Karmienie

Rasy psów: Alaskan Malamute

Alaskan Malamute jest dość dużym i masywnym psem, który jest odpowiedni tylko dla doświadczonych hodowców psów. Ale nie chodzi tylko o rozmiar, głównym problemem jest trudna natura tej rasy.

Muszą być wykształceni w sposób ścisły, aby zwierzę zrozumiało wyraźnie, że jesteś przywódcą stada, któremu będzie posłuszne bez pytania, inaczej stracisz wiarygodność, a twój zwierzak zamieni się w zepsute i nieopanowane zwierzę. zdolny dać swemu ukochanemu panu całą swoją czułość i miłość.

Pochodzenie rasy

Przodkowie rasy Malamute byli pierwotnymi mieszkańcami wybrzeża Alaski, a Malamuthowie, plemiona zamieszkujące tę dziką i surową ziemię, wyhodowali je. To były silne i odważne psy. Jednak z biegiem lat rasa zaczęła się degenerować, gdy Alaska została szybko skolonizowana przez licznych kolonistów, którzy przybyli na Alaskę podczas gorączki złota i przywieźli tam swoje psy. Początkowo istniały obawy, że niekontrolowane kojarzenie zniszczy skałę, ale później sytuacja została opanowana. W latach dwudziestych ubiegłego wieku rasa została przywrócona, a 10 lat później zyskała uznanie ze względu na doskonałą jakość usług.

To jest interesujące! Malamuty służyły jako psy zaprzęgowe, ciężarowe, strażnicy majątkowi, a także w walkach na psach, a ta barbarzyńska rozrywka była w tamtych latach powszechna. Z biegiem czasu Malamute stracili cechy psów walczących i stróżujących, a ostatecznie zmienili się w sanie.

Opis, pojawienie się Malamute

Jest to raczej duży pies, największy wśród ras jeździeckich. Waga dorosłego mężczyzny wynosi do 40 kilogramów, wysokość to 60-63 centymetry. Suki nieco mniejsze i ważą 35-38 funtów ze wzrostem 57-59 centymetrów. Łapy są potężne, bardzo dobrze rozwinięte, podobnie jak klatka piersiowa. Uszy mają szeroki, trójkątny kształt, lekko zaokrąglone na końcach.

Oczy lekko skośne, brązowe, w przeciwieństwie do stałego zdania, niebieski kolor oczu Malamute jest poważną wadą rasy. Wełna Alaskan Malamute jest bardzo twarda, z mocnym podszerstkiem, taka pokrywa jest spowodowana pochodzeniem rasy, która powstała w trudnych warunkach na północy.

Standardy rasy

Pojawienie się tego zwierzęcia sugeruje, że jest to doskonała rasa, stworzona do ciężkiej i długiej pracy w zimnych i trudnych warunkach na północy. Głowa Alaskan Malamute jest duża, proporcjonalna do ciała.

Kufa jest obszerna, zgodnie z normami, wydłużony kształt lub nadmierna ostrość nie są dozwolone. Nos musi być czarny, dozwolone tylko zwierzęta w kolorze czerwonym, brązowym. Ogon ma zwijanie i wznosi się ponad grzbiet. Ukąszenie Alaskan Malamutes ma typ nożyczek, zęby są ostre i mocne, szczęka jest mocna i dobrze ukształtowana. Łapy tej rasy są bardzo dobrze rozwinięte, silne i muskularne, jak niedźwiedź.

Natura Alaski Malamute

Mimo niesamowitego wyglądu jest bardzo przyjaznym i serdecznym psem. Jeśli wcześniej byli często wykorzystywani jako strażnicy, teraz ich zabezpieczenia zostały utracone. Jednak pojawienie się takiego psa może odstraszyć najbardziej odważnego złoczyńcę. Alaskan Malamute raczej spokojnie odnosi się do gości, nie wykazując silnej agresji i gniewu.

To jest interesujące! Warto zauważyć, że ta rasa jest odpowiednia tylko dla doświadczonych hodowców psów. Jej dobry temperament współistnieje ze złożoną postacią. Kiedy jest źle traktowany, właściciel może stracić całą wiarygodność jako przywódca stada, ponieważ jest to pies wyłącznie szkolny, który potrzebuje silnego lidera. Nauczanie zespołów i posłuszeństwo Malamute jest konieczne w bardzo młodym wieku.

Alaskan Malamut absolutnie nie nadaje się do mieszkania w mieście, ta rasa potrzebuje otwartej przestrzeni, świeżego powietrza i długich spacerów w przyrodzie. Najlepiej jest trzymać psa w wiejskim domu w przestronnej wolierze.

Dzięki wełnianym płaszczom malamuty można przechowywać przez cały rok w warunkach ulicznych, zwierzęta te nie boją się nawet silnych mrozów. Ale upał i duszność, które te psy wytrzymują z trudem, wolą pozostać w cieniu. Dlatego malamuty mogą być poddane udarowi cieplnemu w upalne letnie dni.

Długość życia

Średnia długość życia Alaskan Malamute wynosi 13-15 lat, co nie jest rekordową długością. Zależy od wielu czynników: warunków zatrzymania, żywności i obecności chorób genetycznych, które mogą skrócić życie. Jeśli podejrzenie należy skierować do specjalisty. Przy odpowiedniej opiece i karmieniu Malamuty pozostają aktywne w bardzo dobrym wieku.

Alaskan Malamute Content at Home

Ta rasa jest niezwykle potrzebna dużą aktywność fizyczną. Alaskan Malamutes powinien spędzać dużo czasu w lesie lub w parku, prosty spacer po domu dla tej rasy nie będzie działać. Jeśli trzymasz tego psa w mieszkaniu w mieście, przygotuj się na fakt, że musisz iść z nim przez co najmniej półtorej godziny.

Jednocześnie musi być koniecznie opuszczona ze smyczy, lepiej zrobić to na specjalnej platformie, gdzie różne slajdy, przeszkody i inne urządzenia są wyposażone, aby wytworzyć fizyczny wysiłek. Przy niedoborach takich ładunków pies usycha, leniwi, co pociągnęłoby za sobą szereg poważnych chorób.

Opieka, higiena

To jest interesujące! Alaskan Malamute jest dość kłopotliwy w opiece nad rasą psów, wymaga pewnego doświadczenia i dyscypliny właściciela. Cała główna trudność polega na pielęgnacji wełny. To musi być wyczesany raz w tygodniu. Raz na dwa tygodnie powinieneś używać ocieplanej kurtki, która pomoże utrzymać podszerstek w porządku. Jeśli zaniedbamy taką procedurę, może to spowodować powstawanie mat i bardzo trudno będzie się ich pozbyć.

Szczególnie ważne jest to, aby zdradzić podczas okresu linienia, w tym czasie konieczne jest częstsze i ostrożniejsze czesanie Malamute. Oczy powinny być płukane raz w miesiącu specjalnym roztworem, uszy powinny być czyszczone w razie potrzeby. Często można kąpać takie psy, uwielbiają zabiegi wodne, ale warto wziąć pod uwagę, że nie każdy szampon nadaje się na takie puszyste piękno.

Kupując, wybierz produkt dla grubej wełny, możesz również kupić specjalną odżywkę. Należy zmyć szampon przez długi czas i dokładnie, w przeciwnym razie może powodować podrażnienie skóry i błon śluzowych zwierzęcia, to z pewnością nie jest katastrofa, ale może nadal powodować kłopoty.

Dieta - co karmić Malamute

Podczas karmienia tej rasy absolutnie niemożliwe jest zapobieganie przejadaniu się. Jest to obarczone wieloma problemami. Powinieneś także wziąć pod uwagę fakt, że mają skłonność do kradzieży jedzenia, więc nie zostawiaj czegoś bez opieki.

Alaskan Malamute jest potężnym i silnym psem, który prowadzi aktywny tryb życia, ale to nie znaczy, że potrzebują dużo jedzenia. Do wieku 4 miesięcy karmione są 4 razy dziennie po - zmniejszone do 2 razy, jedzenie powinno być podawane w małych porcjach, w przeciwnym razie Malamut może mieć odwrócenie jelit.

Jako żywność możesz używać naturalnej żywności lub gotowych, kupowanych w sklepach zoologicznych, lepiej, jeśli jest to klasa premium. Jako pokarm naturalny zaleca się podać kaszą gryczaną ugotowaną w bulionie mięsnym. Czasami możesz podać gotowane ryby bez dużych kości. Nie zapomnij o suplementach witaminowych. Prawidłowe odżywianie - gwarancja zdrowia i długowieczności psa.

Choroby, wady rasowe

Choroby Alaskan Malamutes mogą być genetyczne lub nabyte.

Ważne! Do najczęstszych dziedzicznych chorób tej rasy należą problemy ze wzrokiem, a mianowicie ślepota dzienna lub hemeralopia. Drugą chorobą jest postępująca atrofia siatkówki, która może prowadzić do ślepoty.

Ponadto ta rasa może mieć problemy z układem mięśniowo-szkieletowym. Pierwszą oznaką tego jest zmęczenie psa, utrata apetytu, ogólne letarg i apatia. W przyszłości może to prowadzić do utraty funkcji motorycznych. Najczęściej choroba jest spowodowana dużą wielkością zwierzęcia, a jeśli przekarmisz ją, prawdopodobieństwo takich problemów dramatycznie wzrasta.

Kup Alaskan Malamute - rekomendacje

Biorąc pod uwagę fakt, że te psy mogą mieć wiele chorób dziedzicznych, przed zakupem szczeniaka należy zapytać o dostępność zaświadczeń lekarskich i certyfikatów.

Jeśli rodowód jest dla ciebie ważny i masz zamiar uczestniczyć w wystawach, to warto zastanowić się, jakie nagrody mieli jego rodzice, od tego będzie zależała cena Malamuta. Należy również kupować szczenięta tylko od zaufanych hodowców, co uchroni cię przed zdobyciem chorego zwierzęcia.

Nie powinieneś brać pierwszego szczeniaka, który ci się podobał, obserwować jego zachowanie, uważnie badać nos i oczy, to uratuje cię od problemów w przyszłości.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Kupując szczenię Alaskan Malamute należy zwrócić uwagę na jego zachowanie i wygląd. Szczeniak musi być aktywny i mieć dobry apetyt. Jest to pewna oznaka zdrowia psa. Powinieneś również poprosić o informacje na temat szczepień i leczenia pasożytów. Uszy są często zaognione u szczeniąt, nie ma znaczenia, czy podejmujesz działania na czas, ale jeśli je uruchomisz, to w przyszłości może stać się poważnym problemem.

Cena psa rasy Alaskan Malamute

Średnia cena dla szczeniąt tej rasy wynosi od 25 000 do 40 000 rubli. Jeśli chcesz kupić szczeniaka klasy pokazowej, będziesz musiał ułożyć do 70 000. Z psami na tym poziomie będziesz mógł wziąć udział w najbardziej prestiżowych wystawach.

Opinie właścicieli

Jeśli chcesz być silnym i dobrym przyjacielem, Alaskan Malamute jest dla ciebie rasą, szczególnie jeśli masz doświadczenie w opiece nad dużymi psami. Według opinii niedoświadczonych właścicieli, ten pies jest głupi i trudny do wyszkolenia. Tak jednak nie jest. Wręcz przeciwnie, Malamute jest bardzo inteligentnym zwierzęciem, zdolnym do prawidłowej oceny sytuacji.

Ale aby spełnić polecenie, przedstawiciele tej rasy potrzebują poważnej motywacji. Z tą cechą przypominają trochę koty. Ci, którzy znają tę rasę dobrze pamiętają upór Malamute i wiedzą, jak poradzić sobie z takim problemem.

Tutaj trzeba wykazać wytrwałość i wytrwałość, ale nie ma potrzeby przesadzać, może to obrazić dumnego i krnąbrnego psa.

Według wielu doświadczonych hodowców, ta bardzo miła i inteligentna rasa jest doskonałym przyjacielem i towarzyszem dla ludzi. Jednak obecnie istnieje wiele bardzo podobnych do psów Malamute, które nie spełniają standardów, ale wyglądają bardzo atrakcyjnie. Eksperci nie zalecają zakupu takich zwierząt, ponieważ niekontrolowane kojarzenia często prowadzą do złego stanu zdrowia i obniżonej odporności. Pamiętaj, że puszysty Malamut to nie tylko zabawna zabawka, ale oddany przyjaciel i pomocnik od wielu lat.

Alaskan Malamute: opis rasy i jak znaleźć podejście do jazdy "wilk"

Najsilniejszy wśród psów zaprzęgowych, najbardziej przyjazny i intelektualnie rozwinięty - Alaskan Malamute nie są w stanie przetrwać bez uwagi osoby, pilnie potrzebują komunikacji. Te psy są zdezorientowane z husky z powodu zewnętrznych podobieństw. Ale Husky są szybsze i bardziej przyjemne, a główną cechą "Alaski" jest wytrzymałość i chęć dowodzenia.

Te psy zdobyły tytuł najbardziej "pracującej" rasy. Siberian Husky jest w stanie wygrać wyścig krótkoterminowy, ale wrogi nie może ciągnąć tak długo, jak Malamut ciągnie w uprzęży, jak również na kilka kilometrów. Ale uśmiechnięty Malamut z małymi brwiami-kreskami radzi sobie z tym łatwo. Jest dość uparty, ale wydaje się, że właśnie to czyni go najlepszym w swojej kategorii. W końcu, co innego, jeśli nie upór, nie pozwala na poddanie się psu roboczego.

Charakterystyka rasy

Wizytówką "Alaski" jest jej duży kręgosłup, muskularne ciało i trwałe ciało. Na zewnątrz pies przypomina wilka. Istnieje opinia, że ​​najstarsza rasa psów pochodzi od dzikich zwierząt. A sam Alaskan Malamut, dzięki tej relacji, był w stanie grać w różnych filmach, grając rolę podobnego do wizualnego dzikiego faceta. Chociaż w rzeczywistości te psy są doskonałymi towarzyszami i rodziną, którzy nie wyobrażają sobie życia bez mistrza, jego dzieci.

  • Waga. Standardowa masa ciała zależy od płci zwierzęcia. Mężczyźni ważą około 38 kg, natomiast samice są mniejsze: ich waga według normy wynosi tylko 34 kg.
  • Wzrost Wysokość suczek wynosi 58,5 cm, wysokość w kłębie mężczyzn to 63,5 cm.
  • Kolor Kolor powłoki zależy od linii intrabreed. W linii Kotzebue jest wyjątkowo szary kolor, popularnie zwany wilkiem. Ale w linii M'Lut są takie kolory jak niebieski, czarny z białym, brązowy z białym, sable, a nawet biało-czerwony. Zgodnie ze standardem jednobarwne Malamuty mogą być tylko białe.
  • Długość życia. Alaskan Malamute żyje od 12 do 15 lat, jest uważany za jedną z długowieczności wśród czworonożnych przyjaciół.
  • Postać. Są zwierzęta, o których mówią: "To pies jednej osoby". Malamuty są doskonałym przeciwieństwem. Najwygodniej czują się tylko w rodzinie - zarówno psiej, jak i ludzkiej. Nie można ich zostawić w spokoju, trzeba grać z nimi bez końca lub przynajmniej dać im bierną uwagę: uścisk, pieszczota, rozmowa.
  • Intelekt Alaskanie są bardzo inteligentni, ale także niezwykle uparci. Jeśli pies przestał spełniać twoje polecenia, powinieneś wiedzieć: po prostu zmęczył się robieniem tego, o co prosisz. Wystarczy dać zwierzaka odpocząć - i zacznie cię rozumieć od nowa.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Rasa nie jest absolutnie stworzona do ochrony. Są to napędzające, "pracujące" psy, więc ich geny mają inny potencjał, inny od strażnika.

Pierwsza ruja dziewczyny z Alaskan Malamute zaczyna się od ośmiu miesięcy do roku, powtarzana co sześć miesięcy. Maksymalny czas trwania procesu wynosi 20 dni. Początkowy wiek krycia wynosi dwa lata - okres, w którym pies staje się w pełni dojrzały. Psy dzierżą przez 12-15 dni w upale od suki. Ciąża trwa od 56 do 72 dni, w zależności od liczby przyszłych potomków: im więcej szczeniąt, tym krótszy jest okres ciąży. Ruchy potomne stają się zauważalne przez około 50 dni. W przeddzień narodzin dzieci w łonie matki zamarzają.

Standard zewnętrzny

Pies tej rasy jest zawsze oceniany według jednego z głównych kryteriów: czy przedstawiciel rasy może być uważany za arktycznego psa napędowego, czy nie. Istniejące wady ocenia się na podobnej płaszczyźnie: im bardziej wpływają na podstawową funkcję zwierzęcia, tym gorzej. W oparciu o tabelę będziesz w stanie samodzielnie ocenić dorosłą osobę pod kątem zgodności ze standardem rasy.

Tabela - cechy wizualnej standaryzacji

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy rozpoczęła się dzięki plemieniu Malemute, które mieszkało na Alasce. Ludzie byli robotnikami miłującymi pokój, a ich psy były takie same. Warto zauważyć, że rasa prawie się nie zmieniła od jej powstania, zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie.

  • Schwytany przez Jacka Londyn. Słynna powieść "Biały Kieł", która jest zawarta w szkolnym programie dla zagranicznej literatury, opowiada o czasach "gorączki złota", która miała pozytywny wpływ na popularyzację rasy Malamut. Poszukiwacze złota z różnych stron świata przybyli na Alaskę, a zwycięstwo wygrywali zwykle ci, którzy wzięli drużynę Alaski jako czworonożni towarzysze.
  • Odwrotna strona medalu. W beczce z miodem (mianowicie w popularyzacji rasy w okresie "gorączki złota") znalazła się także mucha w maści. Niestety, potrzeba dużej liczby czworonożnych pomocników doprowadziła do tego, że Alaskan Malamute został skrzyżowany z kimkolwiek. W rezultacie liczba psów rasowych znacznie się zmniejszyła.
  • Szybciej, wyżej, silniej. Zastąpiony "gorączką złota" przyszedł sportów zimowych. W szczególności wyścigi sań. To właśnie sport skłonił Amerykanów do poważnego zaangażowania się w przywracanie populacji najstarszej rasy psów. W drugiej połowie lat 20-tych ubiegłego stulecia nadal można było tego dokonać, ponieważ w przeciwnym razie po prostu nie można było wygrać w sporcie sań.
  • Standaryzacja i uznawanie. Oficjalnie rasa została uznana za niezależną w 1935 roku. W tym samym roku stworzono i zatwierdzono standard rasy.
  • Lata drugiej wojny światowej. Ten "czarny" okres w historii świata znajduje odzwierciedlenie w co trzeciej rodzinie żyjącej na Ziemi. Wojna pozostawiła swój negatywny ślad w populacji Malamute, redukując ich liczbę do 30 czystej krwi.
  • Odzyskiwanie i promocja. Przywrócenie rasy rozpoczęło się dopiero pod koniec lat 40. XX wieku. Sukces osiągnięto dopiero w latach 60-tych. Sukces w tym przypadku oznacza przywrócenie liczby przedstawicieli rasy, co pozwala na usunięcie z porządku obrad kwestii wyginięcia gatunku. Na początku lat 70. ubiegłego wieku Alaskan Malamute rozprzestrzenił się w całej Europie, a dziś te twarde i dobroduszne psy zajmują 18 miejsce w 30 najpopularniejszych rasach psów.

4 funkcje rdzennych "Alaskan"

Od 2010 roku Alaskan Malamute jest oficjalnym symbolem małej ojczyzny - amerykańskiego stanu Alaska. Cztery dalsze fakty są interesujące w biografii rasy.

  1. Przyzwyczajenia wilka. Wilk, będąc przodkiem rasy, przekazał "alaski" sposób wyć na księżyc. Dlatego, zostawiając zwierzaka, aby spędzić noc w klatce na świeżym powietrzu w księżycową noc, nie zdziw się długim, wyć.
  2. Kot pazury. Kolejną interesującą cechą przedstawicieli rasy jest urządzenie do łap. Kiedy naciskasz pad, szpony Malamute wyskakują do przodu, jak u kotów. Które, nawiasem mówiąc, nie tolerują.
  3. Niedźwiedź bieżnika. Kończyny psa przypominają rakiety śnieżne. Struktura łap jest nieco podobna do tych niedźwiedzi: szeroka i masywna - nie pozwalają one psu wpaść w śnieg, równomiernie rozkładają ciężar zwierzęcia na skorupie.
  4. Zadatki na gwiazdę filmową. Psy rasy Alaskan Malamut stały się prawdziwymi gwiazdami Hollywood. Stało się to po premierze na szerokich ekranach filmu "Biała niewola" z Paulem Walkerem w roli tytułowej. Film opowiada o przeżyciu czworonożnych zwierząt domowych na Antarktydzie, po tym jak, z woli losu, zostali opuszczeni przez ludzi w pokrytej śniegiem bazie badawczej.

Odmiany

W tej chwili istnieją dwie linie Alaskańskich Malamutów, które choć nieznacznie różnią się od siebie. Po pierwsze, w rozmiarze. Ale są też inne różnice, które powiedzą do stołu.

Tabela - Charakterystyczne różnice między Malamutami linii M'Lut i Kotzebue.

Alaskan Malamute: opis i zdjęcie rasy

Kto by pomyślał, że ten wspaniały arktyczny pies przeznaczony do jazdy na sankach byłby ulubionym zwierzakiem wielu hodowców psów i po prostu miłośników zwierząt. Alascy Malamutowie nazywani są nawet "pociągiem północnym lub śniegiem". Ten pies jest w stanie przystosować się do najtrudniejszych warunków na północy, gdzie jest wieczna zima, mróz i śnieg. W tym samym czasie malamuty są bardzo wytrzymałe i silne. Mogą wozić sanie z człowiekiem lub wózkiem z rzeczami kilku kilometrów. Alaskan Malamute jest uważany za jedną z najstarszych ras psów zaprzęgowych. Nazwa rasy pochodzi od nazwy jednego plemienia, które żyło na zachodzie Alaski.

Zdjęcie: Alaskan Malamute

Alaskan Malamute: charakterystyka

Malamute jest bardzo przyjaznym, silnym, odpornym, towarzyskim psem, który desperacko potrzebuje ludzkiej uwagi. Ta rasa charakteryzuje się niesamowitą inteligencją i niesamowitym uporem. Wrodzony upór i silny charakter tłumaczą nieustanną chęć Malamute'a do "rządzenia" innymi zwierzętami, a nawet ich właścicielami.

Alaskan Malamute można nazwać "pracującym" psem. Praca i wysiłek fizyczny są dla niej istotnymi rzeczami, bez których może zmienić się w leniwego, o słabej woli, głupiego zwierzęcia. Jeśli zdecydujesz się zostać szczęśliwym posiadaczem i właścicielem Malamute, masz szczęście: w tym psie znajdziesz dobrą naturę, optymizm, hojność, oddanie i miłość. Ale warto zauważyć, że ten, kto szuka prawdziwej przyjaźni, odnajdzie ją, zaprzyjaźniając się z Malamute, ale ten, kto pragnie poddania się i posłuszeństwa, musi przejść obok tego psa.

Malamuty często mylone są z husky syberyjskie. To prawda, że ​​mają pewne wspólne cechy wyglądu, ale tutaj kończą się ich podobieństwa. Przede wszystkim Malamut różni się od husky swoim upartym temperamentem i niesamowitą wytrzymałością. Husky syberyjskie można również wykorzystać, a nawet wygrać wyścigi, ale nie może znieść ogromnego obciążenia przez długi czas na przestrzeni kilku kilometrów.

Pomimo tego, że Malamut jest nieco większy i wolniejszy niż Husky, ten pies jest "na ramieniu" każdą ciężką pracą. Malamuty są naprawdę największymi psami spośród wszystkich sań. Powodem tego rozmiaru jest potężny kręgosłup i muskulatura.

Warto zauważyć, że pomimo wytrzymałości Malamute w trudnych warunkach "lodowcowych", w ciepłym sezonie czują się nieswojo. Następnie potrzebują ostrożnej i specjalnej troski. Wynika to z ich gęstych włosów i tego samego grubego podszerstka. Ale jeśli Malamute dostanie się do jego otoczenia, może spokojnie biegać przez wiele dni. W tym samym czasie na jego twarzy nie będzie cienia zmęczenia.

Historia pochodzenia

Historia Malamute jest bardzo interesująca. Jak wspomniano wcześniej, rasa otrzymała swoją nazwę dzięki plemieniu Malamutów, którzy mieszkali na wybrzeżu Alaski. Malemuty byli bardzo pracowici i kochający pokój. Pierwszymi przodkami współczesnego Alaski Malamute były zadbane, potężne psy o doskonałej i gęstej sierści. Wiernie służyli swoim mistrzom, biegali w drużynach, a nawet pomagali im dźwigać ciężkie łodzie.

Na początku ubiegłego wieku Alaska dogoniła gorączkę złota. Wpłynęło to korzystnie na rozwój rasy. Popyt na Malamutes zwiększył się. Wielu górników zalało ziemie Alaski w poszukiwaniu złota, ale wielu z nich zmarło zanim dotarli na miejsce. Tylko ci, którzy używali sankach z Alaskan Malamutes jako środka transportu, osiągnęli sukces. Te wydarzenia i fakty zostały nawet uchwycone w powieściach przygodowych słynnego pisarza Jacka Londona.

Ale pomimo faktu, że liczba Malamutów wzrosła, pojawiły się również negatywne aspekty takiego zainteresowania i popytu. Górnicy złota gorączkowo próbowali przejść przez psa z wszystkimi możliwymi rasami, aby poprowadzić jednostkę z maksymalną szybkością i wytrzymałością. Ale z powodu tych "eksperymentów", chciwości i pościgu za złotem, czystej krwi Malamutów pozostało tylko kilka miotów.

Na szczęście "gorączka złota" została zastąpiona sportem. Teraz Amerykanie są zainteresowani wyścigami saneczkowymi i spędzali czas i pieniądze z podekscytowaniem, aby przywrócić rasę i uczynić ją jak najbardziej "czystą". W końcu tylko z rasowym Malamute można wygrać wyścigi na sankach. Dopiero w 1926 roku udało się osiągnąć pozytywne wyniki i znacznie zwiększyć populację rasowych malamutów. Od tego momentu rozpoczyna się hodowla rasowych malamutów alaskańskich.

W 1935 r. Rasa została uznana na całym świecie, utworzono nawet specjalny klub i opublikowano standard. Niestety, tragiczne wydarzenia, które miały miejsce podczas drugiej wojny światowej, doprowadziły do ​​tego, że na całym świecie pozostało tylko 30 czystych ras Malamutów. Było to spowodowane ludźmi, którzy po prostu zostawili psy, by umrzeć z głodu. Ale zdarzały się nawet takie przypadki, kiedy spedytorzy, którzy prowadzili badania w Arktyce, po użyciu psów, rozwalali je jako niepotrzebne.

Kolejna odnowa rasy rozpoczęła się po zakończeniu wojny w 1947 roku. Ogromny wysiłek i zasoby materialne zostały wydane, tak że tylko w 1960 roku populacja Alaskańskich Malamutów wzrosła, a zniknięcie skały z powierzchni Ziemi nie wchodziło w rachubę. Na początku lat 70. Malamuty "zalały" kraje Europy. Do tej pory Alaskan Malamute zajmuje 18. miejsce w pierwszej trzydziestce najpopularniejszych ras na świecie. W 2010 r. Malamute został uznany za honorowy symbol Stanów Zjednoczonych.

Natura Alaski Malamute

Malamute to bardzo przyjazny i przyjazny pies. Po prostu uwielbia być w centrum uwagi. Dlatego jest idealny dla dużej rodziny z małymi dziećmi. Zawsze będzie mógł grać rolę niani i uczestniczyć z dziećmi w aktywnych grach.

Pomimo faktu, że Malamutowie bardzo lubią bliskich im ludzi i są w stanie mocno i trwale przywiązać się do swoich panów, wciąż będą domagać się wzajemności od osoby. To pies szkolny, który po prostu musi należeć do rodziny, czy to rodziny psiej, czy ludzkiej. Malamute w żaden sposób nie akceptuje treści w zamkniętej wolierze lub przedłużającej się samotności. W takim przypadku pies może się wycofać, traci zaufanie, a nawet miłość i szacunek dla ciebie.

Tak, warto zauważyć, że Alaskan Malamute, w przeciwieństwie do wielu jego czworonożnych braci, nie jest zwierzęciem jednego pana na całe życie. Trzeba tylko podkopać zaufanie, urazić Malamuta, lub stracić jego szacunek, ponieważ natychmiast przestawia swoje interesy na inną osobę. Nie można powiedzieć, że jest to zdrada z jego strony, chodzi o to, że ta rasa jest bardzo uparta, inteligentna i szybko może znudzić się wieloma regularnie powtarzanymi i powtarzającymi się działaniami. Innymi słowy, jeśli codziennie, kilka razy, zamawiasz zwierzaka, aby przyniósł kapcie lub gazetę, może potraktować to jako brak szacunku i pamiętać o tym przez długi czas.

Ze względu na ten niuans Alaskan Malamute jest zdecydowanie zniechęcany do nabywania początkujących w hodowli psów. W przypadku braku niezbędnego doświadczenia w treningu i komunikacji z psami nowicjusz popełni błędy, co w przypadku tej rasy będzie niewybaczalne.

Upór Malamute'a znacząco zakłóca jego szkolenie i trening. Ale najciekawsze jest to, że dzięki swojej ciekawości i niezrównanej inteligencji są w stanie zapamiętać wszystkie polecenia od pierwszego razu. Będą nawet spełniać twoje prośby i polecenia, ale nie więcej niż 1-2 razy. Potem po prostu męczy ich powtarzanie znudzonych czynności i tracą zainteresowanie całym procesem szkolenia i szkolenia psów.

Należy zauważyć, że jeśli uderzył Cię imponujący rozmiar tego psa i zdecydowałeś się kupić go jako niezawodny strażnik swojej posiadłości, nie możesz próbować na próżno. Pomimo swojej wielkości, mocnych łap i mocnych kości, Alaskan Malamute nigdy nie użyje tego "arsenału" do przejawiania agresji wobec jakiejkolwiek osoby. Wynika to z jego naturalnej życzliwości i życzliwości. Malamut nigdy nie spieszy się z obcym, tylko jeśli stanowi prawdziwe zagrożenie dla niego lub jego pana. Dla wszystkich gości i dla tych, którzy wejdą do domu, Malamute będzie ciepły i przyjazny, bez cienia agresji. Jedyną rzeczą, która może wystraszyć nieznajomego w przypadku Malamuta, są jego imponujące wymiary.

Ale zdarza się również, że z powodu niewłaściwego wychowania lub z powodu traumy psychologicznej cierpiącej na szczenię, Malamute może stać się niekontrolowanym agresywnym zwierzęciem. Doświadczeni hodowcy i weterynarze nie polecają nabywania szczeniaka z takimi skłonnościami, a jeśli taki szczeniak wciąż przychodził do twojego domu, to w żadnym wypadku nie możesz rozwinąć w nim agresji i spróbować skierować ją przeciwko ludziom. W rezultacie cała agresja i gniew mogą zwrócić się przeciwko samym właścicielom. Dlatego przy pierwszych agresywnych atakach Malamute konieczne jest gwałtowne zatrzymanie się, ale jeśli nie możesz samodzielnie poradzić sobie z problemem, to pies powinien zostać przekazany specjalistom.

Wygląd i standard

Do tej pory istnieją 2 główne typy Alaskan Malamute:

  • M'Lut - ten gatunek charakteryzuje się najbardziej zróżnicowanym kolorem: od czarnego i szarego do białego i niebieskiego;
  • Kotzebue - przedstawiciele tego gatunku powinni być pomalowani wyłącznie w kolorze "wilczym".

Różnica na płaszczyźnie fizycznej polega na tym, że Malamuty M'Lut są silniejszymi, większymi, zwinnymi i agresywnymi psami niż przedstawiciele Kotzebue. Wielu hodowców i hodowców psów aktywnie debatuje, która z tych odmian powinna być uważana za prawdziwą Malamute. Należy jednak zauważyć, że standard rasy został napisany nie przez ludzi, ale przez naturę i samą historię.

Ogólny Standard: Główne cechy

Alaskan Malamute to bardzo silny, silny, zwinny, jeździecki pies. Jest mocno spięta, jej klatka piersiowa jest głęboka, ale jej ciało jest wystarczająco zwarte. Ciało pokryte jest gęstą, sztywną sierścią i grubym, ale miękkim podszerstkiem.

Wysokość samców - od 60 do 63 cm, u samic - od 57 do 59 cm, średnia waga - od 35 do 38 kg.

Głowa powinna być szeroka, mocna, odzwierciedlać obecność inteligencji. Pomimo dużych rozmiarów jest proporcjonalny do ciała. Kufa jest również obszerna, ale w żadnym wypadku nie jest wydłużona ani spiczasta. Uszy Malamuta są trójkątne, stojące i pełne wdzięku. Są ustawione szeroko i lekko zaokrąglone na końcach.

Szczęki powinny być mocne, zęby - duże, ostre, przerażające. Usta ciasno. Zgryz nożycowy. Oczy Malamuta powinny być w kształcie migdałów, są małe i brązowe, ustawione nieco krzywo.

Nos powinien być pomalowany na czarno, za wyjątkiem czerwonych Malamutów: nos może być brązowy.

Szyja jest mocna i lekko zakrzywiona, co daje Malamute dodatkową łaskę i staje się. Skrzynia jest bardzo głęboka i szeroka. Daje im wzrost i stat. Grzbiet powinien być prosty, a lędźwie muskularne i mocne. Jeśli chodzi o ogon psa, musi wyzywająco zwinąć się i w spokojnym stanie dumnie wznieść się ponad grzbiet.

Malamute wełna jest jego główną cechą wyróżniającą. Przecież to jest północna rasa, dlatego natura ma sztywną podstawę szkieletową, pod którą ukryty jest gruby i miękki podszerstek. Wełna Malamute jest zawsze lekko tłusta, co zapewnia lepsze ogrzewanie i "wodoodporność".

Kolor dozwolony od jasnoszarego wilka, do czarno-białego, a nawet niebieskiego.

Kończyny Alaskan Malamute są równe i równoległe do siebie. Łapy są potężne i przypominają niedźwiedzie. Różnią się mocnymi kośćmi i rozwiniętymi mięśniami. Najważniejszą wadą i wadą są niebieskie oczy.

Długość życia

Psy rasy Alaskan Malamute żyją średnio od 12 do 15 lat

Liczba szczeniąt w miocie

W Alaskan Malamute z reguły rodzi się w miocie 5-6 szczeniąt

Utrzymanie i opieka nad Alaskan Malamute

Pomimo tego, że Alaskan Malamute jest bardzo pięknym i szlachetnym psem, nadal wymaga specjalnej i starannej pielęgnacji.

Jeśli chodzi o procedury wodne, ten pies nie może być wyciągnięty z wody, jak bardzo lubi pływać. Odkąd Malamute ma luksusowy gruby płaszcz, w sezonie letnim niezbędne są zabiegi wodne. Ale są pewne cechy, które należy wziąć pod uwagę. Chociaż jeśli nie zależy Ci na "pokazowym" wyglądzie swojego zwierzaka, poniższe wskazówki mogą zostać pominięte.

Mówimy o kolorze Malamute i pewnych niuansach kąpieli: białe i ciemne plamy muszą być umyte różnymi detergentami. Wynika to z faktu, że biała wełna jest bardziej brudna, a ciemne plamy mogą utracić głębię koloru i połysk z niewłaściwego szamponu.

Najważniejsze - dokładnie wypłucz wełnę z resztek detergentu. Po zabiegach Malamute musi zostać dokładnie wysuszony. W przeciwnym razie wełna może się toczyć, a pies może zachorować. A suszenie może zająć około godziny twojego czasu. Ponieważ konieczne jest nie tylko wyschnięcie, ale również przeczesanie grubej wełny, która często jest "niegrzeczna".

Podczas wylinki pies będzie potrzebował twojej pomocy. Podobnie jak inne czworonogi, proces ten odbywa się wiosną i jesienią. W tym okresie należy codziennie i ostrożnie czesać podszerstek i główny płaszcz. W przeciwnym razie twoje zwierzątko utworzy ogromne sploty, a puch psa będzie latał w twoim mieszkaniu.

Malamuty mają bardzo długie i ostre pazury, dlatego muszą być okresowo przycinane lub mielone. Oczy powinny być czyszczone co najmniej 1 raz w tygodniu, uszy powinny być czyszczone co najmniej 1 raz w miesiącu, postępować zgodnie z wyładowaniem z nosa.

W odniesieniu do cech treści, tutaj należy zauważyć, że Malamutes uwielbiają kopać dziury. Nawet jeśli znajdzie się w mieszkaniu, nie porzuci nadziei i nie wykopie podłogi. To nie jest zabawne, ale raczej naturalny instynkt. Nie zapominajcie, że Malamut pochodzi z zaśnieżonej Alaski, gdzie znajduje swoje jedzenie pod warstwą śniegu, którą należy wykopać. Odstawianie malamutów od tego zwyczaju jest prawie niemożliwe, dlatego najlepszym miejscem na ich utrzymanie będzie wiejska działka lub letni domek.

Zdjęcie: Alaskan Malamute

Mieszkanie nie odpowiada Malamute również dlatego, że jest bardzo kochającym wolność, aktywnym i zwinnym psem. Ograniczona przestrzeń i Alaskan Malamutes to dwie niezgodne rzeczy. Ale głównym powodem, dla którego przedstawiciele tej pięknej rasy nie mogą być trzymane w mieszkaniu, jest ich wielkość. Nie zniszczy wszystkiego wokół siebie i zajmie cenne metry kwadratowe.

Szkolenia i szkolenia

Jeśli mówimy o szkoleniu i edukacji, konieczne jest natychmiastowe przypomnienie uporu tej rasy i jej niezłomnego pragnienia dominacji nad wszystkimi. Rozpoczęcie wychowania jest konieczne od pierwszych dni pojawienia się szczeniaka w domu, a jednocześnie cierpliwości i zapasów na siłę woli, aby zakończyć to, co się rozpoczęło i przezwyciężyć liczne kłopoty.

Malamute to ogromny pakiet energii i entuzjazmu. Jest ciekawy, wszystko szybko chwyta. I będzie szczęśliwy robiąc wszystko, aż się znudzisz. A kiedy się zmęczysz - wróć. Tutaj musisz włączyć lidera, lidera stada, ale nie przesadzaj. Malamuta nie można nacisnąć, pamiętaj o jego specyficznym temperamencie.

Nigdy nie zapomnij o imponującym rozmiarze Malamute. Na przykład, gdy szczeniak był jeszcze bardzo mały, nie można było oprzeć się jego życzliwości i ciepłu, i pozwolić mu spać z tobą na łóżku / kanapie, a kiedy dorósł jako ogromny pies, zdecydowałeś się go odzwyczaić. Prawdopodobnie nie odniesiesz sukcesu, najprawdopodobniej sam zjesz ze swojej ulubionej kanapy, zamiast być w stanie popchnąć wielkiego Malamuta.

Malamute jest psem-psem i potrzebuje lidera. Właściciel musi stać się nie tylko jej przyjacielem, ale także przywódcą, w przeciwnym razie szybko "weźmie wodze steru w jej łapy". Aby stać się jej przywódcą i liderem, trzeba okazać szacunek psu, zdobyć jego zaufanie.

Malamuty są intelektualnie rozwiniętymi i ciągle "myślącymi" psami. Oni sami ocenią sytuację i zdecydują, czy ich przestrzegać, czy nie. Dlatego kontrola jej zachowania powinna być prowadzona w sposób ciągły. Nawet najmniejszych usterek nie można przeoczyć.

Jest jeden klucz do sukcesu, który pomoże właścicielowi "ograniczyć" temperament i upór Malamute - jest to praca i wysiłek fizyczny. Potrzebują pracy, a także żywności lub wody. Aby wszyscy byli szczęśliwi, zwierzak musi być pełen pracy, ale w którym właściciel zdecydowanie uczestniczy. Taką pracą i wysiłkiem mogą być częste spacery na świeżym powietrzu, aktywne gry w piłkę, długi spacer na rowerze lub konno, a nawet piknik, w którym Malamute może pomóc w zabraniu jedzenia lub wody.

Jak wybrać szczeniaka Alaskan Malamute: gdzie kupić

Kiedy już zdecydujesz się na żłobek i spotkasz się z potencjalnym zwierzakiem, przejdź do wizualnego badania. Zwróć uwagę na zachowanie malucha: musi być aktywny, mobilny, z dobrym apetytem. Zewnętrznie szczeniak powinien wyglądać zdrowo, z lśniącą, grubą sierścią, czystymi uszami i oczami. Uszy nie powinny się palić. Sprawdź wszystkie szczepienia, a także stan żołądka. W końcu najczęstszym problemem zdrowotnym Malamutów jest skręcenie żołądka. Sprawdź również pomoc na uruchomienie pasożyta.

Jeśli jest taka możliwość, koniecznie spotkaj się z rodzicami szczeniaka. Sprawdź ich nagrody i rodowód. Obserwuj ich zachowanie: młode są odbiciem rodziców. Nie chwytaj pierwszego proponowanego karapuz-Malamutika. Spędź co najmniej godzinę oglądając wszystkie szczenięta. Bardzo ważne jest, aby w porę zauważyć ukrytą lub jawną agresję. W żadnym wypadku nie powinieneś kupować takiego szczeniaka. Może zwrócić się przeciwko tobie.

Najważniejszą rzeczą jest, abyś pobudził między wami iskierkę wzajemnego zrozumienia i miłości. Tylko w tym przypadku możesz zdobyć prawdziwego i lojalnego przyjaciela i towarzysza.

Alaskan Malamute Puppy Price

Koszt szczeniąt Alaskan Malamute zaczyna się od 10 000 - 12 000 rubli dla psów bez rodowodu. Od 15 000 do 30 000 rubli to osoby z rodowodem. Cena dla szczeniąt Alaskan Malamute wynosi od 30 000 rubli i więcej w elitarnych psach, których utytułowani rodzice są zwycięzcami prestiżowych wystaw.

Interesujące fakty

Jest to interesujące i przydatne, aby o tym wiedzieć

  • Malamuty uwielbiają kopać wszystko i wszędzie i nie mogą sobie z tym poradzić;
  • te psy uczestniczyły w najbardziej znanych i ważnych ekspedycjach naukowych;
  • Alaskan Malamute to symbol gorączki złota i maskotka odkrywców na Alasce;
  • Malamute jest integralną "cechą" i uczestnikiem pewnych sportów;
  • Alaskan Malamute został nakręcony w legendarnym filmie fabularnym "Biała niewola".

Najważniejsze funkcje i standard Malamute

Malamut został stworzony do prowadzenia wyścigu z północnym wiatrem nad lodem zamarzniętych jezior na Alasce.

Ale jego niezrównane cechy, takie jak życzliwość, wysoka inteligencja i spektakularny wygląd, pomogły temu początkowo pracującemu psu podbić stoiska wystawowe i zdobyć serca wielu ludzi żyjących we wszystkich zakątkach Ziemi.

Główne cechy rasy

Malamute jest jedną z północnych ras konnych. Zewnętrznie przypomina wilka. Te psy mają takie cechy jak siła, wytrzymałość, zdolności adaptacyjne, inteligencja, życzliwość i koncentracja na osobie.

W tym samym czasie psy te mają poczucie dumy, a także nie tolerują, gdy są niedoceniane.

Z natury są ciche, rzadko kora, ale zamiast tego mogą wyrazić swoje emocje, narzekając z różnymi tonalnościami.

Malamuty są pięknymi i niesamowitymi stworzeniami. Chociaż te psy są z natury liderami, są bardzo przyjazne dla ludzi.

W tym przypadku Malamutowie nie tolerują niegrzecznego związku, ale uznają surowego, ale sprawiedliwego właściciela za lidera.

Dorosłe standardy Malamute

Malamute to silny i potężny pies o mocnej budowie. Ma głęboką klatkę piersiową, mocne, zwarte, niezbyt krótkie ciało. Grube i grube włosie przykrywające osiąga wystarczającą długość, aby chronić gęsty i miękki podszerstek. Malamut trzyma się pewnie i stanowczo na nogach. Jego zdanie wyraża aktywność i uważne zainteresowanie.

Proporcje:

  • Głębokość klatki piersiowej powinna wynosić połowę wysokości w kłębie, a jej najgłębszy punkt znajduje się tuż za przednimi łapami.
  • Długość ciała od ramienia do wzgórza kulszowego jest większa niż wysokość w kłębie.

Malamute jest przyjazny zwierzętom, jest delikatny, a czasem nawet zabawny. U osoby dorosłej, ciągliwość i lojalność są połączone z ogólnym wyglądem, który budzi szacunek.

Bez względu na linię, Malamute powinien sprawiać wrażenie prawdziwego psa zaprzęgowego. Te braki dodawania, które uniemożliwiają psu spełnienie jego głównego celu, pozbawiają go siły i wytrzymałości, powinny być surowo karane. Piąte palce są również wadą, powinny być usunięte wkrótce po urodzeniu szczeniąt.

Tak powinien wyglądać dobry, dobrze wychowany Malamut.

Głowa jest proporcjonalna do ciała, stosunkowo duża, szerokie policzki i kości policzkowe. Czoło jest zaokrąglone z umiarem, przejście od czoła do kufy nie jest zbyt wyraźne. Czaszkowa część głowy jest podzielona między oczami przez podłużny rowek. Kufa jest prosta, ze zgrabnymi łukami. Nos jest ruchliwy, ciasny.

W jego pigmentacji dozwolone lekkie plamy, tak zwany śnieżny nos. Policzki i usta są elastyczne, obcisłe. Ugryź wyłącznie nożyczek, zęby powinny być duże.

Oczy lekko pochylone, w kształcie migdałów, brązowe.

Uszy są wyprostowane, nieco zaokrąglone, ich rozmiar jest mały lub średni.

W normalnym stanie małżowiny uszne są kierowane na boki, podczas pracy pies trzyma je albo skierowane do przodu, albo dociśnięte.

Ciało jest prawie kwadratowe, lekko rozciągnięte, mocno zrośnięte i mocne.

Klatka piersiowa jest szeroka, jej głębokość stanowi w przybliżeniu połowę wysokości w kłębie.

Szyja jest mocna, szeroka, muskularna i lekko wygięta.

Tył ma płaską górną linię, łopatki są nieco wyższe od zadu.

Miednica jest bardzo silna, muskularna, nie wydłużona.

Łapy silne i mocne.

Stawy są szerokie i zawsze elastyczne.

Jeśli spojrzeć na psa z boku, widać, że jego łapa jest lekko pochylona do przodu od ręki.

Tylne nogi są mocne, stawy kolanowe i staw skokowy są opuszczone.

Jeśli spojrzeć na Malamute od tyłu, widać, że jego lewa i prawa nogi są na tej samej linii.

Stopy duże, łukowate. Palce są silne, między nimi rośnie gruba wełna, chroniąc je.

Skóra na łapach jest gruba i szorstka.

Ogon jest dość niski, kontynuuje linię grzbietu i kręgosłupa. Podniesiony jest tylko w stanie spoczynku, w którym to przypadku przypomina pióropusz. Podczas biegu pies trzyma ogon prosto lub w dół do ziemi.

Wymiary

Ta rasa ma naturalną różnicę wzrostu. Wynika to z faktu, że istnieją dwa odmienne typy Malamutów: Kotzebue i M'Lut. A psy pierwszego gatunku mają mniejszy rozmiar i mają jaśniejsze kości w porównaniu z przedstawicielami drugiego.

Norma jednak wskazuje średnią wartość tych parametrów, która jest uważana za optymalną, o tym porozmawiamy nieco później.

Kolor

Głównym kolorem mogą być wszystkie odcienie - od szarego i jasnoszarego do czarnego. Jest także sobolowy, aż do czerwonawego lub brązowego. Przejście między odcieniami jest dopuszczalne w podszerstku, na oznakowaniu, a także w holowaniu kończyn tylnych ("spodni"). Od kolorów monochromatycznych dozwolona jest tylko biel.

Zawsze są tak zwane sublas - rozjaśniające główny kolor na dolnej części ciała, kończynach, łapach łap i przedniej części głowy. Znak na czole i / lub biały kołnierz lub plama na karku są uważane za dopuszczalne, zwłaszcza, że ​​naprawdę wyglądają pięknie.

Kolor Malamuta jest podobny do peleryny. Cętkowane lub nierówne kolory ciała są niepożądane.

Długość wełny

Malamute ma grube i twarde włosy ochronne, niezbyt długie i nie miękkie. Podszerstek jest gęsty, puszysty i jakby trochę natłuszczony - jest to niezbędne dla przetrwania psów w zimnym klimacie. Na szyi włosów strażnika podnosi się i tworzy gęste pokwitanie.

Długość płaszcza i podszerstka zmienia się od krótkich boków ciała do stosunkowo długich na szyi, barkach, wzdłuż grzbietu, na zadzie, na "spodniach" i na dolnej części pleców. Ogon jest dobrze owłosiony i przypomina pióropusz.

W ciepłym sezonie wełna jest krótsza i niezbyt gęsta.

Waga Malamute nie ma jasno określonych granic standardu rasy. Może wynosić od 30 do 50 kilogramów lub więcej, w zależności od płci, budowy i budowy ciała zwierzęcia.

Ostatnio obserwuje się tendencję do zwiększania wielkości tych psów. Teraz możesz raczej zobaczyć wysokiego i potężnego Malamute niż stosunkowo małego i lekkiego.

Niemniej jednak norma określa optymalny stosunek wysokości i masy dorosłych zwierząt. Opierając się na nich, samiec Malamute powinien idealnie ważyć 38 kg, a suka 34 kg.

Wysokość w kłębie

Nie ma konkretnych zaleceń dotyczących wzrostu. To prawda, że ​​standard wskazuje średnią wysokość w kłębie.

Według nich wzrost dorosłego psa powinien wynosić średnio 68,5 cm, a u dorosłej kobiety - 58,5 cm.

Jednak często są psy, których wzrost jest znacznie wyższy od średniej. U psa wzrost w kłębie może wynosić 75 cm lub nawet więcej, a u suk - 65 cm lub więcej.

Kolor oczu

Kolor oczu jest tylko brązowy, a im ciemniejszy, tym lepiej.

Standardy dla szczeniąt

Już za 1,5 miesiąca można zrozumieć, jak szczeniak będzie się rozwijał, chociaż oczywiście standardy psów dorosłych w stosunku do nich są prawie niemożliwe do zastosowania. W tym czasie dziecko ma już siekacze i dlatego będzie możliwe ustalenie, jaki rodzaj ukąszenia ma: powinny to być tylko nożyczki, tak jak dorosłe psy. Również w tym wieku kolor jest już widoczny, co prawdopodobnie pozostanie u psa po dojrzewaniu.

Nos, wargi i brzegi powiek pożądane czarne. U psów o czerwonawym zabarwieniu pigmentacja może być brązowa. Podczas przenoszenia łapy zwierzęcia powinny być ustawione równolegle do siebie. Ogon wznosi się nieco powyżej zadu. Jest średniej wielkości, nie dotyka czubka grzbietu, a tym bardziej nie skręca się w pierścień. Szczeniak musi być aktywny i przyjazny dla ludzi.

Najlepszy czas na ocenę szczeniąt z zewnątrz to 7-9 tygodni. Potem nastąpi okres drastycznych zmian do czasu ostatecznego dojrzewania zwierzęcia.

Bez względu na wiek, łapy Malamute powinny wyglądać równolegle zarówno w pozycji stojącej, jak i w ruchu. Patrząc na szczeniaka z przodu, jego przednie nogi powinny tworzyć linię prostą od łokcia do śródręcza. Natomiast tylne nogi z kolei muszą być proste, zaczynając od stawu biodrowego do stępu.

Powinny wyglądać mocne i silne, dziecko nie powinno ani kolana, ani wybrzuszać łapy za pomocą koła, ale stać mocno i pewnie na nogach. Widziane z boku przechylenie miednicy powinno być prawie równoległe do nachylenia barku.

Zmiany wzrostu mogą mieć wpływ na ruch plastyczny i chód zwierzęcia. Również wraz z wiekiem wysokość, waga, długość i kształt uszu, łapy i głowa są bardzo różne.

Przedstawiciele różnych linii rasowych rozwijają się na różne sposoby, co utrudnia wybór szczeniaka wystawowego. Dla każdego wiersza określony wiek charakteryzuje się wieloma cechami, a znajomość tych niuansów pomoże ci określić najlepszy czas na wybór szczeniaka. W takim przypadku lepiej jest słuchać rad hodowców, którzy specjalizują się właśnie w interesujących Cię liniach.

Biorąc pod uwagę, że szczenię stale rośnie, najważniejszym kryterium wyboru powinna być właściwa równowaga. Wszystkie części ciała dziecka powinny być proporcjonalne do siebie. Dobrze zbudowany szczeniak powinien stać prosto, ma prostą linię grzbietu i porusza się w świetle i swobodnie, w żadnym wypadku nie ogranicza chodu. Nadmierna grubość, a także nadmierne tuczenie są niedopuszczalne.

Przy wyborze szczeniaka należy rozważyć i jego przyszły cel. Mocne, mocne nogi są ważne zarówno dla pokazu, jak i dla psa roboczego, i to samo dotyczy wszystkich innych cech jego budowy ciała.

Ale szczeniak klasy pokazowej ma pewien potencjał, to znaczy, że jest nie tylko idealnie złożony, ale ma także charakter i temperament psa wystawowego. Powinien zachować pewność siebie i dumę. Wybierając przyszłego mistrza, należy wziąć pod uwagę, że nawet drobne skazy, takie jak: jasne oczy lub niewystarczająco gęste włosy, z czasem mogą nie tylko zniknąć, ale także zintensyfikować, co może doprowadzić do rozczarowania na wystawie.

Pozwól im pójść z tobą, aby zobaczyć śmieci, które wybrałeś i powiedzą ci najlepszą opcję. Ich wybór może nie pokrywać się z twoim, a to jest zrozumiałe - w końcu trudno jest niespecjalistom określić, który z nich ma potencjał pokazowy, a kto nie.

Znaki dyskwalifikujące

Wszelkie odchylenia od standardu to wady i stopień ich determinacji wynika przede wszystkim z ich stopnia.

Jeśli chodzi o cechy dyskwalifikujące, Malamuty mają ich niewiele. Należą do nich trzy skazy: niebieskie oczy, agresywność i nadmierna lękliwość. Poniżej przyjrzymy się bliżej każdemu z nich.

Niebieskie oczy

Pomimo tego, że rasy Malamut i Husky są spokrewnione, ich standardy w różny sposób interpretują kolory niebieskiego oka. Jeśli jest to dopuszczalne dla psów husky, a także heterochromii (niezgody), to dla Malamutów niebieskie oczy są bezwarunkową cechą dyskwalifikującą. Standard zdefiniował dla nich jedyny możliwy kolor oczu brązowy, a im jest ciemniejszy, tym lepiej.

Agresywność

Pomimo tego, że niektórzy ludzie z jakiegoś powodu uważają malamuty za agresywne psy, a nawet porównują je do wilków, w rzeczywistości są to w większości przyjazne, ludzkie zwierzęta. Oni naprawdę kochają ludzi i chętnie im się podobają. Ta cecha charakteru została opracowana na ich podstawie ze względu na specyfikę ich pracy i fakt, że w ich historycznej ojczyźnie byli tak samo zainteresowani ludźmi jak ludzie w nich przebywali.

Jednak czasami, pod wpływem niewłaściwego wychowania lub z powodu faktu, że pies ma charakter lidera alfa od urodzenia, Malamute może rzeczywiście zacząć wykazywać agresję. I w tym przypadku, zwłaszcza jeśli nie chodzi o niedostatki wychowania i szkolenia, ale o pewne cechy dziedziczne danego psa, dyskwalifikacja i wykluczenie z hodowli jest jedyną słuszną i uzasadnioną decyzją.

Nadmierna lękliwość

To kolejna cecha charakteru, która jest powodem bezwarunkowej dyskwalifikacji psów tej rasy na wystawach. W końcu, jeśli weźmiemy pod uwagę, że to właśnie walka z trudnymi warunkami pogodowymi i klimatycznymi stworzyła tę rasę, jasne jest, że pracujący Malamute nie potrzebuje nadmiernej bojaźni. On, oczywiście, musi mieć instynkt samozachowawczy, ale nie lęk przed wszystkimi obcymi.

Ponadto nadmierna lękliwość jest często jednym ze wskaźników niestabilnej psychiki. Oprócz tego, że pojawienie się potężnego, dużego psa, który unika wszelkiego wyimaginowanego niebezpieczeństwa, jest nieprzyjemne, nadmierna lękliwość może również powodować bierną agresję, gdy zwierzę atakuje tylko ze strachu.

Nic dziwnego w tym, że nadmierna bojaźliwość Malamutów, tak jak w przypadku większości innych ras, jest uważana za wadę dyskwalifikującą, a pies, który ją zamanifestował, jest wyłączony z hodowli, aby nie przekazywać tego niedoboru swoim potomkom.

Podsumowując, chcę powiedzieć, że Malamuty są naprawdę cudownymi zwierzętami. Są silne i niestrudzone, piękne i szlachetne, przyjazne i serdeczne. Większość ich niezaprzeczalnych zalet wynika z warunków, w jakich były hodowane i rozwijane jako rasy przez wieki. I wszystkie te niezwykłe cechy zostały później przedstawione w ich standardzie.

Czytaj Więcej O Psach

Zimno u psów

Karmienie Wielu właścicieli psów nigdy nie spotkało się z zimnem u zwierząt, ponieważ większość zwierząt żyje dziś w komfortowych warunkach, ciepłych i z reguły zaopatrzonych we wszystko, co niezbędne, w tym w zrównoważoną dietę.

Pies drży i trzęsie - powody i co robić?

Karmienie Zauważenie możliwych problemów zdrowotnych zwierząt domowych jest obowiązkiem właściciela. Oczywiście, gdy pies ciągle się trzęsie, jest to alarmujący objaw. Być może zjawisko o nazwie medycznej "drżenie" zaczęło się ostatnio i jest zastanawiające.

Sterylizacja psów

Karmienie Sterylizacja psów to nie tylko operacja chirurgiczna, która pozbawia zwierzę z jego funkcji rodzicielskiej, ale także poważny krok dla każdego właściciela zwierzęcia, co sprawia, że ​​zastanawiasz się, czy warto, czy nie?