Karmienie

Dlaczego pies swędzi ogon i go gryzie

Każdy troskliwy właściciel psa zauważa nawet najmniejsze zmiany w jego zachowaniu i kondycji fizycznej. Często taka uwaga pozwala na wczesnym etapie określić występowanie różnych poważnych chorób, rozpocząć leczenie na czas i zapobiec ich rozwojowi.

Dlatego, jeśli twój pies liże pod ogonem lub gryzie jego ogon, nie zwlekaj z wizytą u weterynarza, ponieważ taki objaw może wskazywać na swędzenie skóry i daje twojemu zwierzakowi duży dyskomfort. Aby go pozbyć, musisz poprawnie określić przyczynę świądu i natychmiast rozpocząć kurację.

Chciałbym zaznaczyć, że nie zalecamy samodzielnego rozwiązywania tego problemu bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, ponieważ takie eksperymenty tylko pogłębią problem.

Jeśli pies:

  • martwił się swędzeniem pod ogonem
  • ona ciągle liże tam lub swędzi
  • gryzie to miejsce
nie może to być zwykła irytacja, a jej przyczyny są poważniejsze niż na pierwszy rzut oka.

Co powinienem zrobić?

Jeśli Twój pies zacznie swędzieć i lizać ogon, a zauważysz zaczerwienienie w tym obszarze, istnieje kilka możliwych przyczyn tego objawu:

Wszystkie powyższe choroby bardzo się od siebie różnią, więc tylko doświadczony specjalista może określić źródło swędzenia.

Przechodząc do kliniki, otrzymasz wysokiej jakości usługi i będziesz pewien, że weterynarz zaleci specjalne leczenie, które nie tylko usunie objawy, ale uratuje psa od przyczyny ich wystąpienia.

Co to znaczy, że pies swędzi i gryzie futro blisko ogona? Przydatne informacje dla gospodarza

Kiedy w domu przebywa zwierzak, jest to radość dla całej rodziny. I każdy troskliwy właściciel będzie zaniepokojony naruszeniem zachowania zwierzęcia i problemów zdrowotnych.

Chcę pomóc tak szybko, jak to możliwe, ale do tego trzeba znać przyczynę i metody radzenia sobie z tym. Co zrobić, jeśli zauważysz, że zwierzę zaczęło długo gryźć w ogonie?

Zdarza się, gdy zwierzę zaczyna aktywnie skubać się w obszarze ogona. Często z powodu tego zjawiska nadal powstają rany i łyse łaty. Niestety, pies nie może powiedzieć, że tak się martwi i właściciele muszą szukać przyczyny. Należy to zrobić tak szybko, jak to możliwe.

Przyczyny

  • Najpierw musisz pomyśleć o obecności psich pcheł. Najczęściej jest to sposób, w jaki zwierzę próbuje uciec przed denerwującymi szkodnikami. W tej sytuacji zwierzak długo i często swędzi.
  • Drugim powodem jest alergia. Może to być spowodowane przez:
    1. Nieodpowiednie jedzenie.
    2. Nowy miot. Alergie u psów mogą powodować złej jakości materiał miejsca do odpoczynku.
    3. Szampon, ale w tym przypadku jest bardziej prawdopodobne, że zwierzę będzie gryzło włosy, nie tylko w obszarze ogona, ale także w innych częściach ciała.
  • Inną przyczyną może być zapalenie gruczołów odbytu.
  • Możliwe jest również obgryzanie wełny ze względu na podskórne pasożyty.
  • Zdarza się, że przyczyną może być stresujący stan zwierzaka.

Niektóre rasy psów wymagają przycinania. Przycinanie - ręcznie wyciągając stare włosy. A jeśli wełna jest już dojrzała, a zwierzę jeszcze jej nie upuściło, może pojawić się podrażnienie. Potrzebuje przycinania psów o rudowłosych rasach.

Wełna pełznie po ogonie i boku.

Zasadniczo powody są takie same jak wymienione powyżej. Najważniejsze, aby ustalić, co dokładnie przeszkadza zwierzęciu.

Na przykład, jeśli przyczyną jest pojawienie się pcheł, wówczas łatwo je określić. Wystarczy uważnie spojrzeć na powierzchnię skóry, a jeśli pojawią się pasożyty, będą widoczne same lub złożone jaja.

Ale co, jeśli pies gryzie włosy pod ogonem?

Pod nim

W takiej sytuacji powinieneś poważnie pomyśleć o zapaleniu gruczołów odbytu.

Gruczoły paranalne to worki znajdujące się po bokach odbytu. W normalnych warunkach płyn w nich jest wodnisty. W przypadku naruszeń staje się on grubszy, worki powiększają się, a gruczoły odbytnicze zostają zablokowane. W takiej sytuacji pies odczuwa ból.

Przyczyny:

  • Dziedziczność. Najczęściej problem ten występuje u psów małych ras. Jeśli jest nadwaga, to pogarsza sytuację.
  • Niewłaściwe odżywianie. Jeśli właściciele lubią karmić zwierzaka ze stołu, może to być przyczyną.
  • Niska aktywność fizyczna. Zwierzęta muszą dużo ruszać, dać spacerom więcej czasu i to uratuje cię od takich kłopotów.
  • Zmniejszona odporność.

Wiek, ciąża lub karmienie

Niektórzy właściciele mogą nie zwracać uwagi na ten problem, wyjaśniając wszystko, na przykład, wiek zwierzęcia. Albo rzucają wszystko na ciążę lub karmiąc szczenięta.

Ten problem może nie być związany z wiekiem zwierzęcia. Ciąża i karmienie również nie są powodem do gryzienia.

U psów w wieku może wystąpić utrata włosów. I suki karmiące można obserwować uroczyste ze względu na karmienie szczeniąt. Ale ma inne przejawy. Temperament zwierzęcia może wpływać na stopień obgryzania.

Pomoc dla zwierząt domowych

Pasożyty

Jeśli przyczyną są pchły, należy podjąć następujące działania:

  • Wykorzystaj za pomocą specjalnego szamponu.
  • Poddaj się pchłom.
  • Załóż kołnierz, aby zapobiec pojawieniu się pcheł.

W przypadku dużej ilości pcheł pożądane jest leczenie w warunkach mieszkaniowych. Możesz użyć specjalnych aerozoli. Konieczne jest staranne traktowanie wszystkich powierzchni w domu, dywanów, mebli tapicerowanych. Zaleca się również zmywanie podłóg i tych samych środków w celu wylania progu drzwi wejściowych.

Wszystko to można kupić w każdym sklepie zoologicznym. Jeśli wykonasz wszystkie powyższe czynności, przez długi czas zapomnisz o takim problemie jak pchła.

Alergia

W przypadku, gdy przyczyną była alergia, najpierw trzeba dowiedzieć się, co dokładnie. Kiedy podejrzenie padnie na pokarm dla psa, szampon lub nowy miot, spróbuj zmienić dietę, płyn do kąpieli lub pościel. Jeśli nie ma poprawy, szukamy innego powodu.

Alergię łatwo obliczyć w przypadku, gdy wełna wyjdzie po zmianie jednego z powyższych.

Leki przeciwhistaminowe są również wymagane w celu wyeliminowania objawów. Odpowiedni banalny "Diazolin" z obliczeniem jednej tabletki na 10 funtów wagi.

W niektórych przypadkach może być konieczne zażywanie hormonów, ale tylko weterynarz może je prawidłowo przypisać.

Zapalenie gruczołów

Jeśli przyczyną jest zapalenie gruczołów para-odbytu, należy je oczyścić, można to zrobić niezależnie, ale po raz pierwszy zaleca się konsultację ze specjalistą.

Stres

W przypadku stresu konieczne jest znalezienie i wyeliminowanie przyczyny. Stwórz dogodne warunki do życia psa.

Jeśli masz możliwość skorzystania z pomocy weterynarza, najlepiej skontaktować się ze specjalnym zakładem leczenia natychmiast po pojawieniu się problemu. Jak wspomniano powyżej, możesz potrzebować dodatkowych leków i nie zaleca się ich przepisywania samemu.

Przydatne wideo

Obejrzyj film o tym, dlaczego pies może swędzić i podgryzać włosy w pobliżu ogona:

Wniosek

Bez względu na przyczynę problemu pies potrzebuje twojej pomocy. Po zidentyfikowaniu problemu należy natychmiast sprawdzić przyczynę i naprawić.

Musimy się śpieszyć nie tylko dlatego, że zwierzę nie jest po prostu wygodne. Rany, które powstają podczas procesu żucia wełny są doskonałym środowiskiem dla rozwoju bakterii. Jeśli niezbędne działania nie zostaną podjęte w odpowiednim czasie, może rozpocząć się proces zapalny.

Dlaczego pies liża się pod ogonem przez cały czas?

Jeśli pies liże pod ogonem przez cały czas, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest zablokowanie gruczołów odbytu u zwierzęcia. W fizjologicznie zdrowym stanie ich oczyszczanie odbywa się regularnie przy każdym wypróżnieniu zwierzęcia.

Ale z siedzącym trybem życia i niewłaściwym karmieniem, ta funkcja ciała jest zakłócona i pies potrzebuje pomocy właściciela. Obecność w jelitach robaków może również powodować niedogodności dla czworonogów, dlatego przyjmowanie leków przeciw robakom powinno być okresowe.

Czym są gruczoły odbytu?

Małe woreczki zlokalizowane przy wyjściu z odbytu i wypełnione specjalną gęstą tajemnicą koloru brązowego lub szarego nazywane są gruczołami lub workami odbytniczymi.

Funkcją gruczołów jest znakowanie ich terytorium, tajemnica jest wyciśnięta przez zwierzęta specjalnie po to, aby pozostawić informacje o sobie i swoim prawie do łowisk.

Jeśli pies jest zdrowy, gruczoły są oczyszczane naturalnie przy każdym ruchu jelit i nie powodują nieprzyjemnych sytuacji.

Kiedy spotyka się psa, wyczuwalny jest zapach sekretu, który otrzymuje pełne i wiarygodne informacje o swoim bracie.

Przyczyny zablokowania i czyszczenia

Kiedy ciało nie działa prawidłowo, sekret staje się gęsty i nie odsuwa się samoczynnie, powodując niepokój zwierzęcia. W tym przypadku pies liże pod ogonem, próbując usunąć ból.

Istnieje kilka przyczyn blokady:

  • siedzący tryb życia prowadzi do stagnacji w ciele, osłabia mięśnie, zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne;
  • karmienie kości może spowodować wewnętrzne uszkodzenie jelit i odbytnicy;
  • zewnętrzne obrażenia, uderzenia, siniaki, prokus;
  • niewłaściwa dieta, powodująca zaparcia lub luźne stolce;
  • zakłócenie układu odpornościowego;
  • predyspozycje genetyczne, najczęściej objawiające się u psów ras ozdobnych;
  • infekcje zakaźne i bakteriologiczne, które powodują zakłócenia w jelitach i organizmie jako całości.

Wszystko to może doprowadzić do zablokowania gruczołów, niemożliwości samooczyszczenia, co wymaga obowiązkowego czyszczenia.

Procedurę czyszczenia worków paranormalnych można wykonać w klinice weterynaryjnej lub niezależnie, kompresując i fizycznie usuwając tajemnicę z zatok. Ważne jest, aby śledzić blokadę gruczołów na początkowym etapie i podjąć działanie, ponieważ nagromadzenie i zgrubienie sekretu może spowodować komplikacje, które będą wymagały długotrwałego leczenia.

Powikłania blokowania gruczołów

Kiedy pies gryzie ogonem i zaczyna jęczeć, prawdopodobieństwo wystąpienia procesu zapalnego w worku odbytu jest wysokie. Tajemniczy zastój jest wchłaniany do krwiobiegu, powodując swędzenie i ból zwierząt domowych.

Same tkanki gruczołów zaczynają się kurczyć i tworzyć ropień, który prowadzi do choroby psa. Temperatura wzrasta, defekacji towarzyszy ból, zwierzę jest ospałe, odmawia jedzenia. Odbyt staje się czerwony z odcieniem purpury. Kiedy ropień przerywa skórę, pojawia się ropne wydzielina.

W takiej sytuacji zwierzę potrzebuje natychmiastowego usunięcia ropień, a następnie leczenia. Jeśli pomoc nie zostanie dostarczona na czas, wynik choroby może być śmiertelny. Dlatego też zadaniem właściciela jest monitorowanie stanu jego pupila i konsultowanie się z weterynarzem przy pierwszych oznakach nieprzyjemnych odczuć u zwierzęcia pod ogonem.

Inne przyczyny lizania odbytu

Wraz z zablokowaniem gruczołów odbytu mogą istnieć inne trywialne powody, dla których pies liże pod ogonem i jęczy.

  1. Worm infestation. Dodatkowe objawy to: nieprzyjemny zapach z kału, wydzielanie śluzu i krwi, wyczerpanie zwierzęcia na tle normalnego odżywiania, ogólne letarg. Do leczenia konieczne jest przeprowadzenie kursu przyjmowania leków przeciw robakom.
  2. Reakcja alergiczna na pokarm i rośliny kwitnące. W towarzystwie innych objawów: wydzielina z nosa i oczu, ogólne swędzenie skóry.
  3. Choroby neurologiczne, przejawiające się w powtórzeniu określonego działania, w szczególności lizaniu odbytu. Może to prowadzić do rozwoju akralnego zapalenia skóry lub choroby futerkowej.
  4. Infekcje grzybicze. Mikroflora patogenna przedostaje się do organizmu zwierzęcia w trakcie chodzenia i powoduje odbarwienie skóry i swędzenie.
  5. Pchły, które często osiedlają się w kroczu psa i blisko ogona.
  6. Suki podczas rui, ciąży lub po porodzie. To, wraz ze zwykłą higieną, może być związane z infekcjami i zapaleniami układu moczowo-płciowego.

We wszystkich tych przypadkach konieczne jest złożenie wniosku do kliniki weterynaryjnej o badanie czworonogów, aby wyjaśnić rozpoznanie i zalecenie leczenia.

Tak więc istnieje wiele powodów, które prowokują psa do ciągłego polizania miejsca pod ogonem. Najbardziej prawdopodobną i powszechną sytuacją jest zablokowanie gruczołów odbytu. Identyfikacja innych przyczyn wymaga dokładnego zbadania zwierzęcia przez weterynarza.

Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma pcheł: co robić, jak i co leczyć

Czasami, gdy właściciel potraktował zwierzę na pchły u psów, a nie ma ich wcale, pies nadal rozczesuje skórę i skubie. Może być z kilku powodów. Pasożyty owadów powodują świąd, może to być objaw niektórych poważnych chorób. Zastanów się, dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma pcheł.

Możliwe przyczyny dyskomfortu

Swędzenie powoduje dyskomfort u psów, swędzi i patogeny i grzyby mogą przenikać przez urazy. Przyczyną świądu może być:

  • ektopasożyty;
  • reakcja alergiczna o różnych etiologiach;
  • choroby skóry;
  • nadczynność gruczołów łojowych;
  • stres;
  • Choroby układowe - choroby układu rozrodczego, procesy nowotworowe w ciele, patologie endokrynologiczne.

Właściciel psa rzadko może samodzielnie określić przyczynę swędzenia, konieczne jest poszukiwanie wykwalifikowanej pomocy, ponieważ choroba może być spowodowana kilkoma przyczynami.

Ektopasożyty

Owady pasożytujące na zwierzętach to nie tylko pchły, ale także inne stawonogi - kleszcze, wszy, rzęsy.

Po traktowaniu twojego zwierzaka z pcheł, nie możesz być całkowicie pewien, że udało ci się ich pozbyć. W końcu jaja pcheł i larwy mogą pozostać na pościeli psa, tapicerowanych meblach i dywanach. Dlatego powinieneś jeszcze raz sprawdzić płaszcz psa, aby zidentyfikować jaja i pchły imago.

Jeśli pies jest swędzący, ale nie ma pcheł, warto zbadać skórę pod kątem obecności innych owadów:

  • kleszcze: ixodic, gamasovy, podskórne (demodeks), swędzenie, ucho itp.;
  • chłostać

Ixodic tick powoduje choroby - piroplazmozę, erlichiozę, hemobartonillozę, boreliozę wapniową. Wyładowanie gruczołów ślinowych kleszczy powoduje silne swędzenie i drapanie u psów w szyi, uszach i głowie. Ugryzienie kleszcza i pcheł może być reakcją alergiczną, która prowadzi do wysypki i świądu. Pies cały czas się swędzi, raniąc siebie. Jak leczyć zwierzę w poszukiwaniu piroplazmozy, może być tylko weterynarzem.

Roztoczy gamasid pasożytuje na małych zwierzętach (myszach, szczurach) i ptakach (kurczakach, gołębiach). Pasożyt może migrować do torsu psa, jeśli nie ma w pobliżu znajomego.

Roztocza podskórna jest zdolna do pasożytowania na powierzchni naskórka przez długi czas, karmiąc się napaloną łuską. Wraz ze spadkiem odporności kleszcz wnika głęboko w skórę, powodując silne swędzenie. Samica składa jajka w mieszku włosowym, który jest w stanie zapalnym, tworząc charakterystyczną czerwoną wysypkę. Demodecosis najczęściej jest zaznaczony na psiej twarzy. Swędzenie powoduje drapanie i czerwone plamy na nosie, wokół ust i oczu.

Świerzb roztoczy, który z powodu objawu towarzyszącego infekcji nazywa się swędzeniem, prowokuje świerzb.

Itch dostaje się do psa z przedłużonym kontaktem ze skórą zdrowego i chorego zwierzęcia. Owad jest przykręcony pod skórą i do tego potrzebuje co najmniej pół godziny. Zwierzę jest już zapłodnione przez samicę, która składa jaja w zewnętrznej warstwie skóry. Pojawiające się larwy aktywnie poruszają się, przegryzając ruchy, więc pies swędzi.

Kleszcz uszu pasożytuje w uszach kotów i psów, żywiąc się wydzielaniem gruczołów łojowych i siarki. Chwilowo, dopóki nie wejdzie do kanału słuchowego, owad może znajdować się na dowolnej części ciała, gryząc skórę przez skórę, aby dotrzeć do limfy. Dotknięty obszar zaczyna bardzo mocno swędzić, więc pies potrząsa uszami i zaczyna je mocno drapać.

Każdy typ kleszcza ma objawy typowe dla określonego typu, a także wspólne dla wszystkich, wśród których najważniejsza jest świąd. Leczenie obejmuje leki o działaniu lokalnym i układowym. Kompleks jest przepisywany tylko przez weterynarza, samoleczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Jednak zakażeniu kleszczami, rzęsami i pchełami można zapobiec, traktując psa jednym z leków w postaci sprayu, Bolfo, Frontline, Defendog). Sprawdzone krople.

Zaleca się również noszenie obroży dla zwierząt (Kiltix, Foresto, Celandine).

Reakcja alergiczna na różne bodźce

Jeśli pies stale swędzi, a badania na obecność pcheł i innych pasożytów są negatywne, można podejrzewać alergię wywołaną przez następujące czynniki:

  • ugryzienia pcheł;
  • substancje wchodzące do organizmu drogą powietrzną;
  • chemikalia z produktów higienicznych;
  • pasza lub jej zmiana;
  • szczepionki i szczepienia.

Ciało ludzkie i psy są bardzo różne i pomimo tego, że składniki alergiczne są podobne, a mechanizm ich działania jest taki sam, objawy są różne. U psów alergia jest długotrwała w swędzeniu i zaburzeniach skórnych. Następnie w miejscu silnego drapania wprowadzana jest wtórna infekcja, której towarzyszy stan zapalny.

Pchły powodują alergie, które są odpowiedzią organizmu na obce białko, które przedostaje się do krwioobiegu z gruczołów ślinowych owadów. Nawet pchła na psa może wywoływać alergie u zwierzęcia, które cierpi na pchły.

Atopowe zapalenie skóry, z którego, według lekarzy, od 4 do 16% psów cierpi, powoduje:

  • pyłek roślinny;
  • pył domowy;
  • ekskrementy i chitynowe cząstki synantropijnych owadów;
  • grzyby pleśniowe;
  • martwe cząstki naskórka;
  • ptasie pióra i puch.

Alergen, wchodząc do organizmu, stymuluje powstawanie przeciwciał, których synteza zależy od predyspozycji genetycznych. Przeciwciała uczulające skórę powstają w komórkach, które łączą się w kompleksy antygen / reagent. To one i substancje bioaktywne uwalniane podczas reakcji tkanek prowadzą do wysypki, mrowienia w wyniku mimowolnego szarpania małych mięśni, swędzenia.

Pies często swędzi, szczególnie wokół palców u stóp, brzucha, ogona, pleców. Pod płaszczem powstają czerwone plamki, które łatwo zauważyć, zwłaszcza w krótkowłosych rasach psów.

Alergie pokarmowe są spowodowane białkami (anafilaksja) lub niebiałkowymi składnikami paszy (atopią). Konieczne jest rozróżnienie nietolerancji niektórych produktów i prawdziwej alergii, dlatego też, w jaki sposób leczyć alergie pokarmowe, może zdecydować wyłącznie specjalista po rozpoznaniu różnicowym.

Alergie u psów są najczęściej powodowane przez pokarmy takie jak mięso końskie, wołowina i mleko. Druga grupa alergennych produktów to soja, kurczak, jagnięcina. Wiele produktów premium zawiera wymienione produkty. Alergii towarzyszy tak silny świąd, że pies, swędzący, gryzący w tych miejscach, może całkowicie wymazać siekacze. W miejscu silnego lizania włosy wypadają, prowadząc do zupełnego wyłysienia, odbarwienia sierści, ropnego zapalenia skóry, szorstkowania i przebarwienia naskórka.

U psów długowłosych reakcja alergiczna wywołuje ciężką postać zapalenia skóry. Jeśli pekińczyk swędzi, a w częściach ciała zauważalne jest sklejanie ze sobą śliny jak wełna, przyczyną może być wilgotne zapalenie skóry. Podczas ścinania włosów widoczny jest bardzo złożony wzór patologii.

Alergie mogą być wywoływane przez stosowanie leków - kropli do oczu i uszu, szczepionek itp. Objawy są takie same jak w przypadku innych typów alergii. Jeśli pies zacznie swędzieć po pchłach, to jest bardzo prawdopodobne, że jest uczulony na ten lek.

Dermatozie towarzyszącej swędzeniu może towarzyszyć kontakt z obrożą. Często tę postać choroby obserwuje się u szczeniąt, ponieważ ich delikatna skóra jest bardzo wrażliwa na ciągłe działanie środków owadobójczych. Szczenię swędzi, próbując zdjąć kołnierz.

W leczeniu reakcji alergicznych weterynarze przepisują kortyzon i inne leki przeciwhistaminowe, które łagodzą objawy skórne i swędzenie (Benadril, Tavist, Amitriptyline, Atarax).

Choroby skóry

Pies bardzo swędzi i ma różne choroby skóry. Najczęściej są to: porost, egzema, mokra lub sucha, dermatoza.

Dermatofitozę obserwuje się często u szczeniąt, młodych zwierząt i psów o obniżonej odporności. Glikoty powodują nie tylko swędzenie, ale także utratę włosów, zmiany guzkowe skóry, rozwarstwianie i żółknięcie pazurów, łuszczenie i pękanie poduszek na nogach.

Lekarz przepisuje leczenie ciała środkami przeciwgrzybiczymi - szamponami (Nizoral, Dermazole) lub Imaverol dla psów. Do leczenia ogólnoustrojowego stosuje się następujące leki: Orungal (itrakonazol), Lamisil (terbinafina), Nizoral, Oronazole (ketokonazol).

U zdrowych psów łupież jest nieobecny lub niedostrzegalny. Płatki łupieżu mogą powstawać pod wpływem różnych czynników, które powodują suchy lub tłusty łojotok. Gdy szpice swędzą lub swędzą przedstawicieli innych ras "kanapowych", przyczyną jest suchy łojotok. Zwierzęta te często kąpią się, co prowadzi do dysfunkcji gruczołów łojowych i wysychania skóry. Brak tłuszczu prowadzi również do powstania suchego łupieżu. Jeśli przyczyną nie jest grzybica lub choroby ogólnoustrojowe, lekarz przepisuje anty-seborowe szampony.

Zapalne zapalenie skóry często występuje u psów z dużymi fałdami skórnymi. Jeśli mops swędzi, lub chow-chow, buldog, mastiff drapie się łapą, wtedy warto sprawdzić fałdy, w których można znaleźć zaczerwienienie skóry i wysoką wilgotność, obrzęk i zniszczenie naskórka.

Leczenie dermatoz rozpoczyna się od leczenia antybakteryjnymi, dezynfekującymi detergentami, a następnie poddaje działaniu środków osuszających. W przypadku, gdy proces jest uruchomiony, lekarz przepisuje antybiotyki.

Nadczynność gruczołów łojowych

Niektóre psy mają taką patologię jak "tłusty ogon". Patologia ta występuje częściej u kotów, ale zdarza się również u psów. Nadczynność gruczołów łojowych, umieszczonych jako paciorki na górnej powierzchni ogona i wokół jego podstawy, prowadzi do przylegania włosów, powstawania czarnych plam na skórze, pojawienia się tłustego łojotoku. Swędzenie sprawia, że ​​pies obgryza ogon, "jeździć" na dnie, powoduje silny dyskomfort. Pies może lizać dotknięte obszary, powodować łysienie lub poważne obrażenia ogona.

Obróbka polega na traktowaniu wełny specjalnymi szamponami w celu regulacji funkcji gruczołów łojowych. Przed znalezieniem przyczyny hiperfunkcji - jest to jedyna metoda.

Stres

U psów układ nerwowy reaguje na długotrwałe narażenie na czynniki stresowe o różnych objawach, w tym na skórze. Czynniki krótkoterminowe - wizyta u lekarza, zastrzyki, ostry krzyk, nieprzyjemny silny zapach powodują reakcję, która znika, gdy czynnik drażniący zanika. Długotrwały stres może prowadzić do różnych zewnętrznych objawów, w tym zwiększonego lizania, gryzienia niektórych części ciała z powodu objawów alergii lub łojotoku.

Zabieg polega na wyeliminowaniu stresu, zapewnieniu pozytywnych emocji, rozproszenia. Dobry efekt terapeutyczny przynosi "terapię pracy". W przewlekłym stresie lekarz może przepisać środki uspokajające.

Bez względu na swędzenie psa, właściciel powinien zwracać na to uwagę i niezwłocznie zgłosić się do kliniki weterynaryjnej. Samoleczenie może nie tylko spowodować poważne konsekwencje, ale także spóźnić się na całkowite wyleczenie.

Dlaczego mój pies jeździ papieżem? - Lakshmi Ral hodowla shih-tzu

Wszystko, co musisz wiedzieć o gruczołach para-paralanalnych lub "Dlaczego mój pies jeździ po papieżu?"

Czym są "torby analne"?
Worki odbytu, zwane także para-analgimi, to dwa małe gruczoły zlokalizowane tuż przy wyjściu odbytu psa. Substancja wydzielana przez para-analgiczne, gruba i o bardzo nieprzyjemnym zapachu.

CHOROBA ANALNA SINUM


Gruczoły odbytnicze, paraanal.
Gruczoły odbytu (paraanal) to specjalna grupa gruczołów skórnych ssaków, które otwierają się w jamie odbytnicy lub w pobliżu odbytu. Gruczoły odbytu (paraanal) są pochodną potu i gruczołów łojowych. Wydzieliny gruczołów odbytu (paraanal) są przeważnie pachnące, służą do odstraszania wrogów, przyciągania osób drugiej płci lub służą do oznaczania terytorium zajmowanego przez daną osobę.
Choroby gruczołów odbytu (paraanal).
Normalnie, gruczoły odbytu (paraanal) są uwalniane z wydzieliny przy każdym ruchu jelit, a ponadto mogą "strzelać" podczas stresu i aktywnych ruchów.
Proces chorobowy składa się z kolejnych etapów.
Blokada odbytu, gruczołów paraanalowych.
Po pierwsze, dochodzi do naruszenia naturalnego odpływu i przelewu odbytu, zatok paranalnych z sekretem, który zwykle ma ciekły brązowawy kolor. W tym okresie zwierzę wygląda na zdrowe i tylko czasami może wykazywać niepokój w obszarze ogona.
Co więcej, tajemnica gęstnieje, tworzą się w niej płatki, w tym okresie zwierzę zaczyna wykazywać niepokój dotykając ogona lub ud, może jeździć po pośladkach (może być mylone z obecnością robaków). W tym samym czasie dochodzi do aktywnego wchłaniania wydzielin do krwi, co powoduje silne swędzenie całego ciała, a psy zaczynają swędzić i lizać skórę, często ponad podstawą ogona.
Zapalenie odbytu, gruczołów paraanalowych.
Po dodaniu różnych mikroorganizmów rozpoczyna się ropienie. Występuje zapalenie samego gruczołu i otaczających tkanek, jeśli na tym etapie odbyt, zatoki paranalne nie uwalniają się przez naturalne otwory, powstaje ropień, który po dojrzewaniu wybucha (w większości przypadków) przez skórę w pobliżu odbytu, czasami bliżej ogona, tworzy się tymczasowa przetoka. odbytu, gruczoł paraanalny.
To najtrudniejszy okres. Towarzyszy mu silny ból podczas kału, z ruchami, a nawet w spoczynku. Pies często liże pod ogonem. Temperatura ciała wzrasta, gdy krew jest zainfekowana do 40 stopni, zwierzęta stają się letargiczne, odmawiają jedzenia. Jeśli w tym okresie nie przeprowadzi się leczenia, możliwe są zgony. Po otwarciu ropnia ogólny stan może się poprawić iw tym okresie właściciele zwykle zaczynają zauważać ropę we włosach pod ogonem.
Następnie ustabilizuje się sytuacja, jeśli kanały gruczołów wydzielniczych zostaną zachowane, ale podczas ropienia kanały mogą trwale zarastać tkanką łączną, a następnie proces się powtarza, a przetoka odbytu, gruczoł paraangalowy staje się chroniczny.
Przyczyny odbytu, zapalenie zatok.
Przede wszystkim jest to siedzący tryb życia i związane z nim osłabienie mięśni i stagnacja sekretu. Ponadto, genetyczna słabość wysoce rodowodowych zwierząt ozdobnych. Słaby układ odpornościowy, działanie bakterii, różne urazy - zewnętrzne w postaci ukąszeń i udarów oraz wewnętrzne podczas jedzenia kości, miękkich stolców lub zaparć spowodowanych zaburzeniami jedzenia lub narządami wewnętrznymi.
Niewystarczająca uwaga właścicieli do regularnych procedur higienicznych.
Profilaktyka chorób odbytu, gruczołów para-odbytu.
Mechaniczne czyszczenie analnych zatok przynosowych regularnie co 3 do 9 miesięcy. Ktoś od 3 do 5 miesięcy (często spotykany w pekińskim) i do kogoś po 5 do 9 lat.
Leczenie niedrożności i zapalenia odbytu, gruczołów paraanalowych.
Mechaniczne oczyszczanie odbytu, zatoki paranalne.
Jeśli to konieczne, blokuj Novocain antybiotykiem.
Ogólnoustrojowy kurs antybiotyków od 5 do 15 dni.
W niektórych przypadkach mycie zatok przy pomocy antyseptyków.
Zastosowanie doodbytniczych przeciwzapalnych czopków.
W przypadku ropnia dotknięty obszar skóry jest golony i traktowana ropna rana.
W przewlekłych przetokach może być wymagane chirurgiczne usunięcie odbytu, gruczoły paraanal.
W zależności od sił ciała i mikroflory gruczołów odbytu i para-odbytu, które powodują ropienie, leczenie może być trudne i długotrwałe, aw niektórych przypadkach nie następuje regeneracja, życie zwierząt zależy od regularnych (czasami codziennych) zabiegów gruczołu odbytu lub para-odbytu.

Bardzo dobra pomoc: świece z rokitnikiem, z nagietkiem i ichtiolajem,

w odbycie 2 razy dziennie na 1/4 świec.

Maść proktosedil lub aurobina (kup w aptece dla ludzi) smaruj dziecku tyłek 2-3 razy dziennie i lekko ściśnij w dupę. Możesz dodać amoksycylinę do maści na podstawie masy Twojego psa. Leczenie przed rekonwalescencją.

Jak oczyścić odbytu gruczołów paraanal.
W rękawicach z wazeliną wprowadź palec wskazujący do odbytu, następnie palcem wskazującym i kciukiem, połóż na 5 lub 7 godzin. Gruczoł czuje się jak gruszkowata formacja o różnej gęstości, stopniowo wyciskając sekret z stopniowo masującymi ruchami, powtórz to samo z drugiej strony.
Pamiętaj, że sekret jest bardzo śmierdzący i nie jest wskazane uderzać nim w meble domowe.
Po oczyszczeniu wskazane jest wstawienie przeciwzapalnych czopków na 2 do 3 dni.

Pies jeździ księdzem: paraanalne gruczoły

Worki odbytu (zatoki odbytu) psów to sparowane uchwyty skórne tworzące rezerwuar i kanał wydalniczy, w którym przepływają gruczoły apokrynowe i łojowe. Uwalnianie zawartości gruczołów odbytu przy braku jakichkolwiek patologii występuje naturalnie, podczas skurczu zwieracza odbytu, z każdym aktem defekacji. Niestety, psy często diagnozują choroby torebek odbytu, które przejawiają się w postaci blokady, infekcji, ropni. Ponadto na tle zatkania zatok przynosowych rozwija się wiele patologii skóry.

Kiedy gruczoły odbytu są zablokowane, następuje wzrost, silne zaczerwienienie odbytu, z powodu nadmiernego wypełnienia worków odbytu. Po naciśnięciu obszaru uchyłka para-przewodowego, ciemnobrązowa ciecz bez silnego zapachu jest uwalniana z odbytu. W przypadku przewlekłego stanu zapalnego, zawartość ma zgniły, ostry zapach, wełna może wypaść lub skleić się w odbycie, płaszcz jest wyblakły, rozczochrany. Psy doświadczają silnego swędzenia, jazdy na papieżu, są niespokojne, często patrzą wstecz na zad, ogryzają ogon, obszar zadu, kończyn tylnych, próbując uwolnić wypełnione gruczoły z tajemnicy. W ciężkich przypadkach możliwy jest ropne zapalenie ogona. W okolicy zadu można zauważyć drapanie, rany i uszkodzenia naskórka. Możliwe jest wyeliminowanie tej patologii dopiero po jej oczyszczeniu, poprzez usunięcie zawartości torebek paraanal. Badanie stanu i stopnia wypełnienia gruczołów para-odbytowych odbywa się co trzy do czterech miesięcy.

Przyczyny blokowania worków para-kanałowych mogą mieć bardzo różny charakter, począwszy od wad wrodzonych w strukturze, kończąc na zbytnim zagęszczeniu sekretu. Również ten stan może się rozwinąć z powodu naruszenia motoryki jelitowej, osłabionego układu odpornościowego, przedwczesnego wypróżnienia się pęcherza lub pęcherza, złego karmienia psów, urazów, chorób zakaźnych, zakażeń wywołanych przez robaki.

Aby zapobiec występowaniu tych problemów, należy regularnie przeprowadzać audyt i czyszczenie gruczołów para-odbytu. Ponieważ zabieg nie jest zbyt estetyczny, najlepiej zwrócić się o pomoc do weterynarza. Do czasu czyszczenia gruczołów paraanal nie zajmuje więcej niż 10 minut. W razie potrzeby weterynarz przeprowadzi profilaktyczne mycie za pomocą antyseptycznych roztworów przewodów wydalniczych. Mając doświadczenie, możliwe jest samodzielne przeprowadzenie czyszczenia zatok przynosowych.

Tę procedurę najlepiej wykonywać na ulicy, w cichym, opuszczonym miejscu, zawsze z asystentem, który bezpiecznie zabezpieczy zwierzaka. W sterylnych gumowych rękawiczkach nasączonych tłuszczem, neutralnym kremem lub wazeliną wkłada się palec wskazujący w odbyt psa. Z kciukiem na zewnątrz i wskaźnikiem w środku, musisz po omacku ​​zlokalizować gruczoły para-powietrzne, które będą miały gęstą konsystencję w kształcie gruszki. Jeśli porównać z tarczą zegara, gruczoły odpowiadają 5-7 godzin. Stopniowo masując ruchy, najpierw z jednym, potem z drugiej strony, powinieneś łatwo nacisnąć dławik, przesuwając go bliżej do tyłu i osiągnąć uwolnienie sekretu, naciskając bez nacisku na obszar odbytu. Po czyszczeniu, w ciągu najbliższych dwóch do trzech dni, zaleca się podawanie pacjentowi przeciwbakteryjnych i przeciwzapalnych czopków doodbytniczych w celu profilaktyki. Oczywiście najlepszą rzeczą jest to, że weterynarz po raz pierwszy pokazał ci, jak prawidłowo czyścić zatoki przynosowe.

Czyste zatoki odbytu mogą i prostszą, zewnętrzną metodę. Ściśnij tkankę do odbytu i ściśnij obie strony obszaru odbytu ostrym ruchem. Jednak bardziej skuteczny sposób, szczególnie jeśli sekret jest dość lepki i gruby, może być jedynie metodą odbytniczą. Jeśli to konieczne, worki paraanal są czyszczone wielokrotnie, dwa lub trzy dni po pierwszej procedurze. Jeśli wystąpi trwałe zatkanie gruczołów odbytu, zaleca się chirurgiczne usunięcie worka odbytu.

Dlaczego pies jeździ papieżem?

Jeśli zauważysz, że twój zwierzak, po akcie defekacji lub w jakimkolwiek innym czasie, siedzi na papieżu, jak już zauważyliśmy, jedną z przyczyn tego dziwnego zachowania może być zablokowanie, nadmierne gromadzenie się wydzielin w zatokach okołoporodowych. Kiedy przelewają się, pies odczuwa dyskomfort, często obgryzia obszar zadu, ogona, kończyn tylnych, "jeździ" na dnie, aby niezależnie stymulować uwalnianie wydzielin z gruczołów lub "polować" na własny ogon. Powodem tego zachowania jest również silna inwazja robaków, podrażnienie odbytu masami kałowymi, co często ma miejsce w przypadku obfitej biegunki. Kiedy zapchany. stan zapalny zatok przynosowych utrudnia defekację, pies odczuwa ból podczas kału, a nawet podczas chodzenia. Jeśli zauważysz charakterystykę. wymienione powyżej objawy, wyczyść zatoki przynosowe i pokaż swojemu zwierzęciu specjalistę weterynaryjnemu.

Pies swędzi

Swędząca skóra psa w ostatnich latach staje się coraz większym problemem dla właścicieli psów. Przyczyny swędzenia u psów są duże. Swędzenie u psa może pojawić się na wielu różnych częściach ciała, w takim stopniu, że ogniska swędzenia u psa mogą rozprzestrzeniać się po całym ciele. A jednak, najczęstsze obszary, w których świąd występuje u psów, są zwykle przypisywane małżowinom usznym, powierzchni grzbietu, ogona i okolicy odbytu.

Podczas swędzenia pies drapie się pazurami, ociera się o różne przedmioty, przeczesuje skórę w miejscu swędzenia aż do krwi, w wyniku czego w tym miejscu tworzą się strupy.

Pies swędzi - powoduje swędzenie.

Najczęstszą przyczyną swędzenia u psów jest porażka psa przez ektopasożyty - pchły (pchły u psów), wszy, kleszcze.

Kleszcze u psów zwykle dotyczą miejsc, w których rosną krótkie włosy (uszy, brzuch, łokcie). Poniższe choroby są najczęstsze u psów:

Choroby grzybicze i bakteryjne.

Wśród chorób grzybiczych świąd u psów może występować u grzybicy, dermatofitozy. Obecność zakażenia bakteryjnego u psów może powodować świąd skóry (paciorkowica u psów, zakażenie gronkowcowe u psów, piodermia).

Alergie pokarmowe i nieżywnościowe.

Obecnie alergie pokarmowe, szczególnie u psów rasowych, są dość powszechne. Więcej informacji na temat alergii pokarmowych można znaleźć w naszym artykule na temat alergii pokarmowych u zwierząt.

Pies swędzi jako jeden z objawów zapalenia skóry (zapalenie skóry u psów).

Obecność robaka u psów często prowadzi do obszaru swędzenia odbytu. W przypadku robaków, chory pies często pociera odbyt na podłodze, ziemi i różnych obiektach. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz nasz artykuł na temat robaków u psów.

Swędzenie u psa może wystąpić w wyniku ciężkiego stresu, który został przeniesiony, szczególnie w przypadku braku odpowiedniej uwagi psa od jego właściciela.

W wyniku licznych ukąszeń komarów podczas spaceru może pojawić się krótki świąd psa. Należy pamiętać, że w tym samym czasie ukąszenia komara, twój pies może dziś dostać tak niebezpieczną chorobę, jak dirofilaria.

Obraz kliniczny.

Głównym objawem wywołującym swędzenie u psa jest obecność różnych urazów skóry w różnych częściach ciała, obecność różowego lub czerwonawego odcienia w miejscu swędzenia, dotknięty obszar skóry podczas palpacji jest zwykle bolesny i wilgotny, zauważamy wzrost lokalnej temperatury ciała. Zmiana w zachowaniu psa - pies staje się niespokojny, aktywnie łapie obszar ucha, ściera twarz i oczy na różne przedmioty, grzebienie w okolicy krocza itp. W wyniku ciężkiego świądu pies ma grudki na skórze (zaznaczone znaczące wzniesienia skóry o średnicy mniejszej niż 1 cm), krosty (pęcherzyk wypełniony leukocytami), drapanie i bezwłose obszary skóry. W przewlekłym swędzeniu, często występuje zgrubienie skóry, jej szorstkość w miejscu urazu.

W zależności od obszaru, który pies drapie bardziej, właściciel psa może zasugerować, które pasożyty zewnętrzne go niepokoją. Swędzenie głowy, szyi i dolnej części pleców najczęściej występuje, gdy pies ma wszy, a swędzenie w dolnej części pleców jest ulubionym miejscem, w którym żyją pchły.

Diagnoza przyczyn swędzenia.

Dokładne ustalenie przyczyny swędzenia u psa jest możliwe tylko podczas wizyty w przychodni weterynaryjnej. Specjalista weterynarii kliniki podczas badania klinicznego wykluczy obecność ektopasożytów (pcheł, wszy) u twojego psa. Aby wyeliminować swędzenie spowodowane przez roztocza podskórne, złomowanie skóry zostanie pobrane z miejsca urazu w celu zbadania mikroskopowego. Terapia diagnostyczna może być prowadzona przez leczenie środkami przeciwpasożytniczymi.

W przypadku wykluczenia obecności pasożytów zewnętrznych u psa specjalista weterynarii rozpocznie leczenie bakterii, grzybów i dermatofitów u psa poprzez hodowlę grzybów i dermatowitów na pożywce w laboratorium. Przeprowadzenie terapii diagnostycznej poprzez leczenie antybiotykami bakteriobójczymi.

Jeśli w wyniku badań diagnostycznych nie zostanie ustalone źródło świądu, konieczne staje się wyeliminowanie alergicznego charakteru świądu. W tym celu Twój pies będzie musiał zostać przeniesiony na 6-10 tygodni na inny pokarm, w którym ilość alergenów pokarmowych jest ograniczona. Powinieneś wybierać pokarmy, których pies nie otrzymał wcześniej lub otrzymane tylko okazjonalnie. Zmień markę karmy dla psów. Należy pamiętać, że alergeny często zawierają białka zwierzęce (wołowina, kurczak, ryby, produkty mleczne), zboża (wszystkie ziarna, z wyjątkiem ryżu), dodatki do żywności (stabilizatory, konserwanty, barwniki, aromaty, mąka mięsna). Rzadko alergeny zawarte są w jagnięcinie, mięsie końskim, ziemniakach i ryżu.

Specjalista będzie również wykluczał sezonowy charakter świądu w trakcie badania klinicznego i wywiadu, stosując leki na receptę, które mają działanie terapeutyczne na świąd sezonowy.

Leczenie świądu u psów.

Podstawowe zasady leczenia.

  1. Jeśli choroba nie została prawidłowo rozpoznana, niedostateczne leczenie doprowadzi do zniekształcenia objawów choroby i może spowodować pojawienie się nowych objawów.
  2. Stosowanie prostych substancji biologicznie czynnych w leczeniu swędzenia często prowadzi do szybszego powrotu do zdrowia niż masywne działanie wysoce aktywnych substancji.
  3. Właściwy wybór i połączenie leków przyspiesza leczenie.
  4. Leczenie dotkniętej skóry powinno być delikatne.
  5. Zastosowanie opatrunku źle wpływa na procesy regeneracji skóry, stąd też pies musi odciągać się od lizania innymi lekami.
  6. W przypadku ciężkiego świądu, przed zastosowaniem glikokortykosteroidów należy wykonać następujące czynności: często kąpać psa w ciepłej wodzie przez 5-10 minut. Pocieszyć psa środkami uspokajającymi (uspokajające leki przeciwhistaminowe, acepromazyna), difenylohydraminą. Ubierz swoją obrożę - "kołnierz".

W przypadku dużych zmian skórnych i ciężkiego świądu chory musi przepisać hormony kortykosteroidowe, które mogą zmniejszyć swędzenie (kortyzon, hydrokortyzon, prednizon, deksametazon i wiele innych) w ciągu kilku godzin. Biorąc pod uwagę, że leki hormonalne mają poważne skutki uboczne, nie można ich stosować dłużej niż przez tydzień.

W leczeniu świądu u psów stosuje się leki przeciwhistaminowe, które mają znacznie mniej skutków ubocznych. Z leków przeciwhistaminowych w leczeniu świądu u psów stosują difenhydraminę, suprastynę, tavegil, diazolin.

W przypadku silnego świądu, nie tylko leki są używane do użytku wewnętrznego, ale także zewnętrzne. W tym celu zastosuj specjalne aplikacje owsiane i koloidalne szampony, które mogą zmniejszyć stan zapalny. W przypadku podejrzenia swędzenia pochodzenia pasożytniczego można zastosować roztwory z siarką.

Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma żadnych pcheł: przyczyny i metody leczenia

Swędzenie jest jednym z nieprzyjemnych warunków, które często przeszkadzają naszym czworonożnym przyjaciołom. Zwierzę staje się niespokojne, nerwowe, nie ma dość snu, następuje letarg i spadek aktywności. Najczęściej swędzenie powstaje z powodu pcheł, które osiedliły się na jego ciele, ale nie jest to jedyna przyczyna wywołująca ten objaw. Dlaczego pies swędzi, jeśli nie ma pcheł, a jakie znaki towarzyszące powinny zwracać uwagę właściciela?

Mechanizm swędzenia i przyczyny root

Zwierzę pcheł doświadcza nie tylko swędzenia, ale także bólu, ciężkiego dyskomfortu, pies cały czas swędzi, robi to szaleńczo, gryząc pasożyty, pozostawiając rany i obszary bez włosów na skórze. Takie zachowanie wynika z faktu, że kiedy pchły gryzą wydzielają substancje do skóry, podrażniają zakończenia nerwowe.

Ale drażliwość zakończeń nerwowych może być spowodowana innymi przyczynami. W każdym przypadku konieczne jest obserwowanie zwierzaka, najczęściej występują inne objawy patologiczne. Eksperci dzielą przyczyny swędzenia na 3 grupy:

  1. Zakażenie pasożytami - tak, najczęściej psy stają się właścicielami pcheł, ale nie są to jedyne pasożyty owadów, które wybierają te zwierzęta jako gospodarza.
  2. Różne choroby - swędzenie jest włączone w objawy różnych dolegliwości, ale diagnoza ułatwia również obecność innych objawów choroby.
  3. Stres jest trudnym warunkiem do ustalenia, zwykle jest brany pod uwagę tylko po wykluczeniu innych możliwych przyczyn świądu.

Dlaczego trzeba go wyeliminować

Jeśli pies okresowo drapie się po głowie, ale jego zachowanie i dobre samopoczucie nie powodują niepokoju, właściciel najprawdopodobniej nie będzie zwracał uwagi na te nawykowe ruchy zwierzęcia. Ale jeśli świąd jest trwały, pies przeczesuje skórę krwią, uszkadzając w ten sposób futro, nie będziesz się martwić. Ze względu na ciągłe drapanie, stan skóry zwierzęcia pogarsza się zauważalnie, staje się cieńszy, staje się suchy, łuszczący się i pojawia się łupież.

Pazury i rany zębów są otwartymi wrotami dla różnych patogenów, w tym dość niebezpiecznych. Jeśli bakterie lub spory grzybów przenikają uszkodzone obszary do organizmu, rozwija się proces zapalny i system odpornościowy zaczyna być podekscytowany. W takich przypadkach nie można przewidzieć konsekwencji. Wraz z klęską patogennych grzybów psie włosy wypadają, a następnie ogólny stan się pogarsza.

Często właściciele przez długi czas nie podejmują żadnych działań, aby odciążyć psa od świądu. Najczęściej dotyczy to zwierząt domowych lub psów, które strzegą terytorium produkcji i innych organizacji. U zwierząt długowłosych zmiany skórne nie są natychmiast wykrywalne. Długotrwały swędzenie może prowadzić do powstawania ropiejących ran, strupków.

Podstępne pchły - nie żyj na psie, ale ugryź

Pierwsza rzecz, którą właściciel psa, który często swędzi, myśli o prawdopodobieństwie zarażenia zwierzęcia pchłami. A jeśli inspekcja nie ujawniła pasożytów, wzdycha z ulgą. I na próżno... Pchły są bardzo żywotnymi owadami wysysającymi krew, które mogą przetrwać bez jedzenia nawet przez półtora roku, a ich jaja mogą poczekać, aż wylęgną się do 2 lat.

Często po leczeniu pcheł, część jego "sąsiadów" "ucieka" ukrywając się pod listwami, w ściółce, w wykładzinie podłogowej. Ponadto są myszy, są to pchły szczurów, które mogą odżywiać się krwią psa, ale nie żyją na jego skórze.

Jeśli pies ma reakcję alergiczną na ślinę pasożyta, zwierzę może swędzić tak aktywnie, jak w przypadku zarażenia pchłami. Oczywiście w takiej sytuacji właścicielowi trudno jest określić, co wywołuje świąd u psa. Co powinien zrobić właściciel?

  1. Powinieneś poszukać źródła - poznać wszystkie miejsca, w których pies lubi się zrelaksować.
  2. Jeśli w mieszkaniu są pchły, będą gryźć ludzi, zwłaszcza w okresie przedświtu;
  3. Znalezienie owadów, konieczne jest przeprowadzenie przetwarzania, i to musi być wykonane więcej niż jeden raz;
  4. Pierwsze wydarzenia pomogą pozbyć się domu dorosłych pasożytów, ale pozostałe jaja zaczną się wykluwać w ciągu tygodnia i pół, co oznacza, że ​​procedura powinna zostać powtórzona; Pamiętaj, aby przestrzegać cyklu - nie pozwoli to młodym osobom na składanie jaj.

Jeśli poważnie podchodzisz do problemu, możesz szybko pozbyć się tak nieprzyjemnych "lokatorów", zabezpieczając nie tylko czworonożnego przyjaciela, ale także siebie.

Swędzenie z powodu chorób dermatologicznych

Silne, uporczywe swędzenie, obrzęk i podrażnienie błon śluzowych i skóry są jednymi z pierwszych objawów zapalenia skóry. Jeśli pies nie jest leczony, uszkodzone miejsca są zainfekowane. Choroby dermatologiczne mogą również towarzyszyć następujące objawy:

  • przekrwienie uszkodzonych obszarów;
  • wzrost lokalnej temperatury;
  • pogorszenie jakości wełny - włosy mogą się zrywać, cienkie, pojawiają się łyse plamy;
  • pojawienie się krwawienia włośniczkowego, w wyniku którego dotknięta skóra zostaje pokryta skorupami;
  • Bolesne drapanie, obrzęk.

Nie zaleca się samodzielnego leczenia takich chorób, ponieważ istnieje kilka rodzajów zapalenia skóry, a każda z nich wymaga innej terapii:

  1. Forma pasożytnicza - podrażnienie występuje z powodu ukąszeń i reakcji alergicznej na płyn ślinowy pasożyta.
  2. Kontakt - swędzenie występuje, gdy skóra jest w stałym kontakcie z alergenem, na przykład łóżko leżaka lub ubrania.
  3. Traumatyczne - pojawia się w wyniku mechanicznego uszkodzenia skóry - rany, zadrapania, skaleczenia itp.
  4. Atopowa (alergiczna) - choroba dziedziczna przejawiająca się jako reakcja na pokarm, pyłki, roztocza lub ślinę pasożytniczych owadów - pasożytniczą postać atopowego zapalenia skóry.

Często przyczyny zapalenia skóry są ze sobą powiązane, więc nie można ich odróżnić na tle innych oznak naruszenia. Jeśli nie można wykryć alergenu, który spowodował świąd, choroba postępuje, wtórne zakażenie łączy się z nią. Grzebienie zamienia się w ropiejące, sączące się rany, które stają się głębokimi owrzodzeniami.

Zapalenie i zablokowanie gruczołów para-odbytu

Niektórzy właściciele psów nigdy nie dowiadują się, że ich zwierzęta mają specjalne gruczoły pod ogonami, które wydzielają specjalny sekret z indywidualnym zapachem. Jest to bardzo pouczający element, przy pomocy którego psie psy odstraszają swoich towarzyszy, są przyciągane podczas seksualnej gon.

Po opróżnieniu jelit kał wywiera nacisk na worki z tajemnicą i jest wydalany z kałem. Ponadto może to nastąpić z powodu skurczu, który powstał na tle strachu, podrażnienia, nerwowego podniecenia. U zdrowego psa pełne opróżnianie gruczołów pojawia się za każdym razem, gdy osiąga "duży" poziom. Ale w niektórych przypadkach ten naturalny proces nie występuje:

  • Kiedy płyn wydzielniczy gęstnieje - gruczoły nie pozbywają się nagromadzonego sekretu do końca, pojawia się obrzęk. Najczęściej jest to wynikiem naruszenia procesów metabolicznych lub rozwoju choroby;
  • jeśli sekret staje się zbyt płynny - to naruszenie występuje, ponieważ gruczoły zaczynają działać bardziej intensywnie niż to konieczne, worek nie ma czasu na opróżnianie, napełnianie płynem i pęcznienie;
  • zmiana konsystencji mas kałowych - w celu oczyszczenia gruczołów wydzielania konieczne jest, aby odchody były umiarkowanie gęste, ale niezbyt twarde.

W jaki sposób właściciel rozumie, że zwierzę ma zaburzenie gruczołu odbytu? Na początkowym etapie rozwoju patologii nie ma wyraźnych objawów, z wyjątkiem tego, że pies może częściej zwracać uwagę na obszar pod ogonem. Gdy płatki pojawiają się w tajemnicy, zwierzę zaczyna być zakłócane przez silne swędzenie wokół odbytu i bolesność. Pies zaczyna swędzić, gryźć i lizać okolice odbytu.

Kiedy świąd staje się nie do zniesienia, pies zaczyna czołgać się po podłodze na podłodze, na chodniku, na podłogach, próbując pozbyć się niewygody. Przy mechanicznym działaniu część wydzieliny zostaje wydalona i pozostaje na włosach i skórze zwierząt. Poprzez skórę sekret przenika do krwioobiegu, co powoduje alergie, swędzenie, ale już w obszarze nad ogonem, a nie pod nim. Ponadto, uszkodzone obszary tkanek odbytu i bliskie stan zapalny, gdy przenikają do patogennych mikroorganizmów.

Swędzenie z powodu alergii

Alergia to nietypowa, zintensyfikowana reakcja organizmu na składnik chemiczny żywności lub środowiska. Często alergeny są substancjami zawartymi w wydzielinach innych żywych istot - zwierząt, owadów, ludzi.

Normalnie, obce substancje dostające się do organizmu psa nie są atakowane przez układ odpornościowy, ale są związane i opuszczają ciało w naturalny sposób. Jeśli immunoreaktywność jakiegokolwiek składnika wzrasta, pojawia się reakcja alergiczna, towarzyszą jej następujące objawy:

  • swędzenie skóry, które prowadzi do drapania i obrzęku;
  • śluzowe puchnięcie;
  • płyn łzowy jest obficie emitowany z oczu, przezroczysty zrzut z nosa;
  • zwiększenie wydzielania śliny;
  • pies często kicha, ponieważ ma "swędzenie" w nosie;
  • może pojawić się kaszel.

Ponadto, gdy alergie mogą puchnąć powieki, usta, gardło, w niektórych częściach ciała spadają włosy, temperatura ciała wzrasta lub spada. Najczęściej alergia jest chorobą dziedziczną, a składnik białkowy jest najczęstszym alergenem.

Aby uratować zwierzaka przed nieprzyjemnymi objawami stanu patologicznego, należy skontaktować się z przychodnią weterynaryjną i poddać się testom w celu wykrycia substancji wywołujących negatywne reakcje. Zgodnie z wynikami diagnozy lekarz zaleci odpowiednie leczenie i przedstawi szereg zaleceń, aby zminimalizować ryzyko późniejszej alergii.

Zobacz wideo, dlaczego psy swędzą i lizają

Jakie pasożyty powodują swędzenie

Niestety, pchły nie są jedynymi ektopasożytami, które mogą zamieszkiwać naszych czworonożnych przyjaciół i powodować nieprzyjemne objawy. Inne nieprzyjemne stworzenia również należą do tej kategorii.

Powszechna opinia, że ​​mogą pasożytować tylko na ludziach, w praktyce okazuje się błędna. W rzeczywistości zarówno ssaki, jak i ptaki są odpowiednie dla ich środowiska. Ponadto, z wielu rodzajów przedstawicieli wszy dwóch z nich może doskonale żyć na psach.

A niektórzy z nich ssają krew swojego "właściciela", podczas gdy inni - gryzą. Ale niezależnie od tego, jak te szkodliwe i niebezpieczne owady niszczą skórę zwierzęcia, ich ślina wnika w rany i wywołuje alergię, której towarzyszy świąd.

Jak się okazało, łatwiej radzić sobie z wszy niż z pchłami - mogą żyć tylko na żywym stworzeniu i są gorsze od tych w zręczności, ponieważ nie potrafią skakać. Aby pozbyć się zwierząt domowych, wystarczy jednorazowo przetworzyć go za pomocą specjalnego narzędzia. W przypadku ciężkiej infekcji zaleca się przeprowadzenie innego zdarzenia w ciągu tygodnia lub półtorej w charakterze środka zapobiegawczego.

Świerzb Tick

Ten pasożyt o wielkości mikroskopijnej powoduje rozwój świerzbowca swędzącego. Mieszka w górnych warstwach skóry, powodując uporczywe, nieznośne swędzenie u zwierzęcia. Aktywność życiowa kleszcza jest związana z jedzeniem miękkich warstw skóry gospodarza, a im więcej tkanek jedzą, tym bardziej pies swędzi.

W krótkim czasie dotknięte obszary pokryte są zadrapaniami i strupami, a dotknięty obszar szybko się powiększa. Z chwilą wykrycia choroby można szybko wyleczyć, w przeciwnym razie zaniedbane świerzb może doprowadzić do śmierci zwierzęcia.

Błogosławiony

Kolejny pasożyt o mikroskopijnym rozmiarze, odżywia się tkanką i cząstkami skóry. W przeciwieństwie do świerzbu lub pcheł, pierwsze oznaki trichodektozy to łysienie i ciężkie zapalenie skóry. Wszystkim etapom rozwoju choroby towarzyszy silny świąd.

Często oznaki zjadacza są brane za świerzb i stosują niewłaściwe metody leczenia. W rzeczywistości leczenie trichodektozy jest podobne do działań zapobiegawczych przeciwko wszy, ponieważ zjadacz nie jest kleszczem, nie lata i nie gryzie psa, na którym żyje.

Demodex

Mikroskopowy kleszcz, który jest czynnikiem powodującym nużycę. Zwykle pewna ilość demodeksów znajduje się w mieszku włosowym psa. Pełnią ważną funkcję - jedzą martwe cząstki skóry i wydzieliny łojowe. Ale wraz ze znacznym wzrostem roztoczy kolonii są aktywowane i zaczynają się szybko mnożyć. Zwykle dzieje się to na tle obniżenia odporności psa.

W zależności od wieku i stanu zdrowia zwierzęcia rozwija się zlokalizowana lub uogólniona forma demodycji. W pierwszym przypadku łatwo jest wyleczyć psa, wystarczy natychmiast skontaktować się z weterynarzem. Jeśli rozwinęła się uogólniona choroba, należy szukać przyczyny źródłowej - być może u psa rozwinie się ukryta dolegliwość lub jej odporność jest znacznie osłabiona.

Ixodic tick

Jeden z najbardziej niebezpiecznych krwiopijców, często nosicieli niebezpiecznych chorób. Przy licznych infekcjach roztoczy pastwiskowych u psa rozwija się toksykoza - kleszczowa toksyna. Pasożyty ugryzają się i jednocześnie wstrzykują ślinę, co powoduje alergie.

Przy długotrwałej obecności roztoczy na ciele zwierzęcia występuje silne odurzenie organizmu. Często samice kleszczowe zakażają zwierzę chorobami, takimi jak babeszjoza lub zapalenie mózgu. Możesz wykryć kleszcza natychmiast po spacerze, jeśli regularnie przeprowadzasz kontrolę. Ulubionym miejscem do przyklejenia się owadów są uszy lub obszar za nimi, pachy, skóra między palcami, wewnętrzna powierzchnia ud i pachwina.

Zazwyczaj pies zaczyna aktywnie drapać obszar, do którego pasożyt jest przywiązany. Jeśli kleszcz przenika do ucha, pies zaczyna kręcić głową i okazywać niepokój. Wskazane jest zidentyfikowanie kleszcza przed wejściem do skóry. Jeśli uda mu się ssać, jest bardzo ostrożnie usuwany, aby nie zmiażdżyć części łydki.

Roztocze cheyletiella

Pasożyt ten wywołuje sacharylozę - chorobę, której towarzyszy świąd i powstawanie obfitego łupieżu. Wielkość kleszcza jest mniejsza niż 0,5 mm, chociaż należy do rodziny roztoczy, ale nie zasiedla warstw skóry, ale na jej powierzchni. Żywią się skaleczeniem skóry Heiletyella, krwią, limfą.

Badania wykazały, że koty z gatunku cheyletiella, koty i gryzonie są przedstawicielami różnych gatunków i nie są w stanie żyć z nieodpowiednimi nosicielami. Ale jeśli pies miał kontakt z zakażonym kotem, mógł się zarazić. W tym przypadku objawy inwazji przejdą bez leczenia, gdy za kilka dni kleszcze umrą, nie mogą opuścić potomstwa.

Grzyby chorobotwórcze

W praktyce weterynaryjnej pokonanie patogennych grzybów nazywa się grzybicą, a nawet zwierzęta, które otrzymują doskonałą opiekę i znajdują się w doskonałych warunkach, nie są odporne na tę chorobę. Grupa ryzyka obejmuje młode i stare psy, ponieważ ich układ odpornościowy często nie działa w pełni ich potencjału.

Gdy zmienia się kolor skóry grzybicy, może uzyskać szarawy, różowy lub jasny kolor szkarłatny. Plamy pojawiają się na powierzchni, płaszcz zaczyna wypaść lub oderwać się. Patrząc na upuszczone włosy pod mikroskopem, widać białawą powłokę pokrywającą bańkę. Obszar dotknięty jest bardzo swędzący, dlatego pies często swędzi, co dodatkowo zwiększa rozmiar dotkniętego obszaru.

Wiele grzybów jest zaraźliwych dla ludzi, którzy mają obniżoną odporność. Najczęstszą chorobą wywoływaną przez patogenne grzyby jest grzybica. Podczas jego rozwoju na skórze zwierzęcia tworzy się charakterystyczny pierścień pękających, płaczących grudek.

Często występuje również taka choroba, jak trichofitoza. Jego objawy są podobne do objawów grzybicy, ale w tym przypadku organizm patogenny jest zlokalizowany nie tylko w powierzchniowych warstwach skóry, ale również wnika głęboko. Z dotkniętych obszarów guz jest wydzielany, a jeśli rana jest zainfekowana, wydzielina staje się ropna. Nawet po odpowiedniej terapii skóra zmienia swój kolor, a łysiny nigdy się nie rozrosną.

Zwierzę zainfekowane grzybami musi być izolowane od innych zwierząt, a dzieci z nim wykluczone. Podczas leczenia psa konieczne jest leczenie pokoju lampą kwarcową.

Przyjaciele o czterech nogach nie są niechętni do czesania, rozciągania, mogą niestrudzenie wystawiać twarz i brzuch na głaskanie i tarzanie się w śniegu lub opadłych liściach. Wszystko to daje zwierzęciu przyjemność... Ale kiedy pies cały czas się swędzi, jest oszalały, rozdziera skórę i rozrywa strzępki wełny - to znaczy, że jest chory i potrzebuje fachowej pomocy.

Czytaj Więcej O Psach

Jak leczyć psa zatruciem

Karmienie Pies może zatruć się przez przypadek i może zostać otruty przez złego sąsiada, którego irytuje głośne szczekanie. W każdym razie, dla kochającego właściciela, jest to prawdziwy smutek.

Co ma sen - analiza snów

Karmienie TreśćWedług książki ze snami szczeniak symbolizuje przyjaźń. Aby uzyskać szczegółową interpretację snu o szczeniaku, rozważ szczegóły snu. Ważne informacje: typ i kolor szczeniaka jest mały, biały, czarny, martwy; Zachowanie szczeniaka we śnie - gra, szczeka, gryzie, pije.<

Objawy zatrucia u psów. Pierwsza pomoc na zatrucie

Karmienie Psy, w przeciwieństwie do kotów, są nieczytelne w żywności. Pogryzać i smakować wszystko, co złe - dla nich wysokość przyjemności. Zwłaszcza dla młodych szczeniąt i dorosłych psów nie lekceważenia, aby zebrać wszelkie śmieci z ziemi.