Szkolenie

Rasy psów, które nie szczekają

Wszyscy kochamy psy, ale my (i nasi sąsiedzi) nie lubimy słuchać, jak często szczekają na nowo. Jeśli szukasz spokojnego psa, pomyśl o tych 15 rasach, które ledwo szczekają.

1. Basenji

Jest to jedyna rasa psów, która naprawdę nie szczeka, po prostu nie wie, jak to zrobić. Rasy Basenji jest również znany jako "nie pies". Jednak zamiast szczekać, te psy wyją lub huczą, a jeśli są dozwolone, to dudnienie też może być dość denerwujące!

2. Bullmastiff

Jest to duży i atrakcyjny pies, który będzie wspaniałym obrońcą całej rodziny. Bullmastiff będzie węszył i wąchał, zamiast szczekać.

3. Deerhound (Scottish Greyhound)

Te rodzinne psy mają serce łowcy (a dokładniej mówiąc łowcy jeleni), ale mimo to są bardzo urocze i ciche, gdy są w domu. Z trefonem nigdy nie będziesz mieć problemów z silnym szczekaniem.

4. Chart afgański

Jeden z najpiękniejszych i najbardziej eleganckich psów, chart afgański jest bardzo sprytny i mocno przywiązany do swojej rodziny. Wiadomo, że te psy doprowadzają wszystko do skrajności, ale szczekanie nie jest częścią ich repertuaru.

5. Chiński Shar Pei

Oczywiście, jest to najbardziej pomarszczony pies, ale szczenięta Shar-Pei są bardzo spokojne i mocno przywiązane do swojego właściciela. Te psy szczekają tylko podczas zabawy lub gdy niebezpieczeństwo wydaje się nieuchronne.

6. Rhodesian Ridgeback

Rhodesian Ridgeback to silny i cichy pies, który wykorzystuje swoją wielkość i moc, aby chronić swoją rodzinę. Te psy to prawdziwi myśliwi, którzy uwielbiają zajęcia na świeżym powietrzu i nie będą mogli czekać na swojego pana, zwiniętego w kłębek.

7. Akita Inu

Akita jest dużym, potężnym i czujnym psem, który stał się japońskim symbolem narodowym. Ci futrzani przyjaciele są znani jako "milczący myśliwi" i zwykle milczą, jeśli nie ma poważnych powodów do niepokoju.

8. Clamber Spaniel

Na pierwszy rzut oka Clumber Spaniel wyjaśnia, że ​​po prostu nie może szczekać. Są to duże i przyjemne psy, które żyją zgodnie z zasadą: "idziesz ciszej, będziesz kontynuował". Największe rasy psów rasy spaniel zazwyczaj nie szczekają, jeśli nie odczuwają poważnego zagrożenia.

9. Greyhound (chart)

Najszybszy pies na świecie, chart będzie również wiernym towarzyszem, który praktycznie nie szczeka.

10. Rosyjski chart myśliwski

Rosyjskie charty są bardzo fotogenicznymi, pięknymi i zgrabnymi psami, które z reguły są ciche i dobrze wychowane. Bądź jednak przygotowany, aby dać im czas i miejsce na ruch, ponieważ lubią biegać i grać.

11. Mastif

Mastif to piękny, delikatny olbrzym, który na szczęście nie wspiera swojej wielkości gigantycznym szczekaniem. Te masywne psy uwielbiają "ślinić się", ale najprawdopodobniej nie będą powodować skarg na sąsiadów.

12. Buldog angielski

Pomimo kwaśnego wyrazu twarzy, buldogi to delikatne i urocze psy, które staną się doskonałymi zwierzętami i nie będą cię irytować nieodpowiednim szczekaniem.

13. Wilczarz irlandzki

Wilczarze irlandzkie nie są nadmiernymi "okrzykami", ale te psy mogą zajmować wygodne meble i raczej szybko spożywać cały budżet na jedzenie.

14. Dog niemiecki

Jeśli jest on dozwolony lub zignorowany zbyt długo, Wielki Duńczyk może zacząć wywoływać szczekanie. Jednak te kochające duże psy, w zasadzie, ledwo kora.

15. Saluki

Ta pełna wdzięku rasa psów greyhound ma dosłownie nieposkromioną energię, która instynktownie dąży do wszystkiego, co się rusza. Saluki są jednak wspaniałymi, spokojnymi i bardzo spokojnymi towarzyszami, jeśli są odpowiednio wyszkoleni i przeszkoleni.

Pies, który nie szczeka

Basenji to wyjątkowy pies, który nie szczeka. Jest to jego funkcja, dlatego nazywana jest również cicha. To i inne cechy hodowców zainteresowanych hodowców psów i tych, którzy marzą o aktywnym i inteligentnym zwierzaku. I nadal należy do rasy hipoalergicznej z powodu krótkiej wełny i małych rozmiarów. Psy nie pachną jak reszta ich braci. Mają reputację czyszczenia i mycia, jak koty.

Basenji - pies, który nie szczeka

Tysiąc lat historii

Basenji, czyli Basinje, to prymitywna pierwotna rasa psów z Afryki, która istnieje od wielu tysiącleci.

Mieszkańcy starożytnego Egiptu uważali, że Basenji przynosi szczęście i szczęście. Dlatego dano ich faraonom. Zmumifikowane szczątki zwierząt znaleziono w egipskich grobowcach i pochówkach starożytnej Nubii (obecnie - Sudan). Nawet na pergaminach i freskach, które przetrwały do ​​dziś, przedstawia się psy, ich wygląd przypomina bajki.

Po raz pierwszy pojawili się poza Afryką w 1905 roku. Przywieźli berlińskie zoo jako egzotyczne zwierzę. Ćwierć wieku później pojawili się w Wielkiej Brytanii, ale jednocześnie specjaliści od psów opracowali standard, który wciąż obowiązuje.

Ludzie starożytnego Egiptu wierzyli, że Basenji przynosi szczęście i szczęście

Mimo wielowiekowego istnienia, rasa przyciągnęła uwagę specjalistów dopiero w 1937 roku. Powodem tego była wystawa w Stanach Zjednoczonych, gdzie pies był wystawiany jako Kongo Terrier. Nieco później kilka Basenjów przywieziono do Stanów, po czym stopniowo rozprzestrzeniły się po całym świecie.

Basenjis, choć cichy, wydaje dość głośne dźwięki, jak pisk. Dają podekscytowany głos. Niezdolność do szczekania, podobnie jak reszta psów, została wyjaśniona przez tubylców przez legendę. Według legendy zwierzęta miały kiedyś dar mowy. Ale kiedy przywódca stada psów podsłuchał tajną rozmowę ludzi. Aby nie zdradzić tego, co usłyszał, on i jego bracia złożyli wieczny ślub milczenia.

Wideo - Jak zarabia basenji

Charakterystyka rasy

Basenji przyciągają ludzi swoim arystokratycznym wyglądem, brakiem szczekania i węchu. Rasa powstała w naturalnym środowisku, a mężczyzna nie brał udziału w tym procesie. Sposób życia i warunki życia zapewniały zwierzęciu gładkie, długie mięśnie, które zapewniają swobodę ruchów i doskonałą koordynację. Przedstawiciele rasy żyją wyrazem twarzy z powodu zmarszczek między uszami.

Tabela 1. Standardy Basenji

Kolor Basenji

FCI rozpoznaje cztery typy kolorów Kongo Terriera:

  • czerwony i biały;
  • jasny czarny z białym;
  • głęboka czerń z czerwonawą opalenizną, biały odcień "nasion melona", nad oczodołami, na twarzy i policzkach (trójkolorowy);
  • czerwony z czarnymi paskami, jaśniejsze kombinacje uważa się za wygrywające (pręgowane).

Opcje kolorów Basenji

Ponieważ jest to rasa rodzima, paleta nie ogranicza się do opcji opisanych powyżej. W naturze te typy kolorów można znaleźć:

  • czarny-maskowany;
  • płowy;
  • niebieski

Do notatki! Typowym objawem dla wszystkich odmian jest białe plamienie na końcach i końcu ogona. Jednak główny kolor powinien zajmować większą część ciała niż biel.

Szkolenie

Te teriery wyróżniają się przebiegłością, urokiem, są niedoścignionymi dowcipnisiami, którzy potrzebują szkolenia.

Ten, kto dostaje basenji, musi zrozumieć, że nie jest to usługa, a nie dekoracyjna, ale polująca na psy. Ważne jest, aby zaufać jej i traktować ją jak przyjaciela, a nie podwładnego. Powinieneś także mieć dużo cierpliwości, by radzić sobie z cechami charakteru. Ponieważ w naturze są zwierzętami paczkami, muszą być stworzone, aby zrozumieć, że człowiek jest przywódcą, którego polecenia powinny być wykonywane. Basenjis uczą się dobrze, gdy otrzymują nagrody za to w postaci gry lub uczty. Zwłaszcza ten fakt jest brany pod uwagę podczas pracy z młodymi ludźmi.

Basenji to dobrze wyszkolone zespoły

Jedna z trudności rasy - częste odwracanie uwagi psa od zadania. Nabyte umiejętności zaleca się powtarzać w różnych sytuacjach życiowych i warunkach, aby lepiej je zapamiętać.

Uwaga, proszę! Od basenji nie powinieneś oczekiwać takiego samego posłuszeństwa jak oficjalne rasy. Aby pies mógł wykonać polecenie lub zadanie, musi być zainteresowany.

Motywacja to także trudne zadanie. Zwierzęta szybko tracą zainteresowanie zabawkami - kulkami, frisbees, jeśli obok nich pojawia się rower lub inny pies. Tylko dwie rzeczy są dla nich istotne: bieganie i jedzenie.

Rumień i okrucieństwo w pracy z rasą są niedopuszczalne - zwierzę może być urażone. Potem musisz ponownie nawiązać kontakt i to jest pierwszy raz, aby to utrudnić. Dla zwierzęcia nie ma gorszej kary niż ignorowanie gospodarza i polecenia "Miejsce!".

Nie możesz pozwolić, aby wychowanie psa dryfowało lub czyniło połowiczny wysiłek. Gdy jest pełna swoboda działania, używają go i ostatecznie przestają słuchać właściciela.

Szczenięta są zachęcane do rozpoczęcia szkolenia w wieku trzech miesięcy.

Gdy szczeniak osiągnie wiek trzech miesięcy, zaleca się znalezienie kursów szkoleniowych. W pakiecie będzie mógł lepiej wykonywać trening i opanować umiejętności. Następnym kursem będzie posłuszeństwo, a następnie - szkolenie ogólne.

Charakter i nawyki

Basenzhi - świetni towarzysze. Są aktywne, odpowiednie do kursu i zręczności.

Uwaga, proszę! Bez wystarczającego komfortu chodzenie do domu jest zagrożone zniszczeniem. Nadmiar energii zostanie skierowany do wnętrza i mieszkańców domu.

W instynkcie łowcy instynkt łowcy jest nadal bardzo rozwinięty, są one dość szybkie. Ponieważ natura nie obdarowała ich zdolnością do szczekania, robią wszystko po cichu. Z tego powodu znajomość psa, jego charakter, a także dobór metody wychowania jest nieco trudny.

To są dzikusy. Pragnienie polowania jest tak wielkie, że nie da się go ugasić. Ich misja - poprowadzić grę w pułapkę. W środowisku miejskim poruszające się motocykle, samochody, biegacze i inne zwierzęta stają się przedmiotem pościgu. A człowiek, który rozpoczął taki pies, będzie musiał sobie z tym poradzić poprzez trening psa. Dlatego idąc pieszczoszkiem trzymaj się smyczy. W przeciwnym razie, z powodu mobilności i pragnienia pościgu, może zginąć pod kołami samochodu.

Celem Basenji jest doprowadzenie gry do pułapki.

Basenzhi nieśmiałe, a ich lęk zorientowany na właściciela. Dlatego osoba z obcymi dźwiękami musi udawać, że niczego nie zauważa. Agresja, jaką mogą przejawiać psy, ma charakter defensywny.

Zwierzęta te nie są zbyt emocjonalne, nie wykazują uczuć do pokazu. Dlatego nie należy spodziewać się radosnego powitania od gospodarza po każdym pięciominutowym rozstaniu. Pomimo niewielkich rozmiarów są zwinnymi i zwinnymi psami. Osoba, która wdała się w walkę z osobą dorosłą, zostanie pokonana. Dlatego szczególnie ważna jest wczesna socjalizacja.

Z innymi zwierzętami i dziećmi

Kongo-terriery są poirytowane w obecności innych psów, ale z łatwością umieszczają rywali w miejscu. Jednocześnie łatwo dogadują się z przedstawicielami innych ras na tym samym terytorium, pod warunkiem, że są one zabierane do domu przez drugie zwierzę lub jeśli do szczeniaków poniżej jednego roku dodaje się kogoś. Ale osoba dorosła nie będzie tolerować takich zmian w swoim otoczeniu. Szczególnie trudno jest zaprzyjaźnić się z przedstawicielem tej samej rasy tej samej płci.

Basenji są zabawnymi i żywymi zwierzętami.

Te zwierzęta nie mają cech charakteru niezbędnych do opieki nad dziećmi. Opiekują się nimi tylko wtedy, gdy nie dokuczają i nie torturują zwierząt.

Choroby Basenji

Pies wyróżnia się silną odpornością, która wpływa na długość życia. Tak więc, przy normalnej opiece, przedstawiciele nyam-nyam-terrier żyją średnio 13,6 roku. Ale ta rasa ma również charakterystyczne choroby.

Zespół Fanconi

Takie zaburzenia w nerkach prowadzą do śmierci. Pierwsze objawy (pragnienie, częste opróżnianie pęcherza) mogą pojawić się tylko w fazie końcowej. Przeważnie osoby w wieku 4-7 lat są chore. Podczas badania wykazują podwyższony poziom cukru w ​​moczu przy zachowaniu prawidłowych stężeń substancji we krwi.

Złośliwe wchłanianie

Tak krótko nazywany brak absorpcji składników odżywczych. Stan ten charakteryzuje się ewakuacją treści z jelita cienkiego, zanim organizm otrzyma niezbędne składniki odżywcze. Choroba objawia się uporczywą biegunką i utratą masy ciała. W ostatnich pokoleniach zaburzenie wchłaniania jest rzadsze.

Czy pies stał się ospały i senny? To jest powód, by skontaktować się z weterynarzem

Niedokrwistość hemolityczna

W niedokrwistości hemolitycznej występują zaburzenia genów syntetyzujących enzym kinazy pirogronianowej. Substancja jest odpowiedzialna za normalną aktywność czerwonych krwinek. Oczekiwana długość życia z taką diagnozą wynosi zaledwie trzy lata.

Niedoczynność tarczycy

Gdy tarczycy jest niewystarczające, występuje nadwaga, a stan skóry i sierści pogarsza się. Pies wygląda słabo, na ciele pojawia się obrzęk, temperatura spada. Po utracie niedoczynności tarczycy następuje rozmnażanie, pojawia się anemia.

Dysplazja stawu biodrowego

DTS - choroba stawowa, w której panewka jest niedostatecznie rozwinięta, co prowadzi do pogorszenia funkcji układu mięśniowo-szkieletowego - kulawizny lub niepełnosprawności. Wada jest korygowana metodami chirurgicznymi polegającymi na wymianie stawu. Choroba ta jest również częściej wykrywana w basenji, chociaż patologia jest bardziej charakterystyczna dla ras dużych i olbrzymich.

Przepuklina pępkowa

Naruszenie jest wrodzone lub nabyte z powodu przeciążenia, niedożywienia, powodując zwiększone tworzenie gazu. Manifestacja przepukliny jako niewielki ruchomy obrzęk. Jeśli leczenie nie nastąpi szybko, może dojść do martwicy tkanek i posocznicy z powodu ucisku zawartości sieci lub pętli jelitowej.

Konieczne jest staranne monitorowanie stanu zdrowia psa.

Coloboma

Coloboma jest anomalią związaną z częściowym brakiem tęczówki oka lub jej niewystarczającą grubością. Dla Congo Terriers charakterystyczne jest coloboma naczyniowej błony oka, która jest połączona z siatkówką. W tym samym czasie upośledzona jest funkcja widzenia. Takie osoby są chirurgicznie pozbawione zdolności do produkcji potomstwa.

Trwała błona źrenicowa

W tej patologii, włókna podobne do pająków lub trwałe membrany krzyżują źrenicę, łącząc w ten sposób przeciwne strony pierścienia tęczówki. W ciężkich przypadkach oko staje się niebieskawe. Psy z tą wadą nie są wykorzystywane do rozmnażania.

Postępująca atrofia siatkówki

Są to defekty siatkówki, które powodują utratę wzroku w czasie. Wcześniej patologia była rzadko rejestrowana, ale liczba nosicieli takiego genu wzrasta.

Wideo - Wszystko o rasie Basenji

Opieka nad rasą

Basenji potrzebuje ubrań. Dlatego w zimie potrzebuje kombinezonu do chodzenia na świeżym powietrzu. Są chronione przed zimnem i przeciągami. Jednocześnie wysokie temperatury w lecie są pięknie transportowane, nie zakłócając spacerów i zabawy nawet podczas południowego upału.

Uwaga, proszę! Nyam-nyam-terriery boją się wody. Dlatego zabronione jest zmuszanie ich do pływania. Według jednej wersji fobia położona jest na poziomie genetycznym ze względu na strach przed krokodylami.

Z powodu nietolerancji wody kąpiel jest również przeciwwskazana. Okresowo czesać wełnę. Jeśli to konieczne, ciało jest wycierane wilgotnymi chusteczkami. Wykonuj również standardowe procedury higieniczne dotyczące pielęgnacji jamy ustnej i uszu.

Basenji okresowo niezbędne do rozczesywania wełny

Spacery

Powinien dbać o wystarczającą aktywność fizyczną. Dobrze jest znaleźć platformę, na której można swobodnie chodzić, bez smyczy, aby zwierzę mogło wyrzucić swoją energię. Doskonałą opcją jest zabranie psa ze sobą na bieg, podróżowanie po lesie, wędrówki. Długie spacery nie męczą zwierzęcia. Ci, którzy mają wystarczająco dużo ćwiczeń są urocze i spokojne w domu.

Zasilanie

Pies powinien jeść tylko ze swojej miski, w przeciwnym razie rozwinie się zły zwyczaj kopania stołu mistrza. Naczynia są umieszczone na odpowiedniej wysokości, aby nie zepsuć zewnętrznej części zwierzęcia.

Stała dostępność świeżej wody pitnej - filtrowana lub butelkowana. Psy mają problemy z płytką nazębną i żołądkiem z wody z kranu. Główną częścią diety jest mięso. Dozwolone surowe i gotowane mięso wołowe, kurczak, indyk. Dwa razy w tygodniu pies otrzymuje jajko.

Uwaga, proszę! Basenji lubią jeść, aw tej lekcji nie znają miar. W przypadku braku odpowiedniego wychowania kradną jedzenie ze stołu, a nawet zabierają je dzieciom. Należy uważać, aby pies nie jadł padliny podczas spaceru.

Co karmić basenji

Jeśli nie masz dostatecznej znajomości menu, możesz użyć gotowego kanału. Pożądane jest, aby były premium. Są to znaki towarowe firmy Hills, Royal Canin, Pro Plan, Brit i innych. Dopuszczalne jest zmniejszenie zawartości suchej żywności na rzecz konserw. Pies może być rozpieszczany surowym i gotowanym mięsem, kościami, specjalnymi herbatnikami itd. Jednak ich udział nie powinien przekraczać 10% całkowitej objętości żywności.

Psy, w tym basenji, są przeciwwskazane do jedzenia ze stołu osoby. Dotyczy to szczególnie solonej żywności, przypraw, kiełbasek i słodyczy.

Basenjis są "ciche", ale nie wszystkim się to podoba. Ze względu na charakter rasy przypisany do liczby najbardziej nieposłusznych. Ale większość właścicieli jest zachwycona ich pupilami. W obliczu tego uroczego zwierzęcia znajdują wiernego przyjaciela, który jest gotowy do założenia firmy zarówno na spacerze, jak i w domu.

Psy, które nie szczekają

Pies jest nie tylko lojalnym przyjacielem całej rodziny, ale często ulubionym, zajmującym honorowe miejsce w życiu właścicieli. Ale jak często trzeba słuchać żałobnego skowytu lub dźwięcznego skomlenia? Jak często członkowie rodziny i sąsiedzi mieszkają w budynku, który chce znieść rodzaj "muzyki"? Po przemyśleniu tego, większość ludzi jest gotowa zrezygnować z marzenia o kupowaniu zwierzaka. Ale wyjście zostało znalezione!

Jest pies, który nie wie, jak szczekać. Wyobraź sobie, że istnieje kilka ras takich psów. Spójrzmy na nazwę każdej z tych ras i wygląd przyszłego zwierzaka na zdjęciu.

Psy, które nie wiedzą, jak szczekać

Basenji

Ta nieszczęśliwa rasa zajmuje czołową pozycję na liście najbardziej cichych przedstawicieli świata psów. Ten pies, który nie szczeka, został wyhodowany naturalnie bez udziału człowieka. Rasa ma 5000 lat.

Basenji jest niesamowitym myśliwym i świetnym biegaczem. Ale w domu zwierzę tej rasy zachowuje się cicho i czule. Chociaż doświadczeni hodowcy zauważają, że ta nieszczęśliwa rasa wyróżnia się przebiegłością, ostrym umysłem, wglądem (prawie niemożliwe jest ich oszukać), osobliwym charakterem (nie tolerują tyranii).

Jeśli spojrzysz na zdjęcie płaskorzeźby z wielu egipskich piramid, zobaczysz, że przedstawia psa, który nie szczeka - Basenji. Przy pierwszych próbach sprowadzenia Basenji'ego do Europy, nawet w czasach faraonów, psy tej rasy zmarły z powodu niemożliwości aklimatyzacji. Plemiona żyjące w Dolinie Nilu były w stanie znaleźć wspólny język z przedstawicielami tej psiej "rasy".

W inny sposób, pies, który nie wie, jak szczekać, nazywa się afrykańskim psem, kongo terrier, pies dżungli, zande, yum-yum terrier; jej zdjęcie można znaleźć w Internecie. Ważne jest, aby Kongo Terrier nigdy nie szczekał, a to przyciąga przyszłych właścicieli. Przedstawiciele afrykańskich psów mogą jęczeć, skomleć, warczeć, ale rzadko dość. Dlatego te psy są bezużyteczne jako strażnik mieszkania lub domu.

Tak więc o lidze w pierwszej dziesiątce dowiedziałem się wielu interesujących rzeczy. Dowiedzmy się, jak nazywa się inny pies, który nie szczeka i nie sprawia kłopotów swoim właścicielom.

Berneński pies pasterski

Również hodowcy nazywają przedstawiciela tego psa "rasą" psa górskiego. Widząc ją na zdjęciu, przyszły właściciel nie może oderwać wzroku i pragnie zdobyć kochającego pokój i jedno z najbardziej cichych zwierząt. Chcesz wiedzieć, które psy nie szczekają i dlaczego psy górskie znajdują się w pierwszej dziesiątce tych psów? Oddanie, brak agresywności i nieczęste demonstracje głosu są cechami wyróżniającymi psa górskiego. Najlepiej, jeśli takie zwierzę będzie mieszkać w prywatnym domu, ponieważ mieszkanie jest zbyt "terytorium" dla tak przystojnego mężczyzny. Psy górskie są bardzo towarzyskie, więc często stają się lojalnymi przyjaciółmi rodzin z dziećmi. Właściciel powinien jednak pamiętać, że samotność jest nie do zniesienia dla Berneńskiego Psa.

Rosyjski chart

Chcesz poznać nazwę rasy, zarezerwowaną w charakterze i lubianą przez miliony ludzi? To jest rosyjski chart. Sądząc po zdjęciu, jej wygląd jest imponujący z wdziękiem i pięknem. Pierwsze wzmianki pochodzą z XVI wieku. Od tego czasu rosyjski chart zdobył serca wielu fanów. Uwięzienie, a nie ingerencja, siła i odwaga, potężny instynkt myśliwski - charakterystyczne cechy charta. Przy okazji warto wiedzieć, że takie psy potrzebują regularnego i imponującego wysiłku fizycznego, warto więc zastanowić się, czy pies, który nie szczeka, może uzyskać wystarczającą uwagę od właściciela, ponieważ sądząc po zdjęciu, pies uwielbia długie spacery i aktywne gry.

Shar pei

Kto by pomyślał, że Shar Pei to pies, który nie szczeka! Niektórzy twierdzą, że Shar Pei często udziela głosu. Wcale nie. Sharpei używa głosu, aby ostrzec gospodarza czegoś lub pokazać coś. Ostra inteligencja, inteligencja, dobry instynkt strzegący, egzotyczne piękno - cechy charakterystyczne dla tej rasy.

Początkowo Shar Pei byli psami pasterskimi. Z biegiem czasu sytuacja nieco się zmieniła. Przyjazny wobec dzieci, zrównoważony charakter i zdolność do życia z innymi zwierzętami sprawia, że ​​Shar Pei jest idealnym członkiem rodziny.

Collie

Collie, czy jak to się nazywa inaczej, to szkocki pasterz, a nie szczekająca rasa. W rzeczywistości, pies może dać głos tylko wtedy, gdy chce powiedzieć coś bardzo ważnego swojemu mistrzowi. Collie również odnosi się do psów pasterskich. Jej charakterystyczne cechy można nazwać delikatnym usposobieniem, wytrwałością, opanowaniem, lojalnością wobec całej rodziny. Ponadto, collie są doskonałym treningiem, więc są wykorzystywane jako policja i psy stróżujące. Rasa stała się popularna w 1860 dzięki królowej Wiktorii.

Nowa Fundlandia

Zdjęcia Nowej Funlandii są tak przyciągające uwagę, że chcę dosłownie wycisnąć takiego zwierzaka. Jakie psy nie szczekają? Nowej Funlandii są zawarte w tej liście. Dobra natura, spokojny temperament, rzadka kora, odwaga, wytrzymałość i niesamowita siła tych gigantów podziwiam. Po raz pierwszy w XVII wieku zaczęto mówić o tej rasie, ale przodkowie tej rasy, Molosy, pojawili się znacznie wcześniej. Nowa Fundlandia jest świetną "nianią" dla dzieci, więc warto wziąć pod uwagę jego kandydaturę. Ponadto Nowej Funlandii są doskonałymi ratownikami i strażnikami.

Bernard

Jeśli chcesz poznać nazwę i wygląd psa, który nie podrażnia się częstym szczekaniem, nie szczeka bez powodu, to powinieneś zwrócić uwagę na św. Bernarda. Te psy są bardzo towarzyskie. Mogą szczekać tylko wtedy, gdy nieznajomy próbuje wejść na ich terytorium. Jeśli towarzyszysz takiemu szczeniakowi w niemowlęctwie, to on będzie dawał głos jeszcze rzadziej. Z odwagą, łagodny temperament, silne przywiązanie do właściciela Bernardynów nie ma sobie równych. Początkowo byli ratownikami w górach, gdzie szukali zagubionych ludzi, dzięki doskonałemu zapachowi i wytrzymałości. Bycie znośnym z innymi zwierzętami i kochającymi dziećmi sprawia, że ​​św. Bernardy są niemal doskonałymi psami.

Większość ludzi nie wie, które psy nie szczekają. Oczywiście lista nie szczekających psów może zostać rozszerzona. Jest jeszcze więcej przedstawicieli świata psów, którzy nie szczekają tak często. Są wśród nich chart perski, chart włoski, Bullmastiff, chart afgański, akita inu, mastiff, wilczarz irlandzki, dog niemiecki, chart greyhound.

African No-Hound Basenji

Basenji lub African non-dog (angielski basenji) jest najstarszą rasą psów myśliwskich, pochodzącą z centralnej Afryki. Te psy wydają niezwykłe dźwięki podobne do dudnienia, ponieważ mają nietypowy kształt krtani. W tym celu nazywa się ich także błądzącymi psami, a dźwięki, które tworzą, są "barroo".

Tezy

  1. Zwykle Basenji nie szczekają, ale potrafią wydawać dźwięki, w tym wycie.

  • Są trudne do wyszkolenia, ponieważ przez tysiące lat żyli sami i nie widzieli potrzeby posłuszeństwa wobec człowieka. Pozytywne wiążące działa, ale mogą być uparte.

  • Mają silny instynkt łowiecki i musisz chodzić z nimi tylko na smyczy. Teren podwórza musi być bezpiecznie ogrodzony, świetnie skakać i kopać.

  • To jest ucieczka czarodzieja. Używanie ogrodzenia jako schodów, skakanie z dachu przez płot i inne sztuczki jest dla nich normalne.

  • Są bardzo energiczne, jeśli nie są obciążone, mogą stać się destrukcyjne.

  • Uważają się za członka rodziny, nie można ich pozostawić w stoczni na łańcuchu.

  • Nie radzą sobie dobrze z małymi zwierzętami, takimi jak gryzonie, instynkt łowiecki przejmuje kontrolę. Jeśli dorastałeś z kotem, to tolerują to, ale sąsiad będzie ścigał. Chomiki, fretki, a nawet papugi są dla nich złymi sąsiadami.

  • Są uparci, a właściciel może napotkać agresję, jeśli spróbuje przezwyciężyć ten upór przy pomocy siły.
  • Historia rasy

    Basenji znajduje się na liście 14 najstarszych ras psów na ziemi i ma historię około 5000 lat. Wytrwałość, zwartość, siła, szybkość i cisza, uczyniły cennym psem myśliwskim dla afrykańskich plemion. Użyli ich do śledzenia, prześladowania i kierowania bestią. Przez tysiące lat pozostawali rasą prymitywną, ich kolor, rozmiar, kształt i charakter nie były kontrolowane przez człowieka.

    Jednak te cechy nie uratowały słabszych członków rasy przed śmiercią podczas niebezpiecznego polowania i tylko najlepsi przeżyli. A dzisiaj żyją w plemionach pigmejskich (jednej z najstarszych kultur w Afryce), niemal tak, jak żyły tysiące lat temu. Są tak cenne, że są droższe od żony, mają równe prawa z właścicielem i często śpią w domu, podczas gdy właściciele śpią na zewnątrz.

    Edward C. Ash, w swojej książce Dogs and Their Development, opublikowanej w 1682 roku, opisał basenji, którą widział podczas podróży po Kongu. Inni podróżnicy również wspomniano, ale pełny opis został opracowany w 1862 roku, kiedy dr Dr. George Schweinfurth, podróżując po Środkowej Afryce, spotkał ich w plemieniu Pigmejów.

    Mieszkała w Chartumie, stolicy Sudanu, i była zaintrygowana małymi psami Zande, których często spotykała podczas swoich podróży. Dowiedz się o tym, majorze L.N. Brown (L. N. Brown), przedstawił Lady Nutting sześć szczeniąt. Szczenięta te zostały zakupione od różnych narodów zamieszkujących region Bahr-el-Ghazal, jeden z najbardziej oddalonych i niedostępnych części Afryki Środkowej.

    Dopiero w 1936 r. Olivia Burn (Olivia Burn) została pierwszą hodowczynią w Europie, której udało się wyhodować Basenji. Wprowadziła ten miot na wystawę Crufts 'Dog Show, która odbyła się w 1937 roku, a rasa stała się hitem.

    Napisała także artykuł "The Blind Dogs of the Congo", opublikowany w gazecie opublikowanej przez American Kennel Club. W 1939 r. Powstał pierwszy klub - Klub Basenji w Wielkiej Brytanii.

    W Ameryce rasa pojawiła się dzięki staraniom Henry'ego Trefflicha (Henry Trefflich), w 1941 roku. Zaimportował białego mężczyznę o imieniu "Kindu" (numer AKC A984201) i rudowłosą kobietę o imieniu "Kasenyi" (numer AKC A984200); Te i cztery kolejne psy, które przyniesie później, staną się przodkami prawie wszystkich psów mieszkających w Stanach Zjednoczonych. W tym roku będzie też pierwszym, w którym udało im się wyhodować.

    Nieoficjalny debiut w Stanach Zjednoczonych odbył się 4 miesiące wcześniej, 5 kwietnia 1941 roku. Mała dziewczynka, znana później jako Kongo, została znaleziona w ładowni statku towarowego przewożącego towary z Afryki Zachodniej.

    Bardzo wychudzony pies znalazł się wśród ładunku ziarna kakaowego, po trzytygodniowym przejściu z Wolnego Miasta do Bostonu. Oto fragment artykułu opublikowanego 9 kwietnia w "Boston Post":

    5 kwietnia do portu w Bostonie przybył statek towarowy z Freetown, Siera Lyon, załadowany ziarnami kakao. Ale kiedy ładownia została otwarta, nie było tylko fasoli. Suka Basenji została znaleziona w bardzo wyczerpanym stanie, po trzytygodniowym przejściu z Afryki. Według załogi, gdy ładowali ładunek w Monowie, dwa niewierne psy bawiły się w pobliżu statku. Zespół pomyślał, że uciekli, ale najwyraźniej jeden z nich schował się w ładowni i nie mógł wyjść przed końcem podróży. Przeżyła dzięki kondensatowi, który zlizał ściany i fasolę, którą przegryzła.

    Druga wojna światowa przerwała rozwój tej rasy zarówno w Europie, jak i USA. Po ukończeniu studiów Veronica Tudor-Williams (Veronica Tudor-Williams) pomogła jej rozwinąć się, przywiozła psy z Sudanu, aby odnowić jej krew. Opisała swoje przygody w dwóch książkach: "Fula - Basenji from the Jungle" i "Basenji - Not Awesome Dog" (Basenjis, the Barkless Dog). Materiały z tych książek są źródłem wiedzy na temat powstawania tej rasy.

    Rasa została uznana przez AKC w 1944 roku, w tym samym roku powstał Klub Basenji Ameryki (BCOA). W 1987 i 1988 roku John Qurby, Amerykanin, zorganizował podróż do Afryki, której celem było polowanie na nowe psy, aby wzmocnić pulę genów. Grupa powróciła z tygrysimi, czerwonymi i tricolorowymi psami.

    Do tego czasu kolor pręgowany basenji nie był znany poza Afryką. W 1990 r., Na prośbę klubu Basenji Fans, AKC otworzył książkę hodowlaną dla tych psów. W 2010 roku podjęto kolejną wyprawę z tym samym celem.

    Historia rasy była kręta i nie prosta, ale dziś zajmują 89. miejsce wśród wszystkich 167 ras w AKC.

    Opis

    Basenji to małe, krótkowłose psy z wyprostowanymi uszami, mocno skręconymi ogonami i wdzięcznymi szyjami. Wyraźne zmarszczki na czole, szczególnie gdy pies jest poruszony. Ich waga waha się w granicach 9,1-10,9 kg, wysokość w kłębie wynosi 41-46 cm, kształt ciała jest kwadratowy, równy długości i wysokości. Są to wysportowane psy, zaskakująco silne jak na swój rozmiar. Sierść jest krótka, gładka, jedwabista. Na klatce piersiowej, łapy, czubek ogona białe plamy.

      Dostępne są 4 kolory:

  • Czerwony z białym;
  • czarny z białym;
  • tricolor (czarny z czerwono-czerwoną opalenizną, z oznaczeniami nad oczami, na pysku i kościach policzkowych);
  • pręgowany (czarne pasy na czerwono-czerwonym tle)
  • Postać

    Inteligentny, niezależny, aktywny i zaradny, Basenji wymaga dużo ćwiczeń i gier. Bez wystarczającej aktywności fizycznej, umysłowej i społecznej zaczynają się nudzić i stać się destrukcyjni. Są szkolącymi się psami, kochającymi właścicielami i rodziną i nieufnymi wobec obcych lub innych psów na ulicy.
    Dobrze dogadują się z innymi psami w rodzinie, ale ścigają małe zwierzęta, w tym koty. Dobrze dogadują się z dziećmi, ale do tego muszą komunikować się z nimi od dzieciństwa i być dobrze uspołecznione. Jednak, podobnie jak wszystkie inne rasy.

    Ze względu na specjalną strukturę krtani, nie mogą szczekać, ale nie myśl, że są głupi. Najbardziej znanym jest ich dudnienie (zwane "barroo"), które publikują podekscytowani lub szczęśliwi, ale mogą zapomnieć, kiedy są sami.

    Basenjis nie lubią zimnej i deszczowej pogody, co nie jest zaskakujące dla afrykańskich psów i jak afrykańskie surykatki mogą stać i stać na tylnych łapach.

    Jeśli chodzi o odejście, ale basenji są bardzo bezpretensjonalne, we wsiach pigmejów nie będą znów poklepywane, a nie tego, co zrobią. Najczystsze psy, są przyzwyczajone do pielęgnacji się jak koty, lizanie się. Mają prawie bez zapachu psów, nie lubią wody i nie potrzebują częstych kąpieli.

    Łatwo jest również dbać o ich krótkie włosy, wystarczy wziąć pędzel raz w tygodniu. Pazury należy przycinać raz na dwa tygodnie, inaczej rosną i powodują dyskomfort u psa.

    Zdrowie

    Najczęściej Basenji cierpi na zespół de Toney - Debreu - Fancoñi, wrodzoną chorobę nerek i ich zdolność do reabsorpcji glukozy, aminokwasów, fosforanów i wodorowęglanów w kanalikach nerkowych. Objawy obejmują nadmierne pragnienie, nadmierne oddawanie moczu, glukozę w moczu, która często jest mylona z cukrzycą.

    Zwykle pojawia się między 4 a 8 rokiem życia, ale może rozpocząć się w wieku 3 lub 10 lat. Zespół Tony-Debre-Fanconi jest uleczalny, szczególnie jeśli leczenie rozpoczyna się na czas. Właściciele powinni raz w miesiącu sprawdzać zawartość glukozy w moczu, począwszy od wieku trzech lat.

    Średnia długość życia wynosi 13 lat, czyli o rok lub dwa dłużej niż innych psów o podobnej wielkości.

    Jakie są rasy psów, które nie szczekają

    Psy - jedno z najbardziej przyjaznych i lojalnych zwierząt domowych. A ich jedyną wadą jest długi i głośny szczek. Ale nie trzeba poświęcać dużo czasu na trening swojego psa. Jest specjalna rasa psów, która nie szczeka.

    Basenji

    Są to jedyne psy, które naprawdę nie mogą szczekać, ponieważ po prostu nie wiedzą, jak to zrobić. Dlatego przedstawiciele tej rasy są znani jako szczekające psy. Zamiast zwykłego psa "wow", Besengi wydają specjalne dźwięki, wydają się wyć lub mruczeć.

    Bullmastiff

    Jest to dość duży i dość atrakcyjny pies, który może stać się doskonałym obrońcą całej rodziny. Bullmastiffowie robią więcej świszczących oddechów i parskną od dźwięków niż szczekających dźwięków. Jeśli właściwie ją wykształcisz, nie sprawi ci żadnej niedogodności.

    Deerhound (Scottish Deerhound)

    Ta rasa psów jest uważana za rodzinę. Jednak te psy mają serce prawdziwego łowcy. Łącząc te dwie cechy, dirhaunds są cichymi i uroczymi towarzyszami. Te pieski idealnie wpasują się w dużą i przyjazną rodzinę lub staną się lojalnym przyjacielem samotnej osoby.

    Chart afgański

    Te psy są uważane za jedne z najbardziej eleganckich i pięknych. Afgański pies jest szybki, więc łatwo go trenować. Jednak ten zwierzak jest bardzo przywiązany do swojej rodziny. Pomimo tego, że dosłownie doprowadzają wszystko do maksimum, szczekanie nie pasuje do ich repertuaru. Poza tym chart afgański łatwo dogaduje się z kotem.

    Chiński Shar Pei

    Przy marszczeniu ten pies nie ma sobie równych. Ale to nie jedyna różnica w tej rasie. Małe shar pei są bardzo przywiązane do swojego pana i robią niewiele hałasu. Mogą szczekać tylko podczas gry lub gdy niebezpieczeństwo wydaje się nieuchronne.

    Rhodesian Ridgeback

    Główne cechy wyróżniające tego psa:

    • siła;
    • ciche i spokojne zachowanie;
    • duży rozmiar;
    • moc

    Rhodesian Ridgeback wykorzystuje swoje mocne strony tylko do ochrony swojej rodziny. Te psy to prawdziwi myśliwi, którzy uwielbiają zajęcia na świeżym powietrzu. Są bardzo aktywni, więc nie będą czekać na swojego właściciela, zwinięci w kłębek.

    Akita Inu

    Ta rasa różni się od reszty:

    1. Duży rozmiar.
    2. Czujność.
    3. Miękkie puszyste futro.

    Te urocze psy stały się japońskim symbolem narodowym. Zyskały szeroką popularność dzięki swojej bezgłośności. Zwykle Akita Inu milczy, jeśli nie ma poważnych powodów do alarmu.

    Clamber spaniel

    Wystarczy spojrzeć na tego psa tylko raz, ponieważ staje się jasne, że nie może szczekać. Te duże i niewiarygodnie urocze psy stosują się do zasady "ciszej, będziesz kontynuował". Clumber jest największym członkiem rasy Spaniel. Z reguły nie będą szczekać bez ważnej przyczyny. Z nich słychać głośne dźwięki tylko wtedy, gdy istnieje naprawdę poważne niebezpieczeństwo.

    Greyhound (chart)

    Dla wielu pies ten jest znany jako najszybszy na świecie. Jednak oprócz tej wyjątkowej jakości, Greyhounds są również znane ze swojej cichej firmy. Ta rasa praktycznie nie szczeka.

    Rosyjski chart

    Te psy są niezwykle wdzięczne i pełne wdzięku, a ich zachowanie jest zgodne z wyglądem. Rosyjskie charty są dobrze wychowane i nie będą po prostu szczekać i hałasować. Jednak z tym psem nie musisz siedzieć spokojnie. To zwierzę lubi aktywnie spędzać czas, bawić się i biegać.

    Mastif

    Te łagodne i piękne olbrzymy na szczęście nie wzmacniają swojego rozmiaru głośnym szczekaniem. Z tym towarzyszem zdecydowanie nie musisz słuchać skarg sąsiadów na hałas.

    Buldog angielski

    Wydaje się, że psy tej rasy mają stale kwaśny wyraz twarzy. Ale mimo to, Buldogi Angielskie są bardzo uroczymi zwierzakami, które nie będą denerwować swoich właścicieli z niewłaściwym szczekaniem.

    Wilczarz irlandzki

    Nadmiernych okrzyków tych psów zdecydowanie nie można nazwać. Mogą jednak z łatwością zajmować wygodne meble i szybko zjeść cały budżet na jedzenie.

    Dog niemiecki

    Jeśli pozwolisz temu psiowi zignorować go zbyt długo, usłyszysz krzyk. Niemniej jednak, w codziennym życiu, niemieckie psy rzadko słyszą takie dźwięki i odgłosy. Zwykle zachowują się spokojnie i cicho, nie powodując żadnych niedogodności dla ich właścicieli.

    Saluki

    Ta rasa psów wyróżnia się łaską i niespokojną energią w dosłownym znaczeniu tego słowa. Dlatego Saluki instynktownie dąży do wszystkiego, co się rusza. Ale pomimo ich nadmiernej aktywności, takie zwierzęta stają się wspaniałymi towarzyszami, są spokojne i ciche. Najważniejsze to odpowiednio je trenować i trenować.

    Rasy psów, które nie będą was irytować głośnym, piskliwym i niewłaściwym szczekaniem, są nieliczne. Dlatego, w zależności od stylu życia i preferencji, będziesz mógł wybrać zwierzę, które w przyszłości stanie się Twoim prawdziwym i lojalnym przyjacielem. Co więcej, każdy pies może zostać podniesiony, najważniejsze jest, aby nie być leniwym i poświęcić mu wystarczająco dużo uwagi od najmłodszych lat. A potem wyhodujesz spokojnego, dobrze wychowanego i spokojnego psa. To, jak pies będzie się zachowywał w przyszłości, zależy nie tylko od genetycznych predyspozycji i charakteru, ale także w dużej mierze od samego właściciela. Dlatego też, od twojej uwagi do zwierzaka i chęci wyhodowania przyzwoitego przyjaciela zależy, czy będzie szczekał głośno bez ważnego powodu czy nie.

    Rasa z Basenji: pies, który nie szczeka

    Kiedyś został nazwany: głupi pies, kongo terrier, kongijski pies buszu. Była znana od 5000 lat tylko w Afryce, a następnie pokazała się Europie i zdobyła miliony serc. Basenji to ulubieniec faraonów i królów.

    Opis standardowy i rasowy

    Wymiary psa: wysokość w kłębie - 40-43 cm, długość ciała - 40-43 cm, waga - 10-11 kg.

    Wymiary suki: wysokość w kłębie - 37-40 cm, długość ciała - 37-40 cm, waga - 8,5-9,5 kg.

    Kolor: czerwony, czarny, pręgowany, tricolor (czarny z czerwonawo-tan). W dowolnym kolorze łapka ogon i klatka piersiowa powinny być białe zgodnie ze standardem. Białe znaczenia na głowie i białe łapy są dopuszczalne. Kolor biały nie powinien być kolorem podstawowym. Wszystkie kolory koloru powinny mieć bogaty, jasny odcień i wyraźne granice dla zmieniających się odcieni.

    Dodatkowe funkcje: średniej wielkości pies o mocnych kościach, które wyglądają na lekkie i eleganckie. Uszy są wyprostowane, ogon lekko skręca, oczy są ciemne. Nie szczeka.

    Historia afrykańskiego dogless

    Uważa się, że Basenji jest najstarszą rasą psów na świecie. Niektórzy eksperci od psów nie zgadzają się z tym stwierdzeniem, ale na pewno można powiedzieć, że należy on do 14 najstarszych ras psów, najmniej genetycznie odmiennych od wilków.

    Uważa się, że Basenji powstało na kontynencie afrykańskim w Kongo, ale istnieją pewne dowody na to, że jego przodkowie przybyli tam z Azji Wschodniej. Koneserzy Basenji mówią, że we krwi są geny wilków lub ich krewnych z Azji Południowo-Wschodniej.

    W Afryce byli znani od kilku tysięcy lat, w grobowcach faraonów znajdowali zdjęcia, gdzie psy, uderzająco podobne do współczesnych Basenji, siedziały u stóp swoich panów. Były też mumie Basenji, które wskazują na ich wysoki status. Egipcjanie polowali z przedstawicielami rasy, byli uważani za niedoścignionych łowców gier.

    Europejczycy po raz pierwszy spotkali się z rasą w Kongo w 1895 roku, więc jedną z nazw, która została podana na początku była kongijska krzew.

    Na początku stulecia Basenji został przywieziony do berlińskiego zoo, by przedstawić go jako egzotyczne zwierzę. Stowarzyszenia psów uznały tę rasę dopiero w 1943 r., Od której rozpoczęła się jego nowoczesna historia.

    Znani właściciele:

    • Król Tajlandii Bhumibol Adulyadej
    • Królowa Matka Królestwa Niderlandów Julia
    • Król Egiptu Farouk (lata czterdzieste)

    Charakter i temperament

    Właściciel musi zdobyć zaufanie psa. Są niezależnymi i dumnymi zwierzętami, ale oddadzą całą swoją miłość swojemu przyjacielowi. To nie wystarczy, aby basenji można było karmić i podlewać, aby mieć łóżko i zabawki, te kongijskie piękności powinny czuć się częścią rodziny.

    Mają wysoce rozwinięty instynkt łowiecki, więc wielu właścicieli dokładnie obserwuje, że pies nie ma możliwości ucieczki, ścigając "zdobycz".

    Ważny fakt: Basenji nigdy nie szczeka. Mogą jęczeć, warczeć, piszczeć, wydawać dźwięki podobne do krzyków, ale te dźwięki rzadko się z nich wyciągają, więc nie ma sensu używać ich jako strażników w domu.

    Basenji i człowiek

    Ze swoją niespokojną i niespokojną naturą, Basenji jest idealnym towarzyszem dla tych, którzy chcą ją szanować. Jest odpowiedni dla osób aktywnych, które szukają w swoim zwierzaku niewolniczego posłuszeństwa, ale partnerstwa. Ta rasa absolutnie nie nadaje się dla osób starszych: wymaga dużej uwagi i długich spacerów.

    Przywiązanie do osoby w kongo-terrierze jest we krwi, po 5000 latach rozwinęły się wraz z ludźmi!

    Muszą być częścią życia gospodarza, aby móc się z nim komunikować. Przedstawiciel rasy, ze względu na jego figlarne usposobienie, stanie się zabawnym partnerem niespokojnego dziecka, ale rodzice muszą być pewni, że dziecko nie skrzywdzi psa. Dumny Basenji nie toleruje samozatrudnienia: nie ma możliwości przeciągania ogona i szczypania!

    Czy mogą dogadać się z innym zwierzakiem w domu? Para heteroseksualnych basenji dobrze się dogaduje, interakcja z inną rasą będzie zależeć od natury obu psów. Jest mało prawdopodobne, że możesz zostać przyjacielem kota: instynkt łowiecki uniemożliwia jej zaprzyjaźnienie się ze zwierzętami innego gatunku.

    Konserwacja i pielęgnacja

    Idealnym miejscem do zamieszkania będzie wiejski dom z dużym podwórkiem, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby założyć basenji w mieście, pod warunkiem, że właściciel nie jest leniwy, aby chodzić z nią co najmniej dwa razy na godzinę przez godzinę.

    Z powodu braku aktywności fizycznej zwierzęta domowe mają niszczący wpływ na mieszkanie: zrywają tapety, skubią meble, lubią żuć artykuły gospodarstwa domowego i buty. Można tego uniknąć, zapewniając psu odpowiedni poziom aktywności fizycznej. Będzie wspaniale, jeśli właściciel będzie miał możliwość ulegania instynktom łowieckim.

    Basenji czyściutko, wielu właścicieli twierdzi, że znaleźli swoje psy, myjąc łapę jak koty. Nie wymaga pielęgnacji.

    Hodowcy zalecają karmienie psów zrównoważoną suchą karmą lub suchą karmą w połączeniu z mokrą w proporcji 3: 1.

    Wychowanie i szkolenie

    Warto podkreślić, że ta nie-hodowlana rasa jest odpowiednia tylko dla osób mających doświadczenie w hodowli psów. Dr Stanley Koren opublikował artykuł na temat umysłów różnych ras, w którym przyznał tym psom 78 miejsce na 79, ale był on oparty na reakcji psów na drużyny. Wielu ekspertów psów paruje go, że bassenji są po prostu dość uparci, nie zawsze reagują na polecenia od pierwszego razu.

    Bassenji wymaga dużej uwagi i indywidualnego podejścia podczas treningu. Właściciel będzie musiał odwrócić swój upór i postawić się na miejscu lidera stada. Dobrze wyszkolony w stylu gry. Brutalna siła podczas treningu jest wykluczona. Ważne jest, aby rozpocząć naukę od momentu, w którym szczeniak po prostu wszedł do domu.

    Czasami wyzywająco ignorują instrukcje ludzi. Nawet po dokładnym treningu kongo terrier nie zawsze będzie posłuszny.

    To nie sprawia, że ​​Basenji jest złym zwierzakiem, po prostu jest skłonny sprawdzić, czy właściciel stracił prowadzenie. Warto przypomnieć mu o prymacie człowieka, ale bez chamstwa i okrucieństwa. Jeśli nowy właściciel wątpi w swoją zdolność do wychowania psa, musisz zwrócić się do profesjonalnych opiekunów, którzy pomogą ci poradzić sobie z wyjątkowym uporem tego zwierzaka.

    Główne choroby

    Średnio Basenji mieszka 10-14 lat, zachowując swoją działalność. Istnieje wiele chorób, na które ta rasa jest podatna:

    • Zespół Fanconi. Choroba nerek, która wpływa na normalne przetwarzanie cukrów i białek. Najczęściej diagnozowane na 4-7 roku życia. Wcześniej uważane za śmiertelne, ale dziś istnieją sposoby leczenia tego zespołu. Potomkowie niektórych producentów są bardziej podatni na tę chorobę, chociaż fakt, że syndrom przekazuje się genetycznie, nie został udowodniony naukowo.
    • Niedokrwistość hemolityczna. Dotyczy to głównie szczeniąt. Nieuleczalna, śmiertelność - 100%. Wiarygodni hodowcy przeprowadzają testy na obecność choroby i nie sprzedają szczeniąt z rozpoznanymi objawami choroby.
    • Coloboma. Rozszczepienie tęczówki. Najczęściej jest to czynnik dziedziczny. Osobnicy ze zdiagnozowanym colobomą nie mogą dalej się rozmnażać.
    • Dysplazja stawów. Pomimo niewielkich rozmiarów, basenji czasami wykazują oznaki dysplazji stawów. Takie osoby nie powinny brać udziału w rozwodzie. Taka choroba wymaga zabiegu chirurgicznego w celu całkowitego wyleczenia.

    Ile i gdzie mogę kupić

    W Rosji jest kilka ras hodowlanych, a geografia jest bardzo szeroka: można kupić psa z Moskwy do Władywostoku.

    Wybierając szczeniaka, powinieneś zwracać uwagę na reputację żłobka lub hodowcy, spróbuj dowiedzieć się, czy w poprzednich miotach były jakieś chore szczenięta od tych rodziców. Szczeniak musi być pulchny i ​​aktywny. Jeśli to możliwe, spójrz na oboje rodziców. Szczeniak nie powinien mieć wydzieliny z nosa i uszu.

    Cena szczeniaka: 20 000 - 60 000 rubli

    Zdjęcia rasy

    Wybór zdjęć uroczych psów rasy Basenji.

    Basenji

    Basenji to rasa psów, które pojawiły się podczas doboru naturalnego i nie były hodowane przez ludzi. Jest to jedna z najstarszych ras i wyróżnia się mnogością cech, a także zaletami pozytywnymi. Dziś te psy są używane jako towarzysze.

    Basenji ma inną nazwę - "Afrykański cichy" lub "Afrykański pies nieszczęśliwy". Na "nazwę", oprócz miejsca pochodzenia, wpłynęła charakterystyczna cecha psów - nie szczekają, ale emitują huk podobny do tego u kota lub dźwięk przypominający stłumiony śmiech.

    Historia

    "Cisza" może być dumna ze swojej interesującej historii. Pies Basenji został przedstawiony na płaskorzeźbach w grobowcach faraonów. Ciała tej rasy zostały zabalsamowane i złożone w spoczynku wraz z faraonami, wskazując, że były one czczonymi zwierzętami. Najprawdopodobniej uważano je za rodzaj bóstwa. W Afryce, skąd pochodzą, są nadal szanowani, uważając je za rodzinny amulet i jasne zwierzę, które daje radość.

    Do 19 wieku tej rasy nie pamiętano. Następnie naukowcy przybyli do Konga. Basenjici byli łowcami, którzy uderzali w sieć i polowali w paczkach. Mieszkańcy Konga nazywali je "leśnymi stworzeniami".

    Naukowcy przywieźli kilka osób do Ameryki, ale psy zmarły, nie przeżywając tak długiej podróży. W 1937 r. Zostali jednak doręczeni do USA, skąd następnie zostali sprowadzeni do Europy.

    Od tego czasu rasa szybko rozprzestrzeniła się na cały świat, stając się uniwersalnym ulubieńcem. Został oficjalnie zatwierdzony przez Światowe Stowarzyszenia Kynologiczne w 1988 roku.

    Wygląd

    Zdjęcie basenji pokazuje, że są to psy o zrównoważonych proporcjach ciała. Mają prosty grzbiet, dopasowany brzuch, mocną szyję i głęboką klatkę piersiową, a także długie kończyny i małe wąskie nogi.

    Ogon jest wysoko osadzony, ma jeden lub więcej pierścieni i jest zwykle dociskany do ciała psa. Uszy Basenji są ostre i wyprostowane, głowa jest płaska. Przejście do pyska z czoła praktycznie nie jest wyraźne, a na czole widoczne są drobne zmarszczki.

    Oczy przedstawicieli tej starożytnej rasy psów są w kształcie migdałów i ustawione trochę krzywo. Zgodnie ze standardem powinny one mieć ciemny kolor, zwykle brązowy.

    Włosy tych psów są cienkie i bardzo krótkie. Kolor może być pręgowany, czerwony, czarny, czarny podpalany, żółtobrązowy. Obecność białego kołnierza, końcówki ogona i łap nie jest uważana za odchylenie. Oznaczenia pól nad oczami i twarzą są dopuszczalne.

    Są to psy średniej wielkości. Kable osiągają 43 cm wysokości, a samice 40 cm. Idealna waga to 10 kg, chociaż samce waży kilka kg więcej, a samice ważą o kilka kg mniej.

    Postać

    Basenji ma doskonałą reputację - opinie właścicieli są tylko pozytywne.

    Są to miłe psy, które we wszystkim są przestrzegane przez właściciela. Chętnie bawią się z dziećmi, kochają i szanują wszystkich członków rodziny. Są to aktywne, dociekliwe i odważne stworzenia. Wydaje się, że nie ma się czego obawiać, szczególnie jeśli chodzi o bezpieczeństwo gospodarzy. Są lojalni, gotowi oddać życie ukochanemu.

    "Leśne stworzenia" są spokojne i starają się nie wchodzić w konflikt. Jeśli przedstawiciel rasy basenji na podwórku spróbuje zranić jakiekolwiek zwierzę, nie rozpocznie walki, ale przejdzie. To nie jest nawet pycha, ale raczej poczucie samozachowania i opanowania.

    "Silent" próbuje dominować, tak ciężko dogadać się z innymi zwierzętami. Jeśli ci drudzy nie będą przeciwni Basenji prowadzącemu ich "trzodę", wtedy dobre relacje pojawią się między zwierzętami, rozwijając się w długą i czułą przyjaźń. Co więcej, "nie szczekający pies" będzie przyjacielem zarówno z przedstawicielem większej rasy psów, jak iz chomikiem lub papugą.

    "Psy egipskie" wyróżniają się cechami kota: chodzą cicho, kroczą powoli i gładko, mruczą, myją się łapą i mogą iść do toalety na tacy. Z tych powodów, a także ze względu na ich niewielki rozmiar, są one nabywane do życia w mieszkaniu, gdzie nie powodują żadnego dyskomfortu.

    Kupując przedstawiciela tej rasy, musisz nie tylko znać opis tej rasy, ale także dbać o nią.

    W razie potrzeby te psy muszą przeciąć pazury, wytrzeć oczy i oczyścić uszy. Pielęgnacja wełny nie wymaga, ponieważ jest krótka, a psy są bardzo czyste. Wskazane jest jedynie rozczesywanie martwych komórek skóry za pomocą sztywnej rękawicy.

    Wanna potrzebują nie więcej niż raz na sześć miesięcy. Jednak większość przedstawicieli rasy boi się wody, więc w ogóle nie potrzebują kąpieli. Jedna z legend głosi, że podświadomie wciąż boją się krokodyli z Nilu. W każdym razie, jeśli pies nie chce, nie można go przymusowo kąpać.

    Rasa psów Basenji potrzebuje właściwego odżywiania, ponieważ jest podatna na różne choroby przewodu pokarmowego. Nakarm swoje zwierzę domowe, ryby, warzywa, nabiał, owoce, zioła i zboża. Staraj się nie dawać mu suchej karmy, a także słodkich, słonych, pikantnych i tłustych potraw. Zwróć uwagę na reakcję zwierzaka na jedzenie. Postaraj się dać mu to, co lubisz i wyeliminuj z diety, którą zjada z trudem.

    Są one zobowiązane do wykonywania, codziennie iw dużych ilościach. Jeśli nie chodzisz ze swoim zwierzakiem, trenuj w domu. Basenji uwielbiają treningi, dają się łatwo, mają doskonałą pamięć do zapamiętania drużyny od pierwszego razu. Dlatego nie zawracajcie sobie głowy tym samym zespołem wiele razy, ponieważ ryzykujecie zniechęcenie psa do zainteresowania procesem.

    Zdrowie

    "Nieporęczne psy" są uważane za półśmiertelne i mają doskonałe zdrowie. Jednak znajdują się one w niektórych chorobach:

    • zaćma;
    • entropia z utratą białka;
    • postępujący zanik siatkówki;
    • kamica nerkowa;
    • Zespół Fanconi.

    Aby zapewnić, że te choroby pozostaną tylko listą w naszym artykule, regularnie odwiedzaj weterynarza z psem. Powinien badać twojego zwierzaka przynajmniej raz na sześć miesięcy. Jeśli jakakolwiek choroba zostanie wykryta, leczenie powinno nastąpić natychmiast.

    Cena basenji jest niska w porównaniu do innych ras. Średni koszt takiego szczeniaka wynosi obecnie 25 000 rubli.

    Z rękami można znaleźć szczeniaka za 5000 - 10 000 rubli, w specjalistycznych szkółkach kosztuje nie mniej niż 20 000 rubli. Znani hodowcy, którzy sprzedają szczenięta z klasy pokazowej - przyszli zwycięzcy wystaw ze świetnym rodowodem, szczeniaki basendzhi mają koszt od 30 000 do 50 000 rubli.

    Czytaj Więcej O Psach

    Pospolite rasy jamników

    Szkolenie Aby określić wybór rasy przyszłego czworonożnego zwierzaka, należy przestudiować nie tylko historię pochodzenia, naturę zwierzęcia.Ale także jakie rasy są, na przykład, jamniki.

    Sheltie (Shetland Sheepdog) - zdjęcie, postać i opieka

    Szkolenie Charakterystyka rasy SheltieSheltie (Shetland Sheepdog) to pies pasterski, którego ojczyzną są Wyspy Szetlandzkie.Pomimo dużego podobieństwa do długowłosego collie, pochodzi nie od niej, ale od granicy - collie (wynik krzyżowania z innymi rasami pasterskimi).