Treść

Owczarek belgijski Tervuren

Wśród innych owczarków belgijskich, Tervuren wyróżnia się pozytywnie, ponieważ ma bardziej ekspresyjną powierzchowność. Ma luksusowy płaszcz o dojrzałym kolorze, mocnej budowie i niesamowitych oczach w kształcie migdałów. Tervuren, podobnie jak inne owczarki, jest silnym, prężnym i inteligentnym psem i pożądane jest, aby mógł sam siebie realizować.

Pochodzenie rasy

Uważa się, że rasa powstała w 1891 roku, gdy weterynarz Adolph Riyul zaczął hodować psa, który miał stać się narodowym skarbem. W pracy zabrał psy o podobnej wielkości i wyglądzie, ale o różnych kolorach i typach sierści.

W 1907 roku powstał pierwszy standard, według którego rasa została podzielona na 4 gatunki, nazywając każdy z nich nazwą miast, w których zostały wyhodowane. Belgijski Shepherd Tervuren był najbardziej eleganckim z tych czterech.

Początkowo psy były wykorzystywane jako pasterze, podczas wojen rozszerzano pole ich działalności, a doskonałymi posłańcami okazali się tervurens, strażnicy, psie zaprzęgi i pługi. Dzisiaj tego typu pasterz belgijski jest używany do wypasu, stróżowania domów i ziemi, a także do celów urzędowych.

Opis rasy Owczarek belgijski Tervuren

W Międzynarodowej Federacji Psów Rasowych wszystkie typy Belgów są zjednoczone w ramach jednego standardu. Ale w niektórych krajach organizacje psów nadal uznają je za niezależne rasy.

Wszyscy Belgowie, w tym Tervurens, są dość dużymi zwierzętami, chociaż w porównaniu z innymi gigantami z psiego świata nie wyglądają tak imponująco. Wzrost przedstawicieli rasy zmienia się w zależności od płci - u mężczyzn 60-66 cm, u samic - 56-63 cm, mężczyźni ważą od 25 do 30 kg, maksymalna waga samic nie przekracza 25 kg.

"Belgijski" - proporcjonalny, harmonijny pies o dumnej postawie i eleganckim futrze. Na pierwszy rzut oka widać, że jest to elegancki, pełen wdzięku i pewny siebie pies.

Norma określa następujący opis rasowych Tervurenans:

  1. Głowa jest piękna, wyrafinowana, wyraźnie zarysowana, co jest typowe dla większości psów z północnych krajów Europy. Skrzynia czaszki ma średnią szerokość, kufa łagodnie zwęża się w kierunku nosa, z gładkim, prostym grzbietem nosa i dużym płatem z szerokimi nozdrzami. Przejście od czoła do nosa nie jest ostre, ale jest wyraźnie widoczne.
  2. Wargi cienkie, zwarte, pigmentowane w czarnym odcieniu. Aparat szczękowy jest mocny, dobrze rozwinięty, z pełnym zestawem dużych, śnieżnobiałych zębów, regularnym zgryzem nożycowym.
  3. Oczy są małe, owalne lub w kształcie migdałów, średniej głębokości i dopasowania. Tęczówka jest ciemnobrązowa lub czarna. Pies patrzy prosto, uważnie, żywy blask i umysł są zauważalne. Uszy są trójkątne, wyprostowane, wysoko osadzone, zwrócone do przodu.
  4. Szyja jest długa, mocna, pokryta silnymi mięśniami, znacznie rozszerza się do ciała, zawieszenie jest nieobecne.
  5. Ciało nie jest ciężkie, lekko wydłużone, ale nie bez proporcji, z dobrze wyrażonym kłębiem i szerokimi, dobrze umięśnionymi plecami. Klatka piersiowa średniej szerokości, ale wyraźnie zaznaczona.
  6. Gładka linia mostka przechodzi do żołądka, który nie jest zbyt chudy, ale nie ugina się. Zad jest szeroki, ale z umiarem ma niewielkie nachylenie.
  7. Ogon osadzony jest na środkowym poziomie, długi, obficie owłosiony z grubym futerkiem. Jest prosty lub lekko zakrzywiony, zaczynając od stawu skokowego. Nawet podczas podniecenia nie podnosi się ani nie wygina.
  8. Kończyny są proste, równoległe, niezbyt długie, pokryte rozwiniętymi mięśniami, o zwartych, owalnych nogach, łukowate, zebrane w kulę. Klocki są elastyczne, z mocnymi czarnymi pazurami.

Jakość wełny i możliwe kolory

Płaszcz Tervuren jest gruby, długi, gładki, o niezbyt twardej, ale niezbyt miękkiej teksturze. Obfita wełna tworzy ekspresyjny wygląd tych pasterzy, tworzy bogaty "kołnierz" w szyję i upierzenie w klatce piersiowej, otrzewnej i kończynach.

Oprócz sierści włosia, te psy mają gruby, gęsty podszycie, który chroni zwierzę nawet w bardzo niskich temperaturach.

Standardowe ograniczone kolory i rozpoznano tylko kilka opcji. Przede wszystkim preferowane jest połączenie czerwonawo-węglowe, bez nadmiaru czarnej wełny, nie rozmyte, ciepłe.

Dozwolone są małe białe znaczenia na mostku i stopach, ale są one niepożądane, ponieważ wraz z nimi traci się wyjątkowość zewnętrznej rasy. Tervurenans musi mieć ciemną barwę na pysku, małżowinach usznych, wokół oczu i na wargach, które również jednoczą wszystkie znaki w jednym kawałku.

Charakter i cechy charakteru

Podobnie jak większość owczarków, Tervurens wyróżnia się wysoką inteligencją, umiejętnością podejmowania decyzji i wykonywania różnych zadań. Jeśli wcześniej z powodzeniem realizowali różne zadania w gospodarstwach, dziś te psy pasterskie można spotkać w policji.

Ponadto tworzą świetne psy przewodników. Taka wszechstronność wiąże się z zestawem ich cech genetycznych i wysokiej zdolności uczenia się. Tervureny zawsze żył ramię w ramię z mężczyzną, więc nie mają wrodzonej agresywności wobec ludzi. Wzniesiony Owczarek Belgijski jest spokojny, inteligentny i grzeczny.

Takie zwierzę jest bardzo przywiązane do właściciela, najczęściej wybiera jednego właściciela w rodzinie. Nie może się obejść bez komunikacji i kontaktu. Pies ma bardzo subtelną mentalną organizację, dlatego Tervuren może być zazdrosny, wykonywać impulsywne działania i ciężko doświadczyć szorstkiej postawy i kary.

Wszyscy "Belgowie" są dobrze wyszkoleni, uważnie obserwują właściciela i szybko zapamiętują komendy. Ale psy są tak odważne i odważne, że mogą niezależnie ocenić to, co się dzieje i podejmować decyzje.

Tervuren jest prawdziwym obrońcą i strażnikiem, pilnuje terytorium i chroni domowników. Ze względu na wyraźną terytorialność nie jest zbyt szczęśliwy dla nieznajomych, aw pewnej sytuacji może reagować agresywnie.

Pies jest przyjazny młodszym członkom rodziny, jednak mimo wielkiej cierpliwości nie jest pielęgniarką. I jeszcze jeden niuans - taki zwierzak często nie akceptuje cudzych dzieci.

Tervuren może być trzymany z innymi zwierzętami - psami, a nawet kotami, ale tylko wtedy, gdy został zsocjalizowany. Kiedy zwierzę zostanie wprowadzone do innego zwierzęcia od dzieciństwa, jako dorosły, traktuje je bardzo lojalnie. W przeciwnym razie pasterz może być zazdrosny lub wykazywać nadmierne zainteresowanie przedstawicielami innego gatunku.

Nawet mieszkając w mieszkaniu, Belg nie przestaje pełnić funkcji pasterza, obserwuje członków rodziny i, jeśli to konieczne, wysyła zgubionych.

Edukacja i szkolenie belgijskiego pasterza

Tervureny z jednej strony są bardzo zdolnymi uczniami, z drugiej strony są zbyt sprytni i niezależni. Dlatego początkujący mogą mieć trudności ze szkoleniem. Ważne jest, aby rozpocząć szkolenie zwierzaka tak wcześnie, jak to możliwe, aby wykazać jędrność charakteru i nie używać chamstwa.

Najważniejszą rzeczą, od pierwszych dni znalezienia zwierzaka w domu, jest pokazanie, kto jest przywódcą i zajmuje czołową pozycję. Pies będzie posłuszny bez pytania tylko wtedy, gdy zaakceptuje władzę właściciela.

Często ludzie, którzy nie są zaznajomieni z temperamentem pasterza belgijskiego, popełniają błąd, stale karając swoich czworonożnych przyjaciół. W tym przypadku pies zmienia się w skryte, nieśmiałe i tchórzliwe zwierzę, tracąc naturalną odwagę i odwagę.

Przed zajęciami lepiej pozwolić, aby pies biegał, igraszki, "wypuszczaj parę". Kolejny trening niuansowy nie powinien być monotonne, więc zwierzę szybko straci zainteresowanie procesem. Konieczne jest jak najszersze zróżnicowanie zajęć, co zwiększa zainteresowanie uczniów nauką.

Wszystkie psy rasy Belgian Shepherd są pracującymi psami, co oznacza, że ​​mogą nie mieć wystarczającego standardowego chodzenia i treningu na miejscu. Dla właścicieli tervurenów, którzy nie angażują się w pracę, warto pomyśleć o wzięciu udziału ze zwierzakiem w konkursach dla psów. Te aktywne psy odnoszą sukcesy w prawie wszystkich dyscyplinach sportowych, aw zwinności prawie nie mają sobie równych.

Ważne jest, aby towarzysko psa pasterskiego i zrobić to tak wcześnie, jak to możliwe:

  1. Zwierzę powinno spokojnie odnosić się do ludzi, a do tego konieczne jest doprowadzenie szczeniaka do zatłoczonych miejsc, nie powinno się pozwalać na dokuczanie lub zastraszanie, wywoływanie niewłaściwego zachowania.
  2. Zwierzę powinno być w stanie komunikować się z innymi ludźmi - niedopuszczalne jest, że "Belg" bał się innych psów lub okazywał złość bez powodu. Zaleca się zwracanie należytej uwagi na spacery w specjalnych obszarach.
  3. Konieczne jest nauczenie szczenięcia obowiązkowych procedur higienicznych - czesanie, wycinanie pazurów, kąpiel i inne czynności nie powinny powodować aktywnego protestu u zwierząt domowych. Nawet bez szczególnej miłości do nich musi być posłuszny bez pytania.
  4. Tervuren powinien być neutralny wobec zewnętrznych bodźców - wycie samochodów specjalnych, dźwięk odkurzacza lub fajerwerków nie powinien wywoływać paniki u zwierzaka; dla nich pies powinien być nauczany stopniowo.

Belgijskie psy pasterskie doskonale sobie radzą w sortowaniu, a nawet potrafią wykonywać skomplikowane akrobacje. Jeśli regularnie ćwiczysz z psem, stosując zarówno karę, jak i zachętę, możesz osiągnąć niesamowite rezultaty.

Jak dbać o Tervuren

Ten typ owczarka belgijskiego ma luksusowy płaszcz - długi, gładki, obszerny i aby zachować atrakcyjny wygląd, właściciel będzie musiał spróbować. Tervureny rzucił dwa razy w roku, a wełna wypada bardzo obficie. W tych okresach zwierzę będzie musiało grzeszyć 5-7 razy w tygodniu, eliminując martwe włosy. W innych przypadkach procedura jest wystarczająca do przeprowadzenia 2-3 razy w tygodniu.

Te psy nie są obcięte, ale włosy, które urosły między palcami, muszą zostać usunięte. Owczarki rzadko się kąpią, zaleca się robić to tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Częste mycie będzie miało negatywny wpływ zarówno na strukturę sierści, jak i kondycję skóry. Podczas kąpieli należy stosować specjalne szampony higieniczne, żele lub inne środki.

Zaleca się regularne patrzenie na oczy i usta zwierzaka, 1-2 razy w tygodniu. Ale zęby wymagają więcej uwagi, ponieważ psy tej rasy często mają na szkliwie tablicę i kamień nazębny. Są sprzątane raz w tygodniu, możesz też dać swojemu psu specjalne zabawki i zabawki.

Obowiązkowe są badania profilaktyczne, szczepienia i regularne odrobaczanie, pozwalające zapobiegać różnym chorobom u psa.

Choroby rasowe

Tervurenov nie można nazwać słabym i bolesnym, a niektóre patologie są diagnozowane częściej niż inne:

  • otyłość;
  • choroby onkologiczne;
  • epilepsja;
  • postępujący zanik siatkówki;
  • dysfunkcja tarczycy;
  • dysplazja dużych stawów.

Ponadto należy pamiętać, że przedstawiciele tej rasy mają zwiększoną wrażliwość na leki znieczulające.

Schemat diety i żywienia

Owczarek belgijski jest dość dużym, potężnym zwierzęciem, a aby wychować takiego psa od szczeniaka, należy starannie rozważyć dietę czworonożnego przyjaciela. Ważne jest, aby pies otrzymał wystarczającą ilość białka zwierzęcego, w tym celu powinien być karmiony wołowiną surową, bez kości i żył. Produkt jest cięty na małe kawałki.

Ponadto, w menu pasterz polecił włączyć ryby oceaniczne. Mięso można podawać z warzywami - marchewką, cukinią, dynią, zielenią, kalafiorem itp. Podobnie jak w przypadku zbóż, nie są one obowiązkowym produktem do karmienia Tervurenans. Ale możesz ugotować swoją gryczaną owsiankę i wypełnić ją niewielką ilością oleju roślinnego.

Sfermentowane produkty mleczne - niskotłuszczowy twaróg, kefir, jogurt, jogurt bez dodatków są przydatne w procesach trawiennych u zwierząt. Dodatkowo akceptowane kompleksy witamin i minerałów.

Belgijscy właściciele mają alternatywę - suchą paszę przemysłową. Są one zalecane do wyboru, w zależności od wieku zwierząt domowych i funkcji zdrowotnych. Warto zwrócić uwagę na racje premium i super-premium przeznaczone dla dużych, aktywnych ras.

Zawiera treść Tervureren

Szczeniak owczarka belgijskiego jest mobilnym, aktywnym i ciekawskim dzieckiem, dlatego ważne jest, aby usunąć wszystkie niebezpieczne przedmioty, zanim pojawi się ono w domu.

Przedstawiciele tej rasy są idealni dla treści w niewoli, z możliwością chodzenia po okolicy. Często jednak właściciele decydują się na rozpoczęcie podobnego psa w mieszkaniu. W takim przypadku powinny być gotowe do regularnego, intensywnego wypuszczania psów i długich, aktywnych spacerów i aktywności na miejscu.

Ważne jest, aby pies pracował, dużo się porusza, zapewni mu dobrą formę fizyczną i pozwoli wyrzucić nadmiar energii.

Zdjęcie Belgian Shepherd Tervuren

Film o belgijskim pastuszku Tervuren

Przejęcie szczeniaka Tervuren

Owczarki belgijskie, w tym Tervurenas, nie są zbyt rozpowszechnione, ale wciąż istnieje niewielka liczba żłobków i prywatnych hodowców w Rosji, którzy hodują tę rasę. Ile kosztuje szczeniak, zależy od tego, w jakim celu się je kupuje i gdzie. Dla dziecka z wyspecjalizowanego przedszkola będzie musiał zapłacić dużo więcej.

Średnio zwierzę z klasy zwierząt domowych, nie nadające się na wystawy i hodowlę, będzie kosztować 28 000 - 35 000 rubli. To jest zdrowe dziecko z dobrymi danymi, ale z pewnym odchyleniem od standardu. Szczenię rasy rasy psów, która jest dopuszczona do hodowli i wystaw, ale szanse na wysokie oceny, że nie jest bardzo wysoki, będzie kosztować 40000-45000 rubli.

Jeśli właściciel chce zdobyć zwierzaka na swoją kolejną udaną karierę wystawową, powinieneś wybrać zwierzaka klasy pokazowej, który ma nie tylko doskonały rodowód, ale również doskonałą zewnętrzną. W tym przypadku cena szczeniaka może osiągnąć 60 000 rubli, a nawet więcej.

Belgian Shepherd to wspaniały pies, który w zręcznych rękach na pewno pokaże wszystkie swoje naturalne cechy. Tervuren nie jest zabawką ani psem na kanapę, ale psem pracującym, potrzebującym pracy i szacunku.

Belgijskie Tervuren

Belgijski Tervuren - szczegółowy opis rasy psów, zdjęcia, filmy, cechy treści i historię pochodzenia rasy

Spis treści:

Zdjęcie: Belgian Tervuren

Zapis rasy

  1. Kraj pochodzenia:

  • Klasyfikacja:

    Grupa 1: Owczarki i psy pasterskie (bez psów pasterskich)

    Sekcja 1: Owczarki

  • Szkolenie:

    Belg Tervuren jest bardzo inteligentny i posłuszny. Są to jednak wymagające i apodyktyczne psy, więc potrzebują wczesnej, intensywnej i długotrwałej socjalizacji, a także treningu posłuszeństwa. Psy tej rasy z oburzeniem przyjmą niegrzeczne lub despotyczne metody edukacji, szkolenia powinny być prowadzone w oparciu o stanowczość, sprawiedliwość, cierpliwość, konsekwencję i nagrodę.

    Czerwony z "węglem". Rude włosy nie powinny być wyjaśniane i niewyraźne. Cechą charakterystyczną koloru tej rasy - czubki blond włosów są czarne. Na twarzy znajduje się czarna maska, która pokrywa obszar 8% całkowitej powierzchni skóry i pokrywa dwoje uszu, górnej powieki, górnej i dolnej wargi.

  • Wymiary.

    Wysokość w kłębie 56-66 cm Waga: 27-34 kg.

  • Ogólne wrażenie:

    Tervuren ma elegancki wygląd i jest bardzo popularny ze względu na piękną wełnę. Te psy wyglądają bardzo imponująco, są zarówno pełne wdzięku, jak i silne.

  • Użyj

    Uniwersalny pies roboczy. Doskonale wyszkolony do pracy jako przewodnik dla niewidomych, dla poszukiwaczy i ratowników, odpowiedni do służby wartowniczej.

    Belg Tervuren jest świetną strażą. Z powodzeniem może chronić dom, mienie, zwierzęta gospodarskie.

    Jest często wykorzystywany przez policję jako pies do wykrywania narkotyków. Ponadto doskonale odnajduje wspólny język z dziećmi.

  • Ćwiczenia fizyczne:

    Zwierzę potrzebuje regularnych, długich spacerów z aktywnym wysiłkiem fizycznym.

  • Charakter:

    Pies jest wrażliwy, uważny, ma wyraźną indywidualność, właściciel jest niezwykle lojalny, a czasami jest wrogi wobec obcych. Pełen energii, bardzo aktywny, musi być ciągle w ruchu.

  • Spis treści:

    Psy tej rasy nie są zalecane do utrzymywania niewystarczająco doświadczonych właścicieli.

  • Pielęgnacja:

    Cotygodniowe czyszczenie jest konieczne, aby usunąć luźne włosy i brud oraz aby zapobiec tworzeniu się splotów. W razie nagłej potrzeby konieczne jest kąpanie psa.

  • Troskliwość:

    Tervuren jest podejrzliwy i nieufny wobec obcych, jest gotowy w każdej chwili, aby chronić i chronić swoją rodzinę, własność i terytorium. W relacjach z dziećmi psy te mogą być bardzo lojalne wobec tych, z którymi dorastali. Ale z innymi dziećmi nie są one bardzo przyjazne, więc należy zachować ostrożność. Szczególnie upewnij się, że dzieci nie angażują Tervurena w ostre, hałaśliwe lub brutalne gry, takie jak przeciąganie, pogoń lub walka. Z tymi psami, z którymi dorastał, Tervuren zachowuje się bardzo spokojnie, ale nie zaleca się zabrania go do domu, w którym są już inne zwierzęta.

  • Choroby:

    Dla belgijskiego Tervurena najczęstsze są choroby takie jak otyłość, postępująca atrofia siatkówki, onkologia, epilepsja, choroba tarczycy oraz dysplazja stawu biodrowego i łokciowego. Ponadto psy te są wyjątkowo wrażliwe na znieczulenie.

  • Dieta:

    Nie należy nadmiernie karmić tych psów, ponieważ są one otyłe i leniwe.

  • Długość życia:

    Historia pochodzenia rasy

    Tervuren, znany od średniowiecza, jest typem belgijskiego psa pasterskiego. Rasa została wyhodowana w 19 wieku. Uważa się, że szczenięta Grundala (długowłosy belgijski pastuch czarnego koloru) okazały się być koloru czerwonego i czarnego. Fizycznie, Tervuren jest bardzo podobny do Grünendal i różni się tylko kolorem sierści.

    Tervuren jest jedną z czterech ras owczarka belgijskiego i uważany jest za najpiękniejszą ze wszystkich, sądząc po swoim wyglądzie. Pierwotnie używany do wypasu i ochrony owiec.

    Podczas I wojny światowej i II wojny światowej Tervuren wykorzystywano jako psy zaprzęgowe, a także jako posłańców i psy stróżujące. Pod koniec drugiej wojny światowej Tervuren był na skraju wyginięcia, ale dzięki entuzjastom rasy przywrócono ród.

    Dzisiaj nadal pracują w gospodarstwach rolnych, a także są wykorzystywane przez policję i jako psy przewodnik.

    Wygląd

    Sierść jest krótka na głowie, z tyłu uszu i na dolnej części kończyn, z wyjątkiem tylnych kończyn przednich, które mrugają od łokcia do stóp. Na innych częściach ciała włosy są długie i bliskie, dłuższe i obfitsze wokół szyi i poniżej klatki piersiowej, gdzie tworzą obrożę w kształcie żabotu. Przedsionki wewnątrz są chronione grubymi włosami, u nasady włosów są uniesione i obramowują głowę. Uda są pokryte bardzo długimi i gęstymi włosami, tworzącymi "spodnie". Ogon zdobią długie i gęste włosy w formie sułtana. Futro belgijskiego Tervuren składa się z dwóch warstw wełny. Warstwa zewnętrzna to prosta, długa i bardzo gruba warstwa. Warstwa wewnętrzna to podszerstek składający się z cienkich, ciemnych włosów, ściśle przylegających do siebie. Szczególnie bogato ubrany z pióropodobną klatką piersiową, ramionami i szyją Tervurena. Gęsta gruby płaszcz i ogon, dzięki czemu jest bardzo puszysty.

    Portret psychologiczny

    Jest to bardzo uważne zwierzę o silnym i niewzruszonym charakterze. Pies jest bardzo przywiązany do właściciela i zachowuje się z nim czule i oddanie.

    Z natury te psy są nieco nieśmiałe i nieśmiałe, ale w procesie selekcji hodowlanej ten niedostatek został prawie wyeliminowany. Większość przedstawicieli tej rasy jest obdarzona inteligencją i dobrą pamięcią. Są posłuszni, odważni i inteligentni.

    Psy tej rasy mają delikatną organizację nerwową, są impulsywne i reagują bardzo żywo na wszelkie bodźce.

    Tervuren to odważna, zwinna i uważna rasa psów. Belg Tervuren jest oddany swojemu właścicielowi i potrzebuje stałej komunikacji z nim.

    Bardzo przywiązany do tylko jednego członka rodziny. Nie powinieneś ignorować Tervuren przez długi czas lub pozostawić go samego na długi czas. Jeśli pies zmęczy się, może prowadzić do destrukcyjnych zachowań.

    Konserwacja i pielęgnacja

    Nie zaleca się trzymania psów tej rasy w mieszkaniu miejskim. Ale na wsi, gdzie będzie miał znane obowiązki do wykonania i wiele bezpiecznych miejsc, w których może biegać i grać swobodnie, Tervuren pokaże się z najlepszej strony. Nie nadaje się do trzymania na smyczy.

    Polityka cenowa

    12-20 tysięcy rubli.

    Cena: 12-20 tysięcy rubli.

    Belgian Shepherd Tervuren: historia, kolor, charakter i cechy treści (+ zdjęcie)

    Najsilniejszym, zręcznym i najszybszym przedstawicielem Belgijskich Owczarków jest Tervuren. Długowłosy, przystojny mężczyzna o czerwonawo-żółtym zabarwieniu śladów wełny i węgla. Rasa jest bardzo podobna do czarnego psa Grundal, ponadto ma wspólną pulę genową. Nie dziw się, ale Tervuren jest bardzo bliskim krewnym z Laquinoy, co oznacza Malinois. W rzeczywistości linia wzięła to, co najlepsze od swoich bliskich, co miało pozytywny wpływ na jej właściwości robocze.

    To jest interesujące! Mimo, że jest spokrewniony z innymi liniami w Ameryce, Tervuren wyróżnia się jako osobna rasa.

    Tło historyczne

    Jakie bzdury, jak mówisz, wszystkie owczarki belgijskie są krewnymi, po co te specyfikacje? Zasadniczo prawdziwe, ale wszystkie rasy z Belgii mają wspólnych przodków - psy rdzenne. Co więcej, "Belgijczyk" ma wspólnych przodków z innymi rasami. Wyjaśnienia są podane, ponieważ korzenie Grünändal pochodzą z Valonii, Laquinoy i Malinois z Flamandii i są to zupełnie inne regiony Belgii.

    W 1891 r. Adolf Riyul i koneserzy czworonożnych inscenizowali psa pasterskiego z różnych regionów kraju. Spośród 117 psów pasterskich wybrano tylko 40. W 1892 r. Zespół weterynarzy i sędziów stanowił podstawowy standard rasy owczarków belgijskich, w których:

    • Gruenandali - długowłosy.
    • Malinois - krótkowłosy.
    • Laquenoy - twarde włosy.

    Do 1898 r. Kolor nie miał znaczenia, główną rolę odgrywał rodzaj wełny. Jednak istniała niepisana zasada, że ​​długowłose psy powinny mieć czarny kolor. Jak widać, pomimo niejasnego opisu rasy, niestabilna powierzchowność i dziesiątki opinii na temat "idealnego belgijskiego" Tervurena nie miały miejsca wśród "krewnych rodowodowych".

    Pomimo szczerych prób stworzenia rasy krajowej właściciele belgijskich psów pasterskich nie mieli motywacji do rejestracji swoich podopiecznych. Po dostosowaniu opisu rasy i wprowadzeniu ograniczeń dotyczących kolorów, pod ubraniem znalazły się nie tylko producenci o wysokiej jakości, ale także referenci. Pozbawieni uwagi hodowcy kontynuowali swoją działalność poza murami oficjalnego klubu. Założycielem linii jest Pan Corbel (Corbeel) - piwowar i miłośnik psów pasterskich, który mieszkał w flamandzkim regionie Belgii, mieście Tervuren. Pula genów linii hodowlanej została utworzona w następujący sposób:

    • Łącząc psy z dobrym wyglądem zewnętrznym, Korbel otrzymał psa o imieniu Tom i suczkę Poes. Później te psy zostaną zauważone jako przodkowie Tervurena.
    • Od pary Toma i Poesa urodziła się suczka o imieniu Miss. Pies miał wspaniały zewnętrzny i delikatny kolor renifera, aby pasował do rodziców. W tym Tom zakończył swoją karierę hodowlaną, ponieważ jego właściciel odmówił zdziercenia psa z własnych powodów.
    • Z krycia Miss i Grünändal, Duc urodził się Milsart, pies płci męskiej, po uznaniu Tervurenans, stał się pierwszym członkiem linii, aby przejść do plemiennych książek i zdobyć tytuł mistrza w swojej klasie.

    To jest interesujące! Duc jest synem Picarda i Petite. Te psy są uważane za przodków Groenendaals. To wyjaśnia, że ​​linie hodowlane są spokrewnione.

    Jednak to nie koniec historii. Fenomenalna prędkość i posłuszeństwo odegrały okrutny żart z Tervurensami - były bardzo szeroko stosowane podczas Pierwszej i Drugiej Wojny Światowej. Oczywiście psy umarły, a pod koniec starcia były na skraju wyginięcia. Jeśli podniesiemy rodowody współczesnego Tervurena, to w progenitorach znajdziemy:

    • Vos I - pies Lackenois.
    • Picard - pies Groenendael.
    • Liske to brązowo-szara suka, przodek Laekenois (nieznane pochodzenie).

    Wiadomo, że przy odtwarzaniu rasy użyto również Malinois - rudych krótkowłosych psów z czarną maską. Malinois wyróżniają się godnymi pozazdroszczenia umiejętnościami pracy, które przekazali współczesnym Tervurens. Krótkowłosych psów urodzonych z takich miotów przyznał Malinois i ich długowłosych dzieci Tervuren.

    Wygląd

    Belgian Shepherd Tervuren - jest największym przedstawicielem rasy. Nie ma sobie równych pod względem prędkości biegu. Godną konkurencję można zrobić z wyjątkiem Border Collie. Rasa jest uważana za średnią, waga wynosi 26-30 kg, wysokość 56-66 cm, mężczyźni są większe i bardziej poważne niż suki. Rasy łatwo rozpoznać po dumnej postawie, z wysokim, pewnym siebie zachowaniem.

    Ciało ciała jest klasyczne, mocne, z dobrze rozwiniętymi kośćmi, umiarkowanie szeroką klatką piersiową. Kufa ma również klasyczny profil, płaskie, pochyłe czoło, umiarkowanie wyraźną "stopę", suche kości policzkowe i podkasane policzki. Tylne nogi są muskularne i silne. Stawy są przegubowe pod kątem, umożliwiają psu rozwinięcie dużej prędkości biegu i wysoki skok. W przeciwieństwie do owczarków niemieckich, często zdezorientowanych przez Belgów, tył Tervurena jest prosty i zaokrąglony tylko w okolicy zadu, co wyraźnie widać na poniższym zdjęciu.

    Tervuren ma długi, umiarkowanie puszysty płaszcz i gęsty podszerstek. Z tyłu uszu, łap i kufy włosy strażnika są krótsze. Jednak u dorosłego psa z tyłu przednich łap wyrasta długi płaszcz. Na karku i podkoszulku z kołnierzykiem, na spodniach z tylnymi łapami. Ogon jest również ozdobiony długimi, umiarkowanie pofałdowanymi włosami.

    Kolor jest ciepły czerwony, zwany jelenia lub ciemny mahoń. Ton sierści zmienia się w zależności od obszaru ciała, na przykład brzuch jest lżejszy, a boki ciemniejsze. Na twarzy znajduje się czarna maska ​​zakrywająca usta, brwi i uszy. Ciemne końcówki wełny (charbonage) są uważane za "wizytówkę" Tervurena. Pigmentacja powiek, nosa, warg i pazurów w kolorze czarnym. Oczy są ciemnobrązowe, im bogatsze, tym lepsze.

    Charakter i trening

    Belgian Shepherd jest rasą służbową psów, co oznacza, że ​​może szybko reagować na sytuację i podejmować decyzje. Tervuren jest bardzo towarzyski i jeśli nie otrzyma odpowiedniej uwagi, stanie się zazdrosny. Pies jest bardzo mobilny i aktywny, zawsze szuka czegoś, chroni, "oblicza" możliwe niebezpieczeństwa i nie nadaje się do mieszkania. Postać zingera może "wydostać się na boki", jeśli brakuje mu czterech stóp. Uwierz mi, oddział od razu "zabawi" meblami, butami, tapetami lub ubraniami.

    Na szczęście szkolenie Tervuren jest wykonalnym zadaniem nawet dla początkujących. Jedyne "ale" - czworonożne wymaga hosta o twardym charakterze i miękkim podejściu. Jeśli przesadzisz z karami Tervurena, będziesz miał nieśmiałego i nieśmiałego tchórza, a nie odważnego działacza. Daj oddziałowi dużo czasu na bieganie przed sesją, spraw, aby trening był zróżnicowany i wszystko się ułoży. Przy okazji, Tervuren nigdy nie będzie miał wystarczająco dużo ładunku, który możesz zaoferować na poligonie, więc powinieneś rozważyć sport na psie. Rasa praktycznie nie ma sobie równych pod względem zwinności, warto też nauczać oddziały oferujące aport i trudne sztuczki.

    To jest interesujące! Tervuren ma duży potencjał treningowy, jeśli zajęcia odbywają się regularnie. Na świecie rasa ta jest szeroko stosowana w policji i innych służbach specjalnych.

    Rasa jest bardzo terytorialna i nie lubi inwazji obcych. Dla nieznajomego pies może być agresywny, tak jak dla innych psów i kotów, wszystko zależy od socjalizacji. Jeśli Tervuren z szczeniakiem dołączy do kongresmenów, nie będzie problemów w domu. Czworonożny jest powściągliwy i cierpliwy wobec dzieci, ale nie jest pielęgniarką. Jeśli Twoje dziecko jeszcze nie osiągnęło świadomego wieku, warto powstrzymać się od zakupu szczeniaka.

    Konserwacja i pielęgnacja

    Chcesz, żeby Tervuren wyglądał szykownie? Więc musisz spróbować. Ale nie martw się, Belgian Shepherd nie jest tak trudny do opieki, jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Wełnę należy ostrożnie czesać raz w tygodniu. Podczas kwitnienia roślin i wylinki, aby częściej szczotkować psa. Kąpiel nie więcej niż 4 razy w roku.

    Uszy i oczy należy kontrolować i czyścić w razie potrzeby. Nie zapomnij o zębach, które są ważnym wskaźnikiem na zewnątrz. Jeśli pies otrzymuje pokarmy stałe lub specjalne produkty do czyszczenia zębów, nie powinno być problemów. Jeśli masz kamień nazębny, powinieneś skonsultować się z weterynarzem. Podczas konserwacji obudowy najprawdopodobniej będziesz potrzebować maszynki do strzyżenia. Zbyt długie pazury mają szkodliwy wpływ na zastój i chód psa.

    Karmienie Owczarka Belgijskiego opiera się najczęściej na produktach naturalnych. Uważają, że opracowanie właściwej diety jest bardzo ważnym i fundamentalnym punktem w wychowaniu zdrowego psa. Wiosną i jesienią należy karmić psa kompleksem mineralno-witaminowym. Jeśli Twój harmonogram nie pozwala ci na gotowanie naturalnej żywności, Tervuren może jeść wysokiej jakości suchą karmę.

    Zdrowie

    Tervuren jest nie tylko najsilniejszym, ale także najzdrowszym przedstawicielem "Belgów". Średnia długość życia wynosi 12-15 lat, co jest bardzo dobrym wskaźnikiem dla aktywnego psa. Rasa rzadko cierpi z powodu niedożywienia lub infekcji wirusowych, pod warunkiem, że szczenięta Tervuren otrzymają terminowe szczepienia. Choroby zawodowe są również rzadkie - dysplazja stawów, zaćma i skręt żołądka. Padaczka jest uważana za problem genetyczny belgijskiego Pasterza, ale w rzeczywistości jest tylko kilka przypadków.

    Jedyne, czego można się obawiać, to alergie i zapalenie skóry. Reakcja alergiczna wskazuje na nadmierną odporność, gdy organizm próbuje bronić się przed czymś, co mogłoby zaszkodzić zdrowiu. Teoretycznie choroba może przejawiać się jako reakcja na dowolny czynnik środowiskowy, w rzeczywistości przyczyny alergii często leżą w żywności i ziołach kwitnących. Zapalenie skóry to termin zbiorowy, odnoszący się do chorób skóry. Istnieją setki przyczyn, ale najbardziej popularne są reakcje na ukąszenia pcheł, a podszerstek nie wyczesany na czas.

    Pies Tervuren. Opis, cechy, opieka i cena dla pasterza Tervuren

    Cechy rasy i charakteru

    Jedna z czterech odmian rasy Owczarek belgijski, Tervuren, została wyhodowana dzięki miłośnikowi psów pasterskich, belgijskiemu weterynarzowi, profesorowi Adolfowi Riiulowi.

    Rasa przeznaczona do wypasu była później używana również jako strażnik, posłaniec, a nawet sanki.

    Teraz belgijskie Tervuren można znaleźć na farmach, w służbie policji i jako psy przewodnik. Taka uniwersalność rasy wynika z cech natury i możliwości genetycznych jej członków.

    1. Są dobrze wyszkoleni, uważni, bardzo odważni, potrafią samodzielnie ocenić sytuację i szybko podejmują decyzję, poruszają się łatwo i dużo.

    2. Żyjąc w rodzinie, manifestują się jako dzielni obrońcy terytorium i własności. Przyjazne dzieciom w rodzinie, choć mogą nie akceptować dzieci innych osób.

    3. Psy są inteligentne i posłuszne, uprzejme i lojalne, ale o silnym charakterze, dlatego ich wychowanie powinno rozpocząć się od najmłodszych lat i może nie być możliwe przez niedoświadczonego właściciela psa.

    4. Towarzyskość i zazdrość mogą stanowić przeszkodę w łączeniu się z innymi zwierzętami domowymi.

    5. Nie zaleca się również trzymania mieszkania: tervuren potrzebuje dużo miejsca na rozrywkę mobilną. Potrzebuje odpowiedniej aktywności fizycznej, długich spacerów lub ciężkiej pracy, aby zrealizować swoją energię. Ponadto pies ma instynkt pasterstwa.

    Tervuren jest jedną z czterech odmian Belgian Shepherd

    Standard rasy

    Elegancka fasada pastucha Tervuren czyni go klasycznym owczarzem niemieckim, ale wyróżnia go przede wszystkim długi, czerwonawy, przypominający mahoniowo kolor, wełna z oznaczeniami węgla po bokach, głowa i kufa z powodu czarnych końcówek wełny.

    Powieki, usta, brwi, uszy, nos i pazury mają czarny pigment, oczy są ciemnobrązowe, a czasami czarne.

    Z tyłu uszu, kufy i łap, płaszcz jest krótszy, ale na łapach z tyłu, gdy pies dojrzewa, płaszcz również staje się dłuższy. Podszerstek jest elastyczny w całym ciele; tylne nogi, szyja i klatka piersiowa zdobi jeszcze grubsze futro.

    Pies jest tervuren szlachetny, piękny, ma mocną budowę, silny i zwinny. Lądowanie jej głowy jest wyniosłe, oczy mają kształt migdałów, uszy są proste, mają ostrą twarz, ogon jest niski i raczej puchaty.

    Wzrost i waga przedstawicieli tej rasy są średnie: u mężczyzn 25-30 kg ze wzrostem od 60 do 66 cm, u suk - 23-25 ​​cm ze wzrostem od 56 do 62 cm.

    Opieka i konserwacja

    Najważniejszą rzeczą w pielęgnacji jest regularne czesanie grzebieniem z długimi zębami raz na kilka dni, podczas procesu linienia, czyli w zimie i latem, nieco częściej. Golenie wełny może i powinno być wykonywane tylko między palcami.

    Tervuren to silny i zdrowy pies, który wymaga stałej aktywności fizycznej.

    Jeśli Tervuren mieszka w mieszkaniu, konieczne jest regularne wycinanie pazurów: w przeciwnym razie, oprócz niedogodności dla samego psa, jest to obarczone zaburzeniem chodu.

    Uszy i oczy są czyszczone jak zwykle. Aby zachować zdrowe zęby, należy podać specjalne produkty, aw razie potrzeby usunąć kamień nazębny - skontaktować się z weterynarzem.

    Aby zaspokoić aktywność ruchową tych psów, należy ćwiczyć i bawić się z nimi przez co najmniej godzinę - półtora dnia, a jednocześnie dawać im dużo samo-infuzji. Doświadczeni instruktorzy zalecają również łączenie treningów z jazdą na rowerze, co da możliwość maksymalnego załadowania zwierzęcia.

    Belgijski Pasterz Tervuren nie toleruje przemocy i agresji, klasy powinny być prowadzone w spokojnym stanie, wytrwale, stanowczo, ale cierpliwie uczą ich wykonywania poleceń.

    Nie można utrzymać tego kochającego wolność psa na smyczy. W każdych warunkach przedstawiciele tej rasy żyją do 15 lat.

    Zasilanie

    Rasa Tervuren jest bezpretensjonalna w diecie; Istnieją dwa główne podejścia do jego przygotowania.

    1. Jeśli wybrana jest sucha karma, musi być zrównoważona w taki sposób, aby spełniała potrzeby dużych psów. Są to kategorie premium i super premium.

    2. W przypadku żywienia naturalną żywnością, dieta powinna składać się ze zbóż i chudego mięsa. Obowiązkowa kasza gryczana i ryż, pożądane jest dodawanie warzyw, produktów mlecznych i specjalistycznych witamin. Konieczne jest karmienie psa dwa razy dziennie, aw nocy dwa razy więcej niż rano.

    Możliwe choroby

    Przy regularnych szczepieniach Tervuren rzadko cierpi na choroby zakaźne. Typowe choroby tej rasy są również rzadkie, ale uważa się, że ten tor jest genetycznie predysponowany do postępującej atrofii siatkówki, zaćmy, dysplazji stawów biodrowych, powięzi, otyłości i epilepsji.

    W rzeczywistości alergie o innej etiologii są bardziej podatne na obawy, co jest ostatecznie związane z ogólnym pogorszeniem sytuacji ekologicznej i zapaleniem skóry, które może pojawić się z powodu ukąszeń pcheł i nieregularnego czesania wełny.

    Aby uniknąć pomyłek, zanim wybierzesz szczeniaka i wyłożysz mu od 500 do 1500 euro, zobacz, jak wygląda prawdziwe Tervuren na zdjęciu.

    Na zdjęciu szczenię owczarka belgijskiego Tervuren

    Jeśli chcesz mieć gwarantowane wskaźniki autentyczności pochodzenia psa, wiedz, że budy do hodowli tej rasy znajdują się głównie w Moskwie i regionie moskiewskim.

    Możesz kupić Türvüren w tych samych cenach lub nieco niższych od prywatnych hodowców w regionach, szukając swoich kontaktów w sklepach zoologicznych lub w klubach hodowców psów. Türvüren, kompetentnie wychowany w miłości i szacunku, spłaci swojemu panu z oddaniem i lojalnością.

    Kwartet z Belgii - psy pasterskie Malinois, Tervuren, Groenendael, Lakenois

    Jedna z najsłynniejszych ras psów wyhodowanych na terytorium Belgii - Belgian Shepherd Dog ma cztery odmiany: grunendal, malinois, tervuren i lakenois.

    Są to głównie pracujące psy pasterskie. Podczas II wojny światowej służyli jako posłańcy i sanitariusze Czerwonego Krzyża: piękne psy stróżujące, delikatnie chronią dzieci.

    Zewnętrzne

    Oficjalny opis rasy owczarka belgijskiego i jej odmian jest podany w standardzie Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) nr 15 z dnia 19 kwietnia 2002 r. "Chien de berger belge".
    Grupa 1 "Psy pasterskie i bydło, z wyjątkiem szwajcarskich psów pasterskich".
    Sekcja 1 "Owce-psy".

    Owczarek belgijski to zwierzę o harmonijnej, szczupłej sylwetce i gęstych włosach, jego wysokość nie przekracza 60-62 cm, a jego waga to 25-35 kg zgodnie ze standardem FCI.

    Ważne! Skrzynia Pasterza powinna znajdować się na wysokości łokci, długość kufy nieco przekracza rozmiar czaszki.

    Owczarki belgijskie są podobne pod względem wielkości i wyglądu do owczarków niemieckich. Cztery rasy zaczęły nabierać kształtu w latach 90 ubiegłego wieku. Otrzymują nazwy miejsc w Belgii, gdzie rozpoczęto ich hodowlę.

    Belgijskie psy pasterskie: tervuren, lakenois, groenendaal, malinois

    • Malinois - krótkie rudobrązowe włosy, grubsze i dłuższe w szyi i ogonie, długie włosy wokół ud, wyrazista maska ​​na twarzy;
    • Tervuren - długie i gładkie włosy na ciele, wokół szyi i łap, wydłużone wokół bioder, charakterystyczna maska ​​na twarzy, kolor czerwono-brązowy z czarnym;
    • groenendaal - długie włosy w kolorze węgla drzewnego, gruby podszerstek, długie włosy wokół bioder, gruby kołnierz;
    • Lacenois - twardy, kędzierzawy płaszcz z szarego lub żółtawego odcienia suchego typu, ogon nie jest fluffed.

    Pierwsze trzy gatunki mają duże trójkątne stojące uszy, wydłużoną twarz i bardziej smukłą budowę. Ostrowłosa lenoza ma mniejszy rozmiar ucha, krótszą kufę i gęste ciało, ma wyraźniejsze zewnętrzne różnice.

    Opis rasy Owczarek belgijski zawiera cechy dyskwalifikujące:

    • nietypowy wygląd;
    • przodozgryz lub przekroczenie, brak przedtrzonowców;
    • wiszące uszy;
    • krótki ogon, dokowanie;
    • brak podkładu;
    • obfitość białych plam, brak maski u długowłosych pasterzy;
    • zbyt duży lub mały rozmiar i waga.

    Tło historyczne

    W 1891 r. Rozpoczęli hodowlę pasterzy belgijskich: A. Rioul wyznaczył sobie cel hodowli rasy krajowej nadającej się do pracy pasterskiej. Do bazy pobrano lokalne psy średniej wielkości ze stojącymi uszami i różnymi rodzajami wełny.

    Pomimo tego, że Riiul zalecił hodowlę właśnie na ostatnim znaku, hodowcy zaczęli skupiać się przede wszystkim na kolorze. Dziś długowłosy to Tervuren i Groenendal, krótkowłosy Malinois i krótkowłosy Laekenois.

    W 1907 r. Zdefiniowano normę krajową:

    • czarny kolor dla grunendalu;
    • płowy - dla tervuren;
    • węgiel lub żółto-brązowy - dla malinois;
    • popielaty lub żółty - lenozaur.

    W rzeczywistości, Groenendael został wyhodowany przez N. Rose i nazwany imieniem miasta, w którym mieszkał hodowca, oni również nazwali Malinois przez obszar hodowlany (Malin). Wyhodowana w okolicach zamku Laken, pies wykonywał wyłącznie pasterskie dzieło i wyróżniał się grubą wełną. Tervuren został zbudowany w tym samym mieście mniej więcej w tym samym czasie co Groenendael.

    Hodowla belgijskich pasterzy została zdecydowanie powstrzymana przez II wojnę światową, ale w latach pięćdziesiątych XX w. Hodowla zaczęła się zwiększać.

    Przedstawiciele tej rasy przybyli do Rosji pod koniec lat dziewięćdziesiątych.

    Charakter, umiejętności, umiejętności

    Pasterz belgijski wyróżnia się uporczywością, jest dość odważny i bez powodu nie wyraża agresji wobec ludzi. Przedstawiciele tej rasy są wykorzystywani jako towarzysze, strażnicy, strażnicy i psy pasterskie.

    Są dość bezpretensjonalni, z odpowiednim wykształceniem, doskonale słuchają swojego mistrza, są bardzo inteligentni i łatwi do nauki. Ze względu na tę cechę, belgijskie psy pasterskie są poszukiwane do oficjalnych celów, w tym w Rosji.

    Nadmierna agresja jest uważana za dyskwalifikującą jakość, podobnie jak tchórzostwo.

    Lacenois są uważane za nie do zniesienia dla zwierząt i praktycznie nie są przedstawiane jako zwierzęta domowe.

    Bez regularnego wysiłku fizycznego, Belgijski Pasterz będzie rozwijał się nieprawidłowo, dlatego zaleca się, aby go uruchomić dla ludzi, którzy są gotowi na codzienne, długie, kilometrowe spacery i biegi. Stały trening jest ważny dla psychiki: bez nich pies będzie się nudzić i będzie gorzej słuchać.

    Warunki przetrzymywania

    Główną trudność stanowi pielęgnacja: owczarek belgijski ma bardzo gęsty i miękki podszerstek, a sam płaszcz jest gruby i twardy, więc zwierzę musi być czesane co 2-3 dni, aby uniknąć splątania.

    Latem i późną jesienią rozpoczyna się okres linienia, a procedura czesania będzie musiała być wykonywana codziennie.

    Spadki między palcami łapy muszą być ostrożnie usunięte.

    Regularnie pasterz musi wytrzeć oczy, umyć zęby i uszy, jeśli pazury nie zmiażdżą psa w naturalny sposób, trzeba je pokroić.

    Bardzo ważne jest, aby zapewnić psu regularne ładunki: jeśli właściciel mieszka w mieście, konieczne będzie chodzenie zwierzęcia dwa razy dziennie przez co najmniej 1,5-2 godziny. Belgowie potrzebują długich przejazdów. Jeśli nie wyrzucą energii podczas spaceru, będą gryźć meble w domu, szczekają bez powodu lub próbują uciec.

    Zalecane regularne zajęcia Agility, mające na celu rozwój posłuszeństwa, inteligencji i zręczności. Mieszkając w prywatnym domu, pies musi mieć możliwość ominięcia terytorium - to da jej możliwość zaimplementowania instynktu ochronnego i uzyskania optymalnego obciążenia. Przy odpowiedniej opiece i zrównoważonym karmieniu, Belgian Shepherd ma 12-13 lat.

    Jeśli chodzi o karmienie zwierzęcia, istnieją dwie możliwości: sucha karma lub naturalna żywność. W pierwszym przypadku musisz podnieść wysokiej klasy jedzenie, które musi koniecznie być napisane, że jest odpowiednie dla dużych psów. Idealnym rozwiązaniem będzie klasa premium karmy i super premium.

    Dzięki naturalnej diecie dieta powinna obejmować mięso i zboża. Mięso jest pożądane do zbierania chudego i płatków zbożowych przeznaczonych do pożywienia dietetycznego. Możesz włączyć do diety twarożek, również o niskiej zawartości tłuszczu.

    Plusy i minusy, koszt szczeniaka

    Zalety owczarka belgijskiego:

    • wysoka inteligencja, dobra nauka;
    • ciekawość;
    • oddanie;
    • odwaga;
    • wytrzymałość

    Wady rasy są kontynuacją zalet: nadmiernej aktywności, niepokoju i wytrwałości, jednak przy odpowiednim wychowaniu nie będą tak znaczące.

    Cena szczenięcia rasowego zależy od gatunku, klasy psa i cech konkretnego hodowcy. Najbardziej dostępne są belgijskie Owczarki Groenendael i Tervuren - średni koszt szczeniąt klasy pet 10-15 tysięcy, klasa pokazowa - do 25-30 tysięcy rubli.

    Belgian Shepherd Malinois kosztuje 20-25 tysięcy za szczenię w klasie zwierząt domowych i do 40 tysięcy za przedstawiciela klasy pokazowej.

    Owczarek belgijski praktycznie nie jest hodowany w Rosji, więc jeśli chcesz mieć takiego Owczarka, najprawdopodobniej będziesz musiał zwrócić uwagę na europejskie żłobki.

    Najwyższe ceny dla pasterzy belgijskich w Rosji są oferowane przez moskiewskich hodowców, jednak najbardziej zróżnicowana odmiana jest reprezentowana w stolicy.

    Belgian Shepherd to inteligentny, piękny i odważny pies. Odpowiedni dla doświadczonych hodowców psów, którzy są w stanie zapewnić jej wystarczające obciążenie i warunki życia wysokiej jakości.

    Dodatkowo przeczytaj szczegółowy film o chwalebnej rasie belgijskiego Shepherd Malinois:

    Owczarek belgijski Tervuren: utrzymanie i opieka, standardy hodowlane

    Belgian Shepherd Tervuren jest najsilniejszym, zwinnym i najszybszym przedstawicielem Belgian Shepherd. Długowłosa piękność ma czerwony płowy kolor wełnianych i węglowych znaków. Rasa ta wykorzystała wszystkie najlepsze cechy swoich spokrewnionych ras Malinois, Laquinoy i Grünendal. Wszystkie mają wspólną pulę genową, a więc nawet wizualnie widoczne podobieństwa tych ras.

    Preferując te zwierzęta, warto pamiętać, że są to pracowite, aktywne i niezwykle inteligentne stworzenia, które wymagają nie tylko uwagi, ale także pewnych warunków zatrzymania.

    Tło historyczne i miejsce urodzenia

    Tervuren powstał w Belgii pod koniec XIX wieku. Rasa jest uważana za najbardziej eleganckiego ze wszystkich przedstawicieli Pasterza Belgijskiego. Został wyhodowany w celu ochrony i wypasania stad owiec. Zwierzęta te służyły jako jazda konna, strażnik, a także psy messenger w czasie pierwszej i drugiej wojny światowej. Obecnie nadal pracują na farmach, służą jako psy przewodnikowe i służą w policji.

    Opis i wygląd ze zdjęciami

    Tervuren - szybki i potężny pies, największy spośród wszystkich pasterzy belgijskich. Waga psa wynosi 26-30 kg, a jego wysokość waha się między 56-66 cm. Suki są bardziej miniaturowe i nie tak poważne. Płeć można bezbłędnie zidentyfikować dzięki pewnym zachowaniom i dumnej postawie. Samce zawsze trzymają wysoko wysoko głowy, a cały ich wygląd pokazuje ich przewagę.

    Standardy rasy są następujące:

    1. Głowa Tervuren jest elegancka, wyrzeźbiona. Sklepienie czaszki jest prawie płaskie, przypomina kwadrat.
    2. Kufa ma klasyczny profil, suche kości policzkowe i stonowane policzki nadają powagi wyglądowi. Czoło jest spadziste i płaskie.
    3. Nos ma czarny płat i otwarte nozdrza.
    4. Oczy osadzone nie głęboko, w kształcie migdałów. Kolor powinien być ciemnobrązowy, a powieki podkreślone czarną obwódką. Wygląd powinien mówić o zdolnościach psychicznych psa, wyrażać radość i ciekawość.
    5. Uszy są wyprostowane, osadzone wysoko, twarde, trójkątne.
    6. Szyja jest muskularna, lekko wydłużona, bez podgardla.
    7. Sprawa jest mocna, klasyczna. Klatka piersiowa umiarkowanie szeroka. Tył jest prosty, w obszarze zaokrąglenia zadu.
    8. Ogon jest średniej długości, mocny u nasady. W stanie spoczynku zwisa, gdy jest podekscytowany, pochyla się lekko w górę.
    9. Łapy. Mięśnie są dobrze widoczne na kończynach przednich. Ostrza są długie, płaskie i nachylone. Pomiędzy łopatką a ramieniem musi znajdować się odpowiedni kąt 90 °, który zapewnia harmonię ruchów psa. Na łapach są silne palce, podkładki są elastyczne i grube. Pazury są ciemne, mocne. Kończyny tylne są potężne, poruszają się w tej samej płaszczyźnie, co kończyny przednie. Łapa lekko owalna, ma łukowate palce, elastyczne podkładki. Pazury, podobnie jak na kończynach przednich.

    Tervuren - opis rasy, cechy, troska, zdjęcia belgijskich owczarków Tervuren i wiele więcej

    Najsilniejszym, zręcznym i najszybszym przedstawicielem Belgijskich Owczarków jest Tervuren. Długowłosy, przystojny mężczyzna o czerwonawo-żółtym zabarwieniu śladów wełny i węgla. Rasa jest bardzo podobna do czarnego psa Grundal, ponadto ma wspólną pulę genową. Nie dziw się, ale Tervuren jest bardzo bliskim krewnym z Laquinoy, co oznacza Malinois. W rzeczywistości linia wzięła to, co najlepsze od swoich bliskich, co miało pozytywny wpływ na jej właściwości robocze.

    Galeria ras psów - zdjęcie Tervurenov

    Historia Tervuren - belgijski pasterz

    W 1891 r. Adolf Riyul i koneserzy czworonożnych inscenizowali psa pasterskiego z różnych regionów kraju. Spośród 117 psów pasterskich wybrano tylko 40. W 1892 r. Zespół weterynarzy i sędziów stanowił podstawowy standard rasy owczarków belgijskich.

    Do 1898 r. Kolor nie miał znaczenia, główną rolę odgrywał rodzaj wełny. Jednak istniała niepisana zasada, że ​​długowłose psy powinny mieć czarny kolor. Jak widać, pomimo niejasnego opisu rasy, niestabilna powierzchowność i dziesiątki opinii na temat "idealnego belgijskiego" Tervurena nie miały miejsca wśród "krewnych rodowodowych".

    Pomimo szczerych prób stworzenia rasy krajowej właściciele belgijskich psów pasterskich nie mieli motywacji do rejestracji swoich podopiecznych. Po dostosowaniu opisu rasy i wprowadzeniu ograniczeń dotyczących kolorów, pod ubraniem znalazły się nie tylko producenci o wysokiej jakości, ale także referenci. Pozbawieni uwagi hodowcy kontynuowali swoją działalność poza murami oficjalnego klubu. Założycielem linii jest Pan Corbel (Corbeel) - piwowar i miłośnik psów pasterskich, który mieszkał w flamandzkim regionie Belgii, mieście Tervuren. Pula genów linii hodowlanej została utworzona w następujący sposób:
    Łącząc psy z dobrym wyglądem zewnętrznym, Korbel otrzymał psa o imieniu Tom i suczkę Poes. Później te psy zostaną zauważone jako przodkowie Tervurena.

    Od pary Toma i Poesa urodziła się suczka o imieniu Miss. Pies miał wspaniały zewnętrzny i delikatny kolor renifera, aby pasował do rodziców. W tym Tom zakończył swoją karierę hodowlaną, ponieważ jego właściciel odmówił zdziercenia psa z własnych powodów.

    Z krycia Miss i Grünändal, Duc urodził się Milsart, pies płci męskiej, po uznaniu Tervurenans, stał się pierwszym członkiem linii, aby przejść do plemiennych książek i zdobyć tytuł mistrza w swojej klasie.

    Duc jest synem Picarda i Petite. Te psy są uważane za przodków Groenendaals. To wyjaśnia, że ​​linie hodowlane są spokrewnione.

    Jednak to nie koniec historii. Fenomenalna prędkość i posłuszeństwo odegrały okrutny żart z Tervurensami - były bardzo szeroko stosowane podczas Pierwszej i Drugiej Wojny Światowej. Oczywiście psy umarły, a pod koniec starcia były na skraju wyginięcia. Jeśli podniesiemy rodowody współczesnego Tervurena, to w progenitorach znajdziemy:

    • Vos I - pies Lackenois.
    • Picard - pies Groenendael.
    • Liske to brązowo-szara suka, przodek Laekenois (nieznane pochodzenie).


    Wiadomo, że przy odtwarzaniu rasy użyto również Malinois - rudych krótkowłosych psów z czarną maską. Malinois wyróżniają się godnymi pozazdroszczenia umiejętnościami pracy, które przekazali współczesnym Tervurens. Krótkowłosych psów urodzonych z takich miotów przyznał Malinois i ich długowłosych dzieci Tervuren.

    Opis rasy tervuren, charakterystyka

    Niepowtarzalny charakter i walory użytkowe psa pasterskiego-tervuren sprawiają, że jest wspaniałym uniwersalnym psem, który może nie tylko pewnie radzić sobie ze złożonymi funkcjami psa pasterskiego, ale także być poszukiwany w strukturach siłowych jako poszukiwacz usług, pies stróżujący, pies poszukiwawczy i służba wojskowa.

    Tervurenas są doskonałe jako psy sportowe biorące udział w zawodach zwinności, posłuszeństwa lub rajdowych posłuszeństwach.

    Coraz częściej pies tej rasy ma za zadanie chronić domy wiejskie lub psa "za duszę", jako towarzysza i przyjaciela.

    Wideo: Dog Planet - Belgian Shepherd Tervuren

    Charakter Tervuren

    Ta rasa psów, jak to mówią, z charakterem. Szczeniaczki Tervuren są pokazywane od dzieciństwa. Są lojalni i zazdrośni. Pies ma ostry umysł i skłonność do treningu. Ale możliwy do zaakceptowania tylko dla wymagającego, surowego, ale sprawiedliwego trenera. Nie toleruj agresji i użycia siły.

    Pies Tervuren ma spokój, temperament. Jeśli jest wychowywana od dzieciństwa wraz z innymi zwierzętami, szybko przyzwyczaja się do nich.

    Rasa ma wady charakteru. Należą do nich głównie nieśmiałość.

    Tervuren ma wyraźny instynkt pasterski, ponieważ od najdawniejszych czasów rasa była dobrym hodowcą bydła. Może być używany jako strażnik, a także jako pies rodzinny. Uwielbia dzieci, może jest pielęgniarką, pokazuje najlepsze cechy pasterskie.

    Tervuren to rasa o raczej niezależnym charakterze i wysokiej inteligencji. Te psy są zalecane, aby dostać doświadczonych właścicieli.

    Standardowa rasa Tervuren

    • BELGIAN SHEPHERD DOCTOR: STANDARD HODOWLI FCI NR 15 OD 04.1.2002
    • Ostatnie zmiany i dodatki do obecnego standardu: 04/19/2002
    • Klasyfikacja FCI: 1 grupa, sekcja 1 - owczarki.
    • Z testami roboczymi
    • Użyj:
      Początkowo - pies z trzodą owiec (lub bydła), teraz powszechny pies służbowy (straż, ochrona, stalking).
    • Widok ogólny:
      Pies średniej wielkości, harmonijny, kompaktowy, elegancki i jednocześnie mocny, o suchej, mocnej muskulaturze, prawie kwadratowej formie, sprytny, bezpretensjonalny, naturalnie przystosowany do złej pogody. Powinna być wrażliwa, uważna, o żywym dociekliwym wyrazie. Powinien stworzyć wrażenie wdzięku, który był wynikiem wyboru najlepszych przedstawicieli z pokolenia na pokolenie jako rasy pracującej. Musi być oceniony w naturalnej postawie.
    • Ważne rozmiary:
      • Pasterz belgijski powinien być w formacie kwadratu.
      • Klatka piersiowa - na wysokości łokci.
      • Długość kufy jest równa lub nieco większa niż długość głowy.

    • Zachowanie / Temperament:
      Ostrożny i aktywny pies o wysokiej, utajonej energii, zawsze gotowy do działania. Wrodzone cechy psa, który strzegł dużego stada żywego inwentarza sprawiają, że jest to najlepszy pies stróżujący i stróżujący. Bez wątpienia Belgian Shepherd jest inteligentnym i uważnym obrońcą swojego właściciela. W Belgijskim Pasterzu zebrano cechy pasterza, strażnika i obrońcy.

      Ma żywy, temperamentalny, stabilny charakter, nie okazywający strachu ani agresji, co wyraża całe ciało i dumny, uważny wyraz błyszczących oczu. Oceniając tę ​​rasę, należy wziąć pod uwagę jej temperament.

    • Głowa:
      • Czyste tworzywa sztuczne, bardzo proporcjonalne, długie, suche, przejście od czoła do kufy jest gładkie i płytkie, kufa zwęża się ku czubkowi nosa.
      • Długość głowy jest równa długości kufy.

    • Czaszka:
      Średnia szerokość, proporcjonalna, z kwadratowym czołem; z profilu linia czubka czaszki jest równoległa do linii grzbietu nosa; pagórek potyliczny nie jest wyraźny, brwi nie są podświetlone, stop - umiarkowany.
    • Nos jest czarny.
    • Kufa:
      Średniej długości, dobrze wypełniony pod oczami, stopniowo zwęża się do nosa jak podłużny klin, grzbiet nosa jest prosty i równoległy do ​​linii wyobrażonej z czoła; usta otwierają się dobrze - oznacza to, że gdy usta są całkowicie otwarte, można bezpiecznie obserwować cały układ stomatologiczny psa.
    • Wargi:
      Cienki, suchy, mocno pigmentowany.
    • Szczęki / zęby:
      Zęby mocne, białe, zebrane w dobrze rozwinięte szczęki. Kompletny zestaw zębów. Dozwolony jest brak dwóch przedtrzonowców 2P1 lub rodzimych M3.
    • Ugryzienie - nożyczki, dozwolone "kleszcze".
    • Policzki:
      Suche, ciasne.
    • Oczy:
      Średniej wielkości, ani wypukły, ani przygnębiony, lekko migdałowy, brązowy, najlepiej ciemniejszy, powieki powinny mieć czarny pigment, wyglądać prosto, żywiołowo, intelektualnie i pytająco.
    • Uszy:
      Mały, mocno osadzony, wyraźnie trójkątny kształt, bardzo wrażliwa, okrągła skorupa, sztywna chrząstka stojąca pionowo, w napiętym stanie.
    • Szyja:
      Dobrze wydane, lekko wydłużone, raczej pionowe, dobrze umięśnione, rozszerzające się w kierunku ramion, bez podgardla, "wylot szyi" jest dobrze zdefiniowany.
    • Ciało:
      Mocny, ale nie ciężki, kwadratowy format - długość od ramienia do pośladka jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie.
    • Górna linia:
      Prosto.
    • Lędźwie:
      Krótkie, szerokie, umięśnione.
    • Pasek na ramię
      Jawny.
    • Powrót:
      Krótki, muskularny.
    • Zad:
      Dobrze umięśnione, lekko nachylone, dostatecznie, ale nie nadmiernie szerokie.
    • Klatka piersiowa:
      Nie szeroka, ale wystarczająco głęboka, górna część łukowych żeber przegubowych, aby nie wyróżniać się podczas czołowego egzaminu.
    • Konkluzja:
      Zaczyna się od klatki piersiowej i stopniowo podnosi się harmonijnie do żołądka, który nie zwisa i nie jest mocno wycofany (dopasowany), ale napięty i umiarkowanie rozwinięty.
    • Ogon:
      Jest dobrze sadzona na mocnej podstawie, średniej długości, nie mniej niż do stawu skokowego, w stanie spoczynku swobodnie zwisającym, w ruchu może wznieść się nie wyżej niż linia pozioma. Koniec ogona może być lekko zgięty w spoczynku lub w ruchu, bez tworzenia zawinięcia ani haka.
    • Kończyny:
      Ogólna wydajność - nie ciężka, muskularna, sucha i mocna.
    • Kończyny przednie:
      Pionowo ze wszystkich stron i równolegle, patrząc od przodu.

      • Ramię:
        Łopatka jest długa i pochyła, dobrze przyłożona, tworzy z ramieniem kąt wystarczający: idealnie 110-115 stopni.
      • Przedramię:
        Długi i prosty. Łokieć - dość wyraźny, ale niewiele. Nadgarstek jest bardzo stabilny, chrupiący i krótki.
      • Pastern:
        Mocne i krótkie, prostopadłe do ziemi lub lekko pochylone do przodu.
      • Łapa:
        Zaokrąglone, zebrane w bryłę, palce wygięte, mocno przyciśnięte do siebie, ciemne pazury, mocne.

    • Tylne kończyny:
      Ogólna koncepcja jest potężna, ale nie ciężka, z profilu w pionie, równoległa, patrząc od tyłu.

      • Zad:
        Średniej długości, szeroki, muskularny.
      • Uda:
        Średniej długości, szeroki, muskularny.
      • Skakanki:
        Umiarkowana długość, artykulacja (połączenie) blisko ziemi, umiarkowany kąt.
      • Stawy skokowe:
        Bardzo krótki.
      • Łapa:
        Okrągłe, może mieć lekkie, owalne, łukowate palce, mocno wciśnięte (w kulkę), raczej grube i elastyczne, pazury ciemne i mocne.

    • Ruch:
      Aktywny i bezpłatny we wszystkich krokach. BO jest dobrym "galloper", tj. porusza się w studni galopowej, ale normalne tempo jest specyficznym szybkim krokiem, w którym wszystkie kończyny poruszają się równolegle do wyimaginowanej linii środkowej ciała. Wraz ze wzrostem tempa kończyny zbliżają się do tej wyobrażonej linii środkowej. Ruchy są lekkie, swobodne, a jednocześnie przenoszą napięcie. Zawsze w ruchu, BO wydaje się niestrudzony, spacer jest szybki, elastyczny, energiczny. BO może zmieniać kierunek ruchu z dużą prędkością. A ze względu na ich pragnienie ochrony i ochrony, swobodne ruchy BO (ruchy w wolności) mogą mieć tendencję do ruchów kołowych.
    • Skórka:
      Bardzo elastyczny, ale mocno rozciągnięty w całym ciele, łącznie z obrzeżem warg i powiek.
    • Wełna i opcje:
      Ponieważ wełna w BO ma różnice w długości, kierunku wzrostu i koloru, cztery typy BO: Groenendael, Malinois, Lackenua i Tervurenins na wystawach są uważane za różne rasy z odrębnymi ocenami i przypisaniami odpowiednio: CAC, CACIB i RCAC, RCACIB. We wszystkich wariantach powłoka powinna być gęsta, o dobrej strukturze z podkładem (ale nie wyraźna). Sierść powinna stanowić doskonałą ochronę dla psa.

      • Długie włosy: włosy są krótkie na głowie, na zewnętrznej stronie uszu, z przodu kończyn, z wyjątkiem tylnej części przedramienia, która może być zamknięta od łokcia do nadgarstka długimi końcami wełny. W całym ciele włosy są długie i gładkie, obfitsze i dłuższe wokół szyi, tworząc kołnierzyk i falbankę; również z tyłu uda, tworząc spodnie, bryczesy. U podstawy ucha włosy rosną pionowo, tworząc piękną głowę. Włosy na ogonie również są długie i obfite, uformowane w formie pióra. To jest rodzaj wełny w Groenendaals i Tervuren.
      • Krótki płaszcz: Płaszcz jest bardzo krótki na głowie i na zewnątrz uszu oraz na dolnej części kończyn. Sierść jest krótka w całym ciele. Szyja jest pokryta bardzo gęstą wełną, tworząc efekt strzępienia, tj. włosy rosną prostopadle, zaczynając od podstawy ucha i szyi. Podobnie, tylna część uda może mieć dłuższe włosy. Włosy na ogonie mogą być dłuższe niż na ciele, ale ogon nie powinien być uformowany w pióro. Ten rodzaj wełny w malinowym.
      • Gruba wełna: Gruba jest rodzajem wełny, w której włosy są szorstkie i suche, a także twarde i rozczochrane. Długość włosów na ciele wynosi w przybliżeniu 6 cm, na twarzy, czole i kończynach. Włosy wokół oczu i na twarzy nie powinny ukrywać kształtu głowy. Ogon nie powinien tworzyć pióra. Ten rodzaj wełny w lakierze.

    • Kolor
      • Maska:
        Tervurenas i malinois powinny mieć wyraźnie określoną maskę: górne grzbiety lub czoło, dolne - usta, po bokach - w zewnętrznym rogu górnej powieki do kącików warg.
      • Powieki, usta, uszy powinny być czarne.
      • Czarna nakładka: tervureny i malinois powinny mieć czarną nakładkę - oznacza to, że każdy pojedynczy włos powinien mieć czarną końcówkę. Ta czarna nakładka ma kolor podstawowy. Czarna nakładka powinna być obecna w całym ciele jako "rozprysk", ale nie powinna tworzyć plam ani pasków. W Laekenois czarna nakładka jest bardziej wyrazista.
      • Grunendali: kolor czarny.
      • Tervureny: płowe z czarną nakładką lub szare z czarną nakładką z czarną maską. Oleniy powinna być tak jasna, soczysta, nasycona, jak to tylko możliwe. Każdy pies, którego kolor nie jest płowy z czarną nakładką lub niepożądaną intensywnością koloru (wyblakły, nie jaskrawy) nie może być uważany za cechę jakościową.
      • Malinois: płowe z czarną maską i czarną maską.
      • Laekenois: jelenie ze śladami czarnej plamki głównie na pysku i ogonie.
      • Wszystkie odmiany kolorów mają białe znaczenia na klatce piersiowej i palcach.

    • Waga i rozmiar tervuren:
      • Rozmiar:
        • Mężczyźni - średnio 62 cm,
        • suki - 58 cm.
        • Ograniczenia: 2 cm mniej, 4 cm więcej.

      • Waga:
        • Mężczyźni: około 25 do 30 kg,
        • samice: około 20-25 kg.

    • Wady:
      Wszelkie odstępstwa od powyższych punktów należy uznać za wadę. Wagę niedoboru należy oceniać w dokładnej proporcji do jego stopnia.

      • Ogólne wrażenie: szorstki, nie elegancki pies, zbyt jasny lub zbyt smukły, powyżej maksymalnego wzrostu, a nie kwadratowy format.
      • Głowa: ciężka, z nierównoległymi liniami, niewystarczająco cienka lub sucha, zbyt zaokrąglone czoło, przystanek mocno podkreślony lub, przeciwnie, nadmiernie spłaszczony, zbyt krótki pysk, rzymski nos, brwi zbyt zaznaczone.
      • Nos, usta, powieki: bez pigmentu.
      • Zęby: bardzo nierówne siekacze, nieobecność 1I (siekacz), 1P2 (drugi przed-korzeń), 1P3 (trzeci przed-korzeń), 3P1 (trzy pierwsze przed-korzeń).
      • Oczy: jasne, okrągłe.
      • Uszy: duże, długie, zbyt szerokie u podstawy, osadzone nisko, do wewnątrz lub na zewnątrz.
      • Szyja: zbyt smukła, krótka lub szorstka.
      • Ciało: za długie.
        • Klatka piersiowa - zbyt szeroka, głęboka;
        • schab jest zbyt długi, słaby lub wypukły (wygięty);
        • zad - zbyt ciężki, zbyt pochyły;
        • górna linia - nachylona;
        • dolna linia - niepotrzebnie opuszczona lub uboga,
        • wydatny brzuch;
        • ogon - ustawiony zbyt nisko, podniesiony zbyt wysoko w ruchu, w postaci haka;
        • kończyn są zbyt lekkie lub zbyt ciężkie kości, brak pionów widzianych z profilu, a nie przedni równoległy, patrząc z przodu iz tyłu;
        • paw - otwarty (rozpuszczony).

      • Ruch: nie wolny, z krótkim skokiem, w zwolnionym tempie, z kiepską wydajnością kończyn tylnych.
      • Wełna: wszystkie cztery odmiany nie są wystarczająco jasne.
        • Grunendal i Tervuren: blady, falisty, kędzierzawy, za krótki.
        • Malinois: zbyt długo, gdzie powinny być krótkie, faliste.
        • Lakenua: zbyt długie, jedwabiste, faliste lub krótkie, zbyt długie włosy wokół oczu, na pysk, gruby ogon.

      • Kolor: dla wszystkich czterech gatunków białe znaczenia to więcej niż "krawat" na klatce piersiowej lub "skarpetki" na nogach lub innych miejscach.
        • Gruenandali: czerwonawy odcień lub szare spodnie.
        • Tervureny: szary.
        • Tervuren i malina: cętkowane, odcienie zbyt ciepłe, za dużo lub za mało czarnej nakładki lub nakładka w postaci plam, niewystarczająca maska.
        • Tervuren, malinois, lacainois: zbyt słaby (jasny) jeleń, jakby rozpuszczony, rozcieńczony.

      • Charakter: nie jest pewny siebie lub nadmiernie pobudliwy.

    • Wady dyskwalifikujące:
      • Charakter: agresywny lub bojaźliwy,
      • Ogólne wrażenie: za mało rasy
      • Zęby: przodozgryz, przodozgryz, brak 1C, górny 1P4, dolny 1M1, górny 1M1, 1М2, 1μ3 lub brak więcej niż trzech zębów, nawet dopuszczony do nieobecności.
      • Nos, usta, powieki: bez pigmentacji.
      • Uszy: nie stojące lub ustawione sztucznie pionowo.
      • Ogon: całkowita nieobecność lub skrócenie przy urodzeniu lub z konieczności; który pies niesie zbyt wysoko, rzucony na grzbiet lub na ringu.
      • Wełna: brak podszerstka.
      • Barwa: dowolne kolory, które nie są opisane w standardzie, zbyt duże białe znaczenia pojawiające się na szyi lub powyżej śródręcza / śródstopie, brak maski, w tym twarzy, gdzie kolor nie powinien różnić się od reszty koloru.

      Rozmiar: mniej lub bardziej określone limity.

  • N. B. Psy powinny mieć dwa normalne i oczywiste jądra całkowicie opuszczone do moszny.
  • Wszelkie przekraczanie międzygatunkowe jest zabronione, z wyjątkiem wyjątkowych okoliczności i za zgodą oficjalnej rady rasy.
  • Czytaj Więcej O Psach

    Mój pies stróżujący

    Treść Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.

    Jak karmić Chihuahua

    Treść Chihuahua to bardzo mały, ale aktywny pies, który wydaje dużo energii. To powinno zmusić właścicieli do myślenia o kompletnej karmie dla zwierząt domowych i zrozumieć, jak karmić Chihuahua.