolutnie nie koncentruje się na siedzącym trybie życia, z powodu którego zawartość w mieszkaniu nie jest dla niej odpowiednia. Najlepszym miejscem dla psa jest dom wiejski z własnym terytorium i własną wolierą.

  1. Częstotliwość karmienia szczeniąt do 3 miesiąca życia 3-4 razy dziennie. Dla dorosłego psa wystarcza dwa razy dziennie.
  2. Wełna Malamute jest podwójna - składa się z głównych włosów i podszerstka. Psy o podobnych włosach muszą być regularnie czesane. Procedura jest przeprowadzana przez furminatory i puhoderkas. Wełna jest przeczesana przez pasmo, wstępnie zwilżona wodą. Kierunek jest najpierw od głowy do ogona, w zależności od wzrostu wełny, a następnie w przeciwnym kierunku.
  3. Alaskan Malamute uwielbia zabiegi wodne. Dlatego nie występują problemy z kąpielą. Płukanie wymaga szczególnej uwagi - konieczne jest całkowite zmywanie detergentu z grubej wełny. Lepiej jest czesać i suszyć psa w tym samym czasie za pomocą suszarki do włosów. Eksperci doradzają raz w tygodniu, aby "przewietrzyć" płaszcz (także za pomocą suszarki do włosów).
  4. Pazury muszą być odcięte, gdy rosną. Odbywa się to przez clappers, co najmniej 1 raz w miesiącu.
  5. Uszy powinny być czyszczone raz w miesiącu. Do procedury używającej czystej szmatki i specjalnych narzędzi. Roztwór wkłada się do uszu, masuje u podstawy i oczyszcza się oddzielony brud.
  6. Zęby i dziąsła wymagają regularnej pielęgnacji. Przynajmniej dwa razy w miesiącu konieczne jest oczyszczenie jamy ustnej i zębów z płytki nazębnej. Aby to zrobić, użyj specjalnych pędzli, past, w przypadku braku takich - nadtlenku wodoru i czystej gazy. Aby zapobiec tworzeniu się kamienia nazębnego, przydatne jest podawanie surowego stałego pokarmu. Zaleca się regularne badanie jamy ustnej u weterynarza.

Fryzury Alaskan Malamute są surowo zabronione. Prowadzi to do naruszenia temperatury i może prowadzić do hipotermii lub przegrzania.

O Alasce Malamute w filmie z kanału leluc.

Co karmić psa

Dieta Alaskan Malamute może składać się zarówno z karmy naturalnej, jak i gotowej. Najważniejszą rzeczą do rozważenia przy sporządzaniu menu jest wiek i potrzeby fizjologiczne zwierzęcia. Bez względu na wybraną opcję, żywność musi zawierać wszystkie niezbędne witaminy, minerały i pierwiastki śladowe.

Naturalne odżywianie powinno obejmować żywność:

  • chude czerwone mięso, może być ptakiem;
  • ryby morskie i oceaniczne;
  • podroby;
  • zboża (ryż, gryka, płatki owsiane);
  • warzywa (co najmniej 10% diety).

Jeśli gotowa karma dla konkretnego psa jest lepsza, musisz kupić jedzenie dla dużych ras. Powinieneś wybrać najlepszą jakość żywności premium.

Malamute nie może podawać kości rurowych i drobiowych. Mogą uszkodzić narządy trawienne.

Psy rasy Alaskan Malamute uwielbiają jeść obficie. Znając tę ​​funkcję, właściciele powinni monitorować ilość zjedzonego jedzenia, nie pozwalając na przejadanie się.

Szczególną uwagę należy zwrócić na kwestię żywienia w okresie wzrostu. Intensywnie rozwijające się ciało szczenięcia wymaga więcej witamin i mikroelementów.

Dieta szczeniąt powinna zawierać:

Jeśli suka nie ma mleka, szczenię otrzymuje mleko bez laktozy i cukru (do 1 miesiąca życia). Również w vetaptekakh sprzedawać specjalne mieszanki, wzbogacone o wszystkie niezbędne elementy. Począwszy od pierwszego miesiąca życia stopniowo wprowadzane jest mięso i inne produkty. Należy unikać czerwonych warzyw. Możesz podać suche jedzenie, ale gotowane na parze z wrzącą wodą.

Możliwe choroby i ich leczenie

Alaskan Malamut jest podatny na choroby dziedziczne, jak wszystkie zwierzęta rasowe.

  1. Choroby układu mięśniowo-szkieletowego. Wady rozwojowe tkanki chrzęstnej (lub chondrodysplazji) są dziedziczną chorobą, do której Malamute jest predysponowany. Stawy doświadczają zwiększonego stresu ze względu na wielkość psa. Zwiększa to ryzyko choroby. Dlatego szczególnie konieczne jest monitorowanie wagi i przydatności diety.
  2. Syndrom "śniegowy nos". Choroba dziedziczna, która charakteryzuje się brakiem pigmentacji na nosie. Jasnoróżowy nos - powód do konsultacji z lekarzem.
  3. Inwersja żołądka. Ze względu na szeroki kształt klatki piersiowej, Alaskan Malamute ma skłonność do skręcania żołądka. Nadmierne wzdęcia brzucha i niedbałe zachowania zwierząt także stanowią powód, by stawić się przed weterynarzem.
  4. Choroba oczu. Typowe dolegliwości to ślepota dzienna (hemeralopia) i postępująca atrofia siatkówki. To ostatnie może prowadzić do utraty wzroku. Badanie okulistyczne szczeniaka w wieku 4-8 miesięcy pomoże zdiagnozować chorobę oczu w czasie i rozpocząć leczenie.

Malamuty, podobnie jak wszystkie psy, są podatne na wirusy i infekcje. Terminowe szczepienia, ponowne szczepienia i leczenie przeciwpasożytnicze zapobiegają ryzyku wystąpienia takich chorób.

Szkolenie i edukacja

Zasady treningu Alaskana Malamute:

  1. Najlepszy czas na trening to godziny po intensywnych spacerach. Pies staje się spokojniejszy i bardziej pracowity.
  2. W trakcie treningu nie można używać okrutnych metod ani pokonać psa.
  3. Kiedy trening powinien być cierpliwy i szukać prawidłowej realizacji zespołu.
  4. Aby prawidłowe wykonanie drużyny było zgodne z promocją.
  5. Okresowo Malamutowi trzeba odpoczywać, inaczej zmęczy się i odmówi wykonania poleceń.
  6. Musisz regularnie trenować swojego zwierzaka.

Wybór szczeniaka

Kwestia pozyskania szczeniaka Alaskan Malamute jest ważna do poważnego potraktowania, ponieważ:

  • musisz ocenić swoje możliwości finansowe;
  • decyduj o przyszłych planach dla psa.

Gdzie kupić i ile to kosztuje

Aby mieć pewność pochodzenia psa i zmniejszyć ryzyko chorób dziedzicznych, lepiej jest kupić szczeniaka od sumiennych hodowców. W dobrych szkółkach, chore zwierzęta są wyłączone z hodowli.

Koszt Malamute jest następujący:

  • średnia cena zwykłego szczeniaka waha się od 10 tysięcy rubli do 40 tysięcy rubli;
  • Cena elitarnego szczeniaka (z rodowodem, z prestiżowego przedszkola) zaczyna się od 70 tysięcy rubli.

Na co zwrócić uwagę

Jeśli przyszły właściciel ma chęć uczestnictwa w wystawach, należy zwrócić uwagę na dokumenty.

Pakiet dokumentów obejmuje:

  • dowody rodowodowe;
  • zaświadczenia lekarskie;
  • nagrody i certyfikaty rodziców.

Jeśli szczeniak zostanie zakupiony jako zwierzak, nie są wymagane żadne nagrody i potwierdzenie rodowodu. Będzie wystarczająca liczba zaświadczeń lekarskich, zgodność z ogólnym standardem i indywidualne wrażenie.

Ponadto w obu przypadkach należy skoncentrować się na ogólnych wskaźnikach zdrowotnych:

  1. Szczeniak musi być aktywny, żartobliwy, bez trudności w poruszaniu się.
  2. Wełna i skóra powinny być czyste. Na zdrowym ciele nie ma grudek, guzków ani podrażnień.
  3. Nos i uszy bez oznak zapalenia, brak wydzieliny.
  4. Usta mają jasno różową barwę, nieprzyjemny zapach.

Plusy i minusy

  • towarzyskość i życzliwość;
  • dobra zdolność uczenia się;
  • świetny wygląd;
  • niestrudzony;
  • lojalność wobec dzieci;
  • dobrej woli innym zwierzętom.
  • okresowo próbuje dominować;
  • pracochłonna opieka;
  • potrzeba większego wysiłku fizycznego.

Według doświadczonych właścicieli psy Alaskana Malamute są doskonałymi towarzyszami, najlepszymi pomocnikami w pracy i lojalnymi przyjaciółmi rodziny.

Przepraszamy, aktualnie nie ma dostępnych ankiet.

Wideo

Śliczne szczenięta Alaskan Malamute w filmie od FluffyHuges.

Czytaj Więcej O Psach

Alergie u psów

Treść Psy reagują różnie na te same bodźce. Ktoś zjada kurczaka z przyjemnością, a ktoś zaczyna go odrywać. Kiedy taka reakcja staje się zbyt silna, nazywa się ją alergią. To wtedy ciało psa postrzega proste rzeczy, takie jak pyłek, jako niebezpieczne i szkodliwe.

Czy psy nie mają co robić?

Treść Pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Kochamy naszych przyjaciół i jemy, aby chronić nas przed różnego rodzaju chorobami. Ale nie mniej niż przyjaciel może określić przez nos.