Treść

3 powody, dla których pies biegnie za ogonem i gryzie go

W artykule omówię powody, dla których pies biegnie za ogonem. Powiem ci, na co właściciel powinien zwrócić uwagę w zachowaniu zwierzaka, kiedy ściga, skręca i gryzie ogon.

Dlaczego pies biegnie za ogonem i gryzie go

Początkujący hodowcy psów mogą znaleźć zwierzaka do zabawy. Ale nierozsądne polowanie na ogon może być sygnałem, że pies ma poważne problemy zdrowotne. W kręgach weterynaryjnych ta patologia behawioralna nazywa się syndromem łapania.

Nawyk

Jest to szczególnie widoczne u szczeniąt. Dzieciak, odcięty od braci i sióstr, uderzając w nowy dom próbuje znaleźć przyjaciół. Najbardziej aktywną rzeczą, która się pojawia, jest ogon, który żyje własnym życiem. Szczenięta nie rozumieją, że poruszający się obiekt jest częścią ich ciała i próbują go zrozumieć.

Inną sprawą jest, gdy dorosły pies zacznie biegać. Nawyk dziecka rozwija się w obsesyjną manię. Często bieganie w kółko doprowadza psa do wyczerpania. Bieganie za sobą nie zawsze jest chęcią grania.

Aby podejrzewać, że coś jest nie tak, wystarczy obserwować zachowanie zwierzęcia.

Zwierzę łapie ogon z następujących powodów:

  1. Wybrane kolce, obecność mat na biodrach zwierzęcia. Psu trudno jest dotrzeć do miejsca przyczynowego i oczyścić płaszcz z przyczyny dyskomfortu.
  2. Podrażniona skóra odbytu. Urazy, biegunka, alergie są często przyczyną świądu w odbycie psa i przeszkadzają jej. W tym przypadku zwierzę nie biegnie za sobą, ale z powodu dyskomfortu.
  3. Zapalenie i zablokowanie gruczołów odbytu powoduje swędzenie, pieczenie i ból, które przynoszą zwierzęciu nieprzyjemne odczucia. Pies zaczyna biec i podskakiwać na podłodze.

Inwazja robaków powoduje wyczerpanie, beri-beri, pogorszenie wyglądu włosów i pazurów.

Zaburzenia psychiczne

Przyczyną biegu może być zaburzenie psychiczne o charakterze genetycznym.

Cure zwierzę nie działa, ale można dostosować zachowanie. Aby to zrobić, skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii, który przepisuje środki uspokajające. Pomogą w tym treningi i zajęcia ze zwierzętami domowymi.

Obsesyjne zachowanie u psów przez długi czas nie rozpoznawało choroby i nie zostało w pełni zrozumiane. Choroba objawia się po 3 miesiącach, kiedy szczeniak zostaje zabrany do nowego domu.

Zwierzęta, u których zdiagnozowano zaburzenia psychiczne, automatycznie wykluczają ich hodowlę. Choroba jest przenoszona na ściółkę. Właściciel musi zabrać psa do doświadczonego zoopsychologa i psa. Eksperci pomogą skorygować zachowanie zwierzęcia.

Psy z niepełnosprawnościami w ośrodkowym układzie nerwowym są wrażliwe na głośne dźwięki i hałas.

Właściciel musi wyeliminować przyczynę podrażnienia. Zoopsycholodzy zalecają nauczyć psa od dzieciństwa denerwujących dźwięków.

Zazwyczaj zwierzęta cierpiące na zaburzenia psychiczne nie mogą się rozmnażać.

Często psy wjeżdżają i biegną za nim, jeśli występuje uraz. Zwierzę mogłoby dostać to przez przypadek lub ktoś to ujął. Zakończenia nerwów są zranione, a pies wykazuje również nietypowe zachowanie nerwowe. Brak koordynacji sygnalizuje obecność problemów z organem odpowiedzialnym za pozycję w przestrzeni.

Zwierzę często biegnie po sobie w trakcie gry. Znudzony pies zaczyna szukać jakiegokolwiek źródła zabawy. Pierwszą rzeczą, która przyciąga twoje oko, jest ogon.

Bieg to instynkt łowiecki, który od czasu do czasu pojawia się u zwierząt. Przyczyną może być także nudy. W takim przypadku właściciel musi poświęcić więcej czasu zwierzęciu.

Kiedy trzeba się strzec

Często joggingowi towarzyszą inne objawy, które powinny ostrzegać właściciela:

  • mimowolne łamanie zębów;
  • obsesyjne lizanie łap lub innych obszarów ciała;
  • obgryzanie wełny jako sposób na oczyszczenie pcheł, nawet jeśli ich nie ma;
  • jedzenie zwierząt z własnych odchodów;
  • niekontrolowane agresywne zachowanie wobec gospodarstwa domowego;
  • męska agresja wobec kobiet.
Podstawą terapii jest technika pozwalająca ustalić przyczynę choroby.

Korekta zachowania odbywa się przy pomocy specjalisty.
Sytuacja powinna być spokojna, konieczne jest ustanowienie relacji zaufania ze zwierzęciem. Jeśli pies zaczął się obracać podczas spaceru, powinien rozpraszać jego gra. Nie możesz litować się i pocieszyć psa.

Przyzwyczajenie można dostosować w zależności od odciągnięcia zwierzęcia od biegu po ogonie. Właściciel powinien obserwować psa i zauważyć wszelkie odstępstwa od normy w zachowaniu.

Pies biegnie za ogonem: dlaczego i co to znaczy?

Wielu hodowców zadaje pytanie - dlaczego pies biegnie za ogonem? Najczęściej uważa się, że jest to prosta gra, zabawna od nudy. Niestety, sugeruje to, że pies ma problemy zdrowotne. Jest kilka powodów tego działania.

Przyczyny biegu za ogonem

Jeśli wcześniej pies nie wykazywał zainteresowania ogonem, nie pociągał psa, aby ugryźć i polizać, wówczas właściciel powinien zwrócić uwagę na obszar ogona. Najpierw sprawdź, czy nie ma ran, kolców, tyknięć. Jeśli ten problem nie jest zauważalny, zaleca się zabranie zwierzęcia do weterynarza.

Swędzenie w okolicy ogona lub odbytu może wskazywać na obecność pasożytów w odbytnicy lub procesy zapalne w obrębie gruczołu pruskiego. Nie każdy dogman może prowadzić badania nad obecnością pasożytów i procesów zapalnych, przepisać prawidłowe leczenie. Dlatego zaleca się zabranie psa do weterynarza lub wezwanie go do domu. Specjalista spokojnie zbierze materiał biologiczny do badań i oczyści gruczoł. Jeśli zajdzie potrzeba przepisania leczenia, zaleci specjalne leki. W celu zapobiegania pasożytom w jelicie, zaleca się stosowanie leków przeciw robakom kilka razy w roku. Aby wykluczyć robaki pasożytnicze, materiał biologiczny przechodzi dwa dni z rzędu.

Powodem może być okres pooperacyjny. Często małe szczenięta są usuwane całkowicie lub częściowo z ogona. Ta procedura nie zawsze kończy się sukcesem. Czasami weterynarze opuszczają część grzbietu lub odwrotnie - nie pozostawiają wystarczającej masy mięśniowej i łącznej. Staje się to główną przyczyną obrażeń w okolicach, co jest przyczyną niekończącego się biegu po ogonie. W tym momencie zaleca się pokazać psu dobrego lekarza. Najczęściej ten problem można rozwiązać tylko szybko.

Pies ściga ogon z powodu kontuzji

Jeśli zwierzę biegnie za ogonem, a jego koordynacja jest zakłócona, spada, może to świadczyć o nieprawidłowym funkcjonowaniu móżdżku. Jeśli u psa wystąpi letarg, wymioty i zaburzenie stolca oraz brak koordynacji ruchów, może to wskazywać na chorobę wątroby. Również słaba koordynacja może wskazywać, że zwierzę ma wysoki poziom glukozy we krwi. Dotyczy to głównie psów małych ras.

Większość właścicieli psów uważa to zachowanie za grę. Aby sprawdzić, czy to naprawdę zabawne, możesz zmienić sytuację i zacząć grać ze swoim zwierzakiem. Jeśli pies powróci do swojej firmy po grze lub też zostanie rozproszony w czasie, może to oznaczać naruszenie.

Nieszkodliwe powody

Dla psów ważna jest komunikacja z osobą. Ale nie zawsze mają odpowiednią ilość uwagi i zaczynają żądać tego w inny sposób. Na przykład mogą iść do toalety w niewłaściwym miejscu, więc kapcie, a nawet ugryźć właściciela. To sprawia, że ​​człowiek płaci przynajmniej trochę uwagi psu. Nawet jeśli to nie pomoże, to zwierzę zaczyna grać ogonem, histerycznie krąży po okręgu, ponieważ nie wie, co się stanie, będzie zbesztane, a wręcz przeciwnie, będzie chwalone i głaskane. Jeśli pies zdobył w ten sposób uwagę, to w przyszłości będzie się zachowywał. Ale pamiętaj o tym: pies zachowuje się tak z powodu braku uwagi, lub naprawdę ma jakąś chorobę.

Również pies może przez to zachowanie wykazywać zwiększony niepokój. Oprócz histerycznego joggingu, mogą stać się agresywni i mimowolnie pójść do toalety w niewłaściwym miejscu. Może biegać w towarzystwie szczekania, niszczenia mienia domowego, wycie. Podczas tego zachowania pies ma zwiększone ruchy oddechowe, źrenice stają się znacznie szersze, ślinę uwalnia się nieco bardziej niż wcześniej, uszy skierowane są do tyłu. Istnieje wiele powodów do niepokoju. Na przykład, jeśli drażni się psa podczas jedzenia, to w dalszej części posiłku zawsze będzie tak zachowywać się. W tym przypadku bieganie po ogonie wskazuje, że pies łagodzi napięcie.

Aby rozwiązać ten problem, zaleca się, aby zwierzę zmieniło sytuację i radykalnie zmieniło całą sytuację podczas karmienia. Zaleca się oddanie szczeniakowi osobnej miseczki i prowadzenie karmienia oddzielnie od wszystkich.

Ponadto, psy boją się głośnych głośnych dźwięków, które pokazują ich niewłaściwy wygląd. Czynnikiem prowokującym może być każdy głośny dźwięk - budzik, muzyka, a nawet spadający obiekt. Zwierzę może przerazić się niespodziewanym pukaniem do drzwi, szczekaniem psów innych ludzi i płaczem dziecka. W tym przypadku występuje niezrozumiała, podwyższona aktywność, na którą należy zwrócić uwagę i podjąć pewne kroki, aby uspokoić psa. Nie zapominaj, że jeśli masz psa, to jest on także członkiem rodziny i musisz poświęcić mu wystarczającą uwagę.

Jeśli zwierzę zacznie ssać łapę, gryźć nieistniejące pchły, wyciągać wełnę, jeść rzeczy niejadalne, to nie jest tylko gra, ale pierwsze oznaki stanu nerwowego. Po nabyciu psa ludzie często zamykają go na dzień w wolierze lub ciemnym miejscu. Może to być również przyczyną histerycznego biegania po ogonie.

Pomoc weterynaryjna

Niewłaściwe zachowanie psa można zapobiec, ale nie poprawia jego stanu psychicznego. W przypadku takiego zachowania nie wolno karcić zwierzaka. Ważne jest, aby znaleźć czynnik prowokujący i pozbyć się go. Pies musi zrozumieć, że jest ważny dla właściciela i chce jej pomóc.

W tym zabiegu nie należy przesadzać, jeśli pies zaczyna objawiać się negatywnie - musisz zatrzymać się i powrócić kilka kroków w tył. Aby wynik był przydatny, ważne jest, aby zwierzak chwalił i dawał różne gadżety po każdym udanym kroku. Pies sam decyduje, jakie ćwiczenia są konieczne, aby pies przyzwyczaił się do określonej sytuacji, a kiedy lepiej dla niego przejść do następnego kroku. Trening zwierząt domowych trwa około miesiąca.

Równolegle z tym szkoleniem lekarze weterynarii powinni podawać psom leki, ponieważ może to wskazywać na poważne zaburzenia ze strony zwierząt lub pojawianie się pasożytów w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Nie zapominaj również o corocznej rutynowej kontroli zwierząt domowych pod kątem jakichkolwiek chorób. Pomoże to uniknąć niebezpiecznych komplikacji.

Dlaczego szczeniak lub pies ściga swój ogon

Każda forma zachowania psa ma swoją własną motywację. Wiele osób zna sytuację, gdy pies ściga swój ogon, a chwytając go, zaczyna go dręczyć i gryźć. Co tłumaczy taki zgiełk? Przyczyn może być sporo i nie wszystkie są nieszkodliwe. W niektórych przypadkach zachowanie to wskazuje, że pies jest poważnie chory i dlatego potrzebuje opieki weterynaryjnej. Patologia nazywa się "syndromem łapania ogona". Z tego artykułu dowiesz się, dlaczego pies zachowuje się w podobny sposób i jak odzwyczaić go od tego złego nawyku.

Główne powody

Powody, dla których pies ściga ogon, mogą być dość zróżnicowane. Są to trzy główne kategorie:

  • Pierwszy obejmuje wzorce behawioralne, kiedy "łapanie ogona" jest reakcją behawioralną psa na różne sytuacje.
  • Druga grupa przyczyn jest taka: pies reaguje na fizyczny dyskomfort w tylnej części ud i odbytu.
  • Trzecia kategoria składa się z różnych patologii, których objawem jest ból i swędzenie w tym obszarze.

Osobną i najpoważniejszą przyczyną są problemy psychologiczne. Choroba nosi nazwę "ogonowy syndrom połowowy" i jest niezależną patologią.

Zachowanie psa

Zastanów się, dlaczego zdrowy pies ściga swój ogon. Głównymi sytuacjami, które mogą powodować takie zachowanie, są:

  1. Manifestacja młodego instynktu łowieckiego. Szczenię interesuje każdy poruszający się obiekt, w tym jego ogon. Po prostu nie może ścigać uciekającego celu.
  2. Nuda. W przypadku, gdy zwierzę rzadko chodzić, nie bawić się z nim, rekompensuje brak aktywności fizycznej poprzez rodzaj pościgu. Jest to okazja do zabawy i zabawy na małej przestrzeni.
  3. Chęć przyciągnięcia uwagi właściciela. Być może czuje się samotna iw tak niecodzienny sposób stara się zwrócić na siebie uwagę, wywołać reakcję gospodarza - negatywną lub pozytywną.

Fizyczny dyskomfort

Wszystko, co powoduje ból zwierzęcia lub inny dyskomfort w okolicy ogona lub zadu, powoduje próbę pozbycia się ich, co robi pies, próbując dotrzeć do obszaru problemowego. Może to być:

  • powtórzyć, utknąć w długim płaszczu i szyciu skóry lub wełnie sklejonej w maty z tyłu ciała;
  • podrażnienie i swędzenie skóry w ekstremalnych temperaturach, szczególnie w obecności grubej wełny;
  • z niewłaściwym dokowaniem ogona, ostrymi krawędziami kikuta, może nacisnąć i zranić skórę;
  • urazy ogona mogą prowadzić do rozerwania zakończeń nerwowych i bólu w tym obszarze.

Bolesne stany organizmu

Jeśli pies często biegnie za ogonem, może to wskazywać na różne choroby i stany patologiczne organizmu. Mają objawy bólu lub silnego świądu w odbycie i w tylnej części ud:

  1. Reakcje alergiczne, które powodują wysypki czasami lokalizują się w okolicy odbytu i powodują silne swędzenie.
  2. Hormonalne awarie podczas rui u kobiet mogą być przyczyną stanów psychicznej niestabilności, przejawiających się w podobny sposób.
  3. Zapalenie gruczołów para-odbytu w wyniku ich zablokowania powoduje silny ból. Chcąc złagodzić swój stan, pies próbuje dotrzeć do miejsca lokalizacji bólu.
  4. Robaki, które żyją w odbytnicy, również powodują swędzenie w odbycie. Pies, próbując wyeliminować nieprzyjemne uczucie, podejmuje różne działania. Oprócz okrążenia w jednym miejscu może jeździć na papieżu na podłodze. Helminthiasis jest szczególnie częstą przyczyną "łapania ogona", jeśli pies prowadzi uliczne życie, a jego dieta zawiera surowe mięso.
  5. Hipowitaminoza jest kolejną z możliwych przyczyn swędzenia i wirowania wokół.
  6. Zespół przedsionkowy rozwija się w wyniku procesów zapalnych występujących w uchu wewnętrznym lub wpływających na nerw słuchowy. W rezultacie pies traci orientację przestrzenną, cierpi na silne zawroty głowy.
  7. Zaburzenia wątroby można podejrzewać, jeśli objawom temu towarzyszy pogorszenie ogólnego stanu zwierzęcia, zażółcenie błon śluzowych, brak apetytu, nudności i nieprawidłowy stolec.
  8. Późna kastracja obarczona jest zaburzeniami hormonalnymi, a więc wzorami behawioralnymi, które mogą manifestować niepokój, a także krążyć w miejscu.

Problemy psychologiczne

W niektórych przypadkach choroba, w której zwierzę ściga ogon, jest niezależną patologią i nazywa się "syndromem łapania ogona".

Patologia ma charakter genetyczny i jest zaburzeniem obsesyjno-kompulsywnym (obsesyjne pragnienia, zamieniające się w powtarzalne działania).

Choroba jest diagnozowana we wczesnym wieku i rozwija się wraz z upływem czasu. Możliwe jest korekta poprzez zapewnienie pomocy psychologicznej i stosowanie terapii uspokajającej, ale całkowite wyeliminowanie objawów nie występuje. Psy o podobnej patologii są wyłączone z programów hodowlanych, ponieważ są dziedziczone. Nie biorą udziału w wystawach.

Patologia jest objawem obsesyjnej nerwicy i towarzyszy jej zwiększony poziom niepokoju u zwierząt domowych. Przejawia się to atakami bez utraty przytomności, spowodowanymi przez obszary nieprawidłowej aktywności elektrycznej w płatach skroniowych mózgu odpowiedzialnych za zachowanie zwierzęcia. Okresy krążenia wokół jego osi mogą zwykle trwać do 10 minut. Wcześniej chory pies wpatruje się uważnie w ogon, towarzyszący akcji z krzykiem lub pomrukiem. Nieuzasadnione lęki, halucynacje, bolesna agresja mogą się przyłączyć. Choroba zaostrza się, jeśli zwierzę trzyma się przez długi czas w zamkniętej przestrzeni (w zamkniętym pomieszczeniu), co powoduje wzrost lęku. Inne czynniki drażniące mogą również wywołać atak: głośne dźwięki, inne psy na jego terytorium, ostre krzyki.

To zaburzenie psychiczne, oprócz "łapania ogona", ma wiele symptomów:

  • stałe łapy lizanie;
  • obgryzanie własnej wełny do tworzenia łysych łat;
  • trzaskanie zębów;
  • nieprzewidywalna agresja;
  • koprofagia (zjedzenie własnego lub cudzego odchodów);
  • spójrz na jeden punkt.

Pierwsze oznaki choroby mogą pojawić się w okresie dojrzewania, podczas zmiany hormonalnej organizmu.

Jak pozbyć się niechcianych nawyków

Przede wszystkim należy dowiedzieć się, z jakich powodów pies się rzuca.

Funkcje behawioralne można łatwo rozpoznać. W przypadku, gdy pies lub szczeniak robi to jako rozrywka, ruch nie jest inwazyjny. Łatwo o nim zapominają, gdy tylko właściciel zaoferuje im bardziej ekscytujące doświadczenie.
Właściciel musi dokładnie zbadać tylną część ud, zadzie i okolicy odbytu, ze względu na możliwy dyskomfort (problemy z włosami, nieprawidłowo zadokowany ogon i inne).

Jeśli dyskomfort jest spowodowany jakąkolwiek patologią wewnętrzną, pomocne może być tylko określone leczenie:

  • leki przeciwhistaminowe są stosowane w przypadku reakcji alergicznych;
  • stany zapalne gruczołów para-odbytniczych są eliminowane poprzez oczyszczanie ich środkami przeciwzapalnymi i antyseptycznymi;
  • zapobieganie helmishiasis jest regularnym odrobaczeniem specjalnych złożonych środków.

Terapia zespołu łapania łap jest najtrudniejsza. Niemożliwe jest całkowite pokonanie go, ponieważ ma genetyczne pochodzenie. Wszystkie zastosowane środki terapeutyczne mają charakter objawowy, a jeśli zostaną anulowane, nawrót choroby zostanie powtórzony. Ponadto bezużyteczne jest nakładanie kar na psa, kaganiec. Obsesyjne pragnienie wykonania tego lub tego działania nie zniknie.

Głównym celem właściciela jest zmniejszenie zwiększonego poziomu lęku i wyeliminowanie powstałego złego nawyku. W spokojnym otoczeniu dokonuje się dostosowania zachowania, mającego na celu odwrócenie uwagi zwierzęcia od działań inwazyjnych poprzez pozytywne wzmocnienie i opracowanie nowej reakcji na czynnik drażniący. Zastosuj trening do zachowania konkurencyjnego, gdy po wznowieniu okrążenia pies otrzyma polecenia, że ​​został już przeszkolony. Po osiągnięciu ich spełnienia, pies jest wspierany przez uczucie lub delikatność, stopniowo odsuwając niepożądane działania i zapewniając pozytywny związek.

Więc zorientowaliśmy się, dlaczego pies biega po ogonie. Działanie to może być wariantem normy i może wskazywać na patologię. Ale we wszystkich przypadkach życie psa powinno być wypełnione pozytywną komunikacją z właścicielem i ciekawymi zajęciami, które również służą jako czynnik rozpraszający uwagę. Mogą to być spacery, wspólne działania, które pomagają w realizacji instynktu myśliwskiego w postaci biegu dla mechanicznego zająca lub oceny.

Pies biegnie za ogonem: zabawna sztuczka zwierzęcia lub powód do pilnowania

Czy martwi się, jeśli pies biegnie za ogonem? Trudno w to uwierzyć, ale kwestia ta jest ciągle i bardzo gorąco omawiana na forach psich. Okazuje się, że właściciele mają do czynienia z tym dziwnym zwyczajem zwierząt domowych rok po roku. Powody i wnioski są dość różnorodne. Z technikami korekcji behawioralnej jest jeszcze trudniejsze. Nie wyprzedzajmy siebie, ustalmy to w odpowiedniej kolejności.

Zabawny nawyk?

Co jeśli pies biegnie za ogonem? Na początku wystarczy obserwować i śledzić wyzwalacze. Twoim zadaniem jest zrozumieć, co popycha zwierzę do wirowania i ścigania. Jeśli problem nie jest regularny, najprawdopodobniej nie ma się czym martwić. Bez względu na to, jak kategoryczne są psy, normalne jest, że czasami psy (!) Bawią się własnymi częściami ciała.

Jednak statystyki pokazują, że jeśli szczeniak biegnie za ogonem i ten nawyk nie mija, nie chodzi o "osobliwości", ale o problemy zdrowotne. Jeśli w jakimkolwiek momencie życia pies zaczyna nadmiernie często ścigać ogon, gryźć go lub okazywać inne, obsesyjne zainteresowanie, musisz być czujny. Z nieszkodliwych, tak zwanych, nabytych przyczyn można zidentyfikować:

  • Nasiona, kolce lub maty w futrze zwierzątka - być może pies jęczy i goni miejsce przyczynowe, które powoduje dyskomfort. Ponieważ zwierzę nie jest w stanie dosięgnąć grzbietu ud, wygląda na to, że ściga ogon.
  • Podrażnienie skóry odbytu jest częstą konsekwencją biegunki, alergii, niewielkich obrażeń. Tkanki, które leczą, swędzenie i pies, aby wyeliminować dyskomfort. W tym przypadku ponownie zwierzę nie ściga ogona, ale z powodu niedogodności.
  • Blokada lub zapalenie gruczołów odbytu powoduje silne swędzenie, ból, dyskomfort i ogólny dyskomfort. Otwieranie analu tak bardzo swędzi, że niektóre zwierzęta jeżdżą łupem po dywanach i seksie. Nie ma w tym nic dobrego, problem sam się nie rozwiązuje, a jeśli go zignoruje, to się pogorszy.

Ważne! Czyszczenie gruczołów odbytowych powinno być wykonywane przez lekarza po odpowiedniej diagnozie!

Jeśli zignorujesz zasady zapobiegania pasożytom, na psa mogą mieć wpływ pchły, kleszcze i robaki. Grzyby to kolejna przyczyna swędzenia, której nie można uniknąć. Tak więc, jeśli zwierzę nie otrzymało przeciwrobaczych przez długi czas, jego ciało staje się naczyniem dla setek różnych robaków. Pasożyty żyją w jelitach i całym ciele. Niektóre robaki składają tak małe jaja, że ​​dostają się do krwioobiegu, a wraz z nią do innych narządów... ale cofamy się. Silna inwazja robaków żyjących w jelitach prowadzi do:

  • Wyczerpanie.
  • Awitaminoza.
  • Pogorszenie się skóry i sierści.
  • Swędzenie i wygięcie w odbycie.

Zwróć uwagę! Pasożyty ssące krew wolą żyć na obszarach skóry o delikatniejszej skórze. Jedną z bardzo udanych lokalizacji jest podstawa ogona, gdzie zbierają się fałdy. Jeśli pies ciągle drapie się po ogonie, warczy, a nawet gryzie, badaj zwierzaka pod kątem pcheł.

Zaburzenia psychiczne

W innych przypadkach regularne wyścigi ogonowe są patologią, ponadto genetycznie zdeterminowaną. Jest to choroba psychiczna, którą można zdiagnozować w dość młodym wieku. Niestety, w tym przypadku niemożliwe jest odsadzenie psa, by biegał za ogonem. Zachowanie można częściowo regulować za pomocą środków uspokajających i treningów, ale nie można go całkowicie zatrzymać.

Ważne! Psy z zaburzeniami psychicznymi są wyłączone z hodowli, niezależnie od ich wartości hodowlanej. Jeśli pies ściga ogon, a powodem tego jest psychika, naruszenie zostanie przekazane kolejnym pokoleniom.

Trudność polega na tym, że zaburzenie psychiczne przejawia się w pełni u szczeniąt starszych niż 3 miesiące, to znaczy po przeprowadzce do nowego domu. Właściciel myśli, że dziecko po prostu gra i ignoruje problem. Drugą trudnością jest brak ostrożności w tym problemie. Ludzie od lat postrzegali ogon prognozy jako grę lub funkcję. Dziś zaburzenia psychiczne są wykrywane natychmiast, tylko jeśli szczeniak mieszka z doświadczonymi właścicielami, którzy stale podnoszą swoją wiedzę.

Przyczyną problemu jest to, że obsesyjne stany psychiczne nie były od dawna uznawane za odrębną diagnozę. Obszar ten nie zwrócił uwagi weterynarzy i osób zajmujących się psami, a zatem pozostaje słabo zrozumiany do dziś. Pogoń za ogonem nie jest jedynym genetycznym zaburzeniem, które zostało zignorowane i zainwestowane w następną generację psów hodowlanych. Na przykład, niektóre zwierzęta często klikają szczęki, powodem tego jest genetyka, a nie choroba oczu lub centralny układ nerwowy, jak wcześniej sądzono.

Problem pogłębia fakt, że weterynarz i specjalista od korekty behawioralnej (zoopsycholog, zoopioterapeuta) to zupełnie inne dziedziny. Istnieje bardzo niewielu specjalistów, którzy badają i leczą psychikę zwierząt, a wśród tych, którzy praktykują, jest wielu (mówiąc delikatnie) szarlatanów. Bardzo interesujące jest również to, że eksperci nie powiązali objawów z jednym schematem. Dzisiaj nikt nie twierdzi, że połączenie dwóch lub więcej objawów z poniższej listy wskazuje na zaburzenie psychiczne psa:

  • Kliknięcie szczęk.
  • Bieganie w kółko (wokół własnej osi) za ogonem lub bez próby złapania go.
  • Obsesyjne lizanie i ssanie części ciała, zwłaszcza łap.
  • Gryząca wełna wydaje się łapać pchły, których nie ma.
  • Spożywanie niejadalne, w tym kał.
  • Niekontrolowana lub nieprzewidywalna agresja.
  • Agresja psów na konarze.

Ważne! Jeśli Twój pies ma jeden lub więcej objawów, masz do czynienia z poważnym problemem. Aby pomóc niedoświadczonym właścicielom, musisz skonsultować się z weterynarzem i (!) Specjalistą od psów lub doświadczonym zoopsychologiem.

Regularne pościg ogonowy jest patologią.

Patologia rozwija się w określony sposób u absolutnie wszystkich psów, różnią się tylko czas i długość etapów. Próby dogonienia ogona są jak gra, dopóki nie zaczną im towarzyszyć problemy z warknięciem i oddychaniem. Przed wyizolowaniem tej patologii u psów zdiagnozowano zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego... i tylko jedno "ale" leczenie zgodnie z protokołem, choroba ta nie odpowiedziała.

Dogłębniejsze przestudiowanie tej kwestii doprowadziło do wniosku, że patologia jest nie tylko dziedziczona, ale także pogarsza się wraz z wiekiem. Niektóre metody leczenia starego typu dawały wyniki, a pies przestał ścigać ogon, ale gdy tylko leki zostały anulowane, objawy nasilały się i były uzupełniane nowymi odchyleniami.

Po raz pierwszy pogoń za ogonem, jako chorobą, zaczęła mówić w latach 50. XX wieku. Pacjentem był mały pies myśliwski, który trzymano w bardzo małej i ciągle zamkniętej przestrzeni (jest to praktykowane na nowoczesnych hodowlach psów). Wyjaśniając okoliczności, stało się jasne, że właściciele hodowali szczenięta w klatkach (!) Do 10 miesiąca życia. Nie chodzili z psami, nie byli uspołecznieni i jedyną czynnością, jaką mogły zrobić szczenięta, było obracanie się.

Weterynarz pochwycił psa od niefortunnych właścicieli (nie bez policji) i obserwował ją przez długi czas. Będąc wolnym, szczeniak kontynuował powtarzanie tych samych czynności: krąży - zatrzymując się - badając ogon - warcząc - krąży. Równolegle do głównych objawów, weterynarz zauważył zachmurzone spojrzenie, apatię na doznania smakowe i smakowe, ataki agresji.

Można powiedzieć, że z tego aktu humanizmu zrodziła się fala. Gdy weterynarz podzielił się swoim doświadczeniem na konferencji, okazało się, że prawie wszyscy jego koledzy mieli do czynienia z takim zaburzeniem, ale nie wiedzieli, co dalej. Bardziej szczegółowe badanie problemu (w tym samym regionie) dało niesamowite wyniki. Większość chorych psów wykazywała rodzinne więzi. Następnie weterynarze zaczęli szukać oznak genetycznego dziedzictwa i, jak rozumiecie, znaleźli.

Badanie zachowania dorosłych psów i badanie aktywności falowej ich mózgu podczas wirowania za pomocą ogona dało oczekiwane i bardzo rozczarowujące wyniki. Kiedy pies biegnie wokół ogona, jest w stanie napadu drgawkowego, który wskazuje na pełną manifestację obsesyjno-kompulsywnej nerwicy.

W raporcie odnotowano, że stan psów, szczególnie tych aktywnych, pogorszył się poważnie, z ograniczoną wolą lub mobilnością. Najprawdopodobniej pogorszenie jest związane ze wzrostem poziomu lęku i ogólnego stresu. Napady występowały również w reakcji na drażniące: kara, głośny dźwięk, obecność innego psa, płacz mężczyzny itp.

Jak pomóc?

Oficjalnie zatwierdzone leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, które wyraża się za wirowaniem za ogonem, nie zostało jeszcze opracowane. Psy traktowane są symptomatycznie i intuicyjnie. Zgodnie z doświadczeniem weterynarzy i właścicieli, możliwe jest wyciągnięcie jednoznacznego wniosku, że absolutnie bezużyteczne jest zapobieganie fizycznemu obracaniu się psa. Więc zatrzymujesz konsekwencje, ale pogarszasz sprawę, ponieważ zwierzę nie może się uspokoić w zwykły sposób. Jedyną skuteczną metodą, która daje wynik 100%, jest określenie pierwotnej przyczyny nabytego zaburzenia (jak w przypadku komórek opisanych powyżej).

Ważne! Jeśli zespół obsesyjno-nerwowy jest spowodowany przez genetykę, lęk można zatrzymać tylko częściowo.

Każdy nawyk (nawet najbardziej szkodliwy) może być poprawiony, a nabytym sposobem ścigania ogona jest nawyk. Praca opiera się na rozproszeniu, czyli gdy pies zaczyna się obracać, pokazujesz mu zabawkę lub wydajesz prostą komendę. Za chowanie lub rozpraszanie w inny sposób, chwalone jest zwierzę domowe. Z biegiem czasu pozytywne wzmocnienie da wyniki i rozwinie nowy nawyk. Na przykład, gdy zwierzę jest bardzo zdenerwowane, złapie zabawkę.

Ważne! Wstępna regulacja zachowania odbywa się tylko w całkowitym odpoczynku, lepiej w domu, gdy oprócz ciebie i psa nie ma nikogo. Krążąc podczas spaceru w tym okresie, nie należy koncentrować uwagi, po prostu czekać lub rozpraszać zwierzątko w grze, ale nie uspokajaj się i nie żałuj.

Dlaczego pies biegnie za ogonem - normalne zachowanie lub alarmujący objaw?

Wielu właścicieli psów widziało to zdjęcie, gdy czworonożne zwierzę zaczęło aktywnie biec po ogonie i gryźć. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że takie zachowanie jest bardzo zabawne i, co do zasady, właściciele nie zwracają na to wystarczającej uwagi. Ale w rzeczywistości może to być objaw jakiejś niebezpiecznej choroby.

Dlaczego pies atakuje własny ogon

Jak wspomniano powyżej, nie zawsze można powiedzieć, że zwierzę po prostu dobrze się bawi. W rzeczywistości powodem może być obecność pewnej patologii. Faktem jest, że w ten sposób pies próbuje usunąć to, co go zatrzymuje - może to być obce ciało, ból, swędzenie itp.

Przyczyny, które prowokują psa do ścigania ogona, można podzielić na dwie kategorie:

Przyczyny psychologiczne

Psy, ze swej natury, są bardzo energicznymi, aktywnymi i wesołymi zwierzętami. Z reguły lubią grać bardzo, lubią swoje jednostki, aby zwrócić na siebie dużą uwagę. Nadmierna aktywność układu nerwowego może wywołać nadmierną stymulację. W takim przypadku zwierzę będzie się śpieszyć jak szalony dom lub klatka pod gołym niebem, skakać gdziekolwiek i, w tym, atakować ogonem.

To zachowanie nie różni się pod względem czasu trwania. Ponadto można go zatrzymać, oblegając psa, chociaż będzie mu trudno się uspokoić.

Kolejnym klasycznym powodem psychologicznym jest nerwica. Termin ten jest obsesyjnym stanem, w którym zwierzę próbuje poradzić sobie z monotonnymi czynnościami. Na przykład zwierzę może leżeć godzinami i polizać łapę lub biegać wokół ogona i gryźć go.

Wielu właścicieli psów zaobserwowało taki obraz, gdy ich czworonożne zwierzę zaczęło aktywnie biec po ogonie i gryźć go.

Sam pies może być alarmujący, ponieważ nie wszystkie z nich mogą się poszczycić silnym układem nerwowym.

Takie zwierzęta prawie zawsze są niespokojne. To się manifestuje, łącznie z próbami gryzienia się ogonem.

Powinieneś również zrozumieć, że czworonożny przyjaciel może po prostu znudzić się swoim mistrzem. Zwłaszcza jeśli nie ma go w domu lub nie zwraca na niego wystarczającej uwagi. Zwierzę próbuje "zawołać" właściciela za pomocą szczekania lub wycie, a także przyciągnąć uwagę poprzez aktywne polowanie na własny ogon, jakby pokazując, że chce się bawić.

Możliwe problemy zdrowotne

Nie możesz tego wykluczyć. Ponadto ryzyko, że pies biegnie za ogonem i próbuje go ugryźć z powodu choroby, jest wystarczająco wysokie, dlatego należy zwrócić na to szczególną uwagę.

Kleszcza, jak wiadomo, może pozostać prawie wszędzie, ale z reguły wybiera obszar, w którym wełna nie jest tak gruba, na przykład w pobliżu odbytu. Poza tym pies jest bardzo trudny do zdobycia, aby pozbyć się nieproszonego gościa. Dlatego głównie osiedlają się tutaj pchły, które przyciągają również gruczoły łojowe znajdujące się na tym obszarze.

Pamiętaj, aby być leczonym z powodu pasożytów zewnętrznych, szczególnie kleszczy, które mogą powodować tak niebezpieczną chorobę, jak nużyca.

Dlaczego pies chce ugryźć ogon, jeśli ma robaki? Faktem jest, że niektóre odmiany robaków składają jaja w bezpośrednim sąsiedztwie odbytu. Aktywny ruch pasożytów wywołuje nieuleczalne swędzenie, które jest bardzo denerwujące dla twojego zwierzaka.

Nie tylko żywność, jakiekolwiek leki lub pasożyty, ale także bardzo nietypowe rzeczy mogą stać się potencjalnymi alergenami. Na przykład pościel dla psów wykonana z niskiej jakości materiałów syntetycznych. Przyczynami alergii mogą być ubrania dla psów, chemia, a nawet potrawy.

Jeśli bieganie w kółko i próba zaatakowania ogona towarzyszą objawom, takim jak osłabienie, brak apetytu, biegunka, nadmierne ślinienie się, wymioty, może to wskazywać na poważne problemy z narządami wewnętrznymi, takimi jak żołądek, jelita, wątroba itp.

Pies musi być leczony z powodu pasożytów zewnętrznych, zwłaszcza kleszczy, które mogą powodować tak niebezpieczną chorobę jak nużycę.

Uwaga - jeśli twoje zwierzę ma zadokowany ogon, może spróbować go zaatakować, ponieważ nie rozpozna jego części ciała. To pragnienie psa musi być zdecydowanie zatrzymane.

Co musi zrobić właściciel

Oczywiście, właściciel psa może pomóc swojemu zwierzakowi, i to musi być zrobione. Działania właściciela zależą bezpośrednio od tego, jaki powód wywołuje takie zachowanie psa:

  • momenty psychologiczne - spróbuj poświęcić wystarczająco dużo czasu swojemu zwierzakowi. Regularnie chodź z nim, graj. Wyeliminuj czynniki zewnętrzne, które mogą zaalarmować psa. Może to być na przykład osoba z zewnątrz, inne zwierzęta, dzieci, które nie zawsze rozumieją, co robią z psem;
  • kleszcze, pchły itp. - dokładnie zbadaj obszar odbytu psa. Jeśli zobaczysz, że biegnie tyka lub pchła, musisz z nimi walczyć. Szczypce wyjmuje się bardzo ostrożnie, aby nie pozostawić głowy w ranie. Pchły można wyeliminować za pomocą odpowiednich szamponów lub obroży;
  • robaki - będziesz musiał wykonać analizę, która pomoże określić rodzaj pasożyta i przepisać odpowiednie leczenie. Aby uniknąć ponownej infekcji, trzeba od czasu do czasu podawać zwierzęce leki przeciwrobacze jako środki zapobiegawcze;
  • zapalenie gruczołów paraanal - można je wyczyścić samodzielnie, weterynarz powie Ci, jak to zrobić. I po raz pierwszy powinieneś zawsze skontaktować się ze specjalistą, a im wcześniej tym lepiej;
  • Alergie - Chroń swojego zwierzaka przed alergenami. Będziemy musieli dowiedzieć się, co wywołuje reakcję alergiczną organizmu zwierzęcia;
  • choroby skóry - skonsultuj się z weterynarzem, który określi rodzaj schorzenia i przepisze odpowiednie leczenie.

Zależność tego zachowania od rasy

Czy istnieje związek między pragnieniem psa, aby ścigał swój ogon i gryźć go rasą? Częściowo tak. Nie jest tajemnicą, że psy jednej rasy mogą być spokojniejsze niż inne. Im spokojniejsze zwierzę, tym mniejsze prawdopodobieństwo takiego zachowania.

Ważne jest, aby zrozumieć, że wszystkie psy są dotknięte w pewnym stopniu, niezależnie od rasy. Więc nie ma różnicy. Na przykład, owczarki niemieckie i szpice japońskie są równie chore. W każdym razie będziesz musiał znaleźć przyczynę tego zachowania i wyeliminować je, ponieważ to decyduje o dobrym zdrowiu i nastroju twojego czworonożnego przyjaciela.

Dlaczego pies biegnie, ścigając ogon?

Niedoświadczeni hodowcy uważają, że prowadzenie psów za ogon jest grą, w której zwierzę ucieka od nudy lub do ich radości.

Jednak tak się nie dzieje, a to zachowanie może wskazywać na poważne problemy zdrowotne dla psa.

Jakie są powody, dla których pies biegnie za ogonem?

Przyczyny tego zachowania mogą być liczne i aby określić konkretny, musisz obserwować zwierzęta, czy istnieją inne znaki. Tak więc, jeśli pies nie tylko biegnie za ogonem, ale także próbuje go przegryźć lub polizać, może to wskazywać na to, że coś w nim przeszkadza: zadziory, sploty, uszkodzenia skóry.

Swędzenie w okolicy odbytu może być spowodowane zapaleniem gruczołów odbytu lub obecnością robaków. Jeśli zachowanie to jest charakterystyczne dla małego szczeniaka z zadokowanym ogonem, może to oznaczać, że operacja została przeprowadzona bezskutecznie, na przykład pozostawiono fragment kręgu i zostały uszkodzone sąsiednie tkanki.

  • Jeśli pies nagle zaczął obracać się w miejscu, może to wskazywać na zespół przedsionkowy.
  • A jeśli w tym samym czasie jej stan ulegnie znacznemu pogorszeniu, zaobserwowane będą wymioty i biegunka, wówczas choroba wątroby nie jest wykluczona.
  • Przyczyny mogą być behawioralne. Pies, któremu brakuje ludzkiej uwagi, może ścigać swój ogon iw ten sposób stara się wywołać przynajmniej pewną reakcję, czy to śmiech, czy przekleństwo.
  • Bieganie po ogonie obserwuje się także u psów o wysokim poziomie lęku.

Dowodzą tego inne sztuczki, takie jak szczekanie i wyjący samotnie, próbujący iść do toalety w domu, gdy nikogo tam nie ma, gryząc rzeczy.

Co powinienem zrobić?

  1. Najpierw musisz dokładnie zbadać zwierzę pod kątem splątków, łopatek, uszkodzenia ogona.
  2. Jeśli badanie zewnętrzne wykazuje, że wszystko jest w porządku z ogonem, zwierzę musi zostać pokazane lekarzowi, aby sprawdzić, czy gruczoły odbytu psa są zaognione i czy nie ma robaków.

Lekarz oczyści gruczoły, aw zaawansowanym przypadku również zaleci leczenie. Aby zapobiec pojawianiu się robaków, co trzy do czterech miesięcy należy podać psu leki przeciw robakom.

Przeczytaj więcej na ten temat w artykule: Jak obrać psa. Konieczne jest również przekazanie analizy kału na obecność najprostszej. Nieprawidłowe dokowanie może wymagać innej operacji.

W przypadku nagłego pogorszenia stanu zdrowia zwierzęcia należy skontaktować się z weterynarzem i zbadać psa. Jeśli zdrowie zwierzęcia jest w porządku, powinieneś zwrócić na to więcej uwagi. Trzeba zignorować krąŜenie, ale częściej pieścić zwierzaka, bawić się nim i komunikować w kaŜdy sposób.

Jeśli powodem krążenia psa jest niepokój, musisz poznać jego przyczyny i zmienić sytuację, usunąć to, co przeraża i prowokuje psa. Noszenie obroży ochronnej lub umieszczanie zwierzęcia w klatce zwiększa niepokój tylko dlatego, że nie może wykonywać stereotypowych działań.

> "> Pies ściga ogon - dlaczego?

Często zwierzę, próbując złapać ogon za zęby, wywołuje czułość i uśmiech. Większość niedoświadczonych właścicieli psów postrzega to zachowanie jako zabawną grę, która pozwala psie zajmować się w swoim wolnym czasie.

Gra lub problem?

Mały szczeniak, wpadający do nowego domu, jest sam. Bracia i siostry wokół niego zniknęli, a dzieciak, gotowy do zabawy przez cały dzień, próbuje znaleźć coś do zrobienia. W tym czasie większość młodych psów rozejrzała się i zauważyła zabawny ogon, jakby żyła własnym życiem. Nie rozumiejąc jeszcze, że ogon jest jego częścią, szczeniak stara się nadrobić zaległości i zapoznać się z interesującym tematem. Ale ogon, przerażenie okropności, ucieka przed nim, nie daje zębów, ani za każdym razem, gdy wychodzi z ust, próbując go chwycić.

Próba zajęcia się jest naturalna dla szczeniaka i ta gra jest uważana za jedną z najczęstszych. To zupełnie co innego, gdy dorosły pies zaczyna ścigać ogon. Takie zachowanie nie jest już grą i może przybrać obsesję. Często, próbując dogonić ich ogon, psy osiągnęły wyczerpanie, upadając wyczerpane lub tracąc orientację w przestrzeni. Ale nawet jeśli zwierzę zaczepia się od czasu do czasu, nie powinno się ruszać zabawną grą. Takie zachowanie nie zawsze jest spowodowane pożądaniem zwierzęcia do igraszki. Najczęściej oznacza to fizjologiczne lub psychologiczne problemy zwierząt domowych. Dlaczego pies biegnie po swoim własnym ogonie?

  • Poznaj ogon. Omówiliśmy już powyższy powód powyżej. Najczęściej zwierzęta odkrywają ogon w dość wczesnym wieku, ale nawet jeśli twoje zwierzę spóźnia się z poznaniem tej części ciała, takie rasy nie trwają zbyt długo. Po kilku tygodniach pies, bawiąc się nową zabawką, przerzuci się na dużo ciekawsze kule lub kije na spacer.
  • Repyy lub maty. Partie splątanej wełny lub kolców, przyczepione do ogona, mogą być przedmiotem szczególnej troski dla zwierzęcia. Aby pozbyć się obcego ciała, które zakłóca tył, pies organizuje wyścig dla ogona, a po dogonieniu go, gryzie całe kawałki wełny.
  • Nuda. Jeśli pies jest zamknięty przez cały dzień i przechadza się przez 5-10 minut na krótkiej smyczy, sam zacznie szukać rozrywki. Ogon, w przeciwieństwie do zabawek, sprawia wrażenie ruchomego celu, a zatem przyciąga uwagę psa.
  • Ulepszone szkolenie psów. Absolutnie przeciwna opcja, gdy zwierzę, aby nie być znudzonym serdecznie, wyjść z treningów na najbardziej nie mogę. Nawet żelbetowa psychika teriera czasami nie wytrzymuje takiej orki, a co dopiero mówić o łagodnych labradorach lub husky.
  • Alergia, problemy dermatologiczne. Większość wysypek skórnych o różnej etiologii powoduje zwiększone swędzenie, zaburzając psa. Nie będąc w stanie dotrzeć do niepokojącego obszaru, pies próbuje złapać nawet ogon zębami, mając nadzieję na złagodzenie jego stanu.
  • Zaburzenia hormonalne. Nawet banalne uwalnianie estrogenu do krwi podczas przepływu suki może zmienić jej zwykłe zachowanie i doprowadzić do pojawienia się różnych stanów obsesyjnych. Może to być albo wyścig do ogona, albo lizanie łapy lub nieistniejących pasożytów vykusyvanie.
  • Źle zacięty ogon. Czasami taka operacja wykonywana jest nie całkiem poprawnie, a resztki kości pozostają w sekcie, powodując ból u zwierzęcia. Może to również powodować regularne pościg ogonowy.
  • Zapalone gruczoły odbytu. Stagnacja sekretu najczęściej występuje z powodu unieruchomienia lub zaburzeń metabolicznych u psów. Prowadzi to do zapalenia torebek paraanalowych, aw rezultacie do bólu i swędzenia w obszarze ogona ogonowego.
  • Wysoka temperatura powietrza. Skóra naszych czworonożnych zwierząt, jak człowiek, nie zawsze dobrze reaguje na ciepło. Wysokie temperatury powietrza mogą powodować swędzenie i podrażnienie skóry, szczególnie u wełnianych psów. Te niewygody również powodują pościg ogonowy i niepokój.
  • Wewnętrzne pasożyty. Weterynarze zalecają odrobaczanie psa co najmniej raz na sześć miesięcy. Jeśli zwierzę żyje na ulicy lub regularnie je surowe mięso, to warto dawać tabletki na robaki częściej - mniej więcej raz na 3-4 miesiące. W przeciwnym razie wewnętrzne pasożyty wywołują świąd w okolicy odbytu i pragnienie zwierzęcia, aby porysować obszar zainteresowania.
  • Problemy psychologiczne. Często pogoń za ogonem spowodowana problemami z psychiką zwierzaka. Uczucie wzmożonego lęku prowadzi do pragnienia zwierzęcia, aby rozproszyć się i zająć czymś. W tym przypadku pogoń za ogonem może trwać dość długo, aż do wyczerpania i zawrotów głowy u psa. Różne bodźce mogą powodować takie zachowanie, na przykład ostre, głośne dźwięki (dzwonek do drzwi, strzał), ograniczenia aktywności fizycznej (komórka, zwarcie) lub chęć przyciągnięcia uwagi gospodarza.

Jak walczyć

Właściciel powinien zrozumieć, że ściganie ogona nie jest uroczym zachowaniem zwierzęcia, ale poważnym problemem, który może prowadzić do pogorszenia zdrowia i jakości życia zwierzęcia.

Przede wszystkim istnieje realne zagrożenie poważnymi urazami fizycznymi, na przykład poważnymi obrażeniami, a nawet amputacją końcówki ogona.

Ponadto długi bieg w okręgu prowadzi do braku równowagi aparatu przedsionkowego i pogorszenia ogólnego stanu zwierzęcia. W ciężkich przypadkach takie obsesyjne stany mogą powodować fizyczne wyczerpanie, a nawet chorobę zwierząt domowych.

Najgorszą rzeczą, jaką możesz zrobić, aby pozbyć się złego nawyku, jest próba zapobieżenia temu. Jest to trudne do zrobienia z kilku powodów:

  • Po pierwsze, nie będziesz w stanie zapewnić zwierzęcej uwagi przez całą dobę, a pozostawiony bez opieki pies będzie próbował wznowić stereotypowe działania.
  • Po drugie, poprzez wprowadzenie zakazu, pies może nabrać innego szkodliwego nawyku - poprzez spożywanie niejadalnych przedmiotów, chodzenie w kole lub nawet zwiększoną agresywność.
  • Po trzecie, takie radykalne działania pogarszają relacje między zwierzęciem a właścicielem i prowadzą do wzrostu nerwowości w obu.

Pierwszą rzeczą, którą powinien zrobić właściciel, jest próba zrozumienia, co spowodowało obsesyjne zachowanie. W początkowej fazie pomocne będzie badanie ogona (pomoże to zidentyfikować obrażenia lub obce ciała) oraz pełne badanie lekarskie. Aby poprawić stan, weterynarze zalecają również przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych lub łagodnych środków uspokajających.

Drugą niezbędną zasadą jest zmiana stylu życia zwierzaka. Wypełnij swoje życie spacjami i interesującymi grami, uwagą właściciela i zdrową dietą. Doskonała realizacja naturalnych instynktów zwierzęcia - pragnienie polowania lub ścigania ofiary. W tym celu wykorzystywane są wspólne gry z psami (Frisbee, aportirovka) lub wspólne zajęcia sportowe (pogoń za mechanicznym zająca, próby terenowe dla ras łowieckich, skijoring).

W około połowie przypadków przepisane leczenie i zmiany stylu życia są wystarczające, aby usunąć niechciane zachowanie i ostatecznie odzwyczaić zwierzę od złego nawyku.

Jeśli ty i czworonożny przyjaciel nie macie szczęścia, a traficie na drugą połowę, będziecie musieli wykonać ciężką pracę, aby pozbyć się wyścigu za ogonem. Zoopsychologom zaleca się nauczenie psa tak zwanego "zachowania konkurencyjnego" - łańcucha sekwencyjnych działań, które zmniejszają ogólną nerwowość w obecności środka drażniącego.

Najczęściej w tym celu wykorzystywane są elementy treningu, na przykład polecenie "siedzieć" lub "kłamać". Początkowo pies uczy się wykonywania takich czynności w spokojnym i zrelaksowanym stanie. Następnie, gdy umiejętność zostanie opracowana i naprawiona, wprowadzane są bodźce. Najpierw w osłabionej formie, szukając wykonania polecenia, a następnie zwiększając jego siłę. Ponadto zachowanie konkurencyjne jest koniecznie stosowane w momencie wznowienia pościgu. Wygląda to tak: gdy pies usiłuje złapać ogon, właściciel nie skarci się i nie zabrania niepożądanych działań, ale wydaje niezbędne polecenie, szukając jego spełnienia. Następnie zwierzak jest chwalony i zachęcany, zapewniając przyjemne skojarzenia.

Ta droga jest długa i trudna, często zwierzę może doświadczać awarii i nawrotów, po czym powrócić o kilka kroków do tyłu i wznowić trening z poprzedniego etapu. Ale jeśli postawisz maksimum na stanowczość i wytrwałość, niechciany nawyk zostanie pokonany.

Pies biegnie za ogonem: rozrywka zwierzaka lub powód do pilnowania

Kiedy zabawny maluch niezdarnie próbuje złapać za ogon, dość trudno jest nie uśmiechać się... Ale jeśli mądry pies nagle zaczyna angażować się w tego rodzaju rozrywkę, a robi to ze specjalnym szałem, właściciel może zacząć się martwić. Co sprawia, że ​​zwierzę zachowuje się w ten sposób i co powinien zrobić właściciel, jeśli jego pies biegnie za ogonem?

Powody biegania za własnym ogonem

Jeśli zwierzę z dzieciństwa uwielbia "kręcić się", gonić własny ogon i robi to okresowo, najprawdopodobniej ten rytuał jest zwyczajną grą, która nie zasługuje na szczególną uwagę.

Jeśli jednak szczeniak robi to często i nie kończy się wraz z wiekiem, wówczas możemy mówić o problemach patologicznych. A gdy dorosłe zwierzę nagle zaczyna się interesować własnym ogonem bez powodu, właściciel po prostu musi się martwić.

Istnieje wiele powodów, które wskazują na obecność choroby lub jakiejkolwiek patologii:

  1. Możliwe, że pies miał ciernie, gałązki lub inne przedmioty tkwiące w wełnie lub koltun powstał z włosa, powodując ból i dyskomfort. Jego nieudolne próby pozbycia się ich na zewnątrz mogą przypominać bieganie za ogonem.
  2. Podrażnienie skóry odbytu - często występuje po długotrwałej biegunce, może rozwinąć się na tle alergii, urazu. Uzdrowieniu uszkodzonych tkanek towarzyszy swędzenie i inne nieprzyjemne objawy, a pies, próbując pozbyć się niedogodności, próbuje złapać się u nasady ogona.
  3. Blokowanie gruczołów odbytowych lub występowanie w nich procesu zapalnego to nieprzyjemne patologie, które wywołują silne swędzenie, ból i dyskomfort. Ponadto ogólne samopoczucie zwierzęcia może ulec znacznemu pogorszeniu. Pies staje się niespokojny, może jeździć papieżem na podłodze, kręcić się, próbując wyciągnąć rękę i porysować obszar objęty stanem zapalnym. Takie zachowanie nie wróży dobrze, a pies sam nie może pozbyć się tego stanu. Profesjonalne profesjonalne czyszczenie gruczołów odbytu, przeprowadzane przez weterynarza po badaniu diagnostycznym, pomaga rozwiązać problem.
  4. Pasożyty (infestacje robakami) są kolejnym powodem zwiększonego zainteresowania ogonem przez zwierzę. Bez natychmiastowych środków zaradczych pies może zarazić się robakami, przynieść pchły lub kleszcze z chodu. Ciężka infekcja negatywnie wpływa na stan zwierzęcia, włosy stają się matowe, na skórze pojawia się łupież, pies często swędzi, biegnie za ogonem, pokazuje alarm w każdy możliwy sposób. Bloodsuckers zawsze wybierają obszary o delikatniejszej, cienkiej skórze, a odbyt z fałdami idealnie pasuje.
  5. Grzyb jest chorobą patologiczną, której prawie nie można zapobiec.

Te przyczyny biegania są związane ze zmianami fizjologicznymi zachodzącymi w ciele zwierzęcia. Ale są też czynniki mentalne, które mogą sprowokować takie zachowanie.

Zaburzenia psychiczne

Często wirowanie i próbowanie złapania się za ogon są niczym więcej niż oznaką zaburzenia psychicznego. Co więcej, eksperci zauważają jego genetyczne pochodzenie, które jest diagnozowane w dość młodym wieku.

Niestety, ale w tym stanie wszelkie próby pozbycia się tego zwyczaju są bezużyteczne. Zachowanie jest podatne na częściową korektę, która odbywa się za pomocą środków uspokajających i treningu.

Zwykle zwierzęta cierpiące na zaburzenia psychiczne nie mogą się rozmnażać, bez względu na to, jak cenne są dla hodowli. U psa biegnącego za ogonem z powodu zaburzeń psychicznych potomstwo cierpi na tę samą chorobę.

Istnieją jednak pewne trudności, które nie pozwalają na natychmiastową identyfikację choroby:

  1. Najczęściej patologię stwierdza się u dzieci w wieku 3 miesięcy i starszych, gdy już weszły do ​​nowego domu. Ale jest to typowe dla dzieci, a właściciel prawie nigdy nie zwraca na niego uwagi.
  2. Niedoświadczeni właściciele mogą nie być świadomi istnienia podobnego problemu, ponieważ zazwyczaj nie są ostrzegani o tym prawdopodobieństwie. Wiele więcej niż rok uważa, że ​​takie bieganie jest po prostu zabawą, nawet nie podejrzewając patologicznego tła.

Do tej pory odchylenia w psyche psów można znaleźć dosłownie natychmiast, jeśli urodzi się on plemiennym psom doświadczonych hodowców, którzy nie przestają doskonalić swojej wiedzy z zakresu hodowli psów.

Ponadto obsesyjne zaburzenia psychiczne przez dłuższy czas nie zostały uwzględnione na liście możliwych rozpoznań. Przez długi czas weterynarze i eksperci od psów nie byli zainteresowani tym obszarem, więc nie było to dotąd zbytnio badane.

Oprócz biegania po ogonie, inne objawy zaburzeń genetycznych zostały zignorowane. Na przykład kliknięcie szczęki wiązało się z chorobą oczu lub ośrodkowym układem nerwowym, a nie z odchyleniami w genetyce.

Ale nie tylko diagnoza jest trudna, ale także wybór właściwego leczenia jest również trudnym zadaniem. Obecnie bardzo niewielu lekarzy specjalizujących się w chorobach psychicznych u psów - zoopsychologów i zoopsychoterapeutów. Ale szarlatani oferujący podobne usługi, ogromna ilość.

Aby podejrzewać, że coś jest nie tak, wystarczy obserwować zachowanie zwierzęcia. Obawiam się, że jeśli zwierzę ma następujące nawyki zachowań:

  • często klika szczękę;
  • biegnie w kółko za ogonem, nawet nie próbując go chwycić;
  • kompulsywne lizanie, zasysa pewne obszary ciała, często kończyny łap;
  • na ciele pojawiają się łysiejące łatki - zwierzak gryzie "nieistniejących" pasożytów;
  • zaczyna jeść śmieci, niejadalne przedmioty, kał;
  • nagle staje się agresywny, bez wyraźnego powodu (złośliwość mężczyzn wobec kobiet jest uważana za nienormalną).

Nawet jeden z powyższych objawów powinien wywoływać lęk. Jeszcze więcej zmartwień jest konieczne, gdy istnieje kilka oznak naruszenia. W takim przypadku właściciel nie może samodzielnie pomóc swojemu przyjacielowi na czworonożnych nogach, wymagana jest konsultacja z weterynarzem, treserem psa i psychoterapeutą z zoo.

Patologiczny regularny pościg ogonowy

Patologia ma prawie taki sam rozwój u wszystkich psów, różnią się tylko czas i czas trwania etapów. Bieganie za ogonem przypomni zabawę, dopóki pies nie zacznie warczeć z irytacji, a jego oddech nie zostanie zakłócony.

Początkowo, z tymi objawami, zdiagnozowano u psów "zaburzoną aktywność OUN", ale było jedno zastrzeżenie - leczenie odpowiednie dla tej dolegliwości nie dało wyniku pozytywnego. Badanie patologii doprowadziło do szeregu wniosków. Na przykład choroba jest przenoszona nie tylko z pokolenia na pokolenie, ale również z wiekiem.

Niektóre sprawdzone metody od lat okazały się skuteczne, zwierzę stało się spokojniejsze, przestało drapać i pędzić za ogonem. Jednak po zniesieniu leków doszło do nasilenia objawów, a stan pogorszył się dodatkowymi nieprawidłowościami.

Po raz pierwszy lekarze weterynarii zaczęli rozważać ściganie ogona jako patologii w latach 50. XX wieku. Pierwszym pacjentem okazał się pies myśliwski, którego warunki przetrzymywania były dalekie od ideału. Mieszkał w małej zamkniętej kabinie, ciągle zamknięty.

Po szczegółowym wyjaśnieniu okazało się, że prawie do jednego roku siedliskiem szczeniąt były klatki. Psy były pozbawione chodzenia, spotkań towarzyskich i wirowania w miejscu, co było jedyną okazją do aktywności.

Weterynarzowi udało się zabrać psa z dala od nieszczęśliwych gospodarzy i obserwować jego zachowanie przez długi czas. Nawet będąc wolnym, szczeniak wykonywał takie same działania: wirowanie - zatrzymywanie - patrzenie na ogon - warczenie - wirowanie ponownie. Ponadto oczy zwierzęcia zmętniały, był obojętny na jedzenie, były ataki agresji.

Kiedy podczas tego spotkania zadano pytanie o to zachowanie, okazało się, że prawie wszyscy weterynarze spotykają się z podobnym zjawiskiem, ale nie było jasne, co z nim zrobić i jakie podjąć kroki. Szczegółowe badanie patologii pozwoliło na bardziej szczegółowe zbadanie i wyjaśnienie mechanizmów rozwoju.

Możliwe było oszacowanie aktywności falowej mózgu podczas krążenia wokół ogona, ale uzyskane dane wcale nie były zachęcające. Okazało się, że kiedy pies "tnie" kręgi, faktycznie doświadcza konwulsyjnego dopasowania, które potwierdza obecność zaburzenia psychicznego z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi.

Napady takie wystąpiły na tle różnych sytuacji:

  • ograniczenie przestrzeni;
  • niemożność poruszania się swobodnie;
  • po karaniu, zwłaszcza jeśli towarzyszył mu wzrost głosu;
  • z powodu zbyt głośnych dźwięków itp.

Najczęściej te zjawiska były stresujące dla zwierzęcia i znacząco zwiększały poziom lęku.

Ogon goni wideo

Czy właściciel może pomóc swojemu zwierzakowi

Niestety nadal nie opracowano oficjalnej terapii. Leczenie jest przepisywane na podstawie objawów, intuicja lekarza odgrywa dużą rolę. Doświadczenie pokazało, że jeśli zapobiegniesz obracaniu się zwierzęcia podczas jego trzymania, nie osiągniesz rezultatu.

Podstawą terapii jest technika, która pozwala odkryć przyczynę choroby. Lekarze ostrzegają, jeśli jest to związane z nieprawidłowościami genetycznymi, wtedy zaburzenie zachowania może być nieznacznie skorygowane.

Praca ma być żmudna, właściciel musi nieustannie odwracać uwagę psa od swojej pracy, można używać zabawek, poleceń. Jak tylko pies odpowiedział, należy go pochwalić.

Po pewnym czasie pies nabierze nowego nawyku, zamiast starego. Na przykład, ze zwiększonym niepokojem, zostanie zabrany do swojej zabawki, zamiast łapania ogona. Lepiej jest zacząć regulację zachowania w znajomym, swobodnym klimacie, tak aby w pobliżu nie było innych ludzi ani zwierząt.

Jak się okazało, zwykłe wirowanie wokół ogona, które wielu postrzega wyłącznie jako zabawę, przy bliższej inspekcji jest możliwym objawem zaburzeń psychicznych. A jeśli właściciel obserwuje to zachowanie ze swoim czworonożnym przyjacielem, nie powinieneś wpadać w panikę. Lepiej jest znaleźć specjalistę zajmującego się tym problemem i uzyskać fachową poradę.

Czytaj Więcej O Psach

Szczypce jamnika. Jak przyciąć pazury psa

Treść Treść zwierzęcia opiera się na opiece. Należy przestrzegać zasad opieki, aby zdrowie i wygląd jamnika były zawsze w porządku.Opieka obejmuje zabiegi wodne, monitorowanie stanu sierści, szczotkowanie zębów i uszu, okresowe badanie wzroku oraz zwracanie uwagi na stan pazurów.

Rosyjski spaniel myśliwski

Treść Szczeniak musi dobrze zjeść. Wynika to z jego aktywnego wzrostu i rozwoju oraz możliwości jego układu trawiennego. Po odsadzeniu od matki, gdy pojawią się zęby, szczeniak przełączy się na bardziej stałe pożywienie.

Rasy serwisowe psów ze zdjęciem

Treść Rasy służbowe to grupa psów zdolnych do pracy w służbie strażniczo-śledczej i podobnych rodzajach usług, służąc w policji, będąc pasterzami lub jeżdżąc. Należą do nich duże, silne i trwałe gatunki o wrodzonych właściwościach ochronnych, które wymagają długich spacerów i dobrego przygotowania fizycznego.