Szkolenie

Mój pies stróżujący

Elegancka rasa Irish Wolfhound to prawdziwy Guliwer wśród innych psów. Pies ma najwyższy wzrost, ale cechuje go wdzięk i atrakcyjny wygląd.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia rasy

Wilczarz irlandzki jest jedną z najstarszych ras w Irlandii. Dziś ten pies jest symbolem irlandzkich żołnierzy.

Pierwsze zapisy tych dobrodusznych gigantów znajdują się w rzymskich annałach z 391 lat. Z Rzymu rasa została przetransportowana do Irlandii, gdzie pies był używany jako pasterz i polujący na duże drapieżniki, a także wystawiony na arenach. Stopniowo pies miesza się z miejscowymi rasami tubylczymi i zaczyna się degenerować.

Brytyjski kapitan Georg Graham postanowił przywrócić wilczura irlandzkiego w 1986 roku. Użyli rosyjskiego Greyhounda, Scottish Deer i Dog. Rasa została oficjalnie uznana pod koniec 1879 roku. Norma wyraźnie się wyróżniała i została wyznaczona dopiero w 1955 roku. Po raz pierwszy wilczarze irlandzkie zostały sprowadzone do Rosji, Ukrainy i Białorusi w latach powojennych.

Oficjalnie Wilczarz Irlandzki jest psem myśliwskim, a rasa jest klasyfikowana jako charta z twardą sierścią.

Irlandzki opis Greyhound

Ogromny irlandzki chart przypomina z wyglądu dirhound. Dobroduszny i delikatny gigant, nie wahając się, pokazuje swoje emocje właścicielowi i członkom rodziny. Rasa kocha uwagę i uwielbia spędzać czas z właścicielami. A pies nie jest ważnym komfortem. Nawet w deszczu na ulicy pies będzie zadowolony, jeśli zostanie kochany, a właściciel jest blisko.

Pacjent i inteligentny pies ma doskonałą wydajność. Wiadomo, że chart irlandzki jest często porównywany do baranka w domu i lwa na polowaniu. Pies bez strachu wchodzi w walkę z każdym drapieżnikiem. Zręczność i naturalna intuicja pomagają irlandzkiemu Wilczarzowi wyjść zwycięsko z walki, nawet z kilkoma wrogami w tym samym czasie.

Dirhound i Irish Wolfhound są rasami, których różnice tylko pod względem wielkości i siły różnią się mało. Pies irlandzki jest największy, z dobrze rozwiniętymi mięśniami na łapach i ciele.

Włóczęga z włosia na drutach

Opis rasy ma ścisły standard:

  • Ciało. Długie, muskularne, szczupłe.
  • Powrót. Prosto, nie dopuszcza się dużej różnicy między kłębem a zadem.
  • Szyja Długie, ale z rozwiniętymi mięśniami, suche, bez zwiotczenia lub przechylenia. Przejście od kłębu do szyi jest wyraźnie widoczne.
  • Głowa. Ma wydłużony trójkątny kształt.
  • Kufa. Lekko wydłużone, suche.
  • Czoło Obraca się gładko, bez ostrych linii.
  • Uszy. Wisi na chrząstce, trójkątny kształt.
  • Oczy. Migdałowy, duży, ciemny kolor.
  • Nos. Tył nosa jest prosty, płat z cienkimi nozdrzami, duży, czarny.
  • Usta. Cienki, ściśle przylegający do zębów, czarny.
  • Upaść Standardowy zgryz - nożycowy, ostre zęby, duże kły, dobrze rozwinięty, mocny chwyt.
  • Piersi. Szerokie, muskularne, zaokrąglone.
  • Łapy. Długie, z dobrze rozwiniętymi stawami skokowymi, nie suche. Podczas stojaka nogi są proste, równoległe do siebie. Klocki są duże, mięsiste z dużymi pazurami. Kolor pazurów zależy od koloru psa. Ruchy łap są pełne wdzięku, ale szybkie.
  • Ogon. Długi i prosty, nie skręcony w pierścień. Podczas podniecenia pies jest podnoszony, reszta czasu jest obniżana.
  • Wełna. Sztywny, wireworm, ma podszerstek. Długie oczy. Cechą charakterystyczną tej rasy jest gęsta i kudłata broda.
  • Wymiary. Wysokość w kłębie samców wynosi co najmniej 79 cm, suki są większe niż 71 cm.
  • Waga. Dorosły wilczarz może ważyć od 40,5 do 54,5 kg.
  • Kolor Najczęściej spotykane są psy jasnobrązowe lub pszeniczne, rzadziej czarne, z przypalonymi i tygrysami.

Średnia długość życia dużego psa wynosi od 7 do 10 lat. Ale są też długie wątki, które skończyły 13-14 lat.

Postać rasy Wilczarz irlandzki

Charakterystyka rasy obejmuje następujące cechy:

  • Wilczarz irlandzki uwielbia swojego mistrza. Związany z każdym członkiem rodziny i cierpi, gdy traci rodzinę.
  • Pies posłuszny i wierny jest bardzo uważny i szybko reaguje na wszelkie zmiany emocjonalne u właściciela.
  • Szczenięta są dobrze wyszkolone w głównych zespołach, ale bliżej roku, pies będzie próbował przejąć inicjatywę i będzie uparty i agresywny. Od właściciela wymagać będzie sztywności i wytrwałości. Rasa nie jest odpowiednia dla początkujących.
  • Okresowo pies wykazuje niezależność, uciekając podczas chodzenia po kotach i innych psach.
  • Dobrze reaguje na inne zwierzęta domowe, z wyjątkiem gryzoni i ptaków. Polują.
  • Ten gigant można zaufać małemu dziecku. Pies nie skrzywdzi dziecka i będzie z nim jak najdokładniej. Pozwól ci się zaciągnąć za ogon i pomachaj na kudłatej brodzie.
  • Nieznajomym nie pokazuje agresji, ale wyczuwając niebezpieczeństwo, będzie mógł chronić swojego pana.
  • Nie toleruje długiego oddzielenia od właściciela i może nawet chorować z powodu udręki.
  • Pies nie lubi samotności i popada w depresję, dlatego nie zaleca się trzymania zwierzaka w zamkniętej wolierze.
  • Rasa nie nadaje się jako strażnik, ponieważ niezaproszony gość będzie mógł przestraszyć tylko dzięki swoim imponującym rozmiarom. Pierwszy pies, który przejawia agresję, nie będzie.

Ponieważ pies ma imponujące wymiary, wymaga miejsca na treść. Wilczarze irlandzkie nie będą działać dla właścicieli małych mieszkań i osób, które spędzają większość czasu w pracy.

Opieka i utrzymanie psa z długimi włosami

Kudłaty i rudowłosy pies wymaga dużo czasu i uwagi. Co sześć miesięcy wymagane jest uwodzenie, które odbywa się za pomocą specjalnego urządzenia lub w specjalistycznym salonie.

Twarda wełna na brodzie, spłaszczona nad oczami. Jeśli włosy dostaną się do oczu, mogą nawet uszkodzić błony śluzowe. Ponadto uszy zwierząt są regularnie przycinane. Lepiej zacząć pielęgnować uszy w bardzo młodym wieku, aby pies przyzwyczaił się do zabiegu.

Raz w tygodniu reorganizuje się uszy i oczy. Za pomocą specjalnego antyseptycznego i bawełnianego podkładu usuwa się śluz, brud i wydzieliny. Jeśli błona śluzowa oka zaczyna się rozpalać, dodatkowo pochowane są specjalne krople.

Ponieważ zwierzę jest duże, zimą często uszkadza płatki łapy. Po każdym spacerze, pady są sprawdzane, jeśli zauważone są cięcia lub pęknięcia, są one przetwarzane. Pazury przycięte.

Pies potrzebuje swojego miejsca w domu. Wilczarz irlandzki może wybrać krzesło lub kanapę w domu, zamieniając je na swoje miejsce.

Optymalna jest zawartość w jego domu, gdzie jest mały trawnik lub podwórko, gdzie pies będzie mógł samodzielnie wyjść i wrócić do domu, kiedy chce.

Wilczarz irlandzki Zdrowie

Duży pies podlega różnym patologiom kości i chorobom stawów:

  1. Dysplazja stawu biodrowego. Na początkowym etapie może przejawiać się w postaci kulawizny. Jest przekazywana przez rodziców, dlatego ważne jest, aby przed zakupem szczeniaka zbadać ich rodowód.
  2. Osteochondroza. Objawia się u zwierząt po 5-6 latach, głównie u zwierząt z siedzącym trybem życia. Zapobieganie to codzienne spacery bez smyczy i właściwego odżywiania.
  3. Osteosarcoma. W początkowej fazie może się nie objawiać, po diagnozie zwierzę będzie wymagało operacji.
  4. Dyslokacje i stłuczenia kończyn.

Do jednego roku życia szczenię zaszczepiono przeciwko najczęstszym i najniebezpieczniejszym chorobom wirusowym: zapaleniu jelit, dżumie i zapaleniu wątroby. W gestii właściciela podejmowane są dodatkowe szczepienia przeciwko wściekliźnie, paragrypie, boreliozie, leptospirozie i pozbyciu się.

Szkolenie zwierząt

W przeciwieństwie do innych ras myśliwskich, wilczarz irlandzki nadaje się do treningu. Zaleca się tresowanie szczeniąt w wieku 2-2,5 miesiąca. Przed tym wiekiem ważne jest, aby przyzwyczaić szczeniaka do pseudonimu i znaleźć kontakt psychiczny ze zwierzęciem.

Z 2,5 miesiąca uczy się w domu szczeniąt. Niezależnie od tego, właściciel będzie mógł uczyć psa podstawowych poleceń, chodzić na smyczy, przynieść piłkę. Szkolenie odbywa się w formie gry. Nie możesz karać emocjonalnych wilczurów. Surowy głos właściciela będzie wystarczającym środkiem, aby szczeniak poprawił swoje zachowanie.

Od 3-4 miesięcy pies jest zapisywany na kursach wcześniej. Doświadczony przewodnik psa nauczy psa następujących komend:

Możesz trenować szczeniaka samemu, zalecenia dotyczące podstawowych poleceń znajdziesz tutaj.

Psy myśliwskie są szkolone osobno. Młodzi ludzie biorą udział w prawdziwym polowaniu wraz z doświadczonymi psami. Szczenięta będą zdobywać doświadczenie i uczyć się od bardziej doświadczonych psów.

Karmienie karmienia wilczura irlandzkiego

Błędem jest zakładanie, że duży pies spożywa co najmniej 10 litrów jedzenia dziennie. Wilczarz irlandzki nie jest żarłoczny i mimo imponujących rozmiarów je mało. Dorosły pies może spożyć nie więcej niż 4-5 litrów naturalnej żywności dziennie.

Lepiej karmić zwierzaka problematycznymi stawami tylko ze specjalistyczną suchą karmą dla dużych ras: Royal Canin Dog, Eukanuba Adult Lamb Hill, Science Plan Advanced Fitness, Monge Dog Maxi.

Szczenięta pierwszego miesiąca życia ważą od 800 g. Ale przy odpowiednim odżywianiu szybko przybierają na wadze i rosną.

Liczba karmień różni się w zależności od wieku szczenięcia:

  • 1-2 miesiące - 5-6 razy dziennie, co 3-3,5 godziny. Podstawowa racja składa się z płynnej owsianki na mieszance mlecznej, twarogu, kefiru;
  • 3-4 miesiące - 4-5 razy dziennie. W diecie dodano chude odmiany mięsa, buliony;
  • 5-6 miesięcy - 3-4 razy dziennie. Do diety dodaje się warzywa i owoce;
  • 6 - 8 miesięcy - 3 razy dziennie. Podroby, chrząstka, duże kości mózgowe są dodawane;
  • W ciągu 9 miesięcy pies przenosi się na dwa posiłki.
  • chude mięso;
  • produkty mleczne o zawartości tłuszczu do 2, 5%;
  • zboża, z wyjątkiem pszenicy i manny;
  • warzywa, z wyjątkiem cebuli i ziemniaków;
  • owoce, dowolne, ale w małych ilościach;
  • podroby.

Pies na naturalnej paszy w diecie dodał witaminy: VetPlus Aktivait, Beaphar Irish Cal, 8 w 1 EU Excel.

Wideo

Na zdjęciu Wilczarz irlandzki jest najbardziej powszechnym kolorem pszenicy. Sztywny i kudłaty płaszcz nie czyni psa mniej atrakcyjnym.

Szczenięta irlandzkiego charta nie wiedzą jeszcze, że dorosną i staną się największym psem na świecie.

Podczas gry wilczarze irlandzkie są tak przyjacielskie i ostrożne, że trudno sobie wyobrazić, by ten pies mógł łatwo poradzić sobie z wilkiem.

Opinie właścicieli

Natalya: "Wilczarz jest tak dobroduszny i przywiązany do swojego pana, że ​​nie może przeżyć tego dnia sam. Dorosły pies podąża za swoim właścicielem jak łydka i słucha go doskonale. Pomimo ogromnego wzrostu psa jest bardzo czuły. "

Igor: "Wilczarz irlandzki wygląda bardziej jak pies towarzyszący. Pies odpowiednio reaguje na zewnętrzne czynniki drażniące, nie spieszy się z osobami postronnymi i zwraca uwagę na osobę. Z tym psem nie boi się zostawić dziecka. Jeśli upuścisz dziecko, to tylko z powodu niedbalstwa.

Eugene: "Duży pies często rani łapy, dlatego konieczne jest monitorowanie zwierzaka. Kabel nie obraża innych psów na ulicy i nigdy nie angażuje się w bójkę. Ze względu na duże rozmiary trudno jest poradzić sobie z psem z dzieckiem, dlatego polecam sprowadzanie rasy dorosłym i doświadczonym amatorom. "

Cena szczeniaka

Miłośnicy dbają o to, jak bardzo szczeniak tego brodatego olbrzyma. Cena szczeniąt wilczura irlandzkiego zależy od rodowodu psa. Szczenięta od rodziców-medalistów są droższe.

Średnia cena dla szczeniaka:

  • w Rosji - z 72 000 p.
  • na Ukrainie - od 35 000 UAH.

Maksymalny koszt szczeniaka od rodziców z elitarnym rodowodem może wzrosnąć nawet do 3500 $.

Gdzie kupić szczeniaka

  • Monsters Inc. Dnepropetrovsk - https://82316-ua.all.biz
  • "Związek Kynologiczny Ukrainy" Kijów (Oferta wszystkich ras psów, w tym wilczura irlandzkiego) - http://kennel-club.com.ua

Możesz dowiedzieć się wszystkiego o rasie tylko przez uruchomienie szczeniaka i przejście z nim przez całą drogę od dorosłości do starości. Wilczarz irlandzki nie zawiedzie nikogo, ponieważ pies będzie lojalnym i wiernym przyjacielem. Ale przygotuj się na stałą opiekę kapryśnej i twardej wełny rasy.

Wilczarz irlandzki: historia, standard, natura i warunki przetrzymywania (+ zdjęcie)

Majestatyczny wilczarz irlandzki jest często nominowany w rankingach największych psów na świecie. W rzeczywistości rasa może być uważana za jedną z najwyższych. Oprócz dużych rozmiarów psy mają temperament łowiecki, a myśliwy a priori nie może być zbyt ciężki. Od nazwy "Wilczarz" staje się oczywiste, w jakim celu została wyprowadzona i wykorzystana rasa - ochrona i polowanie na wilki. Dziś wilczarz irlandzki nie jest wykorzystywany w pracy, giganci stali się towarzyszami i symbolem wielkości.

To jest interesujące! Temperament wilczura irlandzkiego był traktowany jednakowo przez cały czas: Prawdziwy i czuły wobec właściciela, okropny dla sprawców.

Tło historyczne

Rasa jest uważana za własność swojej ojczyzny - Irlandii, aw Anglii te majestatyczne psy są w służbie w rezydencji monarchów. Jednak historia rasy rozpoczęła się na długo przed założeniem Irlandii i co najmniej 400 lat przed początkiem naszej ery. Celtowie wędrujący po Europie Środkowej "odnotowali w historii" nie tylko ich temperament, ale także gigantyczne psy myśliwskie - Celtyckie Ogary. Uważa się, że to koczownicze oddziały przybyły na wyspy Wielkiej Brytanii, które stały się przodkami wilczarzów irlandzkich.

To jest interesujące! Strażnik "Liść koniczyny" tradycyjnie przysłuży się samcom wilczaków irlandzkich. Psy są obowiązkowymi uczestnikami parad, głównych oficjalnych wydarzeń i imprez charytatywnych.

Pierwsza pisemna wzmianka o charta (łapy) charty pochodzi z pióra cesarza Rzymu. W liście władca opisuje duże, szczeciniaste psy przywiezione do stolicy w żelaznych klatkach. Czworonogi były używane do wykładniczego przynęty dzikich zwierząt. Być może pomysł przynęty psów jest barbarzyński, ale dzięki tej cholernej rozrywce pojawiło się wiele współczesnych ras. W tym samym czasie pojawiają się wzmianki o prezentacji szczeniąt olbrzymich chartów jako prezent dla monarchów.

To jest interesujące! Celtowie, Rzymianie, Irlandczycy i Anglicy, którzy żyli na początku naszej ery, nie mogą być nazywani hodowcami, ale specyficzny charakter hodowli psów jest nadal widoczny. Piękno psa oceniano na podstawie jego cech roboczych. Wiadomo, że wilczarze wczesnego irlandzkiego mogą być dowolnego koloru, mają miękkie i długie włosy. Najważniejszą rzeczą, którą oceniano u psów, jest wielkość, siła i szybkość.

Popularność rasy wzrosła tak bardzo, że Oliver Cromwell, który obawiał się o stado irlandzkich wilczaków, zakazał ich eksportu z terytorium Wielkiej Brytanii (1652). Polowanie na emocje doprowadziło do całkowitego zniszczenia. Wilczarze irlandzkie przeszły szkolenie z użyciem dużych dzikich zwierząt i służby wojskowej. Szybka nauka i niesamowita siła fizyczna pozwoliły na wykorzystanie wilczurów w walkach bojowych.

To jest interesujące! W opowiadaniu znajdują się odniesienia do "masowej rzezi" z udziałem wilczarzy. Na przykład w 1561 r., Kiedy polowano na jelenie, ponad 200 psów zostało wykorzystanych jako drużyna.

W połowie XIX wieku kwestia przetrwania rasy stała się oczywista. Brak polowań doprowadził do stopniowego zaniku gigantów. Wielbiciel Wilczarzów, pan Richardson, zrobił śmiały krok. Mężczyzna opublikował artykuł o swojej ulubionej rasie i osobiście zajął się przywróceniem puli genów. Richardson cudem zdołał odnaleźć Brana, starą suczkę wilczura irlandzkiego. Branowe dzieci stały się głównymi producentami i "genetyczną bazą" dla odrodzenia rasy.

To jest interesujące! W wielu źródłach, Barn jest wymieniony jako ostatni rasowy przedstawiciel rasy.

Kolejnym krokiem w przywracaniu wilczura irlandzkiego było napisanie standardu rasy w 1885 roku. W tym samym roku założono klub hodowlany kilka miesięcy wcześniej, którego głównym zadaniem było utrzymanie hodowli i zachowanie cech użytkowych psów. Oba wydarzenia były możliwe dzięki staraniom Agustusa Grahama - fana wilczarze irlandzkiego, hodowcy i rasy kompetentnej. Zauważ, że opis rasy autorstwa Grahama był tak dokładny, że jest używany do dnia dzisiejszego w praktycznie niezmienionej formie.

To jest interesujące! Każdego roku najlepszy przedstawiciel rasy, prezentowany na tradycyjnym pokazie, otrzymuje nagrodę Grahama.

Wygląd

We współczesnym świecie każdy może zobaczyć, jak wygląda Wilczarz irlandzki, znajdując w internecie zdjęcia i filmy dotyczące rasy. Możesz zbliżyć się do rasy na międzynarodowych wystawach, ale właściciele tych majestatycznych czworonożnych twierdzą, że piękno i umysł rasy można odczuć. Psy rasy Irish Wolfhound są uważane za gigantyczne, ale muszą zachować zwinność, wytrzymałość i wdzięk. Wysokość i waga psów jest ograniczona minimalnym zakresem:

  • Mężczyzna: 79 cm (korzystnie 81-86 cm); 54,5 kg.
  • Suka: 71 cm; 40,5 kg.

To jest interesujące! Pomimo dezaprobaty Międzynarodowego Klubu Psów (FCI), standard rasy ma porównanie ze Szkockim Greyhoundem (Dearhound). Zgodnie z zasadami FCI, każdy standard powinien być niezależny i nie mieć odniesień do innych ras, ale podobieństwo irlandzkich wilczaków i szkockich chartów jest nie do podważenia. Być może w przyszłości standard rasy zostanie zmieniony.

Standard rasy

  • Głowa - noszony wysoko i dumnie, wydłużony kształt. Czoło jest umiarkowanie szerokie, istnieje bruzda, ale nie wyróżnia się. Kufa nie jest zbyt wąska, równa, opada głęboko. Przejście od czoła do twarzy ledwie zauważalne, niskie. Orbity są słabo wyrażone, mięśnie żucia są silne. Kufa ozdobiona jest sztywnymi włosami.
  • Zęby - dobrze rozwinięte, zgodne z wzorem stomatologicznym, gładkie, białe. Preferuje się zgryz nożycowy bez przerwy, ale dozwolona jest prosta.
  • Nos nie jest zbyt duży, z otwartymi okrągłymi nozdrzami.
  • Oczy są małe, zaokrąglone, skóra powiek jest pigmentowana. Powieki są dobrze zaciśnięte. Tęczówka w brązowej palecie, w harmonii z kolorem wełny, preferuje bogaty ton.
  • Uszy - forma, która nazywa się "róża". Ucho podnosi się o 1/3, reszta chrząstki jest wycofywana, zaokrąglona końcówka jest obracana do przodu. Podczas pracy uszy są dobrze uniesione u podstawy i obrócone do przodu.
  • Ciało jest prostokątne, ale nie zbyt wydłużone. Szyja jest dość długa, szeroka, umięśniona, zakrzywiona, co nadaje piesowi szlachetny wygląd. Kłąb wyraził się słabo, z powrotem proporcjonalnie długi, niezbyt szeroki. Klatka piersiowa jest tak niska, jak to możliwe, umiarkowanie szeroka, dobrze rozwinięta, żebra są odsunięte. W okolicy lędźwiowej niewielki wzrost, część biodrowa jest szeroka i mocna. Linia pachwinowa jest schludna i napięta, ale nie "sucha".
  • Kończyny - długie, proporcjonalnie grube, bardzo muskularne. Przednie nogi znajdują się pod ciałem, obwód ramienia jest szeroki z dobrze rozwiniętymi mięśniami, a łokcie są ustawione ściśle równolegle. Aparat biodrowy jest dobrze rozwinięty, mięśnie uda są wydłużone, kolana i piszczel są pod naturalnym kątem, długie stawy skokowe są raczej niskie, bardzo silne, równolegle do ciała. Szczotki są zaokrąglone, palce zgięte, zmontowane. Pazury są krótkie, zakrzywione, mocne.
  • Ogon ma naturalną długość, średnią grubość, lekko wygięty w ostatniej trzeciej (szabla), dobrze zarośnięty. Pośpiech nisko, na poziomie ciała lub na wysokim poziomie.

Rodzaj płaszcza i koloru

Włosy Ostevogo o średniej długości, strukturze i sztywności różnią się zonarno. Na pysku (broda i brwi) wełna jest jak drut, na łapach i bokach jest mocna, w jamie brzusznej jest bardziej miękka i elastyczna. Dopuszczalne kolory wełny irlandzkiego wilczarza są opisane przez normę w odniesieniu do "własnych" kolorów i palety kolorów psów towarzyszących:

  • Czysty biały wilczarz irlandzki jest rzadkością, najczęściej wełna uzyskuje jasnobeżowy odcień.
  • Płowy, jasny i ciemny szary, szaro-niebieski (ciemny).
  • Od czerwonego do żółtego, jasnoczerwonego, piaszczysto-czerwonego.
  • Pręgowany

Wilczarze irlandzcy, którzy spędzili większość swojego życia na polowaniu, nabyli dość gęsty podszerstek. Dolna warstwa wełny powinna odpychać wodę, pomagać w utrzymaniu stałej temperatury ciała, chronić przed wiatrem i słońcem. Ponadto kolor określa się na podstawie koloru podkładu, jeśli nie ma dokładnej pewności. Na przykład większość szarych osobników to pręgowce.

Charakter i trening

Liczne recenzje właścicieli i fanów gigantów odzwierciedlają niezwykle pozytywną charakterystykę rasy. Jednak nie zapominaj o popularnych plotkach, na przykład, jeśli pies jest duży, to jest zły i niebezpieczny. Postać wilczura irlandzkiego jest podwójna, jest spokojnym i kochającym psem w rodzinie, ale śmiertelnym zagrożeniem dla wroga. Nie będziemy jednak siać błędnych przekonań, wilczarz irlandzki nie jest najlepszą opcją do pilnowania domu, nie należy inwestować w niego krwiożerczości, nie powinien przechodzić kursu ochronnego i wartowniczego (ZKS). Szlachta przekazywana przez tę rasę przez wieki nie zasługuje na takie wykorzystanie. Nie zapominaj, że brutalne usposobienie i umiejętność zabijania ofiary są "wcielone" w pulę genową tych majestatycznych psów, nigdy nie prowokują, a tym bardziej nie zachęcają do agresji Irish Wolfhound!

Zwróć uwagę! Współczesny wilczarz irlandzki jest uważany za towarzysza, zrównoważony, powściągliwy, przyjazny, myślący. Plotki o zabójczych wilczarzach to tylko plotki!

Wilczarz irlandzki pokazuje swój arystokratyczny temperament w wieku 3-4 miesięcy i jest to optymalny czas na rozpoczęcie aktywnego treningu. Pies powinien być przeszkolony przez osobę, która nie żałuje czasu na nawiązanie kontaktu. Pomimo wielkości, wilczarz irlandzki jest bardzo wrażliwy. Dla psa nie ma gorszej kary niż ignorowanie, resentowanie lub dezaprobata właściciela. Kara fizyczna nie może być stosowana a priori, w przeciwnym razie szkodzisz psychice czworonogom. Zwierzęta są tak wrażliwe, że często chorują z właścicielem. Należy zauważyć, że wilczarz irlandzki nie toleruje samotności, a przymusowa separacja może zakończyć się całkowicie namacalną chorobą fizyczną.

Zwróć uwagę! Wilczarz irlandzki jest uważany za rasę łatwą do nauczenia, ale jak pokazuje doświadczenie właścicieli, oddział może potrzebować powtórzyć przebieg szkolenia ogólnego (OKD), aby osiągnąć "dojrzałość moralną".

Szczenięta ras olbrzymich rosną bardzo powoli, a dopiero w wieku 2-3 lat można rozpoznać prawdziwego wilczura irlandzkiego. Być może późniejsze dorastanie jest głównym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę w edukacji. Z jednej strony jest szczeniak przed tobą, z drugiej strony, w wieku jednego, to dziecko waży poniżej 50 (lub nawet więcej) kilograma. Oprócz bezpośredniego szkolenia istotną rolę odgrywa uspołecznienie psa, to znaczy jego adaptacja do środowiska, ludzi, dzieci i innych zwierząt. Dla nieznajomych czworonogi są przyjazne, a nie strzeżone. Dzieci są słabością irlandzkich wilczaków i pomimo wielkości pies nigdy nie skrzywdzi ludzkiego dziecka. Jeśli chodzi o zwierzęta, pytanie jest kontrowersyjne i zależy od wychowania, "standardowy charakter" współczesnego Wolfhounda jest raczej ograniczony w odniesieniu do psów i kotów.

Konserwacja i pielęgnacja

Wilczarz irlandzki nie jest wrażliwy na warunki. Pies może bez problemu wsiąść do mieszkania (jeśli pozwala na nagranie materiału), w ciepłej budce i wolierze. Jednak wszystkie opcje powinny być połączone z spacerami i wspólną zabawą z właścicielem. Ważnym warunkiem treści jest nauczenie szczeniaka innym członkom rodziny, początkowo czworonożni będzie tylko dla właściciela. Adaptacja nie jest przeprowadzana z powodu agresji (nie ma takich problemów), ale w przypadku nagłego odejścia, leczenia lub oddzielenia od zwierzaka z jakiegokolwiek innego powodu.

Jedzenie tak dużego psa jest ważnym i nieco przerażającym pytaniem. W rzeczywistości dorosły wilczarz irlandzki nie je tyle, ile może się wydawać, ale hodowanie szczeniaka jest naprawdę trudną i drogą nauką. Kupując szczeniaka z pokoju dziecinnego, masz gwarancję, że będziesz polecać zwierzaka na super wysokiej jakości paszy przemysłowej. To zalecenie powinno być ściśle przestrzegane przez co najmniej pierwsze 2-3 tygodnie adaptacji w nowym domu. Ważne jest, aby kupować karmę tej samej marki, którą psy karmią hodowcy.

Po wstępnej adaptacji należy podjąć decyzję, która dieta zostanie utrzymana. Istnieje kilka opcji: sucha lub mokra żywność przemysłowa, naturalna żywność w postaci owsianki lub konserwy. Ważne jest, aby zrozumieć, że nie można łączyć żywności przemysłowej i naturalnej również wtedy, gdy nie zaleca się karmienia "suszeniem" suplementów witaminowych. Sporządzanie diety z naturalnych produktów jest trudniejsze i stanowi główny problem w dawkowaniu witamin i pierwiastków śladowych. Biorąc pod uwagę tempo wzrostu szczeniaka rasy Irish Wolfhound, karmienie naturalnymi produktami oznacza:

  • Dieta wzbogacona o "materiał budowlany" dla kości - wapń, potas, fosfor. Złożone dodatki do pasz można kupić w aptece weterynaryjnej lub sklepie zoologicznym.
  • Dzienne spożycie witamin z grupy B. Zwykle szczenię karmi się suplementami witamin o różnym składzie, naprzemiennie między nimi przez określony czas.
  • Karmienie produktów mlecznych.
  • Udział masowy białek zwierzęcych w diecie co najmniej 50%.
  • Ścisła kontrola wagi - stawy ledwo dojrzewają, a waga psa szybko rośnie. Nawet najmniejszy nadmiar jest obarczony uszkodzeniem stawów, często nieodwracalnym.
  • Regularne konsultacje z hodowcą / weterynarzem / ekspertem w zakresie tempa wzrostu, przyrostu masy ciała i dostosowania diety.

Ważne! Nigdy nie karm swojego szczeniaka przed spacerem i starannie kontroluj ładunek. Wilczarz irlandzki jest przeciwwskazany do przeciążenia stawów.

Opieka nad twardym psem jest minimalna. Dla zachowania estetycznego piękna zaleca się przycięcie brwi i brody, w przeciwnym razie wystarczy cotygodniowe czesanie włosów za pomocą szczotki z długimi zębami. Pieprzeniu sezonowemu towarzyszy odnowienie podszerstka i wymaga starannego czesania. Kąpiel 3-4 razy w roku. Nawet jeśli pies mieszka w mieszkaniu, procedury higieny nie powinny być nadużywane. Przy prawidłowym odżywieniu, wydaliny skóry wilczura irlandzkiego nie mają silnego zapachu, a specjalny kombinezon może być użyty do ochrony przed zanieczyszczeniem w niekorzystnych warunkach pogodowych.

Szczególną uwagę przywiązuje się do zdrowia zębów, zwłaszcza jeśli pies ma już 5 lat. Kamień nazębny należy niezwłocznie usunąć, kontaktując się z przychodnią weterynaryjną. Obowiązkowa profilaktyka zębów - karmienie higienicznych "słodyczy", miękka chrząstka lub czyszczenie specjalną pastą. Oczy i uszy są codziennie sprawdzane i czyszczone w razie potrzeby. Zaczerwienienie błony śluzowej oczu, biel źrenicy, nadmierne szczotkowanie uszu, niepokój psa i regularne potrząsanie głową są sygnałem do natychmiastowego odwołania się do weterynarza.

Zdrowie

Choroby właściwe irlandzkim wilczarzom, najczęściej z powodu genetyki. Co więcej, doświadczenie sugeruje, że im starsza jest rasa i im częściej była ona na skraju wyginięcia, tym większy "bukiet" patologii "haftowany" w DNA zwierząt. Oczekiwana długość życia na 6-8 lat więcej niż wyraźnie odzwierciedla rzeczywisty obraz. Należy rozumieć, że gen wieku nie istnieje, a długość życia zależy od wielu wskaźników, w tym od wielkości rasy. Im większy pies, tym mniej żyje - stawy, naczynia, tkanka serca i inne narządy "szybciej się zużywają".

Powszechne patologie wilczura irlandzkiego są bardziej niż typowe dla wszystkich ras olbrzymich:

  • Odwrócenie żołądka lub jelit - śmiertelny stan, który zagraża psom usługowym z szeroką klatką piersiową. Wszystkie narządy wewnętrzne są utrzymywane w naturalnej pozycji przez więzadła. Jeśli masa żołądka lub jelit przekracza maksymalną wartość posiadaną przez więzadła, narząd lub jego część zachodzi na siebie. Najbardziej typową sytuacją, która może zakończyć inwersję, są uruchomione lub aktywne gry po karmieniu. Pies może zostać uratowany, jeśli patologia zostanie zdiagnozowana na czas. Zazwyczaj pierwszym objawem jest odmowa jedzenia i wzdęcia jamy brzusznej. Przeprowadza się pilną operację, aby zapobiec śmierci tkanki.
  • Choroba Willebranda jest patologią prowadzącą do nagłego krwawienia naczyniowego. Choroba jest często porównywana z hemofilią z powodu ciężkiego krwawienia, które trudno jest zatrzymać. Wyróżnia się trzy stopnie choroby, przy czym nagła śmierć jest prawie gwarantowana. Brak współczynnika von Willebranda jest dziedziczony.
  • Zespół Woblera - uszkodzenie rdzenia kręgowego z powodu nieprawidłowego tworzenia (deformacji) kręgów. Niedożywienie lub czynnik dziedziczenia może prowadzić do rozwoju zespołu, ale nie jest możliwe określenie dokładnej przyczyny rozwoju.
  • Zapalenie kaletki łokciowej - wypełnienie błony śluzowej łokcia płynem. Patologię zatrzymuje się przez wypompowanie płynów i leczenie steroidami. Jeśli terapia zawiodła, usunięto kaleczkę. W przypadku braku leczenia płyn jest wchłaniany w ciągu sześciu miesięcy, a worek śluzowy zmniejsza się i staje się trudniejszy. Zazwyczaj takie "uderzenie" nie przeszkadza psu w prowadzeniu pełnego życia.
  • Zaburzenia hormonalne, najczęściej brak hormonów tarczycy (niedoczynność tarczycy).
  • Kardiomiopatia rozrodcza (DCMP) jest prawdopodobnie najczęstszą chorobą serca u dużych ras. Przyczyną może być wiek, stres, niewłaściwa zawartość, nienormalne obciążenia, w rzeczywistości porażka robaków. Dotknięte mięśnie serca tracą swoją pierwotną elastyczność, co prowadzi do stagnacji krwi i niewydolności układu krążenia. W zależności od rodzaju choroby zmiana może obejmować komory, ściany i zastawki mięśnia sercowego. Choroba jest nieuleczalna, ale częściowo zatrzymana przez terapię.
  • Problemy z układem mięśniowo-szkieletowym - dysplazja stawu biodrowego, dysplazja i osteochondroza stawów barkowych, kostniakomięsak, dyslokacje.
  • Problemy skórne - piodermia, malassezjalne zapalenie skóry. Obie patologie mają charakter bakteryjny, a patogeny znajdują się na skórze zwierzęcia. Przyczyny nagłego ataku własnego "nośnika" są niejasne, ale istnieje przypuszczenie, że katalizatorem jest grupa bakterii gronkowcowych.
  • Problemy z oczami - zaćma, przekręcenie / wynicowanie wieku.

Wilczarz irlandzki - zdjęcie

Charakterystyczny rasa Wilczarz irlandzki

Wilczarz irlandzki jest dużą rasą psów myśliwskich. Ma olbrzymi wzrost, ma mocną i pełną wdzięku sylwetkę, długie nogi, dzięki którym może biegać szybko i jest po prostu niezastąpiony podczas polowania na wilki.

Dobry strażnik i towarzysz, jednak ta odważna rasa jest całkowicie pozbawiona agresji wobec człowieka. Obcy może być przerażony ogromnym wzrostem psa. Ten gigant jest uważany za maskotkę sił zbrojnych Irlandii.

Wilczarz irlandzki to starożytna rasa, urodził się ponad 2 tysiące lat temu. Wyhodowała dla polowania na najbardziej niebezpiecznych drapieżników Irlandii - wilki i dzika. Dzięki jego bystremu wzroku i mocnym łapom mógł łatwo pokonać wroga. Legenda głosi, że tych olbrzymów używa się do polowania na olbrzymiego irlandzkiego łosia, ale tak naprawdę to tylko fikcja.

Jego narodziny są tajemnicą dla trenerów psów. Być może starożytni Rzymianie, którzy przywieźli psy z Wielkiej Brytanii do Metropolii, by walczyły na arenie cyrkowej, i sprowadzili tych brodatych "brodatych" gigantów. W Irlandii strzegli osad i polowali na duże drapieżniki.

Inna wersja, mówią, że Wilczarz irlandzki został wprowadzony do Irlandii przez Celtów około 500 pne. W tamtych czasach rasa nosiła nazwę "Irish Hound", "Wolfhound", "Ku" - co znaczyło silny pies.

Wilczarz irlandzki posiadał ogromną siłę i odwagę. Żołnierze podburzyli ich wrogom, a wilczur rzucił jeźdźca nieprzyjaciela bez problemu. Poszli do bojowych oddziałów, strzegli twierdzy jako wartownika.

Legenda o wilczarzu irlandzkim

Zdjęcie Irish Wolfhound w serwisie

O jego męstwie i wyczynach wiele legend. Najpopularniejsza opowieść opowiada o tym, jak król angielski John the Landless przyniósł księciu Walii dar małego wilczura "Levellin".

Książę nazwał psa Gelert, który stał się jego ulubionym i lojalnym przyjacielem. A dla jego małego synka niania i obrońcy.

Pewnego dnia król poszedł na polowanie, pozostawiając Gelerta w domu. W tych trudnych czasach w lasach było dużo wilków. Czasami wydawało się, że jest ich więcej niż ludzi i psów. Stanowili zagrożenie zarówno dla myśliwego, jak i dla tych, którzy zostali w domu.

Zbliżając się do domu, książę ujrzał zwierzaka pędzącego mu naprzeciw, machającego ogonem. Ale zabrudzony pysk psa jest bardzo zaniepokojony właścicielem. Na czele wpadł do domu do kołyski swego syna, ale była pusta. Smutek i smutek chwycił księcia, zdecydował, że jego ulubiony kawałek dziecko.

W jednej chwili zasmucony ojciec chwycił swój miecz i zabił psa. Uśmiercając, wierny pies wygłosił długie, żałobne wycie, z którego dziecko się obudziło, śpiąc pod łóżeczkiem. Książę ukląkł i zobaczył wielkiego martwego wilka, który został ugryziony przez swojego ulubieńca, ratując syna swego pana.

Rozumiejąc horror tego czynu, książę nie pamiętał samego siebie z żalu. Nakazał postawić pomnik wiernym Gelertowi, posąg stoi po dzień dzisiejszy, a miejsce jego pochówku zostało nazwane na jego cześć, Beth-Gellert.

W Europie wilczarze to rzadkość, a wielu szlachciców marzyło o otrzymaniu ich jako prezentów.

W 1641 roku wilczarz irlandzki został przedstawiony Francji, przedstawiony kardynałowi Richelieu.

W 1652 r. Cromwell, który doszedł do władzy, zabronił rasie usunięcia jej z Anglii pod groźbą kary śmierci.

Po kilku stuleciach, po zniszczeniu swojego szarego wroga, pozostawiono go bez głównego celu - polujących wilków. Co spowodowało degenerację rasy.

W 1862 r. Kapitan brytyjskiej armii D. Graham zaangażował się w hodowlę i restaurację tej rasy. Z biegiem czasu udało mu się poprawić wiele cech, z wyjątkiem zręczności.

W XVIII wieku, kiedy wilczarz irlandzki prawie zniknął, hodowcy przejechali go greyhound, duński dog i szkocki chart.

Nowo upieczony wilczarz irlandzki odzyskał popularność w Ami.

Irish Wolfhound Standard i opis rasy

Photo Wilczarz irlandzki w polu

Rodzaj sylwetki: elegancki, silny, muskularny.

Ruch: lekki, energiczny.

Głowa: długa, prosta, trzymana wysoko; czołowe kości czoła nieznacznie zaznaczone, ze słabą depresją między oczami.

Szyja: długa, mocna, muskularna, dobrze wysklepiona, bez podgardla lub luźnej skóry pod gardłem.

Kufa: wydłużona, umiarkowanie zwężona.

Szczęki i zęby: zgryz nożycowy, górny rząd zębów ściśle przykrywa dolny.

Uszy: małe, w kształcie róży.

Ciało: długie, dobrze zakrzywione żebra.

Powrót: długi, prosty.

Lędźwie: lekko wypukłe.

Zad: wystarczająco szeroki pomiędzy maclacami (są to dwie kości w okolicy zadu, lub innymi słowy - talia, które można wykorzystać do określenia tłustości psa, jeśli trudno jest odróżnić talię, makroki nie są wykrywane, a żebra znajdują się pod grubą warstwą tłuszczu i nie są wyczuwalne - czas na umieszczenie na diecie).

Klatka piersiowa: głęboka, umiarkowanie szeroka.

Żebra: dobrze zakrzywione.

Ogon wilczarza: długi, lekko zgięty w górę bliżej końca, średniej grubości, gęsto pokryty włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, silne, długie.

Łopatki: muskularne, pochyłe. Łokcie skierowane do tyłu, nie zwracające się ani do środka ani na zewnątrz.

Kończyny tylne: muskularne, proste.

Łapy: duże, zaokrąglone, stoją prosto. Palce ciasno upakowane w kulkę. Pazury są mocne, zakrzywione.

Wełna: szorstka na ciele. Na nogach, na głowie, nad oczami i na brodzie, włosy przypominają drut.

Mężczyźni: muszą mieć dwa dobrze rozwinięte jądra całkowicie zstępujące do moszny.

Kolor irlandzki Wilczarz

Wilczarz irlandzki ma neutralny kolor neoklasyczny, w tym:

  • Szary
  • Czarny
  • Motley
  • Rude
  • Żółto-brązowy
  • Pszenica
  • Biały

Wilczarz irlandzki

Z natury irlandzki wilczarz czuły, zrównoważony i życzliwy. Nawet zaskakujące jest to, że taki gigant jest istotą bardzo wrażliwą i wrażliwą.

Jest dość trudny do podrasowania, ale jeśli się złości, natychmiast staje się niebezpiecznym wrogiem. Bardzo oddany właścicielowi i jego rodzinie. Dobry strażnik i strażnik, ale nigdy nie spieszą się z osobą, jest bardzo ufny i życzliwy ludziom. Nie ma agresji na osobę, tylko wtedy, gdy poczuje prawdziwe zagrożenie dla właściciela, natychmiast przejdzie do swojej obrony.

Wilczarz irlandzki ma wysoką inteligencję, jest niezależny i niezależny, dlatego od wieku szczeniąt musi wiedzieć, kto jest szefem w domu. Wilczarz ma raczej powolne dojrzewanie, większość z nich pozostaje szczenięta dłużej niż rok, chociaż z wyglądu jest już ogromną osobowością. Trening musi się rozpocząć od pierwszych dni pojawienia się domu. Musi być posłuszny poleceniom gospodarza. Przy odpowiednim leczeniu są silnie przywiązani do osoby i wierni mu przez całe życie.

Główna zasada - nigdy nie pokonuj psa. Jeśli nie odniesiesz sukcesu w edukacji, skontaktuj się z profesjonalistami. Doświadczona osoba nauczy ją posłuszeństwa.

Wilczarz irlandzki bardzo kocha dzieci właściciela, wiele dziecinnych psikusów cierpi, jeśli dziecko jest zmęczone, po prostu wstanie i pójdzie do przeciwległego kąta lub pokoju. Ale biorąc pod uwagę ogromny rozmiar, nigdy nie zostawiaj z nim małego dziecka.

Dobrze się dogaduje z innymi zwierzętami domowymi, kotami i psami innych ras.

Rasa jest bardzo spokojna, prawie nie szczeka i nie hałasuje nad drobiazgami. Pomimo dużych rozmiarów jest dość kompaktowy w mieszkaniu. To prawda, że ​​jako łóżko jesteś zobowiązany dostarczyć mu osobną sofę. Duża waga nie pozwala mu długo leżeć na solidnej posadzce lub podłodze.

Chodzenie z wilczarzem powinno odbywać się co najmniej dwa razy dziennie przez 40-50 minut. Spacery są spokojne, bez większego stresu.

Jeśli jesteś zapracowaną osobą i spędzasz więcej czasu w pracy niż w domu, weź sobie inne zwierzątko, które jest dobrze tolerowane przez samotność, takie jak papuga lub chomik.

Wilczarz irlandzki musi komunikować się z właścicielem. Nie można go zamknąć w ciasnym mieszkaniu i tylko czasami spacerować. Duża rasa potrzebuje dużo miejsca. Nieprawidłowa treść spowoduje zakłócenia fizyczne i emocjonalne.

Chcąc założyć wilczura irlandzkiego, musisz zrozumieć, że duże zwierzę to wielka odpowiedzialność. Zadaj sobie pytanie, czy możesz zapewnić mu dobre odżywianie, opiekę, wizytę u weterynarza, wycieczki terenowe i, co najważniejsze, poświęcić wystarczająco dużo czasu, aby nie czuł się opuszczony. Potrzebują towarzystwa osoby, w przeciwnym razie stają się nieposłuszni z nudów i zaczynają robić figle. Na przykład jeden roczny szczeniak może zmiażdżyć pokój w ciągu godziny. Dobrze wyszkolony wilczarz irlandzki może brać udział w wystawach, konkursach na posłuszeństwo, próbach terenowych.

Wilczarz irlandzki późno staje się dorosły. Po roku mogą skakać, a potem rok na trening. Oczywiście nie są one tak szybkie jak Borderleus czy Golden Retriever, ale są bardzo uparte. Tak więc zręczność może stworzyć godną konkurencję nawet dla najbardziej zręcznych ras, a te osoby, których właściciele poświęcili swoje życie, aby zajmować nagrody.

Do utrzymania Irlandczyków pasuje prywatny dom z ogrodem lub przestronnym dziedzińcem. Wyciągaj regularnie z natury. Wielu właścicieli irlandzkich wilczaków nie poluje, ale uwielbia oglądać swój olbrzymi galop, co daje zwierzęciu prawdziwą przyjemność.

Wilczarz irlandzki Opieka i konserwacja

Photo Wilczarz irlandzki w prywatnym domu

Wilczarz irlandzki ma sztywny, przypominający drut ochronny płaszcz i miękki podszerstek. Płaszcz doskonale chroni ciało przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas polowania i ścigania dzikich zwierząt, ukąszeń komarów i bąków, zamoczenia, zimna i zabrudzenia.

Nie ma prawie żadnych osobliwych zapachów "psów". Nie plączą się w maty i łatwo się rozczesują.

Strzyżenie: Irlandzka twarda wełna nie jest ścinana, ale tylko przycięta, 2 razy w roku, wiosna jest jesienią. Przycinanie odbywa się za pomocą palców, noża przycinającego lub usuwania.

Nóż do przycinania przypomina ząbkowany nóż o różnych wysokościach i częstotliwościach zębów. Nóż nie jest ostry, aby nie przeciąć wełny, ale służy jako zamiennik palca wskazującego - w celu ułatwienia procesu wyciągania płaszcza.

Regularne czesanie wełny za pomocą noża wyszczuplającego zapewni jej zadbany wygląd, usunie podszerstek i martwe włosy. Wielu hodowców uważa za wygodne wręczanie noża w kształcie "rybiego ogona". Osoby, które ukończyły karierę wystawową, mogą ciąć.

Konieczne jest czesanie 2 - 3 razy w tygodniu za pomocą metalowego grzebienia i szczotki wykonanej z naturalnego włosia, aby utrzymać sześć w czystości. Podczas czesania poprawia się krążenie krwi, usuwa się martwe włosy, a zwierzak cieszy się przyjemnym masażem.

Przede wszystkim, czesanie wełny za pomocą metalowego grzebienia, musisz zacząć od głowy, następnie przejść do ciała, dobrze przeczesać wzdłuż boków, głowę do ogona, a następnie przejść do kończyn. Trzymaj grzebień pod kątem ściśle w kierunku ruchu.

Następnie myjemy wełnę szczotką z naturalnym włosiem, najpierw na wełnie, a następnie w kierunku wzrostu. Mokra szmata może usuwać nagromadzony kurz i brud.

Rzadko kąpie się 1-2 razy w roku, ponieważ jest zanieczyszczony lub przed pokazem szamponem dla ras szorstkowłosych. Wełna nie jest miękka, w przeciwnym razie straci niezbędną ochronę, więc klimatyzator nie jest używany.

Dla ogromnego wzrostu odpowiednie jest czyszczenie na sucho. Suchy szampon najpierw wciera się w wełnę, a następnie dobrze czesać grzebieniem.

Po karmieniu wytrzyj twarz wilgotnym ręcznikiem, aby usunąć resztki jedzenia z brody.

Po spacerze umyć genitalia i łapy prysznicem.

Pazury są obcięte 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Zbyt długie pazury są podzielone na kilka podejść. Pamiętaj, aby monitorować stan pazurów, z natury są one dość zakrzywione, a długi wzrost może powodować dyskomfort podczas chodzenia.

Zęby regularnie sprawdzają. Zdrowe dziąsła o przyjemnym różowym zabarwieniu bez krwawienia.

Zęby są czyszczone 1 raz w tygodniu, przy użyciu szczoteczek do zębów dla psów za pomocą szczoteczki do zębów lub opuszki palca. Do mechanicznego usuwania płytki nazębnej żućmy kości do żucia.

Uszy regularnie sprawdzają, wytrzeć wnętrze zlewu wilgotną watą bawełnianą, usuwając kurz i siarkę. Jeśli z ucha wydobywa się nieprzyjemny zapach, występuje nadmiar siarki, wycieka ciecz lub pies potrząsa głową, ocierając się o podłogę, należy poprosić lekarza weterynarii o pomoc.

Łapy po chodzeniu myją i sprawdzają poduszki łapy pod kątem obrażeń. Włosy między palcami należy usunąć, aby palce zostały zebrane w kulkę. W okresie zimowym smaruję płatki łap olejem roślinnym, aby zapobiec pojawieniu się pęknięć.

Oczy regularnie sprawdzane. Spłucz raz w tygodniu wilgotną, miękką ściereczką zwilżoną rumiankiem lub herbatą z ciepłą wodą. Zdrowe oko bez zakwaszenia, zaczerwienienia i nadmiernego łzawienia. Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Od najmłodszych lat uczymy procedur, w przeciwnym razie u dorosłego wilczura irlandzkiego po prostu nie da się poradzić.

Po zabiegach higienicznych, chwal go i traktuj z ulubioną delikatnością.

Kleszcze i pchły są niebezpieczne dla zdrowia, regularnie leczą wilczura irlandzkiego z ektopasożytów. Po przejściu przez las lub park, zawsze sprawdzaj swojego zwierzaka pod kątem obecności pasożytów. Szczególnie dokładnie zbadaj pachy, szyję, brzuch, okolice genitaliów i uszu.

Pchły powodują reakcje alergiczne, zapalenie skóry, ciężki świąd, anemię i choroby zakaźne.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby - piroplazmozy (babeszjozy). Są szczególnie aktywne i niebezpieczne wczesną wiosną - latem - jesienią.

Znalezienie kleszcza, nie panikuj. Jeśli masz taką możliwość, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem. Usunie tyknięcie, sprawdzi i będzie w stanie analizować obecność piroplazmozy.

W domu możesz samemu usunąć zaznaczenie:

  • Nałóż na niego olej roślinny.
  • Przy pomocy pęsety lub kleszcza, który jest dzisiaj modny i wygodny, chwyć głowę bliżej skóry i delikatnie odkręć kleszcza od ciała ruchem okrężnym.
  • Sprawdź ranę, aby zobaczyć, czy głowa pozostała, i potraktuj ją środkiem antyseptycznym.

Przez kilka następnych dni obserwuj zdrowie wilczura irlandzkiego. Jeśli jest aktywny, je z apetytem, ​​nie ma temperatury, wszystko jest w porządku.

Ale zauważając następujące objawy:

  • Odmowa jedzenia i picia
  • Wysoka temperatura ciała (39 - 41 stopni)
  • Letarg, apatia do wszystkiego, co się dzieje
  • Czerwono - brązowy mocz
  • Żółknięcie białek oka

Natychmiast udaj się do weterynarza, w przeciwnym razie pies może umrzeć bez pomocy medycznej.

Fundusze na pchły i kleszcze są kilku rodzajów:

  • Krople (nakładane na obszar kłębu 1 raz w miesiącu, nie kąpać się przez 10 dni)
  • Spray (przed pójściem na piechotę są traktowani wełną, leżakiem i ubraniami)
  • Tabletki (do środka, do 12 tygodni)
  • Obroża (chroni przy stałym zużyciu nawet do 7 miesięcy)

Preparaty dobiera się w zależności od wagi zwierzęcia i najlepiej skonsultować się z weterynarzem przed zakupem.

Odżywianie Irish Wolfhound

W kwestii żywności właściciel wilczura irlandzkiego musi podejść odpowiedzialnie. U dużych ras problemy z kończynami są bardziej powszechne, dieta dobierana jest tak zbalansowana, jak to tylko możliwe i wzbogacona o niezbędne substancje i minerały.

Oczywiście najłatwiej jest skonsultować się z hodowcą, który sprzedał szczeniaka, niż nakarmić wilczarza. Odpowiedzialny hodowca z pewnością zaoferuje pomoc i doradzi najlepsze dla najmłodszych.

W przypadku wilczura irlandzkiego istnieją dwa rodzaje karmienia:

  • Suche gotowe potrawy
  • Naturalne jedzenie

Oczywiście oba mają swoje plusy i minusy. Gotowa żywność powinna być tylko klasą premium, a zatem nie jest tania.

Jego zaletą jest to, że nie musisz poświęcać czasu na gotowanie, jest już zrównoważony w witaminach i pierwiastkach śladowych.

Naturalne produkty również nie są tanie, a właściwe proporcje witamin i minerałów będą zawsze musiały być obliczane samodzielnie, a czas poświęcony jest na gotowanie. Zawsze wiesz, z czego gotowane jest jedzenie. W każdym razie, jaki rodzaj żywności wolisz, pamiętaj, nigdy nie mieszaj suchej karmy i naturalnej żywności z karmieniem wodą.

Jak dobrze rozwija się dieta rosnącego organizmu, zależy od jego zdrowia i dobrego samopoczucia w przyciąganiu życia. Młody organizm musi otrzymywać składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania. Niewłaściwe karmienie prowadzi do krzywicy, słabej budowy kości, słabego wzrostu i niedostatecznego rozwoju mięśni.

Liczba karm szczeniąt Wilczarz irlandzki:

  • do 1,5 miesiąca - 6 razy dziennie
  • 2 - 3 miesiące - 4 razy dziennie
  • 3 - 6 miesięcy - 3 razy dziennie
  • po 6 miesiącach - 2 razy dziennie
  • po roku karmione są 2 razy dziennie

Irlandczycy powinni być karmieni dopiero po przejściu, świeżo przygotowanym jedzeniem w temperaturze pokojowej. Zapewnij stały dostęp do wody pitnej.

Porcję należy spożywać w zaroślach przez 20 minut, w przeciwnym razie należy wyjąć miskę z jedzeniem w lodówce do następnego karmienia.

Skonsultuj się z weterynarzem, jakie witaminy są niezbędne do pełnego rozwoju.

  • Chude mięso, królik, wołowina, kurczak (parzony lub gotowany)
  • Niskotłuszczowy twarożek
  • Ryby morskie bez kości
  • Zieleń
  • Warzywa
  • Owoce
  • Kashi (kasza gryczana, ryż)
  • Tłuste mięso
  • Wędzone mięso
  • Słodycze
  • Nadmiar soli
  • Przyprawy
  • Ryba rzeczna
  • Rurkowe kości
  • Rośliny strączkowe
  • Chleb
  • Czekolada

Irish Wolfhound Disease

  • Odwrócenie żołądka (cierpi na wzdęcia, gdy gaz gromadzi się w jego żołądku, żołądek może puchnąć do tego stopnia, że ​​będzie musiał natychmiast zostać hospitalizowany, karmić wilczura irlandzkiego małymi porcjami i postawić miseczkę nieco ukośnie)
  • Choroba von Willebranda (krzepnięcie krwi)
  • Osteochondroza barku (choroba wrodzona prowadząca do choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego)
  • Zwichnięcie rzepki
  • Zaćma
  • Wady stawu biodrowego (proces, w którym staw biodrowy rozwija się nienormalnie i powoduje ból i kulawiznę u zwierząt)
  • Migotanie przedsionków (zaburzenie rytmu serca)
  • Pyoderma (infekcje skóry)
  • Mięsień kościsty (rak kości kończyn lub szkieletu wyrostka robaczkowego)
  • Niedoczynność tarczycy (tarczycy wytwarza niewystarczającą ilość hormonów)
  • Zespół Woblera (uraz kręgosłupa w szyi, który powoduje osłabienie, a nawet paraliż)
  • Inwersja powieki (rzęsy rosną wewnątrz i drażnią gałkę oczną)

Szybkie zmiany związane z wiekiem mogą powodować problemy z sercem, nieprawidłowy wzrost kości i raka.

Czytaj Więcej O Psach

Co karmić Yorkshire Terriera

Szkolenie Yorkshire terriery są małymi zabawnymi zwierzętami towarzyszącymi towarzyszom. Właściciele powinni dbać o okruchy i dbać nie tylko o ich piękną sierść, ale także o dietę. I tutaj jest wiele subtelności, które powinny być brane pod uwagę przy wyborze zbilansowanego menu dla zwierzaka.

Brit dla psów

Szkolenie Zarejestruj się, aby zostawić opinię.
Zajmuje mniej niż 1 minutę.W kanale Brit są dostępne dwa kanały paszowe: Brit Premium (premium) i Brit Care (super premium).
W pierwszej linii Brit Premium - pasza dla kurcząt do 40-45%, w hipoalergicznej jagnięcinie 31% - co przemawia na korzyść tego producenta.