Szczepienia

Mastif tybetański fotografia, opieka i utrzymanie psa

Mastif tybetański, o znacznym wzroście i wadze, słusznie należy do honorowego tytułu hojnego i niezawodnego strażnika swojej rodziny i domu.

Obecnie ta rasa psów świadczy o szczególnym statusie właściciela, ponieważ nie każdy może sobie pozwolić na taki luksus.

Zastanów się nad cechami wyboru szczeniąt mastifa tybetańskiego, opisem głównych przepisów standardu tej rasy psów, a także cech charakteru tych pięknych gigantów.

Wady trzymania psa:

  • szczenięta rasowe mastifa tybetańskiego są drogie;
  • zwierzaka o dużej wadze i wysokości jest raczej trudne do utrzymania w małym mieszkaniu (najlepszym rozwiązaniem jest woliera na dziedzińcu dużego prywatnego domu);
  • aby zachować doskonałą formę fizyczną, potrzebują przestrzeni i systematycznych ćwiczeń na świeżym powietrzu;
  • Duże psy szybko rosną, więc więcej energii przeznacza się na rozwój i wzrost szczeniaka, a mniej energii spędza się na długoterminowych aktywnych grach.

Funkcje wybranego dziecka

Szczeniąt tybetańskich mastifów nie można znaleźć na straganach z ptasiego targu. To raczej rzadka rasa psów.

W tej kwestii powinieneś skontaktować się z wysoko wykwalifikowanymi hodowcami lub w przedszkolu.

Mastif tybetański w wieku dorosłym osiąga duże rozmiary (wysokość od 60 cm, waga do 80 kg), dlatego te potężne zwierzęta domowe są wykorzystywane głównie w celu ochrony ogromnych terytoriów.

Ta rasa psa należy do jednej z największych na świecie, dlatego w 2013 r. Zarejestrowano największy mastif tybetański o wysokości 90 cm (co jest dużo wyższe niż standardy ustanowione przez standard).

Według zarejestrowanych danych waga największego mastifa wynosiła 113 kg.

Dziś hodowcy starają się łatwiej utrzymać wagę z powodu dużego obciążenia stawów zwierząt domowych. Waga aktualnych psów rasowych nie przekracza 90 kg.

Ważne jest, aby stan psychiczny zwierzęcia był normalny. Smoczo-krwiste szczenięta mastifa tybetańskiego mogą stać się zbyt agresywne i autokratyczne.

W przedszkolu należy zwrócić uwagę na warunki, w jakich żyją szczenięta mastifa. Pomieszczenie nie powinno zawierać obcych zapachów, wilgoci i brudu.

Po zapoznaniu się z rodowodem zwierzęcia, przyszły właściciel nauczy się nie tylko, jak wyhodować szczenię, ale także prawdopodobne choroby dziedziczne.

Szanowany hodowca nie powinien odmawiać zapoznania się z całą dokumentacją potwierdzającą najwyższą jakość sprzedawanego miotu.

Decydując o płci przyszłego zwierzaka, musisz wiedzieć, że:

  • samce szczeniąt mastifów tybetańskich są bardziej impulsywne i poza kontrolą;
  • Początkujący są zachęcani do nabycia dziewcząt, które mają bardziej miękki i łagodny charakter.
do treści ↑

Opis rasy

Głowa jest duża, ważka, z potężnym obszarem czaszki. Koniec kufy jest kwadratowy.

Oczy umiarkowanych rozmiarów, przeważnie brązowe (zaleta ciemnych).

Uszy są proporcjonalne, trójkątne, zwisają lekko do przodu, lekko uniesione w stanie aktywnym.

Szyja jest masywna, szczupła, łukowata, u mężczyzn pokryta grubszymi włosami (jak grzywa).

Solidny futerał. Linia grzbietu jest płaska. Głębokość klatki piersiowej sięga łokci. Ogon ustawiony stosunkowo wysoko, porzucony za plecami. Z dobrym zawieszeniem.

Kończyny przednie są płaskie i mocne, lekko nachylone, mocne ramiona, dobrze ustawione. Kończyny tylne również płaskie, mocne, śródstopie niskie.

Sierść jest gruba, krótka, twarda, ma podwójny podszerstek, który w ciepłym sezonie jest trochę cienki.

Na szyi powinna być grzywa (u mężczyzn grubsza). Z powodu tej cechy nazywa się je "lwami tybetańskimi".

Dopuszczalne kolory: intensywny czarny, szary, niebieski, czerwony (od płowego do czerwonego). W klatce piersiowej i łapach mogą znajdować się znaczenia i białe małe obszary.

Oparzenia nad oczami, na końcach ogona i łap są częste.

Postać psa

Mastify tybetańskie to rasy psów o imponującym wzroście, ale absolutnie proporcjonalne. Takie zwierzęta są wrażliwymi i uważnymi strażnikami o charakterze bezkonfliktowym.

Są to zwierzęta, które idolują swoich mistrzów i traktują je ze zrozumieniem, są odważnymi i uległymi obrońcami.

Wyróżniające cechy rasy to nie tylko reprezentatywny wzrost zwierząt domowych, ale także ich wybitne właściwości ochronne.

Charakterystyka będzie niekompletna, jeśli nie wspominając o woli tych gigantów. Pomimo ich poświęcenia mogą nie spełniać niektórych poleceń właściciela (jeśli uważają to za niewłaściwe lub niewłaściwe).

Są to niezależne, inteligentne i uparte psy. Żądają odpowiedniego szacunku dla siebie.

Muszą systematycznie komunikować się z właścicielem. W przeciwnym razie staną się złe i niekontrolowane.

Rasa mastifa psa ze spadkiem może odnosić się do dzieci, zwłaszcza jeśli dorastają z nimi od bardzo wczesnego wieku.

Jednak nie zaleca się rozpoczynania tej rasy psów z dziećmi w wieku przedszkolnym.

W trakcie gry dzieci mogą wydawać przenikliwe okrzyki, które zwierzę będzie rozumiało jako sygnał, który budzi się do ochrony właścicieli i może zaszkodzić innym dzieciom, chroniąc "własne".

Mają najbardziej rozwinięte poczucie terytorialności, które nie pozwoli, aby osoby, które zdecydowały się pójść odwiedzić właściciela zwierząt domowych, odpoczywały.

Ważnym miejscem w edukacji psów rasy Mastif tybetański jest socjalizacja. Właściciel musi prowadzić zwierzaka na różnych spacerach, umożliwiając zapoznanie się z innymi psami.

Mają dobrze rozwiniętą intuicję, więc nie powinieneś się dziwić, jeśli pies na pierwszym spotkaniu wykazuje niechęć wobec przechodnia. Wybierając miejsca na spacery, konieczne jest wybranie różnych tras.

W przeciwnym razie pies tej rasy postrzega znajome miejsca jako własne terytorium.

Wybierając mastif tybetański jako zwierzaka, należy wziąć pod uwagę następujące cechy:

  • relacja z właścicielem opiera się na wzajemnym szacunku, a nie na pełnym przedłożeniu;
  • podczas spaceru zazwyczaj wybierają własną trasę;
  • "Tybetańskie lwy" bardziej przypominają koty w swoim zachowaniu.
do treści ↑

Galeria zdjęć

Oferujemy niewielką kolekcję zdjęć z tej rasy.

Charakterystyka rasy mastifów tybetańskich

W konfrontacji z mastifem tybetańskim po raz pierwszy człowiek doświadcza podwójnego uczucia - podziwu i przerażenia. Rzeczywiście, psy z Tybetu mają niezwykły wygląd, dość wysoką inteligencję i doskonałe cechy pracy.

Prekursor wielu ras pracujących w początkach kynologicznego świata - majestatyczny mastiff - przyciąga wzrok i niewątpliwie zasługuje na szacunek i uwagę.

Charakterystyka rasy

Historia

Wiek grupy rasowej według najbardziej skromnych standardów wynosi 4,5 tysiąca lat. Psy podobne do tybetańskich mastifów znajdują się w chińskich pismach świętych.

Pochlebne autorytatywne wzmianki o gigantycznych psach pozostawił Arystoteles. W tym samym czasie filozof grecki sugerował z nieznanych powodów, że te czworonożne psy pochodzą z krycia tygrysa i psa.

Włoski podróżnik Marco Polo opisał psy tej rasy w "Księdze o różnorodności świata".

Ze względu na oddalenie tego regionu, Europejczycy nie widzieli tybetańskich mastifów aż do XVIII wieku. Z powodu przesady historyków, ta rasa uzyskała mityczne właściwości. Legendy o psach, jak smoki czy bałwany.

Na początku XIX wieku przedstawiciele tej rasy zostali przywiezieni do Anglii. Według ówczesnych pogłosek, cechą mastifów było to, że mogli nie tylko zabić osobę, ale także go zjeść. Dlatego czworonożne zostały umieszczone w zoo. Taka aklimatyzacja była zbyt trudna dla psów i, niestety, wszyscy oni zmarli.

W nowszych odniesieniach historycznych zauważono, że psy prezentowanej rasy były w prywatnej hodowli królowej Wielkiej Brytanii, Marii Alexandra-Victoria (1847).

Ojczyzną mastifów jest Tybet. To bardzo piękna okolica z nieprzewidywalnym klimatem. Nie wszyscy zgadzają się żyć w takich warunkach. Ludność Tybetu, religia i wartości, a nawet cały region, są oddzielone od świata.

Tybetańczycy nie słyną z gościnności, więc rasa od dawna pozostaje skoncentrowana w jednym miejscu, zachowując czystość i pozostając "niewidzialnym".

Ciekawy fakt - nazwa "Mastiff" należy do Europejczyków. Tybetańczycy nazywali swoje zwierzaki Do Khi (Khiy - pies, do - drzwi).

Mity skupione wokół mastifów nie są prawdziwe i mogą zostać rozwiane:

  • Nie ma żadnych dowodów na to, że mastif tybetański jest protoplastorem wszystkich Mollosas, ale nie ma też obalenia.
  • Okrutny temperament nie jest cechą naturalną. To raczej wynik edukacji. Zgodnie z opisami, pierwsi przedstawiciele rasy byli silni w ciele i duchu, ale nie wyróżniały się okrucieństwem i krwiożerczością.
  • Błędna opinia o powolności mastifów. Te psy są zwinne i szybkie.

Galeria: Mastif tybetański (25 zdjęć)

Opis rasy

Tibetan Shepherd jest potężnym olbrzymem o harmonijnej i silnej sylwetce oraz dobrze rozwiniętych mięśniach. Psy mają luksusowy gruby płaszcz i obfity podszerstek, tworząc prawdziwą grzywę w szyi.

Przedstawiciele rasy Himalayan mają wyraźny rodzaj seksu. Minimalny wzrost konaru to 61 cm, kable - 66 cm, taki pies może ważyć do 60 kg.

Normy dotyczące wyglądu Tybetańczyków:

  • Wełna u mężczyzn grubsza, mocniejsza i długa, ma połysk. Chroni zwierzę przed pogodą. Oprócz obroży wełniana powłoka tworzy zawiesinę w obszarze ogona i pióra na nogach. Falowane włosy są uważane za odchylenie od standardów, włosy powinny być proste.
  • Głowa jest mocna, duża z szerokim czołem i dobrze zaznaczoną guzowatą potylicą. Przejście od kości czołowej do twarzy bez ostrych konturów. Dorosłe psy mają fałdy nad oczami.
  • Oczy - skośne, małe z orzechową lub orzechową tęczówką (w zależności od koloru).
  • Uszy mają trójkątny kształt, średni rozmiar z zaokrąglonymi końcami zwisającymi z chrząstki. Kiedy pies jest podekscytowany, uszy unoszą się trochę.
  • Kufa psa jest kwadratowa, skrócona, z szerokim nosem i lekko opadającymi, grubymi ustami. Szczęki są mocne, zęby duże, zgryz jest częściej podobny do nożyczek.
  • Szyja ma rozbudowaną muskulaturę i wypukłą szyję.
  • Prosto z tyłu z dobrze rozwiniętą masą mięśniową przechodzi w lekko wypukły, szeroki grzbiet. Zad jest również dobrze rozwinięty, lekko nachylony.
  • Ogon jest wysoki, średniej wielkości, gęsto pokryty wełną. W ruchu i na straży mastif utrzymuje go porzuconego za plecami.
  • Skrzynia jest umiarkowanie szeroka, głęboka, z żebrami zaokrąglonymi do góry. Brzuch jest podciągnięty, dolna część klatki piersiowej opuszczona poniżej łokci.
  • Łapy są duże, zwarte. Kończyny przednie są nieco węższe niż tylne. Są proste, gęsto pokryte wełną. Mają silne kości i dobre kąty stawów. Ramiona są muskularne i ukośne, przedramiona są proste. Łokcie nie powinny być przekręcone ani na zewnątrz, ani do środka, muszą wyglądać ściśle do tyłu. Mocne śródręcza są lekko nachylone.
  • Kończyny tylne są muskularne i mocne z długimi, silnymi biodrami i dobrze zdefiniowanymi kolanami.

Ta rasa jest dziś używana jako strażnik, towarzysz i ochroniarz. Gigantyczne Azjatki poruszają się swobodnie, pewnie, łatwo i naturalnie, z szerokimi krokami. Ale z powodu ogromu wydaje się, że psy są niespieszne. Tybetańczycy mają oczekiwaną długość życia 10-14 lat, co jest uważane za doskonały wskaźnik.

Mastify tybetańskie występują w następujących kolorach:

  • czarny;
  • czarny i antracytowy;
  • szary - podpalany;
  • szary monofoniczny;
  • kawa;
  • sable
  • złoty (od jasnożółtego do czerwonego).

Zgodnie ze standardowym kolorem musi być jasne. Carpe może być od jasnych tonów do intensywnych kasztanów. Obecność na klatce piersiowej, na grzbiecie ogona lub na kończynach białej plamki.

Natura i charakter Tybetańczyków

Wobec braku bodźców zewnętrznych tybetański pies jest powściągliwy, spokojny i miękki, o czym świadczą liczne recenzje właścicieli. Jest to jednak tak długo, jak nie ma zagrożenia dla rodziny. Psy z tybetańskich gór mają dobrze rozwinięte cechy strażników. Są zawsze gotowi do obrony swojego terytorium. Jeśli goście przyjdą z właścicielem lub sam właściciel wpuści ich do domu, pies zachowuje się dość powściągliwie. Jednocześnie ocenia sytuację, nie odrywając oczu od tych, którzy przybyli.

Mastify są samowystarczalne i mogą bezpiecznie być same. Uwaga, że ​​lubią się odmierzać tylko wtedy, gdy chcą pieścić. Te psy rozwinęły inteligencję i pomysłowość, ale mogą "bronić swojego punktu widzenia" i okazywać upór. Jednak nie wykraczaj poza dobre stosunki z właścicielem.

Tybetańczycy odpowiednio traktują inne psy, ale mogą reagować na agresję wobec dużych osób. Nie zwracają uwagi na szczekanie małych psów i są dość przyjazne dla kotów.

Rasa ta od stuleci prowadzi służbę wartowniczą, dzięki czemu ma określony opracowany harmonogram. Psy są obudzone w nocy, śpią w ciągu dnia. Najczęściej mastif tybetański znajduje się na dziedzińcu na najwyższym miejscu i stamtąd obserwuje wszystko, co się dzieje.

W rodzinie mastiff jest popularnym ulubieńcem. Jest posłuszny, bardzo czarujący i przyjacielski. Pies może podążać za właścicielem na piętach. Cieszy się, że może uczestniczyć we wspólnych sprawach. Tybetańczycy są dobrzy dla dzieci, dzielnie znosili swoje figle. Dziecko może bezpiecznie chodzić pieścić. Mastiff spróbuje dostosować się do kroków właściciela i nie zostanie oderwany od smyczy.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że psy tej rasy, posiadające silne instynkty obronne, nie zawsze potrafią odróżnić dzikie gry od prawdziwych zagrożeń. Jeśli inne dzieci biorą udział w ogólnej zabawie, musisz być bardzo ostrożny i uważny.

Wady i wady

Obecność jakichkolwiek odchyleń od powyższych cech jest uważana za niedociągnięcia, które są oceniane proporcjonalnie do ciężkości i wpływu na dobrostan i zdrowie psa. Może to być:

  • lekka i zbyt wilgotna głowa;
  • brak sprawności fizycznej i kondycji ciała;
  • obwisłe skrzydła;
  • nisko osadzone lub zbyt duże oczy;
  • wyraźne zawieszenie;
  • lekki nos;
  • jasne oczy;
  • żebra beczkowe;
  • ogon zwinięty w ciasny pierścień leżący na udzie;
  • wysokość 2 cm poniżej minimum;
  • przykuty ruch.
  • kolory inne niż wymienione;
  • źle ugryziony

Właściwa opieka nad mastifem tybetańskim

Idealne miejsce do utrzymywania tybetańskiego domu jako prywatnego domu z dużą przestrzenią lokalną. Pies musi wyposażyć dużą klatkę i stoisko. Psy tej rasy nie tolerują gorącego, wilgotnego klimatu.

Mastify wymagają codziennego wysiłku fizycznego, więc muszą być chodzone co najmniej dwa razy dziennie przez 40-50 minut. Należy to robić codziennie. Ważne jest, aby dać psu możliwość igraszki. Tybetańczycy lubią bawić się z innymi psami, które nie różnią się zbytnio rozmiarem (Malamute, wilczarz niemiecki).

Szczenięta szybko rosną i przybierają na wadze, jednak osiągają pełny rozwój fizyczny dopiero po 2 latach. Właściciel powinien wziąć pod uwagę, że pomimo dość imponującego rozmiaru, zwierzę nadal pozostaje szczeniakiem przez jakiś czas. Wszyscy przedstawiciele gigantycznych ras mają problemy ze stawami. Aby tego uniknąć - do roku lepiej jest ograniczyć czas chodzenia i bezpłatny pobyt na podwórku.

Musisz regularnie ćwiczyć i komunikować się z psem. Pies, który nie otrzymuje ulgi fizycznej i emocjonalnej, będzie smutny, ale nie cichy i milczący, ale hałaśliwie niszczący wszystko dookoła.

Tybetańczycy wylęgają się raz w roku, aw niektórych warunkach klimatycznych wcale nie występują. Trzeba dbać o płaszcz czworobocznego przyjaciela, aby wyglądał schludnie i nie strzępił się na strzępy. Pies musi być czesany co najmniej raz na trzy dni. Przedstawiciele rasy nie mają specyficznego zapachu, więc kąpią się tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

Pazury i zęby zwierzęcia również wymagają opieki. Pazury powinny być cięte, ponieważ rosną 2-3 razy w miesiącu. Zaleca się mycie zębów w ciągu 1-2 dni. Biorąc pod uwagę znaczną wielkość zwierzęcia, konieczne jest nauczenie go higienicznych procedur od szczenięcia.

Karmienie

W przypadku dużych ras psów istotną rolę odgrywa prawidłowe odżywianie. Tybetańczycy mają wielki apetyt i konsumują dużo jedzenia, zwłaszcza gdy rosną. Dieta powinna być kompletna i zrównoważona.

Po dojrzeniu pies zjada znacznie mniej. Ich dzienna racja jest mniejsza niż w przypadku bokserów lub labradorów. Tybetańczycy nie mają skłonności do przejadania się, wiedzą, kiedy przestać. Pies musi zawsze mieć dostęp do czystej wody w wymaganej ilości. Zasady do naśladowania:

  • Podczas karmienia suchymi racjami pokarmowymi nie należy namaczać karmy mlekiem lub wodą.
  • Niemożliwe jest bez ważnego powodu radykalna zmiana marki paszy. Może to niekorzystnie wpłynąć na rozwój czworonożnego.
  • Nie podawaj psu gorącego lub zimnego posiłku.
  • Kupując karmę, należy upewnić się, że pasuje ona do rozmiaru i wysokości.
  • Nie można podawać psom tłustych potraw, wędzonego mięsa i ryb rzecznych.

W przypadku karmienia tybetańskich produktów naturalnych w diecie należy uwzględnić:

  • mięso;
  • podroby;
  • ryby morskie;
  • kasza gryczana i ryżowa (najlepiej z olejem roślinnym);
  • jajka na twardo (dwa razy w tygodniu);
  • warzywa gotowane i surowe;
  • owoce

Wskazówki dotyczące wyboru szczeniaka

Szczenięta tybetańskie to rzadkość i cud. To droga przyjemność. Nawet jeśli nie weźmiesz pod uwagę finansowej strony problemu (nie są tanie), zakup takiego ekskluzywnego zwierzaka jest skomplikowany przez kilka niuansów:

  • Najczęściej szczenięta rasowe sprzedawane są w ramach umowy kondominium. Hodowca, nawet po zakupie psa, pozostaje jego współwłaścicielem, mając równe prawa.
  • Osoby z małoletnimi małżonkami są sprzedawane pod warunkiem, że pies zostanie wykastrowany / wysterylizowany. Pod warunkiem, że nie zamierzasz angażować się w hodowlę, ta opcja może być całkiem do przyjęcia.
  • Zgłaszając status hodowcy, będziesz musiał uzasadnić swoje pragnienie i poprzeć go gwarancjami finansowymi, wiedzą i doświadczeniem.
  • Aby otrzymać szczeniaka, musisz go zarezerwować i poczekać na kolejkę.

Możesz oczywiście kupić tybetańskie dziecko bez dokumentów "z rękami". Zanim to zrobisz, ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że:

  • Często "hodowcy" uzasadniają brak dokumentów o ich wysokich kosztach, ale nie jest to prawdą. Rejestracja dokumentów hodowlanych nie pociąga za sobą poważnych zobowiązań finansowych, zwłaszcza w porównaniu z tym, ile kosztuje pies.
  • Bez dokumentów, każdy pies jest uważany za kundla.
  • W hodowli rasy nie można stosować psa rasy kundel.
  • Ogromny pies kundel można kupić bezpłatnie w schronisku. Jednak nie ma gwarancji, że pies będzie spokojny i zdrowy. Strasznie jest nawet wyobrażać sobie, do czego zdolny jest ekscytujący gigant, pół rasy.

Recenzje

Mój pies hoduje mastif tybetański 4 lata. Tylko pozytywne recenzje: inteligentne, spokojne, nie denerwujące, nie pachną, wełna nie jest alergią. Nie zauważyłem żadnych specjalnych wad, może z wyjątkiem trochę upartych.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem psa tej rasy - przestraszyłem się. Wyglądała jak lew, ale była taka wielka i kudłata. A teraz nagle dali mi mastifa szczeniaka. Puszysta, mała bryła, która nie może się zakochać. W mieszkaniu oczywiście taki pies nie jest wart trzymania, za dużo wełny od niego. A dla wiejskiego domu - idealna opcja. Mój kalif to niesamowicie inteligentny i miły pies. Pomimo pozornie onieśmielającego wyglądu, nie obraża żadnej żywej istoty. Przy okazji - doskonale nadaje się do treningu.

Bardzo kocham mojego psa. Ci, którzy znają mastif tybetański, będą rozmawiać z pierwszej ręki; "Ta rasa nie ma negatywnych cech." Tybetańczycy nie muszą ćwiczyć, sami wiedzą, jak postępować w danej sytuacji.

Mastif tybetański

Mastif tybetański jest dziś rzadką rasą psów należących do grupy sznaucerów i pinczerów, molosów, szwajcarskich bydła i psów górskich z sekcji molossa i podsekcji psów górskich. Jedna z najstarszych ras pracujących, była używana jako strażnik tybetańskich klasztorów i asystent koczowników w górach Himalajów.

Treść artykułu:

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie były po raz pierwszy wspomniane w czasach starożytnych, ale rasa ta nadal jest otoczona przez różne legendy i mity. Marco Polo i Arystoteles, a także wielu innych autorów, pochwalili naturalną siłę, inteligencję i moc tybetańskich mastifów. Nawet szczekanie takich psów jest uważane za wyjątkową i bardzo cenną cechę rasy. Wielu wybitnych ekspertów od psów, w tym Martin, Yaatt, Menen, Beckmann i Sieber, a także Strebel i Bilandt, było po prostu zafascynowanych pochodzeniem tybetańskich mastifów i ich miejscem w kulturowym dziedzictwie Tybetu, więc aktywnie angażowali się w badania tej rasy.

To jest interesujące! Istniejąca opinia, zgodnie z którą mastify tybetańskie są przodkami wszystkich ras grupy molosów, nie otrzymała w tej chwili naukowych uzasadnień i dlatego jest najprawdopodobniej błędna.

Pierwszym znanym mastifem tybetańskim, który dotarł do wybrzeża Europy Zachodniej, jest pies, który został wysłany w prezencie do królowej Wiktorii przez lorda Hardinga. W latach osiemdziesiątych XIX wieku para psów tej rasy została przywieziona do Anglii przez Edwarda VII, aw 1898 roku berlińskie zoo zostało uzupełnione oficjalnie zarejestrowanym potomstwem tybetańskiego mastifa.

Opis mastifa tybetańskiego

Psy tej rasy mają grubą i równą sierść, dzięki czemu takie zwierzęta są idealne do całorocznego przebywania na świeżym powietrzu. Waga dorosłego osobnika tej rasy może wahać się w granicach 60-80 kg przy wzroście w kłębie w zakresie 60-77 cm.

Standardy rasy

Standardy rasy mastifa tybetańskiego prezentowane są nie tylko przez ogólny wygląd i podstawowe proporcje, ale także przez temperament i ruchy, płaszcz i jego kolor, wzrost i wagę.

Zwierzę z rodowodem ma:

  • szeroka, ciężka i mocna głowa z kilkoma fałdami, przechodząca od obszaru oczu do kącików ust;
  • duża, nieco zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona i głęboka czaszka z kwadratowym końcem kufy;
  • dobrze rozwinięte usta, całkowicie zakrywające żuchwę psa;
  • silne szczęki, które mają doskonały i prawidłowy zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości, brązowe, dość szeroko rozstawione, owalne, bardzo wyraziste oczy o mocno przyciśniętych powiekach;
  • średniej wielkości, trójkątne i wiszące, opadające nieco do przodu i wznoszące się w stanie podniecenia z uszami pokrytymi krótkimi, ale miękkimi włosami;
  • silny i muskularny, łukowaty, z małą szyjką, pokryty grubymi włosami w kształcie grzywy;
  • silne ciało z prostym i muskularnym grzbietowym obszarem, a także szeroki i dostatecznie płaski zad.
  • stosunkowo głęboki, umiarkowanie szeroki obszar klatki piersiowej;
  • średnio długi, wysoko osadzony i swobodnie rzucony w rejon grzbietowy, puszysty ogon;
  • prosty, z dobrze rozwiniętymi kątami stawu, pokryty mocną wełną z przednimi kończynami o prostych przedramionach, lekko spadzistych i mocnych śródręczach;
  • mocny i muskularny, z dobrze rozwiniętymi kątami stawów i silnymi biodrami i kończynami tylnymi, z dobrze wygiętymi stawami kolanowymi, niskimi stawami i mocnymi stawami skokowymi;
  • dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte nogi o charakterystycznych łukowatych palcach.

Mastif tybetański charakteryzuje się silnymi, lekkimi i elastycznymi ruchami, które mają bardzo dobry ruch i zasięg. Pies tej rasy ma zdolność łatwego i dość szybkiego pokonywania znacznych odległości, przy zachowaniu prawie całej ilości energii witalnej.

Jakościowe właściwości wełny są ważniejsze niż jej ilościowe wskaźniki. Sierść jest twarda i gruba, z niezbyt długim płaszczem wierzchnim, gęstym i dostatecznie falującym podkładem, który rozrzedza się w ciepłym sezonie. W szyi i ramionach z grubą warstwą wełny tworzy "grzywę". Płaszcz może być reprezentowany przez kilka rodzajów kolorów:

  • nasycona czerń z i bez garbowania;
  • niebieski z obecnością opalenizny i bez;
  • złoto, od bogatych jasnożółtych odcieni do głębokiej czerwieni.

To jest interesujące! Często są przedstawiciele rasy o brązowych znaczeniach nad oczami, na kończynach dolnych i na czubku ogona.

Wszystkie rodzaje kolorów powinny mieć maksymalną czystość, a opalenizny mają bogaty kasztanowy odcień lub jaśniejsze odcienie. Standardy pozwoliły na obecność białych plam w klatce piersiowej i minimalnych białych plam na nogach.

Postać psa

Ze względu na charakter i temperament mastify tybetańskie są dość spokojnymi i powściągliwymi psami, łączącymi nie tylko nienaganne cechy ochronne, ale także zdolność do życia w rodzinach z dziećmi. W stosunku do innych psów, mastify wykazują względną życzliwość, ale mogą dość odpowiednio reagować na agresję. Jedną z głównych, ważnych cech charakterystycznych tej rasy jest niezależność w stosunku do jej właściciela. Hodowane w celu ochrony psów wolą nocne przebudzenie, więc w ciągu dnia godziny mogą spać.

Ważne! Jest to misja strażnika, która wyjaśnia jego bliskość i podejrzenia wobec obcych, więc eksperci nie zalecają rozpoczęcia mastifa bez doświadczenia z podobną rasą.

Mastify tybetańskie przypominają Doga pod względem inteligencji, dlatego są bardzo inteligentne, ale często potrafią być uparte. Takie cechy będą wymagały od właściciela zdolności do wykonywania niewątpliwych cech przywódczych, a także bardzo dobrego zrozumienia psychologii psa.

Całkowity brak ścisłej dyscypliny lub konsekwentny proces szkolenia może spowodować nieprzewidywalne zachowanie psa, dlatego niezwykle ważne jest zwrócenie odpowiedniej uwagi na uspołecznienie mastifa.

Długość życia

Średnia długość życia psów rasy mastif tybetański wynosi około dwanaście lat i jest doskonałym wskaźnikiem, ponieważ zwierzę należy do kategorii dużych, doświadczając poważnego stresu w życiu codziennym.

Treść mastifa tybetańskiego

Aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczne, zawartość mastifa tybetańskiego musi ściśle przestrzegać ścisłego przestrzegania kilku zasad, w tym równowagi żywienia, optymalnego wykonywania wysiłku fizycznego, właściwej i codziennej pielęgnacji sierści, stałości komunikacji i odpowiedniego szkolenia. Psy tej rasy można przechowywać nie tylko w domu lub mieszkaniu, ale także w klatkach na świeżym powietrzu.

Opieka i higiena

Zwiększona uwaga i właściwa pielęgnacja wymaga grubego wełnianego mastifa, który jest prawdziwą ozdobą tej rasy. Twoje zwierzę powinno również mieć higienę oczu, uszu, zębów i pazurów:

  • wylinka psa będzie wymagać czesania specjalnymi pędzlami trzy razy dziennie;
  • konieczne jest kąpanie swojego zwierzaka kilka razy w roku;
  • w razie potrzeby maty lub splątane futra są starannie przycięte;
  • profilaktyczne czyszczenie zębów przeprowadzane jest kilka razy w tygodniu, a po zmianie zębów konieczne jest monitorowanie powstawania prawidłowego zgryzu i ogólnego stanu dziąseł;
  • pazury są przycinane kilka razy w miesiącu za pomocą specjalnych klapek;
  • po przejściu psa należy sprawdzić łapy i umyć je czystą wodą, a następnie wytrzeć je miękką ściereczką;
  • uszy są wycierane za pomocą wilgotnych podpasek higienicznych w celu usunięcia nadmiaru siarki lub nagromadzenia kurzu;
  • oczy są okresowo myte infuzją farmaceutycznego rumianku.

To jest interesujące! Aby nie powodować naruszeń standardów rasy i promować jej dalszy rozwój, zaleca się zastosowanie do żłobków lub klubów specjalizujących się w rasie, aby wybrać przyzwoitą parę.

Ważne jest, aby pamiętać, że mastif tybetański dojrzewa późno, więc można używać psów starszych niż trzy lub cztery lata w kryciu.

Mastif tybetański dieta

Zgodność z właściwą dietą żywieniową i dietą - jednym z głównych warunków mastifa tybetańskiego. Możesz karmić swojego zwierzaka naturalnym pokarmem lub w pełni przygotowanym suchym i mokrym pokarmem. Wymieszaj te rodzaje jedzenia jest absolutnie niemożliwe.

Najlepszym rozwiązaniem, zdaniem ekspertów, jest karmienie psa naturalnymi, naturalnymi produktami. Szczeniak w wieku 1-2 miesięcy powinien otrzymywać sześciokrotne karmienie, w którym całkowita dzienna objętość paszy jest równomiernie rozłożona. Główne produkty prezentowane są:

  • chude mięso, takie jak wołowina lub indyk;
  • podroby przetwarzane termicznie;
  • sfermentowane produkty mleczne, takie jak kefir, mieszanina acidofilna lub ser twarogowy;
  • zboża: ryż lub kasza gryczana;
  • gotowane jajka w ilości pary sztuk w ciągu siedmiu dni;
  • gotowane warzywa, takie jak marchew, dynia lub kapusta;
  • świeże owoce, takie jak jabłka;
  • oleje roślinne: oliwa, kukurydza, siemię lniane, rzepak lub słonecznik;
  • suszone owoce, ser i rodzynki jako nagroda za jedzenie w trakcie szkolenia;
  • różne zielenie.

To jest interesujące! Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

Dodatki witaminowo-mineralne dodawane są do żywności, która w zależności od wieku i stanu zdrowia psa jest przepisywana przez weterynarza. Od wieku dwóch miesięcy i do sześciu miesięcy pies jest przenoszony do pięciokrotnego reżimu żywienia, a dieta jest uzupełniona gotowaną rybą morską bez kości.

Choroby i wady rasowe

Rasa mastifa tybetańskiego charakteryzuje się występowaniem następujących chorób zakaźnych:

  • nerwowy środek golący;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • wścieklizna;
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Dzięki terminowym szczepieniom można zapobiec pojawieniu się wielu problemów ze zdrowiem psa i chronić jego odporność. Choroby dziedziczne obejmują dysplazję stawów biodrowych, nowotwory złośliwe i alergie, a także osteochondropatię, zwyrodnienie kości i zapalenie skóry. Wszelkie odchylenia od ustalonych standardów rasy są uważane za niedociągnięcia, których stopień zależy od poziomu przejawów.

Imadła mogą być reprezentowane nie tylko przez fizyczne niezgodności z uzgodnionymi standardami, ale także przez następujące odchylenia:

  • lekka lub nadmiernie pomarszczona głowa;
  • obwisłe usta;
  • obecność wyraźnego i dobrze zaznaczonego zawieszenia;
  • duże lub niewystarczająco osadzone uszy;
  • jasne kolorowe oczy o szerokim i otwartym wyglądzie;
  • brak pigmentu, zwłaszcza na nosie;
  • beczkowata część żebra;
  • ogon z ciasnym skrętem nad udzie;
  • sztywność i zbyt ciężkie ruchy;
  • wzrost poniżej minimalnych dozwolonych standardów.

Psy z agresywnością lub nadmierną bojaźnią, które mają przekroczenie lub niedowagę, są zdyskwalifikowane. Znaki dyskwalifikujące obejmują również niewłaściwy kolor. Psy z oczywistymi odchyleniami od standardów fizycznych lub behawioralnych podlegają obowiązkowej dyskwalifikacji.

Wychowanie i szkolenie

Mastif tybetański jest rasą, która wymaga obowiązkowej edukacji i konieczne jest rozpoczęcie socjalizacji takiego psa od najmłodszych lat. Standardowe szkolenie takiego zwierzaka przedstawia:

  • socjalizacja;
  • imprinting;
  • badanie ogólnego przebiegu szkolenia.

W procesie socjalizacji i edukacji szczeniak może czasami wykazywać upór i agresję, co wynika z osobliwości charakteru i obecności poczucia własnej wartości w tej rasie.

Ważne! Po odciśnięciu pies powinien zostać uspołeczniony, aby zachęcić zwierzę do nauki spokojnego reagowania na społeczeństwo i świat zewnętrzny. Tylko uspołecznione zwierzę może dobrze opanować bieg podstawowych poleceń treningu.

Imprinting to wykorzystanie technik, dzięki którym szczeniak przestaje się bać właściciela i zaczyna mu ufać. Takie ćwiczenia na pierwszym etapie wychowania pozwalają nauczyć psa odpowiedniej postawy wobec społeczeństwa i środowiska.

Kup tybetański mastif

Wskazane jest nabywanie mastifa tybetańskiego na zalecenie klubu lub w żłobkach, które od dawna specjalizują się w hodowli tej rasy i miały czas, aby pozytywnie nawiązać kontakt z hodowcami psów. Doświadczeni hodowcy są w stanie udzielić jasnych i kompetentnych instrukcji dotyczących systemu żywienia zwierząt domowych i jego utrzymania, w tym higieny i środków zapobiegawczych.

Na co zwrócić uwagę

Musisz zdobyć szczeniaka z całkowitym zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jeśli nie ma uzasadnionych powodów dla konkretnego wyboru zwierzaka, eksperci doradzają, aby pozyskać najbardziej odżywionego, najbardziej zwinnego i najsilniejszego szczeniaka z miotu. Ważne jest, aby pamiętać, że dorosła samica rasy Mastif tybetański ma zawsze nieco mniejszy rozmiar niż wymiary psa.

Dobry, rasowy szczeniak mastifa tybetańskiego powinien mieć gruby i dość puszysty płaszcz z rozwiniętym podszerstkiem. Oczy nabytego zwierzęcia muszą być czyste i czyste, bez zewnętrznych oznak jakiejkolwiek choroby lub odchyleń od ustalonych standardów.

Mastif tybetański Puppy Price

Cena szczenika rasowego zależy od wielu czynników, które reprezentuje możliwość uczestniczenia w karierze wystawowej, parametry rodowodu, pochodzenie rodziców, a także typ naturalny. W stołecznych żłobkach koszt wysokiej klasy mastifa może wynosić od 100 do 120 tysięcy rubli.

To jest interesujące! Na targach w 2014 roku sprzedano najdroższy roczny mastif tybetański, co kosztowało nabywcę z Chin kilka milionów dolarów, dzięki czemu trafiło do Księgi Rekordów.

Dorosłe mastify tybetańskie z kategorii "pet-pets" w naszym kraju kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub nieco więcej, ze względu na niedostatecznie wysoką klasę i główne cechy szczeniąt sprzedawanych przez hodowców krajowych.

Na przykład średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawanych w Chinach, może wynosić 25-35 tysięcy dolarów, a czasem nawet więcej. W Państwie Środka obecność psa takiej rasy świadczy o wysokim statusie i bogactwie właściciela.

Opinie właścicieli

Samce mastifa tybetańskiego są większe i odważniejsze niż suki, mają luksusowy płaszcz i prawie "lwią grzywę". Suki są bardzo lojalne wobec rodziny, mają bardziej subtelną, bogatą i złożoną psychikę, więc wykazują ostry umysł i inteligencję w procesie edukacji lub treningu.

To jest interesujące! W rodzinie rasa Mastifa tybetańskiego uczestniczy w prawie wszystkich wspólnych sprawach i bardzo dobrze odczuwa nastrój domowników.

Według właścicieli takich psów, główne cechy charakteru reprezentowane są przez nieufność wobec obcych i brak agresji wobec członków rodziny, powściągliwość i zdolność ochrony znajomych przedmiotów lub ich właściciela, równowagę i spokój. Bez wyraźnego powodu zwierzęta domowe tej rasy nie szaleją. Mastif o dużych rozmiarach może łatwo zapuścić korzenie nie tylko w małej, ale i dużej rodzinie, gdzie szybko i zasłużenie staje się uniwersalnym ulubieńcem.

Czytaj Więcej O Psach

Największe rasy psów na świecie

Szczepienia Duży pies to duża odpowiedzialność. Prawie wszyscy właściciele zwierząt o wymiarach wiedzą o tym i często mają do czynienia z tym już w praktyce. Grupa dużych ras psów jest dość rozległa i można tu spotkać zarówno dobroduszne osobniki, jak i poważne psy bojowe i obronne.

Objawy zapalenia jelit u psów, schematy leczenia

Szczepienia Zapalenie jelit to zapalenie jelita, a dokładniej jego cienka sekcja. Mogą mieć zakaźne (wirusy, bakterie) i niezakaźne początki. Choroba objawia się u psów z biegunką, tkliwością brzuszną i zwiększoną produkcją gazu.

Pies myśliwski hoduje ze zdjęciem i imionami

Szczepienia Myśliwskie rasy psów - robotnice wyspecjalizowane, hodowane dla norek łowieckich, dzikich zwierząt i ptaków.Zwierzę może pracować w parze z osobą, być psem-strzelcem - nie boi się strzałów, zawsze gotów przynieść grę z dowolnego miejsca lub znaleźć miejsce, w którym ukryła się na śladzie krwi.