Szczepienia

Grzybica u psów: leczenie, przyczyny, sposób infekcji, profilaktyka

Ringworm jest zaraźliwą chorobą skóry psa. Rozpoznanie choroby w domu nie jest tak łatwe, ponieważ objawy grzybicy przypominają wiele innych chorób skóry: zaokrąglone łysiny i zaczerwienienia pojawiają się w różnych częściach ciała zwierzęcia. Czynnikiem sprawczym są grzyby z rodzaju Microsporum i Trichophyton, które są niebezpieczne dla ludzi. Choroba jest również nazywana mikrosporią lub trichofitozą.

Jak przebiega infekcja?

Zakażenie następuje poprzez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem, gdy wełna lub cząstki skóry dotknięte przez grzyby wchodzą do zdrowego psa.

Istnieje również pośredni sposób przekazywania - poprzez przedmioty opieki, przedmioty osobiste itp. Zarodniki grzybów w środowisku w sprzyjających warunkach mogą trwać nawet rok. Dlatego pies może zostać ponownie zarażony przez pozbawione takich przedmiotów, jak ściółka, ubrania (ważne dla małych ras), a nie dezynfekowane.

Ma również znaczenie odmienny indywidualny opór psa wobec patogenu.

Okres inkubacji może wynosić od 10 do 40 dni.

Przebieg choroby

  • Grzyb dotyka tylko górnych warstw skóry. Włosy pękają i tworzą gołą skórę lub obszary o rzadkich włosach.
  • Produkty przemiany materii lub cząstki grzybów mogą przenikać przez rany na skórze, powodując reakcję zapalną.
  • Pokonanie mieszków włosowych przez strzępki grzyba sprzyja przenikaniu bakterii i rozwojowi zapalenia mieszków włosowych (zapalenie mieszków włosowych).
  • Zakażenie występuje zwykle w kole, więc pojawiają się zaokrąglone zmiany skórne.

Czynniki przyczyniające się do zakażenia są pozbawione

Uważa się, że najbardziej podatne na infekcję grzybicy:

  • młode lub odwrotnie stare zwierzęta,
  • psy otrzymujące słabą jakość lub nieodpowiednią żywność
  • w ciepłym sezonie infekcja występuje częściej,
  • zwierzęta z niedoborem odporności (po lub w czasie choroby, w okresie pooperacyjnym itp.).

Objawy pozbawiania psów

W typowej postaci grzybicy u psów obserwuje się następujące objawy:

  • nierówne, wyraźnie zarysowane, wystające, silnie zapalne zmiany skórne o średnicy 2-4 cm,
  • ogniskowa utrata włosów pojawia się przede wszystkim na głowie, w pobliżu uszu, na dolnej części łap lub w pobliżu ogona,
  • peeling skóry
  • łaty w miejscu łysienia mogą lekko się rumienić, choć w pobliżu skóry (pod płaszczem) będą miały normalny blady kolor,
  • w niektórych miejscach ostry swędzenie.

Jak wygląda liszaj psi?

Diagnostyka

Jeśli zauważysz u psa jakiekolwiek łysiny i zmiany skórne, nie używaj żadnych maści ani leków przed pójściem do kliniki. To może całkowicie uniemożliwić twojemu zwierzęciu zdiagnozowanie.

Przede wszystkim, gdy pies ma podejrzenie o grzybicę, wykonuje się:

  • diagnostyka luminescencyjna (lampa Wooda). Światło specjalnej lampy ultrafioletowej powoduje fluorescencję produktów przemiany grzybów. Jednak tylko przy pokonaniu 3 odmian patogenów, dotknięta sierść świeci (fluoryzuje) w zielonkawo-żółtym kolorze. Oznacza to, że brak światła nie gwarantuje, że pies nie jest zainfekowany.

Niektóre maści i leki dają fałszywie pozytywne wyniki.

Lampa Wood jest często stosowana w leczeniu psów z porostami.

  • W celu wykrycia grzyba u psa, pobierane jest skrobanie i po wybarwieniu jest ono badane pod mikroskopem.
  • Należy również wysiewać z dotkniętego obszaru skóry i z wełny obok. Ta metoda jest najbardziej pouczająca, jednak wymaga pewnego czasu (kilka dni), dopóki kolonie grzyba nie pojawią się na pożywce, którą można zbadać pod mikroskopem.
  • W niektórych przypadkach mogą wykonać biopsję, ale wynik ujemny nie wyklucza porostów.

Leczenie

Osoba, która będzie wykonywała zabiegi medyczne, powinna zawsze znajdować się w gumowych rękawicach i ubraniach, które nie będą powodem do wyrzucenia lub leczenia środkami dezynfekcyjnymi.

Treat ringworm zajmie dużo czasu. Z reguły leczenie ogólnoustrojowe jest połączone z zastosowaniem miejscowych terapii, ponieważ miejscowe leczenie zmniejsza zakaźność choroby.

Lokalne leczenie

Mydło Alezan

1-2 razy dziennie dotkniętą skórę traktuje się mydłem zawierającym powidon-jod. Może to być mydło w płynie "Alezan". Przed użyciem lek należy rozcieńczyć, na przykład 10-15 ml mydła dodaje się do 1 litra wody. Gotowy roztwór z wacikiem nasącza skórę, stopniowo usuwając całą skorupę. Butelka 200 ml kosztuje około 400 rubli.

Maść "YAM BK"

Stosuje się go w leczeniu grzybicy u psów w początkowej fazie. Maść nakłada się cienką warstwą na łyse miejsca i na włosy około 1-2 razy dziennie. Leczenie trwa do momentu, aż nowa wełna zacznie rosnąć. W takim przypadku należy przeprowadzić drugie badanie i z wynikiem ujemnym zaprzestać używania maści. Słoik 50 g kosztuje średnio 100 rubli.

Szampon "Nizoral"

Szampon jest wstępnie rozcieńczony 10 razy. Dog wash 1 raz w 3 dni. Po umyciu szampon pozostawia się na 5 minut, a następnie dokładnie przemywa ciepłą wodą. Butelka kosztuje około 600 rubli.

Spryskaj lub upuść "Fungin"

Mogą być stosowane w leczeniu grzybicy u szczeniąt starszych niż 4 tygodnie i dla dorosłych zwierząt. Lek jest leczony zajętymi obszarami, dzięki czemu granica jest zdrowa. Leczenie przeprowadza się 1 raz dziennie, aż do wyzdrowienia.

W przypadku wyraźnie ograniczonych indywidualnych uszkodzeń wystarczające jest lokalne leczenie. Możliwe jest sprawdzenie, czy zwierzę zostało wyleczone z pozbawienia go za pomocą lampy Wood i / lub upraw, ponieważ jest to kwestia chorób odzwierzęcych (chorób przenoszonych ze zwierząt na ludzi).

Leczenie systemowe

Kiedy znaczące obszary zakażenia grzybicą, należy przepisać takie leki, jak:

Gryzeofulwina

w dawce 20-50 mg / kg masy ciała 2 razy dziennie. Czas trwania leczenia wynosi 2-3 miesiące, z zakażeniem pazurem przez około 6 miesięcy, w zależności od wyników siewu kontrolnego. Bogate w tłuszcze jedzenie przyczynia się do lepszego wchłaniania leku. Gryzeofulwiny nie można stosować u kobiet ciężarnych. Koszt leku wynosi około 250 rubli.

Alternatywą jest ketokonazol.

Jest przepisywany w dawce 5-10 mg / kg co 12 godzin lub 10-20 mg / kg raz dziennie z jedzeniem. Cena leku od 120 rubli.

Itrakonazol

w weterynarii stosuje się go w dawce 10 mg / kg raz na dobę. Uważa się, że itrakonazol jest tolerowany przez psy lepiej niż ketokonazol, a jego stosowanie jest mniej powszechne. Koszt to około 360 rubli.

Flukonazol (Diflucan, Flucostat)

w dawce 10 mg na 1 kg wagi. Flukonazol można podawać psom z chorobami wątroby. Cena leku wynosi od 20 do 180 rubli.


Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby. Lekarze często stosują metodę "terapii impulsowej", gdy jeden z funduszy od liszajowca daje psu przez 2 tygodnie, następnie 1 tydzień przerwy i ponownie 1 tydzień z lekiem. Następnie wykonuje się przerwę, podczas której przeprowadzane są badania mikroskopowe i skrobanie skóry. Pozytywna dynamika jest rozważana, jeśli dwa badania przeprowadzone w odstępie 1 miesiąca dają wynik negatywny na mikrosporię.

Pozbawianie szczepionek

Preparaty szczepionkowe są stosowane w celu zapobiegania i leczenia półpaśca u psów. Z reguły przeprowadzaj takie szczepienia:

Wackderm

Szczepionkę podaje się domięśniowo w kończynach tylnych (pierwszy raz, drugi raz w drugim) dwa razy w odstępie dwóch tygodni. Dawka jest ustalana na podstawie wagi psa - mniej niż 5 kg jest wstrzykiwane 0,5 ml, jeśli waga jest większa, następnie 1 ml. Jako reakcja uboczna może wystąpić niewielka bolesna grudka w miejscu wstrzyknięcia, która przejdzie w ciągu 3-5 dni. Po drugim wstrzyknięciu efekt terapeutyczny pojawia się w ciągu miesiąca, a nowa powłoka zaczyna rosnąć na dotkniętych obszarach. Odporność po szczepieniu utrzymuje się przez około rok, a dawka szczepionki kosztuje około 100 rubli i jest przechowywana w lodówce.

Mikroderm

Szczepienie odbywa się według tego samego schematu. Dawka jest nieco inna: szczenięta otrzymują 0,5 ml leku przez okres do pół roku, wszystkie psy starsze niż 6 miesięcy otrzymują 1-2 ml w zależności od ich wagi. Opakowanie zawierające 4 ampułki kosztuje 360 ​​rubli.

Tradycyjne metody leczenia

Środki ludowe do leczenia grzybicy mogą mieć wpływ tylko w początkowych stadiach choroby lub w połączeniu z lekami przepisanymi przez lekarza.

  • Ocet jabłkowy przetwarza dotkniętą skórę 4-6 razy dziennie.
  • Zwykły alkoholowy roztwór jodu nakłada się na skórę 1-2 razy dziennie. Ważne jest, aby monitorować stan skóry, aby zapobiec oparzeniom.
  • Zastosuj świeży sok żurawinowy. Bawełniany wacik jest nawilżany łysinkami i sąsiadującymi obszarami 5-6 razy dziennie.
  • Czosnek jest krojony na dwie połówki i nakłada miąższ na skórę. Procedurę przeprowadza się 3-4 razy dziennie.

Najlepsze sposoby leczenia porostów u psów

Psy często mają choroby skóry: alergie, zapalenie skóry, zakażenie owadami i kleszczami. Deprywacja u psów jest jedną z chorób skóry zwanych dermatofitozą. Spowodowane jest przez grzyby i inne patogenne mikroorganizmy.

Deprywacja u psów jest jedną z chorób skóry zwanych dermatofitozą.

Przyczyny pozbawiania psów

To, co wygląda jak półpasiec u psa, wszyscy powinni wiedzieć. Jest to konieczne, aby nie rozprzestrzeniać choroby od chorych zwierząt na zdrowe. Ponadto ważne jest, aby wiedzieć, że liszaj obrączkowy, który pojawił się w zwierzęciu, jest zaraźliwy dla ludzi. Dlatego nie ma potrzeby kontaktowania się z dziećmi i osobami starszymi z chorym czworonożnym przyjacielem.

Podczas leczenia porostów w domu, dorośli muszą podjąć środki ostrożności, obsługiwać pokój wybielaczem, używać rękawiczek. Po wykryciu objawów choroby ważne jest, aby nie opóźniać leczenia.

Porost sam w sobie nie zagraża życiu, ale zarażone zwierzę staje się celem dla innych patogenów.

Co, jeśli są oznaki pozbawienia? W takiej sytuacji wizyta u weterynarza i leczenie powinny być szybkie. Nie możemy pozwolić, aby kolonie grzybów rosły.

Istnieją 2 sposoby infekcji:

  • grzyb jest przenoszony z chorego zwierzęcia, jeśli zdrowa osoba leżała na łóżku lub jadła z miski pacjenta, bawiąc się zabawkami;
  • grzyb chorobotwórczy wchodzi do wełny z gleby.

Ryzyko zakażenia wzrasta, jeśli czworonożny przyjaciel ma osłabioną odporność, co ma miejsce w takich przypadkach:

  1. Ciąża
  2. Samica ma szczenięta do karmienia.
  3. Okres poporodowy.
  4. Złe jedzenie.
  5. Przeniesiona choroba wirusowa.
  6. Choroba onkologiczna.

Deprywacja u psów i kotów występuje częściej u osób młodych (w wieku do jednego roku) iu osób dorosłych z osłabionym układem odpornościowym.

Jak to ma pies, wszyscy powinni wiedzieć

U psa ognisko choroby pojawia się najpierw w dowolnym miejscu, a następnie rozprzestrzenia się w dół ciała. Zachowanie zwierzęcia zmienia się: staje się powolne, apatyczne. Od pozbawienia psa wypadają włosy, skóra staje się pokryta skorupami, pęknięcia, łuszczenie są możliwe. Najczęściej objawy obserwuje się na kończynach, twarzy i podbrzuszu (podbrzusze), pazury mogą pękać. Niech na głowie i kończynach pojawi się szczenię versicolor.

Pozbądź się kotów i psów (wideo)

Rodzaje porostów u psów

Wyróżnij te typy grzybicy skórnej:

  1. Różowy porost. Jest to najbardziej niebezpieczny typ. Z dość dużego miejsca zwanego matczyną tablicą tworzą się małe żółto-różowe plamki. Łysa skóra odpada. Z powodu tego pozbawienia psa, leki mogą nie być konieczne, ponieważ choroba często znika sama w ciągu 1-1,5 miesiąca.
  2. Ringworm (trichophytosis). Jest trichofitozą, która zaraża człowieka zwierzęciem. Nazywane dwoma rodzajami grzybów. Choroba może być obserwowana na ciele, głowie, twarzy, łapach, w tym pazurach.

Objawy grzybicy u psów są następujące:

  • zwierzak nie chce jeść;
  • wysypka w połączeniu z swędzeniem;
  • pojawia się owalne lub okrągłe łysienie;
  • jeśli tworzą się czyraki, wydzielanie ropy tworzy strupki.

Deprywacja u psów i kotów jest częstsza wśród młodych

Choroba ma swoją nazwę, ponieważ na dotkniętych obszarach resztki włosów wyglądają jak ścięte. Aby leczyć ringworm w psa jest koniecznością.

Inne rodzaje chorób:

  1. Moczenie porostów. Nie jest zakaźny, ponieważ rozwija się w wyniku alergii. Jednocześnie obserwuje się: obrzęki, wysypki, pęcherzyki, które pękają, płynie z nich zawartość, zadrapania, pęknięcia, skorupy.
  2. Pityriasis versicolor. Jest to najczęstsza forma choroby wśród psów. Zaczyna się różową plamką. W przypadku psowatych psów, dotknięte obszary skóry mogą mieć kolor od żółtego do brązowego, dlatego nazywa się to wielokolorowym. Obserwowane na szyi, plecach i kończynach.
  3. Półpasiec. Jest to spowodowane przez wirus opryszczki. Początkowo swędzenie w części nadbrzeżnej i brzuchu. Później pojawiają się bąbelki z płynną zawartością. Pękające bąbelki tworzą skorupę. Opryszczka może wystąpić w dowolnym miejscu.

Leczenie porostów u psa

Jak leczyć pozbawienie psa, powinien wiedzieć każdy, kto ma czworonożnego zwierzaka. Konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego leczenia, które obejmuje terapię lokalną i ogólnoustrojową (z zastosowaniem leków w postaci tabletek i zastrzyków).

Od porostów do psów jest wiele dobrych leków:

  1. Maści przeciwgrzybicze: Ketokonazol, Dermatol, Yam, Exoderil, maść siarki.
  2. Nalewki i ekstrakty: nalewka Yuglon, Hellebore.
  3. Spraye: Fungin, Zoomekol.
  4. Antybiotyki i leki przeciwgrzybicze: flukonazol, gryzeofulwina, ketokonazol.

W leczeniu pozbycia się zwierzęcia ważne jest zwiększenie obrony organizmu. W tym celu są dodatkowo przepisywane witaminy, immunomodulatory, leki antyhistaminowe stosowane w celu zapobiegania alergiom na leki.

Jeśli pies ma dużo wełny lub łysych plam, zaleca się stosowanie specjalnych szamponów: Nizoral lub Imaverol.

Podczas leczenia w domu należy zachować ostrożność: po opiece nad zwierzętami należy umyć ręce i zdezynfekować instrumenty. Zastosuj lek lepiej w rękawiczkach.

Zanim zaczniesz leczyć grzybicę, musisz obciąć włosy wokół miejsca łysienia na 2-3 cm. Przed każdym nałożeniem maści, należy leczyć skórę jodem.

Maść z tej choroby stosuje się nie tylko do dotkniętego obszaru, ale także do zdrowej skóry wokół miejsca. Konieczne jest obserwowanie zwierzęcia tak, aby nie lizało leku. Do tego dochodzi specjalny kołnierz ochronny.

Jak leczyć psa środkami ludowymi (wideo)

Inne metody leczenia i zapobiegania chorobie

Istnieje wiele sposobów leczenia tej choroby u czworonożnego przyjaciela tradycyjnymi metodami. Dobry wynik daje smarowanie dotkniętej skóry takimi substancjami:

  1. 5-6 razy dziennie z ocet jabłkowy.
  2. Smołować trzy razy dziennie.
  3. Zużyty olej silnikowy.
  4. Drobno startego czosnku.

Prowadząc leczenie w domu, można użyć czosnku do rozmazywania plam w takich kombinacjach:

  • mieszanka soku czosnkowego z miodem (kilka razy dziennie, kurs trwa 1 tydzień);
  • mieszanka soku z czosnku i octu winnego (3-5 razy dziennie do regeneracji);
  • sok z czosnku, rozcieńczony na pół olejem kamforowym (3-4 razy dziennie).

Traktuj grzybicę kłopotliwą i kosztowną. Dlatego lepiej zapobiegać chorobie. W celu zapobiegania dermatofitozie konieczne jest:

  • regularnie kontroluj futro i skórę zwierzęcia;
  • zajmują się psimi rzeczami od pasożytów;
  • Unikaj kontaktu z zabłąkanymi lub chorymi zwierzętami.

Aby uniknąć grzybicy u psów, weterynarz może zaoferować szczepienie specjalnymi preparatami (Vacderm, Mentavac).

Ważne jest, aby leczenie zostało zakończone w celu całkowitego wyzdrowienia zwierzęcia i nie zakończyło się po pierwszych pozytywnych wynikach.

Pozbądź się psów

Każde miejsce znalezione na ciele zwierzęcia powinno spowodować naglące odwołanie do weterynarza, ponieważ półpaśca może rozwinąć się u psów niezależnie od wieku i warunków zatrzymania. Najczęściej choroba objawia się jesienią i zimą. Eksperci przypisują sezonowość patologii z niedoborem promieniowania ultrafioletowego i brakiem witamin. Istnieją jednak inne przyczyny rozwoju porostów. O nich, a także o cechach leczenia i profilaktyce choroby - w dalszej części artykułu.

Jak pies może zachorować

Deprywacja u psów ma charakter grzybowy i wirusowy. Czworonożny przyjaciel może "złapać" chorobę na kilka sposobów:

  • poprzez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem;
  • poprzez artykuły gospodarstwa domowego (miska, smycz, obroża, grzebień itp.) należące do zarażonego psa;
  • przez ziemię, trawę i tak dalej.

Prawdopodobieństwo rozwoju porostów jest znacznie zwiększone, jeśli odporność zwierzęcia jest zmniejszona. Ten stan może być spowodowany przez ciążę lub laktację psa, niedawną chorobę zakaźną, złą dietę. Siły ochronne są również zmniejszone, jeśli zwierzę przyjmuje kortykosteroidy przez długi czas, a także jeśli ma nowotwór złośliwy.

Bezpańskie zwierzęta oraz zwierzęta żyjące w złych warunkach stanowią specjalną grupę ryzyka. Wilgoć, brak higieny, wysoka gęstość (na przykład w schroniskach) i inne czynniki powodują szybkie rozprzestrzenianie się grzyba.

Uwaga: psy o długich i gęstych włosach wymagają szczególnej uwagi ze strony właścicieli. Ze względu na szczególne cechy włosów, ich skóra jest słabo wentylowana, co czyni te zwierzęta najbardziej podatnymi na infekcje.

Objawy na początku choroby

Jakie objawy pozbawiania psów muszą przede wszystkim zwracać uwagę? Okres utajony choroby wynosi średnio około 10-14 dni, w zależności od rodzaju deprywacji. Dopiero po tym objawy choroby stają się zauważalne.

Na początkowym etapie pozbawienia właściciela zauważą takie przejawy:

  • zwierzę drapie to samo miejsce;
  • w obszarze swędzenia widoczne są powierzchowne zmiany skórne w postaci przebarwień, złamanych włosów, pęknięć, łuszczenia i innych;
  • stopniowo zwiększa się punkt, pojawiają się nowe ogniska;
  • pies staje się ospały.

W większości przypadków zmiany skórne występują na łapach zwierzęcia, w podbrzuszu, na twarzy.

Konieczne jest szybkie podjęcie działań, ponieważ choroba rozprzestrzenia się z dużą prędkością. Ponadto zmniejszona odporność i uszkodzona powierzchnia skóry sprzyjają przyleganiu bakteryjnego zakażenia i rozwojowi innych chorób.

Zdjęcie pozbawiające psy

Rodzaje porostów u psów

U psów zdiagnozowano kilka rodzajów porostów, z których każdy ma własną naturę, objawy i sposoby leczenia. Dlatego weterynarze nalegają, aby po znalezieniu podejrzanego plamy na zwierzaku, właściciele natychmiast udali się do kliniki. W tym samym czasie każdy właściciel powinien wiedzieć, jak wygląda ten typ choroby. Umożliwi to szybkie podjęcie działań zapobiegawczych w gospodarstwie domowym (niektóre grzyby mogą zostać przekazane ludziom) i zwierząt (aby zatrzymać dalsze rozprzestrzenianie).

Różowy porost

Różowy porost to reakcja alergiczna na infekcję, prawdopodobnie o charakterze wirusowym. Większość ekspertów kojarzy rozwój tego typu chorób u psa domowego z genetyczną predyspozycją. Zmiany skórne występują z reguły na tle chorób wirusowych przewodu pokarmowego, narządów układu oddechowego, po szczepieniach.

Różowy versicolor charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem, więc zwierzę nie może być całkowicie wyleczone. Choroba pojawia się za każdym razem, gdy aktywność układu immunologicznego zwierzęcia spada: podczas stresów, nieodpowiednich diet i częstych chorób. W takim przypadku pies nie jest źródłem zagrożenia dla innych zwierząt i ludzi. Jeśli jednak mają takie same predyspozycje i niską odporność, istnieje prawdopodobieństwo zakażenia - nawet jeśli jest skąpe.

Jak rozpoznać różowe półpasiec od psa domowego? Gatunek ten charakteryzuje następujący obraz kliniczny:

  • plamy nie przekraczają 2 cm;
  • zmiany mają różowy odcień z żółtawym środkiem;
  • większość wysypki zlokalizowana jest w pachwinie, na twarzy;
  • niszczenie ognisk stopniowo następuje wraz z tworzeniem się żółtych obszarów ze złuszczaniem naskórka.

Ostrzeżenie: porost różowy może być skomplikowany w wyniku wnikania w skórę grzybów, bakterii, wirusów, więc nie można się wahać z leczeniem.

Moczenie porostów

Lichen versicolor to odpowiedź immunologiczna psa na alergen; wyprysk, który opiera się na zakaźnej naturze. Alergenem może być dowolna substancja (lek, żywność itd.), Zaburzenia hormonalne. Choroba ma charakter przewlekły i objawia się następującym obrazem klinicznym:

  • obrzęk, gorący w dotyku, swędzący i obolały;
  • stopniowo tworzą się na ich miejscu bąbelki;
  • łysienie występuje w uszkodzeniu;
  • wyładowanie z bąbelków stopniowo staje się ropiejące;
  • najczęstszą lokalizacją są policzki, kość ogonowa, szyja.

W miarę powrotu do zdrowia skóra zostaje pokryta skórką, spod której czai się zdrowa tkanka.

Gdy płacz przynosi swojemu psu znaczną agonię w postaci swędzenia, zaczyna silnie czesać skórę. Może to spowodować zwiększenie obszaru dotkniętych obszarów i dodanie infekcji.

Ringworm

W przeciwieństwie do poprzednich gatunków, grzybica (krótkowłosa) jest grzybowym charakterem choroby. Jej rozwój jest spowodowany przez wnikanie w skórę grzybów z rodzaju Microsporum lub Trichophyton, powodując odpowiednio mikrosporozę lub trichofitozę. Grzybica jest niebezpieczną i zaraźliwą chorobą, którą można zidentyfikować za pomocą następujących znaków:

  • małe ogniska zmian skórnych (około 20 mm);
  • kolor plamek zmienia się od różowawego do brązowego;
  • ich kontur jest wyraźnie widoczny;
  • lokalizacja - podstawa ogona, kończyn;
  • silne swędzenie;
  • łysienie dotkniętych obszarów.

Infekcja ma szybki wskaźnik rozprzestrzeniania się. Jeśli nie podejmiesz żadnych działań, w krótkim czasie grzyb może doprowadzić do śmierci psa.

Pityriasis versicolor

Ten rodzaj choroby wywołuje grzyb drożdżowy z rodzaju Malassezia, który normalnie żyje na powierzchni skóry nie tylko psów, ale także innych zwierząt i ludzi. Przy braku uszkodzenia naskórka, silnej odporności, mikroorganizm nie wykazuje agresji. W przeciwnym razie grzyby mnożą się energicznie, uwalniając w dużych ilościach kwas kaustyczny, który dosłownie "zjada" naskórek.

Inna nazwa pozbawienia jest wielobarwna. Wynika to z różnych odcieni zmian: różowawej, brązowej, brązowawej. Kolejny znak - łysienie dotkniętych obszarów. Ponieważ plamy szybko rosną i łączą się, choroba może rozprzestrzenić się w krótkim czasie na całym ciele psa.

Diagnostyka

Przed leczeniem psa w celu pozbycia się go, musisz zdiagnozować zidentyfikowaną patologię i odróżnić ją od innych chorób skóry. Grzybicę półpaśca u psów można mylić z takimi chorobami, jak dermatoza, pioderma, wyprysk łojotokowy, płacz i różowy półpaść.

Do diagnostyki za pomocą następujących metod:

  • Lampa Translucent Wood;
  • analiza wełny (siew);
  • biopsja skóry.

Badanie mikroskopowe pozwala wykryć obecność / brak zarodników i grzybni, wysiew pozwala określić rodzaj grzyba. Ponadto obowiązkowe są badania laboratoryjne moczu i krwi zwierząt domowych. Dodatkowo lekarz może przepisać testy i testy alergiczne.

Leczenie porostów u psów

Podczas diagnozowania porostów u psów wskazane jest leczenie kompleksowe. Ma na celu rozwiązanie kilku problemów:

  • niszczenie chorobotwórczych mikroorganizmów - przyczyny choroby;
  • zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognisk i wstąpieniu wtórnej infekcji;
  • eliminacja swędzenia, bólu;
  • normalizacja układu odpornościowego zwierzęcia.

W tym celu należy stosować leki zewnętrzne i wewnętrzne w postaci maści, kremów, żeli, roztworów, tabletek. Jeśli choroba zostanie wykryta w początkowej fazie, częściej stosuje się preparaty zewnętrzne. Gdy układowe zmiany ciała są pokazane pigułki i / lub zastrzyki.

Leki na świeżym powietrzu dla porostów u psów

W aptece weterynaryjnej lokalne preparaty do leczenia psów pozbawionych opieki mają duży asortyment. Co oznacza najlepsze wykorzystanie w konkretnym przypadku - lekarz opisze po rozpoznaniu zwierzęcia. Samo-deprywacyjne leczenie nie jest zalecane, ponieważ grozi zaostrzeniem choroby i rozwojem powikłań.

Ważne: wszystkie zabiegi medyczne wykonywane są w rękawiczkach!

Leki do użytku wewnętrznego

W zależności od stanu psa, weterynarz może przepisać dodatkowe leczenie objawowe, wspomagające i przeciwgrzybicze w postaci leków do użytku wewnętrznego:

  • jeśli grzyb wpływa na znaczną część ciała zwierzęcia - czynniki przeciwgrzybicze (Flukonazol, Nizoral);
  • w przypadku wstąpienia wtórnego zakażenia - leki przeciwbakteryjne (amfoterycyna B, Nystatyna);
  • do utrzymania wątroby - środki hepatoprotekcyjne (Hepatovat);
  • do łagodzenia objawów alergii, leków przeciwhistaminowych (Suprastin, Diazolin);
  • w celu normalizacji układu immunologicznego - immunostymulatory i immunomodulatory (Glikopina, Immunofan);
  • do zapobiegania zaburzeniom przewodu pokarmowego - probiotyki (Olin, Laktobifadol);
  • witaminy (Aminovit).

Leczenie środków ludowej

Leczeniu domowemu może towarzyszyć stosowanie środków folk. Należy pamiętać, że niektóre popularne przepisy na grzyby zwierzęcia nie można wyleczyć. Tego rodzaju porosty, takie jak grzybica czy płacz, mogą rozprzestrzenić się tylko na duży obszar i pogorszyć stan psa, więc środki ludowe mogą być stosowane jako dodatkowe symptomy.

Najczęściej metody leczenia domowego w celu pozbycia zwierząt są reprezentowane przez zewnętrzne traktowanie dotkniętych obszarów jakimkolwiek związkiem. Może to być: ocet jabłkowy, smoła, czosnek przepuszczany przez zagłuszacz czosnku (można go mieszać z miodem, olejem kamforowym, octem winnym, olejem z drzewa herbacianego). Nawet olej silnikowy jest stosowany do zakaźnych zmian. Z reguły leczenie plam odbywa się kilka razy dziennie.

Uwaga: przed użyciem dowolnego popularnego przepisu powinieneś zawsze skonsultować się z lekarzem!

Co można zrobić, aby przyspieszyć powrót do zdrowia

Jak wyleczyć psa z pozbawiania się, zapobiegając rozwojowi powikłań? Głównym warunkiem jest ścisłe przestrzeganie zaleceń weterynarza. Konieczne jest podawanie zwierzętom leków w ścisłej zgodności z zaleconym kursem i dawką, a nie brakujących sztuczek. Niedozwolona jest nieautoryzowana wymiana jednego leku na inny, a także zakończenie terapii przed czasem. Właściciel psa musi być przygotowany na to, że w niektórych przypadkach leczenie może trwać miesiąc lub dłużej.

Leczenie specjalnymi szamponami, które zawierają składniki przeciwgrzybicze, pomoże przyspieszyć powrót do zdrowia czworonożnego przyjaciela, zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji. Te produkty do pielęgnacji włosów delikatnie wpływają na powierzchnię skóry, ale ich stosowanie przez dłuższy czas nie jest zalecane. Aby uniknąć nadmiernej suchości naskórka, należy postępować zgodnie z instrukcjami.

Jak zapobiegać lizaniu maści i czesaniu u psa

Ogniska porostów powodują silne swędzenie u zwierząt domowych. Kiedy drapie dotknięty obszar, infekcja rozprzestrzenia się na sąsiednie zdrowe tkanki, co znacznie opóźnia powrót do zdrowia. To samo dzieje się, gdy zwierzę wylizuje nałożoną maść.

Jeśli ogniska są pojedyncze, można je przykleić plastrem lub owinąć, najpierw nakładając gazę z maścią na dotknięty obszar. Możliwe jest zapobieganie rozczesaniu dużych obszarów za pomocą specjalnego kołnierza. W przypadku, gdy pies stawia opór temu urządzeniu i je usuwa, należy założyć na niego kombinezon.

Czy można użyć jodu w leczeniu deprywacji

Zastosowanie jodu do leczenia porostów u psów zależy od zidentyfikowanego patogenu. Tak więc, z grzybicy choroby, ten lek ma najbardziej skuteczny efekt. Nie zaleca się stosowania roztworu jodu w przypadku różowego porostu. W innych przypadkach narzędzie nie daje żadnych wyraźnych wyników. Należy zauważyć, że niektórzy weterynarze zdecydowanie sprzeciwiają się pozbyciu się jodu. Sądząc po recenzjach, nie powinieneś próbować samemu wyleczyć niezwykłego "miejsca", używając jodu jako panaceum - może to prowadzić do katastrofalnych konsekwencji dla psa.

Odżywki dla psów w leczeniu porostów

Leczeniu porostów u psów musi towarzyszyć zmiana diety. Dotyczy to szczególnie różowych i płaczących gatunków choroby, które mają charakter alergiczny. Specjalna dieta ma na celu zminimalizowanie toksyczności i alergenności niektórych pokarmów i substancji. Wyłączone z diety są:

  • ziemniaki;
  • czekolada;
  • słodycze;
  • wędzone mięso;
  • przyprawy;
  • wszelkie produkty zawierające barwniki, aromaty, konserwanty i inne dodatki.

Kiedy mokre porosty będą potrzebować przez jakiś czas, aby usunąć z menu zwierząt domowych, mięso i produkty mięsne.

Jak aplikować maść

Im lepiej przygotowuje się dotknięty obszar skóry psa, gdy jest ona pozbawiona, tym większy efekt można osiągnąć dzięki maści leczniczej, dlatego każdy właściciel powinien znać algorytm postępowania z zakaźnym ogniskiem.

  • Z góry przygotowuje się następujące przedmioty: gumowe rękawice medyczne, nożyczki tępe, metalowy pojemnik i zapałki, roztwór mydła, środek antyseptyczny (furatsilin, chlorheksydyna, nadtlenek wodoru), pinceta, chusteczki gazowe, maść medyczna.
  • Przed przejściem bezpośrednio do procedury nosić rękawice.
  • Dotknięty obszar skóry jest leczony roztworem antyseptycznym.
  • Jeśli na obrzeżach paleniska znajdują się włoski, włosy są starannie przycięte w odległości około 5 mm od dotkniętego naskórka. Wytnij włosy natychmiast spalone.
  • W obecności parcha są impregnowane roztworem mydła aż do całkowitego zmiękczenia.
  • Pinceta parcha zostaje usunięta, a obszar jest ponownie leczony środkiem antyseptycznym.
  • Za pomocą serwetki usuń resztkową wilgoć.
  • Zastosuj maść.

Pod koniec leczenia wszystkich dotkniętych obszarów, obetnij wełnę i serwetki powinny zostać spalone.

Czy ludzie lub zwierzęta domowe mogą zarazić się?

Każdy właściciel psa powinien wiedzieć, jaki rodzaj porostu jest przekazywany ludziom i innym zwierzętom. W odniesieniu do grzybicy, odpowiedź jest jednoznaczna - ta choroba jest wysoce zakaźna i bardzo zakaźna. Podczas diagnozowania zwierzę musi być odizolowane od innych zwierząt domowych i gospodarstw domowych (zwłaszcza dzieci).

Porosty porostów nie są niebezpieczne dla innych, ponieważ są to egzemy pochodzenia alergicznego. Konieczne są konwencjonalne środki higieny w opiece nad chorym zwierzakiem.

Możliwość zakażenia porostami różowymi jest obecnie pod znakiem zapytania. Opinie ekspertów różnych specjalności przeczą sobie nawzajem: niektórzy uważają, że ta choroba jest zaraźliwa, inni twierdzą wręcz przeciwnie. Ogólnie rzecz biorąc, uważa się, że jeśli osoba ma silną odporność, to różowy versicolor nie jest dla niego niebezpieczny. Jeśli układ odpornościowy zawiedzie (ze względu na wiek, choroby i inne przyczyny), najlepiej trzymać się z daleka od zwierzęcia.

Pityriasis versicolor również nie stanowi zagrożenia dla ludzi i zwierząt, ponieważ grzyb występuje również na powierzchni ich ciała. Istnieje teoretyczne prawdopodobieństwo, że choroba rozwinie się w gospodarstwach domowych pod warunkiem poważnie obniżonej odporności, dlatego też, jeśli pies jest w mieszkaniu, ma siniak, lepiej jest go zabezpieczyć i odizolować od dzieci, osób starszych lub osób osłabionych.

Czy istnieje szczepionka przeciwko pozbawianiu psów?

Zapobiegaj rozwojowi pozbawiania psa specjalnej szczepionki. Dobre recenzje mają leki Vakderm i Mentavak. Są to domięśniowe zastrzyki, które zawierają nieaktywne grzyby, które powodują porost. Szczepionki można umieścić po zbadaniu przez czworonożnego przyjaciela, odrobaczeniu i weterynarzowi. Szczepionki można również stosować, jeśli zwierzę już cierpi na chorobę. Samodzielna iniekcja nie jest zalecana, ponieważ dawkowanie i przebieg wymagają indywidualnego podejścia.

Zapobieganie porostom u psów

Aby zapobiec rozwojowi pozbawiania psów możliwości, przestrzegając szeregu środków zapobiegawczych:

  • chronić zwierzę przed kontaktem z nieznajomymi i bezdomnymi zwierzętami;
  • przestrzegać norm sanitarnych i higienicznych, w odpowiednim czasie umyć psa za pomocą odpowiednich środków (w tym zapobiegawczych);
  • prawidłowo karmić zwierzę domowe, nie dopuszczając do obecności ewentualnych alergenów w składzie pokarmu;
  • monitorować, czy dieta zwierzęcia była kompletna;
  • terminowe szczepienia;
  • nie ograniczaj chodzenia pieszo;
  • unikać używania zagranicznych misek, obroży i innych artykułów gospodarstwa domowego;
  • w czasie leczenia zidentyfikowanych chorób, nie pozwalając na silny spadek odporności.

Każdego roku drobnoustroje podlegają mutacjom i stają się coraz bardziej odporne na stosowane leki, dlatego też nie opracowano jednego i 100% skutecznego leczenia dla psów pozbawionych. Ponadto każde zwierzę reaguje inaczej na lek i czynnik sprawczy, co również wpływa na szybkość i skuteczność terapii.

Jednak pozbawienie psów można wyleczyć. Aby to zrobić, musisz szybko zareagować na objawy, zabrać swojego zwierzaka do kliniki, postępować zgodnie z zaleceniami specjalisty i nadal stosować środki zapobiegawcze.

Dermatofitoza lub liszaj obrączkowy u psów

Choroba grzybicza skóry zwierząt domowych nie jest rzadkością. Dermatofitoza (grzybica, trichofitoza) przenoszona jest nie tylko poprzez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem, ale także poprzez skażone elementy pielęgnacyjne i środowisko.

Grzybica atakuje nie tylko domowe psy i koty. Osoba z niskim poziomem układu odpornościowego może zostać zarażona trichofitozą. Leczenie zwierzęcia ma charakter długoterminowy i powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza weterynarii.

Przeczytaj w tym artykule

Sposoby infekcji

Czynnikiem sprawczym infekcji skóry są grzyby z rodzaju Trychophiton i Microsporum. Patogenne mikroorganizmy charakteryzują się wysoką odpornością w środowisku. Raz na skórze grzyby namnażają się aktywnie w górnych warstwach naskórka, oddziałując na mieszek włosowy. Uszkodzone włosy zrywają się, dlatego też porost nazywany jest "grzybicą".

W weterynarii ścieżki zakażenia czworonożnych przyjaciół są dobrze zbadane. Infekcja psów chorobotwórczymi grzybami może wystąpić w następujących sytuacjach:

  • W kontakcie z chorym zwierzęciem. Najczęściej zakażenie grzybicze jest narażone na bezdomnych. Patogeniczny grzyb z kawałkami skóry spada na zdrową tkankę zwierzęcia i pojawia się infekcja. Nie tylko bezpańskie psy są niebezpieczne, ale także koty.
  • Przy pośrednim kontakcie. W tym przypadku, do zakażenia dochodzi poprzez zanieczyszczone przedmioty higieny grzyb: naczynia, zabawki, szczotki do włosów, grzebienie, łóżka itp wysokim ryzyku zakażenia zdrowych psów za pomocą skażona zarodnikami amunicji grzyba (kołnierz, uprząż, kaganiec, etc...)...
  • Przez środowisko. Wysoka odporność patogenu na działanie środowiska i środki dezynfekujące sprawia, że ​​jest niebezpieczny podczas spaceru ze zwierzakiem na ulicy. Zarodniki grzyba w ziemi, piasku, gruzu, kurzu mogą dostać się na skórę i spowodować infekcję.
  • Nośnikiem grzybów są często gryzonie - myszy i szczury.

W patogenezie choroby ważną rolę odgrywa stan układu odpornościowego psa. Specjaliści weterynarii, bazując na wieloletnim doświadczeniu, uważają, że osoby o niskim poziomie odporności są podatne na grzybicę skóry. Niesprawności w pracy mechanizmów obronnych organizmu są czynnikiem, który uruchamia liszaj obrączkowy. W związku z tym dotknięte są szczenięta i młode osobniki, a także starsze psy osłabione chorobami.

W grupie ryzyka znajdują się również osoby mieszkające w żłobkach i schroniskach. Wysoka gęstość zwierząt przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania się infekcji. Sytuację pogarsza wilgotność w pomieszczeniach, brak wentylacji i niehigieniczny stan komórek.

Zgodnie z obserwacją lekarzy weterynarii ogniska choroby najczęściej odnotowuje się w miesiącach jesienno-zimowych. Zjawisko to wynika nie tylko z niskiej odporności organizmu żywego z powodu niedoborów witamin, ale także z niedostatecznego promieniowania ultrafioletowego, które ma szkodliwy wpływ na zarodniki grzyba.

Jak wygląda na początkowym etapie

Od momentu zakażenia do pojawienia się pierwszych objawów infekcji grzybiczej zwykle trwa od kilku dni do 2 - 3 tygodni. Jeśli czworonożny przyjaciel ma grube i długie włosy, bardzo trudno jest wykryć początkowy etap choroby.

Po przejściu do górnych warstw naskórka grzyb chorobotwórczy przenika do mieszków włosowych. Procesowi temu towarzyszy reakcja zapalna, która prowadzi do zaczerwienienia i swędzenia skóry. Zwierzę martwi się, zadrapia uszkodzone miejsca łapami. Początkowy etap trichofitii przejawia się obecnością zaczerwienionych i lekko spuchniętych obszarów w postaci guzków na skórze. W tym okresie nie obserwuje się ognisk łysienia.

Reakcja zapalna w miejscu wniknięcia patogennego grzyba powoduje swędzenie skóry. Czesanie łapy i lizanie dotkniętych obszarów prowadzi do wtórnego zakażenia skóry przez wirusy i bakterie. Grzyb rozprzestrzenia się do zdrowych obszarów ciała.

Uszkodzenia kształtowane są z reguły zaokrąglonym kształtem. Zarażona skóra szybko wysycha, tworzą się na niej azbestowo szare skorupy i strupy. Ogniska zapalne obserwuje się w środku i wzdłuż krawędzi uszkodzonego obszaru. Na obrzeżach grudek grudkowych. W tym okresie na ciele zwierzęcia pojawiają się kieszenie łysienia.

Patologicznie zmienione płaty skóry obserwuje się na twarzy i szyi zwierzęcia, na kończynach, w okolicy zadu i żołądka. Zmiany grzybicze wpływają nie tylko na naskórek skóry, ale także na pazury psa. Stają się pogrubione, zdeformowane.

Najczęstsze objawy grzybicy

W początkowych etapach dermatofitozy, właściciel nie obserwuje żadnych odchyleń w ogólnym stanie zwierzęcia. Jednak w przypadku infekcji uszkodzonej skóry bakteriami i wirusami może rozwinąć się nie tylko miejscowa reakcja zapalna, ale także ogólna. Ropieciu towarzyszy depresyjny stan psa, wzrost temperatury ciała, spadek apetytu, aw ciężkich przypadkach odmowa jedzenia.

W niesprzyjających warunkach zwierzę może rozwinąć nie tylko piodermę, ale także posocznicę.

Metody diagnostyczne

Po znalezieniu objawów grzybiczej zmiany skórnej u zwierząt domowych nie należy wahać się, aby odwiedzić wyspecjalizowaną instytucję. Absolwent przyjrzy się zwierzęciu i przeprowadzi serię testów diagnostycznych.

Wstępna diagnoza jest wykonywana, zwykle za pomocą lampy Wood. Patogeniczne grzyby pod specjalnym oświetleniem fluorescencyjnym zaczynają świecić w szmaragdowym kolorze. Jednak ta metoda nie zawsze ujawnia trichofitozę i uniemożliwia określenie rodzaju grzybni. W związku z tym przeprowadzić głębokie skrobanie skóry z uszkodzonego obszaru, a następnie przeprowadzić badanie mikologiczne.

W celu określenia rodzaju patogenu materiał biologiczny wysiewa się na specjalnej pożywce.

Kompleksowe i różnicujące rozpoznanie choroby obejmuje również analizę kliniczną krwi i moczu, testy alergiczne. Rozróżnić trichofitozę w stosunku do różowego porostu, łuszczycy, egzorcji łojotokowej, zapalenia skóry, ropnego zapalenia skóry.

Leczenie

Dermatofitoza jest złożoną chorobą wymagającą długotrwałego leczenia. Nie ma mowy o samoobsługi w diagnozie grzybicy. Grzyb atakuje głębokie warstwy naskórka, utrudniając skuteczne stosowanie lokalnych preparatów.

Widoczne osłabienie procesu, właściciel może wziąć do odzyskania, podczas gdy grzyb wprowadza się w głębszych warstwach skóry. Nawrót w tym przypadku jest nieunikniony. W związku z tym leczenie powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty weterynarii z regularnym badaniem mikologicznym.

Skuteczność stosowania maści, które mają działanie przeciwgrzybiczne, zależy głównie od właściwego przygotowania uszkodzonej skóry. Aby to zrobić, należy najpierw oczyścić uszkodzenia dowolnego środka antyseptycznego: roztwór furatsiliny, chlorheksydynę, kwas salicylowy.

Następnie nożyczki tępe obcinają włosy wokół obszaru patologicznego. Wełna jest spalona. Jeśli są skórki, są zmiękczane roztworem mydła, a następnie usuwane i dezynfekowane. Skórę suszy się serwetką i nanosi maść leczniczą.

W praktyce weterynaryjnej, jako miejscowe maści przeciwgrzybicze preparaty stosuje się następujące: Zoomikol, mikoseptin, Yam, tiabendazolu, gryzeofulwina, fungin, Ekalin, Vedinol etc. Leki mają wyraźny grzybobójczy i fungistatyczny wpływ, mają działanie przeciwzapalne i antyseptyczne, zmniejszają swędzenie skóry. Regularność stosowania maści ustala lekarz prowadzący.

Leki przeciwgrzybicze

W przypadkach, gdy choroba nabiera formy układowej, specjaliści weterynarii stosują z reguły doustne środki grzybobójcze i antybiotyki w postaci tabletek lub zastrzyków. Jako środki przeciwgrzybicze stosowano Nizoral, Intrakonazole, Fluconazole, Levorin.

Wysoka skuteczność w dermatofitozie odnotowano za pomocą antybiotyków z fungiostaticheskim działaniem: gryzeofulwiny, amfoterycyny. Leki stosuje się przez 3 do 5 tygodni w dawce i częstotliwości, każdorazowo przez lekarza weterynarii.

Oprócz środków przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych, w leczeniu trichofitozy u psów stosuje się środki immunostymulujące i witaminy, w szczególności witaminę A. Chore zwierzę izoluje się podczas leczenia. Kwarantanna zostaje usunięta dopiero po dwóch negatywnych wynikach badania mikologicznego.

Środki ludowe

Biorąc pod uwagę złożoność choroby, środki folk w leczeniu grzybicy skóry u psów są stosowane jako pomocnicze. Buliony rumianku, Hypericum, wrotyczu pospolitego, szałwii są skuteczne do namaczania skórki i antyseptycznego traktowania uszkodzonej skóry. W tym samym celu zastosuj roztwór octu jabłkowego.

Aby uzyskać informacje o tym, jak leczyć liszaj obrączkowy w domu za pomocą środków ludowej, zobacz ten film:

Czy to jest zaraźliwe dla osoby?

Trichofitoza jest antropozoonozą - chorobą atakującą zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Najbardziej podatne są dzieci, które nie mają dobrze rozwiniętego układu odpornościowego. Ryzyko zakażenia jest również duże u osób osłabionych chorobą i starszych członków rodziny. Biorąc pod uwagę wysoką zjadliwość patogennego grzyba, właściciel chorego psa powinien podejmować indywidualne środki zapobiegawcze podczas opieki nad zwierzęciem.

Środki terapeutyczne (leczenie skóry, stosowanie maści) należy przeprowadzać w rękawicach, po czym należy dokładnie myć ręce mydłem i dezynfekować środkiem antyseptycznym. W czasie zabiegów medycznych aż do całkowitego wyzdrowienia psa, potwierdzonego przez powtarzane testy laboratoryjne, zwierzę powinno być odizolowane od innych członków rodziny, a zwłaszcza od dzieci.

Szczepionka jako niezawodna metoda zapobiegania

Współczesna medycyna weterynaryjna ma szeroki arsenał szczególnych środków zapobiegania trichofitom. Najczęściej szczepionki takie jak Microderm, Vacterm, Polivac są stosowane w celu ochrony psa przed zakażeniem grzybiczym. Z zasady immunizację przeprowadza się dwukrotnie, nie obserwuje się działań niepożądanych.

Jeśli jednak przed szczepieniem wystąpi infekcja grzybem chorobotwórczym, wprowadzenie niektórych preparatów immunologicznych może doprowadzić do pojawienia się klinicznych objawów trichofitozy. W takich przypadkach stosuje się terapeutyczne podawanie szczepionki.

Szczepionkę w tym przypadku podaje się 2 lub 3 razy. Jednocześnie środki przeciwgrzybicze i maści są podawane chorym zwierzętom.

Ogólne zalecenia dotyczące zapobiegania zakażeniom

Eksperci weterynaryjni zalecają właścicielom czworonożnych przyjaciół przestrzeganie następujących wskazówek i zasad mających na celu zapobieganie trichofitii u psów:

  • Przygotuj dietę o zrównoważonej selekcji produktów.
  • Zapewnić zwierzęciu zadowalające warunki przetrzymywania. Pomieszczenie powinno być suche, bez przeciągów i wilgoci.
  • Nie pozwól, aby pies kontaktował się z bezpańskimi i bezpańskimi zwierzętami, w tym kotami.
  • Regularnie przeprowadzaj zapobiegawcze traktowanie wełny przed pasożytami.
  • Szczepić zwierzę domowe w warunkach ustalonych przez weterynarza.
  • Leczenie psich łap środkiem antyseptycznym po spacerze.
  • Regularnie dezynfekuj pomieszczenie i siedlisko zwierzaka, przedmioty do pielęgnacji psa.

Grzybica u psów jest zaraźliwą chorobą skóry o etiologii grzybowej. Informacyjną metodą diagnostyczną jest hodowla kultury grzybowej na pożywce z późniejszą identyfikacją rodzaju patogenu. Leczenie jest długoterminowe i powinno być przeprowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza weterynarii. Skuteczną metodą zapobiegania chorobom jest szczepienie.

Przydatne wideo

Informacje na temat objawów, diagnozowania i leczenia porostów u psów można znaleźć w tym filmie:

Według jakich znaków można podejrzewać jadeit u psów?. Różnicowanie podskórnego kleszcza od grzybicy, dermatozy, alergii na podstawie objawów klinicznych i laboratoryjnych metod diagnostycznych.

W jaki sposób diagnozuje się grzybicę i inne gatunki?. Wszystkie choroby wewnętrzne u psów Zakażenia i pasożyty Opieka i edukacja Choroby i urazy chirurgiczne.

Wszystkie choroby wewnętrzne u psów Zakażenia i pasożyty Opieka i edukacja Choroby i urazy chirurgiczne.. Kot na nosie ma grzybicę. Zakażenie może być spowodowane wieloma czynnikami.

Ringworm u psów: jak leczyć

Liszaj obrączkowy (dermatofitoza) - zakaźna choroba skóry spowodowana przez rozmnażanie pewnego rodzaju patogennych grzybów. Zakażenie jest możliwe poprzez zakażone środowisko i przedmioty opieki (dywan, naczynia, zabawki), a także poprzez kontakt ze zwierzętami chorymi. Najczęściej uszkodzenie występuje u osób z osłabionym układem odpornościowym. Dotyczy to zwłaszcza starych zwierząt domowych, szczeniąt, a także tych, które niedawno chorowały. Im mniejsze zwierzę, tym trudniejsza choroba. Wynika to z faktu, że grzyb szybko wpływa na duże obszary skóry proporcjonalnie do obszaru całego ciała zwierzęcia. Dog ringworm jest uleczalną chorobą. Najważniejsze to wiedzieć, jak prawidłowo leczyć i ściśle przestrzegać zaleceń weterynarza.

Manifestacje pozbawiania

Pierwsze objawy pojawiają się w ciągu kilku dni (czasami tygodni) od momentu zakażenia. Są to ledwo widoczne wysypki o czerwonawym odcieniu na skórze, które powodują swędzenie. Możliwe jest określenie pierwszego stadium choroby poprzez zmianę zachowania zwierzęcia: lęk, ciągłe drapanie jednego obszaru skóry i utrata apetytu w niektórych przypadkach.

Z czasem pojawiają się główne objawy grzybicy:

  • łyse plamy na ciele;
  • obfite wypadanie włosów w miejscach zapalenia;
  • obieranie i pojawianie się skorup na dotkniętych obszarach;
  • swędzenie skóry, od niewielkiego do bardzo ciężkiego;

Aby rozpocząć leczenie tak szybko, jak to możliwe, musisz mieć pojęcie o tym, jak wygląda grzybica u psów. Różowe łuskowate płaty o różnych kształtach i rozmiarach pojawiają się na obszarach uszkodzeń (głowa, w obszarze uszu, dolnej części łap i ogona).

Regularne drapanie miejsca uszkodzenia uszkadza stan zapalny skóry i powoduje krosty i zadrapania, możliwy rozwój wtórnej infekcji. Jeśli nie rozpoczniesz leczenia chirurgicznego, grzyb rozprzestrzenia się po całym ciele (plecy, nogi, brzuch).

Ważne: utrata włosów może być oznaką innych chorób, więc tylko lekarz weterynarii po badaniu diagnostycznym na obecność grzyba może postawić prawidłową diagnozę.

Grzyb wpływa nie tylko na górną warstwę skóry zwierzęcia, ale także na mieszki włosowe, dlatego włosy czasami przestają rosnąć w dotkniętych obszarach. Z tego powodu choroba nazywa się "grzybica", ponieważ "pokrywa ona" wełnę.

Środki ostrożności

Po odkryciu symptomów deprywacji należy podjąć następujące środki ostrożności, aby leczenie wyzdrowiało i choroba nie powróciła:

  • odizolować zwierzę od dzieci, kobiet w ciąży;
  • pożądane jest, aby przeznaczyć pomieszczenie, w którym zwierzę będzie spędzać czas do całkowitego wyzdrowienia, i często przeprowadzać czyszczenie, zbieranie i palenie łuski i upuszczanie wełny na podłogę; możesz dezynfekować pomieszczenie lampą kwarcową;
  • regularnie czyścić inne pomieszczenia w domu i czyścić podłogi za pomocą środków dezynfekujących, przetwarzać wszystkie przedmioty, z którymi pies się zetknął;
  • chodzi tylko na smyczy, najlepiej w miejscach z dala od chodzenia innych zwierząt;
  • zapobiegać kontaktowi z innymi psami i nie pozwalać innym na prasowanie zainfekowanego zwierzaka;
  • przestrzegaj zasad higieny i często myj ręce wszystkim członkom rodziny, w których mieszka chora bestia.

Jak leczyć

Zintegrowane podejście jest podstawą do skutecznego pozbycia się grzybicy u psów. Zdjęcie pokazuje, jak pies wygląda na pozbawionego życia.

Kiedy pojawią się pierwsze oznaki uszkodzenia, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem, aby zniszczyć grzyby i wpływ jego działania na organizm tak szybko, jak to możliwe. Nie zaleca się wybierania metod leczenia samodzielnie ani za radą znajomych. Zastosowane środki mogą dać tymczasowy efekt, po którym choroba postępuje. Mogą również zniekształcić obraz choroby, co utrudnia specjalistom przeprowadzenie prawidłowej diagnozy.

Zasady leczenia

Leczenie skojarzone w leczeniu grzybicy u psów obejmuje następujące obszary:

  • miejscowe leczenie zmian;
  • wzmocnienie odporności;
  • terapia wspomagająca.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby i zwykle wynosi 4-6 tygodni. Konieczne jest ukończenie kursu przepisanego przez lekarza weterynarii, aw każdym razie nie zatrzymanie go natychmiast po poprawieniu obrazu klinicznego. Po ukończeniu kursu powinieneś ponownie zbadać, aby potwierdzić brak grzybów w ciele. Zwierzę domowe uważa się za zdrowe, gdy dwa testy wykonywane w odstępach tygodniowych wykazują ujemne wyniki.

Jak leczyć grzybica u psów

W procesie leczenia stosowane są:

  • Maści (mikonazol, tiabendazol, klotrimazol, maść Yam). Obróbkę przeprowadza się dwa lub trzy razy dziennie, nakładając cienką warstwę środka na obszary ciała, które są obcięte z wełny.
  • Roztwory jodu, kwasu salicylowego lub klotrimazolu - stosuje się w celu dodatkowego leczenia zewnętrznego wyłącznie na podstawie opinii lekarza ściśle przestrzegającego dawek, ponieważ mogą one wywołać martwicę powierzchniowych warstw skóry, które wymagają dodatkowego leczenia.
  • Tabletki (flukonazol, itrakonazol, gryzeofulwina) - są przepisywane w celu pokonania dużych obszarów ciała lub odporności grzyba na środki zewnętrzne. Wraz z nimi przyjmowane są leki hepatoprotekcyjne w celu zmniejszenia negatywnego wpływu tabletek na wątrobę.
  • Szampony (Keto plus) - stosowane są w przypadku dużej liczby łysych plam, zgodnie z dołączoną do nich instrukcją. Ważne jest, aby dokładnie zmyć piankę, aby uniemożliwić jej przedostanie się do żołądka i błon śluzowych oraz możliwe zatrucie. Przy grubej wełnie lepiej jest go zgolić, ale wtedy zwierzę musi założyć kombinezon podczas chodzenia, aby zapobiec hipotermii i osłabieniu układu odpornościowego.

Stosowanie szamponu nie jest zalecane w przypadku niewielkich obszarów łysienia, ponieważ w trakcie kąpieli zarodniki rozprzestrzenią się na zdrowe obszary skóry, powodując ich porażkę.

  • Immunostymulanty i witaminy (Immunofan, Ribotan) - zapewniają wsparcie osłabionego organizmu, wzmacniają układ odpornościowy i przyspieszają regenerację włosów i skóry.
  • Antybiotyki w postaci maści, zastrzyków lub tabletek są stosowane zgodnie z zaleceniami weterynarza w przypadku wtórnej infekcji (gronkowcowej lub paciorkowcowej), która powoduje stan zapalny i ropienie ran.

Zasady przetwarzania zewnętrznego

Wszystkie środki terapeutyczne należy wykonywać w gumowych rękawicach i odzieży, które później można leczyć środkami dezynfekcyjnymi, a nawet wyrzucać.

  • golenie włosów, mówienie kilka centymetrów poza dotkniętym obszarem;
  • usuń łatwo obrane skórki i strupy. Możesz zmiękczyć je ciepłą wodą z mydłem lub nadtlenkiem wodoru;
  • leczyć zaatakowane obszary i pobliską zdrową skórę;
  • aby zwierzę nie lizało narkotyków. W tym celu można użyć specjalnych kołnierzy lub kagańców.

Usunięte skorupy i wełna muszą zostać spalone, ponieważ patogeny mogą przystosować się do środowiska i przetrwać do 18 miesięcy.

Skuteczność szczepienia

Szczepionka dla grzybicy u psów jest kontrowersyjnym sposobem na pozbycie się porostów. Po pierwsze, porosty nie są chorobą wirusową, ale grzybiczą, więc dzisiaj nie opracowano jeszcze naprawdę skutecznego leku. Po drugie, zwierzęta słabo tolerują szczepionkę, a po niej grzyb rozwija oporność na leki, co komplikuje dalsze leczenie. Kilka lat temu szczepionki przeciwgrzybicze uznano za najlepszą opcję pozbycia się deprywacji w Rosji. Jednak ostatnie międzynarodowe badania potwierdzają, że szczepionka nie jest skuteczna w leczeniu lub zapobieganiu chorobie.

Zapobieganie

Zastosowanie następujących środków zapobiegawczych pozwala zminimalizować ryzyko zakażenia zwierzęcia:

  • przestrzeganie właściwej diety i diety;
  • dodanie do diety leków multiwitaminowych i immunomodulujących;
  • regularne badanie skóry;
  • higieniczny prysznic po spacerach;
  • systematyczne leczenie przeciwpasożytnicze rzeczy i ciała zwierzęcia;
  • terminowe szczepienia i wizyty u weterynarza.

Wszystkie te działania pomogą zwiększyć odporność organizmu na patogenne grzyby i wyeliminują tworzenie sprzyjających warunków do ich rozmnażania. Jeżeli zwierzę ma niską odporność na infekcje przez mikroorganizmy grzybowe, należy szukać przyczyny tego zjawiska. Możliwe przyczyny to problemy odpornościowe lub ukryte dolegliwości.

Możesz również zadać pytanie lekarzowi weterynarii personelu naszej strony, który odpowie na nie tak szybko, jak to możliwe, w polu komentarzy poniżej.

Czytaj Więcej O Psach

Biały owczarek niemiecki - opis i charakter rasy

Szczepienia Biali owczarki niemieccy, z reguły, mają bardziej miękki i wrażliwy charakter niż tradycyjne, kolorowe (czarne i szare) psy pasterskie i są hodowane właśnie ze względu na tę szczególną cechę.

Pies nie chce jeść i dużo pić

Szczepienia Apetyt jest jednym z ważnych wyznaczników zdrowia psa. A jeśli twój pies nagle zaczął odmawiać jedzenia - to jest powód, by przeprowadzić przyjemne badania i dowiedzieć się, co jest nie tak.

Mój pies stróżujący

Szczepienia Dog Blog - My WatchdogBeagleWe wczesnym średniowieczu polowanie było najpopularniejszą rozrywką arystokratów, a nie tylko mężczyzn. Beagle to rozbrykany mini-pies, który towarzyszył kobietom z wyższych sfer, podczas polowań.