Szczepienia

Mój pies stróżujący

Labrador Retriever jest obecnie jednym z najpopularniejszych psów na świecie. Jest faworytem nie tylko słynnych gwiazd i polityków, ale także honorowym członkiem rodzin królewskich różnych państw. Pomimo żywego zainteresowania tą rasą, historia pojawienia się rasy Labrador Retriever nie jest znana i istnieje wiele spekulacji na ten temat.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

Według niektórych źródeł przodkowie rasy Labrador zostali po raz pierwszy odkryci w XIX wieku na wyspie Nowej Fundlandii, w portowym mieście St. Johns. Zwierzęta te były bardzo pracowite i były używane przez lokalnych mieszkańców jako improwizowana siła. Druga wersja zakłada, że ​​wyspa Labrador jest miejscem narodzin tych psów, skąd pochodzi nazwa rasy. Inna opcja mówi, że Portugalczycy widzieli pierwsze zwierzęta i, zadziwieni ich siłą i zdolnością do pracy, nazywani byli "robotnikami", co w języku portugalskim brzmi jak "labrador".

Labrador retriever był profesjonalnie hodowany w Wielkiej Brytanii w XIX wieku, a na początku XX wieku ta rasa psów była już aktywnie eksportowana do USA. Dlatego dziś istnieją dwa oficjalnie przyjęte standardy dla rasy Labrador Retriever: angielski (przyjęty w 1988 r.) I amerykański (1994).

Opis rasy Labrador Retriever

Zgodnie z opisem rasy są to duże psy o mocnej budowie, bardzo inteligentne i aktywne.

  1. Przeciętnie wysokość dorosłego psa wynosi 56-57 cm (mężczyźni), 54-56 cm (suki). Minimalna waga psa to 29 kg, a maksymalna to 36 kg. Natomiast masa suki nie przekracza 31,5 kg.
  2. Głowa jest proporcjonalna do ciała, czaszka szeroka i obszerna. Oczy są średniej wielkości, najczęściej koloru orzechowego.
  3. Uszy dopasowane do głowy, są średniej wielkości.
  4. Szyja jest mocna, muskularna.
  5. Ciało jest silne. Lędźwie są szerokie i mocne, żebra są lekko zaokrąglone.
  6. Kończyny przednie są długie, tylne mają dobry kąt. Łapy są okrągłe i zwarte.
  7. Wełna z dobrze rozwiniętym podszerstkiem, krótka i gęsta.
  8. Ogon jest grubszy u podstawy, lekko zwęża się ku końcowi. Może być nieznacznie podniesiony, ale nie skręcony w kształcie "sierpa" do tyłu.

Wiele osób, które nie znają rasy Labrador Retriever, może pomylić ją z Golden Retriever (Golden). Obie rasy należą do psów myśliwskich i mają powierzchowne podobieństwo, szczególnie jeśli chodzi o płowe. Istnieje jednak kilka oczywistych różnic. Po pierwsze, Labradory są gładkie, a golden retrievery mają dekoracyjną wełnę, z jasnymi złotymi falami. Goldeny mogą być tylko w kolorze złotym i mieć piękny ogon "piórkowy". Głowa Labradora wygląda masywnie, ponieważ rasa jest przeznaczona do większej gry. Golden retriever przeznaczone są dla ptaków myśliwskich, a ich pysk wygląda bardziej precyzyjnie.

Kolory

Dla psów rasy Labrador Retriever charakterystyczne są tylko trzy kolory: czarny, czekoladowy i żółty (płowy).

  1. Czarny - oczy powinny być piwne lub ciemnobrązowe. Dozwolony na białym miejscu klatki piersiowej.
  2. Czekolada (brązowa) - wszystkie odcienie od jasnej do ciemnej czekolady. Preferowany jest ciemny kolor z ciemnymi oczami.
  3. Fawn - odcienie od mlecznego do czerwonego. Kolor oczu u psów tego koloru powinien być taki sam jak w kolorze czarnym.

Pierwsze retrievery Labrador miały wyłącznie czarny kolor, inne kolory uznano za niedopuszczalne.

Postać

Te zwierzęta mają dobroduszny, zrównoważony i otwarty charakter. Są świetnymi towarzyszami, zawsze wesołymi i gotowymi do gier i przygód.

  1. Dobra postawa wobec wszystkich członków rodziny. Jednak ze względu na duże rozmiary nie zostawiaj zwierzątka z małymi dziećmi.
  2. Bardzo przyjazny dla nieznajomych.
  3. Przyjazny dla zwierząt domowych i innych zwierząt.
  4. Bardzo inteligentne i pracowite psy.
  5. Energiczni i sprawni, lubią wykonywać różne polecenia i chcą być użyteczni dla swojego mistrza. Dlatego z przyjemnością przynoszą domowe kapcie i najnowszą prasę.
  6. Szybko przywiązany do swego pana i źle tolerujący samotność.
  7. Ogon jest charakterystyczną cechą tej rasy. Aktywnie merdają tą częścią ciała, aw napięciu radości lub podczas aktywnych gier mogą uderzać ogonem o wszystkie przedmioty na swojej drodze.

Szkolenie

Labradory to jeden z najmądrzejszych psów na świecie. Są słusznie godni tego tytułu, ponieważ wśród przedstawicieli tej rasy jest wielu ratowników, psów przewodników dla niewidomych, pracujących psów i po prostu dobrych łowców. Jeśli zaczniesz wychowywać zwierzaka tak wcześnie, jak to możliwe, Labrador będzie mógł uderzyć cię swoimi niezwykłymi zdolnościami.

Funkcje treningu labrador retriever:

  • proces edukacji powinien odbywać się w delikatnej, żartobliwej formie;
  • stosowanie kary, szczególnie w nieuprzejmej formie, jest wykluczone;
  • jeśli pies nie rozumie cię po raz pierwszy, musisz okazywać wytrwałość i cierpliwość;
  • naprzemiennie polecenia, które wypowiadasz za pomocą ruchów rąk. Więc szczeniak będzie łatwiej zrozumieć, czego się od niego wymaga. Stopniowo odrzuć ruch pomocniczy ręką, aż zwierzę zacznie wyraźnie reagować na polecenie głosem;
  • zachęć szczeniaka do sukcesu. Jednak, gdy się starzejesz, idź tylko na pochwałę, nie licząc smakołyków;
  • ćwicz codziennie przez kilka godzin.

WAŻNE! Jeśli chcesz nie tylko dobrze wychować szczeniaka, ale nauczyć go specjalnych umiejętności, czy jest to poszukiwanie gry lub ratowanie ludzi, skontaktuj się z doświadczonym trenerem psów i wyjaśnij im konkretne zadanie.

Opieka i konserwacja

Jeśli zdecydujesz się na rozpoczęcie tej rasy, zapytaj hodowców, ile psów tej rasy żyje? Żywotność zwierzęcia zależy bezpośrednio od dziedziczności i wynosi średnio 10-14 lat. Aby pies mógł żyć długo i proszę właściciela z jego sukcesami, konieczne jest zapewnienie mu właściwej opieki. Dlatego musisz wiedzieć, jak dbać o swojego zwierzaka, jak się myje i jak karmić psa?

Higiena

  1. Labradory należy szczotkować specjalną gumową szczotką przynajmniej raz dziennie. Molt w tej rasie jest około dwa razy w roku. Jeśli pies rzuca częściej, skontaktuj się z weterynarzem, aby zapobiec problemom zdrowotnym dla swojego zwierzaka.
  2. Zwierzęta te nie są zalecane do mycia specjalnym szamponem. Wystarczające czesanie i kąpiel w czystej wodzie.
  3. Co dwa tygodnie należy czyścić uszy zwierzęcia ściereczką zwilżoną specjalnym środkiem lub kilkoma kroplami oleju roślinnego.
  4. Szczenięta muszą regularnie przycinać pazury specjalnym pazurem, podczas gdy dorosłe psy go nie potrzebują.
  5. Podczas zmiany zębów mlecznych młode psy mogą mieć problemy z jamą ustną.
  6. U kobiet dojrzewanie rozpoczyna się bardzo wcześnie - w wieku 6-7 miesięcy. Optymalny wiek krycia wynosi od 2 do 6 lat. W tym wieku pies jest gotowy do zdrowego i silnego potomstwa, nie powodując uszkodzenia jego ciała.

Labrador retriever uwielbia zabiegi wodne i pływanie, nurkuje i pływa bardzo dobrze.

Zdrowie

Aby uniknąć problemów zdrowotnych, należy przeprowadzić standardowe procedury odrobaczania i szczepienia szczeniąt. Pierwsza szczepionka musi zostać wykonana po 8 tygodniach. Następnie po 3-4 tygodniach szczepionka jest powtarzana.

Z reguły retriever po 6-8 miesiącach kończy się zmianą zębów. Następnie możesz odrobaczać zwierzę i po 10 dniach wykonać kolejne szczepienie. Kolejne szczepienia są przeprowadzane raz w roku.

Każda rasa psa ma predyspozycje do określonych chorób. Labradory nie są wyjątkiem od reguły. Oto lista najczęstszych chorób u tych zwierząt:

  • dysplazja stawu biodrowego i stawu łokciowego;
  • osteochondroza;
  • zaćma;
  • degeneracyjny postępujący zanik siatkówki;
  • lizie ziarniniaka;
  • epilepsja.

Innym bardzo częstym problemem w tej rasie jest otyłość. Jest to jedna z najniebezpieczniejszych chorób Labrador Retriever, ponieważ u dorosłego psa prowadzi do poważnych problemów w ciele, a u szczeniąt wywołuje nienormalny rozwój kości i stawów.

Karmienie

Rozpoczynając zwierzaka tej rasy, przyszły właściciel musi zrozumieć, że Labrador jest zwierzęciem wszystkożernym, ale niedopuszczalne jest, aby go przekarmić! Dieta psa musi być zrównoważona i poprawna, zależy od jego zdrowia i dobrego samopoczucia. Jak więc karmisz Labradora?

Po pierwsze, właściciel będzie musiał zdecydować, jaki rodzaj żywności preferować: suche jedzenie, posiadające wszystkie niezbędne substancje i pierwiastki śladowe, które pasują do tej rasy psów lub żywności ekologicznej.

WAŻNE! Nie podawaj zwierzęciu zarówno suchej karmy, jak i produktów pochodzenia naturalnego, karm ją tylko jednym rodzajem pokarmu.

Zanim przygotujesz dietę psa, musisz zdecydować o liczbie karmień. Za radą lekarzy weterynarii 2 razy dziennie wystarczy dorosłego psa. Jeśli chodzi o szczeniaka, w zależności od jego wieku liczba ta może wynosić od 4 do 6 razy dziennie.

Codzienna dieta Twojego zwierzaka musi koniecznie składać się z białek, tłuszczów i węglowodanów, a także zawierać minerały i witaminy. Poniższe produkty przydadzą się zarówno dorosłym, jak i szczeniętom tej rasy:

  • wołowina (w dowolnej postaci);
  • ryby (odmiany morskie i niskotłuszczowe);
  • zboża (z wyjątkiem jęczmienia i płatków owsianych);
  • jaja (2 na tydzień, gotowane). W żadnym wypadku nie wolno podawać białku surowego psa, nie jest on wchłaniany przez organizm;
  • twarożek, kefir;
  • warzywa i owoce (marchew, kapusta, dynia, itp.).

Są jednak pokarmy, których należy unikać w diecie retriever. Są to tłuste mięso wieprzowe, pikantne i pikantne potrawy, różne rodzaje kości (z wyjątkiem chrząstki), słodycze i produkty mączne.

Nie zapomnij także o wystarczającej ilości wody dla zwierzaka. Pies musi oczywiście mieć czystą i chłodną wodę pitną.

Treść

Zanim otrzymasz psa rasy Labrador Retriever, właściciel musi przygotować się do pojawienia się w domu zwierzęcia. W celu wygodnego utrzymania przyszłego zwierzaka należy spełnić następujące wymagania.

  1. Uważaj, aby twoje zwierzę miało swoją osobistą przestrzeń, w której może czuć się wygodnie. Powinno to być spokojne miejsce, bez przeciągów i położone z dala od urządzeń grzewczych. Zapewnij Twojemu psu wygodne łóżko z miękkiego, ale wytrzymałego materiału.
  2. Jeśli wprowadzisz szczeniaka do domu, to wszelkimi sposobami przyzwyczaj go do czystości.
  3. Aby szczeniak nie zepsuł artykułów gospodarstwa domowego lub mebli, należy kupić mu specjalne zabawki.
  4. Zadbaj o higienę swojego psa z wyprzedzeniem.
  5. Kup sobie smycz i obrożę, a od dwóch miesięcy zacznij uczyć je szczeniaka.
  6. Zaopatrz się w niezbędne leki dla tej rasy i zawsze trzymaj je w apteczce pierwszej pomocy.

I pamiętaj, że Labrador Retriever to mobilna i wesoła rasa psów! Bardzo lubią pływać i chodzić.

Wideo

Zdjęcie labradora

Ile kosztuje szczeniak

Jeśli zdecydujesz się na zakup szczeniaka, musisz wiedzieć, ile kosztuje pies tej rasy. W zależności od celu nabycia zwierzaka, jego cena może wahać się od 33 000 do 75 000 rubli. Jeśli chcesz kupić niedrogi labrador, zalecamy skontaktowanie się z początkującymi hodowcami lub zakupienie z nim zwierzątka. W takim przypadku nikt nie może zagwarantować czystości rodowodu.

Szkółki

Ponieważ Labrador Retriever jest jedną z najpopularniejszych ras na świecie, istnieje duże ryzyko, że kupi pół rasy lub psa o słabym pochodzeniu. Dlatego bardzo ostrożnie traktuj wybór szczenięcia. Pamiętaj, aby przeczytać informacje przed zakupem i przeczytać opinie na temat przedszkola lub hodowcy. Dowiedz się wszystkiego o przyszłym zwierzaku: dane o rodzicach, miocie, czy szczeniak był chory, jakie szczepienia i inne procedury zostały wykonane itp. Określ, co dziecko było karmione i jakie zalecenia dotyczące dalszej opieki i edukacji mogą ci dać.

Jeśli chcesz mieć nie tylko psa, ale towarzysza, niezawodnego przyjaciela i prawdziwego pomocnika, to rasa Labrador Retriever jest stworzona specjalnie dla Ciebie. Te miłe i wierne zwierzęta staną się ulubieńcami całej rodziny, przynosząc radość i dobry nastrój do domu.

Labrador Retriever

Labrador retriever to psy, które zwracają uwagę na siebie, gdziekolwiek się pojawią. Piękny, spektakularny, posiadający dobry temperament, dokładnie tak jest, gdy wygląd i temperament są absolutnie połączone. Retrievery mają wysoką wydajność w połączeniu z doskonałymi właściwościami towarzyszącymi. Skąd pochodzą te niesamowite psy?

Pochodzenie rasy

Naukowcy nie byli jeszcze w stanie w pełni wyjaśnić pochodzenia tej rasy. Ale jest informacja, że ​​pierwsze psy przybyły na terytorium Anglii od brzegów Kanady, a dokładniej do wyspy Nowej Fundlandii. Dlatego pierwotnie nazwano je imieniem wyspy i miasta o tej samej nazwie.

Istnieje kilka teorii pochodzenia tych psów. Według jednego z nich pochodzą one od psów Newfound. Ale dr Woods oferuje inną wersję, zgodnie z którą formacja rasy miała miejsce na wyspie i Baskowie i Wikingowie brali aktywny udział w jej tworzeniu. Życie na wyspie odcisnęło piętno na zwyczajach psów. Kochają wodę i zgadzają się pracować nawet na lądzie, nawet w wodzie.

Rybacy z Newfoundrendy potrzebowali czworonożnego pomocnika - małego, aby mógł samodzielnie wsiąść do łodzi i wydostać się z niej, wyposażony w wodoodporną wełnę, z rozwiniętym instynktem poszukiwawczym i wysoką wydajnością.

W tym czasie na wyspie rozwinęły się dwa rodzaje zwierząt - małe nowofundlandzkie i duże. Duże psy zostały użyte jako siła dla kapłanów. Ale na początku XIX wieku zaczęto je wyprowadzać z wyspy dla angielskich arystokratów, ponieważ modne były duże psy z długimi włosami. Zachowali oryginalną nazwę wyspy.

Małe psy były raczej małe, miały krótki, nieprzemakalny płaszcz, zwinność i wigor. Kochali wodę i mieli niepowtarzalny zapach. Nazwano je inaczej: mniejszą św. Janami, mniejszą Nową Fundlandią i to zaskakuje badaczy - labradorów.

Duże psy - nowofundlandy są nadal przedstawicielami dość powszechnej rasy, a małe psy stały się założycielami współczesnych ras retrieverów, w tym labradorów.

Wyjątkowe cechy Labradorów - umiejętność pozostania na wodzie i uległej naturze, zauważyli sportowcy z Anglii. Gdy pojawiła się moda na ptaki myśliwskie z rodziny bażantów, przedstawicieli rasy ustawiającej i punkt były często zastępowane przez retrieverów. Ale wtedy nikt nie podążał za czystością gatunku, a właściciele otrzymywali potomstwo od osób o krótkich i długich włosach.

Od 1830 r. Małe psy (St. John's, one Labradors) zaczęto pobierać z wyspy do Anglii w celu hodowli jako osobnej rasy. W tym czasie niektórzy hodowcy zaczęli przestrzegać pewnych zasad, starając się zachować naturalne dane. Ale wielu zaangażowało się w eksperymenty, redukując Labradorów wraz z innymi przedstawicielami ras retrievera.

Na początku wieku Labradory można było zobaczyć na wystawach angielskich. W tamtym czasie nazwa retrievera zawierała kilka gatunków psów - długie i krótkie włosy, retrowertony z ciemnego kasztanu i Norfolk, które już zniknęły. Później poszczególne gatunki zostały zarejestrowane dla każdego gatunku, aw 1903 r. Oddzielna rasa Labrador Retrievers została zarejestrowana w English Kennel Club.

Przez dwie dekady kilka dużych szkółek poprawiało rasę, a ich praca to pojawienie się współczesnych retrieverów Labrador.

Opis rasy Labrador Retriever

Rasa psów Labrador Retriever - zdjęcie

Retrievery mają rozwinięte mięśnie, które są proporcjonalne do ich budowy ciała. Charakterystyka rasy:

  • Głowa psów jest szeroka. Szczenięta 3-4 miesiące wygląda bardziej niż reszta ciała.
  • Ciało psów jest długie, potężne, z szeroką klatką piersiową i masywną szyją. Lędźwie krótkie, muskularne.
  • Wiszące uszy, umieszczone nieco za plecami. Oczy mają kształt migdałów, są szeroko rozstawione. Kufa wydłużyła się.
  • Łapy są zgrabne, zaokrąglone, ze skórzanymi membranami między palcami.
  • Ogon ma pewne podobieństwo do ogona wydry, jest gruby u podstawy i zwężony do końca. Zorientowany poziomo.
  • Płaszcz twardy, gęsty, krótki, z obfitym dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Taki futrzany płaszcz trafił do psów od swoich przodków żyjących w zimnym klimacie. Odpycha wodę.

To będzie interesujące: jaki rodzaj psa mieć.

Kolory Labrador Retriever

Standard identyfikuje trzy rodzaje kolorów Labrador Retriever:

  • z czarną wełną;
  • płowy;
  • brązowy (czekolada, wątroba).

Ale dopuszczalna paleta obejmuje:

Dopuszcza się małą białą plamkę w obszarze klatki piersiowej.

Cechy charakteru labrador retrieverów

Labradory to inteligentne i bardzo utalentowane psy. Ich wyczucie węchu i zamiłowanie do apliakcji pozwala przedstawicielom tej rasy na wykorzystanie do oficjalnej pracy. Psy są w stanie wykonywać pracę podczas polowania, szukać zakazanych i niebezpiecznych substancji w punktach celnych. Labrador retriever to świetni ratownicy w górach, na wodzie iw zwykłym terenie.

Są tak zrównoważone i spokojne, że mogą służyć jako przewodnik dla niewidomych. Według statystyk ta rasa stanowi około 80% wszystkich czworonożnych psów przewodników.

Szczeniaki Labrador Retriever - zdjęcie

I najważniejsze cechy - psy są godne uwagi ze względu na ich niezawodność, oddanie i rozwinięty intelekt, co sprawia, że ​​są bezkonkurencyjnymi towarzyszami. Psy różnią się pogodą i dobrą wolą. Są zawsze gotowi na kontakt, ale nie narzucają swojego społeczeństwa. Zaskakująco subtelnie uchwycić nastrój właściciela i zachowywać się bardzo delikatnie.

Labradory - doskonałe niańki, pod ich nadzorem, możesz bezpiecznie zostawić dzieci. Te psy są spokojne i nie porusza ich próżność, obecność obcych, płacz dzieci, krzyki i inne nieprzewidziane sytuacje. Kiedy wydostają się z "nieuprawianych" rąk do troskliwej rodziny, zwierzęta domowe szybko się regenerują i wykazują wyjątkowo pozytywne cechy charakteru.

Ale w naturze Labradorów jest jedno zastrzeżenie. Zostały one wyhodowane do ciągłej pracy ramię w ramię z osobą, więc doświadczają samotności dość ostro. Bez odpowiedniej uwagi iz długotrwałą samotnością mogą zacząć zachowywać się w niewłaściwy sposób lub nabyć złe nawyki, na przykład mogą od dawna szczekać monotonnie. Właściciele powinni wziąć pod uwagę, że nie jest to "szkoda", ale prośba, modlitwa sprytnego zwierzaka o pomoc.

Jeśli pies otrzymuje właściwą opiekę i uwagę od właściciela, jego zachowanie jest niemal wzorcowe. Naturalnie mówimy o dorosłych, szczenięta to niegrzeczne i żywe stworzenia. Tak, należy ostrzec przyszłych właścicieli - okres dojrzewania w Labradorach jest dość długi.

W przeszłości socjalizacji i szkoleń, Labradors może pokojowo współistnieć z innymi zwierzętami. Z natury są bardzo pokojowymi stworzeniami, a komunikacja z ich rodzajem daje im wielką przyjemność.

Pies labrador retriever zdjęcia

Przedstawiciele czystej krwi są wszystkożerni. Ponadto mają tendencję do kradzieży żywności. Tak, i inne metody ekstrakcji jedzenia (pytając o oczy, stopy na kolanie i inne. Sztuczki), których używają z powodzeniem. Dlatego ważne jest, aby właściciele nie dopuścili, by pies dostał się do resztek jedzenia. Zwłaszcza, że ​​Labradorzy mają skłonność do otyłości.

Zwierzę domowe powinno odczuwać znaczny wysiłek fizyczny, aby nie nudzić się i nie zaczęło samodzielnie szukać "zawodu". Labradory nie są strażnikami. Tak, mogą rzucić się w stronę ludzi, którzy przyszli i szczekają głośno w tym samym czasie, ale robią to z dobrych intencji, by powitać gości.

Umysł i inteligencja tych psów znacznie ułatwia procesy treningu. Reagują na wszelkie zachęty, czy to przysmak, zabawka czy dobre słowo. Powinny być szkolone tak wcześnie, jak to możliwe, ponieważ mogą szybko stracić kontrolę.

Eksperci ostrzegają, że psy o takiej budowie powinny być nauczane w młodym wieku, aby chodzić na smyczy, ponieważ później bardzo trudno będzie utrzymać prowadzenie labradora. Te psy wyraźnie pokazują chęć zadowolenia właściciela, więc właściciel jest zobowiązany tylko do stosowania metod ciągłego treningu.

Funkcje opieki i konserwacji

Pod opieką labradorów nie wymagają żadnych specjalnych manipulacji, jednak niektóre niuanse wciąż tam są. Na przykład, te psy rzucają się przez cały rok, więc konieczne jest regularne czesanie włosów grzebieniem. Należy to robić 2-3 razy w tygodniu.

Miłość elementu wodnego, przy zwykłym chodzeniu, może prowadzić do naturalnego kąpieli w kałużach. Po takich spacerach zwierzę musi zostać umyte pod prysznicem i osuszone ściereczką z drzemką. Wilgoć w uszach może powodować rozwój chorób zakaźnych, więc po zabiegach wodnych, uszy należy wytrzeć do sucha, aw razie potrzeby zastosować specjalne środki higieniczne. Labradory wymagają również codziennego czyszczenia zębów. Paznokcie psa powinny być najlepiej przycięte 3 razy w miesiącu.

Wybierając miejsce dla dużego zwierzaka, warto wziąć pod uwagę, że ciemny kącik, gdzieś na podwórku, nie będzie działał dla zwierzaka. Laboratoria lubią być w centrum wydarzeń i potrzebują przeglądu wszystkiego, co dzieje się w mieszkaniu. Wszelkie przeszkody i domy, których nie potrzebują, psy to nie bojaźliwe psy. Są odpowiednie dla dużego miotu, na którym pies może rozciągnąć się do pełnej wysokości.

Karmić psa powinien być mięso, a jedną czwartą diety powinny być zboża. Konieczne jest również uwzględnienie w dodatkach menu, które są przydatne dla stawów. Wybierając gotowe racje, powinieneś preferować karmy premium, super-premium, holistyczne dla dużych psów.

Wideo o Labrador Retriever

Ile kosztuje szczeniak Labrador Retriever

Odpowiedni wiek do sprzedaży szczeniąt to 1,5 miesiąca. Żaden szanujący się hodowca nie zaoferuje potomstwa, które nie osiągnęło tego wieku. Koszt szczenięcia rasowego z pieczątką hodowlaną, rodowodem i wszystkimi niezbędnymi dokumentami wynosi od 30 000 do 65 000 rubli. Oczywiście cena zależy od klasy psa.

Możesz kupić szczenię rasową, ale nie mając kartek z życzeniami, za 10.000-12.000 rubli. Szczenięta oferowane znacznie tańsze w prywatnych ogłoszeniach są prawdziwymi "kotami w torbie" i nie można uzyskać gwarancji co do ich przynależności do rasy.

Labrador Retriever to idealny pies dla dużej, przyjaznej rodziny. Będzie wspaniale traktować wszystkich bez wyjątku członków rodziny. Jednak takie zwierzę potrzebuje uwagi, troski i miłości.

Labrador: pełny opis rasy

Labradory są dziś jedną z najpopularniejszych ras psów.

Jeśli jako opis musisz odebrać jedno słowo, to słowo będzie przyjacielem.

Jak powstała ta rasa psów, jak się nimi odpowiednio opiekować, jak długo żyją, ile kosztują w różnych krajach i ile Labrador może zjeść dziennie, nauczysz się tego w tym artykule.

Historia rasy

Do tej pory ludzie nie są całkowicie świadomi tego, jak te psy pojawiły się w naszym życiu.

Ogromna liczba naukowców uważa, że ​​pochodzenie tej rasy pochodzi od psów domowych Indian północnoamerykańskich. W tym czasie pomagali swoim mistrzom łowić ryby.

Na początku XIX wieku europejscy marynarze wędrowali na jedną kanadyjską wyspę zwaną Nową Fundlandią i zauważyli wśród tubylców tak piękną rasę psów.

Stały się prawdziwymi, uniwersalnymi pomocnikami. Do ich obowiązków należało nurkowanie w sieciach rybackich i sprowadzanie dziczy z lasu.

W 1830 r. Rasa Labrador pojawiła się w Wielkiej Brytanii i odniosła wielki sukces wśród myśliwych.

Wytrwałość, cierpliwość i aktywność pomogły myśliwym wyjść z najtrudniejszych sytuacji.

Dopiero w 1903 r. Rasa ta została oficjalnie uznana i nazwana "Labradorem". Otrzymali swoje imię ze względu na pochodzenie.

Ich przodkowie zostali wyhodowani na Półwyspie Labradorskim. Teraz te psy są w życiu prawie każdej sławnej osoby.

Niezależnie od tego, czy jest politykiem czy gwiazdą filmową. Wielokrotnie Labradory są wykorzystywane jako psy przewodnik dla niewidomych.

Wygląd psa

Zewnętrzny opis rasy jest dość prosty. Ten pies można rozpoznać bardzo łatwo.

Istnieją międzynarodowe standardy, według których można ustalić, czy pies jest członkiem swojej rasy.

Przeprowadzone obliczenia i kryteria, które zostały zapisane w tabeli. Dzięki stworzonemu stolikowi ustalamy, czy twoje zwierzę może zostać przypisane rasie Labrador, czy nie.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na to, że pies musi być silny, muskularny i zwarty.

Wysokość standardowego psa w kłębie wynosi 56-57 cm, a samica - 54-56 cm.

Według amerykańskiego standardu u psa wysokość w kłębie powinna wynosić 57-62 cm, a u suk w kłębie 55-59 cm Wysokość w kłębie można zmierzyć konwencjonalnym centymetrem lub linijką.

Głowa jest szeroka, uszy małe, zawieszone nieco za sobą. Szyja jest potężna i duża, klatka piersiowa szeroka, kończyny mocne, a łapy zwarte.

Ogon jest również wskaźnikiem rasy psa. W Labradorze powinien przypominać ogon wydry.

Wzrost i kolor

Wzrost tych psów jest optymalny, ponieważ nie jest to bardzo duży pies, ale także mały.

W pierwszym miesiącu życia ich wzrost wynosi 23 cm, o trzy miesiące - 40 cm, 6 miesięcy - 50 cm, gdy szczeniak ma rok, jego wzrost wyniesie około 56 cm, a jego wzrost ustanie.

Obecnie istnieją trzy rodzaje kolorów:

Charakterystyka psa

Labradory to rasa, która ma doskonałą pozytywną cechę.

Są bardzo utalentowani, mają wysoką inteligencję. Nigdy nie są przestraszeni, smutni ani samotni. Bez względu na to, jaki styl życia prowadzisz, pies łatwo dostosowuje się do Ciebie.

Możesz być myśliwym, rybakiem, policjantem, ratownikiem. Według statystyk, prawie 80% psów przewodników to labradory.

Są ostrożni. Są niezawodnymi towarzyszami, szczególnie dla niewidomych. Zrównoważony charakter Labradora po prostu zwycięża.

Taki pies jest bardzo trudny do obrażenia lub doprowadzenia do punktu, w którym zaczyna pękać. Zawsze dobrze się z nią baw.

Twój dorosły przyjaciel może dopasować się do Twojego nastroju i nie dostanie się pod nogi, ale zawsze jest gotowy, aby Ci pomóc.

Bez obawy możesz zostawić psa z dzieckiem, nawet jeśli dziecko ma zaledwie kilka lat. Wiele osób uważa, że ​​psy tej rasy to prawdziwe niańki.

Zdarza się, że pies pojawia się w twoim domu wcześniej niż dziecko. Będą najlepszymi przyjaciółmi. Labrador nigdy nie urazi dziecka i zawsze będzie mógł zaopiekować się nim, jeśli zostaniesz na kilka minut.

Labradory żyją dobrze z innymi zwierzętami. Nie kłócą się, a pierwsze nigdy nie zaczepią obcego zwierzęcia.

Więc jeśli masz kota w domu, nie musisz się martwić, że będą się kłócić ze sobą.

Długość życia

Wiele osób obawia się, że duże psy nie żyją długo. Dlatego staram się ich nie kupować, wiedząc, że za 10 lat pies będzie musiał się pożegnać.

Dlatego często się o to pyta i ile lat żyje jedna lub druga rasa. Na przykład psy pasterskie - od 10 do 13 lat, małe i do 17 i 18 lat.

Na szczęście Labrador szczyci się także długowiecznością. Średnio taki pies żyje 15-18 lat.

I to jest bardzo dobry wskaźnik. Wraz z dziećmi będzie rosnąć i żyć swoim zwierzakiem, który nawet w starszym wieku nie pozwoli Ci się nudzić.

Żywot twojego pupila zależy przede wszystkim od Ciebie. Nawet drobne objawy, na które warto zwrócić uwagę.

Aktywność fizyczna

Labrador jest najbardziej energiczną i mobilną rasą, ale także spokojny. Prawdopodobnie myślisz, że tak być nie może, ale tak jest. Najważniejsze, aby nauczyć się kontrolować swoją aktywność.

Dla Labradora idealnym ćwiczeniem jest poranny spacer trwający około pół godziny.

A potem wieczorny spacer, ale tutaj czas trwania powinien wynosić co najmniej dwie godziny.

Wskazane jest, aby pies nie tylko podążał za tobą, ale grał w piłkę i uciekał. Świetną opcją byłaby jazda na rowerze lub gra w frisbee.

Pielęgnacja

Główną cechą Labradorów jest wełna. Jeśli spojrzysz na zdjęcie w Internecie, możesz zobaczyć, co ma luksusowa wełna.

Ale minus takiej piękności jest okresowym moltem. Aby tego uniknąć, musisz kupić grzebień i przeczesać go kilka razy w tygodniu.

Jeśli twój pies został kupiony w rzece, to po spacerze jej wełnę należy umyć pod bieżącą wodą, a następnie wytrzeć do sucha ręcznikiem.

Treść w mieszkaniu

Oczywiście, że możesz. Konieczne jest tylko poznanie pewnych funkcji trzymania psa w mieszkaniu.

Przede wszystkim trzeba pamiętać, że pies bardzo lubi komunikację i dlatego powinien wyposażyć się w miejsce, w którym miałby dobry kąt widzenia.

Nie powinieneś kupować psiej budki czy pudełka, tyle śmieci z naturalnych materiałów. Rozmiar powinien być taki, aby pies mógł łatwo się rozciągnąć i zrelaksować.

Prawidłowe odżywianie

Prawidłowe odżywianie jest warunkiem zdrowia każdego psa, zwłaszcza gdy prowadzi aktywny tryb życia.

Ile razy dziennie trzeba karmić psa przewodnika i co karmić, jest to interesujące dla wszystkich, którzy lubią tę rasę.

W jej diecie powinny być wszystkie przydatne i odżywcze. A potem będzie wyglądać jak na zdjęciu.

Labradory są podatne na otyłość, więc jeśli zdecydujesz się karmić psie mięso, lepiej wybrać rodzaj diety.

Na przykład:

Najczęściej hodowcy odmawiają naturalnego karmienia i wolą profesjonalną paszę. Ale tutaj każdy decyduje o sobie.

Kupując psa w hodowli, możesz poprosić o pełny opis tego, co szczeniak przez cały czas jadł.

Pierwszy raz będzie musiał się do tego przyzwyczaić, aby nie rozerwać żołądka szczeniaka. To zajmie kilka lat i zapomnisz, jak nauczyć go tego lub innego jedzenia.

Choroby

Bez względu na to, ile lat ma twoje zwierzę, jego skłonność do choroby nigdzie nie pójdzie.

Przede wszystkim powinieneś zwrócić uwagę na taką chorobę jak otyłość. Tylko aktywność fizyczna pomoże ci chronić psa przed tym.

Ponadto wiele psów dużych ras ma chorobę, taką jak dysplazja. Choroba ta nie jest jeszcze w pełni poznana i nie wiadomo, z jakiego powodu może ona występować u twojego zwierzaka.

Spróbuj co najmniej raz w roku udać się do weterynarza na badanie. Z należytą starannością wszystkie choroby omijają twojego zwierzaka.

Ciekawe fakty z życia Labradorów

Jeśli nadal masz wątpliwości, czy założyć Labrador, oto lista interesujących faktów na temat Labradorów i ich życia:

  • Przez 3 sekundy osiągają prędkość 20 km / h.
  • Zanurz się na głębokość 14 m.
  • Zapach Labrador jest o 25% lepszy niż owczarek.

Już udowodniono, że Labrador może bezpiecznie wziąć jajko do ust i przynieść je w całości.

Innym faktem jest, że psy te prawie nie odczuwają bólu, więc odważnie pędzą do samego środka ognia lub katastrofy.

Często są też kręceni w różnych filmach zarówno z główną rolą, jak i niewielką rolą.

Minimalny koszt szczeniaka na Ukrainie wynosi od 6000 UAH, w Rosji od 35 000 rubli.

Galeria zdjęć

Jeśli nie możesz ustalić, czy twoje zwierzę jest Labradorem, możesz skontaktować się z klubem szkoleniowym psa i porozmawiać lub porównać psa ze zdjęciami, które wybraliśmy specjalnie dla ciebie.

Labrador Retriever jest nieodwracalnym optymistą.

Rasa psów, która ma niesamowitą popularność we wszystkich krajach, jest uważana za uniwersalną, ponieważ ma wiele talentów. Pies Labrador Retriever jest nieodzownym towarzyszem ratowników, jest jednym z pierwszych, którzy przybyli na miejsce katastrofy, aby szukać ludzi pod gruzami. W policji, w portach lotniczych i na stacjach kolejowych, służy wielu Labradorów wykonujących funkcje wyszukiwania. Naturalna życzliwość tej rasy pozwala im na wykorzystywanie ich jako psów przewodników, ale początkowo te psy były wykorzystywane jako łowcy gier.

Pochodzenie rasy

Labrador Retriever - dość stara rasa psów, które żyły na wyspie Nowa Fundlandia. Inteligentne, duże psy uwielbiały wodę, mogły nurkować i pływać doskonale, często uratowane dzieci i nieostrożni dorośli, którzy wpadli do morza. Zabawne i dobre psy chętnie bawią się z dziećmi i szybko się uczą. Ponadto, Labradory były używane przez miejscowych jako psy myśliwskie, które przynosiły grę z trudno dostępnych miejsc, krzewów lub z wody.

Marynarze, którzy przybyli na wyspę, byli zaskoczeni umiejętnościami miejscowych psów i chętnie je nabyli do służby na morzu. Wycieczki morskie nie powodowały depresji zwinnych psów, które miały nieprzemakalną wełnę, ponieważ lód nie przylgnął do niej, a ogon specjalnej formy, z którą sypały się falami. Labradory (w języku portugalskim - robotnik) przyniosły ryby z wody i sprzężenia, które wpadły do ​​morza lub fale wypłukane kablami i innym sprzętem.

Psy przybyły do ​​Wielkiej Brytanii na początku XIX wieku. Mieszkańcy chętnie zdobyli inteligentne i życzliwe psy, które dogadywały się ze zwierzętami, kochały dzieci i nie wkraczały na drób. W naturze Labradorów nie było agresji i zła nieodłącznego w Terierach, więc szybko stały się popularne nie tylko wśród żeglarzy, ale także wśród rolników i mieszczan.

Trzeba było rasy mniej niż sto lat, aby zostać uznanym przez English Kennel Club. W 1903 roku otrzymał oficjalne uznanie, a standard Labrador Retriever również został zatwierdzony. Według niego, tylko czarne przedstawicielki rasy mogły się rozmnażać, chociaż początkowo rasa miała kolory płowe, czekoladowe i czarne. Znacznie później, po dekadach standard nieznacznie się zmienił, a wszystkie trzy kolory zostały oficjalnie uznane.

Standardowa rasa Labrador Retriever została oficjalnie zatwierdzona w 1903 roku.

Anglia jest uważana nie tylko za przodka rasy Labrador, ale także stała się pierwszym krajem, w którym w latach siedemdziesiątych nastąpił wyraźny podział na psy pracujące i wystawowe. Psy polowe miały bardziej suchy kształt, miały lekkie kości i wydłużoną kufę. Pokaż lub pokaż psy były bardziej surowe, ciężkie, z dużymi głowami i krótkim pyskiem.

Obecnie podział na wystawy i działające Labradory jest nadal widoczny, ale tendencja do obciążania kręgosłupa stopniowo zanika. W pierścieniach, psy o mocnej budowie z proporcjonalną głową i twardym futrem nieodłącznym dla rasy są coraz bardziej wygrywające.

Standard, wygląd i zdjęcia

Ogólne wrażenie jest średniej wysokości, zwarta budowa, muskularne i dość silne zwierzę z proporcjonalną głową, szerokim grzbietem i zadem. Labrador sprawia wrażenie "rzucanego" psa o pogodnym charakterze i bardzo mobilnym temperamencie.

  • Obudowa. Silny, z dobrze rozwiniętymi mięśniami i warstwą tłuszczową, Labrador nie powinien być cienki. Psy tej rasy mają mocną, umiarkowanie długą i potężną szyję, płynnie przechodzącą w płaską linię grzbietu. Grzbiet jest szeroki, średniej długości, lędźwie mocne, szerokie, krótkie. Zad jest krótki, muskularny, prosty. Klatka piersiowa głęboka i szeroka, z dobrze rozwiniętymi żebrami.
  • Kończyny. Kończyny przednie są proste, ustawione prosto, o długim i pochyłym ramieniu, krótkie i elastyczne kości śródręcza. Kończyny tylne są równoległe do siebie, z nisko położonymi stawami skokowymi. Rogi są dobrze zdefiniowane. Łapy są bardzo mocne, łukowate, zaokrąglone, z mocnymi pazurami i gęstymi klockami.
  • Ogon jest prosty, u podstawy jest bardzo gruby, zwęża się ku końcowi, nie długo. Pokryta twardą wełną, co nadaje jej podobieństwo do ogona wydry.
  • Głowa. Labrador wyróżnia się czystymi liniami, bez nadmiernego obciążenia pracą, z szeroką czaszką i wyraźnym przejściem do kufy. Oczy są raczej duże, wyraziste, szeroko rozstawione, z uprzejmą i przyjazną ekspresją. Kufa jest mocna, krótka, o mocnych, białych zębach. Zgryz nożycowy. Uszy są sadzone z daleka, opadające, nie ciężkie i nie duże.
  • Ruch wolny - z dobrym ciągiem kłusa, pełen temperamentu. Krok jest elastyczny.

Wełna i dopuszczalne kolory

Wełna Labrador - twarda w dotyku, płaska, gęsta, krótka. Podszerstek jest dobrze rozwinięty, gęsty, wodoodporny. Fale lub klapy, zbyt miękkie lub puszyste wełny nie są dozwolone.

Istnieją trzy oficjalne kolory Labradorów: płowe w różnych odcieniach, czarne i czekoladowe.

Labrador Retriever ma kolory:

  • płowy dowolnych odcieni;
  • czekolada;
  • czarny.

Mała biała plama jest dozwolona na klatce piersiowej.

Charakterystyka rasy

Labrador to uniwersalna rasa stworzona, by służyć człowiekowi, a jej przedstawiciele nie charakteryzują się agresją wobec ludzi, a talenty myśliwskie są połączone z życzliwością zwierząt domowych.

Ta kombinacja skłonności, wraz z licznymi talentami, czyni rasę niezbędną w wielu usługach, a mianowicie:

  1. Myśliwy Labrador zawsze był wykorzystywany jako samica, zdolny do niszczenia zwierzyny łownej z wody lub zarośli, podnoszenia i ścigania zająca oraz brania udziału w polowaniu na duże zwierzę. Psy tej rasy mają wspaniały dar: specjalna konstrukcja szczęk pozwala im brać przedmioty, nie uszkadzając ich. Labrador może przynieść surowe jajko do ptaka, nie miażdżąc go.
  2. Lifeguard. Zdrowy zmysł powonienia, życzliwość i siła fizyczna, umiejętność pływania idealnie - wszystkie te cechy sprawiają, że Labrador jest doskonałym asystentem ratowników. Psy są w służbie Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych, uczestniczą we wszystkich akcjach ratunkowych, aby znaleźć ludzi. Zwierzę domowe może wyciągnąć tonącego właściciela lub dziecko z wody i nie trzeba go specjalnie wyszkolić.
  3. Przewodnik Labradory są tradycyjnie używane do nauczania zawodu "przewodnika niewidomych". Te psy nie wchodzą w konflikt z ludźmi i zwierzętami, spokojnie zachowują się na ulicach, mają silną psychikę i są dobrze wyszkolone.
Labradory to psy uniwersalne, które mogą być myśliwymi, przewodnikami i ratownikami.

Cechy charakteru

Labrador Retriever to rasa idealna dla rodzin z dziećmi, dla osób żyjących aktywnie, dla miłośników podróży i turystyki pieszej. Samotni ludzie, nabywając szczeniaka tej rasy, rodzą prawdziwego oddanego przyjaciela. Jest całkiem możliwe, aby zabrać ze sobą zwierzaka do zatłoczonego miejsca lub w podróż, gdzie przyciągnie uwagę, którą bardzo lubi.

WAŻNE! Ale wszystko to dotyczy tylko wyszkolonych i wykształconych labradorów! Niezwykle inteligentne i inteligentne psy w braku edukacji i szybkich treningów, bez codziennej komunikacji, stają się prawdziwymi niszczycielami.

Nie powinieneś mieć nadziei, że uroczy, pluszowy szczeniak samodzielnie nauczy się wszystkich zasad zachowania w domu i na ulicy. Nie możesz kupić szczeniaka tej rasy, jeśli nie możesz zapłacić mu kilka godzin dziennie, jeśli przez większą część dnia będzie czekać na właściciela.

Labradory są bardzo kreatywne, zwłaszcza jeśli pies potrzebuje czegoś do zrobienia. Właściciel, wracający do domu, może całkowicie zniszczyć swój dom, a pies z dumą usiądzie na resztkach mebli, wcale nie czując się winnym.

Jako przedstawiciel rasy myśliwskiej, Labrador ma bardzo głośny, donośny głos. Pies może szczekać, wyrażając radość lub wymagającą uwagę, z nudów lub z jakiegokolwiek innego powodu, ale nigdy z pukaniem do drzwi. Te psy nie są strażnikami, a tym bardziej nie, w najlepszym wypadku, nie strażnikami, Labrador zaatakuje nieznajomego, aby przywitać go energicznie.

Psy tej rasy lubią się pluskać w każdym naczyniu, czy to w kubku, czy w morzu.

Miłość do wody to kolejna cecha Labrador Retriever, która może dostarczyć niemiłych chwil właścicielowi. Psy tej rasy lubią się pluskać w każdym naczyniu, czy to w kubku, czy w morzu. Labrador nie może przejść obok kałuży, dostaje się do lewego wiadra z wodą lub ucieka, widząc staw. Mokra trawa lub ziemia to świetne miejsce do leżenia.

Gry i zabawa - to ulubione hobby psów tej rasy. Nie ma znaczenia, z kim można grać i biegać: z dziećmi sąsiada lub hałaśliwą kompanią dorosłych, z psami ulicznymi lub z przyjacielem, Labrador robi to z równą przyjemnością.

Subtelności treningu

Aktywni i mocni, Labradory potrzebują długich spacerów, gier i treningu. Szkolenie psów tej rasy jest szybkie i łatwe, jeśli proces szkolenia rozpoczyna się jak najwcześniej. Łatwiej jest nauczyć szczeniaka posłuszeństwa, sprytne dzieci szybko chwytają wszystko, co nowe, zwłaszcza jeśli poprawne działanie jest wspierane przez uroczą daczę.

Labrador musi być zsocjalizowany na czas, szczeniak jest sprowadzany do światła tak wcześnie, jak to możliwe, aby nauczyć go spokoju wobec ludzi i samochodów oraz innych zwierząt. Jeśli proces socjalizacji jest opóźniony, to zwierzę staje się niekontrolowane, jest szarpane na smyczy, chcąc się lepiej poznać.

Labrador musi być szkolony od dzieciństwa, w przeciwnym razie zamieni się w niekontrolowanego psa.

Jest to szczególnie trudne dla właścicieli samców, ponieważ już w wieku sześciu miesięcy mają już dużą siłę fizyczną i ciężko sobie z nimi radzić.

Szkolenie Labrador ma kilka funkcji:

  • Psami tej rasy są ludzie jedzący żywność, to znaczy, kochają jeść i są gotowi zrobić niemożliwe, by zjeść smaczny kąsek. Właściciel powinien skorzystać z tej możliwości w trakcie szkolenia, zachęcając zwierzaka do prawidłowej realizacji zespołu. Przy okazji, to właśnie ta cecha Labradora sprawia, że ​​trening za pomocą kliknięcia jest niesamowicie udany, gdy pies jest zachęcany do pożądanego zachowania. Pies, próbując uzyskać smakołyk, staje się pomysłowy i kreatywny, niezależnie wymyślając nowe sztuczki.
  • Upór jest kolejną jasną cechą Labrador Retriever, która uniemożliwia użycie przemocy lub metod fizycznych wpływów w procesie szkolenia. Labrador reaguje na fizyczne znęcanie się z jeszcze większym uporem, odmawia wykonywania poleceń i staje się niekontrolowany.

Funkcje opieki i żywienia

Dbanie o Labrador Retriever nie jest trudne, ponieważ psy tej rasy mają krótkie włosy i nie wymagają pielęgnacji. Zwierzę jest dość regularnie czesane za pomocą specjalnego pędzla. Podczas okresów linienia, gdy pies intensywnie traci wełnę, jest wyczesywany przez furminator, który szybko i prosto usuwa martwą wełnę i podszerstek.

Labradory psują się dwa razy w roku, a podczas tych okresów są codziennie wyczesywane.

Ucha wiszące Labrador powinny być okresowo czyszczone za pomocą specjalnego balsamu lub zwykłej bawełnianej podkładki zwilżonej ciepłą wodą. Po czyszczeniu wytrzyj ucho do ucha papierowym ręcznikiem.

Labrador miażdży silne pazury podczas chodzenia po asfalcie lub innej twardej powierzchni. Jeśli dorastają, aby przeszkadzać psom podczas chodzenia, są starannie przycinane specjalną gilotyną lub zwykłymi szczypcami. Ważne jest, aby utrzymywać obszar pazurów w stanie nienaruszonym, w którym przechodzą naczynia krwionośne i nerwy, w tym celu przycinanie odbywa się w milimetrach.

Organizacja i wybór diety

Labradory uwielbiają jeść. Psy tej rasy zawsze wydają się pulchne, często można zobaczyć szczupłe zwierzęta. Kompletność prowadzi do różnych dysfunkcji i chorób organizmu, więc dieta musi być zrównoważona, aby pies pozostawał w optymalnej kondycji fizycznej.

Sucha karma dla Labrador Retriever to świetne rozwiązanie dla zapracowanego właściciela, który nie chce przygotowywać jedzenia dla swojego zwierzaka. W gotowej paszy klasa super premium zawiera wszystkie niezbędne składniki psiej substancji.

Sucha karma dla labrador retriever to świetne rozwiązanie dla zapracowanego właściciela.

Zaleca się kupowanie żywności przeznaczonej specjalnie dla tej rasy, dodają leki chroniące stawy, mają niewielki procent tłuszczu i są uważane za wysokoenergetyczne.

Są w linii suchych pokarmów Arden Grange lub 1st Choice. Wybierając tańszą karmę, np. "Josera" lub "Brit Care", właściciel może uzupełnić brakujące substancje w diecie psa za pomocą suplementów mineralnych i witaminowych.

Naturalne odżywianie nadaje się również do uprawy i utrzymania Labrador Retriever. Jest to wygodne, ponieważ zawartość składników odżywczych i witamin w diecie można zmieniać w zależności od potrzeb zwierzęcia. Wybór naturalnego pokarmu jest plusem, gdy zwierzę jest podatne na alergie pokarmowe, w których bardzo trudno jest znaleźć gotowe potrawy.

Pies powinien otrzymać:

  • Surowa lub gotowana wołowina, gotowane podroby, surowa lub gotowana blizna.
  • Owsianka z kaszy owsianej, ryżowej lub gryczanej.
  • Gotowana i świeża marchewka.
  • Owoce sezonowe, warzywa liściaste.
  • Mleko i produkty mleczne, serwatka. Serwatka zawiera duże ilości wapnia i węglowodanów, dzięki czemu jest bardzo przydatna podczas wzrostu młodych zwierząt.
  • Świeże jaja kurze są podawane nie więcej niż kilka raz w tygodniu i tylko w przypadku braku alergii pokarmowych.

WAŻNE! Nie należy mieszać dwóch rodzajów żywności i traktować psa kawałkami mięsa lub kanapkami między karmieniami suchym jedzeniem. Ma to negatywny wpływ na trawienie i może prowadzić do dysfunkcji przewodu pokarmowego.

Warunki życia labradora

Labrador Retriever ma krótkie włosy, ale ma dobrze rozwinięty podszerstek, więc pies może dobrze żyć na dziedzińcu pod warunkiem łagodnego klimatu i dobrze izolowanej obudowy.

Najlepszy ze wszystkich, Labrador czuje się w domu z rodziną, ponieważ te psy są bardzo towarzyskie.

Przy płaskiej konserwacji, Labrador nie ma tak rozwiniętego podszerstka, ale musi być czesany codziennie, ponieważ czas linienia jest rozciągnięty, a zwierzę traci na stałe wełnę.

Przy każdej treści Labrador potrzebuje codziennej komunikacji z osobą. Charakter tych psów pogarsza się w przypadku braku kontaktu z właścicielem i codziennych spacerów, pies staje się niekontrolowany, uparty i wykazuje destrukcyjne skłonności.

Stan zdrowia

Labrador Retriever nie należy do długich wątrób wśród psów, mimo że ma dobre zdrowie i nie jest podatny na częste choroby. Średnio przedstawiciele tej rasy żyją przez dziesięć lub trzynaście lat, a dziewięcioletni pies może być uważany za emeryta.

Labradory charakteryzują się następującymi chorobami:

  • Alergie pokarmowe. Może występować na każdym rodzaju jedzenia, częściej na kurczaka i czekoladzie. Pies może reagować na kontakt z detergentem do prania, lekarstwami, a nawet na przyjmowanie witamin. Objawy: zapalenie skóry i dermatoza, zapalenie ucha środkowego, obrzęk błony śluzowej oczu.
  • Dysplazja stawu biodrowego. Często zdarza się, że profesjonalni hodowcy testują psy pod kątem tej choroby, ale RCF lub SCOR nie wymagają badania rentgenowskiego do hodowli.
  • Otyłość związana z nadmiernym objadaniem się lub zmniejszeniem czynności tarczycy.
  • Panosteit. Związana z wiekiem choroba kości długich, która atakuje młodzież. Może trwać kilka tygodni lub miesięcy, po czym przechodzi, niezależnie od tego, czy był leczony czy nie.
  • Liszaj ziarnisty. Wygląda jak rana na łapy, która pojawia się przy stałym lizaniu tego miejsca. Nie nadaje się do tradycyjnego leczenia, ponieważ powstaje w wyniku mechanicznego i stałego podrażnienia skóry.
Labrador może cierpieć na alergie pokarmowe, dysplazję stawów, ziarniniak lizaty.

Plusy i minusy rasy

Labrador to urocze i wesołe zwierzę, w którym nie ma agresji i przygnębienia, oprócz tego ma następujące zalety:

  1. Życzliwość dla ludzi, dzieci i zwierząt.
  2. Doskonały zapach, doskonała jakość wyszukiwania.
  3. Wielkie pragnienie apportirovka.
  4. Niekończące się oddanie członkom rodziny.
  5. Wysoka inteligencja i pomysłowość.
  6. Bez strachu przed wodą i wzrostem.
  7. Wymawiane cechy myśliwskie.

Ci, którzy chcą zdobyć szczeniaka Labradora, powinni wiedzieć, że ta rasa ma swoje wady:

  1. Sierść psów tej rasy jest zawsze lekko lepka i tłusta w dotyku, ze względu na uwalnianie hydrofobowego smaru.
  2. Pies rzuca bardzo dużo dwa razy w roku.
  3. Labrador ma niezniszczalne pragnienie opróżnienia nieotwieranej torby lub kosza, kradzieży i jedzenia słabo schludnych produktów.
  4. Młody pies ma zły nawyk skakania na każdym rogu, gwałtownie wyrażając swoją radość.
  5. Przedstawiciele tej rasy dorastają późno, a do trzech lat mogą "wpaść" w dzieciństwie i żuć ulubione artykuły gospodarstwa domowego.
  6. Szczeniak lub młody pies może uciec, bawić się z psem ulicy lub angażować się w sprawy dzieci.
Młody labrador pod nieobecność właścicieli może żuć meble i rzeczy.

Nie można nazwać zwyczaju niszczenia mieszkania pod nieobecność właścicieli, minus rasy. Jakość ta jest nieodłącznym elementem wielu ras i przejawia się tylko i wyłącznie w warunkach porzucenia zwierzaka, braku pełnej komunikacji i wystarczających spacerów na czas trwania.

Golden Retriever lub Labrador Retriever: kogo wybrać

Różnice między dwiema pokrewnymi rasami, Labrador Retriever i Golden Retriever, mogą zostać umieszczone w kilku zdaniach:

  • Labrador to sprytny i znajomy pies o jakimś natarczywości i absolutnie i uroczo nieostrożny w kontaktach z członkami rodziny. Może, pędząc w kierunku właściciela, upuścić małe dziecko lub przejechać przez niego, nawet nie odwracając się do płaczu. Głośny i bardzo aktywny, Labrador uwielbia jeść, skłonny do narzucania swoich pragnień ludziom. Psy tej rasy są prostymi wiejskimi chłopcami, silnymi i odważnymi, ale nie posiadającymi subtelnego zrozumienia ludzkich uczuć.
  • Golden Retriever to wyrafinowany i elegancki arystokrata, spokojniejszy, bardziej zrównoważony. Pies tej rasy, oprócz długiej i pięknej wełny, ma pewne intuicyjne zrozumienie nastroju właściciela.

Jak wybrać szczeniaka

Obecnie rasa Labrador Retriever jest bardzo popularna, wiele psów kupuje się tanio, bez dokumentów, jako zwierzęta domowe. Kiedy pies dorasta, właściciele chcą otrzymać od niego potomstwo, które nie tylko nie ma dokumentów, ale często nie spełnia standardu rasy.

Czytaj Więcej O Psach

Pseudonimy dla dziewcząt z Labradoru

Szczepienia Początkujący, a nawet doświadczeni właściciele zwierząt często przez długi czas myślą o nazwie swojego planowanego lub nowego psa. I to ma oczywiście sens, bo pseudonimy naszych psów mogą wiele powiedzieć o sobie, o naszym poczuciu humoru, pomysłach, a nawet myślach!

Labrador Retriever

Szczepienia Labrador retriever to psy, które zwracają uwagę na siebie, gdziekolwiek się pojawią. Piękny, spektakularny, posiadający dobry temperament, dokładnie tak jest, gdy wygląd i temperament są absolutnie połączone.

Wyżeł weimarski

Szczepienia Weimaraner lub Weimar Pointer to pies myśliwski należący do współpracownika, czyli znajduje się w pobliżu myśliwego.Historia rasyRasa weimarska jest bardzo starożytna. Ojczyzna Weimarskiego Pointeru znajduje się na terenie dzisiejszych Niemiec.