Karmienie

Dlaczego pies swędzi ogon i go gryzie

Każdy troskliwy właściciel psa zauważa nawet najmniejsze zmiany w jego zachowaniu i kondycji fizycznej. Często taka uwaga pozwala na wczesnym etapie określić występowanie różnych poważnych chorób, rozpocząć leczenie na czas i zapobiec ich rozwojowi.

Dlatego, jeśli twój pies liże pod ogonem lub gryzie jego ogon, nie zwlekaj z wizytą u weterynarza, ponieważ taki objaw może wskazywać na swędzenie skóry i daje twojemu zwierzakowi duży dyskomfort. Aby go pozbyć, musisz poprawnie określić przyczynę świądu i natychmiast rozpocząć kurację.

Chciałbym zaznaczyć, że nie zalecamy samodzielnego rozwiązywania tego problemu bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, ponieważ takie eksperymenty tylko pogłębią problem.

Jeśli pies:

  • martwił się swędzeniem pod ogonem
  • ona ciągle liże tam lub swędzi
  • gryzie to miejsce
nie może to być zwykła irytacja, a jej przyczyny są poważniejsze niż na pierwszy rzut oka.

Co powinienem zrobić?

Jeśli Twój pies zacznie swędzieć i lizać ogon, a zauważysz zaczerwienienie w tym obszarze, istnieje kilka możliwych przyczyn tego objawu:

Wszystkie powyższe choroby bardzo się od siebie różnią, więc tylko doświadczony specjalista może określić źródło swędzenia.

Przechodząc do kliniki, otrzymasz wysokiej jakości usługi i będziesz pewien, że weterynarz zaleci specjalne leczenie, które nie tylko usunie objawy, ale uratuje psa od przyczyny ich wystąpienia.

PSÓW KŁAMSTWA PRZEZ OGON

Dlaczego zwierzak to robi?

Każdy pies, niezależnie od płci czy rasy, stara się zachować czystość. W tym celu ona liże jej futro, łapy, ciało, w tym obszar narządów płciowych. Nadmierne lizanie narządów płciowych może wskazywać na problem medyczny i powodować niepokój.

Przyczyny

Mężczyźni

U mężczyzn nadmierne lizanie krocza może powodować zapalenie worka napletkowego (fałd skórny napletka, tworzący przestrzeń między skórą a głową prącia). W fałdach skóry pokrywającej penisa znajduje się napletkowy smar. U zdrowego psa niewielka ilość białawo-żółtej smegmy może gromadzić się wokół otworu napletkowego, jest to normalne. W przypadku stanu zapalnego płyn ten może składać się z krwi, moczu lub ropy. Oto kilka powodów:

  • Choroby napletka, w tym nowotwory (nowotwory), uraz, ciało obce lub stan balanoposthitis (zapalenie napletka prącia)
  • Zaburzenia cewki moczowej: neoplazja, uraz lub kamienna formacja
  • Choroby pęcherza: infekcje, kamienie, stany zapalne lub nowotwory
  • Choroby prostaty, takie jak zapalenie gruczołu krokowego (infekcje lub stany zapalne gruczołu krokowego), nowotwory, rozrost (powiększenie), torbiele lub ropień
  • Koagulopatia (krwawienie), w tym małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) i zatrucie trucizną na szczury
  • Nietrzymanie moczu spowodowane przemieszczeniem moczowodu lub niewłaściwym funkcjonowaniem zwieracza kontrolującego uwalnianie moczu

Suki

U kobiet nieprawidłowa wydzielina z pochwy może prowadzić do nadmiernego lizania krocza. Upławy - może być normalną częścią cyklu lub gdy jesteś w okresie poporodowym, czasem trwającym od 6 do 8 tygodni. Przyczyny nadmiernych patologicznych wydzielin obejmują:

  • Infekcje dróg moczowych (zakażenie macicy)
  • Neoplasia (rak) układu moczowo-płciowego
  • Zapalenie pochwy (zapalenie pochwy) lub zapalenie w dowolnym miejscu układu moczowo-płciowego
  • Koagulacja (koagulacja), zaburzenia związane z trutką na szczury lub małą liczbą płytek krwi
  • Uraz lub obecność ciała obcego w układzie moczowo-płciowym
  • Nietrzymanie moczu, dyslokacja moczowodu lub problemy z zwieraczem kontrolującym uwalnianie moczu
  • Opóźnione łożysko lub śmierć płodu

Obecność wydzieliny narządów płciowych sugeruje obecność choroby podstawowej, od zwierzęcia łagodnego do ciężkiego, zagrażającego życiu.

Kiedy twój pies liże pod ogonem, a ty, nie wiedząc, co robić, szukasz porady na ten temat w Internecie na forach, zalecamy, aby nie leczyć siebie i eksperymentować z ukochanym zwierzakiem. Faktem jest, że istnieje wiele powodów, aby lizać pod ogonem zwierzęcia, a konsekwencje twojego eksperymentu mogą rozczarować ciebie i twoją rodzinę.

Objawy

  • Nadmierne lizanie krocza
  • Zmiany wizualne
  • Przydział
  • Obrzęk w okolicy narządów płciowych

Diagnostyka

  • Kompletna morfologia krwi, biochemiczne badanie krwi i analiza moczu.
  • Bakteryjna hodowla moczu w celu wyeliminowania infekcji dróg moczowych
  • Badania cytologiczne i bakteryjne
  • Koagulacja w przypadkach krwawych zaburzeń wydzielania i / lub krzepnięcia
  • Prześwietlenie jamy brzusznej w celu wykrycia zapalenia macicy u nietkniętych (nie wysterylizowanych) suk lub zaburzeń prostaty u mężczyzn
  • USG jamy brzusznej

Leczenie

Oto kilka wskazówek, które weterynarz może ci podać do leczenia zwierząt z wydzieliną narządów płciowych lub nadmiernym lizaniem krocza:

  • Usuwanie ciał obcych lub leczenie nowotworów lub zakażeń
  • Zapalenie pochwy u młodych psów zwykle mija po pierwszym cieple, dlatego nie jest wymagane leczenie
  • Codzienna higiena w okolicy narządów płciowych

Opieka i konserwacja

Przestrzegaj wszystkich zaleceń lekarza weterynarii i obserwuj wszystkie zmiany zachodzące u Twojego zwierzaka. Jeśli stan Twojego zwierzaka się pogorszy, skontaktuj się z weterynarzem.

Jak zadzwonić do weterynarza w domu?

Na jakie pytania należy odpowiedzieć?
Aby zadzwonić do weterynarza, musisz:

  1. Zadzwoń do operatora pod numery wymienione w sekcji Kontakt;
  2. Powiedz, co się stało ze zwierzęciem;
  3. Zgłosić adres (ulica, dom, drzwi wejściowe, piętro), na który trafi weterynarz;
  4. Sprawdź datę i godzinę przybycia lekarza

Zadzwoń do weterynarza w domu, a on ci pomoże.
W domu, jak to mówią, a ściany są traktowane.

Dlaczego pies liża się pod ogonem przez cały czas?

Jeśli pies liże pod ogonem przez cały czas, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest zablokowanie gruczołów odbytu u zwierzęcia. W fizjologicznie zdrowym stanie ich oczyszczanie odbywa się regularnie przy każdym wypróżnieniu zwierzęcia.

Ale z siedzącym trybem życia i niewłaściwym karmieniem, ta funkcja ciała jest zakłócona i pies potrzebuje pomocy właściciela. Obecność w jelitach robaków może również powodować niedogodności dla czworonogów, dlatego przyjmowanie leków przeciw robakom powinno być okresowe.

Czym są gruczoły odbytu?

Małe woreczki zlokalizowane przy wyjściu z odbytu i wypełnione specjalną gęstą tajemnicą koloru brązowego lub szarego nazywane są gruczołami lub workami odbytniczymi.

Funkcją gruczołów jest znakowanie ich terytorium, tajemnica jest wyciśnięta przez zwierzęta specjalnie po to, aby pozostawić informacje o sobie i swoim prawie do łowisk.

Jeśli pies jest zdrowy, gruczoły są oczyszczane naturalnie przy każdym ruchu jelit i nie powodują nieprzyjemnych sytuacji.

Kiedy spotyka się psa, wyczuwalny jest zapach sekretu, który otrzymuje pełne i wiarygodne informacje o swoim bracie.

Przyczyny zablokowania i czyszczenia

Kiedy ciało nie działa prawidłowo, sekret staje się gęsty i nie odsuwa się samoczynnie, powodując niepokój zwierzęcia. W tym przypadku pies liże pod ogonem, próbując usunąć ból.

Istnieje kilka przyczyn blokady:

  • siedzący tryb życia prowadzi do stagnacji w ciele, osłabia mięśnie, zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne;
  • karmienie kości może spowodować wewnętrzne uszkodzenie jelit i odbytnicy;
  • zewnętrzne obrażenia, uderzenia, siniaki, prokus;
  • niewłaściwa dieta, powodująca zaparcia lub luźne stolce;
  • zakłócenie układu odpornościowego;
  • predyspozycje genetyczne, najczęściej objawiające się u psów ras ozdobnych;
  • infekcje zakaźne i bakteriologiczne, które powodują zakłócenia w jelitach i organizmie jako całości.

Wszystko to może doprowadzić do zablokowania gruczołów, niemożliwości samooczyszczenia, co wymaga obowiązkowego czyszczenia.

Procedurę czyszczenia worków paranormalnych można wykonać w klinice weterynaryjnej lub niezależnie, kompresując i fizycznie usuwając tajemnicę z zatok. Ważne jest, aby śledzić blokadę gruczołów na początkowym etapie i podjąć działanie, ponieważ nagromadzenie i zgrubienie sekretu może spowodować komplikacje, które będą wymagały długotrwałego leczenia.

Powikłania blokowania gruczołów

Kiedy pies gryzie ogonem i zaczyna jęczeć, prawdopodobieństwo wystąpienia procesu zapalnego w worku odbytu jest wysokie. Tajemniczy zastój jest wchłaniany do krwiobiegu, powodując swędzenie i ból zwierząt domowych.

Same tkanki gruczołów zaczynają się kurczyć i tworzyć ropień, który prowadzi do choroby psa. Temperatura wzrasta, defekacji towarzyszy ból, zwierzę jest ospałe, odmawia jedzenia. Odbyt staje się czerwony z odcieniem purpury. Kiedy ropień przerywa skórę, pojawia się ropne wydzielina.

W takiej sytuacji zwierzę potrzebuje natychmiastowego usunięcia ropień, a następnie leczenia. Jeśli pomoc nie zostanie dostarczona na czas, wynik choroby może być śmiertelny. Dlatego też zadaniem właściciela jest monitorowanie stanu jego pupila i konsultowanie się z weterynarzem przy pierwszych oznakach nieprzyjemnych odczuć u zwierzęcia pod ogonem.

Inne przyczyny lizania odbytu

Wraz z zablokowaniem gruczołów odbytu mogą istnieć inne trywialne powody, dla których pies liże pod ogonem i jęczy.

  1. Worm infestation. Dodatkowe objawy to: nieprzyjemny zapach z kału, wydzielanie śluzu i krwi, wyczerpanie zwierzęcia na tle normalnego odżywiania, ogólne letarg. Do leczenia konieczne jest przeprowadzenie kursu przyjmowania leków przeciw robakom.
  2. Reakcja alergiczna na pokarm i rośliny kwitnące. W towarzystwie innych objawów: wydzielina z nosa i oczu, ogólne swędzenie skóry.
  3. Choroby neurologiczne, przejawiające się w powtórzeniu określonego działania, w szczególności lizaniu odbytu. Może to prowadzić do rozwoju akralnego zapalenia skóry lub choroby futerkowej.
  4. Infekcje grzybicze. Mikroflora patogenna przedostaje się do organizmu zwierzęcia w trakcie chodzenia i powoduje odbarwienie skóry i swędzenie.
  5. Pchły, które często osiedlają się w kroczu psa i blisko ogona.
  6. Suki podczas rui, ciąży lub po porodzie. To, wraz ze zwykłą higieną, może być związane z infekcjami i zapaleniami układu moczowo-płciowego.

We wszystkich tych przypadkach konieczne jest złożenie wniosku do kliniki weterynaryjnej o badanie czworonogów, aby wyjaśnić rozpoznanie i zalecenie leczenia.

Tak więc istnieje wiele powodów, które prowokują psa do ciągłego polizania miejsca pod ogonem. Najbardziej prawdopodobną i powszechną sytuacją jest zablokowanie gruczołów odbytu. Identyfikacja innych przyczyn wymaga dokładnego zbadania zwierzęcia przez weterynarza.

Czyste gruczoły paraanalne u psów w domu (objawy, leczenie, stan zapalny)

Bardzo często właściciele psów nie są nawet świadomi obecności niektórych gruczołów w czworonożnym zwierzęciu i są zakłopotani, gdy słyszą to, gdzie coś jest potrzebne do oczyszczenia. Jest to całkiem normalne i naturalne.

Jednak zdarza się również, że problemy ze zwierzęciem pojawiają się stale, a czyszczenie gruczołów staje się regularne i konieczne, jak również kąpiel.

Zapalenie gruczołów paraanalalnych u psów

Pod ogonem psa po obu stronach odbytu znajduje się para gruczołów odbytu. Jeśli wizualnie narysujesz poziomą linię przez środek zwieracza odbytu, gruczoły zostaną umieszczone poniżej poziomu po obu stronach odbytu.

Paraanalne gruczoły psa na diagramie.

Funkcje

Podczas wypróżniania gruczoły są opróżniane.

  • Gruczoły są podskórne i wizualnie nie możemy ich badać, jednak przy silnym procesie zapalnym można wyczuć palpacje w celu uszczelnienia guzków.
  • Kanały pary gruczołów odbytowych trafiają do odbytnicy, w okolicy niemal zwieracza.
  • Dzięki swojej budowie anatomicznej mają coś wspólnego, z potem i gruczołami łojowymi. Wytworzona tajemnica zwykle ma żółty kolor, płynną konsystencję i specyficzny zapach.
  • Takie gruczoły występują w całej rodzinie psów, a także w niektórych innych ssakach, na przykład skunksach.
  • Opróżnianie gruczołów występuje podczas czynności wypróżniania. Tajemnica służy jako osobliwa, zapachowa etykieta. Z jego pomocą zwierzęta "informują" swoich krewnych o przynależności terytorium, a także przyciągają osoby odmiennej płci.

Przyczyny zapalenia i patogenezy

Czasami dochodzi do zapalenia pary gruczołów odbytu u psów. Przyczyny tego mogą być kilka:

  • zranienia odbytu odbytu;
  • cechy genetyczne;
  • osłabienie odporności w wyniku stresu;
  • częste zaparcia lub biegunka.

Stres może wywołać stan zapalny gruczołów para-odbytu.

Każda z tych przyczyn może doprowadzić do zablokowania kanału wiodącego. W rezultacie sekret gromadzi się w gruczołowych torebkach i koncentruje się.

Zmieniając jej skład biochemiczny staje się medium dla mikroflory. Warunkowo chorobotwórcze mikroorganizmy nabywają zwiększoną zjadliwość i zaczynają się szybko namnażać. Sekret staje się gruby, przybiera ciemnobrązowy kolor i cuchnący zapach.

Czasami w zawartości pary gruczołów odbytu mogą znajdować się:

  • płatki fibryny - z zapaleniem włóknikowym;
  • krew - z surowym zapaleniem;
  • ropa - z ropnym zapaleniem.

Jeśli patogenna mikroflora rozwija się intensywnie i nie ma pomocy dla zwierzęcia, gruczoły przelewają się, ich ściany rozciągają się i stają się cieńsze. W rezultacie przetoka może być utworzona zarówno z ujściem do światła odbytnicy, jak iz wyjściem na zewnątrz, do strefy przedniej.

Objawy zapalenia u psa

Początkowo gromadzenie treści w gruczołach nie wywołuje niepokoju u zwierzęcia i nie objawia się klinicznie. Po pewnym czasie można zauważyć niepokój psa i zwiększoną uwagę na obszar odbytu.

Gdy stan zapalny w psie pojawia się swędząco w okolicy odbytu.

  1. Pies siada, wstaje, siada i próbuje polizać lub gryźć okolice odbytu. Czasami zwierzę "jeździ" w pozycji siedzącej, próbując pocierać obszar ogona o wszystkie możliwe przedmioty.
  2. Uważnie obserwując zwierzę, można ocenić, że ten obszar problemowy jest zarówno swędzący, jak i bolesny dla psa.
  3. Jeśli proces jest opóźniony i ropne wydzielina powstaje we wnęce worka, wówczas absorpcja patogennej mikroflory i odpadów prowadzi do wzrostu temperatury ciała. Jednakże, pomiar temperatury w odbytnicy, z zapaleniem septycznym w odbycie, również nie zawsze jest możliwy, ponieważ zwierzę wykazuje nadmierny niepokój. Ponadto temperatura zostanie zwiększona w miejscu zapalenia, co nie da możliwości zrozumienia wyraźnego obrazu, który występuje w całym ciele.
  4. W takim przypadku musisz uważnie obserwować zwierzę i jeśli podczas aktu defekacji zwierzę doświadcza nie tylko niepokoju, ale także bólu, przez reakcję psa, zrozumiemy to, wtedy należy natychmiast skontaktować się ze specjalistą weterynaryjnym.
  5. Zdarzają się przypadki, gdy pies wciąż narusza integralność skóry (gryzie, łamie przedmioty), zawartość zostaje wylana i pojawia się chwilowa ulga. Pies uspokaja się, a wraz z nim właściciel. Jednak gruczoły nadal działają i wydzielają sekret. Powierzchnia rany jest sklejona ropnymi masami i włóknistymi włóknami, a "wyimaginowane" uzdrawianie ma miejsce. Problem nie został rozwiązany, jest tylko zaostrzony.

W takim przypadku konieczne jest badanie palpacyjne. Delikatnie pchnij obszar wokół odbytu. Podczas gromadzenia się obcej cieczy (ropa, wysięk, przesiąknięcie) możesz poczuć delikatne miejsce dobrze, a pies będzie bardzo zmartwiony.

Leczenie

Jeśli zauważyłeś już wszystkie oznaki niepokoju, lepiej skonsultować się z lekarzem. Ponieważ z takimi objawami, może trzeba uciekać się do chirurgicznego rozwarstwienia jam z instalacją drenażu, mycie jamy środkami dezynfekcyjnymi i antybiotykami.

  • Jeśli niezależnie odkryłeś jamę i nie ma możliwości skorzystania z opieki medycznej, konieczne jest nałożenie maści na antybiotyk o szerokim spektrum działania, na przykład z cefaleksyną lub amoksycyliną, w zatokach.
  • Te same antybiotyki stosuje się domięśniowo, czas trwania kursu wynosi 6-8 dni.
  • Jeśli wnęki nie są otwarte, a następnie odbytowo (do światła odbytu), można umieścić świece, takie jak "Proctosedil", "Ihtiolovye".
  • Jeśli stan psa jest poważny, a pomoc lekarska nie prowadzi do wyzdrowienia, przepisuje się usunięcie pary zatok odbytu (saccularctomy).

Świece Ichthyol są używane doodbytniczo.

Zapobieganie

W przypadku, gdy twój pies jest genetycznie predysponowany do zablokowania przewodów wydalniczych pary gruczołów odbytu, twój lekarz może zalecić przeprowadzenie reorganizacji samodzielnie.

Dwa razy w miesiącu trzeba myć odbyt psom.

Oczyszczenie, uwalnianie gruczołów, odbywa się mechanicznie i regularnie. Przerwa między manipulacjami może wynosić od 3 do 9 miesięcy i jest wybierana z uwzględnieniem indywidualnych cech organizmu zwierzęcia. Z reguły rehabilitacja łączy się z kąpielą psa.

Czasami sanacja nie jest nawet wymagana, wystarczy 2 razy w miesiącu przeprowadzić zabiegi wodne w okolicy odbytu z ciepłą wodą z mydłem z lekkim masażem okolicy odbytu.

Czyszczenie gruczołu para-analnego u psa w domu

Rozważ kilka metod czyszczenia.

Istnieją dwa sposoby oczyszczenia gruczołu paraanal.

Metoda 1

  1. Jeśli zabieg połączony jest z kąpielą, zwierzę umieszcza się w łazience. Jedną ręką podnosimy ogon psa tak bardzo, jak to możliwe i przesuwajmy go do tyłu (do góry, nie po jego stronie), anatomiczną cechą jest to, że w tym momencie mięśnie się rozluźniają, a przewody otwierają się.
  2. Zastosuj serwetkę na obszarze odbytu i delikatnie ściśnij po obu stronach zwieracza odbytu. W tym samym czasie tajemnica pozostaje w serwetce. Następnie przejdź do kąpieli psa. Pod koniec zabiegu obszar odbytu jest nasmarowany wazeliną.
  3. Jeśli podczas zabiegu zauważalny jest niepokój zwierzęcia, reakcja bólowa lub uszkodzenie w obszarze zwieracza (pęknięcia, zaczerwienienie) są rozmazane przez obszar odbytu z syntetyczną mazią synte-mycyny (maścią), a my umieszczamy rektalne ichtiolowe świece na 3-4 dni.

Po zabiegu kąpielowym należy przesmarować odbyt za pomocą wazeliny.

Metoda 2

Z reguły metoda ta jest wykorzystywana przez lekarzy, ponieważ pozwala na jednoczesne obmacywanie regionu pary gruczołów do celów diagnostycznych.

Konieczne jest stosowanie środków ochrony osobistej, w tym przypadku należy nosić rękawice gumowe. Nasmaruj odbyt i palce olejem wazelinowym.

  1. Palec wskazujący wprowadza się do odbytnicy, a duży chwyta fałd skóry wokół zwieracza. Przy lekkich ruchach masujących jest on naciskany naprzemiennie z obu stron.
  2. Miejsce manipulacji jest traktowane zwilżoną szmatką chlorheksydynową. Wstawiamy odbytnicze świece ichtiolowe do światła odbytu przez 3-4 dni, najlepiej po wypróżnieniu psa.
  3. Jest pożądane, aby problematyczne zwierzęta wytrząsały obszar odbytu odbytu z tkanką chlorheksydyny po każdym stolcu. Procedura jest prosta i stanowi doskonałe zapobieganie procesom zapalnym.

Załóż rękawice gumowe przed zabiegiem.

Wnioski

Przed użyciem, w taki czy inny sposób, skonsultuj się z lekarzem, być może anatomiczne cechy Twojego psa będą przeciwwskazaniem, a lekarz udzieli indywidualnej porady.

Weterynarz przedstawi zalecenia dotyczące skutecznego leczenia.

Każdy organizm ma swoje indywidualne cechy, a jeśli twój pies ma je związane z naruszeniem odpływu wydzielin, musisz go wziąć jako część opieki nad zwierzętami. Prawidłowe żywienie, chodzenie, kąpanie i warunki sanitarne są niezbędnymi procedurami, które czynią życie czworonożnym, zdrowym i dostatnim.

Pies liże pod ogonem

Psy i koty liżą obszar wokół odbytu z różnych powodów. Oto niektóre z nich:

Choroba gruczołów odbytu jest jednym z najczęstszych powodów, dla których psy często polizają obszar pod ogonem. Psy i koty mają dwa gruczoły odbytu (worki odbytu) po obu stronach odbytu. Te gruczoły mogą stać się zatkane lub zainfekowane, powodując ich rozpalenie i swędzenie, a zwierzę często jest zmuszane do polizania tego obszaru w celu zmniejszenia nacisku na gruczoły. Niektóre psy również toczą się do tyłu na podłodze, sygnalizując problemy z gruczołami odbytu.

Tychka lub choroby układu rozrodczego. Samice często liżą obszar wokół pochwy, gdy są w ogniu. Często też lizają pod ogonem, jeśli mają infekcję układu rozrodczego (pyometra) lub zapalenia pochwy, co powoduje ciężki świąd. Samice często polizają obszar sromu podczas porodu.

Pchły. Pchły często ugryzają zwierzęta u podstawy ogona, dlatego psy i koty często lizają te obszary z powodu ukąszeń pcheł.

Pasożyty. Czasami zwierzęta liżą obszar wokół odbytu, jeśli są zarażone robakami. Jednak większość zapylanych zwierząt nie wykazuje takiego zachowania.

Regularna opieka. Psy i koty mogą lizać pod ogonem lub wokół niego w trakcie normalnej samoopieki. Jeśli jednak lizanie jest nadmierne, należy skonsultować się z weterynarzem.

Pies liże pod ogonem

Helminthiasis: diagnoza i leczenie

Pies liże się pod ogonem, ociera się o ziemię, traci wagę, chociaż zjada więcej niż wcześniej, pojawił się łupież, pies stał się drażliwy - to wszystko oznaki, że twój pies ma robaki.

Zapalenie skóry wokół odbytu zwierzęcia często wiąże się ze świądem u dzieci zakażonych przez owsiki. Jednakże tego typu robaki nie występują u psów, aw ich jelitach pasożyty powodują swędzenie w mniejszym stopniu.

Jeśli pies kręci się w jednym miejscu, próbując złapać ogon, najczęściej oznacza to, że jego ścieżki analne są zablokowane i próbuje je uwolnić. Z tego samego powodu pies może ocierać się o coś od tyłu. W takich przypadkach droga analna musi zostać oczyszczona, aby uniknąć powstawania bolesnej i trudnej do leczenia przetoki.

Jeśli chodzi o utratę masy, zjawisko to występuje tylko w skrajnej postaci choroby. Jednak obecność w ciele pasożyta jelitowego szczenięcia może prowadzić do znacznego opóźnienia wzrostu i wpływać na jakość sierści.

Pojawienie się łupieżu, jeśli nie jest spowodowane przez jakąkolwiek chorobę skóry, wskazuje na ogólną złą kondycję fizyczną zwierzęcia, a jednym z powodów mogą być robaki. Nie można również stwierdzić, że pies jest zarażony pasożytami jelitowymi tylko dlatego, że jest zdenerwowany.

Głównym sposobem określenia pasożytów jelitowych jest wykrycie ich w wymiocinach. Niemożliwe jest zobaczenie robaków w kale gołym okiem, ponieważ jaja robaków wydostają się głównie z jelita i tylko sporadycznie są to osoby dorosłe. W każdym razie musisz skonsultować się z lekarzem.

Rozważ kilka sposobów infekcji.

Najczęstszymi rodzajami pasożytów jelitowych są robaki płaskie, takie jak tasiemiec i roundworm typu round. Płaskie robalkowce to pchły, które psy jedzą. Predysponowanie pcheł jest bardziej prawdopodobne, że znajdują się w tylnej części ciała można wyjaśnić, a pies próbuje złapać własny ogon. Pasożyty jelitowe powodują świąd u psów. Robak wstęgowy składa jajka, a te opuszczające odchody pozostają wokół odbytu, co prowadzi do świądu. To nie przypadek, że weterynarz, walcząc z pchełami, również przepisuje leki przeciw robakom.

Jest to trudniejsze, czasem niemożliwe, aby pozbyć się psa ascaris. Glisty są transportowane w jelitach gryzoni. W jaki sposób psy domowe oczyszczają infekcję? Faktem jest, że bardzo rzadko zarażają się domowe psy - większość rodzi się chora, zbierając pasożyty w łonie matki. Ci, którym udaje się urodzić bez robaków, nabywają je w pierwszych tygodniach życia mlekiem matki. Każdy szczeniak dostaje "zapas" pasożytów, niektóre z nich stają się dorosłymi robakami, które mogą składać jaja w jelitach. Wraz z kałem, jaja są wchłaniane przez małe gryzonie, a następnie dostają się do żołądka innych psów, których ofiara staje się tym kałem. Większość pasożytów infiltruje mięśnie psa, skąd nie można ich już usunąć.

U kobiet procesy są bardziej skomplikowane, a przyczyną są hormony płciowe. Podczas rui larwy w organizmie budzą się, a niektóre z nich rosną w dorosłe robaki. Podczas ciąży szczenięta są zakażone przez krew. Dlatego, przed kryciem, suki poddaje się odrobaczeniu, którego celem jest uratowanie szczeniąt przed perspektywą infekcji lub przynajmniej złagodzenie skutków infekcji.

Trzecim powszechnym typem pasożyta u psów jest Trichomonas - najbardziej podstępny i szkodliwy pasożyt, który przenika przez ścianę okrężnicy, powodując krwawienie, które może być wykryte przez ekskrementy. Trichomonas nie potrzebuje pomocy nosicieli, sam pies jest zainfekowany przez brud. Jest to bardzo odporny pasożyta nie jelitowe, więc leczenie powinno być prowadzone przez kilka dni z rzędu.

Ziemia jest źródłem infekcji innym rodzajem pasożytów jelitowych: ankilostomią, która penetrując ciało powoduje stan zapalny skóry. Diagnozę przeprowadza się na podstawie analizy kału psa.

Nie zapominaj o regularnym sprawdzaniu psa, a nawet z negatywną odpowiedzią, nie odmawiaj odrobaczenia.

Co to znaczy, że pies swędzi i gryzie futro blisko ogona? Przydatne informacje dla gospodarza

Kiedy w domu przebywa zwierzak, jest to radość dla całej rodziny. I każdy troskliwy właściciel będzie zaniepokojony naruszeniem zachowania zwierzęcia i problemów zdrowotnych.

Chcę pomóc tak szybko, jak to możliwe, ale do tego trzeba znać przyczynę i metody radzenia sobie z tym. Co zrobić, jeśli zauważysz, że zwierzę zaczęło długo gryźć w ogonie?

Zdarza się, gdy zwierzę zaczyna aktywnie skubać się w obszarze ogona. Często z powodu tego zjawiska nadal powstają rany i łyse łaty. Niestety, pies nie może powiedzieć, że tak się martwi i właściciele muszą szukać przyczyny. Należy to zrobić tak szybko, jak to możliwe.

Przyczyny

  • Najpierw musisz pomyśleć o obecności psich pcheł. Najczęściej jest to sposób, w jaki zwierzę próbuje uciec przed denerwującymi szkodnikami. W tej sytuacji zwierzak długo i często swędzi.
  • Drugim powodem jest alergia. Może to być spowodowane przez:
    1. Nieodpowiednie jedzenie.
    2. Nowy miot. Alergie u psów mogą powodować złej jakości materiał miejsca do odpoczynku.
    3. Szampon, ale w tym przypadku jest bardziej prawdopodobne, że zwierzę będzie gryzło włosy, nie tylko w obszarze ogona, ale także w innych częściach ciała.
  • Inną przyczyną może być zapalenie gruczołów odbytu.
  • Możliwe jest również obgryzanie wełny ze względu na podskórne pasożyty.
  • Zdarza się, że przyczyną może być stresujący stan zwierzaka.

Niektóre rasy psów wymagają przycinania. Przycinanie - ręcznie wyciągając stare włosy. A jeśli wełna jest już dojrzała, a zwierzę jeszcze jej nie upuściło, może pojawić się podrażnienie. Potrzebuje przycinania psów o rudowłosych rasach.

Wełna pełznie po ogonie i boku.

Zasadniczo powody są takie same jak wymienione powyżej. Najważniejsze, aby ustalić, co dokładnie przeszkadza zwierzęciu.

Na przykład, jeśli przyczyną jest pojawienie się pcheł, wówczas łatwo je określić. Wystarczy uważnie spojrzeć na powierzchnię skóry, a jeśli pojawią się pasożyty, będą widoczne same lub złożone jaja.

Ale co, jeśli pies gryzie włosy pod ogonem?

Pod nim

W takiej sytuacji powinieneś poważnie pomyśleć o zapaleniu gruczołów odbytu.

Gruczoły paranalne to worki znajdujące się po bokach odbytu. W normalnych warunkach płyn w nich jest wodnisty. W przypadku naruszeń staje się on grubszy, worki powiększają się, a gruczoły odbytnicze zostają zablokowane. W takiej sytuacji pies odczuwa ból.

Przyczyny:

  • Dziedziczność. Najczęściej problem ten występuje u psów małych ras. Jeśli jest nadwaga, to pogarsza sytuację.
  • Niewłaściwe odżywianie. Jeśli właściciele lubią karmić zwierzaka ze stołu, może to być przyczyną.
  • Niska aktywność fizyczna. Zwierzęta muszą dużo ruszać, dać spacerom więcej czasu i to uratuje cię od takich kłopotów.
  • Zmniejszona odporność.

Wiek, ciąża lub karmienie

Niektórzy właściciele mogą nie zwracać uwagi na ten problem, wyjaśniając wszystko, na przykład, wiek zwierzęcia. Albo rzucają wszystko na ciążę lub karmiąc szczenięta.

Ten problem może nie być związany z wiekiem zwierzęcia. Ciąża i karmienie również nie są powodem do gryzienia.

U psów w wieku może wystąpić utrata włosów. I suki karmiące można obserwować uroczyste ze względu na karmienie szczeniąt. Ale ma inne przejawy. Temperament zwierzęcia może wpływać na stopień obgryzania.

Pomoc dla zwierząt domowych

Pasożyty

Jeśli przyczyną są pchły, należy podjąć następujące działania:

  • Wykorzystaj za pomocą specjalnego szamponu.
  • Poddaj się pchłom.
  • Załóż kołnierz, aby zapobiec pojawieniu się pcheł.

W przypadku dużej ilości pcheł pożądane jest leczenie w warunkach mieszkaniowych. Możesz użyć specjalnych aerozoli. Konieczne jest staranne traktowanie wszystkich powierzchni w domu, dywanów, mebli tapicerowanych. Zaleca się również zmywanie podłóg i tych samych środków w celu wylania progu drzwi wejściowych.

Wszystko to można kupić w każdym sklepie zoologicznym. Jeśli wykonasz wszystkie powyższe czynności, przez długi czas zapomnisz o takim problemie jak pchła.

Alergia

W przypadku, gdy przyczyną była alergia, najpierw trzeba dowiedzieć się, co dokładnie. Kiedy podejrzenie padnie na pokarm dla psa, szampon lub nowy miot, spróbuj zmienić dietę, płyn do kąpieli lub pościel. Jeśli nie ma poprawy, szukamy innego powodu.

Alergię łatwo obliczyć w przypadku, gdy wełna wyjdzie po zmianie jednego z powyższych.

Leki przeciwhistaminowe są również wymagane w celu wyeliminowania objawów. Odpowiedni banalny "Diazolin" z obliczeniem jednej tabletki na 10 funtów wagi.

W niektórych przypadkach może być konieczne zażywanie hormonów, ale tylko weterynarz może je prawidłowo przypisać.

Zapalenie gruczołów

Jeśli przyczyną jest zapalenie gruczołów para-odbytu, należy je oczyścić, można to zrobić niezależnie, ale po raz pierwszy zaleca się konsultację ze specjalistą.

Stres

W przypadku stresu konieczne jest znalezienie i wyeliminowanie przyczyny. Stwórz dogodne warunki do życia psa.

Jeśli masz możliwość skorzystania z pomocy weterynarza, najlepiej skontaktować się ze specjalnym zakładem leczenia natychmiast po pojawieniu się problemu. Jak wspomniano powyżej, możesz potrzebować dodatkowych leków i nie zaleca się ich przepisywania samemu.

Przydatne wideo

Obejrzyj film o tym, dlaczego pies może swędzić i podgryzać włosy w pobliżu ogona:

Wniosek

Bez względu na przyczynę problemu pies potrzebuje twojej pomocy. Po zidentyfikowaniu problemu należy natychmiast sprawdzić przyczynę i naprawić.

Musimy się śpieszyć nie tylko dlatego, że zwierzę nie jest po prostu wygodne. Rany, które powstają podczas procesu żucia wełny są doskonałym środowiskiem dla rozwoju bakterii. Jeśli niezbędne działania nie zostaną podjęte w odpowiednim czasie, może rozpocząć się proces zapalny.

Jak i co leczyć zapalenie gruczołów odbytu u psów

Anatomia psów jest ułożona inaczej niż u ludzi. Jeśli masz zamiar założyć czwórkę przyjaciół, potencjalni właściciele powinni zapoznać się ze wszystkimi subtelnościami opieki nad nimi. Jedną z możliwych dolegliwości jest zapalenie gruczołów odbytu u psów.

Te gruczoły są woreczkami umieszczonymi symetrycznie po obu stronach odbytu. Podkreślają specjalny sekret, który upraszcza proces defekacji - działają jak smar. Ponadto pozwalają one również czworonogom oznaczyć terytorium, pozostawiając wszędzie swój indywidualny zapach. W niektórych sytuacjach worki puchną, powodując dyskomfort i ból zwierzęcia. W końcowych etapach może być nawet śmiertelne. Przyjrzyjmy się bliżej przyczynom tej choroby, a także metodom jej leczenia i zapobiegania.

Przyczyny zapalenia

Głównymi przyczynami zapalenia gruczołów odbytu są:

  1. Upośledzone trawienie z powodu niedożywienia. Zabrania się karmienia szczeniąt żywnością właścicieli. Pikantne, tłuste i smażone, a także nadmiar białka - tabu.
  2. Siedzący tryb życia zwierząt i krótkie spacery. Ze względu na rzadkość spacerów i ich krótki czas trwania, zwierzak często musi trzymać masę kałową. To często powoduje stan zapalny woreczków znajdujących się w pobliżu odbytu. Siedzący tryb życia powoduje otyłość.
  3. Dziedziczność. W tym przypadku mówimy o tym, że małe psy są bardziej podatne na tę chorobę.
  4. Urazy odbytu. Urazy i inne urazy spowodowane biegunką lub zaparciem również przyczyniają się do pogorszenia choroby.
  5. Częsta biegunka. Ta pozycja jest w dużej mierze powiązana z poprzednią, ponieważ biegunki powodują uszkodzenie odbytu.
  6. Słaba odporność. W niektórych przypadkach przyczyną choroby jest infekcja. Osłabiony układ odpornościowy sprawia, że ​​pies jest bardziej podatny na zranienie.

Grupy ryzyka

Choroba ta dotyka najczęściej czworonożnych karłów i gatunków ozdobnych. Buldog francuski i angielski, pekińczyk, jamnik i mops, a także inne małe psy są najbardziej narażone na tę chorobę. Chociaż niektórzy badacze uważają, że związki ze skałami nie zostały w ogóle zidentyfikowane. Większość weterynarzy zgadza się, że młode osoby są maksymalnie zagrożone.

Jeśli możesz oznaczyć mecz co najmniej jednym elementem z tej listy, warto wziąć pod uwagę - twój przyjaciel jest zagrożony.

Odmiany choroby i przebieg choroby, a także możliwe powikłania

Istnieją trzy rodzaje chorób:

  1. Proces blokowania gruczołów odbytu. Dzięki temu wszystko się zaczyna. Tajemnica nie jest uwalniana w sposób naturalny podczas defekacji i kumuluje się. Na tym etapie pojawia się świąd i zaczerwienienie w odbycie. Żółtawy lub przezroczysty sekret zaczyna się wyróżniać. Pies intensywnie drapie dotknięte miejsce. Następnie sekret staje się bardziej gęsty, w okolicy odbytu występuje łysienie, a na wewnętrznej stronie uda występują krosty, dochodzi do paraliżu miednicy. W przyszłości swędzenie zaczyna obejmować dużą powierzchnię ciała zwierzęcia, sekret zmienia kolor i teksturę, stając się ciemniejszy i grubszy.
  2. Proces zapalny. Występuje ropienie i stany zapalne rozprzestrzeniają się z gruczołu na otaczające tkanki. Jeśli na tym etapie przewody nie zostaną oczyszczone, pojawi się ropień.
  3. Wytwarzanie przetok. Dojrzewanie, ropień wybucha, powodując przetokę w okolicy gruczołu para-odbytu. W tym okresie pies zaczyna odmawiać jedzenia, wzrasta temperatura ciała, letarg i depresja. Wymagane jest leczenie chirurgiczne, w przeciwnym razie wszystko może skończyć się śmiercią.

Symptomatologia

Gospodarze powinni zawsze obserwować zachowanie ich futrzastych przyjaciół. Niektóre "dzwonki alarmowe" pomogą właścicielowi zwierzęcia zauważyć chorobę na wczesnym etapie, co znacznie ułatwi proces leczenia i zapobiegnie cierpieniu psa.

Zmiana behawioralna

Przede wszystkim można zaobserwować następujące zmiany w zachowaniu zwierzaka:

  • on / ona zaczyna lizać uszkodzony obszar;
  • niepokój, wiercenie w piątym punkcie, co można pomylić z robakami;
  • ból podczas defekacji, którego obecność można ocenić na podstawie zachowania psa;
  • letarg i odmowa jedzenia.

Wizualne objawy choroby

Nawet oglądane w domu, widzisz naruszenia, takie jak:

  • zaczerwienienie odbytu i obrzęk w tym obszarze;
  • łysienie wokół odbytu;
  • gorączka.

Objawy te wskazują na potrzebę pilnego leczenia w klinice weterynaryjnej. Chociaż w niektórych przypadkach można całkiem oczyścić zablokowane kanały (autor wideo jest kanałem Dzieci Fauny).

Diagnostyka

Możesz zdiagnozować chorobę poprzez objawy zewnętrzne, a także poprzez odczuwanie gruczołów odbytu. Aby to zrobić, musisz nosić sterylną rękawicę, umieścić zwierzę w łazience i wbić palec w odbyt. Zadbane ruchy muszą wyczuć obszar po bokach odbytu. Z reguły w dotyku można wyczuć wzrost toreb w tajemnicy.

Najbardziej odpowiednią opcją byłoby skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną. Wykwalifikowany specjalista sprawi, że ta procedura będzie bezbolesna dla zwierzęcia.

Metody leczenia zwierząt

Ważne jest, aby pamiętać, że samodzielne leczenie psa jest możliwe tylko wtedy, gdy nie jest możliwe skonsultowanie się z lekarzem. Aby złagodzić cierpienie zwierzęcia, można zastosować doodbytnicze czopki z ichtiolem. Możliwe jest również stosowanie maści, antybiotyków o szerokim spektrum działania, w tym amoksycyliny. Ponadto można podać zastrzyki domięśniowe podobnymi antybiotykami. Jeśli występują regularne nawroty stanu zapalnego, weterynarze zalecają czyszczenie gruczołów w domu lub ich całkowite usunięcie.

Mechaniczne oczyszczanie i leczenie przeciwbakteryjne

Remediację można przeprowadzić na dwa sposoby: zewnętrzny i wewnętrzny.

Czyszczenie zewnętrzne

Możesz łatwo i bezboleśnie oczyścić gruczoły odbytu psa za pomocą zwykłej serwetki i wazeliny. Zwierzę należy umieścić w łazience i podnieść ogon do tyłu. Ta pozycja ogona prowadzi do zwiotczenia mięśni, kanały otwierają się, co sprawia, że ​​czyszczenie jest tak wygodne, jak to tylko możliwe. Po ułożeniu serwetki na obszarze zwieracza, delikatnie naciśnij obie strony i wytrzyj sekret ukryty serwetką. Po zabiegu odbyt powinien być nasmarowany wazeliną. Następnie przez trzy dni umieszczaj ichtiolowe świece.

Czyszczenie wewnętrzne

Jeśli zdecydujesz się oczyścić kanały swojego psa w bardziej inwazyjny sposób, musisz założyć gumową rękawicę na dłoń, a palce gospodarza i obszar odbytu zwierzęcia powinny być pomazane olejem wazelinowym. Palec wskazujący jest wkładany do odbytu, a duży przytrzymuje skórę umiejscowioną w pobliżu zwieracza. Konieczne jest wywieranie nacisku na obie strony za pomocą lekkich ruchów masujących. Po zakończeniu zabiegu wytrzyj otwór chlorheksydyną, a następnie, jak przy pierwszym czyszczeniu, umieszczamy odbytowe świece ichtiolowe na trzy do czterech dni. Chlorheksydyna doskonale pomaga radzić sobie ze stanem zapalnym, a świece ichtiolowe są najczęściej stosowane w hemoroidach u ludzi, co w pełni tłumaczy ich stosowanie w tym przypadku.

Interwencja chirurgiczna

Przy regularnym zapaleniu gruczołów lub wystąpieniu przetoki, problem musi zostać rozwiązany chirurgicznie. W takim przypadku torby są po prostu usuwane, aby zapobiec dalszym problemom. Operacja jest prosta, a następnego dnia zwierzę poczuje się całkowicie zdrowe. Okres rehabilitacji polega na przyjmowaniu witamin, dodatkowo zaleca się karmienie zwierząt lekkim pokarmem i często chodzimy tak, aby nie musiał znieść, gdy chce opróżnić jelita.

Dieta

Jak wspomniano powyżej, tłuszcze, słone, smażone i ostre powinny być wyłączone z diety swojego zwierzaka. Posiłki powinny być wzbogacone w błonnik, owsiankę, chude mięso lub zbilansowaną suchą żywność. Nie zapominaj, że obowiązkowe uzupełnienie każdej suchej karmy zawsze jest wypełnione miską wody.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze zapobiegające rozwojowi choroby są niezwykle proste:

  • odpowiednia, zbilansowana i zdrowa karma dla zwierząt domowych;
  • regularne i długie spacery z aktywnymi grami i skokami;
  • terminowe leczenie jelit;
  • regularne wizyty u weterynarza na badanie odbytu;
  • pozbycie się robaków.

Oczywiście zawsze łatwiej jest zapobiec wystąpieniu i rozwojowi choroby niż później. Śledź zdrowie swojego zwierzaka, chodź dobrze i karm go prawidłowo, a także starannie dbać o swojego zwierzaka i niech choroba nigdy nie wyprzedzi cię.

Paraanalne gruczoły u psów

Całkiem delikatna, ale jeśli chodzi o zdrowie zwierząt, koniecznym tematem jest zdrowie gruczołów para-odbytu. W większości przypadków właściciele psa nie są świadomi swojej obecności, ale dzieje się tak, dopóki nie rozpocznie się proces zapalny w gruczołach. Stanowi temu towarzyszy szereg objawów i wymaga interwencji specjalisty. Jakie gruczoły paraanalne u psów, jakie jest ich główne zadanie i dlaczego występuje zapalenie?

Jakie są gruczoły paraanalne

Podczas gdy gruczoły nie dają o sobie znać, właściciel zwierząt domowych nawet nie podejrzewa, że ​​czworonożne zwierzę ma je w ogóle. Ale wtedy, gdy pojawia się patologia, trzeba nie tylko poznać ich cechy, ale także zadbać o ten obszar.

Gruczoły paranalne, nazywane są również woreczkami, znajdują się w miejscu, w którym odbyt przechodzi do odbytu. Jest to sparowany organ, który wydziela sekret z indywidualnym, specyficznym zapachem. Dzięki niemu psy wiedzą, kto tu był niedawno, oznaczyć swoje terytorium, odstraszyć wrogów i przyciągnąć potencjalnych kawalerów.

Sekret jest podświetlony podczas odchodów, zmieszany z kałem. Ale dzieje się tak, gdy układ trawienny zwierzęcia i jelita funkcjonują normalnie. Oznacza to, że kał wydobywa z torebki tajemnicę, a przy każdym akcie wypróżniania są one opróżniane z zawartości.

Wiele psów nie ma trudności z pracą gruczołów para-odbytu przez całe życie, ale niektóre zwierzęta mają problemy - worki zostają zatkane zawartością, organizm zwierzęcia nie może sam ich oczyścić, dyskomfort i ryzyko wystąpienia wszelkiego rodzaju komplikacji. Co prowadzi do takich komplikacji?

Dlaczego gruczoły ulegają stanom zapalnym

Kiedy sekret z worka para-przewodowego nie zostanie usunięty, proces rozkładu zachodzi w gruczołach iw takim środowisku patogenna bakteria zaczyna się szybko namnażać. Istnieje wiele przyczyn tego patologicznego zjawiska:

  • zwierzę domowe prowadzi nisko-aktywny tryb życia;
  • pies ma genetyczną predyspozycję do choroby;
  • osłabiony układ odpornościowy;
  • okres ciąży;
  • przypadkowe, zbyt częste krycie;
  • pies został ranny;
  • obecność zaburzeń ruchu jelit spowodowanych niedożywieniem (jeśli pies spożywa półprodukty złej jakości, zjada dużo kości itp.);
  • nieprzestrzeganie zasad higieny indywidualnej zwierzęcia.

Bez względu na to, co doprowadziło do zakłócenia gruczołów para-odbytu, objawy kliniczne naruszeń będą równie przeszkadzać zwierzęciu.

Etapy procesu zapalnego

Zapalenie rozwija się etapami, powodując coraz wyraźniejsze oznaki patologii:

  • jest naruszenie naturalnego odpływu;
  • duża ilość wydzielniczego płynu gromadzi się w gruczołach okołopłucznych;
  • stopniowo konsystencja tajemnicy gęstnieje;
  • tkanki woreczków ulegają stanom zapalnym, powodując dyskomfort i ból;
  • dotknięta powierzchnia staje się doskonałą pożywką dla żywotnej aktywności drobnoustrojów chorobotwórczych;
  • z powodu wtórnej mikroflory, proces zapalny ulega nasileniu, prowadząc do powstania ropnego wysięku i ropnia;
  • kiedy ropnie przerywają się, przetoka formy.

Takim zmianom towarzyszą inne zjawiska patologiczne, a właściciel powinien jak najszybciej zwrócić uwagę na stan zwierzaka.

Symptomatologia patologii

Nasilenie objawów procesu zapalnego w gruczołach okołopłucnych zależy od stopnia uszkodzenia:

  1. I stopień - pies obawia się swędzenia, grzebienie okolicy odbytu. Sekret jest przydzielany w niewielkiej ilości, jego kolor zmienia się od jasnego przeźroczystego do wodnistobiałego lub żółtawego.
  2. II stopień - sekret staje się jeszcze mniej, charakteryzuje się gęstą konsystencją. Objawy są uzupełnione innymi objawami - rozwija się łysienie (utrata sierści), a wysypka pojawia się w postaci krost i pęcherzyków na skórze wewnętrznej części uda. Zwierzę zaczyna odczuwać sztywność w pasie kończyn dolnych.
  3. Stopień III - sekret pogrubia się do stanu kremowego, staje się jeszcze mniejszy. Ponadto płyn wydzielniczy staje się ciemniejszy pod względem koloru. Manifestuje zespół neurologiczny i swędzenie wzrasta.
  4. Stopień IV - zgodnie z konsystencją, płyn wydzielniczy gruczołu staje się jak glina - gruby, ziarnisty, od ciemnobrązowego do czarnego, obwód miednicy lub połowa ciała paraliżuje.

Ponadto chory ma kilka znaków:

  • Zachowanie zwierzęcia zmienia się - pies może stać się agresywny, następuje zmiana nawyków.
  • Apetyt maleje lub jest całkowicie nieobecny.
  • Bolesność odczuwa się w okolicy odbytu, podstawy ogona oraz między odbytem a jądrami.
  • Skóra i sierść stają się mokre.
  • Patologii towarzyszy hiperkeratoza - przerostowa pieczęć naskórka.
  • Manifestowanie hipestezja - zwiększona wrażliwość.
  • Bolesność na skórze.
  • Nadmierna pigmentacja.
  • Rumień skóry, który objawia się w postaci zaczerwienienia.
  • Powstają przetoki odbytniczo-skórne (zatoki okołoodbytnicze).
  • Na skórze pojawiają się owrzodzenia, obszary erozji.
  • Temperatura rośnie, pojawia się gorączka.
  • Skąpy zwierzak intensywnie przeczesuje bolesny obszar.
  • Obszar odbytu znacznie się powiększa.
  • Bóle spazmatyczne w odbycie.
  • Depresja, depresyjny nastrój, letarg, zmęczenie.

Na samym początku choroby możesz pomóc swojemu zwierzęciu, czyszcząc gruczoły para-odbytu. Podobna procedura jest wykonywana w celach profilaktycznych i gdy zablokowanie gruczołów staje się regularnym zjawiskiem. Ale jak je właściwie wyczyścić?

Czyszczenie paraanałów w domu

Aby wykonać zabieg w domu, musisz kupić w aptece olejki wazelinowe i medyczne sterylne rękawiczki. Najwygodniejszym miejscem do czyszczenia jest łazienka, ponieważ płyn wydzielniczy ma bardzo nieprzyjemny zapach i może dostać się na meble. Jeśli dostanie się na tapicerkę, trudno będzie pozbyć się plam, a poza tym powietrze w pomieszczeniu zostanie trwale zepsute.

Powinieneś wprowadzić palec wskazujący w odbyt zwierzęcia i po jego bokach, aby znaleźć gruczołowe formacje, które mają kształt brył. Stosując lekkie ruchy masujące, należy opróżnić zawartość torebek, manipulowanie odbywa się po obu stronach.

Po oczyszczeniu gruczołów para-odbytowych obszar odbytu zwierzęcia należy dokładnie umyć detergentem. Aby uniknąć komplikacji, zaleca się natychmiastowe podanie czopkowi zwierzęcia o działaniu przeciwzapalnym. Takie manipulowanie zaleca się powtórzyć w razie potrzeby.

Należy zauważyć, że ta metoda nie jest odpowiednia dla przedstawicieli małych ras. Ale tutaj możesz zastosować inną metodę czyszczenia - używając sterylnej szmatki. W takim przypadku właściciel nie powinien zapominać o własnej higienie, najpierw zakładając rękawiczki medyczne.

Delikatnie dociśnij serwetkę do odbytu i delikatnie ściśnij (dociśnij) obszar odbytu. Ta metoda może wydawać się prostsza w porównaniu z pierwszą, jednak nie zawsze jest możliwe osiągnięcie pożądanego rezultatu, szczególnie w przypadku skondensowanej cieczy gruczołowej.

Jeśli mówimy o częstotliwości oczyszczania, to decyzja jest podejmowana indywidualnie - wystarczy, aby jeden pies czyścił gruczoły para-odbytowe co sześć miesięcy, drugi nie jest wystarczający, a manipulacja odbywa się co miesiąc, a nawet częściej.

Interesujące jest czytanie o mastitis i zapaleniu trzustki u psów.

Jak leczy się zapalenie paraanal?

Jeśli proces zapalny nie jest intensywny, można poradzić sobie samemu, ale jeśli choroba jest w stanie zaniedbania, nie można obejść się bez pomocy weterynarza. Co więcej, nawet jeśli czyszczenie zakończyło się powodzeniem, możesz również skontaktować się z weterynarzem, aby dowiedzieć się, dlaczego gruczoły nie mogą funkcjonować samodzielnie.

Przy tej dolegliwości nie stosuje się konkretnych metod laboratoryjnych, aby ustalić diagnozę, wystarczy sprawdzić chorego psa i zbadać obszar patologii. Terapia medyczna zapalenia gruczołów para-odbytu obejmuje następujące manipulacje i techniki:

  • mechaniczne oczyszczanie przeszkód w gruczołach;
  • mycie zatok;
  • wprowadzenie środków przeciwbakteryjnych (są one umieszczone w zatokach, w tym przypadku skutecznym środkiem jest cefaleksyna), terapia może trwać od 5 do 15 dni;
  • można podać czopki do podawania doodbytniczego, na przykład, ichtiol;
  • czasami zalecamy blokowanie Novocaina antybiotykami;
  • regularne monitorowanie i stosowanie interwencji w profilaktyce wtórnej.

Przy silnym bólu możliwe jest stosowanie miejscowych środków znieczulających i środków o działaniu uspokajającym. Jeżeli zatkane gruczoły są oczyszczone, w których nie ma stanu zapalnego, nie stosuje się żadnych środków znieczulających.

Jeśli utworzyły się ropnie, można wykonać nakłucia i wypłukanie tkanek z rany. W tym celu pies jest odsączany, a tkanki są płukane roztworem fizjologicznym i łagodnym środkiem dezynfekującym. Gdy ropień jest zamknięty, zalecana jest kuracja wilgotnych gorących okładów, która jest wykonywana przed dojrzewaniem ropnia. Następnie weterynarz otwiera i oczyszcza.

Ciężkie stany patologiczne wymagają operacji. W tej sytuacji nazywa się resekcja gruczołów para-odbytu, zwana saclectomy. Naturalnie taka manipulacja jest przeprowadzana w skrajnych przypadkach, gdy dochodzi do częstych nawrotów, a właściciele muszą czyścić co 5-7 dni.

Sama Sakulektomia nie jest operacją o dużej złożoności. Chirurg wykonuje 2 nacięcia powyżej gruczołów, przez które je usuwa i odcina. Ponieważ tkanka odbytnicy i pierścień odbytu nie są zakłócane, po 24 godzinach zwierzę może samodzielnie chodzić "duże". Wraca do swojego zwykłego życia, może pić, jeść, bawić się, jak zwykle.

Aby zapobiec zwichnięciom, konieczne jest dostosowanie żywienia czworonożnego przyjaciela - aby dać mu jedzenie, które jest łatwo trawione, a często bierze się na spacer, jest to niezwykle ważne dla wyzdrowienia - pies nie powinien znosić chęci opróżniania przez długi czas.

Zapobieganie blokowaniu gruczołów paraanalowych

Oczywiście w niektórych przypadkach niemożliwe jest uniknięcie takiej patologii, ale w większości przypadków wystarczy obserwować środki zapobiegawcze, aby nigdy nie wiedzieć, jak wyczyścić tajne torby swojego zwierzaka:

  • częściej spacerując z psem, doprowadzi to do tego, że gruczoły zostaną normalnie wyczyszczone;
  • konieczne jest, aby dbać o aktywność zwierząt domowych, często dają mu wysiłek fizyczny;
  • Innym ważnym aspektem - prawidłowe odżywianie, nadmiar żywności białkowej może prowadzić do trudnych wypróżnień, powinno być naruszeniem opróżniania - biegunki lub zaparcia; Aby poprawić trawienie, pies potrzebuje błonnika.

Zapalenie gruczołów paraanalnych jest raczej nieprzyjemnym zjawiskiem, jednak jeśli będziesz szukał pomocy medycznej w odpowiednim czasie, nie wpłynie to znacząco na zdrowie zwierzęcia. Bardzo ważne jest, aby dbać o swojego czworonożnego przyjaciela i, jeśli to konieczne, przeprowadzić wymagane czyszczenie, to uratuje zwierzę od nieprzyjemnych wrażeń i możliwych komplikacji.

Czytaj Więcej O Psach

Czy pies może mieć wieprzowinę?

Karmienie Bardzo często właściciele zwierząt domowych pytają: czy pies może mieć wieprzowinę?Wszyscy wiedzą, że wilki były odległymi przodkami psa. I nie wybrali tego, co jedzą. Kto został złapany - to i zjadł.

LoveGav

Karmienie Strona o psach!WyszukajDołącz terazAktywnie omawiany Irina nagrywa puszyste kulki, podobne do małych niedźwiadków - szczenięta owczarka niemieckiego w wieku 1,5 miesiąca Alina do sekretnych sekretów Devochkina. Jarzmo yorkshire terriera - to, co musisz wiedzieć Irina yankina do nagrania Training Yorkshire Terrier Larissa, aby nagrać szkolenie Yorkshire terrier Margarita nagrywa szkolenie Yorkshire Terrier<