Karmienie

Standard rasy dla systemu międzynarodowego

Międzynarodowy System Kynologiczny FCI i Mistrz RKF stosują się do tego samego przepisu dotyczącego standardów rasy dla wszystkich ras psów. Ten standard mastifa tybetańskiego jest uważany za jedyny właściwy dla uzyskania potomstwa hodowlanego. Tylko na jego podstawie można hodować psy. Kryteria są szacunkowe z wystaw i pokazów plemiennych. W oficjalnym standardzie mastifu tybetańskiego RKF, ostatnia zmiana została wprowadzona w 2004 r. 4 kwietnia po ich zatwierdzeniu w FTsI 24 marca.

Ogólne postanowienia standardu Mastif tybetański

Zgodnie z klasyfikacją rasa należy do drugiej grupy, do której zalicza się psy pasterskie, górskie i szwajcarskie, a także wszystkie sznaucery i pinczery. W tej klasyfikacji, dla wszystkich przedstawicieli gatunku, standard rasy mastifa tybetańskiego przewiduje osobną sekcję nr 2 - molossi, a w niej podsekcję 2.2 - psy górskie, które nie wymagają testów roboczych do przyjęcia do hodowli.

Do Khyi (do-chy lub do-hi);

Tibetdogge (tybetański pies);

Tybetański pies rockowy (tybetański Moloss);

Pies tybetański (mastif tybetański).

Krajem, w którym pojawiły się pierwsze rasowe mastify tybetańskie, było królestwo tybetańskie, obecnie część Chińskiej Republiki Ludowej jako region autonomiczny.

Zgodnie z przeznaczeniem przedstawiciele tej rasy początkowo służyli jako pasterze, psy stróżujące i psy stróżujące. W nowoczesnym standardzie Mastif tybetański typu europejskiego, oprócz powyższego, jest również uważany za psa towarzysza, w związku z którym jego stosunek do ludzi jest testowany na wystawach. Pies nie powinien wykazywać agresji i zachowywać się odpowiednio i życzliwie w stosunku do osoby, jeśli tylko właściciel i jego rodzina nie są w niebezpieczeństwie.

Ogólne kryteria standardu Mastif tybetański dla wszystkich członków rasy Ogólne parametry Mastifa tybetańskiego zgodnie ze standardem FCI dotyczą wzrostu, budowy, podstawowych proporcji, charakteru i dymorfizmu płciowego psa. Reszta rasy podzielona jest na dwa podgatunki - długie włosy i gładkie włosy. Zgodnie ze wszystkimi kryteriami oceny, gładko owłosiony mastif tybetański ma takie same parametry jak klasyczni przedstawiciele rasy i różni się tylko długością sierści.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to potężny, dobrze zbudowany pies o proporcjonalnym ciele i mocnych kościach. Ogólne wrażenie to mocna, silna, silna, harmonijna sylwetka. Dymorfizm płciowy jest wyraźny. Suki 5-7 cm poniżej w kłębie, o jaśniejszej głowie i kościach. Wzrost samców waha się od 66 do 75 cm, samice od 61 do 68 cm.

Rasa jako całość charakteryzuje się bardzo pięknymi kształtami głów. Kufa jest szeroka, nie zwężona do płata nosa. Co ciekawe, oczy mastifa tybetańskiego powinny być brązowe (brązowe) lub ciemnobrązowe zgodnie ze standardem, a jasnobrązowy i bursztynowy należy uznać za wadę, a inne kolory należy uznać za rodowód.

Kolor mastif tybetański typ europejski i azjatycki

Populacja tej rasy molossian w Europie i Azji ma szeroką gamę kolorów. Niektóre z nich nie są uznawane przez FCI. Na przykład biały tybetański mastiff nie jest rzadko spotykany nawet w Chinach, jednak zgodnie ze standardem Międzynarodowego Stowarzyszenia Kynologicznego nie nadaje się do hodowli. To samo dotyczy tzw. "Sable" kolor wełny, który jest reprezentowany przez niebieski tybetański mastiff i granicy do szarego lub odwrotnie, bliżej do białego.

Standardowy FCI obejmuje: czerwony tybetański mastiff, jako jasny przedstawiciel chińskiego typu i czarnego koloru, który jest próbką klasycznego koloru. Również uważany za standardowy czerwony kolor i złoto. Dozwolone są jasnobrązowe lub złote oczy.

W przeciwieństwie do standardów FCI, istnieją amerykańskie i australijskie standardy tej rasy. Rozpoznają niebieski kolor wełny, występują znaczne odchylenia długości ciała i wielkości psa. Również w wersji amerykańskiej Mastif Tybetański może hodować łysy lub nie mieć charakterystycznej grzywy dla rasy.

Standardowy Mastif Tybetański (Mastif Tybetański)

PAŃSTWO POCHODZENIA: Tybet

DATA PUBLIKACJI OBECNEGO STANDARDU ORYGINALNEGO: 03/24/2004

CEL: Pies jest psem towarzyszem, strażnikiem i strażnikiem.

KLASYFIKACJA FCI: grupa 2 (pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy).
Sekcja 2.2 (psy jak psy pasterskie i górskie).
Bez testu pracowników.

KRÓTKA HISTORIA RASY: Mastif tybetański jest najstarszą działającą rasą, która w starożytności służyła nomadom z gór himalajskich i klasztorów tybetańskich jako strażnik i strażnik. Od pierwszych wzmianek w starożytności rasa ta zawsze była otoczona mitami i legendami. Arystoteles (384 - 322 pne), Marco Polo, w swoich słynnych notatkach dotyczących podróży do Azji w 1271 r., A także wszystkie inne historyczne zapiski, gloryfikuje naturalną siłę i moc tybetańskich mastifów, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Nawet kora tybetańska jest uważana za wyjątkowy i bardzo wartościowy znak rasy. Najsłynniejsi znawcy przeszłości, tacy jak Martin, Jaatt, Menen, Beckmann, Sieber, a także Strebel i Bilandt, zafascynowani pochodzeniem i miejscem tybetańskiego mastifa w kulturze tybetańskiej, intensywnie angażowali się w jego badania. Jest opinia. Że mastif tybetański jest przodkiem wszystkich ras należących do grupy molosów. Pierwszym znanym tybetańskim mastifem, który dotarł do zachodnich wybrzeży, był pies wysłany w 1847 roku przez Lorda Hardinga (który później został wice-królem Indii) do królowej Wiktorii. Później, w latach 80-tych XIX wieku, Euard 7 (przyszły książę Walii) zabrał ze sobą dwa psy do Anglii. W 1898 r. Oficjalnie zarejestrowane potomstwo tybetańskiego mastifa pojawiło się w berlińskim zoo.

WRAŻENIE OGÓLNE: Potężny, ciężki, dobrze zbudowany pies o rozwiniętych kościach. Imponujące, o ważnym i niezwykle poważnym wyrazie oczu. Łączy majestatyczną siłę, moc i wytrzymałość; zdolny do pracy w każdych warunkach klimatycznych. Dojrzewa powoli: suki - w wieku 2 - 3 lat, mężczyźni nie wcześniej niż 4 lata.

PODSTAWOWE PROPORCJE:
> Długość czaszki, mierzona od grzbietu potylicznego do przejścia od czoła do kufy, jest równa długości kufy mierzonej od przejścia do czubka nosa, ale kufa może być nieco krótsza.
> Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Niezależny. Niezawodny obrońca. Wymaga szacunku dla siebie. Najbardziej oddany swojej rodzinie i jego terytorium.

GŁOWA: Szeroka, ciężka, silna. Dorosłe psy mogą mieć kilka fałd od oczu do kącików ust.

REGION MÓZGOWY:
Czaszka: duża, lekko zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona, głęboka. Koniec kufy ma kształt kwadratu.
Wargi: Dobrze rozwinięte, zakrywające dolną szczękę.
Szczęki / zęby: Szczęki są mocne, z idealnym, prawidłowym i pełnym zgryzem nożycowym, tzn. Górne siekacze zachodzą na dolne siekacze i są ustawione pod kątem prostym do szczęki. Ugryzienie jest dozwolone. Zęby są mocno osadzone.
Oczy: Średniej wielkości, wszystkie odcienie leszczyny są możliwe - w zależności od koloru płaszcza, im ciemniej, tym lepiej. Zestaw wystarczająco szeroki, owalny, z lekkim nachyleniem. Powieki ciasno przylegają do gałek ocznych. Oczy są bardzo wyraziste.
Uszy: Średniej wielkości, trójkątne, wiszące, ustawione między poziomem czaszki i oczu, opadające lekko do przodu, blisko głowy. W stanie wzbudzenia wznoszą się. Uszy pokryte są miękkimi, krótkimi włosami.

SZYJA: Mocna, muskularna, łukowata. Zawieszenie jest małe. Włosy na szyi są grube, wystające jak grzyby (u suk - nie tak wyraźne).

TUŁÓW: Mocny.
Grzbiet: Prosto, muskularnie.
Zad: Szeroki, dość płaski.
Klatka piersiowa: wystarczająco głęboka, o umiarkowanej szerokości, ze ściskanymi żebrami, nadającymi klatce piersiowej kształt serca. Część klatki piersiowej sięga łokci.

OGON: Średniej długości. Ustaw wysoko - na poziomie linii górnej części pleców. W straży i w ruchu pies trzyma wysoki ogon, swobodnie rzucony na plecy. Puszysty.

Kończyny
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste, dobrze kątowane, pokryte trwałą wełną na całej powierzchni.
Łokcie: nie wchodzić ani nie wychodzić.
Przedramię: Proste, o mocnej kości.
Śródręcza: mocne, lekko nachylone.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu tylne nogi są równoległe.
Biodra: wystarczająco długie, mocne, z mocnymi, rozwiniętymi mięśniami, ale nie obrzęknięte.
Stawy kolanowe: dobrze zakrzywione.
Staw skokowy: mocny, nisko osadzony.
Wilcze pazury: opcjonalnie.
Łapy: dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte, bardzo puszyste między zakrzywionymi, łukowatymi palcami.

ALLURE / MOVEMENT: Ruch jest mocny, ale zawsze lekki i elastyczny: z dobrą siłą i zasięgiem. Wraz ze wzrostem prędkości istnieje tendencja do uruchamiania "obok siebie". Podczas jazdy w spokojnym tempie, chód sprawia wrażenie mierzonego i niespiesznego. Pies może łatwo i naturalnie pokonywać znaczne odległości, zachowując przy tym duży zapas witalności.

POKRYWA WEŁNY
POKROWIEC NA WŁOS: Jakość wełny jest ważniejsza niż jej ilość. Sierść jest twarda, gruba, włosy pokrywające nie są zbyt długie, podszewka jest gęsta i raczej falista w chłodne dni, staje się rzadsza w ciepłych miesiącach. Mężczyźni mają znacznie więcej wełny niż suki. Wełna jest cienka, ale twarda, prosta, opadająca za ciałem, nie jedwabista, nie kręcona i nie falująca. Na szyi i ramionach gęsta warstwa wełny tworzy grzywę. Ogon jest puszysty, tylne nogi w tylnej górnej części są również puszyste.

KOLOR: nasycony czarny (z oparzeniami i bez); niebieski (z oparzeniami i bez), złoty (od nasyconego płowego do ciemnoczerwonego), sable. Wszystkie kolory powinny być tak czyste, jak to możliwe. Kolor odcieni pochodzi od bogatego kasztana do jaśniejszych odcieni. Dozwolona biała plama na klatce piersiowej. Dopuszczalne są również minimalne białe plamy na łapach. Często są oparzenia nad oczami, w dolnej części nóg i na końcu ogona. Carrion na twarzy; piękne oznaczenia wokół oczu są tolerowane.

WZROST:
Wysokość w kłębie: dla mężczyzn: minimum 66 cm (26 cali)
suki: co najmniej 61 cm (24 cale).

DEFEKTY: Każde odchylenie od powyższych punktów jest uważane za wadę, której stopień zależy od tego, jak bardzo różni się od normy.

WADY:
* Fizyczna niezgodność z uzgodnionym standardem.
* Głowa jest lekka lub mocno pomarszczona.
* Wiszące usta.
* Wyraźne zawieszenie.
* Duże i / lub nisko osadzone uszy.
* Jasne oczy, szeroko otwarte oczy.
* Brak pigmentu, szczególnie w nosie.
* Żeberka.
* Ogon mocno zwinięty nad biodrami.
* Ciężkie, ograniczone ruchy.
* Wysokość poniżej dopuszczalnego minimum (błąd 2 cm).

WADY DYSKWALIFIKACYJNE:
* Agresywny lub nadmiernie nieśmiały.
* Przekąska lub przekroczenie ust.
* Kolor innego koloru niż powyższe uzgodnione odcienie, na przykład biały, kremowy, szary, brązowy (wątroba), liliowy, sable, pręgowany, pstrokaty.

Pies z widocznymi odchyleniami od standardu fizycznego lub behawioralnego podlega dyskwalifikacji.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Ten zmieniony i zmieniony standard rasy wchodzi w życie we wrześniu 2004 r.

Mastif tybetański rasy standard FCI-RKF Champion nr 230 / 02.04.2004 /

STANDARD RASY FCI № 230 / 02.04.2004 /

(TYBETAŃSKI MASTIFF)

PAŃSTWO POCHODZENIA: Tybet.

DATA PUBLIKACJI ISTNIEJĄCEGO STANDARDU ORGANICZNEGO: 24.03.2004.

CEL: Pies jest psem towarzyszem, strażnikiem i strażnikiem.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 (Pinchers and Schnauzers, Molossy, Swiss Herding dogs i inne rasy).

Sekcja 2.2 (psy jak Molosy i psy pasterskie).

Bez testu pracowników.

KRÓTKA HISTORIA RASY: Mastif tybetański (Do-Hee) jest najstarszą działającą rasą, która w starożytności służyła nomadom z gór himalajskich i klasztorów tybetańskich jako strażnik i strażnik. Od pierwszych wzmianek, w starożytności, rasa ta zawsze była otoczona mitami i legendami. Arystoteles (384 - 322 pne), Marco Polo, w swoich słynnych notatkach dotyczących podróży do Azji w 1271 r., A także wszystkie inne historyczne kroniki gloryfikują fizyczną i psychiczną siłę i moc naturalnych tybetańskich mastifów. Nawet tybetańska kora mastiffa jest uważana za wyjątkowy i bardzo wartościowy znak rasy. Najsłynniejsi znawcy przeszłości, tacy jak Martin, Yuat, Mignin, Beckmann, Sieber, a także Strebel i Bilandt, zafascynowani pochodzeniem i miejscem tybetańskiego mastifa w tybetańskiej kulturze, intensywnie angażowali się w jego badania. Uważa się, że mastif tybetański jest przodkiem wszystkich skał należących do grupy molosów. Pierwszym znanym tybetańskim mastifem, który dotarł do zachodnich wybrzeży, był pies wysłany w 1847 roku przez Lorda Hardinga (który później został wice-królem Indii) do królowej Wiktorii. Później, w latach 80-tych XIX wieku, Edward VII (przyszły książę Walii) zabrał ze sobą dwa psy do Anglii. W 1898 r. Oficjalnie zarejestrowane potomstwo tybetańskiego mastifa pojawiło się w berlińskim zoo.

WRAŻENIE OGÓLNE: Potężny, ciężki, dobrze zbudowany pies o rozwiniętych kościach. Ekspresyjny, o ważnym i niezwykle poważnym wyrazie oczu. Łączy majestatyczną siłę, moc i wytrzymałość; zdolny do pracy w każdych warunkach klimatycznych. Pełną formację osiąga się powoli: kobiety - w ciągu 2 - 3 lat, mężczyźni nie wcześniej niż 4 lata.

Długość czaszki, mierzona od szyi do stopy, jest równa długości kufy od stopy do czubka nosa. Ale kufa może być trochę krótsza.

Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

ZACHOWANIE / TEMPERAMENT: Niezależny. Niezawodny obrońca. Wymaga szacunku dla siebie. Maksymalnie poświęcony jego rodzinie i jego terytorium.

GŁOWA: Szeroka, ciężka, silna. Dorosłe psy mogą mieć zmarszczki od linii nad oczami aż do kącika ust.

Czaszka: duża, lekko zaokrąglona, ​​z wyraźnym guzkiem potylicznym.

Stop: wyraźny.

Nos: Szeroki, tak ciemny, jak to możliwe w zależności od koloru, z dobrze rozwartymi nozdrzami.

Kufa: dość szeroka, dobrze wypełniona i głęboka. Koniec kufy jest kwadratowy.

Wargi: Dobrze rozwinięte i zamykające dolną szczękę.

Szczęki / zęby: Szczęki mocne z doskonałym, prawidłowym i pełnym zgryzem nożycowym, tzn. górne siekacze ciasno wchodzą do dolnych siekaczy i stoją pionowo w szczękach. Zgryz prosty jest akceptowalny. Zęby są napięte.

Oczy: Średniej wielkości, każdy brązowy odcień lub zgodnie z kolorem sierści, ciemniejsze preferowane. Dobrze ustawione, owalne i lekko ukośne. Powieki przylegające do gałki ocznej. Z wyrazem godności.

Uszy: Średniej wielkości, trójkątne, wiszące, ustawione między poziomem czaszki i oczu, opadające lekko do przodu, blisko głowy. W stanie wzbudzenia wznoszą się. Uszy pokryte są miękkimi, krótkimi włosami.

SZYJA: Mocna, muskularna, z wyraźnym karkiem. Zawieszenie jest małe. Włosy na szyi są grube, wystające, tworzą grzywę, u suk - nie tak wyraźne.

Grzbiet: Prosto, muskularnie.

Zad: szeroki i dość poziomy.

Klatka piersiowa: dość głęboka, o umiarkowanej szerokości, z zaokrąglonymi żebrami u góry, nadająca klatce piersiowej kształt serca. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona poniżej łokci.

OGON: Średniej długości. Ustaw wysoko na górnej linii grzbietu. W straży i w ruchu pies trzyma wysoki ogon, swobodnie rzucony na plecy. Puszysty.

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste, o dobrych kątach, pokryte gęstą sierścią na całej powierzchni.

Łopatki: dobrze nachylone, muskularne.

Łokcie: nie wróciły ani nie wypłynęły.

Przedramię: Prosto. Z mocnymi kośćmi.

Śródręcza: mocne, lekko nachylone.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu, równoległe.

Uda: Całkiem długie, mocne, z obszernymi, silnymi, ale nie wypukłymi mięśniami.

Staw kolanowy: dobrze zdefiniowany.

Staw skokowy: mocny, nisko osadzony.

Wilgotne pazury do woli.

PAWS: Dość duży, mocny, zaokrąglony i zwarty, z gęstymi włosami między dobrze wysklepionymi palcami.

CHÓD / RUCH: Mocny, ale zawsze lekki i sprężysty: z dobrym zasięgiem i naciskaniem. Zwiększenie prędkości sprawia, że ​​nogi są bliżej linii środkowej. W kroku wygląda bardzo niespiesznie. Potrafi poruszać się na różnych płaskorzeźbach terenu, wykazując jednocześnie wytrzymałość i zwinność.

SZATA: Jakość wełny jest ważniejsza niż ilość. Płaszcz jest gruby, gruby, wierzchnia warstwa nie jest zbyt długa, z grubym podszerstkiem w zimnych porach roku, staje się rzadka w cieplejszych miesiącach. Mężczyźni mają więcej włosów niż suki. Włosy są cienkie, ale szorstkie, proste i wystające. Nigdy nie jedwabiste, nie kręcone ani nie falujące. Szyja i ramiona pokryte są obficie włosami, co daje uczucie grzywy. Ogon jest puszysty i dobrze przykryty włosami; tylne nogi z tyłu góry z upierzeniem.

UMASZCZENIE: Głęboka czerń, z oznakowaniem lub bez; niebieski, z oznaczeniami lub bez; złoty, od bogatego płowy do ciemnoczerwonego, sable. Wszystkie kolory jako czyste odcienie, jak to możliwe. Kolor pochodzi z bogatego kasztana do jasnego odcienia. Biała gwiazdka na klatce piersiowej jest dopuszczalna. Minimalna ilość bieli na łapach jest akceptowalna. Opalenizny znajdują się nad oczami, na kończynach dolnych i spodniej stronie ogona. Plamy na twarzy; Okulary do oczu są dopuszczalne.

Wysokość w kłębie: dla mężczyzn: minimum 66 cm (26 cali)

suki: co najmniej 61 cm (24 cale).

WADY / WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższych przepisów należy uznać za niekorzystne, a powaga, z jaką ten niedobór powinien zostać oceniony, powinna być proporcjonalna do ciężkości, a także wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa.

Brak kondycji fizycznej i formy.

Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.

Duże i / lub nisko osadzone uszy.

Jasne oczy lub przeszywający wyraz.

Słaba pigmentacja, zwłaszcza nosa.

Ogon w ciasnym kółku, leżący na udzie.

Nadmierne lub wyprostowane rogi tylnych kończyn.

Wysokość poniżej minimum w granicach 2 cm.

Agresja lub tchórzostwo.

Przekrój głowy lub przodozgryz.

Inne kolory, z wyjątkiem wyżej wymienionych, takie jak biały, kremowy, szary, wątrobiany, liliowy, pręgowany, plamisty.

Każdy pies wyraźnie wykazujący zaburzenia fizyczne lub behawioralne musi zostać zdyskwalifikowany.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Mastif tybetański: jak wychować potężnego olbrzyma

Mastify tybetańskie są uważane za jedną z najrzadszych ras psów na świecie. Psy rdzenne - wielkie znalezisko, które nie jest przeznaczone dla wszystkich. Są odporni, silni i nieustraszeni, a ich historia owiana jest tajemnicą i legendami. I to pomimo faktu, że w ich ojczyźnie, w górach, ci niedźwiedzie jak olbrzymy zajmują się bardzo prozaicznym biznesem - strzegą domów, klasztorów i bydła.

Wiele stuleci temu pomocnicy pojawili się wśród himalajskich plemion koczowniczych - wielkich psów pracujących, wspomnianych zarówno w Arystotelesie, jak iw słynnym podróżniku Marco Polo. Wszyscy, którzy mieli szczęście spotkać się z mastifem tybetańskim, osobiście gloryfikowali jego moc i wytrzymałość. A nawet szczekanie - wydawało się, absolutnie zwyczajne, piesek - otrzymało najwyższą pochwałę. Nawet dziś głos Tybetańczyków uważany jest za jeden z najbardziej znaczących znaków czystości rasy. Jest głęboki, dźwięczny, basowy i aksamitny.

Charakterystyka rasy

Liczne legendy mówią, że rdzenny przedstawiciel skały był tak wysoki, jak potężny osioł i był tak zły, że nawet tygrys nie mógł walczyć z jego zapałem. Ale wizerunek współczesnego mastifa tybetańskiego jest niezgodny z faktem, że jesteśmy promowani przez legendy. Dzisiejsi Tybetańczycy to wielkie futrzaste "niedźwiedzie", które nienawidzą samotności, uwielbiają bawić się z ludzkimi dziećmi.

  • Waga. Może osiągnąć 65 kg. Dziewczęta mają mniejszą masę ciała - około 55 kg.
  • Wzrost W kłębie samce zgodnie ze standardem rasy muszą mieć co najmniej 66 cm, u samic dolny limit normalny to 61 cm.
  • Kolor Wełna prawdziwych Tybetańczyków może różnić się znacznie kolorem. Z reguły jest czarny z charakterystycznymi oparzeniami czerwieni. Biała gwiazdka na klatce piersiowej jest uznawana za akceptowalną. Mastif może świecić złotem, mieć szary podszerstek lub być całkowicie czerwony.
  • Długość życia. Mastif tybetański żyje średnio około 14 lat. Rasy aborygenów żyją często w wieku 17-18 lat, ale odmiany hodowlane nie mogą się pochwalić taką długością życia - żyją z reguły do ​​11-12 lat.
  • Postać. Wielkość mastifa tybetańskiego wzbudza strach. W rzeczywistości te psy są uważane za jednego z najbardziej przyjaznych przedstawicieli świata psów. Są właścicielami kontrowersyjnej natury. Z jednej strony kochają swojego mistrza. Z drugiej strony nie zawsze są gotowi się pod nim ugiąć, wykonując polecenia. Pies cyrkowy na pewno nie wyjdzie z Tybetu, bez względu na to, jak utalentowany jest ten nauczyciel.
  • Intelekt Początkowo psy były "naostrzone" pod ochroną, dlatego nie są obdarzone wysoką inteligencją od urodzenia. Ale dokładnie znają powierzony im biznes, intuicyjnie czują się kim są i kim są obcy.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Własność tych psów jest wchłaniana z mlekiem matki. Nie trzeba ich uczyć, aby chronić dom, w którym żyją - znają to zadanie i wykonują je doskonale bez żadnej ubioru. Rzadko zdarza się spieszyć z właścicielami i ich rodzinami. Nie można utrzymać takiego giganta na łańcuchu, powinien on mieć swobodny dostęp do swoich zasobów, możliwość wyboru najbardziej odpowiedniego punktu widzenia terytorium.

Standard rasy

Powierzchowność starożytnej rasy można nazwać wyjątkową. Obojętne, patrząc na to piękno, nie będzie nikogo. Czasami wydaje się, że to wcale nie jest pies, ale mieszanina lwa z bujną grzywą i niedźwiedzia o gęstych długich włosach. Więcej informacji na temat zewnętrznego standardu rasy powiesz do stołu.

Tabela - standard rasy mastifów tybetańskich

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy mastifów tybetańskich pochodzi od koczowniczych plemion zamieszkujących tereny górskie i podgórze Himalajów. Pierwsi właściciele nazywali swoje psy Do-khyi, co dosłownie oznacza "pies na łańcuchu". W noc niedźwiedziowatych psów postanowiono puścić smycz, dając im możliwość biegania po ich posiadłościach. Popularyzacja rasy rozpoczęła się stosunkowo niedawno - w latach 70. ubiegłego wieku. Po pierwsze, psy podbiły Wielką Brytanię, a po kolejnych 100 latach powstała ich dostawa do Wielkiej Brytanii. Główne kamienie milowe w historii rasy przedstawiono w tabeli.

Tabela - symboliczne daty w historii rozwoju mastifa tybetańskiego

Czy wiesz, że...

Mastif tybetański nie tylko wygląda przerażająco - zdarzają się przypadki, gdy pies stróżujący bił się w śnieżną panterę, nie wspominając już o wilkach. Legenda głosi, że sam Budda był jednym z pierwszych właścicieli takiego psa. Tybetańczycy wcale nie boją się kaprysów natury. Nie boją się śniegu, letniego upału czy przenikliwego zimna. Ich tajemnicą jest gruby miękki podkład i gruby wierzchni płaszcz, który służy jako niezawodny pancerz z zewnętrznych wpływów atmosferycznych.

  • Pies z annałów. Istnienie Tybetańczyków jest wymienione w zapisach starożytnych historyków. Zgodnie z zeznaniami, psy te były aktywnie hodowane w starożytnej Grecji i Asyrii. Ich głównym zadaniem były funkcje strażnicze. Ponadto, czworonożni strażnicy często brali udział w walkach gladiatorów.
  • Za granicą. Kiedy mastif tybetański znajduje się na terytorium, które powierzono mu w celu ochrony, lepiej, aby obcy nie przeszedł. Ale gdy tylko pies opuszcza swoje granice, staje się zupełnie "nie dbający" o obcych. W świecie zachowuje się spokojnie, spokojnie, a nawet obojętnie, jakby nic, prócz mistrza, w tej chwili nie miało żadnego znaczenia.
  • Potrzeba lidera. Ta rasa potrzebuje silnego i pewnego lidera. Posłuszeństwo wobec psa i tak nie jest na najwyższym poziomie. A jeśli podźwignie go łagodna osoba, wtedy nic dobrego z tego nie wyniknie. Pies musi widzieć w swoim właścicielu absolutnego lidera. Dopiero wtedy zaczyna go szanować, zdaje sobie sprawę, że główną rzeczą w domu jest istota o prostych nogach, a nie czworonożny zwierzak.
  • Przodek. Mastif tybetański jest protoplastorem wszystkich ras psów molosów, które istnieją dziś na planecie. Należą do nich psy pasterskie, w kształcie psa, walki i stada. Jest to tylko opinia, która nie jest poparta faktami historycznymi. Jednak wielu naukowców zgadza się z tym założeniem.
  • Wagi ciężkiej. W 2014 roku ustalono najcięższego przedstawiciela rasy, jego waga wynosiła 104 kg. Obecnie treserzy psów i naukowcy starają się ułatwić życie Tybetańczykom, aby zmniejszyć ich standardową wagę. Ze względu na dużą masę ciała, psy często doświadczają problemów ze stawami, które po prostu nie są w stanie wytrzymać masy ciała.

Odmiany

Chińscy eksperci od psów pewnie dzielą mastify tybetańskie na dwie odmiany - pre-chi i collet-chi. Na orientalnych wystawach są oceniane inaczej - w zależności od typu, do którego należą. W Europie Zachodniej podział ten jest uproszczony. Tabela wyjaśnia różnice między C-chi i Collet-chi, wskazując ich główne cechy.

Tabela - chińskie odmiany Tybetańczyków

W Chinach istnieje powiedzenie na temat: "Nawet najlepszy pre-hee jest najgorszym collet-hee." Oczywiście, jakiego rodzaju mieszkańcy Wschodu cenią więcej.

Treść i żywienie

Osobliwością mastifów tybetańskich w wieku szczeniąt jest dostrzegalna bezwładność. Nie spieszą się bez końca, jak inne dzieci, nie wykazują dużej aktywności. Te psy mają dużą wysokość i wagę, więc energia szczeniaka jest wydawana na gry w najmniejszym stopniu. Wiele z tego wydano na przekształcenie futrzanej piłki w poważnego misia z inteligentnymi, skupionymi oczami. Więc nie martw się, jeśli cipka śpi dużo, czasem nawet bez przerwy.

  • Opieka nad płaszczem. Tybetańczycy wyniszczają silnie, to cecha tej rasy. Jednak łatwo jest zadbać o ich wełniany płaszcz. Pielęgnacja dla psów nie jest wymagana. Wystarczy dwa lub trzy razy w tygodniu, aby roztrzepać podszerstek, potraktować psa witaminami na wełnę. Po przezwyciężeniu okresu linienia regularność pielęgnacji może zostać zredukowana do raz w tygodniu.
  • Procedury kąpieli. Podczas kąpieli mastif tybetański potrzebuje nie więcej niż raz na trzy miesiące. Jeśli jesteś właścicielem psa wystawowego, będziesz musiał częściej go kąpać, a po zabiegach kąpielowych konieczne jest osuszenie psa lub suki suszarką do włosów. Odbywa się to w połączeniu z czesaniem. Przepływ gorącego powietrza skierowany jest na płaszcz. Więc możesz osiągnąć pompę wełny, zmieniając stróża w eleganckiego przedstawiciela tego rodzaju.
  • Opieka nad pazurami i oczami. Pazury psów nie wymagają dodatkowych zabiegów, zwierzę miażdży je samodzielnie, zgodnie z harmonogramem chodzenia. Ale trzeba czyścić oczy raz w tygodniu za pomocą wacika zanurzonego w słabym roztworze naparu do herbaty.
  • Spis treści. Możesz zatrzymać puszyste dziecko, które wkrótce zmieni się w giganta, albo w mieszkaniu miejskim, albo w prywatnym domu. Pożądane - bezpośrednio w budynku, ale nie na ulicy. Ale jednocześnie pies powinien otrzymywać codzienne spacery dwa razy dziennie. Właściciele apartamentów powinni mieć świadomość, że najstarsza i największa rasa psów nie będzie w stanie czuć się komfortowo w "Chruszczow". Te psy potrzebują przestrzeni i przestrzeni.

Dieta

Lu Liang - hodowca, znana na całym światowym sprzedaży szczeniąt chińskiego potentata - zaleca karmienie Mastif tybetański jakości wołowinę bez smug, owoce morza przysmaki. Ale jeśli nie masz takiej możliwości, zbuduj dietę swojego zwierzaka, opartą na stole.

Tabela - Zasady karmienia szczeniaka mastifa tybetańskiego

Jedzenie jako szczenięta nie jest odpowiednie. Może być stopniowo wprowadzane do diety w dojrzałym wieku. Najpierw mieszając go z naturalną żywnością, a następnie podając w postaci suchej lub lekko zmiękczonej oddzielnie od reszty żywności. Podawaj przemoczone jedzenie, zamienione w owsiankę, to nie jest konieczne.

Szkolenie

Konieczne jest rozpoczęcie szkolenia w młodym wieku. Algorytm edukacji składa się z trzech etapów.

  1. Imprinting W rzeczywistości jest to szkolnictwo zaufania szczeniąt. Podczas wykonywania prostych ćwiczeń i czynności czworonożne zwierzę uczy się, aby nie bać się prostych stworzeń, zaczyna je wierzyć.
  2. Socjalizacja. Drugi etap edukacji jest zasadniczą kontynuacją imprintingu. Polega ona na codziennym chodzeniu szczenięcia, co pozwala na poznanie świata zewnętrznego, poznanie innych członków rodziny i innych mieszkańców miasta lub fauny kraju. Wczesna socjalizacja jest obietnicą odpowiedniego zachowania mastifa tybetańskiego w stosunku do innych zwierząt i człowieka.
  3. Przestudiuj wcześnie. Ogólny kurs treningu pozwala uczyć psa wykonywania podstawowych poleceń. Jest to konieczne przede wszystkim po to, aby właściciel mógł kontrolować psa nawet w najbardziej nieprzewidzianych sytuacjach.

Choroby i leczenie

Psy rdzenne (te, które Chińczycy przypisują odmienności Tsang-hee) rzadko zachorują. Nie ma praktycznie żadnych chorób, które są dziedziczone w ich rodzinie. Ale "Amerykanie" i "Brytyjczycy", będąc bardziej selektywnymi i zadbanymi, czasami "grzesznymi" problemami zdrowotnymi.

  • Wiek inwersji. Stan, w którym dolna powieka jest owinięta w środku. Problem można rozwiązać poprzez terminowe skierowanie do weterynarza, poprzez prostą interwencję chirurgiczną.
  • Dysplazja stawu biodrowego. Jest to choroba wrodzona, którą można zdiagnozować nawet u szczeniąt. Aby nie stać się właścicielem chorego szczeniaka, musisz nabywać zwierzęta wyłącznie w sprawdzonych miejscach - od renomowanych hodowców, którym można bezpiecznie zaufać. Stawy można korygować chirurgicznie, ale leczenie jest drogie. Co więcej, taki pies nie będzie mógł brać udziału w wystawach i mistrzostwach.
  • Neuropatia hipertroficzna. Choroba układu nerwowego, która objawia się w młodym wieku. Możliwe jest określenie choroby przez zachowanie i aktywność ruchową szczenięcia, który jest raczej słaby, niezdolny do wstania na łapach.
  • Choroby tarczycy. Można go również zdiagnozować we wczesnym wieku. Dzięki szybkiej interwencji medycznej i odpowiedniemu leczeniu można uniknąć poważnych problemów.

TOP pseudonim

Mastif tybetański jest wschodnim aborygenem. Rasa została wyhodowana w starożytnych Chinach, dlatego też od pseudonimów jej przedstawicieli często wieje Wschód.

W rzeczywistości właściciel ma swobodę wyboru sposobu uhonorowania swojego psa. W razie potrzeby może preferować słowiańskie imię, ponieważ nie ma w tym przypadku żadnych specjalnych zasad. Stół pomoże tym, którzy stracą życie i nie wiedzą, jak nazwać zwierzaka.

Tabela - Opcje tybetańskiego pseudonimu

Przegląd zdjęć

Zdjęcia przedstawicieli tej rasy uderzają nie tyle w skalę przedstawianych im postaci, ile ich wielkość i osobliwość. Czerwone i czarne psy przypominają olbrzymie chow-chows. I czarna podpalana, zaskoczona grubością i pompą włosów. Najstarsze psy są w niektórych miejscach jak pluszowe misie, ale "uśmiechnięty" pies przypomina, że ​​masz najlepszego stróża we wszechświecie.

Koszt i miejsce zakupu

W naszym kraju rasa tybetańska jest jedną z najrzadszych. Rasowe psy rodowodowe stają się bardzo trudne. Oprócz ekskluzywnych czerwonych mastifów, z których jeden stał się najdroższym psem na świecie. To szczeniak jest dość drogi. Średnio cena zaczyna się od 170 tysięcy rubli i sięga 700 tysięcy rubli (dane za styczeń 2018 r.).

Lista szkółek

Renomowane żłobki tybetańskich mastifów można znaleźć w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Ale mimo rzadkości rasy, w kilku miastach naszego kraju, a także w sąsiedniej Ukrainie, są też hodowcy hodujący hodowlę kudłatych olbrzymów:

  • Asantiko w Rowno (Ukraina) - http://www.asantiko.com.ua;
  • Zazimie w Kijowie (Ukraina) - https://www.tibet-mastif.com.ua;
  • Mój Złoty Lew w Sankt Petersburgu - http://www.mygoldenlion.com;
  • Mastif Way w Jekaterynburgu - http://mastif.gulliverland.ru;
  • Smart Bist w Jekaterynburgu - http://gp-ural.ru.

Decydując się na żłobek i po przestudiowaniu standardu wybranej rasy, należy porozmawiać z hodowcami, poprosić ich o wykazanie warunków życia psów. Nie byłoby źle, gdybym zapoznał się z rodzicami puszystych okruchów, które zamierzasz zaakceptować w swojej rodzinie. Dziesięciominutowa obserwacja wystarczy, aby wyciągnąć wnioski na temat charakteru i temperamentu matki i ojca.

Szczeniak jest gotowy do zamieszkania już w 45 dni po urodzeniu. W wieku półtora miesiąca niemowlęta są ważone, kontrolowane pod kątem zgodności z normami, sprawdzane jest ukąszenie - są sprawdzane. Po zakończeniu testu każde dziecko otrzymuje kartę szczeniaka, która później zostanie wymieniona na pełne dokumenty. W wieku półtora miesiąca jeden pies powinien zostać zaszczepiony jeden raz. Zaszczepienie musi być poprzedzone leczeniem przeciw robakom.

Recenzje

Mamy dziewczynę w wieku 7 miesięcy. Najmądrzejszy, wspaniały pies. To nawet robi różnicę, gdy nieznajomy (nie członek rodziny) przechodzi obok lub gdy go zaprosiłem - zupełnie inne zachowanie. Nawet dla nieznajomych, z całą swoją niespokojną żartobliwością i chęcią dotknięcia wszystkiego na ząbku (szczenię), wygląda jak pluszowa zabawka - robią z nią wszystko __))). Zespół pamięta wszystko 3-4 razy) doskonale. Nooo nie jest towarzyszem psa. To świetny strażnik i strażnik. To jest działająca rasa. Towarzyszem jest Labrador, Retriever, Pug i wiele innych ras. Wspaniała rasa - polecam dla tych, którzy mają dom, najlepiej z dużym podwórkiem. I nie możesz zamknąć drzwi).

Nasza dziewczyna, w wieku 8,5 miesiąca, zaczęła pokazywać swoją postać, warcząc, kiedy jadła w misce. Wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że szczeniak nie jest prosty i pilnie zatrudnił tresera psa. Otrzymał dyplom. Po treningu z treserem psa, pies stał się bardziej posłuszny, zrozumienie z psem zostało dostrojone. Kilka razy, aby pokazać wytrwałość i pies rozumie, że ustawisz ton. Postać psa jest dyskretna. Jest bardzo inteligentna. Subtelny odczuwa nastrój właściciela. On wie, co robić, a co nie. Jeśli odejdziemy, grając wystarczająco dużo, z nadjeżdżających psów, po prostu mówię: powiedzcie do psa na razie i wszystko, co wie, że odchodzimy i już nie będziemy ciągnąć.

Musisz z nią porozmawiać. Kość na czaszce symbolizuje ich umysł. A nad oczami jasne plamy wskazują na istnienie w psie kolejnej pary oczu, co oznacza, że ​​zwierzę nigdy nie śpi i nie może zajrzeć w duszę każdego człowieka, czyniąc dobre i złe myśli w odpowiednim czasie. Biała plama na klatce piersiowej wskazuje, że pies jest bardzo odważny, ponieważ ma odważne serce. Biały znak na brodzie - pies z pewnością przyniesie szczęście swojemu właścicielowi.

Marinka Darling, http://irecommend.ru/content/vy-mechtali-obolshoi-sobake-rostom-s-cheloveka-luchshii-tibetskii-mastif-lyubyashchaya-i-pr

To nasz pierwszy pies, z wyjątkiem małego Toyuki, którego mamy już 3 lata. Dlaczego mastif tybetański szukał, wybrał i studiował przez 3 lata, szukał ochrony, ponieważ mylił się z budową własnego domu. Teraz Masyane ma prawie 10 miesięcy. Co jest dobre, co naprawdę lubię i pasuje do naszej rodziny: zrównoważone. Można powiedzieć, że psychikę można wzmocnić. Nie spieszy się z innymi psami, spokojnie reaguje na szczekanie wszystkimi rodzajami małych zabłąkanych kundli, a ten pierwszy nie wdaje się w bój; bardzo rozsądny. Nie trzeba powtarzać setki razy, aby dowiedzieć się, co jest możliwe, co jest niemożliwe; pilnuj początku miesięcy za pomocą 3.

Teraz mogę spokojnie usiąść z otwartymi drzwiami w mieszkaniu, które wpadną - to nie moja wina; nie hałaśliwy, nie obnosi się z każdym szelestem; cierpliwy Czeka spokojnie, kiedy się spotykam i ubieram, a potem idę na spacer z nią lub cierpię, gdy prawie dorosła córka już prawie jedzie.

Wymaga długich spacerów w umiarkowanym tempie. Moja wytrzymałość wzrosła, moje zdrowie poprawiło się po codziennym 5-8-kilometrowym spacerze.

Mastify tybetańskie są prymitywnymi psami i rodzą tylko raz w roku. Chociaż zgodnie z zasadami RKF, pies, suka powinna rodzić. Przynieś 4-8 szczeniąt do miotu. Zwykle dzieje się to zimą. Dwa lata temu, mastify tybetańskie były modne. Były one reklamowane na wszystkich stronach, a ich zdjęcia były pełne na stronach internetowych. Problem z zakupem takiego psa był problematyczny - kosztował co najmniej 100 tysięcy, a ofert było niewiele. Teraz są eksportowane z Chin. Rozmnażają się. I na Avito. py teraz wiele ofert na sprzedaż psów.

A wcześniej trzeba było zarezerwować szczeniaka, który jeszcze się nie urodził, i dokonać przedpłaty w wysokości 20 tysięcy. I poczekaj sześć miesięcy, aż urodzi się szczeniak. Teraz możesz kupić szczeniaka i za 20 tysięcy bez dokumentów oczywiście. Przed zakupem mastifa tybetańskiego musisz myśleć wiele razy, ponieważ pies jest duży i wymaga opieki, uwagi i edukacji.

W zeszłym roku zdecydowałem, że życie w mieszkaniu dla mojej rodziny nie jest odpowiednie, ponieważ bardzo kochamy zwierzęta. I zdecydowaliśmy się kupić prywatny dom. Po przeprowadzce do prywatnego domu pomyśleliśmy o kupieniu psa, przejrzeniu wszystkich ras, przypadkowo natknęliśmy się na rasę mastifa tybetańskiego i po prostu się w niej zakochaliśmy. Przejrzeliśmy wszystkie żłobki w Rosji i kilka szkółek w Europie, nadal zdecydowaliśmy, że chcemy wziąć tybetański mastif z chińskiego typu, aw sierpniu kupiliśmy dziewczynę Feng Huang z hodowli Long Cheng.

Postać to cudowne, bardzo sprytne psy, dobrze się strzeż, doskonale dogaduj się z innymi zwierzętami, moje dzieci jeżdżą na koniach, bez agresji, powściągliwe, wyraźnie wiedzą czego chcą, uparci, bezmyślni ludzie - w tym sensie, że zrób coś. Treść nie napotkała jeszcze problemów.

Standard mastifa tybetańskiego

Mastif tybetański jest najstarszą działającą rasą, która w dawnych wiekach służyła jako koczownicy z gór himalajskich i klasztorów tybetańskich jako strażnik i strażnik. Od pierwszych wzmianek, w starożytności, rasa ta zawsze była otoczona mitami i legendami. Arystoteles (384 - 322 pne), Marco Polo, w swoich słynnych notatkach dotyczących podróży do Azji w 1271 r., A także wszystkie inne historyczne kroniki gloryfikują fizyczną i psychiczną siłę i moc naturalnych tybetańskich mastifów. Uważa się, że mastif tybetański jest przodkiem wszystkich skał należących do grupy molosów. Pierwszym znanym tybetańskim mastifem, który dotarł do zachodnich wybrzeży, był pies o imieniu "Siring", wysłany do Anglii w 1847 roku przez Lorda Hardinga. Później, w latach 80-tych XIX wieku, Edward VII (przyszły książę Walii) zabrał ze sobą dwa psy do Anglii.

Mastify tybetańskie odegrały swoją pierwszą rolę na wystawach angielskich w 1859 roku, aw 1873 roku zorganizowano tybetański klub mastifa. Trwałe importowanie psów z Tybetu trwało do 1928 r., Aw 1931 r. Opracowano standard rasy Mastif tybetański i rozpoczęto hodowlę fabryczną.

Figura przedstawiająca mastif tybetański Siring (ok. 1847)

Gyamdruk, importowany z Tybetu do Anglii, około 1930 roku.

Tonya (ruda) i jej syn Bru - urodzony w 1933/1936 r. Psy mają gruby, ale krótszy płaszcz niż współczesne mastify tybetańskie, wyraźne umiarkowane zawieszenie na szyi.

W rasie były dwa typy warunkowe:

-Dolina Mastif tybetański (Tsang-hee) to większe, cięższe psy, z grubymi długimi uszami, głęboko osadzonymi oczami. Włosy na szyi i grzbiecie głowy tworzą "grzywę". Tybetańskie mastify tego typu były używane przede wszystkim do ochrony domu i rodziny i były cenione za ich niskie i ciężkie szczekanie.

-Flat mastiff tybetański (before-khi lub draw-khi) - lżejsze psy, często krótsze niż doliny mastif tybetański, krótsze i grubsze włosy. Płaskie psy były używane do pilnowania i prowadzenia stad.

Obecnie większość psów jest mieszanych, oprócz tego, że standard nie dzieli rasy na odmiany, istnieją zarówno lżejsze jak i cięższe psy, z wilgotnymi wargami i ciężkim zawieszeniem na szyi.

W Rosji pierwsze tybetańskie mastify pojawiły się w 1998 r., W 2000 r. Utworzono narodowy klub tybetański, aw 2002 r. Odbyła się I Krajowa Wystawa Psów Tybetańskich z udziałem rosyjskich psów hodowlanych.

Drakyi Legend of Olympus (USA), jednolity czarny kolor.

Drakyi Gold Standard (USA), płowy kolor.

Baby Irene Chepi (Rosja), kolor czerwony.

Himalaya Annabele Delilah (Polska), kolor czarny podpalany.

Bod Khy Skarma Polaris (Szwecja), niebieska opalenizna. Błękit jest dopuszczalny w ten sam sposób i bez opalenizny, ale praktycznie nie występuje.

Od charakteru rasy od normy:

Niezależny. Niezawodny obrońca. Wymaga szacunku dla siebie. Maksymalnie poświęcony jego rodzinie i jego terytorium.

Świetne do oglądania w kraju, czuje się dobrze w wolierze, kocha pokój i jest wierne rodzinie. Pies jest wystarczająco późno dojrzewający, konsekwentna edukacja trwa do 2-3 lat, oprócz ciężkiego rodzaju psów wymaga odpowiednich odżywek dla dużych psów. Gdy treść w mieście będzie wymagać długich spacerów bez nadmiernego stresu. Mastify tybetańskie dobrze czują się zarówno w krajach gorących, jak iw zimnych - gruba wełna chroni zarówno przed mrozem, jak i przed przegrzaniem, poza tym podczas sezonowego zrzucania, psy mogą "rozebrać się" dość mocno, dzięki czemu pies pojawia się w zimie i W lecie może być zupełnie inaczej.

Obecnie przeważająca większość mastifów tybetańskich to pokazy psów, a nie ma specjalnej hodowli dla jakości pracy, psy nie są testowane ani testowane. Jeśli planujesz mieć mastif tybetański jako psa stróżującego, powinieneś upewnić się, że rodzice szczenięcia mają niezbędne cechy. Wełna wymaga okresowego szczotkowania, szczególnie w okresie linienia dwa razy w roku.

Ostatnio popularny stał się import psów bezpośrednio z Chin. A poza naprawdę pięknymi psami w typie "collet-chi" sprzedają zwierzęta za ogromne pieniądze, które mają bardzo pośredni związek z rasowymi mastifami tybetańskimi. Często zdjęcia takich psów są rozpowszechniane online z podpisem "największy pies" lub "najdroższy pies".

Najczęściej zwierzęta te nie mają dokumentów o pochodzeniu, a ich średnia długość życia wynosi 3-4 lata. Niestety, zasada "bardziej znaczy bardziej stroma" działa prawie zawsze, takie psy mają swój krąg wielbicieli, co oznacza, że ​​zwierzęta, których jakość życia powoduje wielkie wątpliwości, nadal będą się rodzić. Zwolennicy klasycznego typu mastifa tybetańskiego wierzą, że mastify neapolitańskie, angielskie i hiszpańskie, a także chow-chow, zostały przelane do mastifa tybetańskiego, aby zdobyć takie psy, ale nie ma na to dowodów. Poniżej podam punkty ze standardu mastifa tybetańskiego, którego chińskie psy nie odpowiadają:


SZYJA: Mocna, muskularna, z wyraźnym karkiem. Zawieszenie jest małe.
CHÓD / RUCH: Może poruszać się na wielu różnych terenach, wykazując jednocześnie wytrzymałość i zwinność.
SZATA: Jakość wełny jest ważniejsza niż ilość. Płaszcz jest gruby, gruby, wierzchnia warstwa nie jest zbyt długa, z grubym podszerstkiem w zimnych porach roku, staje się rzadka w cieplejszych miesiącach.
POWAŻNE WADY / WADY:
 Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.
 Opadanie.
 Wyraźne zawieszenie.

Mastify tybetańskie nie mają żadnych szczególnych chorób genetycznych, należy zwrócić szczególną uwagę na stawy szczeniąt podczas wzrostu, obecność dysplazji, a także w celu monitorowania stanu oczu - surowe psy mają ryzyko obrócenia powiek.

Mastif tybetański: charakterystyka rasy, pielęgnacja i utrzymanie, karmienie, standardy, historia

Ogromny pies o arystokratycznej postawie i spokojnych, inteligentnych oczach ciemnych oczu - tu jest mastif tybetański. Jego imponujący rozmiar, bardziej przypomina niedźwiedzia niż psa, grube i długie włosy, które nie boi się żadnych przymrozków, groźny i groźny wygląd sprawiają wrażenie giganta z bajki. W rzeczywistości ten gigant jest dobroduszny i serdeczny. On nie boli, leci i kocha dzieci. Oczy tej rasy są otoczone plamami złotobrązowej wełny, co stwarza iluzję, że pies nigdy nie śpi. Dla tych miejsc Tybetańczycy nazywają psy "czterookimi" i przypisują im magiczną właściwość, aby zaglądać w duszę osoby, aby zobaczyć jego prawdziwe myśli.

Zgodnie z cechami tej rasy mastif tybetański ma następujące cechy:

  • Pomimo takich cech temperamentu, jak dobroć i równowaga, bycie samotnym na powierzonym mu terenie jest uważnym i czujnym strażnikiem.
  • Bezpretensjonalne jedzenie. W porównaniu z innymi dużymi rasami, jest zadowolony z bardzo małych porcji jedzenia: dorosły osobnik potrzebuje od 200 do 300 gramów na karmienie.
  • Uwielbia dzieci.
  • Różni się w godnym pozazdroszczenia stanie zdrowia. Rzadko opuchnięte powieki lub dysplazja stawów.
  • Nadaje się do trzymania osób uczulonych na sierść psa, ponieważ nie ma prawie żadnego zapachu i charakteryzuje się większą czystością.
  • Słynie z głośnego, majestatycznego i toczącego się szczekania, który przypomina ryk lwa.

Wady zawartości obejmują:

  • Kosztowne szczenię.
  • Dorosły potrzebuje dużego, ogrodzonego terytorium do chodzenia.
  • Może być bardzo uparty z niewłaściwym wychowaniem, "decydować" sam, kogo pozwolić właścicielowi, a kto nie.
  • Wymaga socjalizacji dla spokojnego stosunku do innych zwierząt i ludzi.
  • W nocy może nudzić się głośnym szczekaniem, jeśli spędza noc na ulicy.

Mastif tybetański Hong Dong jest uważany za najdroższego psa na świecie, ponieważ został przejęty przez właściciela, potentata węglowego z Chin, za 1,5 miliona dolarów. Pseudonim mastifa jest tłumaczony jako "Big splash". W 2012 roku został wyprzedzony przez przedstawiciela tej samej rasy, nazywanego Cesarzem. Jego właściciel kupił za 1,6 miliona dolarów.

Charakterystyka rasy

  • Wysokość w kłębie - co najmniej 66 cm.
  • Waga - od 65 do 80 kg.
  • Wysokość w kłębie - co najmniej 61 cm.
  • Waga - około 55 - 60 kg.
  • Od 15 tysięcy do 140 tysięcy rubli.

Średnia długość życia wynosi od 12 do 16 lat.

Co spowodowało tak wysoki koszt szczeniąt tej rasy?
Dlaczego szczenięta tybetańskich suk tylko raz w roku?
Jakie problemy z treścią napotkasz?

Mastify rzucają, tracąc cały gruby podszerstek. W czasie linienia obfitość ich wełny może powodować wiele niedogodności.

Uwaga wymaga zwiększonego wydzielania śliny. W wieku szczeniąt mogą chrapać we śnie.

Głośny huk zwierzęcia może dostarczyć wielu nieprzyjemnych chwil.

Czy mogę zatrzymać zwierzę w mieszkaniu?
Jak mastify traktują dzieci?
Czy są agresywni?

Charakter i temperament

Charakter mastifa tybetańskiego jest prawie doskonały. Czasami trudno nazwać tego dobrego człowieka gigantycznym psem. Chodzi o opiekę nad swoim plecakiem - właścicielem, rodziną, dziećmi, zwierzętami domowymi. Czasami jest zbyt uważny i czujny, zdarza się, że nawet próbuje zdecydować i pokazać, kim jest wróg i kto jest przyjacielem. Ochrona i ochrona to dwa elementy niezależnego i niezawodnego psa. Niezależnie rozwiązuje wszystkie problemy związane z jego usługą, często nie czekając na zespół. Nic i nikt nie ukryje się przed jego poważnym poważnym spojrzeniem. Oddanie w tej rasie we krwi. Jeśli właściciel zasługuje na zaufanie i miłość uroczego Tybetańczyka, odda za niego życie bez wahania. Ale jednocześnie pies nie pokazuje swoich uczuć szczególnie żywo, potrzebuje silnej ręki i wyróżnia się chłodnym podejściem do właściciela.

Mastif ma wysoką inteligencję i jest bardzo wrażliwy na związek w swoim stadzie, mam na myśli rodzinę. Może być zdenerwowany, będąc świadkiem rodzinnego skandalu. Zamknięte w sobie, jeśli ulegniesz zużyciu w szorstkiej formie lub podniesionym tonie. Lubi aktywne gry na świeżym powietrzu, zwłaszcza na świeżym powietrzu, ale w razie potrzeby może udawać, że jest przedmiotem wnętrza i nie wydaje dźwięku przez kilka godzin. Psi dzieci uwielbiają i są gotowe znieść każde figle i wybryki. Przeciwnie, on i oni mogą potrzebować kontroli i ochrony przed dorosłymi. Suki tej rasy mogą stać się wspaniałymi opiekunkami, z którymi nie jest strasznie, aby zostawić nawet bardzo małe dziecko.

Chińczycy mają powiedzenie, że jeden mastif tybetański może walczyć z trzema wilkami w pojedynkę, a dwa potrafią poradzić sobie z tygrysem.

Zdjęcia z mastifa tybetańskiego

Konserwacja i pielęgnacja

Dla przedstawicieli tej rasy ważne jest, aby mieć szerokie terytorium do chodzenia. Najlepszą opcją dla treści będzie prywatny dom. Jeśli mimo wszystko zwierzę zostało nabyte do mieszkania w mieszkaniu, konieczne jest zapewnienie mu długich spacerów, co najmniej 30 - 40 minut każdy, co najmniej 3-4 razy dziennie. Oprócz codziennych spacerów, ważne jest, aby regularnie organizować wyjścia, a raczej na przyrodę - w lesie, parku, wiosce, do domku, gdzie zwierzę będzie mogło się spieszyć i odpocząć od miasta zatłoczonego. Pamiętaj o grubej sierści zwierzęcia, jest to dodatkowe źródło ciepła. Ponieważ psy nie mają gruczołów potowych, w cieple ważne jest, aby mogły pozostać w cieniu, aby uniknąć przegrzania i stresu układu sercowo-naczyniowego.

Zanim kupisz tybetańskiego do konserwacji w mieszkaniu, upewnij się, że masz wystarczająco dużo miejsca, aby zaspokoić swoje naturalne potrzeby.

  • Pies musi mieć wystarczająco dużo miejsca, aby w pełni rozciągnąć podczas snu.
  • Musi być miejsce w pokoju, w którym wszystkie rodziny spędzają czas. Pies nie powinien czuć się wyrzutkiem i siedzieć na balkonie, gdy wszyscy oglądają telewizję na korytarzu.
  • Powinna mieć wystarczająco dużo miejsca, by spokojnie, w odpowiedniej pozycji, jeść.
  • Pies musi mieć bezproblemową i swobodną drogę do miski z wodą. Nie powinien czuć się winny, ponieważ jest pod nogami w drodze do "podlewania".
  • Pamiętaj, że twoje zwierzę będzie musiało umyć swoje łapy po przejściu, to jest 3 - 4 razy dziennie. Czasami będzie musiał się kąpać i całkowicie.
  • Ważne jest, aby szczeniak najpierw, zanim uzyska odpowiednie umiejętności, wykona swój "brudny biznes" w mieszkaniu. Czy jesteś gotowy na to?

W strefie podmiejskiej pies nie będzie potrzebował hodowli. Dzięki grubej wełnie może z łatwością wytrzymać najsilniejsze mrozy.

Opieka i utrzymanie rasy nie jest tak trudne, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Na przykład długie i grube włosy zwierzęcia nie wymagają wiele wysiłku i czasu. Wystarczy regularnie go czesać specjalnym pędzlem. Podczas zabiegu zbadaj skórę zwierzęcia, oczu, wewnętrznych boków uszu, zębów i gruczołów odbytu.

Przygotowując się do wystawy, należy zwrócić większą uwagę na "fryzurę". Da to tej rasie dumny, imponujący wygląd, charakterystyczny dla zwierzęcia. Aby to zrobić, możesz zaprosić specjalistę, który pokaże ci, jak prawidłowo osuszyć włosy suszarką do włosów i przeczesać swoje łapy specjalną puhoderką.

Oczy, jeśli to konieczne, można umyć mocną wywaru z herbaty lub rumianku, oczyścić uszy bawełnianym wacikiem umoczonym w tym samym bulionie lub bezalkoholowym balsamie dla niemowląt. Pazury należy wyciąć, jeśli wyrosły, za pomocą specjalnego trymera dla zwierząt. Zęby psów czyści się specjalną ucztą z żył wołowych. Są zwykle sprzedawane w aptekach weterynaryjnych i wyglądają jak kości.

Jeśli podczas badania okaże się, że gruczoły odbytu są spuchnięte lub jest wydzielina z nich, powinieneś skontaktować się z lekarzem weterynarii, który nauczy Cię, jak je czyścić w domu.

Ważne jest również okresowe przycinanie wełny między palcami za pomocą specjalnych nożyczek z zaokrąglonymi końcówkami do mastifa tybetańskiego. Konieczność zabiegu wynika z faktu, że w zimie śnieg może zamarznąć na wełnie, a latem wyrzucać do niego śmieci.

Mastify uwielbiają pływać. Możesz pozwolić swojemu zwierzakowi pływać w stawie w dowolnej temperaturze, jeśli, oczywiście, on sam tego chce. Wystarczy wykąpać psa 2 - 3 razy w roku, najlepiej latem po wylince, aby zmyć cały stary podszerstek.

Poważne podejście wymaga krycia. Cechą tej rasy jest późne dojrzewanie płciowe: u samców występuje ona cztery lata, u kobiet - nie wcześniej niż trzy lata. Wczesne krycie jest wysoce niepożądane, ponieważ może zaszkodzić zarówno potomstwu, jak i jego rodzicom.

Szczepienia przeprowadza się zgodnie ze standardowym schematem, który jest powtarzany co roku:

  • Za 2 miesiące.
  • Za 2 miesiące i 3 tygodnie.
  • W ciągu 6 miesięcy (przez 10 dni trzeba odrobaczać).
  • Za 6 miesięcy i 3 tygodnie.
  • Za 1,5 roku.

Następnie zwierzę jest szczepione raz w roku przez wstępne, przez 10 dni, zamiatające robaki.

Następnie, do wieku 10 miesięcy, odrobaczanie odbywa się co dwa miesiące, a po dziesięciu - trzech razy w roku.

Aby zapobiegać kleszczom i pchłom na zwierzętach co miesiąc w sezonie wiosna-lato-jesień, wymagane jest leczenie kroplami lub noszenie specjalnego kołnierza.

Mastif nie może trzymać się łańcucha. Tylko w wolierze. On potrzebuje wolności. Nie obawiaj się, że zacznie kopać dziury lub żartować w inny sposób. Przez większość czasu dumny pies będzie spędzał spokojną kontemplację i spokojnie ominął swój dobytek.

Karmienie

Liczba karmień mastifa tybetańskiego zależy od jego wieku:

  • Do trzech miesięcy - 5 razy dziennie.
  • Do 4 miesięcy - 4 razy.
  • Do 5 - trzy razy dziennie.
  • Od 5 miesięcy przejścia do trybu dla dorosłych - dwa razy dziennie.

Karmienie opiera się na następujących podstawowych produktach:

  • Mięso jest głównym źródłem białka i jest rodzajem konstruktora zdrowego i silnego organizmu psa. Zaleca się podawanie surowej wołowiny bez krwi, ponieważ jej zapach może podrażniać zwierzę i powodować odrzucenie pokarmu. Do 12 miesięcy 50 gramów na kilogram wagi zwierzęcia. Po roku - około 250 gramów dziennie. Kurczaka można podawać tylko gotowane, jagnięce, podrobowe - gotowane.
  • Ryby morskie - zawsze bez kości i gotowane, aby uniknąć infekcji jajami robaków.
  • Produkty mleczne - twarożek, jogurt, ser, kefir. Pamiętaj, że mleko nie jest napojem, ale pełną karmą.
  • Jajka - jeden - dwa razy w tygodniu. Lepiej jest używać surowca bez białka, którego ciało psa prawie nie jest wchłaniane.
  • Zboża, najlepiej nie przegotowane, ale parzone płatki owsiane. Aby wykluczyć ryż, jęczmień perłowy, kasza manna i gryka.
  • Chleb - pełnoziarniste, idealne - krakersy żytnie (szczenięta im nie dają).
  • Warzywa - wszystko z wyjątkiem ziemniaków i grochu, a także surowe jagody i suszone owoce. Dodaj do kaszy drobno posiekanych lub porysowanych, możesz gotować oddzielnie. Szczególnie przydatny - dynia, kalafior, zielenie, buraki.
  • Rodzynki, ser, suszone owoce - mogą być podawane jako zachęta podczas treningu.
  • Sól - w małych ilościach. Możesz dodać tylko warzywa solone lub dwa lub trzy razy w miesiącu, aby dać kawałek solonego śledzia.
  • Węgiel, stranded - ważna żywność dla psa. Zawsze powinien być w zasięgu małych kawałków.

Raz w tygodniu pomocne jest rozdanie tybetańskiemu ząbkowi czosnku owiniętemu w mięso mielone lub kromkę chleba z masłem. To świetny środek ludowy dla robaków.

Produkty zabronione:

  • Jedzenie gorące lub zimne.
  • Słodki we wszystkich formach.
  • Słony.
  • Wędzone.
  • Konserwy.
  • Produkty marynowane.
  • Tłusty.
  • Ostre
  • Surowe morze i wszelkie ryby rzeczne.
  • Wieprzowina
  • Gruby baranek.
  • Surowy kurczak.
  • Kości w dowolnej formie.
  • Makaron.
  • Rośliny strączkowe
  • Biały chleb i inne wypieki.
  • Ziemniaki.
  • Kiełbasy.
  • Przyprawy: pieprz, liść laurowy, papryka i inne przyprawy.

Podczas karmienia suchym, zrównoważonym paszą ważne jest, aby używać tylko tych, które zawierają etykiety super premium i klasy premium. Przejście na karmę dla dorosłych u szczeniąt odbywa się za półtora roku. Jedzenie musi być dopasowane do wieku.

Nie karm dla psa smakołykami ze stołu, nawet jeśli myślisz, że je mało. Tybetańczycy mają bardzo umiarkowany apetyt. Jeśli pies nie je kilka dni, jest to również normą.

Choroby mastifa tybetańskiego

Jedną z zalet tybetańskiego jest jego dobre zdrowie. Jednak niewłaściwe odżywianie lub nieodpowiednia opieka mogą powodować problemy z dobrym samopoczuciem. Rasa ma predyspozycje do następujących chorób:

  • Dysplazja stawów, głównie biodra lub łokcia, jest plagą prawie wszystkich dużych ras. Ważne jest, aby nie przekarmić zwierzęcia, aby nie doprowadzić do otyłości, co wywołuje taką diagnozę.
  • Również otyłość może powodować choroby układu sercowo-naczyniowego.
  • Ze względu na fizjologiczną charakterystykę uszu, w języku tybetańskim są one luźne, mogą być podatne na grzybicze i zakaźne choroby uszu. Rozwiązanie tego problemu pomoże w regularnej higienie.
  • Rozciąganie brzucha, którego przyczyną jest szybkie połknięcie pokarmu.
  • Jaskra jest przenoszona na poziomie genetycznym.
  • Niedoczynność tarczycy - naruszenie systemu hormonalnego.
  • Osteochondropatia to proces zapalny, który atakuje kości przylegające do chrząstki.
  • Choroba von Willebragta-Jurgensa jest zaburzeniem w układzie krwiotwórczym, który charakteryzuje się niedostateczną funkcją płytek krwi.
  • Choroby zakaźne - choroby zapalne, wścieklizna, zakaźne zapalenie wątroby, parwowirusowe zapalenie jelit. Łatwo jest ostrzec, w odpowiednim czasie szczepić zwierzę.

Opieka szczeniaka

Ważne zasady

  • Nie możesz podnieść szczeniaka za łapy. Podnoszenie musi odbywać się poprzez trzymanie psa za łokcie jedną ręką i za tylną stroną drugiej.
  • Nie budź się! Sen jest integralną częścią zdrowego rozwoju. Nawet jeśli wydaje się, że zwierzak śpi za dużo, jest to zasadniczo błędne. Sam młody organizm jest w stanie określić ilość potrzebnych mu naturalnych potrzeb.
  • Jedzenie tylko po spacerze lub zabawie. Po zjedzeniu nie możesz być aktywny, ponieważ jest obfitujący w jelito skrętne.
  • Zorganizuj bezpieczną przestrzeń do aktywnego spędzania wolnego czasu. Szczeniak nie jest w stanie zrozumieć, że żucie drutów lub bieganie po śliskich powierzchniach jest niebezpieczne dla zdrowia.
  • Kara musi nastąpić w ciągu 1 - 2 sekund po popełnieniu przestępstwa lub w ogóle nie być przestrzegana. Po dłuższym czasie pies nie zrozumie, za co został ukarany. W ten sposób można wywołać tchórzostwo i ciągłe poczucie winy u zwierzęcia.
  • Szczeniak musi mieć własne zabawki.
  • Zwierzę domowe powinno być surowo zabronione gryźć czyjeś ręce lub inne części sprawy, nawet podczas gry.
  • Zakazanie jest zabronione. Najsilniej wpływają na powstawanie ugryzienia.
  • Szczeniaka nie powinno się zostawiać sam na sam. Jest to postrzegane jako kara i prowokuje stres.
  • Pies powinien mieć własne jasne, suche, ciepłe i wygodne miejsce, w którym można rozciągnąć się na pełną wysokość. Nie powinno być w przeciągu ani w przejściu.
  • Chodzenie w młodym wieku trwa nie dłużej niż 15 minut. Ta zasada dotyczy gier.
  • Zwiedzanie jest ważne do przeprowadzenia i poza terytorium stoczni, w której mieszka pies. Jest to ważne dla procesu uspołecznienia zwierzęcia. Przed domem naucz swojego zwierzaka, jak chodzić na smyczy.
  • Od dzieciństwa nauczaj Tybetańczyka procedur higienicznych.

Ważnym elementem edukacji jest odciskanie psów o dużych rasach - działania ze strony właściciela, mające na celu zrozumienie przez zwierzę, że on i właściciel należą do tej samej paczki, i że osoba ta zasługuje na zaufanie. Istotą imprintingu jest to, że od urodzenia do około siedmiu tygodni pies styka się z bliską osobą tak blisko, jak to tylko możliwe - być głaskanym, przytulonym, pozwalającym polizać ręce, żuć rąbek ubrania.

W przypadku braku takiego kontaktu zwierzę podejmie podejrzliwość o osobę, tchórzliwość, o niezrównoważonym usposobieniu i słabym układzie nerwowym. Dlatego przy wyborze szczeniaka ważne jest, aby zwracać szczególną uwagę na zachowanie: normalnie rozwijające się zwierzę pokaże ciekawość bez oznak nieśmiałości, zacznie aktywnie grać, próbować wpełznąć w dłonie lub skubać rzeczy w szafie.

Standardy rasy

Tybetańczycy są najstarszą rasą na świecie. Pierwsza wzmianka o nich znajduje się w 1121 r. Pne. e. Ostatnie zmiany w międzynarodowym standardzie rasy zostały dokonane w 2004 r., 2 kwietnia.

Rasa jest jednym z pięciu największych psów na świecie. Największy znany tybetański mastiff Lio Chang ważył 120 kilogramów.

Czytaj Więcej O Psach

Co zrobić, jeśli pies ma wełnę

Karmienie Płaszcz psa jest rodzajem wskaźnika stanu zdrowia zwierzęcia. Jeśli włosy zwierzęcia straci swój blask, staje się matowe, jeśli pies ma wełnę, konieczne jest poznanie przyczyn tych zjawisk.

Pies płynie z uszu.

Karmienie Mamy eleganckiego owczarka niemieckiego, Deana, który mieszka w domu. Bardzo kochamy tego wesołego i inteligentnego psa, uważnie monitorujemy jego zdrowie, staramy się dużo karmić i chodzić.

Ile razy dziennie potrzebujesz karmić dorosłego psa?

Karmienie Ile razy dziennie potrzebujesz karmić dorosłego psa?Dorosły pies powinien być karmiony dwa razy dziennie. Czasami, jeśli psy są umieszczane osobno, w klatce na wolnym powietrzu i nie można ich karmić dwa razy dziennie, karmi się je przynajmniej raz dziennie.