Szkolenie

Seter irlandzki - rasa myśliwska

Wiele psów myśliwskich o specjalnym przeznaczeniu, z długimi włosami, nazywa się seter. Nazwa tej grupy psów pochodzi od angielskiego słowa "crouching" ze względu na swój oryginalny sposób pracy. Są przeznaczone do bezbłędnego i szybkiego wyszukiwania gier na dużych obszarach.

Łącznie rozróżnia się cztery rasy: angielską, irlandzką, irlandzką czerwono-białą i szkocką. Różnią się one od siebie nie tylko wyglądem, ale także zachowaniem zarówno w życiu codziennym, jak i na polowaniu. Zastanów się, jaka jest każda rasa psa.

Seter angielski

Anglik jest bardziej towarzyszem i przyjacielem niż zwykłym myśliwym, chociaż w nawykach jego głównym celem pozostaje poszukiwanie gry. Towarzyskie i życzliwe, łatwo odnajdują język z dziećmi i innymi zwierzętami, najważniejsze jest ich prawidłowe kształcenie.

Opis rasy

Miękkie i czułe, psy tej rasy nie mogą znieść samotności. Zawsze potrzebują towarzystwa, z którym możesz igrać, grać. Energia z nich i pośpiech. Pomimo dość przyzwoitego wzrostu (samice - 61-65 cm, mężczyźni - 65-69 cm) i wagi (do 30 kg), są gotowi biegać i bawić się przez całą dobę. Dlatego lepiej trzymać je w domu, gdzie jest miejsce do ruchu. W mieszkaniu będą ciasne.

Na eleganckiej głowie znajdują się duże oczy w kształcie migdałów. Kufa jest prostokątna, uszy zawieszone, poniżej poziomu oczu. Futro jest krótkie, proste, z tyłu, średniej długości na klatce piersiowej, wewnątrz łapy i uszu, lekko falujące. Szczenięta rodzą się białe, ale po około tygodniu ich prawdziwy kolor zaczyna się pojawiać - wielobarwne małe plamki, tworząc efekt marmuru. W przypadku psich opiekunów nazywa się to belton.

Możliwe jest dwu- i trójkolorowe zabarwienie, ale istnieje wiele odmian:

  • niebieski (biały z czarnymi plamkami);
  • pomarańczowy (biały z pomarańczowymi plamkami);
  • cytryna (biała z jasnożółtymi plamkami);
  • tricolor (połączenie czerni (ciemnobrązowy) z czerwonymi lub pomarańczowymi plamkami).

Ciało jest pełne wdzięku, szczupłe, a ogon z pięknym zawieszeniem - długie, puszyste włosy na całej długości, cały czas utrzymywane poziomo, równolegle do grzbietu.

Opieka i konserwacja

Zachowaj tych przystojnych mężczyzn jest dość proste, nie powodują one wiele kłopotów. Wystarczy regularnie czesać upuszczoną wełnę za pomocą pędzla, usuwać brud i wybierać śmieci po spacerze.

Zwróć szczególną uwagę na uszy, jeśli nie usuniesz siarki w czasie - może rozwinąć się zapalenie ucha. A nawet do sześciu miesięcy, chronić szczeniaka Seter angielski przed nadmiernym obciążeniem. W przeciwnym razie możesz uszkodzić ich niedojrzałe stawy i kości. Ale wraz z nadejściem sześciu miesięcy zakres spacerów może zacząć wzrastać, co najważniejsze, w tym czasie nauczyć psa, aby podszedł do twojego wezwania - jeśli nie zrobisz tego na czas, psy rozwiną "głuchotę", gdy tylko zostaną wyciągnięte ze smyczy.

Możliwymi problemami, które można spotkać u tych psów, są dysplazja stawu biodrowego, problemy z hormonami tarczycy i głuchota (taka wada występuje u tej rasy). Skóra u seterów języka angielskiego jest bardzo wrażliwa, możliwe są alergiczne reakcje skórne.

Wychowanie i szkolenie

Jeśli chodzi o szkolenie psów, ta rasa jest niejednoznaczna, niektóre uczą się od razu, inne są uparte i nie można ich szkolić. Ale jedno jest pewne, większy sukces można osiągnąć dzięki nagrodom, przywiązaniu i uprzejmemu słowu niż przy pomocy kar. Im prędzej zaczniesz angażować się w podnoszenie szczeniaka, tym łatwiej będzie mu opanować podstawowe polecenia.

Poluj z angielskim seterem

Bieganie podczas polowania z angielskim seterem wygląda jak kot. Szybko i płynnie, jakby ostrożnie wkładała jej łapy. Idealnym rozwiązaniem jest polowanie w lesie, gdzie płaszcz psa osłabia szelest gałęzi dotkniętych ruchem. Jak cichy duch przesuwa się między drzewami.

Te angielskie psy myśliwskie mają wyróżniające się stanowisko do gry. Podczas prowadzenia gry poruszają się lekko wygiętymi łapami, klatka piersiowa zdaje się dotykać ziemi, a głowa trzyma się wysoko, aby nie stracić zapachu. Ci, którzy mają szczęście obserwować w pracy psa tej rasy, zawsze podziwiają sztukę setera angielskiego w polowaniu.

Seter irlandzki

Z irlandzkiego pochodzenia wynika czerwony kolor tego płaszcza psa, jego niezależny charakter i szlachetność. Płomień na czterech nogach, który jest absolutnie pozbawiony agresji, jest zawsze zabawny i zabawny - to irlandzki seter, opis rasy przedstawiony jest poniżej, na opakowaniach paszy Chappi to ona jest przedstawiona.

Opis rasy

Pies o harmonijnej budowie i średniej wielkości, konstytucja jest sucha. Samiec osiąga wysokość 66 cm, a suka - do 63. Waga może wynosić od 25 do 34 kg, w zależności od wzrostu i płci psa. Głowa jest długa, z wyraźnymi grzbietami brwiowymi. Wiszące uszy, zaokrąglone, średniej długości i napięte.

Oczy owalne, lekko skośne. Nos jest ciemny, z rozszerzonymi nozdrzami, dzięki czemu zapach Irlandczyka jest doskonały.

Seter irlandzki to pies, który ma bardzo energiczny charakter, towarzyski i miły, zabawny i towarzyski. Będzie mogła zaprzyjaźnić się z każdym ulubionym zwierzakiem, szczególnie jeśli znasz go z dzieciństwa. Szukaj psa rodzinnego - Irlandczyk będzie idealnym rozwiązaniem. Ale bez polowania pies nie może żyć.

Opieka i konserwacja

Pies seter z Irlandii jest zwierzęciem do życia w domu, jest mało prawdopodobne, że może być prezentowany na uwięzionym polu lub w wolierze. Ale będziesz musiał codziennie dbać o długie włosy. Nie jest to takie trudne - czesanie tak, aby maty nie tworzyły się, i mycie psa w razie potrzeby, ale nie często, ponieważ na włosach tworzy się specjalny tłuszcz, który chroni włosy. Pies Seter irlandzki uwielbia pływać, w przeciwieństwie do angielskiego.

Podobnie jak wszyscy setery, Irlandczyk wymaga szczególnej troski o uszy, aby nie powstawało zapalenie ucha.

Ten pies ma godne pozazdroszczenia zdrowie, ale rasy setera irlandzkiego często podlegają następującym chorobom:

  • alergiczne zapalenie skóry ze względu na wysoką wrażliwość skóry;
  • czerniak;
  • powiększenie przełyku (najczęściej wrodzone);
  • odwrócenie jelit;
  • problemy z hormonami tarczycy;
  • rak kości;
  • epilepsja.

Wychowanie i szkolenie

Aby wychować psa tej rasy, należy regularnie, ale nie podnosząc głosu. Trening nie jest bardzo intensywny, ale po naprawieniu pozostanie w jego pamięci na zawsze. Setery irlandzkie są bardzo podatne i niezależne w swoim zachowaniu. Dlatego nie można wymagać od niego stałości.

Polowanie z seterem irlandzkim

Pasja i łatwość zarządzania - te dwa słowa charakteryzują irlandzkiego setera podczas polowania. Jest niestrudzony, ale po długim nieudanym marszu szybko traci podekscytowanie. Jest odpowiedni do wyszukiwania gier w już znanych miejscach, angielski jest lepszy dla inteligencji.

Seter szkocki

Pies myśliwy Szkocki seter jest ceniony przede wszystkim za rozwój instynktu łowieckiego, niezwykłego piękna i inteligencji. Zwierzę bezinteresownie poświęcone swojemu właścicielowi ma niesamowitą wydajność. Drugie nazwisko tej rasy to Gordon Setter. W przeciwieństwie do innych seterów, Szkot nie stara się zaprzyjaźnić ze wszystkimi nieznajomymi, którzy nie są przyjaźnie nastawieni do nieznajomych.

Opis rasy

Szkocki Setter Gordon jest potężnym i dość dużym psem. Ich wysokość waha się od 62 do 67 cm, a waga - do 32 kg. Głowa tej rasy jest szeroka i głęboka, a część czaszkowa jest masywna. Wiszące uszy ustawione nisko. A jego oczy są wyraziste.

Sierść jest jedwabista, bardzo miękka, lśniąca i lekko falująca. Najczęściej kolor szkockich seterów jest czarny, z opalenizną orzechową lub mahoniową. Ale biały kolor wełny dla osób wystawowych jest nie do przyjęcia.

Ogon jego psa nosi się dumnie, nie spadając, ale nie podnosząc. Wydawał się być kontynuacją linii grzbietu.

Opieka i konserwacja

Psy tej rasy absolutnie nie są przystosowane do życia w mieszkaniu miejskim. Nawet długie spacery nie będą w stanie zastąpić jej wolności. A szkocki Setter-Gordon absolutnie nie nadaje się do mieszkania w budce łańcuchowej.

Podstawowa pielęgnacja, której potrzebuje Scotch, to szykowna wełna. Musi być przeczesywany raz dziennie, a podczas zrzucania co najmniej dwóch. Okresowo należy wykonywać i przycinać. Aby uzyskać najlepszą jakość wełny w diecie, musisz dodać ziołowe suplementy z pokrzywy i wodorostów.

Rasa jest dość odporna, ale występuje u szczeniąt ze skłonnością do dysplazji stawu biodrowego i łokciowego. Słabe i przewodu pokarmowego: odwrócenie jelit, skurcz przełyku i zapalenie wątroby są dość powszechne problemy tego psa. Są też choroby oczu - zanik siatkówki i zaćma.

Wychowanie i szkolenie

Ze wszystkich seterów szkocki jest przede wszystkim myśliwym, więc coaching ma dla nich ogromne znaczenie. Starając się zapamiętać wszystko dokładnie, wymagają więcej czasu na trening, ale jeśli go zapamiętasz, będzie to na zawsze. Przekwalifikowanie ich będzie prawie niemożliwe.

Jeśli chcesz, aby pies tej rasy spełniał twoje polecenia, prosimy o cierpliwość, pochwały i gadżety. Ale płacz i siła tego szkockiego psa absolutnie nie akceptuje. Z ich pomocą osiągniesz tylko odwrotny efekt. Pies słucha tylko tych, którzy mają szacunek.

Scottish Setter Hunting

Podobnie jak wszyscy, szkocki seter jest przeznaczony do gry. Szybki galop, nieco ciężki, z podniesioną głową, można zastąpić wolniejszym, wszystko zależy od okoliczności.

Gordon ma tendencję do poruszania nosem, z wysoko uniesioną głową, po czym przechodzi do pociągnięcia. Co więcej, sama łaska jest porównywalna do lwicy skulonej przed skokiem.

Stojak jest wyraźnie widoczny, ogon jest częściowo omijany i może lekko machać, a głowa jest trzymana wysoko, aby nie "stracić" zapachu gry. Łapy można zacieśnić, ale jest to opcjonalne.

Ta rasa jest uniwersalnym psem myśliwskim dla początkujących myśliwych, potrafi zrobić prawie wszystko samo i przy odpowiednim przeszkoleniu trudno jest znaleźć najlepszego pomocnika. Wydaje się, że łączy się z tobą, próbując przewidzieć twoje pragnienia.

Wideo

Więcej informacji na temat ustawiacza ras znajdziesz w naszym filmie.

Rasy psów: Seter irlandzki

Szlachetny stawanie się, wrodzona inteligencja, gładkie linie zewnętrzne i niezwykły spokój to setery irlandzkie, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli angielskich psów wskazujących.

Pochodzenie rasy

Pierwsza wzmianka o tej rasie pochodzi z XVI wieku. Wtedy to czarno-białe setery angielskie, przodkowie współczesnych irlandzkich czerwonych seterów, zostały wyhodowane z udziałem wskazujących. Uważa się, że psy, psy szkockie i irlandzkie spaniele wodne również biorą udział w ich pojawieniu się.

Angielska arystokracja huczała ze swoimi psami myśliwskimi i potrzebowała psa przyjaciela obdarzonego szczególnymi cechami, takimi jak:

  • silny, ale nie masywny wygląd;
  • średnia wielkość i harmonia proporcji;
  • brak strachu (przed strzały i wody);
  • umiejętność pracy wśród gęstych zarośli;
  • doskonały słuch i spryt;
  • wytrzymałość i miłość do pracy.

Zdolność do klejenia w wysokich zaroślach zakładała obecność gęstej wełny, podszerstka i elastycznej skóry na poduszkach. Hodowcy nie porozumiewali się ze sobą i, konkurując, stworzyli znaczną liczbę linii hodowlanych.

To jest interesujące! Aby dojść do konsensusu w sprawie wymagań dotyczących rasy, w 1873 roku hodowcy założyli pierwszy klub seterów w Anglii, aw 1882 roku w Irlandii. Dyskusja na temat rasy zakończyła się pojawieniem jej oficjalnego opisu w 1886 roku, a pod koniec wieku było pięć z wielu linii rasowych.

Od 1877 r. Setery irlandzkie (z naciskiem na zewnątrz) angażowały się w Stanach Zjednoczonych, gdzie z czasem wszystkie zwierzęta hodowlane podzielono na 2 klasy - pokazy i psy pracujące. W naszym kraju, starając się utrzymać jakość pracy seterów, hodowcy otrzymywali psy spełniające międzynarodowe standardy i optymalne kryteria behawioralne.

Opis, pojawienie się setera irlandzkiego

Jeśli nie znasz rasy, wystarczy obejrzeć reklamę o paszy Chappi, gdzie seter odgrywa główną rolę. Zapamiętasz jego arystokratyczny wygląd, długą inteligentną twarz, nieruchome ruchy i jaskrawoczerwone błyszczące włosy.

Standardy rasy

Ostatni standard został zatwierdzony przez FCI wiosną 2001 roku i określa setera jako rasę, atletycznie skomponowanego psa o zrównoważonych proporcjach. Życzliwość, sympatia, wgląd, pomysłowość, energia i oddanie mają swój charakter.

To jest interesujące! Wysokość w kłębie: kobiety - 55-62 cm, mężczyźni - 58-67 cm, długa i sucha głowa z rozwiniętym guzkiem potylicznym. Przejście od czoła do kufy, a także brwi, jest dobrze określone. Średnio głęboka kufa kończy się ciemnobrązowym / czarnym nosem.

Równe szczęki pokazują zgryz nożycowy. Oczy są małe, z ciemną nutą lub ciemnobrązową tęczówką. Uszy są średnie, opadające, osadzone nisko i przylegające do głowy.

Szyja jest muskularna i umiarkowanie długa. Klatka piersiowa głęboka, umiarkowanie wąska z przodu. Schab lekko wygięty i umięśniony. Przednie nogi są ścięte, tylne nogi są muskularne i wydłużone. Małe łapy z mocnymi palcami dobranymi w kulkę. Ogon jest proporcjonalny do ciała, nisko osadzony, mocny u podstawy, zwęża się ku końcowi. Przechowuje zwykle na linii grzbietu lub nieco niżej.

Podszerstek jest gruby, ale nie gruby. Strzyżenie o różnej długości i gęstości. Najmniej długie włosy na głowie (w tym kufa i przednie łapy). Ciało pokryte jest miękkimi i gęstymi włosami średniej długości. Pióra (na uszach, łapach, dolnej linii i ogonie) są gładkie, długie i jedwabiste. Wełna rośnie między palcami. Kolor futra jest nasycony: od kasztanowca do prawie czerwonego. Mogą być białe znaczenia (w postaci "gwiazd" i linii) na twarzy, klatce piersiowej i palcach.

Podczas biegania seter trzyma wysoko głowę, przesuwając nogi (przód) i pchając tylne nogi z wielką siłą. Zarówno krzyżowanie kończyn, jak i ich odchylenie od ruchów prostoliniowych nie są dozwolone.

Postać irlandzkiego setera

Wola rodu objawia się, gdy opanuje go instynkt łowiecki, osadzony głęboko w genach. Na każdym spacerze pies z niecierpliwością wyłapie potencjalną grę, zrywając smycz i uciekając przed właścicielem.

Dlatego musisz szkolić swojego kudłatego przyjaciela w podstawowych zespołach, z których najtrudniejszym jest wołanie o "mnie". Reakcja na nie powinna być bezdyskusyjna i natychmiastowa. Możesz potrzebować pomocy doświadczonego trenera psów.

Aktywność setera zostaje usunięta przez długie przebiegi (najlepiej w otwartych obszarach). Gdy polecenie "do mnie" zostanie wykonane perfekcyjnie, możesz przejść do spacerów po parku i lesie.

To jest interesujące! Setery są polecane do sprawności, pływania, freestyle'u, frisbee i pływania. Gra w aport stanie się bardzo organiczna: pies uwielbia przeciągać porzucone przedmioty. Skoki wzwyż powinny być wykluczone.

Często seter, wchodząc w polowanie, jest podekscytowany i staje się agresywny. W takim przypadku pies wstydzi się i (jeśli to konieczne) lekko uderzy w kaszę ze zwiniętą gazetą. Bicie zwierzęcia za pomocą ręki i smyczy jest zabronione. Dobrze karmiony i nakarmiony seter irlandzki staje się spokojnym i kochającym członkiem twojej rodziny. Setery są bardzo dobroduszne wobec dzieci.

Długość życia

Podobnie jak wielu członków plemienia psów, seter irlandzki żyje od 12 do 15 lat. Jeśli odpowiednio się nim opiekujesz, karmisz go zdrową żywnością i monitorujesz jego zdrowie, długość życia może wzrosnąć o kolejne pięć lat.

Treści Seter irlandzki w domu

Twój pupil zakorzeni się zarówno w mieszkaniu miejskim, jak i wiejskim domu. Najważniejsze to zapewnić psu poważny wysiłek fizyczny i nie trzymać go w ulicznej wolierze. Rasa jest słabo rozwiniętym podszerstkiem, a przy mrozach możliwe wychłodzenie organizmu.

Uważają, że seter nie toleruje samotności.

Opieka, higiena

Pokaż codziennie wełnę czesaną. Inne - w razie potrzeby, szczególnie w okresach linienia. Stary podszerstek zapobiega oddychaniu skóry, zwiększając ryzyko infekcji bakteryjnych.

Częste mycie nie jest zalecane: detergenty i woda usuwają naturalne smarowanie naskórka. Przy złej pogodzie można nosić kombinezon ochronny i specjalne obuwie, które jednak zapobiega ścieraniu się pazurów.

Psa bez ambicji mistrza można wyciąć. Z reguły włosy na uszach i brzuchu spadają pod nożyczki: jest to dobry środek zapobiegawczy przeciwko matom. U zwierząt wystawowych przycina się tylko futro między palcami.

Słabym punktem są uszy. Są codziennie kontrolowane i sprzątane co tydzień, jeśli jest ciemna patyna. Infekcja często przenika do ucha po przepłynięciu setera w naturalnym stawie.

Oczy czyszczone są wacikiem zanurzonym w roztworze kwasu borowego lub mocnej herbaty. Kiedy zapalenie błony śluzowej oczu lub pogorszenie widzenia u zwierząt, przejdź do weterynarza. Czasami można szczotkować swoje czworonożne zęby specjalną pastą dla psów.

Dieta - co karmić irlandzkiego setera

Ci, którzy często wybierają się na polowanie, wolą karmić fabrykę swoich zarabiających ze względu na wygodę. Niektórzy właściciele mieszają różne rodzaje żywności, dając suche jedzenie na śniadanie i naturalne produkty na kolację. W każdym razie przydatne będą kursy suplementów witaminowych i mineralnych.

Istnieje różnica między dietą dorosłego i rosnącego psa. Szczenięta potrzebują pokarmu białkowego i dużej ilości wapnia zawartego w mleku i niskotłuszczowym twarogu. Cóż, jeśli są w domu lub gospodarstwie. Około połowa dziennego porcja niemowląt powinna paść na produkty mięsne.

Ważne! Doświadczeni hodowcy zdecydowanie odradzają trzymanie psów na suchej karmie, nawet w najwyższej klasie, a udział produktów mięsnych (tylko dla seterów!) Sugeruje ograniczenie 25% całkowitej zawartości pokarmu.

Gdy zęby zaczną być cięte, uzupełnij menu miękką chrząstką (nie zapominając o witaminach). Jeśli porzuciłeś paszę przemysłową, przez 6-9 miesięcy zwiększ zakres serwowanych potraw, w tym:

  • zboża (ryż, gryka, jęczmień) w bulionie mięsnym;
  • ryby morskie;
  • mięso, podroby i chrząstka;
  • kurczak;
  • warzywa / owoce i zboża.

Choroby, wady rasowe

Irlandzki seter jest obdarzony doskonałym zdrowiem od urodzenia, chyba że ujawnią się typowe wady rasowe.

Najczęściej te kasztanowce mają skłonność do zapalenia ucha i zapalenia skóry, a także następujących dolegliwości:

  • skręcenie żołądka / jelit - zaburzenie to wiąże się z nadmiernym karmieniem przed spacerem lub ćwiczeniem;
  • niedoczynność tarczycy jest patologią tarczycy spowodowaną niedoborem hormonów;
  • padaczka występuje częściej niż inne rasy myśliwskie;
  • czerniak i kostniakomięsak;
  • powiększenie przełyku (wrodzone);
  • dysplazja stawu biodrowego (dziedziczna i wiek);
  • spondyloza - uszkodzenie kręgosłupa z powodu pojawienia się procesów kolczystych;
  • dyslokacja (wrodzona) - rzadko występuje;
  • przerostowa osteodystrofia - patologia stawów i tkanki kostnej.

Ważne! Czasami diagnozuje się PRA (progresywny zanik siatkówki), co powoduje całkowitą utratę wzroku. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają test DNA dla szczeniąt i ich rodziców w celu wykrycia czynnika skłonności do PRA.

Kup Seter irlandzki - porady, rekomendacje

Jeśli potrzebujesz psa, weź szczeniaka od pracujących rodziców. Jeśli zamierzasz wygrywać tytuły i tytuły - zwróć uwagę na mioty z show-championów.

Lepiej jest szukać towarzysza łowiectwa w klubach łowieckich, gdzie znają wszystkich seterów, których przodkowie obejmują zwierzęta o doskonałych danych roboczych. Zwykle są to psy z linii krajowych.

Gdzie kupić, na co zwrócić uwagę

Jeśli dopiero zaczynasz hodowlę psów, poszukaj dziewczyny. Jest bardziej posłuszna niż chłopiec. Wybór szczeniaka, ocena jego zachowania (zadziorny, spokojny, czuły, nietowarzyski, straszny). Pamiętaj, aby spojrzeć w oczy: wygląd szczeniaka to jego osobliwa wizytówka. Wyrażenie kufy, podobnie jak cechy charakteru, pozostanie ze zwierzęciem do końca jego dni.

To jest interesujące! Jeśli nie masz pewności co do własnego spostrzeżenia, poproś o pomoc znajomego lub weterynarza. Przynajmniej odrzucają słabe dziecko.

W Rosji jest niewiele szkółek (mniej niż 20), które hodują seterów irlandzkich. Szkółki znajdują się w Moskwie, Władywostoku, Wołgogradzie, Krasnojarsku, Istrii i na Ukrainie (Kijów). Niektóre z nich nie tylko wdrażają seterów, ale także szkolą je, przygotowując je na dni łowieckie.

Cena psa Seter irlandzki

Dolny przedział cenowy dla Rosji wynosi około 20 tysięcy rubli. W Moskwie koszt setera irlandzkiego może wynieść nawet 38 tysięcy rubli. W Kazachstanie rasowe okazy seterów oferowane są za jedyne 100 USD, na Ukrainie - za 10-12 tysięcy rubli.

Opinie właścicieli

Właściciele seterów zgadzają się, że ich niesamowicie piękni studenci potrzebują intensywnego szkolenia. Bez niego kochający wolność pies traci swoje punkty orientacyjne i jest gotów uciec od ciebie, wyczuwając lekki zapach gry.

Dużo czasu poświęcamy na szkolenie zespołu "ja", a pozostałe zespoły nie uczą się tak szybko, jak byśmy tego chcieli. Proces edukacji ułatwia bliski przyjacielski kontakt z właścicielem, który należy ustalić z poziomu szczeniaka.

Gdy tylko ustali się wzajemne zrozumienie, pies będzie słuchał właściciela w pół słowa i robi wszystko, aby uczynić go szczęśliwym. Jedną z głównych zalet setera irlandzkiego jest jego bezwzględna łagodność i przyjazne nastawienie do obcych.

Setter: podgatunek i cechy psa

Wielu miłośników psów, zwłaszcza miłośników łowiectwa, jest świadomych takiej rasy jak seter angielski, można łatwo znaleźć zdjęcie zwierzęcia w Internecie lub w czasopismach poświęconych opiece nad zwierzętami.

To zwierzę ma ogromną liczbę zalet i ciekawych funkcji. Na przykład:

  • mają raczej mocne ciało;
  • wysoki poziom wytrzymałości;
  • mają dobrą siłę;
  • mieć wielki talent;
  • łatwe do pociągu;
  • zrównoważony i nieagresywny.

Opierając się na tych wszystkich cechach, możemy stwierdzić, że taki pies będzie wspaniałym przyjacielem dla wszystkich tych, którzy chętnie polują lub po prostu prowadzą aktywny tryb życia.

Aby jednak zrozumieć, czy warto nabyć tego psa dla siebie lub dla swoich dzieci, należy zrozumieć specyfikę jego charakteru, a także zrozumieć, jak właściwie dbać o niego. W końcu, jak wiadomo, każde zwierzę wymaga odpowiedniej opieki dla siebie.

Aby to zrobić, możesz skontaktować się z oficjalnym przedszkolem, który zajmuje się rasą lęgową tej rasy, i możesz niezależnie znaleźć informacje w wyspecjalizowanych źródłach, które opisują szczegółowo, czym jest pies seter i jakie są jego cechy.

Główna charakterystyka i różnice setera szkockiego

Najpierw musimy zauważyć, że istnieje kilka podgatunków setera, a mianowicie:

Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie psy są do siebie podobne, ale między nimi występują pewne różnice. Powiedzmy, że seter szkocki jest bardzo ceniony przez myśliwych ze względu na to, że ma on dobrą inteligencję. Zdjęcia tego zwierzęcia można znaleźć w każdej książce o polowaniu. Ponadto ta rasa ma dobrze rozwinięty instynkt łowiecki. Przez kilka stuleci uważani są za najlepszych łowców.

Warto zauważyć, że ich historia pochodzi z odległego 1620 roku. Łatwo się o tym przekonać, wystarczy zapoznać się ze wspomnieniami słynnego pisarza Markhama, który podziwiał pewnego "czarnego i żółtego" psa myśliwskiego. I, oczywiście, Szkoci sami odizolowali tego psa od reszty. Szczyt popularności przypada na rok 1820, kiedy książę Gordon wybrał Szkockiego Setera na swoje polowania. Zauważono, że to zwierzę może bardzo długo i uporczywie szukać właściwej gry, bez wątpienia w miejscach, w których seter grał na stojaku, była gra. Niewątpliwie ten typ rasy ma dobrą intuicję i intuicję. A dla myśliwego - to jedna z głównych zalet.

Jakie są różnice pomiędzy seterami gordon?

Ważne jest, aby pamiętać, że główna popularność, jaką otrzymał pies rasy Gordon w Ameryce przypada na 1842 r., Zdjęcia tego zwierzęcia są teraz prezentowane w wielu czasopismach i książkach poświęconych polowaniu i publikowanych w tym kraju. W tym roku amerykańscy hodowcy byli w stanie poprawić typ tego psa. Dziergali je z importowanymi Gordonami i tym samym hodowali specjalną rasę. W rezultacie zwierzę uzyskało dodatkowe cechy, psy uzyskały doskonałe właściwości robocze i jeszcze bardziej estetyczny wygląd. I, w rezultacie, ich popularność wśród myśliwych znacznie wzrosła.

Należy zauważyć, że w przypadku udziału w różnych wystawach i konkursach miłośnicy psów nie przydzielają robotników ani kopii wystawowych. Dlatego można bezpiecznie powiedzieć, że rasa była bezbłędna i uniwersalna.

Jeśli mówimy o nowoczesnym grononie seterów, to z pewnością ma on doskonałe osiągi. Chociaż z pozoru wciąż przypomina setera angielskiego lub szkockiego. Warto również zauważyć, że osoby o niewielkiej strukturze wykazują się licznymi próbami z najlepszych stron. Ale wystawa, wręcz przeciwnie, w większości wygrywa duże okazy tej rasy.

Standardowe cechy psa

Ważne jest, aby zrozumieć, że dzisiaj pies ten może równie dobrze działać na polu i jest w stanie przynieść ogromne korzyści podczas sesji łowieckiej. Gordon Setter to doskonały pies dla ludzi na obszarach wiejskich, którzy potrzebują zarówno wiernego lojalnego przyjaciela, jak i niezawodnego asystenta we wszystkich obowiązkach domowych. Ale musimy pamiętać, że pies tej rasy jest niewiarygodny w stosunku do nieznajomych. A jeśli nie bardzo powitani goście przyjdą do domu, pies natychmiast reaguje na to i zaczyna wykazywać agresję, chroniąc właściciela. Ale jednocześnie, jeśli odczuwają pozytywne emocje gościa, chętnie poznają się i zaczną aktywnie machać ogonem.

Oprócz cech psychologicznych tej rasy należy odnotować standardowe dane. Wysokość zwierzęcia wynosi około 62-67 centymetrów. Waga waha się od 25 do 32 kg. Jego głowa jest często szeroka, a sama czaszka jest dość duża. Sierść jest bardzo miękka i jedwabista. Jest trochę długi i pofalowany. Te zwierzęta żyją od około 12 do 15 lat.

Więcej należy powiedzieć, że kolor psa może być inny. Seter angielski ma wełnę z jasną opalenizną. Ale rozgrywający gordon - czarno-biała opalenizna.

Jakie są różnice między różnymi typami

Jak wspomniano powyżej, poza tym, że psy tej rasy mają wiele podobieństw, mają również swoje różnice. Załóżmy, że gordon seterów jest największym gatunkiem w porównaniu z innymi gatunkami. Niektórzy eksperci twierdzą, że ten pies ma najmądrzejszy wygląd i dobrze uformowaną głowę.

Jeśli mówimy o zasadach wystawy tej rasy, to pies, który ma wagę powyżej lub poniżej ustalonego standardu, nie może konkurować. Powodem jest to, że wydajność takiego zwierzęcia również maleje. Ponadto, aby odróżnić czystą skałę od mieszaniny może być sposobem przenoszenia ogona. Musi kontynuować linię grzbietu i znajdować się na poziomym poziomie.

Uważa się, że jeśli waży się jak kłoda lub, odwrotnie, jest zbyt wysoko, pies nie jest rasą czystą.

Ponadto, nabywając psa, musisz zwrócić uwagę na umieszczenie scorch. Są to dwie plamki nad oczami, są bardzo wyraźnie wyrażone. Ich średnica wynosi około 2 centymetry, jeśli plamy przekraczają ten rozmiar, to jest źle. W okolicy jamy ustnej pojawia się opalenizna, nieznacznie pasuje do niej. Jest również plama na gardle i klatce piersiowej. Nawiasem mówiąc, na klatce piersiowej zwykle jest 2 duże opalenizny. Ale to nie wszystko, wciąż jest miejsce na przedniej łapie, jakby spadło z poziomu nadgarstka. Następnie wewnątrz łap, które są z tyłu.

Ale ważne jest, aby zrozumieć, że tutaj plama nie powinna wypierać samego czarnego koloru. I, oczywiście, nie zapomnij zajrzeć pod zwierzęcy ogon, jest tam też miejsce, które otacza odbyt psa. Pożądane jest, aby wełna była dowolnego koloru, ale nie biała. Należy pamiętać, że pies nie zostanie wpuszczony na wystawę, której kolor płaszcza nie odpowiada ustalonemu standardowi.

Jak dbać o zwierzaka?

Przede wszystkim należy pamiętać, że niepożądane jest trzymanie takiego psa w mieszkaniu. Zwierzę będzie cierpiało, będąc w większości przypadków w czterech ścianach. I nawet jeśli często z nim chodzisz, to wciąż nie wystarczy, taki pies potrzebuje przestrzeni, możliwości polowania i wolności. I, oczywiście, nie możesz utrzymać tego zwierzęcia w łańcuchu. Nie wolno nam zapominać, że jest to rasa wymagająca ciągłego ruchu i nie można jej w tym ograniczać.

Jeśli nie ma możliwości regularnego polowania, możesz zastąpić je jazdą na rowerze. Załóżmy, że właściciel jeździ na rowerze, a seter towarzyszy mu. Ten wariant chodzenia jest bardzo do zaakceptowania. Ale cokolwiek to było, cokolwiek to było, a to zwierzę było po prostu niezbędne, aby dostać się na łąki i pola.

Jeśli mówimy o szybkości ustawiania treningu, to szkolenie wymaga dużo czasu. A to nie dlatego, że pies jest głupi. Wcale nie, ten pies jest wystarczająco inteligentny. Faktem jest, że jest przyzwyczajona do ostrożnego, powolnego pobierania informacji. Ogólnie rzecz biorąc, jest zrównoważonym i spokojnym psem.

Pierwszą rzeczą po zakupie szczeniaka musisz wykonać odpowiednie szczepienia. Następnie wybierz właściwe jedzenie. Wszystkie niezbędne suplementy są zawarte w diecie, aby wełna była jedwabista i miękka. I tutaj możesz używać zarówno zakupionych produktów, jak i naturalnych. Na przykład, jeśli odmawiasz chemii, możesz użyć rośliny, takiej jak pokrzywa lub kelp jako dodatek.

Innym ważnym punktem w opiece nad psem jest regularne czesanie wełny. A podczas wylinki - kilka razy dziennie. Nie zapomnij również o ostrzyżeniu. Nawiasem mówiąc, można go uczynić niezależnie, jeśli konieczne jest dostosowanie.

Dlaczego są wybierani?

Jeśli mówimy o właściwym doborze potraw dla setera, to przede wszystkim należy go wyważyć. Ale jednocześnie należy pamiętać, że to zwierzę jest podatne na różne choroby przewodu pokarmowego. Może to być skręt żołądka i inne problemy. Również pies może rozwinąć zapalenie wątroby lub skurcz mięśni gardła. Na części stawów może również rozwinąć się dysplazja lub stan zapalny.

I, oczywiście, nie powinniśmy przegapić kolejnej ważnej cechy setera: zdolności intelektualnych. Są wystarczająco inteligentne, dla właściciela, pies traktowany jest z wyjątkowym szacunkiem. Dlatego musimy spróbować odpowiedzieć na to samo. Musisz z nim porozmawiać, możesz rozmawiać na różne tematy. I dosłownie po krótkim czasie staje się jasne, że to zwierzę jest najwierniejszym przyjacielem w ludzkim życiu iw pełni rozumie je we wszystkim.

Wielu miłośników zwierząt domowych, decydując się na zakup tej konkretnej rasy, zastanawia się, który typ wybrać. Oczywiście wszystko zależy od indywidualnych preferencji osoby i jego preferencji. Ale jeśli potrzebujesz świetnego przyjaciela i zwierzaka, to lepiej wybrać psa z importowanej krwi. Jest bardziej intelektualnie rozwinięty i przystosowany do życia obok osoby. Cóż, jeśli potrzebujesz zwierzęcia do polowania, możesz wziąć psa i domowe potomstwo.

Należy pamiętać, że ostatnie okazy są bardzo skoncentrowane na polowaniu. Dlatego pamiętaj o tym. Na przykład, jeśli masz mieszkać w mieście, musisz zrozumieć, że pies będzie stale poszukiwał obiektu polowania - wiewiórek, ptaków, szczurów itp. Nie zapomnij także o okresach rui. W tej chwili nie możesz pozwolić zwierzęciu zejść ze smyczy. Mają bardzo dobrze rozwinięty nos i po zwolnieniu setera w okresie rui ze smyczy, nie możesz go już znaleźć.

Kilka wskazówek, jak wybrać właściwy.

Kolejną wskazówką dla tych, którzy decydują się na rozpoczęcie setera po raz pierwszy, jest wybór suki. Łatwiej jest trenować i przyjąć osobę lidera. Chociaż nie wolno nam zapominać, że suki są bardziej przebiegłe i dziwaczne. Mężczyźni, przeciwnie, są bezpośredni i absolutnie nieskomplikowani. Ale zdobycie ich autorytetu jest znacznie trudniejsze. Bardzo cenią wolność i ją kochają.

Teraz trochę więcej o podgatunku. Załóżmy, że seter angielski ma wysokie poczucie własnej wartości, wystarczy spojrzeć na zdjęcie psa, a staje się jasne, że jest to osoba o wysokim pochodzeniu. Nie akceptują metod treningu siłowego, nie można ich naciskać. Zwierzę jest bardzo wrażliwe i ma własny wewnętrzny świat. Ale jednocześnie nie są tak posłuszni.

Musisz zrozumieć, że ten podgatunek ma pewien charakter i siłę umysłu, i nie powinieneś nazywać go agresją, lepiej spróbować zdobyć od niego szacunek. A potem z pewnością możemy powiedzieć, że będzie to najmilszy i najwierniejszy przyjaciel. Ale nie zapominaj, że mają szacunek dla każdej osoby, więc jako strażnik nie ma sensu ich używać.

Jeśli chodzi o opis rasy setera rosyjskiego, to funkcje strażnika są dobrze rozwinięte. Możesz zacząć go w rodzinie, w której są dzieci. Będzie wspaniałym towarzyszem i przyjacielem. Są zabawne, zabawne, a ich imponujący wygląd odstraszy każdego. Pamiętaj jednak, że rodzina najlepiej zabiera szczeniaka z klasy pokazowej, a nie z klubów łowieckich.

No i irlandzki seter, to pies - elektrośrodowisko. Jest bardzo energiczna, inteligentna i kocha wszystkich ludzi, dlatego nie nadaje się do ochrony. Ale jeśli zaczną obrażać swojego pana, mogą pokazać swój straszny uśmiech. Potrzebują odpowiedniego zasięgu i stałej opieki. W mieszkaniu takie zwierzę lepiej nie kupować.

Seter irlandzki - rasa myśliwska

Charakterystyka rasy Seter irlandzki

Czerwony seter irlandzki jest rasą myśliwską, powyżej średniej wielkości.

Świetny przyjaciel i lojalny towarzysz dla aktywnej osoby lub myśliwego.

Jest to miły, delikatny, dobrze wychowany, energiczny pies, który potrzebuje dużo miejsca do biegania i grania.

Setter potrzebuje ciągłej komunikacji z właścicielem i członkami rodziny, w której mieszka.

Rasa została specjalnie wyhodowana, aby znaleźć grę i wskazać jej lokalizację.

Dziś Irlandczycy z większym prawdopodobieństwem zostaną przekształceni w zwierzaka, towarzysza zabaw z dziećmi, a nie myśliwego.

Opis rasy Seter irlandzki

Seter irlandzki to piękny, szlachetny i elegancki, dość duży rozmiar.

Rodzaj sylwetki: ma sportowe ciało, proporcjonalnie wyważone.

Pies charakteryzuje się dobrym wyrazem oczu i twarzy.

Standard wzrostu setera irlandzkiego: mężczyźni mają wysokość 58-67 cm, kobiety 55-62 cm.

Standardy wagowe: nie ma ustawników, ale w praktyce idealna waga dla setera to 27-32 kg.

Irlandzki Seter Czerwony nie jest masywny, jak wiele innych wysokich psów.

Oczy: duże, ciemne, ustawione blisko siebie.

Uszy: kłapouchy, duże, miękkie, gęsto pokryte długimi falującymi włosami.

Stopy: płaskie, wysokie, mocne.

Wełna: długa, falista, monowarstwowa, mocna i gruba. Bez podszerstka.

Seter irlandzki Kolor

  • Jasnoczerwony
  • Ciemnoczerwony
  • Kasztan, możliwe białe plamy na klatce piersiowej lub gardle.

Zgodnie z normą dozwolony biały wąski rowek lub gwiazdka na czole.

Postać irlandzkiego setera

Z natury irlandzkiego setera, rasy przyjaznej, pełnej temperamentu, inteligentnej, wesołej, przyzwoitej i inteligentnej.

Bardzo dobry w treningu, dobroduszny i uśmiechnięty.

Ma wysoki poziom energii, więc potrzebuje jedynie aktywnych i długich spacerów w otwartej przestrzeni: parku, lasu, pola.

Setter dobrze dogaduje się ze wszystkimi członkami rodziny, w tym innymi zwierzętami domowymi, kotami itp.

Dobry do treningu, szybko uczy się wykonywać różne polecenia.

Irlandczyk to świetny pies rodzinny, który uwielbia spędzać czas z dziećmi.
Odpowiednio wyszkolony seter będzie w stanie utrzymać nawet małe dziecko na smyczy.

Ma nieskończenie cierpliwy charakter w stosunku do dzieci i nigdy nie wykazuje agresji w stosunku do nich.

Warto zauważyć, że seter czerwony wcale nie jest strażnikiem, nie psem stróżującym, potrafi spotkać absolutnie obcego z radością i merdając ogonem.

Jest raczej doskonałym towarzyszem długich spacerów i wybiegów.

Energetyczne i wysportowane zwierzątko chętnie weźmie udział we wszystkich zajęciach swojej ukochanej rodziny.

Nie nadaje się dla rodzin preferujących spokojny i zrelaksowany styl życia, osoby starsze.

Jest idealny dla aktywnych i mobilnych ludzi, miłośników aktywności fizycznej i ciągłego ruchu.

Opieka i konserwacja irlandzkiego setera

Pod opieką irlandzkiego setera wymaga codziennego monitorowania i porządku. Rasa ma gęsty i gładki płaszcz bez podszerstka.

Zrzucanie jest prawie niewidoczne dwa razy w roku, w obszarze ciała, piękne frędzle na nogach nie zrzucają.

Jeśli martwisz się o wełnę, jedną radę, częściej czyść na mokro, a w domu będzie porządek.

Cecha rasy: pomimo długich włosów nie ma zapachu psa.

Seter powinien być szczotkowany codziennie za pomocą szczotki z naturalnym włosiem. W ten sposób usuniesz kurz, martwą wełnę, a twój zwierzak zrobi doskonały masaż.

Kąpiel co 10 dni lub, jeśli to konieczne, wełna nie straciła naturalnych olejów, zapewniając funkcję ochronną przed brudem i kurzem, czyniąc ją wodoszczelną.

Strzyżenie: Seter nie potrzebuje strzyżenia, jednak niektórzy właściciele obcinają włosy między łapkami, aby zapobiec pojawieniu się splotów.

Uszy: regularnie sprawdzaj uszy. Zanieczyszczenia można łatwo czyścić wilgotną ściereczką.

Setery są podatne na zapalenie ucha, więc musisz sprawdzić uszy pod kątem podrażnienia lub infekcji.

Pazury i łapy regularnie sprawdzają. Po spacerze wytrzyj swoje łapy mokrym ręcznikiem.

Pazury są cięte za pomocą noża do pazurów dla dużych ras, 1 raz w miesiącu. Zawsze pamiętaj o piątym palcu na przednich łapach, jest wyższy i nie można go wymazać podczas chodzenia.

Seter irlandzki woli biegać po ziemi, niż po asfalcie, pazury są powoli podrapane i przeszkadzają w chodzeniu, może utykać.

Oczy sprawdzają codziennie. Kwaśnięcia można łatwo usunąć za pomocą wacika zanurzonego w słabym naparze z herbaty.

Warto zauważyć, że Irlandczycy mają skłonność do alergicznego zapalenia skóry, okresowo kontrolują ciało, szczególnie jeśli często jest ono lizane lub swędzą.

Kleszcze i pchły: raz na miesiąc traktuj psa środkiem pasożytniczym (pchły, kleszcze itp.).

Zachowaj szczególną ostrożność podczas okresu rozmrażania, a przed pierwszymi jesiennymi przymrozkami, w tym okresie szczególnie aktywne są kleszcze. Po przejściu zawsze sprawdź psa pod kątem obecności pasożytów.

Seter treści

Rasa potrzebuje kochającego i doświadczonego właściciela.

Jak każda inna rasa myśliwska, seter interesuje się absolutnie wszystkimi ludźmi, więc chodzenie bez smyczy może uciec.

W takim przypadku konieczne jest poprawienie zachowania, niewielka waga w edukacji lub zakup specjalnego gwizdka dla psów.

Seter może być trzymany w mieszkaniu, pod warunkiem długich i aktywnych spacerów, dwa razy dziennie (wymagane).

Aktywny i mobilny zwierzak wymagający dodatkowej aktywności fizycznej.

Jeśli nie zapewnisz wystarczającej ilości spacerów lub stresu, pies może stać się niekontrolowany i powodować destrukcyjne zachowania, grać figle w domu, pozostawiony sam sobie, zepsuć nieruchomość. Nie lubi samotności, ale raczej łatwo ją toleruje. Ogromne szczęście dla tej rasy, możliwość spędzenia dużo czasu z właścicielem.

Irish Food Setter

W normalnej diecie setera irlandzkiego musi być obecna naturalna żywność - zboża (ryż, płatki owsiane, gryka), mięso, makaron durum.

Pies z przyjemnością je warzywa, kurczaka i ryby bez kości.
Wieprzowina lepiej nie podawać, ponieważ jest to tłusty produkt.

Najlepsza opcja: wątroba, wołowina, dają zarówno surowe (parzone wrzącą wodą), jak i gotowane.

Dzienna porcja mięsa dla setera dorosłego wynosi 550 gramów, przy czym dodaje się około 300 gramów zboża. Karmienie odbywa się dwa razy dziennie. Przedstawione proporcje są powszechne, ponieważ każdy pies wymaga własnych indywidualnych norm.

Możesz karmić suchą, gotową żywność. Zaleca się kupowanie żywności po konsultacji ze specjalistą, aby wybrać odpowiednio zbilansowaną karmę, która będzie odpowiednia dla Twojego zwierzaka.

Nakarm settera suchym pokarmem, pamiętaj, aby zadbać o dostępność i stały dostęp do miski z wodą.

Jeśli chcesz rozpieszczać swojego zwierzaka różnymi przysmakami, nigdy nie zrezygnujesz z suszenia lub ciasteczek dla psów (możesz użyć zwykłej galette), sera lub różnych wysokiej jakości konserw.

Właściciel powinien również wziąć pod uwagę fakt, że karmienie szczeniaka i dorosłego psa jest inne. Na przykład dwumiesięczne szczenię rasy Seter irlandzki powinno być karmione do sześciu razy dziennie, podczas gdy dorosły pies nie je więcej niż trzy razy dziennie. Mały szczeniak musi zapewnić zrównoważoną dietę bogatą w wapń - twarożek, mleko, kefir.

Szkolenie seter irlandzki

Seter irlandzki jest wspaniałym towarzyszem rodzinnym, ale ma trudny charakter.
Może być uparta, czasami powściągliwa, co oznacza, że ​​właściciel powinien być surowy i wymagający, aby nie stracić pozycji lidera.

Trening powinien być stały, wytrwały, ale jednocześnie miękki.

Jeśli trenujesz myśliwego, będziesz musiał poświęcić dużo wysiłku, a wtedy dostaniesz idealnego pomocnika, hardy i pracowity.

Seter wyróżnia się szybkim dowcipem, posłuszeństwem i dobrze rozwiniętym intelektem.

Po pierwsze, pies uczy się podstawowych poleceń, takich jak "Siedzieć", "Kłamstwo" i "Dalej", "Do mnie".

Ważnym zespołem, który seter powinien znać i wykonywać, jest "Stoisko". To polecenie jest niezbędne podczas biegania, polowania lub czekania na jedzenie.

Seter irlandzki stanie się niezastąpionym przyjacielem dla dzieci, może biegać przez cały dzień i bawić się na zewnątrz. To świetny pies dla aktywnych, lubiących podróżować.

Czytaj Więcej O Psach

Jak wyciąć pazury dorosłego psa i szczeniaka

Szkolenie Przycinanie pazurów - procedura niezbędna przy opiece nad psem. Niektórzy właściciele wolą skontaktować się z weterynarzem w tym celu. Ale możesz przyciąć pazury psa w domu.

Co jeśli psy mają łapy?

Szkolenie Grzyby, rany i skaleczenia, zapach skarpet - jak te słowa odnoszą się do psów?Przede wszystkim z dbałością o diabła postawę właściciela do higieny uszu i łap zwierzęcia.Przyczyny i rozwiązania są omówione w tym artykule.