Treść

Kareliańskie fińskie łowy husky - opieka nad fotografią i rasą

Kareliańskie fińskie psy rasy husky są naprawdę pięknymi i eleganckimi psami, szczególnie szczeniętami karelskich fińskich psów rasy husky.

Przedstawiciele tej rasy mają niewielki rozmiar, a także radosny i energiczny charakter.

Początkowo karelski fiński husky był używany jako łowca lub rybak, jako doskonały partner.

Opis tej rasy sugeruje, że istnienie tej rasy było wielokrotnie zagrożone, jednak fani i jej zwolennicy stale gorliwie próbowali ją ratować.

Ze względu na niewielki rozmiar i prawdziwą rześkość tych psów dziś są wysoko oceniane przez myśliwych. Mają inną nazwę - szpic fiński.

Szczegółowy opis

Przedstawiciele tej rasy mają średnią wysokość, suchą, ale bardzo potężną sylwetkę.

Są bardzo energiczne i mobilne, a karelski-fiński husky charakteryzuje się doskonałą reakcją, a także orientacją podczas polowania.

Jej zauważalna jakość jest podstawową pasją myśliwską, gdy jest bliska swojego pana.

Ma silne przywiązanie do swojego właściciela, nie toleruje chamstwa i zaniedbania, tak naprawdę nie ufał obcym i nieznanym ludziom.

Potrafi polować na ptaki, zwierzęta i dzikie zwierzęta.

Jest w stanie polować na własną rękę i jest doskonałym towarzyszem.

Na widok gry zaczyna ją szczekać. Pies jest żywy, energiczny, odważny i niezwykle odważny - jakie są jego zalety.

Nie postrzegają szczególnie ludzi z zewnątrz, nie są złośliwi i nie agresywni w stosunku do nich, ale stale ich obserwują, ponieważ im nie ufają.

Wymiary

Pies waży od 12 do 13 kilogramów (samce), od 7 do 10 kg - suki.

Samiec zyskuje na wysokości od 44 do 50 centymetrów, samica - od 39 do 45.

Jednak idealna wysokość psa to 47 cm, a suka 42 cm.

Głowa jest mocna, ma mały rozmiar i spiczasty kształt.

Czaszka - rozszerza się do obszaru uszu, nieco wypukły kształt po bokach, a także z przodu.

Kufa nie jest szeroka, wymawia się dolną szczękę; linia czoła i kufy są równoległe; jest niewielka bruzda na czole; mały, ciemno czarny nos; cienka i sucha linia warg, która pasuje ciasno; są właścicielami dobrej pigmentacji; mocna szczęka i mocne, symetryczne zęby.

Ugryzione nożyczki, ciasno.

Spójrz - odróżnia Raskososti i uważność.

Uszy - wysokie, stale stojące, spiczaste, małe, zawsze w ruchu.

Mięśnie szyi są dobrze rozwinięte. Mężczyźni mają obroże.

Chód - wyraźny, szczególnie u mężczyzn.

Plecy są krótkie, ale proste i mocne. Huskie mają głębokie piersi, zakrzywione żebra.

Ogon, z reguły, jest pochylony do przodu, leżąc na powierzchni grzbietu. Jeśli się wyprostuje, musi dotrzeć do stawu skokowego.

Linia kończyn - prosta i równoległa. Obcisłe i aktywne łopatki, które są dostarczane bezpośrednio.

Łapy - lekko zaokrąglone, "kot", na którym znajdują się małe palce. Klocki są w kolorze czarnym, elastyczne, pokryte wełną na boku.

Skóra jest gęsta, sąsiadująca bez zmarszczek.

Pies wyróżnia się gładkością i łatwością poruszania się. W pogoni za zdobyczą zaczyna szybko galopować.

Długość płaszcza na ciele jest dłuższa, płaszcz jest na wierzchu skóry. Szyja i plecy to obszary z twardszej wełny. Na głowie husky płaszcz jest krótszy, tutaj jest bardziej gęsty. Długi, gęsty i krzaczasty ogon.

Kolor podszerstka jest lekki, zauważalnie miększy i delikatniejszy.

Łajka - właściciel złocisto-czerwonego lub ognistoczerwonego koloru.

Brzuch, klatka piersiowa, kości policzkowe, gardło i wewnętrzne części uszu są lżejsze wełny.

Standard jest uważany za biały protochiny w klatce piersiowej, a także małe białe oznaczenia na stopach.

Postać

Karelo-fiński husky ma prawie takie same cechy jak inne myśliwskie myśliwskie, ale te psy są bardzo pobudliwe.

Są to żywe, emocjonalne, mobilne, inteligentne i ostrożne zwierzęta.

Kochają czystość, są przywiązani do swojego miejsca, piękni strażnicy.

Ten rodzaj rasy jest silnie uzależniony od właściciela, chce, aby zawsze był zadowolony, ale nie traci poczucia własnej wartości.

Doskonale zauważa, jak odnoszą się do niej, jest bardzo wzajemnie. Szczenięta uważnie słuchają drużyn, w tym momencie nie rozumieją, kto jest ich właścicielem, nie uważają go za swojego patrona.

Jednak z biegiem czasu, gdy szczeniak dojrzewa, staje się niezależny i niezależny. Z reguły zmiany te rozpoczynają się od czterech lat, w okresie pełnego ukształtowania zwierzęcia. Nie tylko fizyczne, ale także mentalne.

Ta rasa nie jest posłusznym innym gatunkiem, gotowym do poruszania się u stóp właściciela.

Czasami właściciele nie lubią takiej niezależności i ich punktu widzenia, ale należy się z tym pogodzić, jest to normalne w tym przypadku, jak sama natura ułożyła.

Taki zwierzak pokazuje z przyzwyczajeniami, że nie potrzebuje instrukcji właściciela, że ​​podczas polowania i mieszkania przylega do swojego reżimu, polegając na swoim myśleniu.

On potrzebuje spokojnego i łagodnego podejścia, musi być traktowany uczciwie i cierpliwie.

Husky zwykle przestają ufać człowiekowi, jeśli coś z nią zrobią, jest źle traktowana lub niesprawiedliwie karana na całe życie.

Galeria zdjęć

Energetyczne jasne psy strażackie o doskonałych instynktach myśliwskich na pewno znajdą swoich wielbicieli. Sugerujemy, aby cieszyć się naturalną gracją tych zwierząt w powyższym wyborze zdjęć.

Kareliańsko-fińska Laika: idealny pomocnik podczas polowania

Kareliańsko-fińska Łajka (fiński szpic, Karelka) jest średniej wielkości psem myśliwskim. Charakteryzuje się przenikliwością i życzliwością, a także zestawem ważnych cech myśliwskich.

Historia pochodzenia

Karelski-fiński husky dostosowuje się do każdych warunków pogodowych

Ta rasa psów jest hodowana na terytorium byłego ZSRR. W jej formacji brali udział przedstawiciele rdzennych rdzennych mieszkańców północno-zachodnich terytoriów, a także importowany szpic fiński. Przodkowie Karelski-fiński Laika uważane starokorelskie, Ołoniec fiński pies „ptak”, który wiele w regionach Arkhangelsk i Leningrad, Karelii i sąsiedniej Finlandii.

W pewnym momencie rasa powstała naturalnie na ograniczonym obszarze. Czerwonogłowi myśliwi z powodzeniem zdobyli żywność i mieszkali pod gołym niebem. W procesie selekcji naturalnej pozostały najbardziej inteligentne i odporne osoby z dobrymi umiejętnościami łowieckimi. Później ludzie z ich pomocą zbierają leśne ptaki łowne, zwierzęta futerkowe.

Stado karelskich fińskich psów jest w stanie poradzić sobie nawet z niedźwiedziem.

Pod koniec XIX wieku fińscy myśliwi H. Sandberg i H. Roos przyprowadzili do Helsinek dwa takie psy husky. Po 12 latach psy te zostały uznane za osobną rasę i zarejestrowane jako szpice fińskie. W połowie ubiegłego wieku "grzyby" stały się niezwykle popularne. Zostały nabyte na polowanie i jako zwierzęta towarzyszące.

W latach 20. ubiegłego wieku w Związku Radzieckim, pomyśleli o hodowli "swojej" rasy. Hodowcy zabrali się do pracy, co zaowocowało karelskimi fińskimi psami husky o doskonałych walorach handlowych. W tym samym czasie przyjęto tymczasowy standard rasy.

W czasie wojny zmniejszyła się liczba Karelów. Po wojnie, praca na skale w ZSRR wznowione, a w 1959 roku pies uzyskany z parzeniem Metysów Karelski pies na niedźwiedzie i szpic fiński, stał się mistrzem rozległym kraju, to hodowcy postanowili aktywnie korzystać wybór fińskich psów ras.

W 2006 roku Federacja Rosyjska Kennel (RKF) i Fiński Związek Kynologiczny (SKZ) przyszedł do wspólnej decyzji o uznaniu Karelski pies na niedźwiedzie i rasy szpic fiński jeden - „szpic fiński”.

Nie wszyscy hodowcy i trenerzy psów z Rosji zatwierdzili tę decyzję, ponieważ w rzeczywistości oznaczało to zniknięcie rasy karelijsko-fińskiej. Jednak fakt, że szpic fiński jest standaryzowany przez międzynarodową organizację psów FCI, umożliwił właścicielom psów pokazywanie swoich zwierząt na międzynarodowych wystawach i konkursach.

Obecnie w Rosji jest wielu zwolenników koncepcji rasy krajowej, która, jak zawsze, stosować się do „radzieckiego” standardowego Karelski-fińskiego psa i nie aprobują używania szpic fiński w hodowli.

Opis i standard rasy (kolory, wysokość w kłębie, waga)

Specjalna gruba wełna na spodniach i ogonie

Płaszcz psa jest błyszczący. Jest długi i gruby wzdłuż ciała, a krótki na głowie i nogach. Na szyi, ramionach i tylnej okładce najtwardsze. Podszerstek jest miękki i bogaty.

Standardowe parametry rasy:

Kolory zawierają wszystkie odcienie czerwieni: od złotego do ognistej cegły. W tym przypadku kolor z tyłu jest zawsze jaśniejszy niż na klatce piersiowej, brzuchu, ogonie i tylnej części ud.

Obecność białych znaczników na łapach i tych samych rowków na klatce piersiowej oraz obecność czarnych włosów na uszach i wokół oczu, a także wzdłuż linii kręgosłupa, jest uznawana za akceptowalną

Postać

Dzięki odpowiedniej edukacji Twój Karelka będzie w stanie zrozumieć Ciebie i Twój nastrój.

Karelskie fińskie psy mają cudowny charakter, którego głównymi cechami są:

  • mobilność, witalność i wydajność;
  • odwaga, ale dyskretna;
  • umiarkowana agresywność wobec osób postronnych;
  • przywiązanie do właściciela i jego rodziny;
  • umiejętność uchwycenia nastroju właściciela i właściwego zachowania.

Czerwony husky zawsze cierpi z powodu rozłąki, a gdy jest brutalnie leczony, staje się uparty i trudny do kontrolowania.

Dzięki odpowiedniej edukacji psy te dobrze dogadują się z innymi zwierzętami mieszkającymi w domu i przyjaźnią się z dziećmi. Są uważni i jeśli uznają coś niebezpiecznego, na pewno pozwolą właścicielowi poznać, szczekając. Karelskie fińskie psy mają silne nerwy i dobrą pamięć. Wyróżniają się lojalnością i życzliwością, dlatego w Europie i USA są uważane za jedne z najlepszych psów towarzyszących.

Opieka i konserwacja

Fińsko-Karelski Łajka czuje się świetnie w wolierze, ważne jest, aby zapewnić wszystkie niezbędne warunki

Pies może żyć w wolierze, ale idealnie dopasowuje się do warunków mieszkania. Życie pod jednym dachem z ludźmi ma pewne zalety. Pies zaczyna rozumieć tę osobę coraz szybciej.

Opiekując się husky, należy pamiętać, że:

  • konieczne jest okresowe odrobaczanie i szczepienie zwierzęcia;
  • potrzebuje stałego miejsca, gdzie jest wygodne łóżko i miska z wodą. Ważne jest, aby nie znajdował się w przeciągu.

Pies pracujący musi być okresowo leczony środkami przeciw pchłom i kleszczami. Można go po prostu wyposażyć w kołnierz z impregnacją przeciwpasożytniczą. Bardziej szczegółowo o pielęgnacji wełny, a także pazurach, oczach i zębach zostanie ona omówiona w rozdziale poświęconym pielęgnacji.

Co karmić

Psy muszą mieć surowe kości.

Czerwony husky jest wybredny w żywieniu. Jego optymalna dieta składa się z produktów takich jak:

  • chude mięso pokrojone na małe kawałki, które czasami można zastąpić kiełbasą i kiełbaskami niezawierającymi wieprzowiny;
  • surowe kości - duże, z resztkami mięsa, ale bez ostrych krawędzi;
  • podroby. W stanie surowym mogą być zwykłym pokarmem, a w postaci suchej mogą być używane jako przysmak;
  • zboża z gryki, prosa i ryżu, które można gotować zarówno na szybkim bulionie, jak i z dodatkiem niewielkiej ilości oleju roślinnego;
  • produkty mleczne, w tym twarożek;
  • warzywa i owoce w postaci świeżej, gotowanej i suchej;
  • krakersy z chleba żytniego.

Nie dawaj psu:

  • rurowe kości;
  • świeże mleko;
  • masło;
  • słodycze.

Jeśli chodzi o suchą karmę, opinie hodowców są podzielone. Z jednej strony, lepiej jest karmić psa myśliwskiego naturalnymi pokarmami, ale z drugiej strony specjalne produkty mają pełny i zrównoważony skład, a także oszczędzają czas. Eksperci uważają, że obie opcje są prawidłowe, najważniejsze jest trzymanie się tylko jednego z nich. Karmienie mieszane może prowadzić do poważnych zaburzeń trawienia, ponieważ produkty naturalne i przetworzona żywność są inaczej trawione.

Pielęgnacja

Dbanie o karelyjsko-fińską Łajkę nie jest szczególnie trudne:

  • Jego wełna nie ma silnego specyficznego zapachu, ale wymaga uwagi właściciela. W okresie jesiennego i wiosennego roztopu wymagane jest codzienne czesanie grzebieniem i puhokerką. Zimą i latem wystarczy tygodniowe czesanie. Matowe i luźne włosy, takie jak łupież, mogą oznaczać brak witamin i pierwiastków śladowych w menu, a także dowody na alergie pokarmowe.
  • Psy kąpią się dwa razy w roku, a także przed udziałem w wystawie lub przy silnym zanieczyszczeniu. Częste zabiegi wodne są niepożądane, ponieważ usuwają naturalną kompozycję ochronną ze sierści psa. Po tym, jak pies podczas polowania pływał w naturalnym zbiorniku, należy go oblać czystą wodą. Wełna karelskich fińskich psów husky nie jest ścinana ani oskubana.
  • Pazury co miesiąc należy wycinać przeciętnym nożem do pazurów, a następnie czyścić pilnikiem do paznokci. Podkładki palców i piętek są sprawdzane i wycierane mokrą szmatką po każdym wyjściu na ulicę.
  • Pielęgnacja oczu jest wymagana, jeśli śluz gromadzi się w rogach. W takich przypadkach należy delikatnie przetrzeć je czystym kawałkiem gazy zanurzonym w ciepłym bulionie z rumianku. W przypadku silnego łzawienia i wydzielania ropnej zwierzę należy pokazać weterynarzowi.
  • Zęby są czyszczone specjalnymi kośćmi do żucia. Solidne jedzenie i świeże pomidory będą doskonałą metodą zapobiegania twardej płytce nazębnej.
  • Uszy również nie mogą zostać zignorowane. Powinny być sprawdzane codziennie pod kątem ciał obcych i uszkodzeń, a 2-3 razy w miesiącu, aby wytrzeć od środka (płytko!) Czystym, mokrym tamponem.

Wychowanie i szkolenie

Zespół "Sit" jest jednym z podstawowych, psy uczą się szybko.

Pies uczy się pierwszych komend od wieku pięciu miesięcy, kiedy może już świadomie skoncentrować się na ludzkim nosicielu.

Szkolenie myśliwskie powinno rozpocząć się od pokazu skór zwierzęcych i ptasich piór. Pies musi je wąchać, smakować. Bardzo ważne jest, aby nauczyć psa brzmieć jak strzał z szczeniaka. Jeśli chodzi o wstępne leczenie bestii, lepiej wprowadzić go bliżej wieku sześciu miesięcy. Trening rozpoczyna się od małych zwierząt i ptaków, a następnie pokazuje większe. Aby stymulować rozwój cech łowieckich u psa, dozwolone jest żywe zwierzęta lub ich zwłoki. Techniki łowiectwa są lepiej absorbowane, gdy szczenię łączy się z doświadczonym psem.

Aby się nie nudzić, potrzebują gier i długich biegów, a także wycieczek przyrodniczych. Jest to szczególnie ważne w przypadku psów w pomieszczeniach.

Ważne jest kształcenie zwierzaka tak, aby poczuł prymat osoby i traktował go jak lidera. W przeciwnym razie prawdopodobne są problemy z posłuszeństwem.

Choroby i leczenie

Pomimo tego, że psy te wyróżniają się wytrzymałością i dobrym zdrowiem, mają predyspozycje do następujących dolegliwości:

  • zwichnięcie stawu kolanowego;
  • choroby oczu;
  • alergie na niektóre pokarmy;
  • epilepsja.

Wskazówki dotyczące zapobiegania i leczenia można uzyskać od lekarza weterynarii.

Ile żyć

Uważa się, że psy tej rasy żyją w wieku 10-12 lat, a przy odpowiedniej pielęgnacji osiągają wiek 15 lat.

Hodowla

Szczenięta Psy rasy flikańsko-karelskiej są bardzo zabawne, czasami bardzo trudno je uspokoić

Czerwony husky jest bardzo popularny w krajach Europy Północnej oraz w północno-zachodniej części naszego kraju. To wyjaśnia znaczną liczbę szkółek do hodowli tych psów.

Ten husy karelijsko-fiński, którego rasa zostanie udokumentowana, można kupić;

  • hodowcy, którzy hodują Karelów;
  • Właściciele, którzy poprzez kluby hodowli psów, znajdują parę dla swojego zwierzaka, otrzymując w rezultacie czystą hodowlę.

Krycia

Zgodnie z zasadami hodowli rodowodowej dopuszcza się kojarzenie psa na sekundę, a najlepiej na trzecią ruję, z:

  • Suka musi być progresywnie z góry, a także zaszczepiona nie później niż 8 miesięcy temu;
  • Ważne jest, aby pies był zdrowy, ponieważ od niego zależy stan jego potomstwa.

Noszenie szczeniąt trwa 62-65 dni, ale czasem trwa do 72 dni. Pies należy do niepłodnych ras (1-6 dzieci w miocie), więc bycie słonkiem może być ledwo zauważalne nawet w późniejszych okresach.

Opieka szczeniaka

Ważne jest, aby właściwie wychować psy od urodzenia.

Szczenięta powinny spożywać mleko matki przez okres do 1-2 miesięcy, chociaż hodowca nie jest rzadkością, aby karmić go od 3 tygodni. Odbywa się to z zamiarem, aby przyszły właściciel, kupując na przykład sześciomiesięczne zwierzę, otrzymał mniej lub bardziej niezależne szczenię, niezależnie od matki. Jednak ważne jest dbanie o zdrowie suki, więc przyjmowanie dzieci powinno nastąpić nie wcześniej niż 1-1,5 miesiąca.

Głównym pokarmem młodego husky jest surowe mięso w kawałkach, z wyjątkiem wieprzowiny, która nie powinna być zbyt duża. Ponadto istnieją inne zasady żywienia:

  • W wieku 2-3 miesięcy duże, gładkie kości lub kości z mięsem są już dozwolone, aby szczeniak mógł z nimi "pracować". Dają kurczaka bez kości, ponieważ mogą zranić przełyk.
  • Płatki owsiane są lekko solone, rozcieńczone bulionem lub doprawione mięsem, w przeciwnym razie pies nie wykazuje zainteresowania pokarmem.
  • Małe produkty nie dają małe, więc mają relaksujący wpływ na jelitach.
  • Jeśli chodzi o produkty mleczne, warzywa i owoce, są one stosowane tak jak dla dorosłych.
  • Ważne jest, aby przyzwyczaić psa do zieleni ze szczeniactwem, wtedy będzie to o wiele trudniejsze.
  • Lepiej jest wziąć jaja przepiórcze (1-2 kawałki) i podawać je raz w tygodniu.
  • Ryby są również podawane raz w tygodniu, a morze świeże, a rzeka gotowana.

Ważne jest, aby pamiętać, że pies powinien zawsze mieć świeżą wodę w misce. Pokarm pozostawiony po karmieniu, po 15 minutach, należy usunąć, aby szczeniak przyzwyczaił się do reżimu.

Dokładna liczba karmień zależy od wieku psa:

Kareliańska fińska Łajka - opis rasy, charakterystyka, opieka, zdjęcia szpic Karelski-fiński i wiele więcej

Szpic fiński (lub jak to się nazywa - karelski-fiński szpic lub kareliańsko-fiński laika) jest przyjaznym, dociekliwym i wesołym zwierzakiem. Na zewnątrz jest podobny do lisa, co widać na wielu zdjęciach. Ponadto jest dobrym myśliwym. Ze względu na jego wiele pozytywnych cech znalazł miłość wielu hodowców psów. Cena szpicu fińskiego, wygląd i cechy charakteru są przedmiotem zainteresowania potencjalnych hodowców.

Galeria ras psów - zdjęcia szpicu fińskiego

Historia rodzi fińskiego szpicla

Pierwsze wzmianki o szpicu karelijsko-fińskim pochodzą z 1657 roku. Pierre la Martignard, podróżnik z Francji, natomiast w Finlandii, zauważył i opisał psy o ciemnoczerwonym kolorze. Były to psy myśliwskie hodowane przez mieszkańców Suomi. Z biegiem czasu liczba zwierząt gospodarskich zaczęła spadać. Ale rasa nie zniknęła całkowicie. Renesans i systematyczne eliminacje rozpoczęły się w 1880 roku. Specjalne zasługi przypisuje się fińskim myśliwym Hugo Zandbergowi i Hugo Roosowi. Pod koniec XIX wieku rasa jest uznawana przez klub psów w Finlandii.

W 1897 r. Zmieniono standard rasy szpiców fińskich. Na początku XX wieku psy przywieziono do Anglii. W 1935 roku Angielski Związek Kynologiczny rejestruje farego karelskiego fińskiego zwanego szpicem fińskim.

Od 1950 r. Rasa dostaje dystrybucję w Stanach Zjednoczonych, w Holandii. Najpopularniejsza rasa w ich ojczyźnie - w Finlandii.

W Rosji fiński szpic znany jest jako husarii karelijsko-fińskiej. W rzeczywistości są to dwie różne rasy, ale w Rosji zostały uznane za jedno. Nazwa pochodzi od Republiki Karelów i Finlandii, gdzie te psy były rozdawane. Jako niezależna rasa powstała w latach 60. karelska fińska laika. W 2006 roku Fiński Związek Kynologiczny i Związek Psów Rosji podpisały porozumienie, zgodnie z którym rosyjskie zwierzęta hodowlane zostały uznane przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Krytyków Psów.

Opis rasy Fiński szpic, charakterystyka husky Karelo-Finnish

Szpic fiński jest uroczym, zabawnym psem o przyjaznym, bojowym charakterze i gęstych ciemnopomarańczowych włosach. Jedna z niewielu północnoamerykańskich ras Laponii i Północnej Karelii. Cóż, dla cierpliwych Finów, ten czerwony pies jest długoletnim przyjacielem i sprawdzonym pomocnikiem, powszechnym i znanym psem myśliwskim w życiu codziennym, nie tylko uhonorowanym w starym poetyckim eposie "Kalevala", ale także stał się narodowym symbolem i dumą Finlandii.

Postać faraona kareliańsko-fińskiego

Karelski-fiński pies husky to żywe, wesołe psy o dość poważnym charakterze i szacunku do samego siebie. Te psy będą miłe i czułe, jeśli właściciel również je zastosuje. Nie mogą być obrażeni i nieuprzejmie traktować ich. W najlepszym razie mogą stracić zaufanie do ciebie na zawsze, w najgorszym wypadku - stać się tchórzem. Szpic fiński musi być postrzegany jako psy samowystarczalne, aby były dobrym myśliwym. Przedstawiciele tej rasy są bardzo dobrymi towarzyszami rodzinnymi, są energiczni i niespokojni, lubią znajdować się w centrum uwagi. Łatwo też znaleźć wspólny język z innymi psami, lubią się bawić i igraszki z nimi.

Kolor szpic fiński

Fiński husky ma kolor czerwono-czerwony, głęboki pomarańcz lub złoty-czerwony. Preferencje w ocenie podczas mistrzostw są przyznawane osobom o jaśniejszym i bardziej nasyconym kolorze wełny.

Standardowa rasa Karelo-fińska Laika

  • Standard FCI FTsI nr 49 (08/09/1999)
  • Szpic fiński
  • ZASTOSOWANIE: Pies służy głównie do polowania na myśliwego, a także do małych zwierząt futerkowych, ptactwa wodnego i łososia. Namiętny myśliwy, zgodnie z grą, działa raczej niezależnie, ale mimo to współpracuje, wskazując na grę szczekaniem.
  • WRAŻENIE OGÓLNE: Poniżej średniej wysokości, prawie kwadratowe. Rodzaj dodatku jest suchy-silny, z dobrą posturą.
  • WAŻNE RELACJE: Długość ciała równa jest wysokości w kłębie. Głębokość klatki piersiowej jest nieco mniejsza niż połowa wysokości w kłębie. Długość kufy odnosi się do długości czaszki w przybliżeniu 3: 4. Czaszka jest nieco większa niż długość; jego szerokość jest równa głębokości.
  • ZACHOWANIE I TEMPERAMENT: Żywy, energiczny, odważny i nieugięty. Być może nieco powściągliwy stosunek do obcych, ale w każdym razie nie złośliwy.
  • HEAD
    • OKOLICA MÓZGU: Widziane z góry, jajowaty stopniowo rozszerzający się w kierunku uszu, najszerszy między uszami. Patrząc z przodu iz boku, czaszka jest lekko wypukła. Linie czoła i kufy są prawie równoległe. Przednia bruzda jest bardzo mała. Lekko zaznaczony łuk brwiowy i potylica.
    • PRZEJŚCIE Z LBA DO MORDE: Nieco wyraźny, krok między tyłem nosa a czaszką jest wyraźnie zaznaczony.
    • NOS MOCZOWY: Mały; czarny jak węgiel.
    • Kufa: wąska, sucha, równomiernie zwężająca się, patrząc od góry i boku. Tył nosa jest prosty. Żuchwa jest wyraźnie widoczna.
    • Usta: suche, ściśle przylegające i raczej cienkie. Dobra pigmentacja.
    • JAWS / TEETH / BITE: Szczęki są mocne. Zęby są dobrze rozwinięte i symetryczne; pełne uzębienie. Ciasny zgryz nożycowy.
    • SCOOLS: łuki jarzmowe lekko zaakcentowane.
    • OCZY: Średniej wielkości, w kształcie migdałów, lekko skośne, najlepiej ciemne. Wyraz jest żywy i uważny.
    • USZY: Osadzone dość wysoko, zawsze wyprostowane. Stosunkowo mały rozmiar, spiczasty, pokryty cienką warstwą wełny, bardzo ruchliwy.

  • SZYJA: Muskularna; u mężczyzn sprawia wrażenie raczej krótkiego, ze względu na kołnierz pokryty grubymi włosami, u samic - o umiarkowanej grubości. Gardło bez podgardla.
  • HULL
    • HOLKA: Wyraźnie zaznaczone, szczególnie u mężczyzn.
    • Grzbiet: dość krótki, prosty i muskularny.
    • Lędźwie: krótkie i muskularne.
    • CROUP: Średniej długości, dobrze rozwinięty i lekko nachylony.
    • PIERSI: Długie, głęboko sięgające prawie do łokci, niezbyt szerokie. Żebra są lekko zakrzywione; przednia część klatki piersiowej jest dobrze oznakowana, niezbyt mocna.
    • NISA LINE: Lekko dopasowany.

  • OGON: Silnie pochylił się do przodu od podstawy, opierając się na grzbiecie, następnie podąża w dół i lekko z powrotem przyciśnięty do uda, końcówka ogona sięga połowy uda. Kiedy ogon jest wyprostowany, osiąga poniżej około stawów skokowych.
  • Kończyny
    • KOŃCZYNY PRZEDNIE
      • WRAŻENIE OGÓLNE: Widziane z przodu, proste i równoległe. Kręgosłup umiarkowanej twierdzy. Łopatki nieco krótsze niż łopatki i przedramiona.
      • NOŻYCE: Ścisłe dopasowanie, bardzo mobilny, dość prosty zestaw.
      • Kości barkowe: Nieco krótsze niż łopatki. Lekko nachylony i silny.
      • LOCTIES: Umieszczony przed pionową linią narysowaną od najwyższego punktu ostrzy; wysłane ściśle z powrotem.
      • FOREARM: Dość silny, pionowy.
      • Nadgarstki: elastyczne.
      • POLA: Średniej długości, lekko nachylone.
      • KOŃCZYNY PRZEDNIE: Okrągłe stopy kota. Palce napięte i łukowate. Klocki są elastyczne, zawsze czarne, a boki pokryte są grubymi włosami.

    • TYLNE KOŃCZYNY
      • WRAŻENIE OGÓLNE: Kończyny tylne są mocne, widziane z tyłu, proste i równoległe, z umiarkowanie wyraźnym kątowaniem stawów. Kręgosłup umiarkowanej twierdzy. Biodra nieco dłuższe niż golenie.
      • HIPS: Średniej długości, dość szeroki, z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
      • KNEES: Do przodu, z umiarkowanie wyraźnymi kątami artykulacji.
      • BARY: Muskularny.
      • ZAŁĄCZNIKI OKRĄGŁE: Stosunkowo niskie, z umiarkowanie wyraźnymi kątami przegubu.
      • PLUS: Dość krótki, mocny i pionowy.
      • STAWKI WKRĘTNE: Nieco dłuższy niż przód, w przeciwnym razie taki sam. Złote pazury usunięte.

  • RUCH: Lekki, bez wysiłku zakrywaj powierzchnię ziemi. Pies porusza się z łatwością od kłusa do galopu, który jest najbardziej naturalnym chodem. Nogi poruszają się równolegle. Gdy aspiruje po meczu, pies gwałtownie przechodzi do szybkiego galopu.
  • SKÓRA: Wszędzie ciasno, bez zmarszczek.
  • POKRYWA WEŁNY
    • SZATA: Dość długa na ciele, uniesiona lub oddzielona od ciała, sztywniejsza na szyi i plecach. Na głowie i kończynach, krótko i mocno. Twardy płaszcz na łopatkach, szczególnie u mężczyzn, jest wyraźnie dłuższy i bardziej szorstki. Na grzbiecie ud (spodni) i ogona włosy są długie i grube. Podszerstek jest krótki, miękki, gruby i lżejszy.
    • UMASZCZENIE: Wełna na plecach ma kolor czerwony lub złoty, najlepiej jasny. Jaśniejszy odcień w wewnętrznej części uszu, w kościach policzkowych, gardle, klatce piersiowej, brzuchu, w obrębie kończyn, a także w tylnej części ud i ogona. Dozwolony jest biały rowek na piersi i małe białe znaczenia na łapach.

  • Wzrost i waga karelo-fińskiego husky
    • WYSOKOŚĆ W SALI: Idealna wysokość dla psów wynosi 47 cm, idealna wysokość suki wynosi 42 cm, z tolerancją ± 3 cm.
    • WAGA: mężczyźni w wieku 12-13 kg, kobiety w wieku 7-10 kg.

  • WADY:
    Wszelkie odstępstwa od powyższych punktów należy uznać za wady lub wady w zależności od stopnia ciężkości.

    • Ciężka głowa.
    • Szorstka kufa.
    • Niedorozwinięta dolna szczęka.
    • Uszy skierowane do przodu pod ostrym kątem, zawieszone na bokach lub z połączonymi końcami, wygięte do tyłu lub z długimi włosami na wewnętrznej stronie uszu.
    • Miękkie śródręcza.
    • Słaby lub zbyt ciasny ogon.
    • Długi, miękki, za krótki lub napięty płaszcz na ciele.
    • Ostre przejścia kolorów w kolorze.

  • WADY DYSKWALIFIKACYJNE:
    • Agresywne zachowanie wobec ludzi.
    • Miękkie końce uszu.
    • Nos koloru nadwozia.
    • Przekrój głowy lub przodozgryz.
    • Oczy są jasnożółte lub niebieskie.
    • Ogon z przerwą.
    • Duże białe znaczenia na piersi i / lub białe skarpety.
    • Obecność koloru w kolorze, który różni się znacznie od koloru głównego.
    • Faliste lub kręcone włosy na ciele.

  • UWAGA: Samce mają dwa normalnie wykształcone jądra w pełni umieszczone w mosznie.

Zdjęcia z husky Karelian-Fiński

Kareliańsko-fińska Laika jest ognistym i niesamowicie pięknym myśliwym.

Pochodzenie rasy Karelian-fińska Laika

Przodkowie husarii karelijsko-fińskiej pojawili się w XIX wieku na terytorium Finlandii, która wówczas należała do carskiej Rosji. Hodowcy Suomi początkowo zamierzali używać husky do polowania na ptaki i innej średniej wielkości zwierzynę. Z upływem czasu ludzie tacy jak oni pokazali, że nie byli pierwszymi łowcami, a fińscy eksperci postanowili zamienić je w dekoracyjne psy. Dla których aktywnie angażuje się w pojawianie się sympatii.

W XX wieku wybuchła rewolucja, upadło wielkie imperium, a Finlandia uzyskała niepodległość. Huskies pojawili się po obu stronach granicy i rozprzestrzenili się na północny zachód od ZSRR, przede wszystkim w Karelii. Tam zostali zauważeni przez lokalnych myśliwych. Okazało się, że jest to bardzo sprawny i szybki pies, który dobrze sobie radzi z rolą towarzysza łowcy-myśliwego, który specjalizuje się w zwierzętach futerkowych. Wzrost populacji husky. Należy zauważyć, że w ZSRR składali hołd nie tylko za jakość pracy, ale także za piękny wygląd psów. Lajki zaczęły aktywnie uczestniczyć w różnych wystawach.

Podczas Wielkiej Wojny Patriotycznej populacja karelskich fińskich psów husky niemal całkowicie zniknęła. Radzieccy treserzy psów uratowali rasę, a w latach 60. husky został pokazany krajowi. Niestety, karelski-fiński husky zarówno wtedy, jak i teraz są popularne tylko na północy kraju. Kup szczeniaki husky w regionach południowych jest prawie niemożliwe. Główni hodowcy psów husarii karelijsko-fińskiej koncentrują się na terytorium regionu Leningradu.

Opis karelijsko-fińskiej laika

Charakterystyka wzrostu: samice - 38-46 cm, mężczyźni - 45-52 cm, waga: kobiety - 8-11 kg, mężczyźni - 13-15 kg. Żyj średnio około 15 lat.

Kareliańsko-fińska Laika ma małą, mocną głowę, spiczastą postać. Czaszka jest zauważalnie powiększona w górnej części. Wąski pysk. Koniec nosa jest mały, zawsze czarny. Cienkie, zamknięte usta. Mocne szczęki i żuchwa są bardzo rozwinięte. Białe nawet zęby. Zgryz nożycowy, wyjątkowo napięty. Ciemne oczy, stosunkowo małe, lekko skośne. Ostre uszy, wysokie, małe. Chunky szyi. Proste i mocne plecy. Dość głębokiej klatki piersiowej. Przylegający do grzbietu, wygięty ogon. Proste, mocne nogi z miękkimi łapami kota. Nie ma zmarszczek na ciele psa.

Sierść ma średnią długość, jest sztywna i ma gruby zaskakująco miękki podszerstek, dłuższy na ogonie. Dopuszczalne kolory:

  • ognisty;
  • czerwony ze złotym odcieniem.
Karelian-fiński jak.

Kareliańsko-fińska Łajka: chów szczeniąt, dieta i trening

Karelo-fiński husky - najmniejszy z psów myśliwskich. Udowodniła, że ​​jest nie tylko doskonałym myśliwym, ale także doskonałym zwierzakiem.

Karelski fiński husky ma ładny wygląd i niewielkie rozmiary. To piękne zwierzę o grubych rudych włosach. Na zdjęciu widać, jak bardzo kareńsko-fińskie lubi.

Opis rasy

  • Wysokość w kłębie wynosi około 50 centymetrów, kobiety - nieco niższe;
  • Waga dorosłego zwierzęcia wynosi 12-13 kilogramów u samców i 8-10 u suk;
  • Mięśni husky są "suche", szkielet jest silny;
  • Kończyny są silne i dobrze rozwinięte. Siła spychająca tylnych nóg pozwala psu przyspieszyć w ułamku sekundy;
  • Ciernie silne, aż do stawów łokciowych;
  • Ogon to mały pierścionek i leży na plecach;
  • Szyja psa jest silna, potężna;
  • Głowa husky jest ciężka. Szerokie czoło gładko wpada w wąską twarz;
  • Uszy są małe, spiczaste, trójkątne. Pozycja stojąca;
  • Zazwyczaj nos ma kolor czarny, jednak jest wersja brązowa o jasnym kolorze;
  • Oczy owalne, małe rozmiary. Kolor oczu - brązowy lub brązowy, niezależnie od koloru;
  • Dobrze rozwinięta szczęka ma zgryz nożycowy;
  • Wełna ma gruby podszewkę, dzięki czemu włosy strażnika wystają na boki. Na głowie jest mniej płaszcza. Na szyi i "spodniach" - więcej;
  • Kolor zgodny z normą powinien być w odcieniach czerwieni. Obecność białych znaczeń na klatce piersiowej i ciemne paski na plecach i bokach;

Kupowanie szczeniaka husky

Na terenie Rosji jest wiele szkółek, a także kluby, w których można kupić takie zwierzątko. Przed wyborem szczeniaka musisz zapewnić pozytywne opinie z hodowli. Tylko w takiej instytucji można kupić karelian-fiński husky. Hodowla o dobrej reputacji zajmie się dalszą współpracą z właścicielem szczenięcia. Możesz również poprosić o pomoc w wychowaniu psa.

Dobrym narzędziem edukacji będzie film o treningu husky.

Zanim kupisz szczeniaka, musisz zdecydować o celu zakupu, a także o płci przyszłego zwierzaka. Jeśli musisz iść na polowanie, to lepiej jest wybrać na korzyść samca, ponieważ chłopcy nie mają pojęcia rui. U kobiet zdarzenie to ma miejsce dwa razy w roku, a pies "wypada z akcji" przez dwa lub trzy tygodnie.

Jeśli właściciel planuje hodować szczenięta, należy dokonać wyboru na korzyść samicy.

Jeśli planujesz polować na duże zwierzęta, to mężczyźni są na wagę złota. Są bardziej agresywne i odważniejsze. Natomiast węzły są ostrożne i nadają się do polowania na mniejsze zwierzęta.

W pozostałych chwilach zarówno samce, jak i samice husara karelskiego-fińskiego uważane są za dobrego łowcę i doskonałe zwierzę. Cena szczeniaka w Rosji - średni koszt szczeniaka to 20 tysięcy rubli.

Charakter husarii karelski-fiński

Karelo-fińska Laika ma wspaniały temperament. Jest to przyjazny pies, który nie wyobraża sobie swojego istnienia bez mistrza.

Z tego samego powodu zaleca się zabranie takiego towarzysza do wszystkich lotów, aby zwierzę nie musiało się nudzić w pojedynkę.

Huskie są bardzo dumni i wymagają szacunku dla swojej osoby. Gry z dziećmi są dozwolone tylko wtedy, gdy dziecko jest ograniczone i nie próbuje zamienić psa w pluszową zabawkę.

Edukacja Husky wymaga dużo czasu i wysiłku. Bezwzględne posłuszeństwo ze strony zwierzaka jest możliwe tylko dzięki wyraźnemu przywództwu właściciela. Jeśli właściciel zezwala na odpust i łatwo jest go przekonać w projektach psów, pies będzie zepsuty i niegrzeczny.

To bardzo nieokrzesany pies. Nie należy oczekiwać od niej absolutnego podporządkowania. Trening powinien być tak częsty, jak to możliwe, aby pies poczuł władzę właściciela.

Historia rasy mówi, że myśliwi wypuścili husky na niezależne poszukiwanie żywności. Jest to wyraźnie zaznaczone w naturze husky: są one niezależne i trwałe, łatwo poruszone i lekko porywcze. Na zdjęciu widać to w dumnej postawie psa i sposobie poruszania się.

Cechy straży karelian-fiński husky są dobrze rozwinięte. Dlatego ten pies zawsze jest czujny. Obcy są ostrożni i zimni. W przypadku adaptacji społecznej psa zaleca się zaznajomienie zwierzęcia z różnymi sytuacjami we wczesnym wieku. Konieczne jest zabieranie szczeniaka w transporcie publicznym i w zatłoczonych miejscach. Pies musi być w stanie odpowiednio reagować na hałas i kontrolować swój żar. Tylko w takich warunkach od szczeniaka wyrośnie śmiała karelska fińska laika. Zdjęcia szczeniąt pokazują, jak ciekawe są te zwierzęta dla innych.

To samo dotyczy kontaktu z innymi zwierzętami. Pies będzie uważał na wszelkie inne psy, jednak jego stosunek do otaczającej fauny będzie w większym stopniu zależał od wykształcenia.

Film Husky pokazuje główne cechy charakteru tej rasy.

Szkolenie karelski-fiński husky

Lubi szkolenia powinny obejmować wzajemny szacunek uczestników procesu. Przejawy agresji ze strony właściciela mogą trwale odwrócić psa od osoby. Jedynym dobrym wyjściem w hodowli rasy jest cierpliwość. Tylko niezliczone powtórzenia poleceń i niezłomność hosta dadzą pozytywny wynik.

Szkolenie takiego psa nie jest łatwe. Dlatego umiejętności szlifowania powinny występować nawet w domu. Zespoły muszą być rozdawane nawet w sytuacjach codziennych: "Usiądź" podczas karmienia, "Stań" po powrocie ze spaceru i przed myciem łap.

Fińskie upodobania są odporne na stres, więc możesz ćwiczyć zespoły tak długo, jak długo wystarcza cierpliwość właściciela.

Hunting husky rozpoczyna się w wieku pięciu miesięcy. Najlepszy ze wszystkich, jeśli robi to przygotowana osoba. Kurs zapewnia część teoretyczną i kończy się na polu, na którym pies będzie mógł doskonalić umiejętności.

Odpowiednio wyszkolony pies stanie się nie tylko dobrym myśliwym, ale także będzie w stanie chronić mieszkanie i członków rodziny o wysokiej jakości.

W edukacji domowej fińskiego husky ważne jest, aby wszyscy członkowie rodziny stosowali tę samą taktykę. To uratuje dom przed pojawieniem się przewrotnego przywódcy w obliczu czerwonego psa.

Co karmić szczenię rasowego

Psy rasy Husky szczeniaka powinny być zróżnicowane i kompletne. W wieku 2-3 miesięcy dziecko powinno otrzymywać jedzenie cztery razy dziennie. Z biegiem czasu liczba posiłków uległa zmniejszeniu. Za sześć miesięcy szczeniak zjada trzy razy dziennie. I dorosłego zwierzęcia - dwa razy.

Podstawą diety są:

  • Produkty mięsne - wołowina, kurczak;
  • Fermentowane produkty mleczne - twarożek, kefir;
  • Jaja kurze;
  • Kasza - kasza gryczana, proso, ryż;

Najlepiej mieszać składniki. Owsianka należy rozcieńczyć bulionem mięsnym i dodać drobno pokrojone kawałki mięsa.

Niewielka ilość sera, suszonych owoców, podrobów jest dopuszczalna jako karma lub promocja. Surowy wieprzowy husky lepiej nie karmić. Z kości musisz dać pierwszeństwo kościom surowej wołowiny. Obecność witamin ma ogromne znaczenie dla zdrowia i aktywności husky. Konieczne jest włączenie do diety gotowanych warzyw, ryb bez kości.

Nie zaleca się podawania mleka psu. Zakazane są również kości kurczaka, choć są one ulubionym przysmakiem psów tej rasy.

Gotowane mięso i kiełbasy mogą być obecne w diecie tylko w nagrodę, ale nie jako danie główne.

Kupując szczeniaka, musisz natychmiast zdecydować, co nakarmić karelski-fiński husky: suche jedzenie lub naturalna żywność. Cena pasz jest wysoka, a ich jakość nie zawsze spełnia oczekiwania.

Dlatego nie jest pożądane karmienie psa karmą suchą. Jeśli zajdzie taka potrzeba, okresy karmienia specjalistycznej żywności powinny być przeplatane z naturalną żywnością. Karma musi być wysokiej jakości. Optymalnie - nie mniej niż premium.

Resztki jedzenia muszą zostać usunięte w ciągu 10 minut po zjedzeniu psa. Świeża woda pitna powinna być zawsze dostępna dla zwierząt.

Czytaj Więcej O Psach

Niemiecki Game Terrier

Treść Skromny wygląd i wyjątkowe zdolności to jagdterrier, niemiecki pies myśliwski o interesującej, choć niezbyt długiej historii, który zasłużył na sławę prawdziwego myśliwego. Rasa dość rzadka powoduje zatem zainteresowanie i pewne pytania.

Dlaczego marzy się o dużym psie

Treść Pies jest niezawodnym przyjacielem i zabawnym towarzyszem, z którym nigdy nie będzie nudny i samotny. Duży pies jest także najlepszym strażnikiem i obrońcą na świecie. Po co marzyć o dużym psie, jakie wydarzenia zapowiadają taki "pies"?

Pasterz Shilonskaya

Treść Pasterz Shilonskaya - opis rasyShilonskaya Shepherd CharacteristicShilon Sheepdog jest obecnie dość rzadką rasą, która dopiero się tworzy. Nie został jeszcze uznany za niezależną rasę przez żaden duży klub hodowli psów, ale może już uczestniczyć w wystawach.