Szkolenie

Sacred Dogs - Tybetańskie skarby genetyczne

Legendarny Mastif Tybetański jest jednym z najstarszych psów na świecie, a także przodkiem wszystkich nowoczesnych psów służbowych. Czystość krwi tych psów była utrzymywana przez wiele stuleci ze względu na oddalenie geograficznego położenia ich ojczyzny - Tybetu.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia pochodzenia

W historii nie ma wyraźnych faktów wskazujących na pochodzenie rasy. Według jednego źródła, ich przodkiem jest czarny wilk tybetański. Według innych informacji przodkowie tych psów byli strażnikami chińskich kupców, którzy przechodzili przez góry Tybetu.

Pierwsza wzmianka o tej rasie pochodzi z 1121 r. Pne. w chińskiej książce Shu King. Mastify strzegły domów mnichów, klasztorów i stada jaków od dzikich zwierząt i śnieżnych lampartów.

Pierwsza wzmianka o rasie mastifa tybetańskiego w Europie została odnotowana w 1847 roku, kiedy namiestnik Indii, Lord Harding, wysłał szczeniaka mastifa tybetańskiego do królowej Wiktorii. Oficjalnie standardy hodowlane zostały przyjęte w 1898 roku.

Opis rasy Mastif tybetański

Cechą charakterystyczną tej rasy mastif tybetański jest długi gruby płaszcz. Mastify zadziwiają swoim rozmiarem i umięśnioną sylwetką. Są silne i silne, doskonale tolerują zarówno zimno, jak i ciepło.

  1. Waga dorosłego psa wynosi 70 kg (mężczyźni), 60-65 kg (kobiety). Wzrost w kłębie samców -69-71 cm, suki - 58-61 cm.
  2. Głowa jest szeroka i ciężka, szyja jest mocna z dobrze rozwiniętymi mięśniami.
  3. Potężny zgryz, twarz umiarkowanie szeroka, duży nos ciemnego koloru.
  4. Ciało jest masywne, muskularne, górna linia jest prosta, pozioma, klatka piersiowa jest głęboka. Długość ciała przekracza wysokość.
  5. Płaszcz jest długi, twardy, z grubym podszerstkiem.
  6. Oczy są owalne, brązowe lub ciemne, szeroko rozstawione.
  7. Uszy są średnio trójkątne, opadające.
  8. Ogon jest długi, puszysty, wysoko osadzony.
  9. Łapy są płaskie, mocne.

Kolory

Opisując rasę mastifa tybetańskiego, istnieją trzy podstawowe kolory.

  1. Czarno - czarny kolor dominuje na całej powierzchni wełny w połączeniu z żółtymi włosami.
  2. Tan - ten kolor charakteryzuje się kolorem czarnym z brązowymi plamami - tannymi znakami. Podpaly mają wyraźny wzorzec i granice i znajdują się w określonych miejscach.
  3. Kolor czerwono - czerwony może mieć różne odcienie - od czerwonego do złotego.

WAŻNE! Standard pozwala na małą białą plamkę na klatce piersiowej we wszystkich kolorach. Inne kolory wełny psów wystawowych są niedopuszczalne.

Postać

Mastif tybetański ma doskonałe właściwości ochronne i ochronne. W rodzinie pies nie wyróżnia się jako jedyny właściciel, pies również odnosi się do wszystkich członków rodziny. Mastify są wyjątkowo wrażliwe na dzieci, bardzo wrażliwe, zdenerwowane i na emeryturze, jeśli w rodzinie istnieje niezgodność.

  1. Przedstawiciele rasy nie są skłonni do wykazywania agresji w obecności członków rodziny.
  2. Nieufny stosunek do nieznajomych.
  3. Mają wysoką inteligencję i są uparci.
  4. Psy są spokojne i zrównoważone, nie szerzą się bez powodu.
  5. Łatwo zakorzenić się w każdej rodzinie, zarówno dużej, jak i małej.
  6. Są skłonni do ochrony wszystkiego, co jest im bliskie i znajome.
  7. Pies jest umiarkowanie aktywny w porównaniu z innymi krewnymi.
  8. Mają dyskretną postać, wiedzą, jak kontrolować ich zapał.

Charakter tych gigantów łączy w sobie odwagę, życzliwość i lojalność. Jeśli zwierzę jest początkowo przyzwyczajone do społeczeństwa, nie jest pozbawione jedzenia i spacerów, to agresja nie jest dla niego osobliwa.

Szkolenie

Szczenięta mastifa tybetańskiego wymagają odpowiedniego wykształcenia od najmłodszych lat. Cechy rasy sugerują, że psy mają poczucie własnej wartości i niezależność, więc mogą być uparte podczas treningu. Ze względu na spokojne, melancholijne usposobienie, te giganty słabo radzą sobie z aktywnym treningiem.

Jak wychować posłusznego i wiernego psa? Właściciele rasy Mastif tybetański podają następujące wskazówki:

  • wychować szczeniaka od pierwszych dni jego nabycia;
  • angażować się w odciskanie dziecka, naucz go ufać;
  • pokaż siłę moralną, zdobywaj szacunek od psa;
  • do wykonywania poleceń, traktuj swojego zwierzaka z pysznym przysmakiem;
  • uczyć niezbędne polecenia, takie jak "siedzieć", "położyć się", "do mnie", "fu", "blisko";
  • okazywać miłość i cierpliwość, nie wolno wychowywać zwierzaka przez agresję zwierzęcia;
  • być konsekwentnym, osiągnąć wykonanie wszystkich poleceń i zadań.

Opieka i konserwacja

Czy wiesz, ile mastifów tybetańskich żyje? Średnia długość życia przedstawicieli tej rasy wynosi 10-12 lat.

Ze względu na duże rozmiary i długie włosy, psy wymagają szczególnej troski. Jeśli nie wiesz, jak dbać i jak myć zwierzę, aby zapewnić mu piękny i zadbany wygląd, skontaktuj się z usługami pielęgnacyjnymi.

Higiena i zdrowie psów

  1. Wełna jest główną ozdobą rasy Mastif tybetański. Podczas wylinki pies jest czesany 3-4 razy dziennie specjalnymi pędzlami. Wełna nie ma szczególnego nieprzyjemnego zapachu, należy kąpać psa 1-2 razy w roku. Pamiętaj, aby sprawdzić wełnę pod kątem splątanych kępek.
  2. Poświęć czas na mycie zębów 2 razy w tygodniu. Podczas zmiany zębów należy przestrzegać prawidłowego zgryzu i stanu dziąseł.
  3. Przybijaj paznokcie 3 razy w miesiącu za pomocą gwoździ. Po spacerze umyć psie łapy i obejrzeć je pod kątem ran.
  4. Wymagana jest pielęgnacja uszu. Wycierać przedsionki z kurzu wilgotnymi chusteczkami, pozbyć się nadmiaru siarki za pomocą wacików bawełnianych.
  5. Oczy Mastif tybetański umyte nalewką z rumianku. Do codziennego pocierania oczu z wydzieliny śluzowej używa się mokrych i czystych bawełnianych gąbek.
  6. Ze względu na to, że mastify tybetańskie dorastają późno, psy mogą kojarzyć się po 3 latach. W tym samym czasie mężczyźni osiągają dojrzałość nie wcześniej niż 4 lata, kobiety - nie wcześniej niż 3-3,5 lat. Aby nie naruszyć standardów rzadkiej rasy i przyczynić się do jej rozwoju w przyszłości, zalecamy wybranie pary dla swojego zwierzaka w przedszkolu lub klubie.

Treść

  1. Ze względu na duży rozmiar rasy nie nadaje się do konserwacji w mieszkaniu.
  2. Chodzenie powinno być długie, ale niezbyt aktywne.
  3. Zadbaj o wybór miejsca dla swojego zwierzaka. Powinien być przestronny. W prywatnym domu dla psa lepiej zbudować wolierę.
  4. Zdobądź wszystkie niezbędne narzędzia do opieki nad swoim zwierzakiem (szczotki, grzebienie, szampony, obcinacz do paznokci).
  5. Zadbaj o dostępność zestawu pierwszej pomocy weterynaryjnej.
  6. Kup kołnierz i smycz.
  7. Nie zostawiaj swojego zwierzaka długo w samotności.

Zdrowie

Terminowe szczepienie chroni odporność szczeniaka i zapewnia jego zdrowie przez wiele lat. Od wieku dwóch miesięcy do ukończenia jednego roku życia szczeniak musi przejść przez trzy etapy szczepienia. W przyszłości szczepienia są wykonywane co roku. Wybierając szczepionkę, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. W domu szczepienia wykonuje tylko specjalista.

Następujące choroby zakaźne tej rasy są charakterystyczne dla mastifów tybetańskich:

  • Paraliż nerwowy;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • wścieklizna
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Wśród innych chorób wyróżnij:

  • dysplazja stawu biodrowego;
  • nowotwory złośliwe;
  • alergie;
  • osteochondropatia;
  • degeneracja kości;
  • zapalenie skóry

WAŻNE! Regularnie odwiedzaj kliniki weterynaryjne w celu przeprowadzenia badań na zwierzętach domowych. Lekarz doradzi, w jaki sposób określić objawy choroby i przepisać właściwe leczenie.

Co karmić

Dla zdrowego i zadbanego psa musisz dbać o jedzenie. Mastify tybetańskie nie są wrażliwe na jedzenie i jedzą stosunkowo niewiele. Liczba karmienia dorosłego psa wynosi 2 razy dziennie, a szczeniak 5-6 razy dziennie.

Wybierając, co karmić szczeniaka, preferuj następujące składniki diety:

  • gotowane i surowe mięso (mięso końskie, wołowina);
  • przetworzone podroby (serce, wątroba, płuca);
  • zboża gotowane w mleku (kasza gryczana, ryż, płatki owsiane);
  • warzywa;
  • sfermentowane produkty mleczne (kefir, twarożek).

Niezbędnym składnikiem zdrowej diety są witaminy.

Co karmić dorosłego psa? Pozostań na tych produktach:

  • cielęcina, wołowina;
  • jaja kurze;
  • ryba morska.

Uważaj na wodę pitną w misce Twojego zwierzaka. Nie karm go słodkim psem. Wybór sposobu karmienia zwierzaka pochodzi z wieku psa i składu karmy. Wskazane jest, aby wybrać jedzenie odpowiednie dla rasy Mastif tybetański. Niedrogie karmy nie zawierają wszystkich minerałów i witamin, więc dodaj do codziennej diety żywność, która zawiera brakujące mikroelementy.

Wideo

Zdjęcia z mastifów tybetańskich

Ile kosztuje szczeniak

Ile kosztuje kupienie szczeniaka Mastif tybetański? Pedigreed dzieci kosztuje od 40 000 rubli. do 160 000 rubli. Cena zależy od wielu czynników: od wielkoduszności rodziców, jakości miotu, koloru. Niemal niemożliwe jest kupić szczeniaka Mastifa tybetańskiego za tanią, ponieważ jest to dość rzadkie.

Szkółki

Kupując szczeniaka, należy stosować tylko do wyspecjalizowanych klubów i budek, które są nieliczne.

Wybierając miejsce zakupu mastifa tybetańskiego, przeczytaj opinie o hodowlach i hodowcach. Kontaktując się z hodowcami, dowiedz się, jak wyglądają rodzice, co jedzą, jakie mają choroby, jakie są mioty. Wymagaj dokumentu potwierdzającego rodowód.

Kupując mastif tybetański, dostajesz prawdziwego przyjaciela i partnera, który nigdy cię nie zdradzi.

Tybetańskie rasy psów

Lhasa apso

Lhasa apso

Forum Lhasa Apso

Lhasa Apso istniała w Tybecie od kilku tysięcy lat. Byli trzymani w świątyniach jak święte zwierzęta, a najlepsze psy mieszkały z Dalajlamą. "Apso" oznacza "tybetański kozioł górski". Na zachodzie Lhasa Apso istniała dopiero w drugiej połowie XIX wieku, ponieważ eksport tych psów był zabroniony. Pierwszy standard rasy został opracowany w 1934 roku.

Tybetański spaniel

Tybetański spaniel

Tybetański spaniel

Pochodzenie tej bardzo starej rasy jest niejasne. Przez tak długi czas istniał handel psami między Tybetem a Chinami, że shih-tzu i pekińczyk mogli być zaangażowani w powstanie tybetańskiego spaniela. Z drugiej strony, to właśnie skrzyżowanie Tybetańskiego Spaniela z mopsem mogło mieć miejsce w Pekinie. Spaniel tybetański był ulubieńcem tybetańskich mnichów. Trzymali psy w swoich klasztorach i używali ich do obracania kół modlitewnych. W Europie psy tej rasy sprowadzono w XIX wieku. W 1905 roku do Wielkiej Brytanii przybyło kilku tybetańskich spanieli, ale do końca II wojny światowej rasa ta pozostawała praktycznie nieznana.

Terier tybetański

Terier tybetański

Terier tybetański

Ta bardzo stara rasa, przypominająca staroangielskiego Owczarka i Lhasę Apso, pochodzącą z Tybetu, żyła w klasztorach. Mnisi czcili te psy jako święte zwierzęta i niezawodnych stróżów świątyń. Około 1920 roku indyjska księżniczka przedstawiła Anglika doktora Greiga, który traktował ją jako parę tybetańskich terierów. Zabrał ich ze sobą do Anglii, a oni wyznaczyli początek europejskiej linii rasy. Rasa jest oficjalnie uznana w 1934 roku.

Shih Tzu

Shih Tzu

Shih-tzu

Forum Shih Tzu

Nie ma wątpliwości, że shih-tzu jest wynikiem przejścia Lhasa Apso z Tybetu i Pekińczycy z Chin. W 1643 Dalajlama wysłał prezent dla władcy dynastii mandżurskiej z małych "psów lwów" Shih Tzu. Od tego czasu byli bardzo szanowani na dworze chińskich cesarzy i żyli z ostatnią cesarzową do 1908 r. W 1923 r. Założono w Pekinie klub hodowlany. W 1930 roku lady Browning przywiozła pierwszego Shih Tzu do Anglii. Brytyjski Związek Kynologiczny rozpoznał rasę w 1946 roku. W tym samym czasie hrabina Anjou założyła swoją hodowlę we Francji, która zarejestrowała pierwsze mioty w Centralnym Związku Hodowli w 1953 roku. FCI rozpoznało rasę w 1954 roku.

Mastif tybetański fotografia, opieka i utrzymanie psa

Charakterystyka rasy mastifów tybetańskich

Mastif tybetański (inne nazwy: "Mastif Tybetański Dro-Hi", "Tsang-Khi" (Zang-Khyi), "Bho-Thai" (Bho-thia), "Ke-Khor" (Ke-khor), Mas tybetański Tybetański Molos) - duża rasa psów, strażników, stróżów i towarzyszy.

Uważany jest za bardzo starą rasę, strzegącą tybetańskich klasztorów. Jego przodkowie służyli jako pies pracujący, chronili pasterzy koczowniczych w dolinach Himalajów przed drapieżnikami i pomagali im pokonać trudną ścieżkę. W dawnych czasach mastify mogły chronić całe wioski, których mieszkańcy bardzo cenili sobie doskonałe cechy strażników.

Każda wioska miała swój typ mastifa tybetańskiego, a każda miała własne historie i legendy. Dlatego, aby zrozumieć, co jest prawdą, a co fikcją, dziś jest bardzo trudne. Współczesne mastify tybetańskie różnią się również wyglądem, w zależności od regionu i klimatu siedliskowego.

W przeszłości opowieści o istnieniu ogromnego psa wyglądały bardziej jak mit niż prawda. Ale opowieści o ich gwałtownym usposobieniu sprawdziły się, ludzie bali się ich i traktowali jak dzikie stworzenia.

Kilka osób tego ogromnego i luksusowego psa przywieziono do Europy w czasach przywódcy Atilla Hunów. Istnieje wersja, że ​​ich potomstwo urodziło psy takie jak molossi: bokser, mastiff, św. Bernard.

W dziełach Arystotelesa, a później w notatkach Marco Polo znajdują się historyczne dokumenty opisujące moc, siłę i zacięty temperament tych gigantów.

Dziś żyją u podnóża Himalajów, gdzie stada są stadnymi i strzeżonymi domami, podobnie jak ich przodkowie wiele lat temu. Są odważni, czujni i wiarygodni.

W ojczyźnie tybetańskich mastifów najbardziej cenione są osoby z plamami przebarwionymi nad oczami. Starożytni wierzyli, że to druga para psich oczu. Dzięki nim te rasy mogły zobaczyć złe duchy nawet z zamkniętymi oczami i czuwać nad nimi.

Pierwsze mastify przywiezione do Londynu zostały natychmiast wysłane do zoo. Niestety, kilka osób, które nie mogły się dogadać w nowym dla nich europejskim klimacie, zmarło. I tych, którzy przeżyli, przypisywanych wielu dzikim zwierzętom. Na ich klatce wisiał nawet znak z napisem "Nie pasuj".

Interesujący fakt: 1 mastif tybetański waży aż 25 chihuahua.

Opis rasy mastifa tybetańskiego i standard MKF (FCI)

  • Grupa 2 (Pincher i sznaucer, Molossian, szwajcarskie psy pasterskie i inne rasy).
  • Sekcja 2.2 (psy jak psy pasterskie i górskie). Bez testu pracowników.

Na zdjęciu Mastif Tybetański strzeże prywatnego domu.

Ogólny wygląd: duży, ciężki, proporcjonalnie złożony z dobrze rozwiniętym szkieletem, mocnymi kończynami, mocnymi mięśniami i gęstą budową ciała. Pod skórą nie powinno być za dużo masy. Jest doskonale przystosowany do życia w ekstremalnych warunkach na dużych wysokościach iw chłodnych warunkach klimatycznych. Jego gruby płaszcz jest odporny na warunki atmosferyczne, masywny podkład utrzymuje ciepło. Łączy siłę, wytrzymałość i jest w stanie pracować w każdych warunkach klimatycznych. Wiek większości sięga raczej powoli, kobiety tworzą się 2-3 lata, mężczyźni dorastają nie wcześniej niż 4 lata. Mastify tybetańskie mogą różnić się strukturą fizyczną i typem, co wynika z wpływu środowiska, ekologii i metod hodowli szczeniąt.

Zachowanie / temperament: niezależny od postaci. Bardzo lojalny wobec swojej rodziny i jego terytorium.

  • Długość czaszki, od grzbietu potylicznego do stopy (przejście od czoła do kufy) jest równa lub nieco krótsza niż długość kufy od przejścia do czubka nosa.
  • Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie.

Format: prawie kwadratowy.

Głowa: duża, szeroka, ciężka. U osób dorosłych dopuszczalne jest zmarszczki od linii powyżej oczu do kącika ust.

Czaszka: lekko zaokrąglona z wyraźną wypukłością potyliczną.

Zatrzymaj przejście od czoła do twarzy: wyraźne.

Nos: Szeroki z dobrze rozwartymi nozdrzami. Kolor czarny lub tak ciemny, jak to możliwe w zależności od koloru.

Kufa: szeroka, kwadratowa, głęboka, dobrze wypełniona.

Wargi: rozwinięte, mięsiste zachodzą na dolną szczękę.

Szczęka / Zęby: regularne zgryz nożycowy, górne siekacze szczelnie nachodzące na dolne, silne szczęki. Zgryz prosty jest ważny.

Oczy: brązowe, im ciemniejsze, tym lepsze lub zgodne z kolorem sierści. Średniej wielkości, owalny, lekko skośny. Powieki ciasno.

Photo Mastif tybetański w rzadkim czerwonym kolorze

Uszy: średnie, trójkątne, wiszące, osadzone poniżej poziomu czaszki, ale powyżej poziomu oczu, lekko opadające do przodu. W stanie wzbudzenia wznoszą się. Gęsto pokryta miękkimi krótkimi włosami.

Szyja: mocna, muskularna z lekkim podgardlem. Szyja jest dobrze zdefiniowana. Włosy na szyi są grube, wystające, tworzą grzywę; u samic grzywa mniej wyraźna.

Powrót: prosty, muskularny.

Klatka piersiowa: głęboka, o średniej szerokości, z żebrami zaokrąglonymi do góry, nadającymi klatce piersiowej kształt serca. Dolna część klatki piersiowej jest obniżona poniżej łokci.

Ogon: ustawiony wysoko na górnej linii grzbietu, średniej długości. W ostrożnym stanie i w ruchu tybetański Mastiff trzyma wysoko, swobodnie rzucony na grzbiet. Mocno przykryte długimi włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, z mocnymi kośćmi i dobrymi kątami stawów, pokryte gęstą wełną.

Ramię: ukośny, muskularny.

Łokcie: patrząc ściśle wstecz. Nie należy ich włączać ani wyłączać.

Przedramię: prosty z mocnymi kośćmi.

Śródręcza: mocny, lekko nachylony.

KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, muskularne, z dobrym kątowaniem. Widziane z tyłu, równoległe.

Uda: długi, mocny, z obszerną, silną muskulaturą.

Kolana: dobrze wyrażone.

Staw skokowy:silny, nisko położony. Wilgotne pazury do woli.

Stopy: duże, mocne, zaokrąglone. Palce zakrzywione, zebrane w bryłę z gęstymi włosami między nimi.

Nakładki na łapki: grube, czarne lub zgodne z kolorem.

Ruch: silny, pewny siebie, jednocześnie lekki i elastyczny, z dobrym chwytem i siłą. Zwiększenie prędkości sprawia, że ​​nogi są bliżej linii środkowej. W kroku wygląda bardzo niespiesznie. Mastif tybetański przystosowany jest do poruszania się po różnych terenach, wykazując wytrzymałość i zwinność.

Sierść jest gruba, gruba, włosy ochronne nie są zbyt długie, z grubym podszerstkiem, który staje się rzadki w ciepłym sezonie. Włosy są cienkie, ale szorstkie, proste i wystające. Szyja i ramiona są obficie przykryte, wyglądają jak grzyby. Ogon jest gęsto pokryty długimi włosami. Stopy na tylnych łapach.

Wady / wady: Każde odstępstwo od powyższych przepisów powinno być traktowane jako niekorzystne, a powaga, z jaką ten niedostatek powinien zostać oceniony, powinna być proporcjonalna do jego ciężkości, a także wpływu na zdrowie i samopoczucie.

  • Brak kondycji fizycznej i formy.
  • Głowa jest lekka lub zbyt wilgotna.
  • Zwinny narybek.
  • Wyraźne zawieszenie.
  • Duże i nisko osadzone uszy.
  • Jasne oczy.
  • Lekki nos.
  • Żeberka baryłkowe.
  • Ogon skręca się w ciasny pierścień, leżący na udzie.
  • Nadmierne lub wyprostowane rogi tylnych kończyn.
  • Przykuty ruch.
  • Wysokość poniżej minimum w granicach 2 cm.
  • Agresja lub tchórzostwo.
  • Przekrój głowy lub przodozgryz.
  • Inne kolory, z wyjątkiem wyżej wymienionych: biały, kremowy, szary, wątrobiany, fiołkoworóżowy, pręgowany i plamisty.

Pies z zaburzeniami fizycznymi lub behawioralnymi jest zdyskwalifikowany.

PS: Samce powinny mieć dwa normalnie rozwinięte jądra całkowicie opuszczone do moszny.

Kolor mastifa tybetańskiego

  • Czarny
  • Czarna podpalana
  • Niebieski z oznaczeniami lub bez.
  • Złoty, od bogatego płowy do głębokiej czerwieni.
  • Sable

Wszystkie kolory powinny być tak czyste, jak to możliwe. Kolor opalenizny może pochodzić od bogatego kasztana do jasnego odcienia. Biała plama jest dozwolona na klatce piersiowej. Na łapach dopuszczalna minimalna ilość białego koloru. Na oczach, na kończynach dolnych i dolnej stronie ogona, miejsca mogą spaść. Na twarzy dozwolone są okulary wokół oczu opalonej.

Postacie z mastifa tybetańskiego

Z natury mastifa tybetańskiego jest spokojna, kochająca, dobroduszna i zrównoważona rasa. Jest pewny siebie, niezależny i sam podejmował decyzje. Już sam jego wygląd wzbudza szacunek i podziw. Za nimi nie zwrócisz uwagi na tchórzostwo, nerwowość czy nierozsądną agresję, charakterystyczną dla małych ras psów. Jest tak samowystarczalny, że nigdy nie szczeka nad niczym.

Mastify mają doskonały instynkt warty i straży, są silne i wytrzymałe, doskonale czują swoje terytorium. Zawsze będą ostrzegać właściciela o przybyciu obcego, z silnym głośnym korze, ale nie szczekają nad drobiazgami.

Mastif Tybetański słucha właściciela i bez jego zespołu nigdy nie pójdzie pierwszy do ataku. W obecności właściciela spokojnie odnosi się do nieznajomych, nie wykazuje agresji, ale także nie pozwoli nieznajomemu zniknąć z pola widzenia, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Photo Mastif tybetański o słodkim i miłym wyglądzie

Dobry stosunek do dzieci właściciela, dogaduje się ze wszystkimi członkami rodziny, w której mieszka. Ale pamiętaj, że ten pies jest ogromny, więc nigdy nie zostawiaj z nim małych dzieci. Traktuj również inne zwierzęta i psy tej samej płci.

Jest uparty i kapryśny, niełatwy w trenowaniu, więc początkującemu hodowcy trudno będzie go pokonać.

Mastif tybetański potrzebuje uczciwego właściciela o silnym charakterze i kochającym sercu. Potrzebuje dyscypliny, dyscypliny i pieszczoty, ale nie okrucieństwa. Nigdy go nie bij, zwiększy gniew i tchórzostwo. Naucz się znajdować wspólny język, a będziesz miał najlepszego przyjaciela na świecie.

Uwielbia spędzać czas z właścicielem, może leżeć godzinami u twoich stóp, spokojnie sapya. Adult Mastiff jest cichy i spokojny. Szczenięta Mastifów tybetańskich są z kolei pełne energii i siły. Mogą zburzyć wszelkie przeszkody na swojej drodze, więc potrzebują wczesnej socjalizacji i właściwego wychowania.

Jeśli nie masz czasu lub nie masz wystarczającego doświadczenia w planie szkolenia, koniecznie poproś o pomoc specjalistów w dziedzinie edukacji. Doświadczeni ludzie nauczą twój mastif do niezbędnych drużyn, jak prawidłowo zachowywać się w społeczeństwie ludzi, a otrzymasz cenne porady dotyczące edukacji tego olbrzyma.

Rasa ta jest stworzona do życia na ulicy. Wygodny przede wszystkim czuje się w suchym chłodnym klimacie. Dziedziniec, na którym spaceruje mastif, jest ogrodzony.

Uwielbia tarzać się w śniegu lub leżeć w cieniu drzew w letnim upale. Czasami wydaje się, że silny wiatr, opady śniegu czy burza śnieżna sprawiają mu przyjemność.

Mastif tybetański w wolierze

Photo Mastif tybetański w wolierze

Jeśli mieszkasz poza miastem i planujesz utrzymanie mastifa tybetańskiego na ulicy, powinieneś zbudować klatkę na świeżym powietrzu z padokiem i postawić pod budką. Rozmiar obudowy dla jednej osoby ma co najmniej 2 x 3 metry szerokości i 2 metry wysokości.

Ptaszarnia jest podzielona w sposób konwencjonalny na trzy części:

  • W trzeciej części będzie budka i łóżko dla psa, podłoga może być pokryta drewnianymi deskami. Powyżej budki i pieca należy zrobić szopę.
  • 2/3 należy obsadzić trawą, specjalną trawą lub pokrytą piaskiem.
  • Wlać konkretne miejsce spoczynku
  • Aby zrobić klatkę na świeżym powietrzu bez osłony, zwierzę może umrzeć z powodu przegrzania lub złapać zimno od deszczu i śniegu
  • Trzymaj mastiffa w wolierze bez kabiny

Nawet z zawartością woliery z mastifem tybetańskim musisz chodzić przynajmniej raz dziennie. Zawsze trzymaj się smyczy i kagańca, a pozbędziesz się nieprzyjemnych spojrzeń przechodniów. Konieczne jest nauczenie szczeniaka na smyczy od drugiego miesiąca życia. Spokojne długie spacery pomogą utrzymać mięśnie Twojego zwierzaka w dobrej kondycji.

Opieka nad Mastifami Tybetańskimi

Dorosły mastif tybetański - zdjęcie na trawniku

Opieka nad mastifem tybetańskim jest prosta, ale czasochłonna. Ponieważ jest to duża rasa, która ma gęste włosy, nawet proste czesanie zajmie dużo czasu. Kochający właściciel zawsze chętnie opiekuje się swoim pupilem, a gospodyni domagają się, aby zawsze potrzebował upragnionej wełny i dziergał ciepłe skarpety, rękawiczki i szaliki.

Czesanie: Tybetański płaszcz mastifa jest gruby, z gęstym podszerstkiem, bezwonnym "psem", szopami. Rzucają obfite, sezonowe wiosenno - jesienne.

Płaszcz przyjemny w dotyku w swojej strukturze przypomina moher lub dół. Zapobiega to masowemu tworzeniu się mat i można powiedzieć, że jest samoczyszczący. Wystarczy, aby pies otrząsnął się i znów wygląda na czysty.

Grzebienie mastiffa 1-2 razy w tygodniu za pomocą metalowej szczotki, po posypaniu wełną wodą lub mocno rozcieńczonym środkiem kondycjonującym.

Na szyi, uszach, pachach i na "spodniach" na tylnych nogach czasami pojawiają się maty. Muszą być traktowane sprayem, aby rozplątać sploty i rozczesać za pomocą plątaniny. Na koniec usuń resztki splotów za pomocą pukhoderki lub furminatora.

Podczas wylinki będziesz musiał codziennie czesać grzebień, aby usunąć martwe włosy i nadać im ładny wygląd. Aby ułatwić proces linienia, użyj puchkerka lub furminatora.

Nie zaleca się przecinania mastifa za pomocą maszyny, ponieważ spowoduje to przerwanie struktury włosa, termoregulację i może wywołać zapalenie płuc.

Należy kąpać mastif tybetański w jak najkrótszym czasie 1 raz w ciągu 3 miesięcy, lub gdy zostanie zabrudzony, aby nie zmyć naturalnego ochronnego tłuszczu tłuszczowego, który chroni skórę i płaszcz przed zamoczeniem i sprzyja ich samoczyszczeniu.

Po każdym myciu szamponem lub innym środkiem czyszczącym przywrócenie naturalnego nawilżenia skóry następuje w ciągu kilku dni, a zbyt częste mycie prowadzi do nadmiernego funkcjonowania gruczołów skórnych, co zwiększy zapach "psów".

Kąpielowy mastif tybetański jest dość żmudnym procesem, ponieważ jest ogromny i ma dość gruby płaszcz, który wysycha przez długi czas. Zimą wystarczy, że spadnie na czysty śnieg, a cienka wełna sama się oczyści. Najlepiej jest myć takiego giganta latem, ponieważ wysycha on przez bardzo długi czas.

Innym sposobem czyszczenia mastifa jest suchy szampon. Narzędzie jest wcierane w wełnę, a następnie dobrze czesane.

Pazury są przycinane 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Aby pazury były bardziej miękkie i giętkie, opuść łapy zwierzaka na kilka minut w ciepłej wodzie. Ostre końcówki gładka pilnik do paznokci, aby uniknąć zadziorów. Zaleca się odcięcie ich pomiędzy palcami i nasmarowanie płatków łap olejem roślinnym, aby zapobiec pęknięciom.

Zęby i dziąsła regularnie sprawdzają zdrowe białe zęby bez płytki, dziąsła o przyjemnym różowym odcieniu.

2 - 3 razy w tygodniu, należy myć zęby specjalną pastą do zębów dla psów za pomocą dyszy na palcu lub szczoteczce do zębów. Aby zapobiec pojawianiu się płytki nazębnej, zwierzakowi podaje się przeżuwane pokarmy stałe lub specjalne zabawki, takie jak liny, traktowane za pomocą kamienia nazębnego.

Uszy: Wytrzyj małżowinę uszną wilgotną szmatką zanurzoną w ciepłej wodzie 1 raz w tygodniu. W zimnych porach, upewnij się, że twoje uszy są suche, a dopiero potem wypuść zwierzaka lub powstrzymaj się od tej procedury.

Zdrowy mastif ucha przyjemny różowy kolor, bez nadmiernej ilości siarki lub nieprzyjemnego zapachu.

Zauważywszy zaczerwienienie, niezwykły zapach, płyn wypływający z ucha, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii w celu uzyskania pomocy i nie stosuj samoleczenia. Jest kilka powodów: od zapalenia ucha do ucha, a tylko specjalista będzie w stanie dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać niezbędne leczenie.

Na zdjęciu Mastif Tybetański - szczeniak czekający na kolację

Oczy zdrowego mastifa tybetańskiego są błyszczące, bez zaczerwienień i ciężkich łez.

Mały poranny zrzut w kącikach oczu jest dopuszczalny i można go łatwo usunąć za pomocą czystej, miękkiej, niestrzępiącej się szmatki. To wyróżnia nagromadzony pył dnia.

Aby zapobiec zakwaszeniu, oczy zwierzęcia należy myć raz w tygodniu miękką, niepozostawiającą włókien ściereczką zwilżoną w bulionie z rumianku. Każde oko należy oczyścić czystą szmatką.

Z silną łzą, zaczerwienieniem, obrzękiem powieki, próchnicą, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Musisz nauczyć mastifa jakiejkolwiek procedury od najmłodszych lat, w przeciwnym razie po prostu nie poradzisz sobie z dorosłym zwierzakiem. Zawsze chwal i traktuj ją z przyjemnością po każdej procedurze.

Kleszcze i pchły: Traktuj swojego zwierzaka regularnie za pomocą ektopasożytów. Mastif tybetański ma gruby płaszcz, w którym bardzo trudno jest zobaczyć pchłę lub kleszcza.

Pchły - przyczyny alergii skórnych, robaków, różnych chorób zakaźnych, swędzących i lękliwych psów.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby dla psów - piroplazmoza (babeszjoza). Są szczególnie aktywne w okresie wiosenno - jesiennym, ale szczyt aktywności przypada na okres od maja do sierpnia do września.

  • Wysoka temperatura ciała, ponad 39 stopni
  • Letarg, apatia
  • Odmawia od wody i jedzenia
  • Żółte oczy
  • Mocz czerwony, brązowy lub brązowy
  • Pada na tylne nogi

Jeśli zauważysz podobne objawy, natychmiast zwróć się o pomoc do weterynarza. Tylko specjalista dokona prawidłowej diagnozy i pomoże uratować życie Twojego zwierzaka.

Obecnie istnieje kilka rodzajów produktów pasożytniczych:

  • Krople na kłębach - do 3 tygodni
  • Podawać tabletki tylko po konsultacji z weterynarzem.
  • Spray - rozpylić psa przed walką, a przy silnym zakażeniu pchełami rozpylać również łóżko i inne rzeczy zwierzęcia domowego
  • Kołnierz działa przy stałym zużyciu

Posiłki mastifów tybetańskich

Mastif Tybetański - zdjęcie na kanapie

Żywienie mastifa tybetańskiego jest odżywcze i zrównoważone, wzbogacone o witaminy i minerały niezbędne do utrzymania zdrowia takiego giganta. Długi okres wzrostu, duży rozmiar ciała i aktywność fizyczna sprawiają, że właściciel myśli o najlepszym sposobie karmienia tybetańskiego mastifa, przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowego i energicznego psa.

Stawy dużych ras zawsze są dużym obciążeniem, dlatego bardzo ważne jest zapewnienie mastifowi szczeniąt w okresie wzrostu zrównoważonej diety z niezbędną ilością wapnia.

Mastif tybetański może być karmiony wysokiej jakości gotową żywnością lub naturalną żywnością. Co najważniejsze, nigdy nie mieszaj dwóch rodzajów żywności w jednym karmieniu, jest to bardzo szkodliwe dla przewodu pokarmowego.

W misce powinna zawsze być świeża, czysta woda. Naturalna żywność otrzymuje świeżą, pokojową temperaturę. Porcję należy spożyć w ciągu 20 minut.

  • Wołowina parzona wrzącą wodą
  • Zad, części bulionowe, płuca, serce - gotowane
  • Mielona wołowina daje małe szczenięta
  • Kurczak, indyk, królik
  • Ryba gotowana na morzu
  • Owsianka (ryż, kasza gryczana, można mieszać 1: 2, gotowane w bulionie o niskiej zawartości tłuszczu)
  • Fermentowane produkty mleczne (kefir, niskotłuszczowy twaróg, jogurt, ryazhenka)
  • Marchewki z warzywami, dynia
  • Owoce jabłka
  • Zieleń
  • Olej roślinny 1 łyżeczka dziennie

Uwaga: owoce i warzywa, aby wprowadzić jeden nowy produkt dziennie, i monitorować reakcję organizmu, aby uniknąć alergii!

  • Tłuste mięso wieprzowe, jagnięce
  • Słodycze
  • Czekolada
  • Kościane rurowe kości
  • Surowe jaja
  • Orzechy
  • Produkty piekarnicze
  • Makarony
  • Wędzone mięso
  • Napoje gazowane
  • Baranek
  • Świeża cielęcina
  • Ziemniaki
  • Przyprawy
  • Ryba rzeczna

Mastif tybetański

Mastif tybetański jest dziś rzadką rasą psów należących do grupy sznaucerów i pinczerów, molosów, szwajcarskich bydła i psów górskich z sekcji molossa i podsekcji psów górskich. Jedna z najstarszych ras pracujących, była używana jako strażnik tybetańskich klasztorów i asystent koczowników w górach Himalajów.

Treść artykułu:

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie były po raz pierwszy wspomniane w czasach starożytnych, ale rasa ta nadal jest otoczona przez różne legendy i mity. Marco Polo i Arystoteles, a także wielu innych autorów, pochwalili naturalną siłę, inteligencję i moc tybetańskich mastifów. Nawet szczekanie takich psów jest uważane za wyjątkową i bardzo cenną cechę rasy. Wielu wybitnych ekspertów od psów, w tym Martin, Yaatt, Menen, Beckmann i Sieber, a także Strebel i Bilandt, było po prostu zafascynowanych pochodzeniem tybetańskich mastifów i ich miejscem w kulturowym dziedzictwie Tybetu, więc aktywnie angażowali się w badania tej rasy.

To jest interesujące! Istniejąca opinia, zgodnie z którą mastify tybetańskie są przodkami wszystkich ras grupy molosów, nie otrzymała w tej chwili naukowych uzasadnień i dlatego jest najprawdopodobniej błędna.

Pierwszym znanym mastifem tybetańskim, który dotarł do wybrzeża Europy Zachodniej, jest pies, który został wysłany w prezencie do królowej Wiktorii przez lorda Hardinga. W latach osiemdziesiątych XIX wieku para psów tej rasy została przywieziona do Anglii przez Edwarda VII, aw 1898 roku berlińskie zoo zostało uzupełnione oficjalnie zarejestrowanym potomstwem tybetańskiego mastifa.

Opis mastifa tybetańskiego

Psy tej rasy mają grubą i równą sierść, dzięki czemu takie zwierzęta są idealne do całorocznego przebywania na świeżym powietrzu. Waga dorosłego osobnika tej rasy może wahać się w granicach 60-80 kg przy wzroście w kłębie w zakresie 60-77 cm.

Standardy rasy

Standardy rasy mastifa tybetańskiego prezentowane są nie tylko przez ogólny wygląd i podstawowe proporcje, ale także przez temperament i ruchy, płaszcz i jego kolor, wzrost i wagę.

Zwierzę z rodowodem ma:

  • szeroka, ciężka i mocna głowa z kilkoma fałdami, przechodząca od obszaru oczu do kącików ust;
  • duża, nieco zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona i głęboka czaszka z kwadratowym końcem kufy;
  • dobrze rozwinięte usta, całkowicie zakrywające żuchwę psa;
  • silne szczęki, które mają doskonały i prawidłowy zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości, brązowe, dość szeroko rozstawione, owalne, bardzo wyraziste oczy o mocno przyciśniętych powiekach;
  • średniej wielkości, trójkątne i wiszące, opadające nieco do przodu i wznoszące się w stanie podniecenia z uszami pokrytymi krótkimi, ale miękkimi włosami;
  • silny i muskularny, łukowaty, z małą szyjką, pokryty grubymi włosami w kształcie grzywy;
  • silne ciało z prostym i muskularnym grzbietowym obszarem, a także szeroki i dostatecznie płaski zad.
  • stosunkowo głęboki, umiarkowanie szeroki obszar klatki piersiowej;
  • średnio długi, wysoko osadzony i swobodnie rzucony w rejon grzbietowy, puszysty ogon;
  • prosty, z dobrze rozwiniętymi kątami stawu, pokryty mocną wełną z przednimi kończynami o prostych przedramionach, lekko spadzistych i mocnych śródręczach;
  • mocny i muskularny, z dobrze rozwiniętymi kątami stawów i silnymi biodrami i kończynami tylnymi, z dobrze wygiętymi stawami kolanowymi, niskimi stawami i mocnymi stawami skokowymi;
  • dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte nogi o charakterystycznych łukowatych palcach.

Mastif tybetański charakteryzuje się silnymi, lekkimi i elastycznymi ruchami, które mają bardzo dobry ruch i zasięg. Pies tej rasy ma zdolność łatwego i dość szybkiego pokonywania znacznych odległości, przy zachowaniu prawie całej ilości energii witalnej.

Jakościowe właściwości wełny są ważniejsze niż jej ilościowe wskaźniki. Sierść jest twarda i gruba, z niezbyt długim płaszczem wierzchnim, gęstym i dostatecznie falującym podkładem, który rozrzedza się w ciepłym sezonie. W szyi i ramionach z grubą warstwą wełny tworzy "grzywę". Płaszcz może być reprezentowany przez kilka rodzajów kolorów:

  • nasycona czerń z i bez garbowania;
  • niebieski z obecnością opalenizny i bez;
  • złoto, od bogatych jasnożółtych odcieni do głębokiej czerwieni.

To jest interesujące! Często są przedstawiciele rasy o brązowych znaczeniach nad oczami, na kończynach dolnych i na czubku ogona.

Wszystkie rodzaje kolorów powinny mieć maksymalną czystość, a opalenizny mają bogaty kasztanowy odcień lub jaśniejsze odcienie. Standardy pozwoliły na obecność białych plam w klatce piersiowej i minimalnych białych plam na nogach.

Postać psa

Ze względu na charakter i temperament mastify tybetańskie są dość spokojnymi i powściągliwymi psami, łączącymi nie tylko nienaganne cechy ochronne, ale także zdolność do życia w rodzinach z dziećmi. W stosunku do innych psów, mastify wykazują względną życzliwość, ale mogą dość odpowiednio reagować na agresję. Jedną z głównych, ważnych cech charakterystycznych tej rasy jest niezależność w stosunku do jej właściciela. Hodowane w celu ochrony psów wolą nocne przebudzenie, więc w ciągu dnia godziny mogą spać.

Ważne! Jest to misja strażnika, która wyjaśnia jego bliskość i podejrzenia wobec obcych, więc eksperci nie zalecają rozpoczęcia mastifa bez doświadczenia z podobną rasą.

Mastify tybetańskie przypominają Doga pod względem inteligencji, dlatego są bardzo inteligentne, ale często potrafią być uparte. Takie cechy będą wymagały od właściciela zdolności do wykonywania niewątpliwych cech przywódczych, a także bardzo dobrego zrozumienia psychologii psa.

Całkowity brak ścisłej dyscypliny lub konsekwentny proces szkolenia może spowodować nieprzewidywalne zachowanie psa, dlatego niezwykle ważne jest zwrócenie odpowiedniej uwagi na uspołecznienie mastifa.

Długość życia

Średnia długość życia psów rasy mastif tybetański wynosi około dwanaście lat i jest doskonałym wskaźnikiem, ponieważ zwierzę należy do kategorii dużych, doświadczając poważnego stresu w życiu codziennym.

Treść mastifa tybetańskiego

Aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczne, zawartość mastifa tybetańskiego musi ściśle przestrzegać ścisłego przestrzegania kilku zasad, w tym równowagi żywienia, optymalnego wykonywania wysiłku fizycznego, właściwej i codziennej pielęgnacji sierści, stałości komunikacji i odpowiedniego szkolenia. Psy tej rasy można przechowywać nie tylko w domu lub mieszkaniu, ale także w klatkach na świeżym powietrzu.

Opieka i higiena

Zwiększona uwaga i właściwa pielęgnacja wymaga grubego wełnianego mastifa, który jest prawdziwą ozdobą tej rasy. Twoje zwierzę powinno również mieć higienę oczu, uszu, zębów i pazurów:

  • wylinka psa będzie wymagać czesania specjalnymi pędzlami trzy razy dziennie;
  • konieczne jest kąpanie swojego zwierzaka kilka razy w roku;
  • w razie potrzeby maty lub splątane futra są starannie przycięte;
  • profilaktyczne czyszczenie zębów przeprowadzane jest kilka razy w tygodniu, a po zmianie zębów konieczne jest monitorowanie powstawania prawidłowego zgryzu i ogólnego stanu dziąseł;
  • pazury są przycinane kilka razy w miesiącu za pomocą specjalnych klapek;
  • po przejściu psa należy sprawdzić łapy i umyć je czystą wodą, a następnie wytrzeć je miękką ściereczką;
  • uszy są wycierane za pomocą wilgotnych podpasek higienicznych w celu usunięcia nadmiaru siarki lub nagromadzenia kurzu;
  • oczy są okresowo myte infuzją farmaceutycznego rumianku.

To jest interesujące! Aby nie powodować naruszeń standardów rasy i promować jej dalszy rozwój, zaleca się zastosowanie do żłobków lub klubów specjalizujących się w rasie, aby wybrać przyzwoitą parę.

Ważne jest, aby pamiętać, że mastif tybetański dojrzewa późno, więc można używać psów starszych niż trzy lub cztery lata w kryciu.

Mastif tybetański dieta

Zgodność z właściwą dietą żywieniową i dietą - jednym z głównych warunków mastifa tybetańskiego. Możesz karmić swojego zwierzaka naturalnym pokarmem lub w pełni przygotowanym suchym i mokrym pokarmem. Wymieszaj te rodzaje jedzenia jest absolutnie niemożliwe.

Najlepszym rozwiązaniem, zdaniem ekspertów, jest karmienie psa naturalnymi, naturalnymi produktami. Szczeniak w wieku 1-2 miesięcy powinien otrzymywać sześciokrotne karmienie, w którym całkowita dzienna objętość paszy jest równomiernie rozłożona. Główne produkty prezentowane są:

  • chude mięso, takie jak wołowina lub indyk;
  • podroby przetwarzane termicznie;
  • sfermentowane produkty mleczne, takie jak kefir, mieszanina acidofilna lub ser twarogowy;
  • zboża: ryż lub kasza gryczana;
  • gotowane jajka w ilości pary sztuk w ciągu siedmiu dni;
  • gotowane warzywa, takie jak marchew, dynia lub kapusta;
  • świeże owoce, takie jak jabłka;
  • oleje roślinne: oliwa, kukurydza, siemię lniane, rzepak lub słonecznik;
  • suszone owoce, ser i rodzynki jako nagroda za jedzenie w trakcie szkolenia;
  • różne zielenie.

To jest interesujące! Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

Dodatki witaminowo-mineralne dodawane są do żywności, która w zależności od wieku i stanu zdrowia psa jest przepisywana przez weterynarza. Od wieku dwóch miesięcy i do sześciu miesięcy pies jest przenoszony do pięciokrotnego reżimu żywienia, a dieta jest uzupełniona gotowaną rybą morską bez kości.

Choroby i wady rasowe

Rasa mastifa tybetańskiego charakteryzuje się występowaniem następujących chorób zakaźnych:

  • nerwowy środek golący;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • wścieklizna;
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Dzięki terminowym szczepieniom można zapobiec pojawieniu się wielu problemów ze zdrowiem psa i chronić jego odporność. Choroby dziedziczne obejmują dysplazję stawów biodrowych, nowotwory złośliwe i alergie, a także osteochondropatię, zwyrodnienie kości i zapalenie skóry. Wszelkie odchylenia od ustalonych standardów rasy są uważane za niedociągnięcia, których stopień zależy od poziomu przejawów.

Imadła mogą być reprezentowane nie tylko przez fizyczne niezgodności z uzgodnionymi standardami, ale także przez następujące odchylenia:

  • lekka lub nadmiernie pomarszczona głowa;
  • obwisłe usta;
  • obecność wyraźnego i dobrze zaznaczonego zawieszenia;
  • duże lub niewystarczająco osadzone uszy;
  • jasne kolorowe oczy o szerokim i otwartym wyglądzie;
  • brak pigmentu, zwłaszcza na nosie;
  • beczkowata część żebra;
  • ogon z ciasnym skrętem nad udzie;
  • sztywność i zbyt ciężkie ruchy;
  • wzrost poniżej minimalnych dozwolonych standardów.

Psy z agresywnością lub nadmierną bojaźnią, które mają przekroczenie lub niedowagę, są zdyskwalifikowane. Znaki dyskwalifikujące obejmują również niewłaściwy kolor. Psy z oczywistymi odchyleniami od standardów fizycznych lub behawioralnych podlegają obowiązkowej dyskwalifikacji.

Wychowanie i szkolenie

Mastif tybetański jest rasą, która wymaga obowiązkowej edukacji i konieczne jest rozpoczęcie socjalizacji takiego psa od najmłodszych lat. Standardowe szkolenie takiego zwierzaka przedstawia:

  • socjalizacja;
  • imprinting;
  • badanie ogólnego przebiegu szkolenia.

W procesie socjalizacji i edukacji szczeniak może czasami wykazywać upór i agresję, co wynika z osobliwości charakteru i obecności poczucia własnej wartości w tej rasie.

Ważne! Po odciśnięciu pies powinien zostać uspołeczniony, aby zachęcić zwierzę do nauki spokojnego reagowania na społeczeństwo i świat zewnętrzny. Tylko uspołecznione zwierzę może dobrze opanować bieg podstawowych poleceń treningu.

Imprinting to wykorzystanie technik, dzięki którym szczeniak przestaje się bać właściciela i zaczyna mu ufać. Takie ćwiczenia na pierwszym etapie wychowania pozwalają nauczyć psa odpowiedniej postawy wobec społeczeństwa i środowiska.

Kup tybetański mastif

Wskazane jest nabywanie mastifa tybetańskiego na zalecenie klubu lub w żłobkach, które od dawna specjalizują się w hodowli tej rasy i miały czas, aby pozytywnie nawiązać kontakt z hodowcami psów. Doświadczeni hodowcy są w stanie udzielić jasnych i kompetentnych instrukcji dotyczących systemu żywienia zwierząt domowych i jego utrzymania, w tym higieny i środków zapobiegawczych.

Na co zwrócić uwagę

Musisz zdobyć szczeniaka z całkowitym zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jeśli nie ma uzasadnionych powodów dla konkretnego wyboru zwierzaka, eksperci doradzają, aby pozyskać najbardziej odżywionego, najbardziej zwinnego i najsilniejszego szczeniaka z miotu. Ważne jest, aby pamiętać, że dorosła samica rasy Mastif tybetański ma zawsze nieco mniejszy rozmiar niż wymiary psa.

Dobry, rasowy szczeniak mastifa tybetańskiego powinien mieć gruby i dość puszysty płaszcz z rozwiniętym podszerstkiem. Oczy nabytego zwierzęcia muszą być czyste i czyste, bez zewnętrznych oznak jakiejkolwiek choroby lub odchyleń od ustalonych standardów.

Mastif tybetański Puppy Price

Cena szczenika rasowego zależy od wielu czynników, które reprezentuje możliwość uczestniczenia w karierze wystawowej, parametry rodowodu, pochodzenie rodziców, a także typ naturalny. W stołecznych żłobkach koszt wysokiej klasy mastifa może wynosić od 100 do 120 tysięcy rubli.

To jest interesujące! Na targach w 2014 roku sprzedano najdroższy roczny mastif tybetański, co kosztowało nabywcę z Chin kilka milionów dolarów, dzięki czemu trafiło do Księgi Rekordów.

Dorosłe mastify tybetańskie z kategorii "pet-pets" w naszym kraju kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub nieco więcej, ze względu na niedostatecznie wysoką klasę i główne cechy szczeniąt sprzedawanych przez hodowców krajowych.

Na przykład średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawanych w Chinach, może wynosić 25-35 tysięcy dolarów, a czasem nawet więcej. W Państwie Środka obecność psa takiej rasy świadczy o wysokim statusie i bogactwie właściciela.

Opinie właścicieli

Samce mastifa tybetańskiego są większe i odważniejsze niż suki, mają luksusowy płaszcz i prawie "lwią grzywę". Suki są bardzo lojalne wobec rodziny, mają bardziej subtelną, bogatą i złożoną psychikę, więc wykazują ostry umysł i inteligencję w procesie edukacji lub treningu.

To jest interesujące! W rodzinie rasa Mastifa tybetańskiego uczestniczy w prawie wszystkich wspólnych sprawach i bardzo dobrze odczuwa nastrój domowników.

Według właścicieli takich psów, główne cechy charakteru reprezentowane są przez nieufność wobec obcych i brak agresji wobec członków rodziny, powściągliwość i zdolność ochrony znajomych przedmiotów lub ich właściciela, równowagę i spokój. Bez wyraźnego powodu zwierzęta domowe tej rasy nie szaleją. Mastif o dużych rozmiarach może łatwo zapuścić korzenie nie tylko w małej, ale i dużej rodzinie, gdzie szybko i zasłużenie staje się uniwersalnym ulubieńcem.

Czytaj Więcej O Psach

Objawy i leczenie zapalenia stawów u psów

Szkolenie Tematem naszej dzisiejszej rozmowy jest artretyzm u psów. Jak leczyć, jakie są pierwsze objawy, jak uniknąć tej choroby i inne problemy zostaną omówione bardziej szczegółowo w tym materiale.

Mój pies stróżujący

Szkolenie Dog Blog - My WatchdogOcena karmy dla psów: rodzaje i klasyZanim kupisz jedzenie dla psów, musisz zdecydować się na wiele kryteriów: skład, jakość, rodzaj jedzenia (sucha lub mokra karma w puszkach), rasa zwierząt domowych i cena.