Treść

Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma żadnych pcheł: przyczyny i metody leczenia

Swędzenie jest jednym z nieprzyjemnych warunków, które często przeszkadzają naszym czworonożnym przyjaciołom. Zwierzę staje się niespokojne, nerwowe, nie ma dość snu, następuje letarg i spadek aktywności. Najczęściej swędzenie powstaje z powodu pcheł, które osiedliły się na jego ciele, ale nie jest to jedyna przyczyna wywołująca ten objaw. Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma pcheł, a jakie znaki towarzyszące powinny zwracać uwagę właściciela?

Mechanizm swędzenia i przyczyny root

Zwierzę pcheł doświadcza nie tylko swędzenia, ale także bólu, ciężkiego dyskomfortu, pies cały czas swędzi, robi to szaleńczo, gryząc pasożyty, pozostawiając rany i obszary bez włosów na skórze. Takie zachowanie wynika z faktu, że kiedy pchły gryzą wydzielają substancje do skóry, podrażniają zakończenia nerwowe.

Ale drażliwość zakończeń nerwowych może być spowodowana innymi przyczynami. W każdym przypadku konieczne jest obserwowanie zwierzaka, najczęściej występują inne objawy patologiczne. Eksperci dzielą przyczyny swędzenia na 3 grupy:

  1. Zakażenie pasożytami - tak, najczęściej psy stają się właścicielami pcheł, ale nie są to jedyne pasożyty owadów, które wybierają te zwierzęta jako gospodarza.
  2. Różne choroby - swędzenie jest włączone w objawy różnych dolegliwości, ale diagnoza ułatwia również obecność innych objawów choroby.
  3. Stres jest trudnym warunkiem do ustalenia, zwykle jest brany pod uwagę tylko po wykluczeniu innych możliwych przyczyn świądu.

Dlaczego trzeba go wyeliminować

Jeśli pies okresowo drapie się po głowie, ale jego zachowanie i dobre samopoczucie nie powodują niepokoju, właściciel najprawdopodobniej nie będzie zwracał uwagi na te nawykowe ruchy zwierzęcia. Ale jeśli świąd jest trwały, pies przeczesuje skórę krwią, uszkadzając w ten sposób futro, nie będziesz się martwić. Ze względu na ciągłe drapanie, stan skóry zwierzęcia pogarsza się zauważalnie, staje się cieńszy, staje się suchy, łuszczący się i pojawia się łupież.

Pazury i rany zębów są otwartymi wrotami dla różnych patogenów, w tym dość niebezpiecznych. Jeśli bakterie lub spory grzybów przenikają uszkodzone obszary do organizmu, rozwija się proces zapalny i system odpornościowy zaczyna być podekscytowany. W takich przypadkach nie można przewidzieć konsekwencji. Wraz z klęską patogennych grzybów psie włosy wypadają, a następnie ogólny stan się pogarsza.

Często właściciele przez długi czas nie podejmują żadnych działań, aby odciążyć psa od świądu. Najczęściej dotyczy to zwierząt domowych lub psów, które strzegą terytorium produkcji i innych organizacji. U zwierząt długowłosych zmiany skórne nie są natychmiast wykrywalne. Długotrwały swędzenie może prowadzić do powstawania ropiejących ran, strupków.

Podstępne pchły - nie żyj na psie, ale ugryź

Pierwsza rzecz, którą właściciel psa, który często swędzi, myśli o prawdopodobieństwie zarażenia zwierzęcia pchłami. A jeśli inspekcja nie ujawniła pasożytów, wzdycha z ulgą. I na próżno... Pchły są bardzo żywotnymi owadami wysysającymi krew, które mogą przetrwać bez jedzenia nawet przez półtora roku, a ich jaja mogą poczekać, aż wylęgną się do 2 lat.

Często po leczeniu pcheł, część jego "sąsiadów" "ucieka" ukrywając się pod listwami, w ściółce, w wykładzinie podłogowej. Ponadto są myszy, są to pchły szczurów, które mogą odżywiać się krwią psa, ale nie żyją na jego skórze.

Jeśli pies ma reakcję alergiczną na ślinę pasożyta, zwierzę może swędzić tak aktywnie, jak w przypadku zarażenia pchłami. Oczywiście w takiej sytuacji właścicielowi trudno jest określić, co wywołuje świąd u psa. Co powinien zrobić właściciel?

  1. Powinieneś poszukać źródła - poznać wszystkie miejsca, w których pies lubi się zrelaksować.
  2. Jeśli w mieszkaniu są pchły, będą gryźć ludzi, zwłaszcza w okresie przedświtu;
  3. Znalezienie owadów, konieczne jest przeprowadzenie przetwarzania, i to musi być wykonane więcej niż jeden raz;
  4. Pierwsze wydarzenia pomogą pozbyć się domu dorosłych pasożytów, ale pozostałe jaja zaczną się wykluwać w ciągu tygodnia i pół, co oznacza, że ​​procedura powinna zostać powtórzona; Pamiętaj, aby przestrzegać cyklu - nie pozwoli to młodym osobom na składanie jaj.

Jeśli poważnie podchodzisz do problemu, możesz szybko pozbyć się tak nieprzyjemnych "lokatorów", zabezpieczając nie tylko czworonożnego przyjaciela, ale także siebie.

Swędzenie z powodu chorób dermatologicznych

Silne, uporczywe swędzenie, obrzęk i podrażnienie błon śluzowych i skóry są jednymi z pierwszych objawów zapalenia skóry. Jeśli pies nie jest leczony, uszkodzone miejsca są zainfekowane. Choroby dermatologiczne mogą również towarzyszyć następujące objawy:

  • przekrwienie uszkodzonych obszarów;
  • wzrost lokalnej temperatury;
  • pogorszenie jakości wełny - włosy mogą się zrywać, cienkie, pojawiają się łyse plamy;
  • pojawienie się krwawienia włośniczkowego, w wyniku którego dotknięta skóra zostaje pokryta skorupami;
  • Bolesne drapanie, obrzęk.

Nie zaleca się samodzielnego leczenia takich chorób, ponieważ istnieje kilka rodzajów zapalenia skóry, a każda z nich wymaga innej terapii:

  1. Forma pasożytnicza - podrażnienie występuje z powodu ukąszeń i reakcji alergicznej na płyn ślinowy pasożyta.
  2. Kontakt - swędzenie występuje, gdy skóra jest w stałym kontakcie z alergenem, na przykład łóżko leżaka lub ubrania.
  3. Traumatyczne - pojawia się w wyniku mechanicznego uszkodzenia skóry - rany, zadrapania, skaleczenia itp.
  4. Atopowa (alergiczna) - choroba dziedziczna przejawiająca się jako reakcja na pokarm, pyłki, roztocza lub ślinę pasożytniczych owadów - pasożytniczą postać atopowego zapalenia skóry.

Często przyczyny zapalenia skóry są ze sobą powiązane, więc nie można ich odróżnić na tle innych oznak naruszenia. Jeśli nie można wykryć alergenu, który spowodował świąd, choroba postępuje, wtórne zakażenie łączy się z nią. Grzebienie zamienia się w ropiejące, sączące się rany, które stają się głębokimi owrzodzeniami.

Zapalenie i zablokowanie gruczołów para-odbytu

Niektórzy właściciele psów nigdy nie dowiadują się, że ich zwierzęta mają specjalne gruczoły pod ogonami, które wydzielają specjalny sekret z indywidualnym zapachem. Jest to bardzo pouczający element, przy pomocy którego psie psy odstraszają swoich towarzyszy, są przyciągane podczas seksualnej gon.

Po opróżnieniu jelit kał wywiera nacisk na worki z tajemnicą i jest wydalany z kałem. Ponadto może to nastąpić z powodu skurczu, który powstał na tle strachu, podrażnienia, nerwowego podniecenia. U zdrowego psa pełne opróżnianie gruczołów pojawia się za każdym razem, gdy osiąga "duży" poziom. Ale w niektórych przypadkach ten naturalny proces nie występuje:

  • Kiedy płyn wydzielniczy gęstnieje - gruczoły nie pozbywają się nagromadzonego sekretu do końca, pojawia się obrzęk. Najczęściej jest to wynikiem naruszenia procesów metabolicznych lub rozwoju choroby;
  • jeśli sekret staje się zbyt płynny - to naruszenie występuje, ponieważ gruczoły zaczynają działać bardziej intensywnie niż to konieczne, worek nie ma czasu na opróżnianie, napełnianie płynem i pęcznienie;
  • zmiana konsystencji mas kałowych - w celu oczyszczenia gruczołów wydzielania konieczne jest, aby odchody były umiarkowanie gęste, ale niezbyt twarde.

W jaki sposób właściciel rozumie, że zwierzę ma zaburzenie gruczołu odbytu? Na początkowym etapie rozwoju patologii nie ma wyraźnych objawów, z wyjątkiem tego, że pies może częściej zwracać uwagę na obszar pod ogonem. Gdy płatki pojawiają się w tajemnicy, zwierzę zaczyna być zakłócane przez silne swędzenie wokół odbytu i bolesność. Pies zaczyna swędzić, gryźć i lizać okolice odbytu.

Kiedy świąd staje się nie do zniesienia, pies zaczyna czołgać się po podłodze na podłodze, na chodniku, na podłogach, próbując pozbyć się niewygody. Przy mechanicznym działaniu część wydzieliny zostaje wydalona i pozostaje na włosach i skórze zwierząt. Poprzez skórę sekret przenika do krwioobiegu, co powoduje alergie, swędzenie, ale już w obszarze nad ogonem, a nie pod nim. Ponadto, uszkodzone obszary tkanek odbytu i bliskie stan zapalny, gdy przenikają do patogennych mikroorganizmów.

Swędzenie z powodu alergii

Alergia to nietypowa, zintensyfikowana reakcja organizmu na składnik chemiczny żywności lub środowiska. Często alergeny są substancjami zawartymi w wydzielinach innych żywych istot - zwierząt, owadów, ludzi.

Normalnie, obce substancje dostające się do organizmu psa nie są atakowane przez układ odpornościowy, ale są związane i opuszczają ciało w naturalny sposób. Jeśli immunoreaktywność jakiegokolwiek składnika wzrasta, pojawia się reakcja alergiczna, towarzyszą jej następujące objawy:

  • swędzenie skóry, które prowadzi do drapania i obrzęku;
  • śluzowe puchnięcie;
  • płyn łzowy jest obficie emitowany z oczu, przezroczysty zrzut z nosa;
  • zwiększenie wydzielania śliny;
  • pies często kicha, ponieważ ma "swędzenie" w nosie;
  • może pojawić się kaszel.

Ponadto, gdy alergie mogą puchnąć powieki, usta, gardło, w niektórych częściach ciała spadają włosy, temperatura ciała wzrasta lub spada. Najczęściej alergia jest chorobą dziedziczną, a składnik białkowy jest najczęstszym alergenem.

Aby uratować zwierzaka przed nieprzyjemnymi objawami stanu patologicznego, należy skontaktować się z przychodnią weterynaryjną i poddać się testom w celu wykrycia substancji wywołujących negatywne reakcje. Zgodnie z wynikami diagnozy lekarz zaleci odpowiednie leczenie i przedstawi szereg zaleceń, aby zminimalizować ryzyko późniejszej alergii.

Zobacz wideo, dlaczego psy swędzą i lizają

Jakie pasożyty powodują swędzenie

Niestety, pchły nie są jedynymi ektopasożytami, które mogą zamieszkiwać naszych czworonożnych przyjaciół i powodować nieprzyjemne objawy. Inne nieprzyjemne stworzenia również należą do tej kategorii.

Powszechna opinia, że ​​mogą pasożytować tylko na ludziach, w praktyce okazuje się błędna. W rzeczywistości zarówno ssaki, jak i ptaki są odpowiednie dla ich środowiska. Ponadto, z wielu rodzajów przedstawicieli wszy dwóch z nich może doskonale żyć na psach.

A niektórzy z nich ssają krew swojego "właściciela", podczas gdy inni - gryzą. Ale niezależnie od tego, jak te szkodliwe i niebezpieczne owady niszczą skórę zwierzęcia, ich ślina wnika w rany i wywołuje alergię, której towarzyszy świąd.

Jak się okazało, łatwiej radzić sobie z wszy niż z pchłami - mogą żyć tylko na żywym stworzeniu i są gorsze od tych w zręczności, ponieważ nie potrafią skakać. Aby pozbyć się zwierząt domowych, wystarczy jednorazowo przetworzyć go za pomocą specjalnego narzędzia. W przypadku ciężkiej infekcji zaleca się przeprowadzenie innego zdarzenia w ciągu tygodnia lub półtorej w charakterze środka zapobiegawczego.

Świerzb Tick

Ten pasożyt o wielkości mikroskopijnej powoduje rozwój świerzbowca swędzącego. Mieszka w górnych warstwach skóry, powodując uporczywe, nieznośne swędzenie u zwierzęcia. Aktywność życiowa kleszcza jest związana z jedzeniem miękkich warstw skóry gospodarza, a im więcej tkanek jedzą, tym bardziej pies swędzi.

W krótkim czasie dotknięte obszary pokryte są zadrapaniami i strupami, a dotknięty obszar szybko się powiększa. Z chwilą wykrycia choroby można szybko wyleczyć, w przeciwnym razie zaniedbane świerzb może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Błogosławiony

Kolejny pasożyt o mikroskopijnym rozmiarze, odżywia się tkanką i cząstkami skóry. W przeciwieństwie do świerzbu lub pcheł, pierwsze oznaki trichodektozy to łysienie i ciężkie zapalenie skóry. Wszystkim etapom rozwoju choroby towarzyszy silny świąd.

Często oznaki zjadacza są brane za świerzb i stosują niewłaściwe metody leczenia. W rzeczywistości leczenie trichodektozy jest podobne do działań zapobiegawczych przeciwko wszy, ponieważ zjadacz nie jest kleszczem, nie lata i nie gryzie psa, na którym żyje.

Demodex

Mikroskopowy kleszcz, który jest czynnikiem powodującym nużycę. Zwykle pewna ilość demodeksów znajduje się w mieszku włosowym psa. Pełnią ważną funkcję - jedzą martwe cząstki skóry i wydzieliny łojowe. Ale wraz ze znacznym wzrostem roztoczy kolonii są aktywowane i zaczynają się szybko mnożyć. Zwykle dzieje się to na tle obniżenia odporności psa.

W zależności od wieku i stanu zdrowia zwierzęcia rozwija się zlokalizowana lub uogólniona forma demodycji. W pierwszym przypadku łatwo jest wyleczyć psa, wystarczy natychmiast skontaktować się z weterynarzem. Jeśli rozwinęła się uogólniona choroba, należy szukać przyczyny źródłowej - być może u psa rozwinie się ukryta dolegliwość lub jej odporność jest znacznie osłabiona.

Ixodic tick

Jeden z najbardziej niebezpiecznych krwiopijców, często nosicieli niebezpiecznych chorób. Przy licznych infekcjach roztoczy pastwiskowych u psa rozwija się toksykoza - kleszczowa toksyna. Pasożyty ugryzają się i jednocześnie wstrzykują ślinę, co powoduje alergie.

Przy długotrwałej obecności roztoczy na ciele zwierzęcia występuje silne odurzenie organizmu. Często samice kleszczowe zakażają zwierzę chorobami, takimi jak babeszjoza lub zapalenie mózgu. Możesz wykryć kleszcza natychmiast po spacerze, jeśli regularnie przeprowadzasz kontrolę. Ulubionym miejscem do przyklejenia się owadów są uszy lub obszar za nimi, pachy, skóra między palcami, wewnętrzna powierzchnia ud i pachwina.

Zazwyczaj pies zaczyna aktywnie drapać obszar, do którego pasożyt jest przywiązany. Jeśli kleszcz przenika do ucha, pies zaczyna kręcić głową i okazywać niepokój. Wskazane jest zidentyfikowanie kleszcza przed wejściem do skóry. Jeśli uda mu się ssać, jest bardzo ostrożnie usuwany, aby nie zmiażdżyć części łydki.

Roztocze cheyletiella

Pasożyt ten wywołuje sacharylozę - chorobę, której towarzyszy świąd i powstawanie obfitego łupieżu. Wielkość kleszcza jest mniejsza niż 0,5 mm, chociaż należy do rodziny roztoczy, ale nie zasiedla warstw skóry, ale na jej powierzchni. Żywią się skaleczeniem skóry Heiletyella, krwią, limfą.

Badania wykazały, że koty z gatunku cheyletiella, koty i gryzonie są przedstawicielami różnych gatunków i nie są w stanie żyć z nieodpowiednimi nosicielami. Ale jeśli pies miał kontakt z zakażonym kotem, mógł się zarazić. W tym przypadku objawy inwazji przejdą bez leczenia, gdy za kilka dni kleszcze umrą, nie mogą opuścić potomstwa.

Grzyby chorobotwórcze

W praktyce weterynaryjnej pokonanie patogennych grzybów nazywa się grzybicą, a nawet zwierzęta, które otrzymują doskonałą opiekę i znajdują się w doskonałych warunkach, nie są odporne na tę chorobę. Grupa ryzyka obejmuje młode i stare psy, ponieważ ich układ odpornościowy często nie działa w pełni ich potencjału.

Gdy zmienia się kolor skóry grzybicy, może uzyskać szarawy, różowy lub jasny kolor szkarłatny. Plamy pojawiają się na powierzchni, płaszcz zaczyna wypaść lub oderwać się. Patrząc na upuszczone włosy pod mikroskopem, widać białawą powłokę pokrywającą bańkę. Obszar dotknięty jest bardzo swędzący, dlatego pies często swędzi, co dodatkowo zwiększa rozmiar dotkniętego obszaru.

Wiele grzybów jest zaraźliwych dla ludzi, którzy mają obniżoną odporność. Najczęstszą chorobą wywoływaną przez patogenne grzyby jest grzybica. Podczas jego rozwoju na skórze zwierzęcia tworzy się charakterystyczny pierścień pękających, płaczących grudek.

Często występuje również taka choroba, jak trichofitoza. Jego objawy są podobne do objawów grzybicy, ale w tym przypadku organizm patogenny jest zlokalizowany nie tylko w powierzchniowych warstwach skóry, ale również wnika głęboko. Z dotkniętych obszarów guz jest wydzielany, a jeśli rana jest zainfekowana, wydzielina staje się ropna. Nawet po odpowiedniej terapii skóra zmienia swój kolor, a łysiny nigdy się nie rozrosną.

Zwierzę zainfekowane grzybami musi być izolowane od innych zwierząt, a dzieci z nim wykluczone. Podczas leczenia psa konieczne jest leczenie pokoju lampą kwarcową.

Przyjaciele o czterech nogach nie są niechętni do czesania, rozciągania, mogą niestrudzenie wystawiać twarz i brzuch na głaskanie i tarzanie się w śniegu lub opadłych liściach. Wszystko to daje zwierzęciu przyjemność... Ale kiedy pies cały czas się swędzi, jest oszalały, rozdziera skórę i rozrywa strzępki wełny - to znaczy, że jest chory i potrzebuje fachowej pomocy.

Pies swędzi, przytyka

Często właściciele zauważają, że ich pies zaczyna swędzić lub gryźć się. Z reguły wiele z nich nie przywiązuje do tego większej wagi, lub po prostu kupuje obroże z pcheł, sugerując, że przyczyną swędzenia jest inwazja pasożytnicza. W rzeczywistości, jeśli pies swędzi, samo się gryzie, może być wiele przyczyn, w tym kilka chorób dermatologicznych i różne typy alergii.

W większości przypadków ciężkiemu świądowi nie towarzyszą żadne inne skutki niż ciężki dyskomfort przyniesiony psu. Jednak w niektórych sytuacjach ten objaw wskazuje na poważny stan zwierzęcia i wymaga profesjonalnej interwencji.

Jeśli swędzenie oraz zadrapania i zadrapania towarzyszą temu dłużej niż 2-3 dni, powinieneś poważnie rozważyć wizytę u weterynarza. W końcu, nawet jeśli ten objaw kliniczny jest spowodowany niezbyt poważnym powodem, pies nieustannie swędzący i gryzący sam ranił własne ciało, co prowadzi do utraty włosów, stanu zapalnego, zaczerwienienia i silnego bólu. Co więcej, infekcja może dostać się do drapania, co pociągnęłoby za sobą znacznie poważniejsze konsekwencje.

Powody, dla których pies swędzi i skubie

Istnieje kilka przyczyn swędzenia, aw rezultacie fakt, że pies swędzi i praża się. Wśród nich są następujące:

  • Alergia na pchły. Choroba ta najczęściej prowadzi do wielu zadrapań na skórze psa, wynikających z swędzenia. Z reguły zwierzęta cierpiące na alergie na pchły drapią się i próbują żuć na grzbiecie, ogonie, brzuchu, a także na łapach. Aby choroba zaczęła wywoływać taki dyskomfort u twojego zwierzaka, wystarczy nawet jeden pasożyt.
  • Atopowe zapalenie skóry lub po prostu atopia. Choroba ta charakteryzuje się występowaniem świądu, który jest konsekwencją nieodpowiedniej reakcji organizmu na różne alergeny pochodzące ze środowiska (pyłki roślin, pył), a także na najmniejszych pasożytach - kleszczach żyjących w domowej szlamie i pleśni. Zazwyczaj zwierzęta cierpiące na atopię zaczynają aktywnie czesać głowy, zwłaszcza uszy i twarz, a także gryźć i lizać palce. Podobna reakcja na alergeny może wzrosnąć w lecie, ponieważ w tym czasie gwałtownie wzrasta ilość pleśni i pyłków.
  • Alergie pokarmowe - częsta choroba, która również częściowo manifestuje silny świąd. Co do zasady, aby wyeliminować ten objaw, konieczne jest jedynie określenie produktu, który powoduje, że organizm ma podobną reakcję i całkowicie eliminuje go z diety psa. Należy zauważyć, że podobnie jak w przypadku atopii, z alergiami pokarmowymi, pies swędzi w pobliżu głowy, a także gryzie łapy.
  • Reakcja alergiczna na ukąszenia owadów. Ten typ alergii jest znacznie mniej powszechny niż inne jej rodzaje. Ale jeśli zwierzak jest nadal podatny na to, swędzenie i skubanie będzie w strefie gryzienia.
  • Alergia kontaktowa jest niewystarczającą odpowiedzią na drażniące, które wchodzi w kontakt z naskórkiem zwierzęcia. Podobnie jak reakcja alergiczna na ukąszenia owadów, alergie kontaktowe są bardzo rzadkie i zwykle charakteryzują się występowaniem ciężkiego świądu w otrzewnej lub klatce piersiowej zwierzęcia.
  • Ostra forma mokrego zapalenia skóry. W przypadku tej choroby skóra psa powoduje zaczerwienienie, które w rzeczywistości jest infekcją bakteryjną, która może powodować bardzo silne swędzenie. W rezultacie zwierzę zaczyna się czesać i gryźć zapalne miejsca, co oczywiście powoduje jeszcze więcej obrażeń i swędzenia.
  • Pioderma jest zakaźną chorobą dermatologiczną, która może wywoływać silne swędzenie. Istnieje kilka postaci tej choroby, mianowicie powierzchowna i głęboka piodermia. Najczęściej choroba ta występuje jako powikłanie po innych problemach dermatologicznych.
  • Zapalenie ucha (zakażenie i zapalenie ucha u psa) powoduje również silne swędzenie. Chore zwierzęta zwykle potrząsają głowami, swędzą i drapią uszy.

W większości przypadków pies skubie się w strefie łap i palców. Właściciele często wpadają w panikę, podejrzewając poważną chorobę u psa, taką jak atopia. Ale powinieneś wiedzieć, że przyczyną dyskomfortu w tym obszarze mogą być zarówno powyższe choroby, jak i jeszcze nie wymienione czynniki. Te ostatnie obejmują:

  • Trudne położenie płytek paznokcia. Często właściciele zapominają o potrzebie odcięcia pazurów zwierzęcia, co prowadzi do ich niekontrolowanego wzrostu, aw konsekwencji do pojawienia się poważnego dyskomfortu u zwierzęcia. Mogą nawet przeszkadzać w normalnym chodzeniu, a zwierzę zaczyna aktywnie skubać się, próbując pozbyć się bólu.
  • Brud między palcami. Jeśli zwierzę nie myje się przez długi czas, między palcami powstaje wełna i grudki, które przeszkadzają w chodzeniu. W rezultacie pies zaczyna aktywnie skubać.
  • Uszkodzenie poduszek łap. Przyczyną obrażeń skóry może być prawie dowolny czynnik, na przykład kontakt z odczynnikiem, który jest używany w zimie, aby zmniejszyć poślizg na lodzie lub nawet na prostym asfalcie.
  • Podskórne roztocza i grzyby mogą również powodować silne swędzenie w łapach psa, a ponieważ zwierzę nie może drapać, zaczyna aktywnie skubać skórę między palcami.
  • Zapalenie łożyska paznokcia, drętwienie łapy (zwykle spowodowane zaburzeniami krążenia krwi), a także ból stawów.
  • Zaburzenia zrównoważonej diety. Często pies skubie się i łapie z powodu nadmiaru białka w menu lub, odwrotnie, z braku niezbędnych witamin.
  • Nerwica. Stan psychiczny psa rzadko powoduje podobny objaw, ale nadal jest możliwy. Jeśli oprócz łamania łapy, pies wygląda całkowicie zdrowo, a ponadto ma poważne powody do denerwowania, warto próbować zminimalizować wpływ stresu na życie zwierzęcia.

Pies swędzi się i gryzie - co robią właściciele?

Oczywiście, aby rozpocząć leczenie, musisz najpierw ustalić przyczynę tego objawu.

· Pierwszą rzeczą, którą powinieneś sprawdzić, jest alergia.

Jak wspomniano wcześniej, objawy reakcji alergicznej to drapanie i rany na brzuchu, ogonie, kończynach i plecach. Jeśli dojdziesz do wniosku, że twój pies swędzi w tych miejscach, spróbuj znaleźć jaskrawoczerwone plamy na skórze. Z reguły są one wskaźnikiem wyjątkowo silnego świądu, przez co zwierzę musi niemalże przegryźć swoją skórę i najczęściej wskazują na reakcję alergiczną na pchły, niektóre produkty, a także na składniki środowiskowe.

Nawet jeśli nie znalazłeś jasnych plam, dokładnie zbadaj skórę na obszarach objętych stanem zapalnym. Z alergiami będzie bardzo ciepły, różowawy i lekko wilgotny. Nie wyklucza się obecności mokrych ran, w obecności których konieczne jest natychmiastowe zwrócenie się do specjalisty lub co najmniej dezynfekcja uszkodzenia (istnieje możliwość, że rany takie mogą ulec zakażeniu).

Powinieneś też pomyśleć, że swędzenie u psa może nastąpić o określonej porze roku, podczas gdy w innych okresach zwierzak czuje się dobrze? Jeśli tak jest, prawie na pewno masz do czynienia z sezonowymi alergiami.

Jeżeli pies swędzi, gryzie się i jednocześnie cierpi z powodu innych objawów, takich jak pragnienie lub ospałość, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ przyczyną swędzenia w tej sytuacji wyraźnie nie jest alergia.

Jak już wspomniano, alergie pokarmowe są również jedną z najczęstszych przyczyn licznych drapania na ciele zwierzęcia. Spróbuj zmienić dietę zwierzęcia, włączając w to tylko te produkty, które pies jadł przed swędzeniem. Jeśli symptom zniknął, powodem była wyraźnie alergia na pewien produkt, którego oczywiście należy unikać w przyszłości.

Ogólnie rzecz biorąc, leczenie alergii zawsze odbywa się według tego samego schematu: wykrycie alergenu i maksymalne ograniczenie jakiegokolwiek kontaktu z nim. Jeśli jednak alergen nie zostanie wykryty lub pies nie uniknie sezonowych alergii, lekarze zwykle zalecają leczenie objawowe (opisane szczegółowo poniżej).

· Jeśli wykluczysz alergie z listy możliwych powodów, dla których pies drapie się i żuje sam, powinieneś sprawdzić zwierzę pod kątem chorób powodowanych przez pasożyty, a mianowicie sarkoptozę (z towarzyszeniem czerwonych plam na nie-owłosionych obszarach skóry), nużycę (swędzenie występuje powierzchnia twarzy, oczu i ust). Pamiętaj, że nie jest możliwe samodzielne zdiagnozowanie tych chorób - tylko weterynarz może to zrobić po analizie skrobania pobranego ze skóry zwierzęcia.

Jeśli znajdziesz pchły u swojego zwierzaka, najprawdopodobniej są one przyczyną licznych drapań. Istnieje wiele narzędzi do pozbycia się tych pasożytów. Wśród nich są spraye, szampony, specjalne obroże i krople na kłębek. Ten ostatni jest najbezpieczniejszą i najskuteczniejszą metodą rozwiązania tego problemu.

· Jeśli dojdziesz do wniosku, że pies nie cierpi na pasożyty ani żaden rodzaj alergii, warto sprawdzić zwierzę pod kątem chorób dermatologicznych. Można to zrobić tylko w klinice weterynaryjnej. Po zdiagnozowaniu konieczne leczenie zostanie przepisane przez lekarza.

Jeśli chodzi o leczenie, w zależności od konkretnego przypadku można stosować następujące leki:

  • Leki przeciwhistaminowe (znaczącą wadą tych leków jest ich niska skuteczność z ciężkim świądem).
  • Leki hormonalne (stosowane w leczeniu objawowym w szczególnie ciężkich przypadkach).
  • Antybiotyki (stosowane tylko wtedy, gdy inne leki nie zadziałały i są wyjątkowo użyteczne, aby zapobiec przedostawaniu się infekcji do organizmu)

Pamiętaj, że jeśli pies swędzi i skubie, nie powinieneś iść do skrajności - zwierzę może zostać uszkodzone, a nadmierny spokój i chaotyczne działania właściciela. Zastanów się, jaka może być przyczyna swędzenia i skieruj wszystkie swoje działania przeciwko temu. Jeśli pies nie przestaje drapać przez dłuższy czas, nie należy odkładać wizyty u weterynarza, być może problem jest znacznie poważniejszy niż na pierwszy rzut oka.

Dlaczego pies ciągle swędzi i gryzie się, jeśli nie ma pcheł?

Niestety, nie tylko ludzie, ale także zwierzęta domowe są narażone na różne choroby skóry. Takie choroby mogą powodować różne wirusy, bakterie i pasożyty.

Naturalna reakcja zwierzęcia na bodziec jest próbą pozbycia się go. Aby to zrobić, psy zaczynają swędzić i ciągle się lizać.

Zwykle pierwszą reakcją gospodarza jest założenie, że zwierzę złapało pchły. Ale nie zawsze powodem są te małe pasożyty wysysające krew. Spróbujmy zrozumieć, dlaczego pies może swędzić, jeśli nie ma pcheł.

Pies swędzi, włosy opadają, ale nie ma żadnych pcheł: co to znaczy?

Jeśli masz te objawy, pierwszym zadaniem jest sprawdzenie zwierzęcia pod kątem pcheł. Jeśli ich nie ma, to takie objawy są spowodowane przez inne choroby lub problemy.

Istnieje kilka przyczyn tych objawów:

  • Najczęściej są to problemy skórne, pewien rodzaj podrażnienia lub reakcji wywołanej czynnikami.
  • Nie zapomnij też, że psy, podobnie jak ludzie, mają alergię na pokarm.

Dlaczego pies swędzi i gryzie się sam?

Odpowiedź na to pytanie jest dość prosta - jest to jedyna reakcja zwierzęcia na bodziec. Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje, psy można łatwo porównać z małymi dziećmi. Jeśli mają swędzenie, mogą przeczesać obszary problemowe zanim te rany się stworzą.

Ciało zwierzęcia nie zawsze jest w stanie samodzielnie poradzić sobie z problemem. Dlatego zwierzę zaczyna skubać i przeczesywać się, aby uzyskać chwilową ulgę. Warto powiedzieć, że nawet udomowione i doskonale zdrowe psy mogą od czasu do czasu swędzić i gryźć, nie ma się czym martwić.

Ale jeśli dzieje się to regularnie, zwierzę próbuje ocierać o dowolne przedmioty i wykazuje dyskomfort wszelkiego rodzaju, konieczne jest zrozumienie przyczyn problemów i rozpoczęcie ich rozwiązywania tak szybko, jak to możliwe.

Przyczyny

Swędzenie i wypadanie włosów u psów może być spowodowane takimi przyczynami:

  • Ektopasożyty. Są to pasożyty, które żyją na ciele zwierzęcia i mogą powodować swędzenie, a także utratę włosów. Ektoparazy nie zawsze można zobaczyć gołym okiem.
  • Choroby zakaźne. Zwierzę może uzyskać podobne choroby, chodząc na zewnątrz. Są zupełnie inne i często trudne do odróżnienia od siebie. Leczenie wszystkich chorób zakaźnych jest dość proste na pierwszym etapie. Jeśli choroba jest zaniedbywana, istnieje duże ryzyko poważnych komplikacji, a nawet śmierci zwierzęcia.
  • Alergia. Alergie na zwierzętach, podobnie jak u ludzi, mogą być spowodowane przez drażniące działanie. Najczęściej jest to związane z jedzeniem. Nie jest łatwo ustalić przyczynę alergii, dlatego zaleca się konsultację ze specjalistą.

Są to trzy główne przyczyny, z powodu których może wystąpić świąd i utrata włosów u psów. Musisz zrozumieć, że każdy z tych przedmiotów obejmuje ogromną różnorodność różnych chorób i podrażnień.

Spróbujmy teraz rozważyć bardziej szczegółowo najczęstsze przypadki, dla których charakterystyczne są podobne objawy, a także ustalimy, jak radzić sobie z takimi problemami.

Pchły w śmieciach

Bardzo często psy swędzą po leczeniu pcheł. Na przykład pies podniósł pchły na ulicy i zwalczał je szamponami. W tym przypadku, w niedalekiej przyszłości, pchły nie będą mogły żyć na ciele zwierzęcia. Problem może polegać na pozostawieniu pcheł psa w ściółce lub w budce.

Jeśli pies mieszka na ulicy w budce, musi być również potraktowany specjalnymi środkami (sprzedawanymi w aptece weterynaryjnej) lub dobrze umytymi detergentami.

Alergia

Utrata włosów i świąd często mogą być spowodowane reakcją alergiczną psa. Najczęściej jest to związane z jedzeniem. Można to zauważyć i zrozumieć w tych przypadkach, gdy zwierzę zacznie jeść to, czego wcześniej nie jadło (na przykład inne jedzenie). W takim przypadku musisz zmienić dietę.

Ale nie zawsze wszystko jest takie oczywiste. Czasami, aby dowiedzieć się przyczyny alergii, należy skontaktować się z przychodnią weterynaryjną. Przyjmą testy od zwierzęcia i będą w stanie określić, co spowodowało reakcję alergiczną. Następnie właściciel ogłosi wyniki i poda listę przyczyn alergii.

Ektopasożyty

Bezstronnie zauważam, że pasożyty zewnętrzne są raczej trudne. Są to małe stworzenia, które niepokoją zwierzaka nie mniej niż pchły. Istnieją dwa najbardziej podstawowe rodzaje takich pasożytów.

Swędzący świąd i zjadacz

Swędzący świąd i zjadacze to małe, mięsiste postacie, które mają brzuch na skórze i włosy psa. Najczęściej infekują szczenięta i stare psy. Młode psy są podatne na takie problemy tylko w przypadku osłabionej odporności.

Charakterystyczne dla tej choroby jest porysowanie brzucha, łokci, fałd pachwinowych i małżowin usznych. Główne objawy - wełna staje się krucha i sucha, często dzianiny w maty. Również na skórze znajdują się suche skórki lub łuski.

Trombikulid i demodicosis

Podobne problemy powodowane są przez larwy kleszczy u psów. Choroby manifestują się dość jasno i bardzo trudno jest ich nie zauważyć. Najczęściej dotyczy skóry wokół oczu i w pobliżu ust. Staje się czerwony, wełna spada w tych miejscach, a skóra jest pokryta krostami w tych miejscach.

Pasożyty te również osadzają się na brzuchu i w okolicy pachwiny. W tych miejscach obserwuje się również zaczerwienienie, wypadanie włosów i tworzenie się czerwonych skorup.

W celu pozbycia się kleszczy stosuje się insektyczne krople roztoczobójcze. W tym artykule znajdziesz opinie i instrukcje dotyczące stosowania lampartów na pchły i kleszcze u psów.

Grzyb

Choroby grzybicze występują najczęściej u psów, które nie zostały zaszczepione lub u zwierząt o znacznie osłabionej odporności. Takie choroby są często niebezpieczne i mogą być przenoszone na ludzi.

Główne objawy tego grzyba to:

  • silne swędzenie;
  • zaczerwienienie;
  • okrągły kształt łysiny.

W przypadku leczenia najlepiej jest zaszczepić lub leczyć psa specjalnym kursem leków (tabletek i zastrzyków). Ponadto zaleca się stosowanie specjalnych szamponów.

Problemy hormonalne

Psy, podobnie jak ludzie, mogą doświadczać problemów hormonalnych i wadliwego funkcjonowania. Takie zaburzenia hormonalne mogą być wrodzone i nabyte.

Aby ustalić diagnozę, należy zdać testy (krew). Na podstawie badania lekarz weterynarii będzie mógł przepisać leczenie. Najczęściej takie choroby objawiają się nie tylko utratą włosów lub swędzeniem, ale także zmianą zachowania, spadkiem aktywności, przyrostem masy ciała lub utratą wagi.

Brak witamin

Brak witamin często powoduje utratę włosów. Pies powinien otrzymać pełną dietę wszystkich witamin.

Aby to zrobić, możesz od czasu do czasu kupić w aptece jak witaminy lub stale dostarczać żywność, która jest pełna niezbędnych witamin.

Awitaminoza u psów występuje najczęściej zimą i wiosną. Oprócz utraty włosów, zwierzę zaczyna prowadzić bardziej pasywny styl życia, mniej zadowolony i gra, może schudnąć.

Zmniejszona odporność

Odporność jest głównym wrogiem każdego żywego organizmu. Najczęściej jest to spowodowane niedożywieniem lub różnymi chorobami. Zmniejszona odporność jest typowa dla starszych psów, a szczenięta również mają problemy, ponieważ ich układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni uformowany.

Zmniejszona odporność może nie tylko zaszkodzić psom, ale także zwiększa ryzyko innych chorób.

Stres

Zwierzęta mogą doświadczać poważnych stresów, które mogą powodować depresję, brak apetytu, utratę włosów i wiele innych problemów.

Takie obciążenia mogą być spowodowane różnymi przyczynami. Na przykład może to być utrata bliskiej osoby lub innego bliskiego zwierzęcia (długi wyjazd), przeniesienie się do nowego miejsca i wiele więcej.

W takich przypadkach konieczne jest poświęcenie zwierzęciu dużo uwagi i uczucia, spróbuj zrozumieć przyczynę stresu i wyeliminować go do maksimum. Warto również w okresach stresu podawać witaminy zwierzęce i odpowiednio karmić, ponieważ stres może powodować poważne choroby.

Ringworm

Ta choroba występuje częściej u psów ulicy. Niemniej może się zdarzyć w zadbanych zwierzakach. Czynnikiem powodującym chorobę jest grzyb Trihofiton.

Żywe objawy deprywacji to czerwone plamki i syt na skórze. Na takich obszarach wełna zaczyna spadać. Te obszary są pokryte suchymi skorupami. Z biegiem czasu ropa zaczyna tworzyć się pod tymi skorupami. Jeśli choroba zostanie rozpoczęta, bardzo trudno ją leczyć.

Co zrobić z tym problemem?

Jeśli u psów wystąpi świąd, a włosy zaczną wypaść, konieczne jest szybkie podjęcie działań. Pierwszym jest myślenie o możliwej przyczynie choroby. Bardzo często jest na powierzchni i jest rozwiązywany bardzo prosto, nawet w domu.

Jeśli problemu nie da się rozwiązać w ciągu kilku dni, należy skontaktować się z przychodnią weterynaryjną w celu zbadania i konsultacji ze specjalistami.

Jak leczyć?

Jeśli przyczyna została dokładnie ustalona, ​​można przystąpić do leczenia. Najlepsze leczenie to leki. Znając tę ​​chorobę, musisz udać się do apteki weterynaryjnej. Tam eksperci pomogą ci znaleźć odpowiednie lekarstwo.

Często leczenie może nie być konieczne. Na przykład problemem może być niewłaściwa dieta lub brak witamin. W takich przypadkach musisz rozwiązać problem tak szybko, jak to możliwe.

Zapobieganie

Zapobieganie występowaniu chorób psów - seria prostych procedur, które gospodarz musi regularnie wykonywać:

  • Odwiedź weterynarza na ogólne badanie co najmniej 2 razy w roku.
  • Pamiętaj, aby mieć wszystkie niezbędne szczepienia od najmłodszych lat.
  • Konieczne jest regularne dbanie o psa, kąpiel i czesanie.
  • Od czasu do czasu konieczne jest niezależne sprawdzenie psa pod kątem występowania problemów na skórze.
  • Monitoruj zachowanie i zmiany nastroju zwierzęcia.

Wniosek

Podsumowując, chciałbym powiedzieć, że można zapobiec większości chorób związanych ze swędzeniem, łysieniem i innymi objawami. Jeśli powstają, musisz natychmiast działać.

Takie choroby są początkowo traktowane dość prosto. Jeśli napotkasz problem, możesz poważnie zaszkodzić ciału zwierzęcia.

Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma pcheł: co robić, jak i co leczyć

Czasami, gdy właściciel potraktował zwierzę na pchły u psów, a nie ma ich wcale, pies nadal rozczesuje skórę i skubie. Może być z kilku powodów. Pasożyty owadów powodują świąd, może to być objaw niektórych poważnych chorób. Zastanów się, dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma pcheł.

Możliwe przyczyny dyskomfortu

Swędzenie powoduje dyskomfort u psów, swędzi i patogeny i grzyby mogą przenikać przez urazy. Przyczyną świądu może być:

  • ektopasożyty;
  • reakcja alergiczna o różnych etiologiach;
  • choroby skóry;
  • nadczynność gruczołów łojowych;
  • stres;
  • Choroby układowe - choroby układu rozrodczego, procesy nowotworowe w ciele, patologie endokrynologiczne.

Właściciel psa rzadko może samodzielnie określić przyczynę swędzenia, konieczne jest poszukiwanie wykwalifikowanej pomocy, ponieważ choroba może być spowodowana kilkoma przyczynami.

Ektopasożyty

Owady pasożytujące na zwierzętach to nie tylko pchły, ale także inne stawonogi - kleszcze, wszy, rzęsy.

Po traktowaniu twojego zwierzaka z pcheł, nie możesz być całkowicie pewien, że udało ci się ich pozbyć. W końcu jaja pcheł i larwy mogą pozostać na pościeli psa, tapicerowanych meblach i dywanach. Dlatego powinieneś jeszcze raz sprawdzić płaszcz psa, aby zidentyfikować jaja i pchły imago.

Jeśli pies jest swędzący, ale nie ma pcheł, warto zbadać skórę pod kątem obecności innych owadów:

  • kleszcze: ixodic, gamasovy, podskórne (demodeks), swędzenie, ucho itp.;
  • chłostać

Ixodic tick powoduje choroby - piroplazmozę, erlichiozę, hemobartonillozę, boreliozę wapniową. Wyładowanie gruczołów ślinowych kleszczy powoduje silne swędzenie i drapanie u psów w szyi, uszach i głowie. Ugryzienie kleszcza i pcheł może być reakcją alergiczną, która prowadzi do wysypki i świądu. Pies cały czas się swędzi, raniąc siebie. Jak leczyć zwierzę w poszukiwaniu piroplazmozy, może być tylko weterynarzem.

Roztoczy gamasid pasożytuje na małych zwierzętach (myszach, szczurach) i ptakach (kurczakach, gołębiach). Pasożyt może migrować do torsu psa, jeśli nie ma w pobliżu znajomego.

Roztocza podskórna jest zdolna do pasożytowania na powierzchni naskórka przez długi czas, karmiąc się napaloną łuską. Wraz ze spadkiem odporności kleszcz wnika głęboko w skórę, powodując silne swędzenie. Samica składa jajka w mieszku włosowym, który jest w stanie zapalnym, tworząc charakterystyczną czerwoną wysypkę. Demodecosis najczęściej jest zaznaczony na psiej twarzy. Swędzenie powoduje drapanie i czerwone plamy na nosie, wokół ust i oczu.

Świerzb roztoczy, który z powodu objawu towarzyszącego infekcji nazywa się swędzeniem, prowokuje świerzb.

Itch dostaje się do psa z przedłużonym kontaktem ze skórą zdrowego i chorego zwierzęcia. Owad jest przykręcony pod skórą i do tego potrzebuje co najmniej pół godziny. Zwierzę jest już zapłodnione przez samicę, która składa jaja w zewnętrznej warstwie skóry. Pojawiające się larwy aktywnie poruszają się, przegryzając ruchy, więc pies swędzi.

Kleszcz uszu pasożytuje w uszach kotów i psów, żywiąc się wydzielaniem gruczołów łojowych i siarki. Chwilowo, dopóki nie wejdzie do kanału słuchowego, owad może znajdować się na dowolnej części ciała, gryząc skórę przez skórę, aby dotrzeć do limfy. Dotknięty obszar zaczyna bardzo mocno swędzić, więc pies potrząsa uszami i zaczyna je mocno drapać.

Każdy typ kleszcza ma objawy typowe dla określonego typu, a także wspólne dla wszystkich, wśród których najważniejsza jest świąd. Leczenie obejmuje leki o działaniu lokalnym i układowym. Kompleks jest przepisywany tylko przez weterynarza, samoleczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Jednak zakażeniu kleszczami, rzęsami i pchełami można zapobiec, traktując psa jednym z leków w postaci sprayu, Bolfo, Frontline, Defendog). Sprawdzone krople.

Zaleca się również noszenie obroży dla zwierząt (Kiltix, Foresto, Celandine).

Reakcja alergiczna na różne bodźce

Jeśli pies stale swędzi, a badania na obecność pcheł i innych pasożytów są negatywne, można podejrzewać alergię wywołaną przez następujące czynniki:

  • ugryzienia pcheł;
  • substancje wchodzące do organizmu drogą powietrzną;
  • chemikalia z produktów higienicznych;
  • pasza lub jej zmiana;
  • szczepionki i szczepienia.

Ciało ludzkie i psy są bardzo różne i pomimo tego, że składniki alergiczne są podobne, a mechanizm ich działania jest taki sam, objawy są różne. U psów alergia jest długotrwała w swędzeniu i zaburzeniach skórnych. Następnie w miejscu silnego drapania wprowadzana jest wtórna infekcja, której towarzyszy stan zapalny.

Pchły powodują alergie, które są odpowiedzią organizmu na obce białko, które przedostaje się do krwioobiegu z gruczołów ślinowych owadów. Nawet pchła na psa może wywoływać alergie u zwierzęcia, które cierpi na pchły.

Atopowe zapalenie skóry, z którego, według lekarzy, od 4 do 16% psów cierpi, powoduje:

  • pyłek roślinny;
  • pył domowy;
  • ekskrementy i chitynowe cząstki synantropijnych owadów;
  • grzyby pleśniowe;
  • martwe cząstki naskórka;
  • ptasie pióra i puch.

Alergen, wchodząc do organizmu, stymuluje powstawanie przeciwciał, których synteza zależy od predyspozycji genetycznych. Przeciwciała uczulające skórę powstają w komórkach, które łączą się w kompleksy antygen / reagent. To one i substancje bioaktywne uwalniane podczas reakcji tkanek prowadzą do wysypki, mrowienia w wyniku mimowolnego szarpania małych mięśni, swędzenia.

Pies często swędzi, szczególnie wokół palców u stóp, brzucha, ogona, pleców. Pod płaszczem powstają czerwone plamki, które łatwo zauważyć, zwłaszcza w krótkowłosych rasach psów.

Alergie pokarmowe są spowodowane białkami (anafilaksja) lub niebiałkowymi składnikami paszy (atopią). Konieczne jest rozróżnienie nietolerancji niektórych produktów i prawdziwej alergii, dlatego też, w jaki sposób leczyć alergie pokarmowe, może zdecydować wyłącznie specjalista po rozpoznaniu różnicowym.

Alergie u psów są najczęściej powodowane przez pokarmy takie jak mięso końskie, wołowina i mleko. Druga grupa alergennych produktów to soja, kurczak, jagnięcina. Wiele produktów premium zawiera wymienione produkty. Alergii towarzyszy tak silny świąd, że pies, swędzący, gryzący w tych miejscach, może całkowicie wymazać siekacze. W miejscu silnego lizania włosy wypadają, prowadząc do zupełnego wyłysienia, odbarwienia sierści, ropnego zapalenia skóry, szorstkowania i przebarwienia naskórka.

U psów długowłosych reakcja alergiczna wywołuje ciężką postać zapalenia skóry. Jeśli pekińczyk swędzi, a w częściach ciała zauważalne jest sklejanie ze sobą śliny jak wełna, przyczyną może być wilgotne zapalenie skóry. Podczas ścinania włosów widoczny jest bardzo złożony wzór patologii.

Alergie mogą być wywoływane przez stosowanie leków - kropli do oczu i uszu, szczepionek itp. Objawy są takie same jak w przypadku innych typów alergii. Jeśli pies zacznie swędzieć po pchłach, to jest bardzo prawdopodobne, że jest uczulony na ten lek.

Dermatozie towarzyszącej swędzeniu może towarzyszyć kontakt z obrożą. Często tę postać choroby obserwuje się u szczeniąt, ponieważ ich delikatna skóra jest bardzo wrażliwa na ciągłe działanie środków owadobójczych. Szczenię swędzi, próbując zdjąć kołnierz.

W leczeniu reakcji alergicznych weterynarze przepisują kortyzon i inne leki przeciwhistaminowe, które łagodzą objawy skórne i swędzenie (Benadril, Tavist, Amitriptyline, Atarax).

Choroby skóry

Pies bardzo swędzi i ma różne choroby skóry. Najczęściej są to: porost, egzema, mokra lub sucha, dermatoza.

Dermatofitozę obserwuje się często u szczeniąt, młodych zwierząt i psów o obniżonej odporności. Glikoty powodują nie tylko swędzenie, ale także utratę włosów, zmiany guzkowe skóry, rozwarstwianie i żółknięcie pazurów, łuszczenie i pękanie poduszek na nogach.

Lekarz przepisuje leczenie ciała środkami przeciwgrzybiczymi - szamponami (Nizoral, Dermazole) lub Imaverol dla psów. Do leczenia ogólnoustrojowego stosuje się następujące leki: Orungal (itrakonazol), Lamisil (terbinafina), Nizoral, Oronazole (ketokonazol).

U zdrowych psów łupież jest nieobecny lub niedostrzegalny. Płatki łupieżu mogą powstawać pod wpływem różnych czynników, które powodują suchy lub tłusty łojotok. Gdy szpice swędzą lub swędzą przedstawicieli innych ras "kanapowych", przyczyną jest suchy łojotok. Zwierzęta te często kąpią się, co prowadzi do dysfunkcji gruczołów łojowych i wysychania skóry. Brak tłuszczu prowadzi również do powstania suchego łupieżu. Jeśli przyczyną nie jest grzybica lub choroby ogólnoustrojowe, lekarz przepisuje anty-seborowe szampony.

Zapalne zapalenie skóry często występuje u psów z dużymi fałdami skórnymi. Jeśli mops swędzi, lub chow-chow, buldog, mastiff drapie się łapą, wtedy warto sprawdzić fałdy, w których można znaleźć zaczerwienienie skóry i wysoką wilgotność, obrzęk i zniszczenie naskórka.

Leczenie dermatoz rozpoczyna się od leczenia antybakteryjnymi, dezynfekującymi detergentami, a następnie poddaje działaniu środków osuszających. W przypadku, gdy proces jest uruchomiony, lekarz przepisuje antybiotyki.

Nadczynność gruczołów łojowych

Niektóre psy mają taką patologię jak "tłusty ogon". Patologia ta występuje częściej u kotów, ale zdarza się również u psów. Nadczynność gruczołów łojowych, umieszczonych jako paciorki na górnej powierzchni ogona i wokół jego podstawy, prowadzi do przylegania włosów, powstawania czarnych plam na skórze, pojawienia się tłustego łojotoku. Swędzenie sprawia, że ​​pies obgryza ogon, "jeździć" na dnie, powoduje silny dyskomfort. Pies może lizać dotknięte obszary, powodować łysienie lub poważne obrażenia ogona.

Obróbka polega na traktowaniu wełny specjalnymi szamponami w celu regulacji funkcji gruczołów łojowych. Przed znalezieniem przyczyny hiperfunkcji - jest to jedyna metoda.

Stres

U psów układ nerwowy reaguje na długotrwałe narażenie na czynniki stresowe o różnych objawach, w tym na skórze. Czynniki krótkoterminowe - wizyta u lekarza, zastrzyki, ostry krzyk, nieprzyjemny silny zapach powodują reakcję, która znika, gdy czynnik drażniący zanika. Długotrwały stres może prowadzić do różnych zewnętrznych objawów, w tym zwiększonego lizania, gryzienia niektórych części ciała z powodu objawów alergii lub łojotoku.

Zabieg polega na wyeliminowaniu stresu, zapewnieniu pozytywnych emocji, rozproszenia. Dobry efekt terapeutyczny przynosi "terapię pracy". W przewlekłym stresie lekarz może przepisać środki uspokajające.

Bez względu na swędzenie psa, właściciel powinien zwracać na to uwagę i niezwłocznie zgłosić się do kliniki weterynaryjnej. Samoleczenie może nie tylko spowodować poważne konsekwencje, ale także spóźnić się na całkowite wyleczenie.

Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma żadnych pcheł: listę możliwych przyczyn

Co zrobić, jeśli pies swędzi w dogodnym momencie, rozczesuje skórę, wygląda na zdenerwowaną, ale nie może znaleźć na niej pcheł? Natychmiast wyznaczymy, że swędzenie jest najsilniejszym dyskomfortem i gdy stale torturuje zwierzę, pies cierpi na brak snu, nerwowość, słabość. Pies może drapać i gryźć mocno, nawet jeśli nie ma pcheł i istnieje wiele powodów takiego zachowania.

Na podstawie uczucia swędzenia jest reakcja chemiczna, która stymuluje zakończenia nerwowe, zrozummy, co może być spowodowane.

Co to jest swędzenie?

Świąd wskazuje na zwiększoną drażliwość zakończeń nerwowych skóry. Bezużyteczne jest leczenie tych objawów, konieczne jest zidentyfikowanie przyczyn reakcji chemicznych, które powodują podrażnienie. Jeśli Twój pies jest ciągle swędzący, nie należy go lekceważyć, ponieważ swędzenie może być objawem. W najprostszym przypadku pies przeczesuje skórę, a zadrapania są zainfekowane.

Przyczyny można podzielić na trzy duże grupy:

  • Pasożyty, ponieważ pchły nie są jedynymi sąsiadami, którzy mogą nękać psa.
  • Różne choroby - ta lista jest niestety bardzo duża, ale sytuacja jest nieco prostsza, ponieważ istnieją inne objawy (z wyjątkiem swędzenia).
  • Stres jest najtrudniejszym powodem do ustalenia, ponieważ możliwe jest stwierdzenie, że pies swędzi na nerwach dopiero po wykluczeniu wszystkich możliwych dolegliwości i pasożytów.

Co się stanie, jeśli świąd nie zniknie? Spójrzmy na przykład - pies nieustannie drapie się po bokach tylnymi nogami. Skóra po bokach jest dość gęsta i chroniona włosami, więc na początku nic poważnego się nie stanie. Z powodu ciągłego fizycznego uderzenia płaszcz zacznie pękać i wypaść. Powierzchniowo uszkodzona skóra zacznie się odklejać, to znaczy pojawi się łupież.

Ponadto, gdy skóra staje się cieńsza i pojawiają się zadrapania, będą one inseminowane przez zarodniki grzybów lub szkodliwych drobnoustrojów. Jeśli infekcja dostanie się do rany, rozpocznie się stan zapalny, odporność zostanie pobudzona, a sposób jej zakończenia nie jest znany. Jeśli pies staje się nosicielem choroby grzybowej, straci włosy, po czym stan pogorszy się z powodu tłumienia odporności.

Problem diagnozy polega na tym, że objawy różnych chorób pojawiają się stopniowo i nie zawsze "pasują" do jednego obrazu.

Dość często swędzenie jest ignorowane, dopóki rany i strupy nie powstają na skórze psa, a nawet w tym przypadku nie jest możliwe postawienie prawidłowej diagnozy w krótkim czasie. Najłatwiejszy do zdiagnozowania jest porażka pcheł, jeśli nie znajdują się na skórze zwierzaka, nie oznacza to, że przyczyna jest inna.

Owady w domu

Czy wiesz, ile psi może żyć bez źródła pożywienia? Około 1,5 roku, a jajo pcheł może czekać na wyklucie do 2 lat. Załóżmy, że twój pies miał pchły, użyłeś anty-pasożytniczego szamponu, ale okazało się, że jest słabe i niektóre pasożyty przeżyły. Pchły ukrywały się pod listwą lub w innym ustronnym miejscu, spadając z płaszcza. Miot staje się jednym z schronów pcheł, ponieważ jest miękki, ciepły i łatwy do ukrycia.

Ponadto, pchły różnią się gatunkiem. Na przykład, pchły myszy mogą nie trwać na psie na stałe, ale mogą je ugryźć. Jeśli zwierzę ma uczulenie na pasożyty, będzie ono swędziało tak, jakby żyły na nim pchły. Oczywiście nie będzie można natychmiast wykryć pasożytów.

Co zrobić, jeśli podejrzewasz, że w domu pchły? Obserwuj i szukaj źródła. Jeśli pchły ugryzą psa, będą gryźć i ludzie, zazwyczaj wcześnie rano. Jeśli zostaną znalezione pasożyty, dom musi zostać przetworzony i kilka razy. Po 5-10 dniach po leczeniu i zniszczeniu dorosłych pisklęta wylęgną się. Ważne jest, aby obserwować cykl przetwarzania, aby uniemożliwić młodym składanie jaj.

Oprócz pcheł, komary i komary mogą odżywiać się krwią. Wiadomo, że komar gryzie prawie bezboleśnie, ponieważ wstrzykuje śliny podczas nakłucia skóry. Luźna skóra zaczyna swędzić - reakcja alergiczna na obce białko. Jeśli ta reakcja już tam jest, to nie obejdzie się bez swędzenia, pytanie jest w jego intensywności. Psy z alergią pokarmową zwykle cierpią na alergie na ślinę komarów i komarów. Ten link nie został oficjalnie potwierdzony, ale został zidentyfikowany empirycznie.

Ważne! U psów alergicznych tylko jedno ukąszenie komara może wywołać silny wstrząs alergiczny, a nawet obrzęk gardła.

Zapalenie skóry

Pierwszą oznaką zapalenia skóry jest uporczywe swędzenie, prowadzące do obrzęku i silnego podrażnienia skóry. Jeśli sytuacja zostanie zignorowana, rany pojawiają się na dotkniętych obszarach, które mogą być zainfekowane. Należy jednak rozumieć, że swędzenie nie jest gwarancją zapalenia skóry.

Inną cechą zapalenia skóry jest niezależność objawów od przyczyn choroby. Oznacza to, że niezależnie od zapalenia skóry, jego objawy będą następujące:

  • Swędzenie.
  • Obrzęk i zaczerwienienie dotkniętego obszaru.
  • Zwiększona temperatura skóry w dotkniętym obszarze.
  • Stopniowa utrata wełny - może wypaść lub się zepsuć.
  • Krwawienie włośniczkowe, z powodu którego tworzą się luźne skórki.
  • Soreness drapanie, obrzęk.

Teraz zrozumiemy rodzaje zapalenia skóry:

  • Pasożytniczy - podrażniona skóra z powodu ukąszeń i alergii na pasożytniczą ślinę.
  • Kontakt - reakcja na stały kontakt z alergenem materiałowym, na przykład, kombinezon lub pościel.
  • Traumatyczne - występuje z powodu mechanicznego uszkodzenia skóry, na przykład zadrapań.
  • Atopowa (alergiczna) - dziedziczna choroba objawiająca się reakcją na pokarm, pyłki, zarodniki, kurz lub ślinę pasożytów (pasożytnicze atopowe zapalenie skóry).

Wiele przyczyn zapalenia skóry jest blisko spokrewnionych i często nie można ich odróżnić wśród innych objawów. Jeśli przyczyna zapalenia skóry nie zostanie wyeliminowana, drapanie zamienia się w ciągłe łzy, otwarte rany lub wrzody.

Zamknięcie dławicy odbytu

Gruczoły odbytu znajdują się pod ogonem, wokół odbytu. Jest to specjalna grupa gruczołów odpowiedzialnych za wydzielanie specjalnego, wydzielanego przez nie zapachu. Gdy pies opróżnia jelito, uwalnia się silny zapach, co jest oznaką. Gruczoły mogą wydzielać tajemnicę z innych powodów, które powodują skurcz, na przykład z powodu strachu, agresji, bólu. U zdrowych psów gruczoły odbytu są całkowicie opróżniane za każdym razem, gdy pojawia się ruch jelit.

To jest interesujące! Zapach sekretów wydzielanych z gruczołów odbytu jest zawsze bardzo silny, ale różni się w zależności od stanu psa. Przy pomocy tego zapachu pies może odstraszać lub ostrzec wroga, albo powiadomić partnera, że ​​nadszedł czas na krycie.

Dlaczego występuje zablokowanie dławnicy? Powodów może być kilka:

  • Zmiany w konsystencji płynu - mogą wystąpić w przypadku zaburzeń metabolicznych lub być konsekwencją innej choroby. Jeśli sekret jest zbyt gruby, gruczoły nie opróżniają się całkowicie i nie puchną. Jeśli sekret stał się zbyt płynny. Gruczoły zaczynają pracować ciężej, wypełniają się i pęcznieją szybciej.
  • Zmieniając konsystencję odchodów - tak, aby gruczoły zostały opróżnione podczas ruchów jelit, potrzebują pewnego bodźca, a dokładniej nacisku. Jeśli pies nie otrzymuje stałego pokarmu i nie tworzy odpowiednio gęstego stolca, wówczas mechaniczne działanie nie wystarcza do opróżnienia gruczołów.

Jak zrozumieć, że pies ma zaburzenie z gruczołami odbytu? Na początku prawie nic nie jest zauważalne. Zwierzę tylko sporadycznie zwraca uwagę na obszar pod ogonem. Gdy tak zwane płatki tworzą się w tajemnicy, pies doświadcza silnego świądu w odbycie i bólu. Naturalną reakcją na takie zmiany jest gręplowanie, skubanie i lizanie. Po tym świąd staje się jeszcze silniejszy, zwierzak zaczyna jeździć na księdze po dywanach, asfalcie itp.

Kiedy pies ma mechaniczny wpływ na gruczoły, część wydzieliny zostaje uwolniona, ale pozostaje na skórze. Poprzez pory skóry sekret jest wchłaniany do krwioobiegu, co prowadzi do reakcji alergicznej i swędzenia, ale już powyżej ogona, a nie pod nim. Równocześnie porysowany odbyt zostaje zainfekowany i rozpoczyna się stan zapalny.

Alergia

Alergia jest nietypowa, zintensyfikowana z jakiegoś powodu, reakcja organizmu, chemiczne pierwiastki żywności lub środowisko, w tym naturalne wydaliny innych zwierząt lub ludzi. Normalnie każda obca substancja, która dostała się do organizmu psa, nie jest atakowana przez odporność, ale jest naturalnie związana i wydalana. Jeśli immunoreaktywność do określonej substancji jest zwiększona, pojawia się reakcja alergiczna.

Główne objawy alergii:

  • Swędzenie skóry, prowadzące do obrzęku i drapania.
  • Opuchlizna błon śluzowych. prowadząc do łzawienia, wydzieliny z nosa, zwiększonej śliny.
  • Kichanie z powodu wydzieliny z nosa i świądu w zatokach żółciowych.
  • Stały "plymkane", jako znak, że pies ma ból gardła.
  • Inne reakcje to obrzęk powiek, warg, gardła, wypadanie włosów, wzrost lub spadek temperatury.

Niestety, w większości przypadków alergia jest chorobą dziedziczną. Stwierdzono, że psy najbardziej cierpią na alergie na składniki białkowe składnika. Wiadomo również, że ciężkość reakcji alergicznej rzadko zależy od ilości alergenu działającego na organizm.

Najczęstsze rodzaje alergii to:

  • Pasożytniczy - w przypadku ukąszeń, a dokładniej, śliny pcheł, kleszczy itp.
  • Alergie atopowe lub nieżywnościowe - reakcja na pierwiastki chemiczne ze środowiska (ubrania, miski, pościel, odświeżacze powietrza, kurz, pyłki, zarodniki, szampon itp.).
  • Żywność - reakcja na jedzenie, a dokładniej, ich składniki. Jako przykład można przynieść białko roślinne, barwniki, konserwanty, przyprawy, gluten, laktozę, rzadko - białko zwierzęce.

Ważne! Należy pamiętać o alergiach na leki, które można uznać za indywidualną nietolerancję.

Ektopasożyty

Jak wspomniano powyżej, pchły nie są jedynym rodzajem pasożytów, które mogą powodować swędzenie. Nawet bez wchodzenia w szczegóły świata owadów i roztoczy istnieje ponad tuzin powodów, dla których pies może swędzić.

Wszy - błędnie uważa się, że wszy są pasożytami tylko u ludzi, w rzeczywistości mogą odżywiać się krwią wszystkich ssaków i ptaków. Ponadto wszy są podzielone na gatunki, a dwa z nich z powodzeniem pasożytują na psach. Gatunki te różnią się zasadą żywienia, jednym ssaniem i drugim gryzieniem. Bez względu na rodzaj pasożyta spowodowanego uszkodzeniem skóry i wstrzyknięciem śliny pasożyta, pojawia się reakcja alergiczna, która powoduje swędzenie.

Jest też dobra wiadomość - o wiele łatwiej jest walczyć z wszy niż z pchłami. Pasożyty żyją i rozmnażają się tylko na psach, a ponadto nie potrafią skakać tak sprytnie. Pies z wszami jest leczony raz, jeśli inwazja jest silna, zapobieganie powtarza się po 7-10 dniach.

Świerzb - dolegliwość spowodowana świerzb. Bardziej powszechna nazwa choroby - swędząca świerzb. Niestety, coraz rzadziej zdiagnozowano dolegliwość u psów. Pasożyt powodujący chorobę ma wymiary mikroskopowe i ukrywa się pod górnymi warstwami skóry. Swędzenie spowodowane tym roztoczem jest nie do zniesienia, dosłownie denerwujące. W procesie życia kleszcz zjada delikatniejsze warstwy skóry, a pies swędzi. Strupy i drapanie szybko tworzą się na dotkniętych obszarach, a obszar zmiany szybko rośnie.

Vlooyed - kolejny typ mikroskopijnych pasożytów, które odżywiają się tkankami włosów i cząstkami skóry. W przeciwieństwie do świerzbu lub wszy, symptomy jedzącego zaczynają się od łysienia i ciężkiego zapalenia skóry. Cały obraz kliniczny towarzyszy silnemu świądowi. Ogólnie rzecz biorąc, obraz kliniczny jest bardzo podobny do świerzbu, co często prowadzi do niewłaściwego leczenia. Prawidłowe leczenie jest podobne do zapobiegania wszy, ponieważ zjadacz nie jest kleszczem, ale nie latającym, gryzącym owadem.

Demodecosis jest chorobą wywołaną przez krytycznie dużą liczbę mikroskopijnych roztoczy Demodex. Zwykle mała ilość Demodexu stale żyje na skórze psa, a dokładniej w mieszkach włosowych. Demodex jest nawet użyteczny, ponieważ odżywia się martwymi cząstkami skóry i wydzielinami łojowymi.

Wzrost liczby kleszczy następuje na tle obniżenia poziomu odporności immunologicznej organizmu. Ponadto, w zależności od wieku i stanu psa, rozwija się zlokalizowany lub uogólniony typ dolegliwości. Ustalono, że nużyca jest bardziej podatna na psy w wieku poniżej 1 roku oraz na zwierzęta, które znajdują się pod wpływem stresu.

Leczenie nużycy zależy od jej rodzaju. Miejscowa postać często przechodzi bez dużej interwencji, chociaż należy prowadzić zapobieganie zaostrzeniu choroby. Uogólniona forma zawsze wskazuje na problem odporności lub chorobę, która rozwija się w ukryciu.

Iksodidoza (toksyna przenoszona przez kleszcze) jest chorobą występującą w przypadku licznych inwazji roztoczy pastwiskowych. Każdy kleszcz wstrzykuje ślinę podczas gryza, co wywołuje reakcję alergiczną. Im więcej pasożytów i im dłużej są na psie, tym silniejsze odurzenie organizmu.

Kleszcze na pastwiskach są powszechne we wszystkich regionach i we wszystkich krajach świata. pasożyty są podzielone na typy, różnią się nieco strukturą i rozmiarem (od 2 do 10 mm). Samice kleszczy są bardziej niebezpieczne, ponieważ żyją dłużej, osiągają większe rozmiary i często stają się przyczyną infekcji psa z babeszjozą i zapaleniem mózgu.

Kleszcze często przyklejają się do delikatniejszej skóry, więc po spacerze musisz sprawdzić i poczuć:

  • Uszy - najczęściej kleszcze znajdują się w uszach lub za nimi.
  • Otwory pachowe.
  • Przestrzeń międzypalcowa.
  • Boca, szyja, klatka piersiowa.
  • Wewnętrzne uda i pachwiny.

Pies zaczyna drapać miejsce, do którego przylgnął kleszcz. Jeśli pasożyt jest w uchu, zwierzę kłusuje na głowie i martwi się. Lepiej jest znaleźć kleszcza i zdjąć go, zanim pies sam go zedrze. Faktem jest, że ciało kleszcza może zostać zmiażdżone lub wyrwane z łapy i głowy. W takim przypadku łapy i głowa pozostaną w skórze i wywołają miejscowe zapalenie.

Hayletiellosis to kolejna choroba powodowana przez kleszcze. Pierwsze objawy to swędzący i ciężki łupież. Patogen należy do rodzaju roztoczy, ale jego rozmiar nie osiąga 0,5 mm. W przeciwieństwie do swędzenia świerzbu, pasożyt żyje na skórze, a nie w niej. Źródłem energii cheyletiella są skale, krew, limfa. Wiadomo, że psy, koty i gryzonie z cheilietalla są różnego rodzaju i nie mogą przetrwać na niewłaściwym nosicielu. Jednakże, jeśli pies miał kontakt z chorym kotem, może ulec zakażeniu. W takim przypadku objawy znikną bez interwencji, gdy kleszcze umrą (3-5 dni), nie będą mogły się rozmnażać.

Grzyby

Częstą przyczyną swędzenia jest grzyb. W weterynarii (i medycynie) infekcja grzybicza nazywana jest grzybicą. Należy pamiętać, że grzyb może zarazić się psem utrzymywanym w dobrych warunkach. Specjalną grupą ryzyka są młode i stare zwierzęta, ponieważ mają niski poziom ochrony osobistej. Czynnikiem obciążającym jest stosowanie leków, niewłaściwie dobranych leków do zapobiegania pasożytom, drobnych urazów i komunikacji z nosicielami zwierząt.

Czynniki przyczyniające się do infekcji grzybiczych obejmują również:

  • Zaburzenia metaboliczne i niedobór witamin.
  • Nadmierne częste kąpiele z szamponem, stosowanie innych produktów higienicznych dla skóry i wełny.
  • Zakłócenia układu hormonalnego, w tym przewlekłe choroby tarczycy i trzustki.
  • Niezrównoważone odżywianie.
  • Nie zwracając uwagi na pielęgnację wełny, a zwłaszcza czesanie na wiosnę.
  • Zmniejszenie poziomu obrony immunologicznej organizmu, co często jest spowodowane brakiem witaminy C i A.
  • Ignorowanie zapobiegania pasożytom.
  • Czynniki indywidualne - stres, strach, ruja, ciąża, laktacja, pierwsze krycie.
  • Czynniki zewnętrzne, takie jak zwiększona wilgotność powietrza, niepełne suszenie po kąpieli, chodzenie w deszczu lub długotrwałe noszenie pokrowca przeciwdeszczowego.

Choroby grzybicze pogłębiają się i szybko postępują. Większość grzybic jest zakaźna dla innych zwierząt, a czasami dla osób o obniżonej odporności.

Najczęstszym rodzajem infekcji grzybiczych jest grzybica. Okres inkubacji (7-10 dni przebiega bezobjawowo). Następnie na skórę opada okrągły płat wełny i tworzy się charakterystyczny pierścień. Pęcherzyki płynu tworzą się wokół obwodu, który pęka i staje się mokry.

Wszystkie dotknięte obszary swędzą dużo. Uważa się, że głównym nosicielem grzybicy są koty, ale w praktyce. infekcja psa może wystąpić nawet u właściciela. Należy pamiętać, że w przypadku infekcji grzybicą nie ma potrzeby kontaktowania się z nosicielem, a zarodniki tego gatunku grzyba są bardzo powszechne.

Trichophytosis jest nie mniej powszechną infekcją grzybiczą skóry u psów. Na zewnątrz podobny do grzybicy, ale wpływa nie tylko na powierzchowny. ale także głębokie warstwy skóry. Na rannych obszarach szybko stają się mokre rany. W dotkniętych obszarach występuje obfity przepływ krwi, jeśli rana jest zainfekowana - ropa. Nawet po wyleczeniu zmiany pigmentacji (koloru) w miejscach zmian, często łysiny nigdy nie zarastają.

Favus (parch) - rzadkie zakażenie grzybicze skóry psów. Choroba atakuje kilka obszarów jednocześnie, najczęściej wełnę, pazury, a czasami narządy wewnętrzne. Pierwsze dotknięte obszary występują na głowie i twarzy. Jeśli leczenie zostanie zignorowane, patogen szybko wnika w głębsze warstwy skóry, rozprzestrzenia się do uszu, przestrzeni międzypalcowej, mięśni, a nawet tkanki kostnej.

Ważne! Pies dotknięty grzybem musi być odizolowany od innych zwierząt i dzieci podczas leczenia. Mieszkanie musi być leczone lampą kwarcową i należy podjąć środki higieny. Przetwarzanie odbywa się tylko w rękawiczkach, wskazane jest również używanie jednorazowego szlafroku, prasowanie ściółki, traktowanie habitatu psa parą.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.

Zdjęcia z Belgian Shepherd

Treść Belgian Shepherd jest arystokratycznie eleganckim pasterzem.Owczarki belgijskie różnych odmian.Historia rasyO psach, bardzo przypominających obecnego pastucha belgijskiego, wspomniano w XVII wieku.