Rasy

Mój pies stróżujący

Największy ze wszystkich mastifów ma angielskie pochodzenie. Jest to największa w Europie hodowla psów. Mastif Angielski wygląda przerażająco, ale po zapoznaniu się z rasą, staje się jasne, co to jest delikatny i delikatny pies.

Pochodzenie rasy

Angielska rasa mastifa pochodzi od Tybetańczyka, który żył na wyżynach i po zejściu został skrzyżowany z miejscowymi tubylcami. W XVIII wieku rasa ta była używana jako strażnik, brała udział w działaniach wojennych i była wyładowywana przeciwko wielkim drapieżnikom, ze względu na zabawę szlachty.

Po wprowadzeniu zakazu nękania psów angielski mastiff ulega degeneracji. Kufa psów stała się krótsza, rozmiar jest mniejszy. Wkrótce liczba rasy ledwie osiągnęła sześćdziesiąt osób.

Klub miłośników psów staroangielskich w 1872 roku przejął odrodzenie rasy. W tym samym czasie zatwierdzono pierwszy oficjalny standard, który został zmieniony dopiero w 1906 roku. Odrzucone zwierzęta w kropki, siwe, czarne i długowłosy. Podczas II wojny światowej liczba mastifów angielskich spadła, aw latach powojennych na wystawie reprezentowanych było tylko 60 przedstawicieli tej rasy.

Dzięki amerykańskim przedstawicielom rasy szybko przywrócono liczbę psów. Według statystyk z końca 2009 r. Angielski Mastiff zajmuje 27. miejsce wśród najpopularniejszych ras psów.

Opis Old English Dog

Pomimo faktu, że większość historii rasy, mastify były wykorzystywane do przynęty na niedźwiedzia lub jako pies walczący, zwierzę jest dość przyjazne i przywiązane do właściciela.

Jest mało prawdopodobne, że wśród wszystkich psów będzie cichszy i spokojniejszy pies, który będzie się starał być blisko ludzi przez cały czas. Pies potrzebuje wczesnej socjalizacji, ponieważ angielski mastiff jest z natury podejrzliwy i podejrzliwy. Pies nie lubi grać w gry i praktycznie nie szczeka.

Odpowiednio reaguje na wszelkie bodźce zewnętrzne, a przy odpowiednim wychowaniu nie spieszy się z osobą bez widocznego zagrożenia w kierunku właściciela.

Standardy Mastifów

Opis rasy musi spełniać normy:

  • Zbuduj Pies Mastif angielski o prawidłowo złożonym, dużym, proporcjonalnym i krępym ciele. Mięśni zwierzęcia jest dobrze rozwinięte.
  • Powrót. Szeroki, prosty, dłuższy niż wysokość psa w kłębie.
  • Piersi. Muskularny i głęboki.
  • Szyja Gęsty, muskularny i krótki. Jego obwód jest 2,5-4,5 cm mniejszy od głowy.
  • Głowa. Prawie kwadratowy, z szerokim czołem i potężnymi szczękami. Szerokość głowy wynosi ⅔ jej długości.
  • Czoło Szeroki z głębokimi fałdami skóry, które stają się jeszcze bardziej wyraziste, gdy pies jest podekscytowany. Nad oczami są jasne brwi.
  • Kufa. Razem z czołem tworzy kąt 90 stopni. Przejście do nosa jest prawie niedostrzegalne.
  • Nos. Krótki, nie odwrócony, z silnymi, otwartymi nozdrzami. Zawsze ma czarny kolor.
  • Usta. Mięsiste, z opadającymi muchami, ale bez dodatków.
  • Zęby. Dobrze rozwinięty, ostry "zgryz" pod brzuchem przypomina szczypce, gdy dolna szczęka porusza się nieznacznie do przodu.
  • Oczy. Owalny kształt, szeroko rozstawiony i głęboko osadzony. Zawsze mają brązowy kolor, od jasnego orzecha aż do ciemności. Szczeniaczki z trzeciego wieku są odrzucane.
  • Uszy. Trójkątny kształt, szerszy i bardziej wizualny. W stanie spokojnym uszy leżą i przylegają do policzków, reszta czasu jest nieznacznie podniesiona.
  • Ogon. Gruby, zwężający się ku końcowi, wysoko osadzony. W stanie wzbudzonym pies podnosi go do poziomu jego pleców. Dolny koniec ogona sięga stawu skokowego.
  • Łapy. Nie długi, okrągły kształt, muskularny. Pazury ciasne, czarne. Część barkowa ma mały skos z jasno określonymi stawami łokciowymi. Tylne nogi z dobrze rozwiniętą częścią wyścigową.
  • Wełniana osłona. Krótkie, twarde na karku i łapy nie są przerzedzone. Brak podszerstka.
  • Kolorowanie. Tygrys, płowy srebrno-ciemny, morelowy, popielaty. Charakterystyczną cechą jest ciemny kolor kufy w postaci maski.
  • Wymiary. Wysokość dorosłego mężczyzny może osiągnąć 76 cm, suki rosną do 70 cm.
  • Waga. Zwierzę domowe do jednego roku może ważyć od 68 do 113 kg. Są małe suki ważące od 54 kg. Maksymalna waga dużej osoby może osiągnąć 130 kg.

Średnia długość życia wynosi średnio 8-9 lat, ale przy właściwej opiece, mastify angielskie żyją do 13-14 lat.

Cechy charakteru psy

Charakterystyka rasy obejmuje następujące cechy charakteru:

  1. Rasa kocha wszystkich członków rodziny i traktuje małe dzieci z ostrożnością. Strażnik ten może być pozostawiony do stróżowania wózka na podwórzu, pies nie opuszcza posterunku pod żadnym pozorem.
  2. Pies jest nieufny wobec obcych i będzie próbował pozostać między nieznajomym a właścicielem, dopóki nie zacznie ufać nowej osobie.
  3. Mastify angielskie nie lubią innych zwierząt w domu i mogą udusić kota lub małego psa, z wyjątkiem zwierząt wychowanych na szczeniaka lub w tym samym czasie.
  4. Pies praktycznie nie daje głosu, ale podczas snu silnie chrapie i wypuszcza ślinę. Jest to spowodowane strukturą pyska zwierzęcia.
  5. Mają dobre umiejętności obronne i nie wpuszczają nieznajomego do domu.
  6. Pies bez pożądania będzie grał w piłkę, ale z przyjemnością położy się obok właściciela na sofie lub miękkim dywanie.
  7. Ogromny pies uwielbia dotykową komunikację i wymaga częstego przytulania, głaskania i drapania.
  8. Podczas spaceru pies jest spokojny i nie będzie biegał za kotami, ale kable mogą agresywnie reagować na inne psy.
  9. Pies źle reaguje na fizyczne kary i maltretowanie, szczeniak jest pod wpływem stresu i przestaje być posłuszny właścicielowi.
  10. Pies nie jest odpowiedni dla początkujących hodowców, ponieważ konieczne jest odpowiednie wychowanie i wczesna socjalizacja.

Duży pies jest bardziej odpowiedni do trzymania w prywatnym domu lub w dużym mieszkaniu. W regionach o ciepłym klimacie angielskie mastify są zawarte w otwartych obudowach. Z powodu krótkiej zawartości wełny poza temperaturą poniżej -5 stopni jest niedopuszczalna.

Ważne! W domu psa o gładkich włosach będzie dużo krótkiej wełny, trudniejszej do usunięcia z mebli i dywanów niż długiej. I ślinienie może pozostać na meblach tapicerowanych. Jeśli nie jesteś gotowy na to, to lepiej nie zaczynać szczeniaka.

Angielska Mastifa

Gładko włosowaty pies nie wymaga szczególnej troski. Aby uzyskać właściwą treść, wystarczy spełnić następujące wymagania:

  • Raz w tygodniu oczy zwierzęcia są pocierane wacikiem nasączonym rumiankiem lub mocnymi herbacianymi liśćmi. Z oczu ważne jest usunięcie śluzu, ropy, brudu.
  • Rekultywację uszu wykonuje się co 5-10 dni. Uszy są traktowane gazikiem zanurzonym w nadtlenku wodoru. Brud i osady są oczyszczane z uszu.
  • Pazury co 2 tygodnie uwaga. Szpilki do przycinania w lecie można wykonywać rzadziej, ponieważ są wymazywane podczas chodzenia po asfalcie.
  • W domu szczeniak musi przeznaczyć oddzielny obszar do rekreacji. Dla psa istnieje mata lub specjalne łóżko.

Zdrowie

Duży angielski mastif jest podatny na różne choroby:

  • patologie stawów i kości: dysplazja łokciowa i biodrowa, artroza;
  • patologie narządów wzroku: atrofia siatkówki, zaćma, jaskra;
  • zmiany skórne: wyprysk, nużyca;
  • reakcja alergiczna, głównie na żywność i chemię gospodarczą;
  • patologia układu nerwowego: epilepsja, dystrofia mięśniowa.

Głównie patologie występują u psów w wieku powyżej 6 lat. Wrodzone choroby występują w pierwszym roku życia zwierzęcia.

Szczenięta Mastiff są szczepione przeciwko zapaleniu jelit, dżumie mięsożernej i wirusowemu zapaleniu wątroby. W gestii właściciela szczeniak jest dodatkowo zaszczepiony przeciwko paragrypie, wściekliźnie, pozbawiając go.

Przed szczepieniem szczenię leczy się od zewnętrznych i wewnętrznych pasożytów.

Szkolenie mastifa angielskiego

Rozpocznij trening angielskiego mastifa, zaraz po przyzwyczajeniu się do szczenięcia pseudonimu. Jak nazwać rasę zależy od chęci właściciela, ale nazwa powinna być dźwięczna i krótka. Cóż, gdy pseudonim psa wybierany jest nie ze wspólnego.

3 tygodnie po szczepieniu szczeniak zostaje zabrany na spacer. Socjalizacja jest niezbędna dla tej rasy od bardzo wczesnego wieku, w przeciwnym razie pies staje się nieufny i agresywny.

Od 4 do 5 miesięcy rejestrowany jest szczeniak w początkowej fazie szkolenia. Pies pod okiem doświadczonego instruktora trenera nauczy się wykonywać polecenia:

Szczeniak od najmłodszych lat uczący smyczy i obroży. W późniejszym czasie dla dorosłego psa stosuje się obrożę.

Psy dla straży i straży są oddzielnie szkolone na kursach ZKS. Pod przewodnictwem tresera, pies nauczy się zatrzymywać przestępcę, zapoznaje się z tym, jak zachować się z osobą, która ma nóż lub pistolet w rękach.

Karmienie zwierząt

Pies z predyspozycją do alergii pokarmowych powinien karmić tylko zatwierdzonymi pokarmami:

  1. Chude mięso: indyk, wołowina, konina, cielęcina, królik.
  2. Fermentowane produkty mleczne o zawartości tłuszczu do 2, 5%.
  3. Kasze: kukurydza, kasza gryczana, ryż, płatki owsiane.
  4. Produkty uboczne: światło, blizna, wątroba, serce.
  5. Ryby i owoce morza.
  6. Kości mózgowe i chrząstka.
  7. Warzywa i owoce.

Zabronione jest podawanie zwierzęcia:

  • półprodukty;
  • wędzone i suszone kiełbaski;
  • tłuste mięso;
  • mięso z kurczaka;
  • pszenica;
  • wyroby cukiernicze;
  • cukier

Mastif angielski może przejadać się, więc porcje są kontrolowane objętościowo:

  • szczenię od 1 miesiąca do 3 - 4-5 razy dziennie, 500-800 ml;
  • od 4 do 6 miesięcy - 3-4 razy dziennie przez 1-1,5 l;
  • od 7 do 8 miesięcy - 2 razy dziennie, 2-3 l;
  • od 8 miesięcy i starszych, 2 razy dziennie, 3-5 l.

Łatwiej jest utrzymać zwierzę na specjalnej suchej karmie: Brit premium, Lamb, Monge Dog Specialty Adult, Lamb Rice, Pronature Holistic.

Pies na naturalnej żywności musi uzupełnić racje o witaminy i minerały: Excel Deter od 8 do 1, Biofarmtoks Fitkaltsevit, Unitabs Complex z Q10, Bosch Vi - Min.

Wideo

Zdjęcie przedstawia angielski mastif morelowy z ciemną maską. Na zewnątrz ten pies przypomina lwa, któremu brakuje tylko ogromnej grzywy.

Kolor psa Oleny jest najbardziej rozpowszechniony i atrakcyjny.

Szczenięta angielskich mastifów przypominają małe młode, aw pierwszym miesiącu ważą do 2-3 kg.

Recenzje

Arkady: "Angielski Mastif nie pasuje do delikatnej kobiety lub dziecka. Rasa o imponujących rozmiarach i przy hodowli wymaga wytrzymałości i pewnej ręki. Właściwa hodowla jest podstawą tej rasy. Pies staje się posłuszny i nieagresywny. "

Elena: "Ogromne psy angielskiej krwi używane były do ​​przynęty niedźwiedzia. Pies może łatwo ugryźć kręgosłup małego zwierzęcia. Z natury pies jest spokojny, ale reaguje na każdą agresję z prędkością błyskawicy. "

Roman: "Angielski Mastiff jest jedną z moich ulubionych ras. Jako strażnik i ochroniarz trudno jest znaleźć lepszego psa. Pies jest spokojny, trwały, ale nigdy nie wpuści obcego do domu. Ale właściciel i jego dzieci uwielbiają. Taki strażnik nie jest przerażający dla dziecka. "

Cena szczeniaka

Koszt szczeniaka Mastifa angielskiego zależy od jego rodowodu i zalet rodziców. Szczenięta z niezaplanowanych hodowli są znacznie tańsze, ale nie będą mogły uczestniczyć w wystawach. Ile szczeniaka z rodowodem będzie zależało od regionu.

Cena szczeniąt w Rosji od 90 000 p., Na Ukrainie od 45 000 UAH.

Gdzie kupić szczeniaka

Hodowla «Wielka energia życiowa» Zaporoże - http://mastiff-dog.com

Mastif angielski jest poważną rasą i wymaga szczególnej uwagi podczas treningu i treningu. Nie każdy profesjonalista może obsłużyć psa ważącego do 115 kg. Ale doświadczony pies hodowlany stanie się prawdziwym przyjacielem i lojalnym ochroniarzem.

Czym są mastify? Odmiany i zdjęcia psów

W kynologii istnieje coś takiego jak starożytne rasy. Te psy są najmniej różne od ich wspólnego przodka - wilka. Na całym świecie 14 gatunków należy do starożytnych, a jednym z nich jest mastif. Straszny pies przyciąga uwagę i zainteresowanie, doświadczając nowej fali popularności. Dziś znane są trzy mastify: angielski, tybetański i neapolitański.

Mastif angielski

Przedstawiciel tej rasy posiada rekordy w kategoriach "Najtwardszy pies" i "Najdłuższy pies". Długość Zorby (nazwisko posiadacza rekordu) od czubka ogona do nosa wynosiła 251 cm, a waga w punkcie szczytowym osiągnęła 156 kg.

Temperament i charakter

Mastifów angielskich nie można nazwać żartobliwymi, mają spokojny i zrównoważony charakter, który łączy się z rozmiarem. Nieznajomi są ostrożni, ale bez agresji, jeśli intencje danej osoby nie wydają mu się groźne. Nie są zauważane w skłonności do głośnego wyć i do nieuzasadnionego szczekania.

Przedstawiciele rasy nie lubią kłótni między członkami rodziny, mogą wstać między przekleństwami małżonków w nadziei na przerwanie kłótni. Pomimo groźnego wyglądu, pies jest bardzo wrażliwy na czynniki zewnętrzne. Nie można pozwolić na niegrzeczny stosunek do szczeniaka nawet do dzieci, ponieważ może to prowadzić do tego, że dorosłe zwierzę będzie albo przerażające, albo nadmiernie agresywne.

Ta rasa dobrze dogaduje się z dziećmi, ale nie za mała. Warto pamiętać, że to nie jest koń, nie tocz dzieci na grzbiecie psa. Oni również tolerują inne zwierzęta w domu, ale jeśli istnieje chęć posiadania drugiego psa, lepiej jest wybrać na korzyść osoby płci przeciwnej.

Mastif angielski nie jest najbardziej odpowiednią rasą dla osób starszych, chociaż nie wymaga długich spacerów i wyczerpującej aktywności fizycznej. Jednak potrzebna jest silna ręka i dostatecznie głęboka socjalizacja. Dobrze wyszkolony pies będzie wspaniałym przyjacielem i członkiem rodziny.

Niewielu hodowców poleca tę rasę jako swoje pierwsze zwierzę. Potrzebujemy przynajmniej trochę doświadczenia we współpracy z psami, aby poradzić sobie z tym poważnym psem.

Konserwacja i pielęgnacja

Uważa się, że trzymanie małych psów w domu jest lepsze niż duże. Uwierz mi - mastiff łatwo dostosowuje się do warunków życia w domu, pomimo imponujących rozmiarów.

Mogą być bezpiecznie pozostawione same w domu - mastify dobrze tolerują samotność, chociaż wolą być otoczone przez rodzinę. Uważaj, aby pies miał jakieś zabawki, w przeciwnym razie jego aktywność może być destrukcyjna. Uwielbiają żuć wszystko, co złe.

Przedstawiciele rasy tolerują chłodny klimat, ale są wrażliwi na ciepło, mogą się przegrzać i uzyskać udar cieplny.

Sierść zwierzęcia nie wymaga specjalnej troski, ale ta rasa mocno zrzuca.
Podczas treningu mastify najlepiej reagują na pochwały i pozytywne nastawienie.

Dla tych psów wystarcza kilka półgodzinnych spacerów dziennie, nie są one przystosowane do szybkiego biegania. Szczenięta, tak jak wszystkie psiaki, są bardzo zabawne i hałaśliwe, ale lepiej nie pozwolić im biec szybko i uważnie skakać, dopóki nie osiągną 1,5 roku życia. Jest to wiek fizycznej dojrzałości rasy.

Konieczne jest karmienie zwierzątka dwa razy dziennie i nie pozostawianie jedzenia przez cały czas w misce, wtedy pozostanie ono w dobrej formie. Woda powinna zawsze znajdować się w obszarze dostępu, mastify dużo piją.

Główne choroby

Mastify należą do psów o krótkim okresie życia, średnio żyjących do 10 lat, ale zdarzają się przypadki, kiedy żyły do ​​18 lat.

Lista chorób, na które są szczególnie podatne:

  • Dysplazja stawu biodrowego. Należy do chorób dziedzicznych. Dlatego przy zakupie psa trzeba zapytać hodowcę o wyniki testu na dysplazję stawów biodrowych. Osoby z tą chorobą nie mogą się rozwieść. Choroba może być zaostrzona przez czynniki zewnętrzne.
  • Postępująca atrofia siatkówki. Choroba prowadzi do ślepoty, ale nawet niewidomy pies może żyć szczęśliwym życiem dzięki innym zmysłom.
  • Wzdęcia. Duże psy z głęboko osadzonymi piersiami mogą odczuwać wzdęcia z powodu dużej ilości jedzenia i aktywności po obfitym posiłku. Nie mogą wiać nadmiaru powietrza, dlatego przepływ krwi do serca jest trudny. Ciśnienie spada, a pies może wpaść w szok. Aby pomóc, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z lekarzem.

Ile i gdzie mogę kupić

W Rosji istnieje kilka wyspecjalizowanych hodowli i klubów, lepiej jest zwrócić się do szanowanych hodowców, aby nie stać się posiadaczem szczenięcia z chorobą dziedziczną lub wadą rasy.

Cena szczeniaka: 40-100 tysięcy rubli.

Mastif neapolitański

Mastino Neapolitano to włoska rasa, która stała się niezawodnym strażnikiem i opiekunem rodziny i domu. Imponująca wielkość i groźny wygląd pozwoliły tej rasie odegrać rolę Fang (pies Hagrida) z serii filmów o Harrym Potterze.

Temperament i charakter

Nieustraszony pies, inna godna pozazdroszczenia inteligencja i pragnienie niezależności. Wolni i mierzący w swoich działaniach. Mastif neapolitański kocha swoją rodzinę, ale pokazuje silny charakter, a nie słabą siłę woli.

Jeśli właściciel sam zaproszony gość w domu, Mastiff traktować go uprzejmie, przy najmniejszych oznak braku szacunku do hosta może być strzeżone, a nawet pokazać agresję. Jeśli nie ma domu, to za wszelką cenę nie pozwoli on przybyćemu z zewnątrz na terytorium, które uważa za obszar jego odpowiedzialności.

Neapolitanie są kategorycznie nieodpowiedni dla osób, które wcześniej nie miały psów, a także dla rodzin z małymi dziećmi. Ci olbrzymy nie zawsze są świadomi swojej siły i wielkości i mogą nieumyślnie zaszkodzić dziecku. Starsze dzieci są zabawne, ale mają skłonność do nadmiernej opieki, na przykład mogą zacząć poważnie chronić dzieci przed rodzinami, gdy żartują w walce z przyjaciółmi.

Konserwacja i pielęgnacja

Najlepszym miejscem do przechowywania mastino jest dom z własnym podwórkiem.

Szkolenie musi rozpocząć się jak najwcześniej i być stanowcze. Pies docenia zachęty do jedzenia i uwielbienia. Ważne jest zachowanie pozytywnego nastawienia podczas ubierania.

Szczeniaka nie trzeba przeciążać długimi spacerami, aby uniknąć przeciążenia stawów. Ze względu na wrażliwość na ciepło lepiej jest przejść mastif neapolitański wcześnie rano i wieczorem po zachodzie słońca.

Przedstawiciele rasy piją dużo wody, więc trzeba na czas napełnić miskę.

Fałdy na psiej twarzy powinny być przedmiotem szczególnej uwagi właściciela, powinny być regularnie czyszczone i upewniane, że nie są hamowane.

Główne choroby

Mastifki neapolitańskie żyją średnio 8-10 lat, ale kiedy powinny być długo troskliwe.

Istnieje szereg chorób, którym podlegają:

  • Dysplazja stawów udowych i łokciowych. Bardzo typowa choroba dziedziczna u psów dużych ras.
  • Gruczolak z trzeciego wieku. Wygląda jak silne zaczerwienienie w kąciku oka, zostaje usunięty chirurgicznie.
  • Kardiomiopatia. Przy tej chorobie impuls znacznie się zwiększa, pies może stać się ospały, stracić apetyt i wagę, mieć trudności z oddychaniem. Niestety choroba jest nieuleczalna, ale dzięki diecie i lekom jej rozwój może zostać spowolniony.
  • Problemy ze skórą, szczególnie w fałdach twarzy.

Ile i gdzie mogę kupić

Pies ten był bardzo popularny w Rosji w latach 90., a następnie utworzono pulę szkółek i hodowców.

Cena szczeniaka: 50-60 tysięcy rubli.

Mastif tybetański

W środkowym królestwie są to prawie boskie psy. Niedawno na całym świecie pojawiła się grzechotka, że ​​szczeniak tej rasy został kupiony w Chinach za 1,5 miliona dolarów. Kupujący zdecydował się pozostać anonimowy. Poprzedni posiadacz rekordu kosztował chińską kobietę biznesu 500 tysięcy dolarów. W chwili obecnej Mastif Tybetański jest oficjalnie uważany za najdroższego psa na świecie.

Temperament i charakter

Początkowo hodowano je w Chinach, Indiach i Nepalu, aby chronić owce przed lampartami. Wiarygodni strażnicy, ze względu na swoją wielkość, wzbudzali strach i szacunek dla nieproszonego gościa. Mastif tybetański jest silny i niezależny.

Uważa się, że przedstawiciele rasy doskonale rozumieją ludzi, ponieważ przez tysiące lat żyją obok siebie. Są jednak uparci i mogą być nieposłuszni, jeśli są pewni, że mają rację. A Tybetańczycy są wrażliwi na naruszenia granic swojego terytorium.

W stosunku do stałych gości domu okazują życzliwość, ale nie akceptują postawy współczucia. Gościnni ludzie, którzy codziennie mają nowych ludzi w domu, ta rasa nie jest odpowiednia.

Rasy tej kategorycznie nie nadaje się dla początkujących w hodowli psów, a także dla tych, którzy nie mają czasu, aby zaangażować się w socjalizację swojego zwierzaka. Potrzebują mocnej ręki i wytrwałego treningu. Nad psem musisz ustanowić przywództwo od samego początku.

Nie nadaje się dla rodzin z dziećmi, ponieważ jest wrażliwy na dźwięki, może zmylić radosny płacz i płacz ze znakiem agresji we własnym kierunku. Z innymi zwierzętami dogadać się w przypadku, gdy dorastał z nimi w pobliżu.

Opieka i konserwacja

To pies nie do utrzymania mieszkania, ale do wiejskiego domu. Mastify tybetańskie rzadko szczekają w domu, ale jeśli zostawisz je na noc, często szczekają do białego rana, więc najlepiej je zabrać na noc w domu.

Ze względu na kudłaty wymagają starannej pielęgnacji płaszczy. Nie toleruj ciepła i pij dużo wody.

Ci, którzy zamierzają mieć tego psa, muszą być pewni, że będą mogli towarzysko zwierzaka i oprzeć się jego uporowi.

Główne choroby

Ze wszystkich mastifów tybetański żyje najdłużej, przeciętne życie wynosi 12-14 lat. Z zastrzeżeniem chorób typowych dla dużych ras:

  • Dysplazja stawów.
  • Osteochondroza. Jest to choroba dziedziczna, którą można wykryć w wieku sześciu miesięcy.
  • Zaburzenia endokrynologiczne. Są wykrywane w starszym wieku i łatwo poddają się leczeniu farmakologicznemu.

Ile i gdzie mogę kupić

Jak już wspomniano, jest to jedna z najdroższych ras na świecie. Zamożni obywatele kupują tę rasę w Chinach, gdzie średni koszt szczeniaka wynosi 10-20 tysięcy dolarów. W Rosji cena wyniesie 100 tysięcy rubli.

Podsumujmy. Mastify są doskonałymi strażnikami, którzy są wierni swojemu panu przez całe życie, ale trzeba ich zdobyć. Wymaga to doświadczenia w radzeniu sobie z poważnymi psami i silnego charakteru, aby wychować dumne zwierzę.

Mały esej na temat rodzajów mastifów

Jeśli nagle ktoś w rozmowie myli Mastifa Brytyjskiego z Buldogiem Angielskim, nie dziw się, że taki błąd ma podstawę z jednego prostego powodu: są to spokrewnione rasy psów. A tak nawiasem mówiąc, przez długi czas różnice między nimi nie istniały. Według trenerów psów, to właśnie od mastifa miały miejsce angielskie buldogi. Chociaż nawet przy porównywaniu ich zdjęć na zdjęciu różnice stają się zauważalne i oczywiste. Różnią się zwłaszcza konstytucją.

Eksperci czasami nazywają przedstawicieli mastifa rasą "wielkiego mopsa". Te psy są również uważane za największe z europejskich psów.

Pochodzenie rasy

Nie ma jednej opinii na temat pochodzenia mastifów. Najbardziej prawdopodobną wersją jest ta, według której przodkami współczesnego "wielkiego mopsa" są psy Moloss z Azji Środkowej. W starożytności były to psy bojowe przeznaczone do wabienia dzikich zwierząt - lwów, tygrysów i niedźwiedzi. Często były używane w działaniach wojennych jako żywa broń. Samego przodka opisywanej rasy może łatwo poradzić sobie z uzbrojonymi mężczyznami. Na przykład Mastify zostały najprawdopodobniej dostarczone do Misty Albion przez rzymskich legionistów.

Czas mijał, a zacięte walczące cechy starożytnego "wielkiego mopsa" nie pozostały po sobie. Dziś jest dobrodusznym psem o wysokim poziomie inteligencji i spokoju. Kiedy wszystko jest spokojne, pies zachowuje się spokojnie, ale w razie niebezpieczeństwa będzie bronił właściciela i jego bliskich aż do szaleństwa. Taki budzący grozę ochroniarz nie musi grozić groźbą ani groźbą, jego jeden bojowy wygląd jest bardzo przekonujący.

Średnia waga dorosłego wynosi około stu kilogramów, a niektóre ważą nawet półtora centa. I niech mastiff sprawi wrażenie nieporęcznego, zdrowego człowieka, w rzeczywistości ma doskonałą odpowiedź i wielkie umiejętności.

Charakterystyka rasy sugeruje, że nie każdy może mieć tak potężne zwierzę, dlatego przed podjęciem decyzji o zakupie zaleca się dokładne zbadanie swoich możliwości.

Rodzaje mastifów

Opis byłby niepełny, nie wspominając o odmianie rasy. Czym są te typy mastifów i ile? Istnieje kilka odmian o jednym wspólnym wyglądzie - szeroką paszczę i skórę zwisającą na pysku. Mastify to:

  1. Angielski;
  2. Brazylijczyk (Fila Brasileiro);
  3. bullmastiffy;
  4. Hiszpański
  5. Neapolitański (Mastino Neapoletano);
  6. Tybetański;
  7. Francuski (mastif Bordeaux);
  8. Japoński (Tosa Inu).

A więc w kolejności.

Standardy i rozmiary

Mastif angielski - największy pies spośród wszystkich istniejących. Wysokość psa wynosi prawie 80 cm, samice - około 70. Maksymalna waga może wynosić do 100 kg. Zanim zaczniesz "British", powinieneś zadbać o przestronność pomieszczenia i terytorium, w którym pies będzie żył. Jest to duże, proporcjonalnie złożone zwierzę o masywnej głowie i szerokim, mocnym korpusie. Kolor może być inny - morela, płowy - główną cechą jest czarna maska ​​na twarzy. Bryl zwisają umiarkowane fałdy, nozdrza otwarte, oczy szeroko otwarte, uszy leżą na policzkach, gdy pies jest spokojny. Ogon nie jest zbyt gruby i niezbyt duży, a łapy zaokrąglone.

Mastif brazylijski - imponujący i poważny - nazywany jest najlepszym strażnikiem na świecie. Kocha swoje szaleńcze, do innych nieufnych, a nawet agresywnych. Ale szybko uspokaja się po drużynie gospodarza. Mimo imponującej wielkości Fila bardzo elegancki chód. Sierść jest gładka i krótka, skóra obfituje w fałdy. Waga - 40-50 kg. Rosnące samce - 65-75 cm w kłębie, suki - 60-65. Gwałtowny temperament i uparty charakter.

Bullmastiff, jak sama nazwa wskazuje, był wynikiem skrzyżowania buldoga z mastifem. Idealny pies domowy. Jest on poświęcony właścicielowi, nie próbuje dominować, dobrze zdobywa główne polecenia. Duży muskularny, bardzo czuły, choć wygląda raczej groźnie. Sierść jest krótka, gładka, o różnych kolorach, dozwolone są miejsca w klatce piersiowej. Dość zwinny, szybki i zwinny. Wzrosły od 60 do 70 cm, waga - od 50 do 60 kg, odpowiednio.

"Hiszpanie" - duża i potężna bestia. Jednocześnie niezawodny i spokojny. Agresywność nie cierpi, ale służba wartownicza niesie regularnie. Różni się doskonałym zdrowiem. Potrzebuje treningu fizycznego, aby utrzymać szczupłą sylwetkę. Ma silną strukturę kości, dużą głowę z typowym zawieszeniem skóry i podniesionym ciałem o mocnych nogach. Minimalna wysokość "kawalerii" wynosi 74 cm, a "panie" - 70 cm. Masa dorosłego osobnika waha się od 80 do 85 kg.

"Włoski" jest bardzo dobry w wyglądzie, to chyba najbardziej imponujące z istniejących jednostek rodów: ma smukłe ciało, silne kończyny, wydłużony pysk z niskimi fałdami, gładką, twardą wełnę o różnych odcieniach: od szarego ołowianego do płowego. Uszy są wysoko osadzone, w spokojnym stanie zwisają, szyja jest krótka, grzbiet szeroki, ogon przypomina szabla. Charakter flegmatyczny i podtrzymywany. Dla osób z zewnątrz czujnych, dla ich życzliwych. Wzrost przedstawicieli rasy obu płci od 60 do 75 cm, masa - 50-70 kg.

Mastif Tybetański - jedna z najstarszych pracujących ras, został wyhodowany przez nomadów w Himalajach, aby chronić stado i mnichów tybetańskich w celu ochrony klasztorów. Być może najpiękniejszy pies pochodzenia wschodniego. Hardy, silny, zrównoważony. Ma mocne ciało i gęste włosy, może być przez długi czas pod gołym niebem, bez hodowli. Waga samców - do 75 kg, suki - do 55. Wzrost, odpowiednio - 75 i 70 cm.

Dogue de Bordeaux lub Mastiff po francusku po raz pierwszy pokazano na specjalnej wystawie psów w Bordeaux w połowie 19 wieku. Inteligentny i szlachetny pies, zdolny stanąć w obronie siebie i swojego właściciela. Jedna z najbardziej "ciężkich" osób z całej rodziny. Masa dorosłego "Hoocha" osiąga czasami 90 kg, a wysokość nie przekracza 70 cm! Całe ciało pokryte jest fałdami, szczególnie widocznymi na twarzy. W przeciwieństwie do innych mastifów, Dogo de Bordeaux ma kolor jednego koloru - czerwony.

Tosa Inu - przetłumaczone z japońskiego oznacza "pies z prowincji Tosa". Należy do japońskich ras bojowych. Walczy z wrogami jak prawdziwy samuraj - nieustraszony i rozpaczliwy. Jest uparty, ale można go normalnie trenować. Duża konstrukcja, szczupła, z krótkimi włosami. Głowa jest duża, uszy zawieszone, średniej wielkości. W szyi znajduje się fałd skóry. Tył jest płaski, klatka piersiowa szeroka. Ogon ustawiony wysoko, łapy mocne, zaokrąglone. Wysokość w kłębie dla psów wynosi 60 cm i więcej, dla suk - od 55 cm.

Postać mastiffa

Mastif to rasa psa, której opis jest zrównoważony. Dzieje się tak, jeśli jego idol - właściciel nie jest zagrożony. Jak wspomniano powyżej, konieczne jest powstanie w polu widzenia jakiegokolwiek zagrożenia dla siebie lub rodziny goszczącej, staje się nie do powstrzymania w pragnieniu ochrony własnych. Jednak ta groźna broń używana jest niezwykle rzadko, ponieważ niewielu ludzi jest skłonnych wkroczyć na własność lub cześć ludzi chronionych przez takie stworzenie o słabym spojrzeniu i odważnym tuzinie.

Wszystkie mastify są z natury przyjazne dla zwierząt domowych, ale z małymi dziećmi lepiej nie zostawiać ich bez spojrzenia, w końcu są to bardzo imponujące zwierzęta, co niewiele może się wydarzyć! Ponadto, ze względu na swój charakter, podobne psy nie są szczególnie zabawne, a z natury są ziemniakami kanapowymi. Martw się o to, że mogą gdzieś uciec i zgubić się - absolutnie nie konieczne. Ich główną wadą jest nadmierne ślinienie się. Chrapią też trochę podczas snu, ale to, jak mówią, to drobiazg. Ale mastify są czyste.

Funkcje utrzymania i opieki, w tym w mieszkaniu miejskim

Mastif nie jest związany z żadnym konkretnym miejscem zamieszkania, jest równie często domagany przez mieszkańców miast i wsi. Po prostu łatwiej jest go trzymać w domu, ponieważ zwierzę ma miejsce do zawrócenia na prywatnej przestrzeni, a w warunkach miejskich jest czasami po prostu niemożliwe ze względu na ograniczenia dotyczące przestrzeni życiowej.

Niezwykle bezpretensjonalny pies, mało wymagający. Należy kąpać się w razie potrzeby lub nadmiernie zabrudzić specjalnym szamponem, okresowo szarpiącymi pazurami, codziennie wycierać oczy i regularnie czyścić uszy. Dieta pasuje do najbardziej zwyczajnych. Najważniejsze, że jest zbilansowana i niezbyt wysoka w kaloriach, aby uniknąć otyłości bestii.

Jakość pracy i szkolenia

Jeśli chodzi o kształtowanie szczenięcia, stosuje się do nich zwykłe środki wychowawcze. Mastif to pies, który można dobrze trenować. Z natury jest mądra, z należytą starannością ze strony właściciela może osiągnąć dobre wyniki.

Indywidualne lekcje z szczeniakiem powinny odbywać się raz w tygodniu, a gdy ma 9 miesięcy. Tak więc, jeśli dorastające zwierzę jest postrzegane jako przyszły strażnik nieruchomości właściciela, to zapewnia się, że nie gryzie on wichrzyciela, a przy okazji zostanie zburzone i nie będzie mogło powstać przed przybyciem właścicieli lub pracowników z organów wewnętrznych.

Właściwa edukacja mastifa ochroni właściciela w przyszłości przed trudną walką ze szkodliwymi psimi nawykami. Jeśli dana osoba zdaje sobie sprawę, że nie ćwiczy na treningu, zaleca się skorzystanie z pomocy doświadczonego trenera-instruktora.

Rasy psów: angielski mastiff

Wszystkie psy rasy "Mastif angielski" to Molosy - to szlachetna rasa wywodząca się od bardzo starych psów asyryjskich. Pies typu molosowskiego jest uważany za jedną z najpotężniejszych i najbardziej wpływowych ras, która w jednym typie budzi lęk nawet wśród najsilniejszych i nieustraszonych ludzi.

Nazwa "Mastiff" pochodzi od angielskiego słowa "mastiff", co oznacza "duży mops" - starożytny pies dogoobrazny, wytrwały, napięty i elegancki. O tak silnych i nieustraszonych europejskich współczesnych obrońcach psów, każdy z nas marzył od dzieciństwa. Tylko te psy o królewskim rodowodzie, życzliwe i odważne serce, spoglądające na które zaczynasz nieuchronnie drżeć ze strachu, są w stanie chronić przed jakimkolwiek niebezpieczeństwem.

To jest interesujące! Mastify angielskie - największe psy, w przeciwieństwie do swoich przodków, nie są dobrymi strażnikami, ponieważ są zbyt miłe i spokojne.

Historia pochodzenia i opis rasy

Mastif angielski jest jedną z największych i najpotężniejszych ras psów, których przodkowie, zgodnie z jedną z wersji pochodzenia, byli ulubionymi zwierzętami królów w starożytnym Egipcie i Babilonie. Była to pierwsza rasa psa podobnego do mastifa. Wazon z ich wizerunkiem odkryli archeolodzy podczas wykopalisk stolicy starożytnego asyryjskiego stanu Niniwa. Płaskorzeźba z wizerunkiem masywnego psa i zbroi sięga 612 pne. Wiadomo również, że król Macedonii, atakując Persów, użył psów mastiform w wojnie przeciwko nim, ubranych w zbroję.

Mastif z języka łacińskiego oznacza "mastinus", tj. "Pies - koń". Nie ma nic do sprzeciwiania się takiej nazwie psa, ponieważ tak można scharakteryzować tę starożytną rasę. Nawet w czasach starożytnych Asyryjczycy czcili mastify, nazywając ich strażnikami i zręcznymi łowcami. Oprócz ochrony domu, starożytni Babilończycy zabierali ze sobą mastify na polowanie, ponieważ doskonale rozumieli, że te silne psy dobrze radzą sobie z ofiarami i drapieżnikami, w tym dzikimi lwami. Właśnie dlatego, kłaniając się przed mocą tych zwierząt, Asyryjczycy wykonali terakotowe obrazy tych psów i specjalnie powiesili je przed wejściem do mieszkania.

Starożytny mastif babiloński chronił zwierzęta przed atakami drapieżnych zwierząt i radził sobie z nimi doskonale. Warto zauważyć, że rasa angielskich psów rasy Mastiff została wyhodowana w dziewiętnastym wieku przez irlandzkich hodowców. W dzisiejszych czasach psy te pełnią rolę inteligentnych strażników. Minęło wiele stuleci, a dzikie maniery, surowość i gorycz angielskich mastifów zmniejszyły się nieco, zostały zastąpione zupełnie innymi standardami rasy. Jednak, jak wcześniej, angielskie mastify były i pozostają najpotężniejszymi i walczącymi psami, wyraźnie wyróżniającymi się spośród psów z ich wspaniałością i wdziękiem, jak królewski lew wyróżnia się wśród kotów. Pomimo tego, że rozmiar i wymiary Mastifa angielskiego zadziwiają naszą wyobraźnię i wyobraźnię, te psy są najmilszymi i najdelikatniejszymi zwierzętami. Może to zabrzmieć dziwnie, ale jest to prawdziwy przyjaciel i towarzysz, który jest gotowy wspierać swojego ukochanego mistrza w trudnych chwilach swojego życia. Mastify angielskie, spokojne, zaprawione i posłuszne, nigdy nie szczekają i nie denerwują się bez powodu.

Nie bój się zostawić mastifów sam na sam z dziećmi, ponieważ bardzo lubią dzieci, nigdy nie skrzywdzą ich, a nawet nie pomogą im w ich wychowaniu. Ale jest jedno "ale", ponieważ mastify są bardzo duże, odpowiednio, muszą dużo jeść. Zastanów się, zanim zdecydujesz się założyć angielski mastiff, jeśli możesz go nakarmić, ponieważ w naszych czasach, aby utrzymać taką rasę, nie jest to tania przyjemność.

Jak wygląda angielski Mastiff?

Mastif jest jedną z największych ras na świecie. Według pieczęci Międzynarodowej Federacji Psów Rasowych wielkość tej rasy nie jest określona konkretnie, ponieważ nie jest to typowa rasa. Niektóre osobniki tej masywnej rasy o wysokości 70 centymetrów ważą ponad sto pięćdziesiąt kilogramów (samica ma masę 130 kg). Wszystkie angielskie mastify mają proporcjonalną sylwetkę, imponującą, surową i potężną. Kilka razy, dzięki dużej wielkości i wadze, mastify wpadły do ​​Księgi Guinnessa.

To jest interesujące! Długość ciała Mastifa angielskiego znacznie przewyższa wysokość ciała psa w kłębie.

Angielski mastiff nie ma wełny, krótkiej i wcale nie twardej. Kolor płaszcza jest bardziej morelowy lub pręgowany. Twarz psa pokryta jest czarną maską. Głowa rasy jest szeroka, jednak proporcje obwodu głowy i kufy są różne od -3 do 5. Oczy są ciemne i małe, w kształcie rombu, szeroko rozstawione od siebie. Uszy są cienkie, podobnie jak oczy, zbyt daleko od siebie. Dzięki takiemu ułożeniu uszu, jeśli przyjrzysz się bliżej, szczyt czaszki będzie wizualnie większy. Ogon jest wysoko osadzony, a kończyny psa mają wspaniałe kości, dzięki czemu zwierzęta są silne i silne.

Charakter i zachowanie

Dzięki temu, że mastify mają zrównoważony i spokojny charakter, nadają się dla osób rodzinnych. Mastify angielskie to psy głęboko rodzinne, szczere i lojalne. Bardzo lubią dzieci, ale lepiej ograniczyć komunikację z nimi do tych rodzin, które mają noworodki lub roczne dzieci (pies może przypadkowo zmiażdżyć dziecko ze względu na jego duży rozmiar).

To jest interesujące! Mastify uwielbiają wychowywać dzieci. Jeśli czegoś nie lubią, nie okażą swojej agresji dziecku, ale po prostu biorą ją lekko za rękę.

Mastify angielskie, bez wyjątku, są doskonałymi strażnikami. Nigdy nie zaatakują nieznajomego, jeśli są całkowicie pewni, że nieznajomy nie stanowi zagrożenia dla swojego pana lub właścicieli. Początkowo, gdy właściciel mastifa komunikuje się z nieznajomym, pies będzie stał pomiędzy i będzie obserwował nieznajomego, jeśli osobiście jest przekonany, że nieznajomy nie jest niebezpieczny, odsunie się, aby nie zakłócać rozmowy. Poza tym, z wyjątkiem życia właściciela, pies będzie chronić jego własność. Dlatego lepiej jest nie wpaść do domu, w którym mastif żyje "przez przypadek", ponieważ łatwo jest pozostać, w najlepszym przypadku, bez spodni.

Pies nie szczeka ani nie gryzie, jeśli nic nie zagraża jego życiu lub życiu właściciela. Czasami jest nawet zbyt leniwy, aby grać i skakać. Woli spokojnego trzymania w domu, więc jest mało prawdopodobne, że będzie chciał z tobą uciekać rano. Błąkać się, gdzieś zniknąć lub błąkać się po domu ulicami nie jest w stylu angielskiego szlacheckiego psa. Po prostu nie lubi brudu i bycia brudnym. Jest tak czysty, że z wielką przyjemnością będzie kąpać się i pluskać w wodzie. Chociaż w tej silnej rasie występują duże wady - pies ślini się, chrapie i często zrzuca.

Ucz się angielskiego mastifa

Ktoś inny, ale nauczanie angielskiego mastifa w drużynach nie jest trudne, ponieważ te psy można wychowywać i trenować tak, jak powinny. Ale... mastify to psy, które muszą być zainteresowane edukacją i szkoleniem. Pies musi zrozumieć, że musi być posłuszny, ponieważ musi, a nie dlatego, że jest do tego zmuszony. Wystarczy uprzejmie rozweselić psa, dać jej ulubione przysmaki, wtedy poczuje miłość mistrza do siebie i z łatwością wykona każde polecenie, by go zadowolić. Zmotywuj swojego zwierzaka, ale staraj się go nie zepsuć, w przeciwnym razie pies rozdzieli się i nie będzie chciał robić nic, nawet bawi się z tobą.

Choroby angielskich mastifów

Głównie angielski mastiff rzadko choruje. Jednak, jak każde zwierzę, jest podatny na niektóre nieszkodliwe choroby, przejawiające się głównie na poziomie genetycznym. Wśród chorób należy wyróżnić zaćmę lub dystrofię rogówki, gonarthrosis, kardiomiopatię, kamicę moczową, wzdęcia, raka kości, białaczkę i infekcje skóry. Prawie wszystkie mastify cierpią na otyłość, artretyzm i dysplazję łokciową. Węzły mogą powodować rozrost pochwy.

Angielska Mastifa

Nie jest trudno dbać o mastify, po prostu trudność polega na tym, że psy te są bardzo ciężkie i duże. Czesąc mastify musisz codziennie, aby nie widzieć wełny w całym domu. Kiedy kąpiesz psa, używaj tylko specjalnych szamponów zakupionych w sklepie zoologicznym, ponieważ szampon dla ludzi może powodować alergie i podrażnienia skóry mastifów. Nie zapomnij przyciąć pazurów psa na czas.

Pamiętaj, że pies łatwo poddaje się procedurom kąpieli i manicure, od najmłodszych lat uczy go higieny.

Angielskie mastify są z natury leniwymi stworzeniami, ale możliwe jest przerobienie charakteru psa osobiście, jeśli od szczeniaka, po to, aby uczyć je najbardziej zróżnicowanym zespołom i ćwiczeniom fizycznym. Nawet niskoaktywne mastify, które nie są podatne na polowanie, mogą łatwo przyzwyczaić się do codziennych rutynowych spacerów na świeżym powietrzu. Dla nich spacer w parku w pobliżu zbiorników jest już ważnym obciążeniem, tylko że pies staje się wesoły i pogodny. Ale nie chodźcie z mastifami podczas upałów, nie tolerują wysokich temperatur, lepiej przynieść mu spacer energicznym rankiem lub spokojnym wieczorem, kiedy nie jest tak gorąco.

Ważne! Najbardziej komfortowa temperatura powietrza dla mastifa wynosi 15 stopni powyżej zera.

Według hodowców psów, Mastif Angielski powinien być karmiony tylko zrównoważoną i drogą żywnością. Jedzenie powinno być całkowicie świeże, składać się z wysokiej jakości żywności z dodatkiem kompleksów witaminowych. W suchej karmy powinny zawierać naturalne, chude mięso i warzywa. Nie zapomnij również o rybach i sztucznych dodatkach.

Gdzie kupić Mastif angielski

Szczenięta mastifa angielskiego są sprzedawane swobodnie, w każdej hodowli, jest ich wiele w naszym kraju. Można je również nabyć na dowolnej międzynarodowej lub krajowej stronie internetowej dla zwierząt, gdzie dostępne są wszystkie niezbędne informacje na temat szkółek angielskich mastifów.

Mastify angielskie są drogimi psami, średnia cena jednego szczeniaka to 1000-1500 dolarów.

Mastif Tybetański: zdjęcie

Mastif tybetański jest najstarszą rasą, jest protoplastą wszystkich nowoczesnych psów służbowych. Przez tysiąclecia mnichom udało się utrzymać czystość krwi psów dzięki ich odległemu położeniu - Tybetowi.

Historia rasy

Pierwsza wzmianka o mastifu tybetańskim znajduje się w książce Shu-King, napisanej w 1122 r. Pne. Sądząc po opisie, wygląd psa od tego czasu nie ulegał poważnym zmianom. Arystoteles opisuje mastifa jako skrzyżowanie psa z tygrysem. Gosfen daje bardziej realistyczny pomysł: "Ogromny pies o dużej głowie i bogatym futrze". Marco Polo, gdy po raz pierwszy zobaczył mastifa w 1271 roku, został uderzony jego niegodziwością i rozmiarem. Pies wydawał mu się tak wysoki jak osioł. Porównanie to od dawna ekscytuje wyobraźnię hodowców psów w tamtych czasach.

O mastifu tybetańskim przez wiele lat były legendy. Były nieprawdopodobne, podobne do mitów o Bigfoot.

Zdjęcie: zły tybetański mastif.

W 1774 r. Władca bengalski, mając nadzieję na zawarcie porozumień pokojowych z sąsiadami, wysłał ambasadora do Tybetu. Negocjacje nie zakończyły się sukcesem, ale George Boklya osobiście zobaczył giganta i zapisał swoje wrażenia - "wielkie, okrutne psy o kudłatych włosach". Do XIX wieku mastify pozostawały mityczną rasą, dopóki nie sprowadzono na Zachód rasowych Tybetańczyków.

Spekulacje na temat okrucieństwa psów okazały się wytrwałe, a przybyłe zwierzęta zostały umieszczone w zoo jak dzikie zwierzęta. Niektóre osoby zmarły bez zmieniających się warunków klimatycznych. Ocalali zostali umieszczeni w klatce z napisem "ostrożnie! Nie pasuje! ".

Mastify tamtych czasów nie różniły się atrakcyjnością. Doskonali stróże i myśliwi byli solidni i niezależni. W domu nazywano je "dokuyut", "przed" - drzwiami, "kuźnią" - psem.

W 20 wieku Tybet zdobył Anglię, a następnie Chińczycy. Dalajlama opuścił swoją ojczyznę, ciężkie czasy w kraju. Utrzymanie mastifów wymiarowych było kosztowne, więc stopniowo ulegały zniszczeniu, wkrótce nie pozostała w Tybecie żadna osoba.

Ożywił mastif tybetański w Nepalu. Władca wziął pod swoje opiekę psy i osobiście podążał za rozwojem i restauracją gigantów.

Dziewczyna i mastif tybetański.

W Stanach Zjednoczonych para mastifów została przeoczona przez ambasadę. W 1958 roku prezydent Eisenhower przedstawił tybetańskie teriery, małe, eleganckie psy, ale z powodu zamieszania przybyły do ​​rezydencji kudłate olbrzymy. Władca zlecił psy senatorowi Gary'emu Derby. Psy były doskonale zadbane, ale nie zajmowały się hodowlą.

Anna Gohar, po odkupieniu pary od senatora, podjęła wzrost populacji mastifów. To ona założyła pierwszy klub rasy.

W Paryżu, fanem i hodowcą tybetańskich mastifów stał się Alain Delon, który był zagorzałym fanem tej rasy.

W Rosji populacja rasy jest niewielka, ale popyt na puszyste olbrzymy zwiększa się z każdym rokiem.

Wygląd

Duży, silny i muskularny pies. Charakterystyczną cechą tej rasy jest duża wełna z grubym podszerstkiem. Waga psa do 73 kg, suki nieco mniejsze. Wzrost w kłębie 69-73 cm

Mastif tybetański jest wściekły.

Głowa. Masywny, szeroki. Dopuszczalne zmarszczki od oka do szczęki. Szyja jest mocna, mocna. Wełna tworzy wspaniałą bramę, podobną do grzywy lwa. Szczęki kwadratowe, mocne. Zęby duże, białe. Ugryzienie - nożyczki. Kufa jest w przybliżeniu równa długości czaszki. Nos wyraźnie zaznaczony, nozdrza otwarte, czarne. Małe uszy, wiszące na chrząstce, posadzone nisko. Łapy proste, grube, potężne. Łopatki i biodra nie są wyrzucone. Ogon nad poziomem kręgosłupa, rzucony na zad. Oczy owalne, duże, ciemne kolory. Nos jest szeroki. Skrzynia szeroka w kształcie serca. Podkładki na stopach odpowiadają ogólnemu tonowi.

Ruchy są szerokie, zwinne. W spokojnym kroku - imponujące.

Standard pozwala na trzy główne kolory:

  • Czarny
  • Czarny z tan.
  • Rude Od złotego do ciemnobrązowego.

Grube włosy, grube włosy, sprężyste. Podszerstek jest gruby, rozrzedzi się w upale.

  • Wyrafinowana, lekka głowa.
  • Zwinny narybek.
  • Niewystarczająca pigmentacja.
  • Skręcony ogon.
  • Wysokość mniejsza niż dopuszczalna więcej niż 2 cm.
  • Niezgodność bitu.
  • Nieśmiałość, agresywność.

Postać

Z natury Mastifa Tybetańskiego jest obojętny, chłodny i dobroduszny. Potrafi samodzielnie podejmować decyzje, być niezależny i pełen godności. Samowystarczalny pies, który nie chce wywoływać nierozsądnego szczekania lub nieumiejętnej agresji. Jeden rodzaj kudłatego giganta powoduje szacunek i radość.

Znakomici strażnicy, którzy czują granice swojego terytorium. Nie będzie zwracał uwagi na przechodnia za płotem, ale nie pozwoli powierzonej mu spisku.

Mastif tybetański w Tybecie.

Mocno przywiązany do członków swojej rodziny, dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami. Ale warto pamiętać, że jeden niezręczny ruch psa, może spowodować uraz dziecka.

Samowolne, lekko uparte zwierzę potrzebuje mocnej i uczciwej ręki. Właściciele nowicjuszy lepiej korzystają z usług profesjonalnego psa. Przy wzajemnym szacunku i zaufaniu nauka jest łatwa, ale początkowo rozważany jest zespół przez gospodarza. Jeśli zwierzę jest uparte, ważne jest, aby osiągnąć wykonanie zamówienia, w przeciwnym razie pies może zająć miejsce lidera i będzie musiał żyć zgodnie z jego zasadami.

Mastif tybetański nie toleruje przemocy i kar fizycznych, może go zawstydzić, szczeniak jest wystarczająco winny, aby wstrząsnąć karkem, tak jak matka.

Szczeniak mastifa tybetańskiego.

Małe szczenięta są energiczne i aktywne, w trakcie gry są w stanie wyrządzić znaczne szkody. Dlatego ważne jest, aby dać dziecku możliwość wyrzucenia energii w wolności. Z wiekiem mastiff staje się bardziej spokojny, spokojniejszy. Potrafi leżeć cały dzień u stóp ukochanego mistrza.

Rasa nie jest przeznaczona do budownictwa mieszkaniowego. Lubi tarzać się w zaspach, odpoczywać w cieniu drzew. Ale stały kontakt z osobą jest dla niego bardzo ważny. W przeciwnym razie pies zamknie się, rozgorączkuje i stanie się niekontrolowany.

Nawet z utrzymaniem wolnego wybiegu na terytorium nie eliminuje potrzeby spacerów ze zwierzakiem. Stały kontakt z nieznajomymi sprawi, że pies będzie bardziej zrównoważony i spokojny, a spokojna promenada z właścicielem pomoże wyciągnąć swoje łapy i uzyskać nowe wrażenia, których tak bardzo potrzebuje spostrzegawczy mastiff.

Mastif tybetański fotografia, opieka i utrzymanie psa

Charakterystyka rasy mastifów tybetańskich

Mastif tybetański (inne nazwy: "Mastif Tybetański Dro-Hi", "Tsang-Khi" (Zang-Khyi), "Bho-Thai" (Bho-thia), "Ke-Khor" (Ke-khor), Mas tybetański Tybetański Molos) - duża rasa psów, strażników, stróżów i towarzyszy.

Uważany jest za bardzo starą rasę, strzegącą tybetańskich klasztorów. Jego przodkowie służyli jako pies pracujący, chronili pasterzy koczowniczych w dolinach Himalajów przed drapieżnikami i pomagali im pokonać trudną ścieżkę. W dawnych czasach mastify mogły chronić całe wioski, których mieszkańcy bardzo cenili sobie doskonałe cechy strażników.

Każda wioska miała swój typ mastifa tybetańskiego, a każda miała własne historie i legendy. Dlatego, aby zrozumieć, co jest prawdą, a co fikcją, dziś jest bardzo trudne. Współczesne mastify tybetańskie różnią się również wyglądem, w zależności od regionu i klimatu siedliskowego.

W przeszłości opowieści o istnieniu ogromnego psa wyglądały bardziej jak mit niż prawda. Ale opowieści o ich gwałtownym usposobieniu sprawdziły się, ludzie bali się ich i traktowali jak dzikie stworzenia.

Kilka osób tego ogromnego i luksusowego psa przywieziono do Europy w czasach przywódcy Atilla Hunów. Istnieje wersja, że ​​ich potomstwo urodziło psy takie jak molossi: bokser, mastiff, św. Bernard.

W dziełach Arystotelesa, a później w notatkach Marco Polo znajdują się historyczne dokumenty opisujące moc, siłę i zacięty temperament tych gigantów.

Dziś żyją u podnóża Himalajów, gdzie stada są stadnymi i strzeżonymi domami, podobnie jak ich przodkowie wiele lat temu. Są odważni, czujni i wiarygodni.

W ojczyźnie tybetańskich mastifów najbardziej cenione są osoby z plamami przebarwionymi nad oczami. Starożytni wierzyli, że to druga para psich oczu. Dzięki nim te rasy mogły zobaczyć złe duchy nawet z zamkniętymi oczami i czuwać nad nimi.

Pierwsze mastify przywiezione do Londynu zostały natychmiast wysłane do zoo. Niestety, kilka osób, które nie mogły się dogadać w nowym dla nich europejskim klimacie, zmarło. I tych, którzy przeżyli, przypisywanych wielu dzikim zwierzętom. Na ich klatce wisiał nawet znak z napisem "Nie pasuj".

Interesujący fakt: 1 mastif tybetański waży aż 25 chihuahua.

Opis rasy mastifa tybetańskiego i standard MKF (FCI)

  • Grupa 2 (Pincher i sznaucer, Molossian, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy).
  • Sekcja 2.2 (psy jak psy pasterskie i górskie). Bez testu pracowników.

Na zdjęciu Mastif Tybetański strzeże prywatnego domu.

Ogólny wygląd: duży, ciężki, proporcjonalnie złożony z dobrze rozwiniętym szkieletem, mocnymi kończynami, mocnymi mięśniami i gęstą budową ciała. Pod skórą nie powinno być za dużo masy. Jest doskonale przystosowany do życia w ekstremalnych warunkach na dużych wysokościach iw chłodnych warunkach klimatycznych. Jego gruby płaszcz jest odporny na warunki atmosferyczne, masywny podkład utrzymuje ciepło. Łączy siłę, wytrzymałość i jest w stanie pracować w każdych warunkach klimatycznych. Wiek większości sięga raczej powoli, kobiety tworzą się 2-3 lata, mężczyźni dorastają nie wcześniej niż 4 lata. Mastify tybetańskie mogą różnić się strukturą fizyczną i typem, co wynika z wpływu środowiska, ekologii i metod hodowli szczeniąt.

Zachowanie / temperament: niezależny od postaci. Bardzo lojalny wobec swojej rodziny i jego terytorium.

  • Długość czaszki, od grzbietu potylicznego do stopy (przejście od czoła do kufy) jest równa lub nieco krótsza niż długość kufy od przejścia do czubka nosa.
  • Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

Format: prawie kwadratowy.

Głowa: duża, szeroka, ciężka. U osób dorosłych dopuszczalne jest zmarszczki od linii powyżej oczu do kącika ust.

Czaszka: lekko zaokrąglona z wyraźną wypukłością potyliczną.

Zatrzymaj przejście od czoła do twarzy: wyraźne.

Nos: Szeroki z dobrze rozwartymi nozdrzami. Kolor czarny lub tak ciemny, jak to możliwe w zależności od koloru.

Kufa: szeroka, kwadratowa, głęboka, dobrze wypełniona.

Wargi: rozwinięte, mięsiste zachodzą na dolną szczękę.

Szczęka / Zęby: regularne zgryz nożycowy, górne siekacze szczelnie nachodzące na dolne, silne szczęki. Zgryz prosty jest ważny.

Oczy: brązowe, im ciemniejsze, tym lepsze lub zgodne z kolorem sierści. Średniej wielkości, owalny, lekko skośny. Powieki ciasno.

Photo Mastif tybetański w rzadkim czerwonym kolorze

Uszy: średnie, trójkątne, wiszące, osadzone poniżej poziomu czaszki, ale powyżej poziomu oczu, lekko opadające do przodu. W stanie wzbudzenia wznoszą się. Gęsto pokryta miękkimi krótkimi włosami.

Szyja: mocna, muskularna z lekkim podgardlem. Szyja jest dobrze zdefiniowana. Włosy na szyi są grube, wystające, tworzą grzywę; u samic grzywa mniej wyraźna.

Powrót: prosty, muskularny.

Klatka piersiowa: głęboka, o średniej szerokości, z żebrami zaokrąglonymi do góry, nadającymi klatce piersiowej kształt serca. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona poniżej łokci.

Ogon: ustawiony wysoko na górnej linii grzbietu, średniej długości. W ostrożnym stanie i w ruchu tybetański Mastiff trzyma wysoko, swobodnie rzucony na grzbiet. Mocno przykryte długimi włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, z mocnymi kośćmi i dobrymi kątami stawów, pokryte gęstą wełną.

Ramię: ukośny, muskularny.

Łokcie: patrząc ściśle wstecz. Nie należy ich włączać ani wyłączać.

Przedramię: prosty z mocnymi kośćmi.

Śródręcza: mocny, lekko nachylony.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu, równoległe.

Uda: długi, mocny, z obszerną, silną muskulaturą.

Kolana: dobrze wyrażone.

Staw skokowy:silny, nisko położony. Wilgotne pazury do woli.

Stopy: duże, mocne, zaokrąglone. Palce zakrzywione, zebrane w bryłę z gęstymi włosami między nimi.

Nakładki na łapki: grube, czarne lub zgodne z kolorem.

Ruch: silny, pewny siebie, jednocześnie lekki i elastyczny, z dobrym chwytem i siłą. Zwiększenie prędkości sprawia, że ​​nogi są bliżej linii środkowej. W kroku wygląda bardzo niespiesznie. Mastif tybetański przystosowany jest do poruszania się po różnych terenach, wykazując wytrzymałość i zwinność.

Sierść jest gruba, gruba, włosy ochronne nie są zbyt długie, z grubym podszerstkiem, który staje się rzadki w ciepłym sezonie. Włosy są cienkie, ale szorstkie, proste i wystające. Szyja i ramiona są obficie przykryte, wyglądają jak grzyby. Ogon jest gęsto pokryty długimi włosami. Stopy na tylnych łapach.

Wady / wady: Każde odstępstwo od powyższych przepisów powinno być traktowane jako niekorzystne, a powaga, z jaką ten niedostatek powinien zostać oceniony, powinna być proporcjonalna do jego ciężkości, a także wpływu na zdrowie i samopoczucie.

  • Brak kondycji fizycznej i formy.
  • Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.
  • Zwinny narybek.
  • Wyraźne zawieszenie.
  • Duże i nisko osadzone uszy.
  • Jasne oczy.
  • Lekki nos.
  • Żeberka baryłkowe.
  • Ogon skręca się w ciasny pierścień, leżący na udzie.
  • Nadmierne lub wyprostowane rogi tylnych kończyn.
  • Przykuty ruch.
  • Wysokość poniżej minimum w granicach 2 cm.
  • Agresja lub tchórzostwo.
  • Przekrój głowy lub przodozgryz.
  • Inne kolory, z wyjątkiem wyżej wymienionych: biały, kremowy, szary, wątrobiany, fiołkoworóżowy, pręgowany i plamisty.

Pies z zaburzeniami fizycznymi lub behawioralnymi jest zdyskwalifikowany.

PS: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Kolor mastifa tybetańskiego

  • Czarny
  • Czarna podpalana
  • Niebieski z oznaczeniami lub bez.
  • Złoty, od bogatego płowy do głębokiej czerwieni.
  • Sable

Wszystkie kolory powinny być tak czyste, jak to możliwe. Kolor opalenizny może pochodzić od bogatego kasztana do jasnego odcienia. Biała plama jest dozwolona na klatce piersiowej. Na łapach dopuszczalna minimalna ilość białego koloru. Na oczach, na kończynach dolnych i dolnej stronie ogona, miejsca mogą spaść. Na twarzy dozwolone są okulary wokół oczu opalonej.

Postacie z mastifa tybetańskiego

Z natury mastifa tybetańskiego jest spokojna, kochająca, dobroduszna i zrównoważona rasa. Jest pewny siebie, niezależny i sam podejmował decyzje. Już sam jego wygląd wzbudza szacunek i podziw. Za nimi nie zwrócisz uwagi na tchórzostwo, nerwowość czy nierozsądną agresję, charakterystyczną dla małych ras psów. Jest tak samowystarczalny, że nigdy nie szczeka nad niczym.

Mastify mają doskonały instynkt warty i straży, są silne i wytrzymałe, doskonale czują swoje terytorium. Zawsze będą ostrzegać właściciela o przybyciu obcego, z silnym głośnym korze, ale nie szczekają nad drobiazgami.

Mastif Tybetański słucha właściciela i bez jego zespołu nigdy nie pójdzie pierwszy do ataku. W obecności właściciela spokojnie odnosi się do nieznajomych, nie wykazuje agresji, ale także nie pozwoli nieznajomemu zniknąć z pola widzenia, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Photo Mastif tybetański o słodkim i miłym wyglądzie

Dobry stosunek do dzieci właściciela, dogaduje się ze wszystkimi członkami rodziny, w której mieszka. Ale pamiętaj, że ten pies jest ogromny, więc nigdy nie zostawiaj z nim małych dzieci. Traktuj również inne zwierzęta i psy tej samej płci.

Jest uparty i kapryśny, niełatwy w trenowaniu, więc początkującemu hodowcy trudno będzie go pokonać.

Mastif tybetański potrzebuje uczciwego właściciela o silnym charakterze i kochającym sercu. Potrzebuje dyscypliny, dyscypliny i pieszczoty, ale nie okrucieństwa. Nigdy go nie bij, zwiększy gniew i tchórzostwo. Naucz się znajdować wspólny język, a będziesz miał najlepszego przyjaciela na świecie.

Uwielbia spędzać czas z właścicielem, może leżeć godzinami u twoich stóp, spokojnie sapya. Adult Mastiff jest cichy i spokojny. Szczenięta Mastifów tybetańskich są z kolei pełne energii i siły. Mogą zburzyć wszelkie przeszkody na swojej drodze, więc potrzebują wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania.

Jeśli nie masz czasu lub nie masz wystarczającego doświadczenia w planie szkolenia, koniecznie poproś o pomoc specjalistów w dziedzinie edukacji. Doświadczeni ludzie nauczą twój mastif do niezbędnych drużyn, jak prawidłowo zachowywać się w społeczeństwie ludzi, a otrzymasz cenne porady dotyczące edukacji tego olbrzyma.

Rasa ta jest stworzona do życia na ulicy. Wygodny przede wszystkim czuje się w suchym chłodnym klimacie. Dziedziniec, na którym spaceruje mastif, jest ogrodzony.

Uwielbia tarzać się w śniegu lub leżeć w cieniu drzew w letnim upale. Czasami wydaje się, że silny wiatr, opady śniegu czy burza śnieżna sprawiają mu przyjemność.

Mastif tybetański w wolierze

Photo Mastif tybetański w wolierze

Jeśli mieszkasz poza miastem i planujesz utrzymanie mastifa tybetańskiego na ulicy, powinieneś zbudować klatkę na świeżym powietrzu z padokiem i postawić pod budką. Rozmiar obudowy dla jednej osoby ma co najmniej 2 x 3 metry szerokości i 2 metry wysokości.

Ptaszarnia jest podzielona w sposób konwencjonalny na trzy części:

  • W trzeciej części będzie budka i łóżko dla psa, podłoga może być pokryta drewnianymi deskami. Powyżej budki i pieca należy zrobić szopę.
  • 2/3 należy obsadzić trawą, specjalną trawą lub pokrytą piaskiem.
  • Wlać konkretne miejsce spoczynku
  • Aby zrobić klatkę na świeżym powietrzu bez osłony, zwierzę może umrzeć z powodu przegrzania lub złapać zimno od deszczu i śniegu
  • Trzymaj mastiffa w wolierze bez kabiny

Nawet z zawartością woliery z mastifem tybetańskim musisz chodzić przynajmniej raz dziennie. Zawsze trzymaj się smyczy i kagańca, a pozbędziesz się nieprzyjemnych spojrzeń przechodniów. Konieczne jest nauczenie szczeniaka na smyczy od drugiego miesiąca życia. Spokojne długie spacery pomogą utrzymać mięśnie Twojego zwierzaka w dobrej kondycji.

Opieka nad Mastifami Tybetańskimi

Dorosły mastif tybetański - zdjęcie na trawniku

Opieka nad mastifem tybetańskim jest prosta, ale czasochłonna. Ponieważ jest to duża rasa, która ma gęste włosy, nawet proste czesanie zajmie dużo czasu. Kochający właściciel zawsze chętnie opiekuje się swoim pupilem, a gospodyni domagają się, aby zawsze potrzebował upragnionej wełny i dziergał ciepłe skarpety, rękawiczki i szaliki.

Czesanie: Tybetański płaszcz mastifa jest gruby, z gęstym podszerstkiem, bezwonnym "psem", szopami. Rzucają obfite, sezonowe wiosenno - jesienne.

Płaszcz przyjemny w dotyku w swojej strukturze przypomina moher lub dół. Zapobiega to masowemu tworzeniu się mat i można powiedzieć, że jest samoczyszczący. Wystarczy, aby pies otrząsnął się i znów wygląda na czysty.

Grzebienie mastiffa 1-2 razy w tygodniu za pomocą metalowej szczotki, po posypaniu wełną wodą lub mocno rozcieńczonym środkiem kondycjonującym.

Na szyi, uszach, pachach i na "spodniach" na tylnych nogach czasami pojawiają się maty. Muszą być traktowane sprayem, aby rozplątać sploty i rozczesać za pomocą plątaniny. Na koniec usuń resztki splotów za pomocą pukhoderki lub furminatora.

Podczas wylinki będziesz musiał codziennie czesać grzebień, aby usunąć martwe włosy i nadać im ładny wygląd. Aby ułatwić proces linienia, użyj puchkerka lub furminatora.

Nie zaleca się przecinania mastifa za pomocą maszyny, ponieważ spowoduje to przerwanie struktury włosa, termoregulację i może wywołać zapalenie płuc.

Należy kąpać mastif tybetański w jak najkrótszym czasie 1 raz w ciągu 3 miesięcy, lub gdy zostanie zabrudzony, aby nie zmyć naturalnego ochronnego tłuszczu tłuszczowego, który chroni skórę i płaszcz przed zamoczeniem i sprzyja ich samoczyszczeniu.

Po każdym myciu szamponem lub innym środkiem czyszczącym przywrócenie naturalnego nawilżenia skóry następuje w ciągu kilku dni, a zbyt częste mycie prowadzi do nadmiernego funkcjonowania gruczołów skórnych, co zwiększy zapach "psów".

Kąpielowy mastif tybetański jest dość żmudnym procesem, ponieważ jest ogromny i ma dość gruby płaszcz, który wysycha przez długi czas. Zimą wystarczy, że spadnie na czysty śnieg, a cienka wełna sama się oczyści. Najlepiej jest myć takiego giganta latem, ponieważ wysycha on przez bardzo długi czas.

Innym sposobem czyszczenia mastifa jest suchy szampon. Narzędzie jest wcierane w wełnę, a następnie dobrze czesane.

Pazury są przycinane 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Aby pazury były bardziej miękkie i giętkie, opuść łapy zwierzaka na kilka minut w ciepłej wodzie. Ostre końcówki gładka pilnik do paznokci, aby uniknąć zadziorów. Zaleca się odcięcie ich pomiędzy palcami i nasmarowanie płatków łap olejem roślinnym, aby zapobiec pęknięciom.

Zęby i dziąsła regularnie sprawdzają zdrowe białe zęby bez płytki, dziąsła o przyjemnym różowym odcieniu.

2 - 3 razy w tygodniu, należy myć zęby specjalną pastą do zębów dla psów za pomocą dyszy na palcu lub szczoteczce do zębów. Aby zapobiec pojawianiu się płytki nazębnej, zwierzakowi podaje się przeżuwane pokarmy stałe lub specjalne zabawki, takie jak liny, traktowane za pomocą kamienia nazębnego.

Uszy: Wytrzyj małżowinę uszną wilgotną szmatką zanurzoną w ciepłej wodzie 1 raz w tygodniu. W zimnych porach, upewnij się, że twoje uszy są suche, a dopiero potem wypuść zwierzaka lub powstrzymaj się od tej procedury.

Zdrowy mastif ucha przyjemny różowy kolor, bez nadmiernej ilości siarki lub nieprzyjemnego zapachu.

Zauważywszy zaczerwienienie, niezwykły zapach, płyn wypływający z ucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy i nie stosuj samoleczenia. Jest kilka powodów: od zapalenia ucha do ucha, a tylko specjalista będzie w stanie dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać niezbędne leczenie.

Na zdjęciu Mastif Tybetański - szczeniak czekający na kolację

Oczy zdrowego mastifa tybetańskiego są błyszczące, bez zaczerwienień i ciężkich łez.

Mały poranny zrzut w kącikach oczu jest dopuszczalny i można go łatwo usunąć za pomocą czystej, miękkiej, niestrzępiącej się szmatki. To wyróżnia nagromadzony pył dnia.

Aby zapobiec zakwaszeniu, oczy zwierzęcia należy myć raz w tygodniu miękką, niepozostawiającą włókien ściereczką zwilżoną w bulionie z rumianku. Każde oko należy oczyścić czystą szmatką.

Z silną łzą, zaczerwienieniem, obrzękiem powieki, próchnicą, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Musisz nauczyć mastifa jakiejkolwiek procedury od najmłodszych lat, w przeciwnym razie po prostu nie poradzisz sobie z dorosłym zwierzakiem. Zawsze chwal i traktuj ją z przyjemnością po każdej procedurze.

Kleszcze i pchły: Traktuj swojego zwierzaka regularnie za pomocą ektopasożytów. Mastif tybetański ma gruby płaszcz, w którym bardzo trudno jest zobaczyć pchłę lub kleszcza.

Pchły - przyczyny alergii skórnych, robaków, różnych chorób zakaźnych, swędzących i lękliwych psów.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby dla psów - piroplazmoza (babeszjoza). Są szczególnie aktywne w okresie wiosenno - jesiennym, ale szczyt aktywności przypada na okres od maja do sierpnia do września.

  • Wysoka temperatura ciała, ponad 39 stopni
  • Letarg, apatia
  • Odmawia od wody i jedzenia
  • Żółte oczy
  • Mocz czerwony, brązowy lub brązowy
  • Pada na tylne nogi

Jeśli zauważysz podobne objawy, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza. Tylko specjalista dokona prawidłowej diagnozy i pomoże uratować życie Twojego zwierzaka.

Obecnie istnieje kilka rodzajów produktów pasożytniczych:

  • Krople na kłębach - do 3 tygodni
  • Podawać tabletki tylko po konsultacji z weterynarzem.
  • Spray - rozpylić psa przed walką, a przy silnym zakażeniu pchełami rozpylać również łóżko i inne rzeczy zwierzęcia domowego
  • Kołnierz działa przy stałym zużyciu

Posiłki mastifów tybetańskich

Mastif Tybetański - zdjęcie na kanapie

Żywienie mastifa tybetańskiego jest odżywcze i zrównoważone, wzbogacone o witaminy i minerały niezbędne do utrzymania zdrowia takiego giganta. Długi okres wzrostu, duży rozmiar ciała i aktywność fizyczna sprawiają, że właściciel myśli o najlepszym sposobie karmienia tybetańskiego mastifa, przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowego i energicznego psa.

Stawy dużych ras zawsze są dużym obciążeniem, dlatego bardzo ważne jest zapewnienie mastifowi szczeniąt w okresie wzrostu zrównoważonej diety z niezbędną ilością wapnia.

Mastif tybetański może być karmiony wysokiej jakości gotową żywnością lub naturalną żywnością. Co najważniejsze, nigdy nie mieszaj dwóch rodzajów żywności w jednym karmieniu, jest to bardzo szkodliwe dla przewodu pokarmowego.

W misce powinna zawsze być świeża, czysta woda. Naturalna żywność otrzymuje świeżą, pokojową temperaturę. Porcję należy spożyć w ciągu 20 minut.

  • Wołowina parzona wrzącą wodą
  • Zad, części bulionowe, płuca, serce - gotowane
  • Mielona wołowina daje małe szczenięta
  • Kurczak, indyk, królik
  • Ryba gotowana na morzu
  • Owsianka (ryż, kasza gryczana, można mieszać 1: 2, gotowane w bulionie o niskiej zawartości tłuszczu)
  • Fermentowane produkty mleczne (kefir, niskotłuszczowy twaróg, jogurt, ryazhenka)
  • Marchewki z warzywami, dynia
  • Owoce jabłka
  • Zieleń
  • Olej roślinny 1 łyżeczka dziennie

Uwaga: owoce i warzywa, aby wprowadzić jeden nowy produkt dziennie, i monitorować reakcję organizmu, aby uniknąć alergii!

  • Tłuste mięso wieprzowe, jagnięce
  • Słodycze
  • Czekolada
  • Kościane rurowe kości
  • Surowe jaja
  • Orzechy
  • Produkty piekarnicze
  • Makarony
  • Wędzone mięso
  • Napoje gazowane
  • Baranek
  • Świeża cielęcina
  • Ziemniaki
  • Przyprawy
  • Ryba rzeczna

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogFrancuski buldogDługo od tej rasy psów zdobył serca wielu znanych osobistości ze względu na połączenie inteligencji i elastyczności natury. Buldog francuski to odważny i pełen temperamentu pies, który mimo swoich niewielkich rozmiarów zawsze staje w obronie swojego właściciela.

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogCo karmić owczarka niemieckiegoDuże psy wymagają bardziej starannego doboru menu i diety, ponieważ zużywają ogromną ilość energii, często używanej do pilnowania lub polowania.

Naucz drużynie psa "Stand!"

Rasy Jak nauczyć zespół psa "Stand!"?Jedną z przydatnych komend dla psa jest komenda "Stand!". Jest to przydatne w przypadkach, gdy pies musi być umyte lub zatrzymane przed drogą lub aby uniemożliwić psu próbę ścigania kogoś.