Szczepienia

Mastif tybetański fotografia, opieka i utrzymanie psa

Mastif tybetański, o znacznym wzroście i wadze, słusznie należy do honorowego tytułu hojnego i niezawodnego strażnika swojej rodziny i domu.

Obecnie ta rasa psów świadczy o szczególnym statusie właściciela, ponieważ nie każdy może sobie pozwolić na taki luksus.

Zastanów się nad cechami wyboru szczeniąt mastifa tybetańskiego, opisem głównych przepisów standardu tej rasy psów, a także cech charakteru tych pięknych gigantów.

Wady trzymania psa:

  • szczenięta rasowe mastifa tybetańskiego są drogie;
  • zwierzaka o dużej wadze i wysokości jest raczej trudne do utrzymania w małym mieszkaniu (najlepszym rozwiązaniem jest woliera na dziedzińcu dużego prywatnego domu);
  • aby zachować doskonałą formę fizyczną, potrzebują przestrzeni i systematycznych ćwiczeń na świeżym powietrzu;
  • Duże psy szybko rosną, więc więcej energii przeznacza się na rozwój i wzrost szczeniaka, a mniej energii spędza się na długoterminowych aktywnych grach.

Funkcje wybranego dziecka

Szczeniąt tybetańskich mastifów nie można znaleźć na straganach z ptasiego targu. To raczej rzadka rasa psów.

W tej kwestii powinieneś skontaktować się z wysoko wykwalifikowanymi hodowcami lub w przedszkolu.

Mastif tybetański w wieku dorosłym osiąga duże rozmiary (wysokość od 60 cm, waga do 80 kg), dlatego te potężne zwierzęta domowe są wykorzystywane głównie w celu ochrony ogromnych terytoriów.

Ta rasa psa należy do jednej z największych na świecie, dlatego w 2013 r. Zarejestrowano największy mastif tybetański o wysokości 90 cm (co jest dużo wyższe niż standardy ustanowione przez standard).

Według zarejestrowanych danych waga największego mastifa wynosiła 113 kg.

Dziś hodowcy starają się łatwiej utrzymać wagę z powodu dużego obciążenia stawów zwierząt domowych. Waga aktualnych psów rasowych nie przekracza 90 kg.

Ważne jest, aby stan psychiczny zwierzęcia był normalny. Smoczo-krwiste szczenięta mastifa tybetańskiego mogą stać się zbyt agresywne i autokratyczne.

W przedszkolu należy zwrócić uwagę na warunki, w jakich żyją szczenięta mastifa. Pomieszczenie nie powinno zawierać obcych zapachów, wilgoci i brudu.

Po zapoznaniu się z rodowodem zwierzęcia, przyszły właściciel nauczy się nie tylko, jak wyhodować szczenię, ale także prawdopodobne choroby dziedziczne.

Szanowany hodowca nie powinien odmawiać zapoznania się z całą dokumentacją potwierdzającą najwyższą jakość sprzedawanego miotu.

Decydując o płci przyszłego zwierzaka, musisz wiedzieć, że:

  • samce szczeniąt mastifów tybetańskich są bardziej impulsywne i poza kontrolą;
  • Początkujący są zachęcani do nabycia dziewcząt, które mają bardziej miękki i łagodny charakter.
do treści ↑

Opis rasy

Głowa jest duża, ważka, z potężnym obszarem czaszki. Koniec kufy jest kwadratowy.

Oczy umiarkowanych rozmiarów, przeważnie brązowe (zaleta ciemnych).

Uszy są proporcjonalne, trójkątne, zwisają lekko do przodu, lekko uniesione w stanie aktywnym.

Szyja jest masywna, szczupła, łukowata, u mężczyzn pokryta grubszymi włosami (jak grzywa).

Solidny futerał. Linia grzbietu jest płaska. Głębokość klatki piersiowej sięga łokci. Ogon ustawiony stosunkowo wysoko, porzucony za plecami. Z dobrym zawieszeniem.

Kończyny przednie są płaskie i mocne, lekko nachylone, mocne ramiona, dobrze ustawione. Kończyny tylne również płaskie, mocne, śródstopie niskie.

Sierść jest gruba, krótka, twarda, ma podwójny podszerstek, który w ciepłym sezonie jest trochę cienki.

Na szyi powinna być grzywa (u mężczyzn grubsza). Z powodu tej cechy nazywa się je "lwami tybetańskimi".

Dopuszczalne kolory: intensywny czarny, szary, niebieski, czerwony (od płowego do czerwonego). W klatce piersiowej i łapach mogą znajdować się znaczenia i białe małe obszary.

Oparzenia nad oczami, na końcach ogona i łap są częste.

Postać psa

Mastify tybetańskie to rasy psów o imponującym wzroście, ale absolutnie proporcjonalne. Takie zwierzęta są wrażliwymi i uważnymi strażnikami o charakterze bezkonfliktowym.

Są to zwierzęta, które idolują swoich mistrzów i traktują je ze zrozumieniem, są odważnymi i uległymi obrońcami.

Wyróżniające cechy rasy to nie tylko reprezentatywny wzrost zwierząt domowych, ale także ich wybitne właściwości ochronne.

Charakterystyka będzie niekompletna, jeśli nie wspominając o woli tych gigantów. Pomimo ich poświęcenia mogą nie spełniać niektórych poleceń właściciela (jeśli uważają to za niewłaściwe lub niewłaściwe).

Są to niezależne, inteligentne i uparte psy. Żądają odpowiedniego szacunku dla siebie.

Muszą systematycznie komunikować się z właścicielem. W przeciwnym razie staną się złe i niekontrolowane.

Rasa mastifa psa ze spadkiem może odnosić się do dzieci, zwłaszcza jeśli dorastają z nimi od bardzo wczesnego wieku.

Jednak nie zaleca się rozpoczynania tej rasy psów z dziećmi w wieku przedszkolnym.

W trakcie gry dzieci mogą wydawać przenikliwe okrzyki, które zwierzę będzie rozumiało jako sygnał, który budzi się do ochrony właścicieli i może zaszkodzić innym dzieciom, chroniąc "własne".

Mają najbardziej rozwinięte poczucie terytorialności, które nie pozwoli, aby osoby, które zdecydowały się pójść odwiedzić właściciela zwierząt domowych, odpoczywały.

Ważnym miejscem w edukacji psów rasy Mastif tybetański jest socjalizacja. Właściciel musi prowadzić zwierzaka na różnych spacerach, umożliwiając zapoznanie się z innymi psami.

Mają dobrze rozwiniętą intuicję, więc nie powinieneś się dziwić, jeśli pies na pierwszym spotkaniu wykazuje niechęć wobec przechodnia. Wybierając miejsca na spacery, konieczne jest wybranie różnych tras.

W przeciwnym razie pies tej rasy postrzega znajome miejsca jako własne terytorium.

Wybierając mastif tybetański jako zwierzaka, należy wziąć pod uwagę następujące cechy:

  • relacja z właścicielem opiera się na wzajemnym szacunku, a nie na pełnym przedłożeniu;
  • podczas spaceru zazwyczaj wybierają własną trasę;
  • "Tybetańskie lwy" bardziej przypominają koty w swoim zachowaniu.
do treści ↑

Galeria zdjęć

Oferujemy niewielką kolekcję zdjęć z tej rasy.

Postać Mastifa tybetańskiego

Pomimo imponującego wyglądu, groźnego uśmiechu, niesamowitego szczekania, mastif tybetański jest w stanie ocenić sytuację i nie da się na próżno wykazać agresji i traktuje właściciela i jego rodzinę z całą miłością.

Postawa wobec właściciela i innych członków rodziny

Natura mastifa tybetańskiego jest złożona, u psa istnieje również czułość, miłość i upór, pewność siebie, chęć ochrony i wiele innych cech.

Całkowicie niezależne zwierzęta wciąż muszą komunikować się ze swoim właścicielem, kochają uczucie. Przedstawiciele rasy mają możliwość odczuwania nastroju właściciela.

Mastify tybetańskie, które rozumieją przyrodę, dobrze traktują dzieci, cierpliwie znosili swoje sztuczki z ostrożnością, zdając sobie sprawę, że dzieci są bezbronnymi i słabymi istotami, które należy traktować pobłażliwie. Jednak nie jest konieczne pozostawianie mastifa tybetańskiego z dziećmi, zwłaszcza jeśli nie ma wśród nich własnych (na przykład sąsiadów). Dzieci często bawią się głośno, biegają, walczą, czasami płaczą z powodu drobiazgów, na które pies może natychmiast zareagować i interweniować, aby chronić dzieci właściciela, myśląc, że dziecko jest zagrożone lub skrzywdzone. Jeśli dzieci są zbyt nachalne, prowokują zwierzę, dokuczają, wtedy dzieci są narażone na ryzyko ukąszenia. Dlatego należy pamiętać, że nawet jeśli pies jest czuły z dziećmi, nadal nie nadaje się do roli niani. Należy wyjaśnić dzieciom, że pies powinien być traktowany z szacunkiem, aby zachować odległość, bez ingerencji, ponownie w przestrzeń zwierzaka. Zwierzę może interweniować, jeśli widzi, że małżonkowie walczą, odbywają się głośne dyskusje między dorosłymi.

W młodym wieku zwierzęta są aktywne, uwielbiają biegać i chętnie bawią się z właścicielem, ale z wiekiem stają się mniej mobilne, poważniejsze i jaśniejsze, co pokazuje cechy strażnika. Siedzący, pozbawiony aktywnych spacerów i wysiłku fizycznego, nadmierna uwaga gospodarza, mastify tybetańskie dostosowują się do tego sposobu życia i mogą spędzać czas leżąc u stóp właściciela.

Stosunek do nieznajomych

Początkowo rasa była hodowana jako strażnik. Mastif tybetański zachował swoje właściwości ochronne po dziś dzień i jest uważany za jednego z najbardziej godnych zaufania psów stróżujących.

Cechy tybetańskiego mastifa to równowaga i powściągliwość. Z powodu tych cech pies traktuje obcych z nieufnością, jeśli właściciel komunikuje się normalnie z nieznajomymi, przyjaciółmi, nie wykazuje agresji, chociaż nie odrywa od nich wzroku, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Jeśli właściciel jest w niebezpieczeństwie, charakter Mastifa Tybetańskiego, odważny charakter, będzie nieustraszony do jego obrony, po ocenie sytuacji przed nim. Przedstawiciele rasy są wystarczająco inteligentni, a przy odpowiednim wychowaniu potrafią odróżnić złych i dobrych ludzi. Chroniąc swoich bliskich, zwierzę jest w stanie samodzielnie podejmować decyzje i oceniać stopień zagrożenia. Z powodu tej cechy charakteru mastif tybetański nie będzie wykazywał agresji, jeśli nie ma ku temu powodu i nie spowoduje fałszywego alarmu. Mieszkając na ulicy, na przykład na dziedzińcu wiejskiego domu, będzie odpowiedzialnie chronić swoje terytorium przez całą noc, ostrzegając właściciela o zbliżaniu się obcych przez głośne szczekanie, które czasami może drażnić sąsiadów.

Sprowokowany tybetański mastiff zamienia się w potężną bestię z rozczochranym futrem, przerażającym uśmiechem, wściekłymi oczami, nie cofając się przed niczym, co chroni siebie, swoje terytorium i rodzinę. Dlatego też, podejmując decyzję o zakupie psa danej rasy, należy mieć świadomość, że niewłaściwie wykształcony zwierzak może wykonać poważną pracę w przyszłości, na co wówczas właściciel będzie musiał odpowiedzieć.

Pies ma tendencję do ochrony bardziej niż do zadowolenia, co warto rozważyć, jeśli zwierzę żyje w mieszkaniu lub domu, a nie na ulicy. Dlatego musisz chodzić na smyczy, w pysku, ważne jest, aby móc uspokoić psa i kontrolować go tak, aby przejawy agresji nie prowadziły do ​​tragedii. Nawet jeśli pies jest wyszkolony, nie można całkowicie ufać jego powściągliwemu zachowaniu podczas chodzenia po ulicy wśród innych ludzi i psów, ponieważ niemożliwe jest przewidzenie sytuacji, które mogą sprowokować psa.

Postawa wobec innych zwierząt

Traktuje inne zwierzęta w sposób tolerancyjny, jeśli zwierzęta wzrastają razem, ale może być agresywny wobec obcych, na przykład kotów. Są w stanie dogadać się z innymi psami, ale nierzadko osobniki tej samej płci wykazują agresję wobec siebie w walce o dominację. Dlatego jeśli planujesz mieć dwa psy, aby żyły w harmonii ze sobą, lepiej wybrać osoby przeciwnej płci.

Posłuszeństwo

Generalnie mastif tybetański jest posłuszny i wykona bezwarunkowo polecenie dla właściciela, ale wymaga to dużo czasu i cierpliwości, a co najważniejsze kolejności, twardości treningu. Ważne jest prowadzenie treningu w formie gier bez niczego. W przeciwnym razie niezależny mastif tybetański będzie uparty. Trening powinien rozpocząć się tak wcześnie, jak to możliwe, ponieważ z wiekiem psy będą starały się okazywać przywództwo, a właściciel musi zdobyć szacunek i zaufanie psa, aby móc powstrzymać takie próby. Surowe i niegrzeczne traktowanie nigdy nie spowoduje, że pies będzie szanował i ufał. Zwierzę ma silną samoocenę, nie czuje się jak zwierzę i postrzega ludzi jako równych sobie.

Ważna jest wczesna socjalizacja zwierzaka, która nie powinna kończyć się przez całe życie (szczególnie w pierwszych dwóch latach życia), co pomoże wykształcić posłusznego, odpowiedniego psa, który nie przejawia bezmyślnej agresji wobec ludzi, którzy wkroczyli na terytorium zwierzęcia i właściciela.

Zwierzę charakteryzuje się destrukcyjnym zachowaniem z nudów, niepokoju i lęku. W podobnym nastroju pies może nadgryzać rzeczy, kopać dziury.

Mastif tybetański

Mastif tybetański jest dziś rzadką rasą psów należących do grupy sznaucerów i pinczerów, molosów, szwajcarskich bydła i psów górskich z sekcji molossa i podsekcji psów górskich. Jedna z najstarszych ras pracujących, była używana jako strażnik tybetańskich klasztorów i asystent koczowników w górach Himalajów.

Treść artykułu:

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie były po raz pierwszy wspomniane w czasach starożytnych, ale rasa ta nadal jest otoczona przez różne legendy i mity. Marco Polo i Arystoteles, a także wielu innych autorów, pochwalili naturalną siłę, inteligencję i moc tybetańskich mastifów. Nawet szczekanie takich psów jest uważane za wyjątkową i bardzo cenną cechę rasy. Wielu wybitnych ekspertów od psów, w tym Martin, Yaatt, Menen, Beckmann i Sieber, a także Strebel i Bilandt, było po prostu zafascynowanych pochodzeniem tybetańskich mastifów i ich miejscem w kulturowym dziedzictwie Tybetu, więc aktywnie angażowali się w badania tej rasy.

To jest interesujące! Istniejąca opinia, zgodnie z którą mastify tybetańskie są przodkami wszystkich ras grupy molosów, nie otrzymała w tej chwili naukowych uzasadnień i dlatego jest najprawdopodobniej błędna.

Pierwszym znanym mastifem tybetańskim, który dotarł do wybrzeża Europy Zachodniej, jest pies, który został wysłany w prezencie do królowej Wiktorii przez lorda Hardinga. W latach osiemdziesiątych XIX wieku para psów tej rasy została przywieziona do Anglii przez Edwarda VII, aw 1898 roku berlińskie zoo zostało uzupełnione oficjalnie zarejestrowanym potomstwem tybetańskiego mastifa.

Opis mastifa tybetańskiego

Psy tej rasy mają grubą i równą sierść, dzięki czemu takie zwierzęta są idealne do całorocznego przebywania na świeżym powietrzu. Waga dorosłego osobnika tej rasy może wahać się w granicach 60-80 kg przy wzroście w kłębie w zakresie 60-77 cm.

Standardy rasy

Standardy rasy mastifa tybetańskiego prezentowane są nie tylko przez ogólny wygląd i podstawowe proporcje, ale także przez temperament i ruchy, płaszcz i jego kolor, wzrost i wagę.

Zwierzę z rodowodem ma:

  • szeroka, ciężka i mocna głowa z kilkoma fałdami, przechodząca od obszaru oczu do kącików ust;
  • duża, nieco zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona i głęboka czaszka z kwadratowym końcem kufy;
  • dobrze rozwinięte usta, całkowicie zakrywające żuchwę psa;
  • silne szczęki, które mają doskonały i prawidłowy zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości, brązowe, dość szeroko rozstawione, owalne, bardzo wyraziste oczy o mocno przyciśniętych powiekach;
  • średniej wielkości, trójkątne i wiszące, opadające nieco do przodu i wznoszące się w stanie podniecenia z uszami pokrytymi krótkimi, ale miękkimi włosami;
  • silny i muskularny, łukowaty, z małą szyjką, pokryty grubymi włosami w kształcie grzywy;
  • silne ciało z prostym i muskularnym grzbietowym obszarem, a także szeroki i dostatecznie płaski zad.
  • stosunkowo głęboki, umiarkowanie szeroki obszar klatki piersiowej;
  • średnio długi, wysoko osadzony i swobodnie rzucony w rejon grzbietowy, puszysty ogon;
  • prosty, z dobrze rozwiniętymi kątami stawu, pokryty mocną wełną z przednimi kończynami o prostych przedramionach, lekko spadzistych i mocnych śródręczach;
  • mocny i muskularny, z dobrze rozwiniętymi kątami stawów i silnymi biodrami i kończynami tylnymi, z dobrze wygiętymi stawami kolanowymi, niskimi stawami i mocnymi stawami skokowymi;
  • dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte nogi o charakterystycznych łukowatych palcach.

Mastif tybetański charakteryzuje się silnymi, lekkimi i elastycznymi ruchami, które mają bardzo dobry ruch i zasięg. Pies tej rasy ma zdolność łatwego i dość szybkiego pokonywania znacznych odległości, przy zachowaniu prawie całej ilości energii witalnej.

Jakościowe właściwości wełny są ważniejsze niż jej ilościowe wskaźniki. Sierść jest twarda i gruba, z niezbyt długim płaszczem wierzchnim, gęstym i dostatecznie falującym podkładem, który rozrzedza się w ciepłym sezonie. W szyi i ramionach z grubą warstwą wełny tworzy "grzywę". Płaszcz może być reprezentowany przez kilka rodzajów kolorów:

  • nasycona czerń z i bez garbowania;
  • niebieski z obecnością opalenizny i bez;
  • złoto, od bogatych jasnożółtych odcieni do głębokiej czerwieni.

To jest interesujące! Często są przedstawiciele rasy o brązowych znaczeniach nad oczami, na kończynach dolnych i na czubku ogona.

Wszystkie rodzaje kolorów powinny mieć maksymalną czystość, a opalenizny mają bogaty kasztanowy odcień lub jaśniejsze odcienie. Standardy pozwoliły na obecność białych plam w klatce piersiowej i minimalnych białych plam na nogach.

Postać psa

Ze względu na charakter i temperament mastify tybetańskie są dość spokojnymi i powściągliwymi psami, łączącymi nie tylko nienaganne cechy ochronne, ale także zdolność do życia w rodzinach z dziećmi. W stosunku do innych psów, mastify wykazują względną życzliwość, ale mogą dość odpowiednio reagować na agresję. Jedną z głównych, ważnych cech charakterystycznych tej rasy jest niezależność w stosunku do jej właściciela. Hodowane w celu ochrony psów wolą nocne przebudzenie, więc w ciągu dnia godziny mogą spać.

Ważne! Jest to misja strażnika, która wyjaśnia jego bliskość i podejrzenia wobec obcych, więc eksperci nie zalecają rozpoczęcia mastifa bez doświadczenia z podobną rasą.

Mastify tybetańskie przypominają Doga pod względem inteligencji, dlatego są bardzo inteligentne, ale często potrafią być uparte. Takie cechy będą wymagały od właściciela zdolności do wykonywania niewątpliwych cech przywódczych, a także bardzo dobrego zrozumienia psychologii psa.

Całkowity brak ścisłej dyscypliny lub konsekwentny proces szkolenia może spowodować nieprzewidywalne zachowanie psa, dlatego niezwykle ważne jest zwrócenie odpowiedniej uwagi na uspołecznienie mastifa.

Długość życia

Średnia długość życia psów rasy mastif tybetański wynosi około dwanaście lat i jest doskonałym wskaźnikiem, ponieważ zwierzę należy do kategorii dużych, doświadczając poważnego stresu w życiu codziennym.

Treść mastifa tybetańskiego

Aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczne, zawartość mastifa tybetańskiego musi ściśle przestrzegać ścisłego przestrzegania kilku zasad, w tym równowagi żywienia, optymalnego wykonywania wysiłku fizycznego, właściwej i codziennej pielęgnacji sierści, stałości komunikacji i odpowiedniego szkolenia. Psy tej rasy można przechowywać nie tylko w domu lub mieszkaniu, ale także w klatkach na świeżym powietrzu.

Opieka i higiena

Zwiększona uwaga i właściwa pielęgnacja wymaga grubego wełnianego mastifa, który jest prawdziwą ozdobą tej rasy. Twoje zwierzę powinno również mieć higienę oczu, uszu, zębów i pazurów:

  • wylinka psa będzie wymagać czesania specjalnymi pędzlami trzy razy dziennie;
  • konieczne jest kąpanie swojego zwierzaka kilka razy w roku;
  • w razie potrzeby maty lub splątane futra są starannie przycięte;
  • profilaktyczne czyszczenie zębów przeprowadzane jest kilka razy w tygodniu, a po zmianie zębów konieczne jest monitorowanie powstawania prawidłowego zgryzu i ogólnego stanu dziąseł;
  • pazury są przycinane kilka razy w miesiącu za pomocą specjalnych klapek;
  • po przejściu psa należy sprawdzić łapy i umyć je czystą wodą, a następnie wytrzeć je miękką ściereczką;
  • uszy są wycierane za pomocą wilgotnych podpasek higienicznych w celu usunięcia nadmiaru siarki lub nagromadzenia kurzu;
  • oczy są okresowo myte infuzją farmaceutycznego rumianku.

To jest interesujące! Aby nie powodować naruszeń standardów rasy i promować jej dalszy rozwój, zaleca się zastosowanie do żłobków lub klubów specjalizujących się w rasie, aby wybrać przyzwoitą parę.

Ważne jest, aby pamiętać, że mastif tybetański dojrzewa późno, więc można używać psów starszych niż trzy lub cztery lata w kryciu.

Mastif tybetański dieta

Zgodność z właściwą dietą żywieniową i dietą - jednym z głównych warunków mastifa tybetańskiego. Możesz karmić swojego zwierzaka naturalnym pokarmem lub w pełni przygotowanym suchym i mokrym pokarmem. Wymieszaj te rodzaje jedzenia jest absolutnie niemożliwe.

Najlepszym rozwiązaniem, zdaniem ekspertów, jest karmienie psa naturalnymi, naturalnymi produktami. Szczeniak w wieku 1-2 miesięcy powinien otrzymywać sześciokrotne karmienie, w którym całkowita dzienna objętość paszy jest równomiernie rozłożona. Główne produkty prezentowane są:

  • chude mięso, takie jak wołowina lub indyk;
  • podroby przetwarzane termicznie;
  • sfermentowane produkty mleczne, takie jak kefir, mieszanina acidofilna lub ser twarogowy;
  • zboża: ryż lub kasza gryczana;
  • gotowane jajka w ilości pary sztuk w ciągu siedmiu dni;
  • gotowane warzywa, takie jak marchew, dynia lub kapusta;
  • świeże owoce, takie jak jabłka;
  • oleje roślinne: oliwa, kukurydza, siemię lniane, rzepak lub słonecznik;
  • suszone owoce, ser i rodzynki jako nagroda za jedzenie w trakcie szkolenia;
  • różne zielenie.

To jest interesujące! Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

Dodatki witaminowo-mineralne dodawane są do żywności, która w zależności od wieku i stanu zdrowia psa jest przepisywana przez weterynarza. Od wieku dwóch miesięcy i do sześciu miesięcy pies jest przenoszony do pięciokrotnego reżimu żywienia, a dieta jest uzupełniona gotowaną rybą morską bez kości.

Choroby i wady rasowe

Rasa mastifa tybetańskiego charakteryzuje się występowaniem następujących chorób zakaźnych:

  • nerwowy środek golący;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • wścieklizna;
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Dzięki terminowym szczepieniom można zapobiec pojawieniu się wielu problemów ze zdrowiem psa i chronić jego odporność. Choroby dziedziczne obejmują dysplazję stawów biodrowych, nowotwory złośliwe i alergie, a także osteochondropatię, zwyrodnienie kości i zapalenie skóry. Wszelkie odchylenia od ustalonych standardów rasy są uważane za niedociągnięcia, których stopień zależy od poziomu przejawów.

Imadła mogą być reprezentowane nie tylko przez fizyczne niezgodności z uzgodnionymi standardami, ale także przez następujące odchylenia:

  • lekka lub nadmiernie pomarszczona głowa;
  • obwisłe usta;
  • obecność wyraźnego i dobrze zaznaczonego zawieszenia;
  • duże lub niewystarczająco osadzone uszy;
  • jasne kolorowe oczy o szerokim i otwartym wyglądzie;
  • brak pigmentu, zwłaszcza na nosie;
  • beczkowata część żebra;
  • ogon z ciasnym skrętem nad udzie;
  • sztywność i zbyt ciężkie ruchy;
  • wzrost poniżej minimalnych dozwolonych standardów.

Psy z agresywnością lub nadmierną bojaźnią, które mają przekroczenie lub niedowagę, są zdyskwalifikowane. Znaki dyskwalifikujące obejmują również niewłaściwy kolor. Psy z oczywistymi odchyleniami od standardów fizycznych lub behawioralnych podlegają obowiązkowej dyskwalifikacji.

Wychowanie i szkolenie

Mastif tybetański jest rasą, która wymaga obowiązkowej edukacji i konieczne jest rozpoczęcie socjalizacji takiego psa od najmłodszych lat. Standardowe szkolenie takiego zwierzaka przedstawia:

  • socjalizacja;
  • imprinting;
  • badanie ogólnego przebiegu szkolenia.

W procesie socjalizacji i edukacji szczeniak może czasami wykazywać upór i agresję, co wynika z osobliwości charakteru i obecności poczucia własnej wartości w tej rasie.

Ważne! Po odciśnięciu pies powinien zostać uspołeczniony, aby zachęcić zwierzę do nauki spokojnego reagowania na społeczeństwo i świat zewnętrzny. Tylko uspołecznione zwierzę może dobrze opanować bieg podstawowych poleceń treningu.

Imprinting to wykorzystanie technik, dzięki którym szczeniak przestaje się bać właściciela i zaczyna mu ufać. Takie ćwiczenia na pierwszym etapie wychowania pozwalają nauczyć psa odpowiedniej postawy wobec społeczeństwa i środowiska.

Kup tybetański mastif

Wskazane jest nabywanie mastifa tybetańskiego na zalecenie klubu lub w żłobkach, które od dawna specjalizują się w hodowli tej rasy i miały czas, aby pozytywnie nawiązać kontakt z hodowcami psów. Doświadczeni hodowcy są w stanie udzielić jasnych i kompetentnych instrukcji dotyczących systemu żywienia zwierząt domowych i jego utrzymania, w tym higieny i środków zapobiegawczych.

Na co zwrócić uwagę

Musisz zdobyć szczeniaka z całkowitym zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jeśli nie ma uzasadnionych powodów dla konkretnego wyboru zwierzaka, eksperci doradzają, aby pozyskać najbardziej odżywionego, najbardziej zwinnego i najsilniejszego szczeniaka z miotu. Ważne jest, aby pamiętać, że dorosła samica rasy Mastif tybetański ma zawsze nieco mniejszy rozmiar niż wymiary psa.

Dobry, rasowy szczeniak mastifa tybetańskiego powinien mieć gruby i dość puszysty płaszcz z rozwiniętym podszerstkiem. Oczy nabytego zwierzęcia muszą być czyste i czyste, bez zewnętrznych oznak jakiejkolwiek choroby lub odchyleń od ustalonych standardów.

Mastif tybetański Puppy Price

Cena szczenika rasowego zależy od wielu czynników, które reprezentuje możliwość uczestniczenia w karierze wystawowej, parametry rodowodu, pochodzenie rodziców, a także typ naturalny. W stołecznych żłobkach koszt wysokiej klasy mastifa może wynosić od 100 do 120 tysięcy rubli.

To jest interesujące! Na targach w 2014 roku sprzedano najdroższy roczny mastif tybetański, co kosztowało nabywcę z Chin kilka milionów dolarów, dzięki czemu trafiło do Księgi Rekordów.

Dorosłe mastify tybetańskie z kategorii "pet-pets" w naszym kraju kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub nieco więcej, ze względu na niedostatecznie wysoką klasę i główne cechy szczeniąt sprzedawanych przez hodowców krajowych.

Na przykład średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawanych w Chinach, może wynosić 25-35 tysięcy dolarów, a czasem nawet więcej. W Państwie Środka obecność psa takiej rasy świadczy o wysokim statusie i bogactwie właściciela.

Opinie właścicieli

Samce mastifa tybetańskiego są większe i odważniejsze niż suki, mają luksusowy płaszcz i prawie "lwią grzywę". Suki są bardzo lojalne wobec rodziny, mają bardziej subtelną, bogatą i złożoną psychikę, więc wykazują ostry umysł i inteligencję w procesie edukacji lub treningu.

To jest interesujące! W rodzinie rasa Mastifa tybetańskiego uczestniczy w prawie wszystkich wspólnych sprawach i bardzo dobrze odczuwa nastrój domowników.

Według właścicieli takich psów, główne cechy charakteru reprezentowane są przez nieufność wobec obcych i brak agresji wobec członków rodziny, powściągliwość i zdolność ochrony znajomych przedmiotów lub ich właściciela, równowagę i spokój. Bez wyraźnego powodu zwierzęta domowe tej rasy nie szaleją. Mastif o dużych rozmiarach może łatwo zapuścić korzenie nie tylko w małej, ale i dużej rodzinie, gdzie szybko i zasłużenie staje się uniwersalnym ulubieńcem.

Mastif tybetański: jak wychować potężnego olbrzyma

Mastify tybetańskie są uważane za jedną z najrzadszych ras psów na świecie. Psy rdzenne - wielkie znalezisko, które nie jest przeznaczone dla wszystkich. Są odporni, silni i nieustraszeni, a ich historia owiana jest tajemnicą i legendami. I to pomimo faktu, że w ich ojczyźnie, w górach, ci niedźwiedzie jak olbrzymy zajmują się bardzo prozaicznym biznesem - strzegą domów, klasztorów i bydła.

Wiele stuleci temu pomocnicy pojawili się wśród himalajskich plemion koczowniczych - wielkich psów pracujących, wspomnianych zarówno w Arystotelesie, jak iw słynnym podróżniku Marco Polo. Wszyscy, którzy mieli szczęście spotkać się z mastifem tybetańskim, osobiście gloryfikowali jego moc i wytrzymałość. A nawet szczekanie - wydawało się, absolutnie zwyczajne, piesek - otrzymało najwyższą pochwałę. Nawet dziś głos Tybetańczyków uważany jest za jeden z najbardziej znaczących znaków czystości rasy. Jest głęboki, dźwięczny, basowy i aksamitny.

Charakterystyka rasy

Liczne legendy mówią, że rdzenny przedstawiciel skały był tak wysoki, jak potężny osioł i był tak zły, że nawet tygrys nie mógł walczyć z jego zapałem. Ale wizerunek współczesnego mastifa tybetańskiego jest niezgodny z faktem, że jesteśmy promowani przez legendy. Dzisiejsi Tybetańczycy to wielkie futrzaste "niedźwiedzie", które nienawidzą samotności, uwielbiają bawić się z ludzkimi dziećmi.

  • Waga. Może osiągnąć 65 kg. Dziewczęta mają mniejszą masę ciała - około 55 kg.
  • Wzrost W kłębie samce zgodnie ze standardem rasy muszą mieć co najmniej 66 cm, u samic dolny limit normalny to 61 cm.
  • Kolor Wełna prawdziwych Tybetańczyków może różnić się znacznie kolorem. Z reguły jest czarny z charakterystycznymi oparzeniami czerwieni. Biała gwiazdka na klatce piersiowej jest uznawana za akceptowalną. Mastif może świecić złotem, mieć szary podszerstek lub być całkowicie czerwony.
  • Długość życia. Mastif tybetański żyje średnio około 14 lat. Rasy aborygenów żyją często w wieku 17-18 lat, ale odmiany hodowlane nie mogą się pochwalić taką długością życia - żyją z reguły do ​​11-12 lat.
  • Postać. Wielkość mastifa tybetańskiego wzbudza strach. W rzeczywistości te psy są uważane za jednego z najbardziej przyjaznych przedstawicieli świata psów. Są właścicielami kontrowersyjnej natury. Z jednej strony kochają swojego mistrza. Z drugiej strony nie zawsze są gotowi się pod nim ugiąć, wykonując polecenia. Pies cyrkowy na pewno nie wyjdzie z Tybetu, bez względu na to, jak utalentowany jest ten nauczyciel.
  • Intelekt Początkowo psy były "naostrzone" pod ochroną, dlatego nie są obdarzone wysoką inteligencją od urodzenia. Ale dokładnie znają powierzony im biznes, intuicyjnie czują się kim są i kim są obcy.
  • Bezpieczeństwo i potencjał strażniczy. Własność tych psów jest wchłaniana z mlekiem matki. Nie trzeba ich uczyć, aby chronić dom, w którym żyją - znają to zadanie i wykonują je doskonale bez żadnej ubioru. Rzadko zdarza się spieszyć z właścicielami i ich rodzinami. Nie można utrzymać takiego giganta na łańcuchu, powinien on mieć swobodny dostęp do swoich zasobów, możliwość wyboru najbardziej odpowiedniego punktu widzenia terytorium.

Standard rasy

Powierzchowność starożytnej rasy można nazwać wyjątkową. Obojętne, patrząc na to piękno, nie będzie nikogo. Czasami wydaje się, że to wcale nie jest pies, ale mieszanina lwa z bujną grzywą i niedźwiedzia o gęstych długich włosach. Więcej informacji na temat zewnętrznego standardu rasy powiesz do stołu.

Tabela - standard rasy mastifów tybetańskich

Historia pochodzenia i ciekawe fakty

Historia rasy mastifów tybetańskich pochodzi od koczowniczych plemion zamieszkujących tereny górskie i podgórze Himalajów. Pierwsi właściciele nazywali swoje psy Do-khyi, co dosłownie oznacza "pies na łańcuchu". W noc niedźwiedziowatych psów postanowiono puścić smycz, dając im możliwość biegania po ich posiadłościach. Popularyzacja rasy rozpoczęła się stosunkowo niedawno - w latach 70. ubiegłego wieku. Po pierwsze, psy podbiły Wielką Brytanię, a po kolejnych 100 latach powstała ich dostawa do Wielkiej Brytanii. Główne kamienie milowe w historii rasy przedstawiono w tabeli.

Tabela - symboliczne daty w historii rozwoju mastifa tybetańskiego

Czy wiesz, że...

Mastif tybetański nie tylko wygląda przerażająco - zdarzają się przypadki, gdy pies stróżujący bił się w śnieżną panterę, nie wspominając już o wilkach. Legenda głosi, że sam Budda był jednym z pierwszych właścicieli takiego psa. Tybetańczycy wcale nie boją się kaprysów natury. Nie boją się śniegu, letniego upału czy przenikliwego zimna. Ich tajemnicą jest gruby miękki podkład i gruby wierzchni płaszcz, który służy jako niezawodny pancerz z zewnętrznych wpływów atmosferycznych.

  • Pies z annałów. Istnienie Tybetańczyków jest wymienione w zapisach starożytnych historyków. Zgodnie z zeznaniami, psy te były aktywnie hodowane w starożytnej Grecji i Asyrii. Ich głównym zadaniem były funkcje strażnicze. Ponadto, czworonożni strażnicy często brali udział w walkach gladiatorów.
  • Za granicą. Kiedy mastif tybetański znajduje się na terytorium, które powierzono mu w celu ochrony, lepiej, aby obcy nie przeszedł. Ale gdy tylko pies opuszcza swoje granice, staje się zupełnie "nie dbający" o obcych. W świecie zachowuje się spokojnie, spokojnie, a nawet obojętnie, jakby nic, prócz mistrza, w tej chwili nie miało żadnego znaczenia.
  • Potrzeba lidera. Ta rasa potrzebuje silnego i pewnego lidera. Posłuszeństwo wobec psa i tak nie jest na najwyższym poziomie. A jeśli podźwignie go łagodna osoba, wtedy nic dobrego z tego nie wyniknie. Pies musi widzieć w swoim właścicielu absolutnego lidera. Dopiero wtedy zaczyna go szanować, zdaje sobie sprawę, że główną rzeczą w domu jest istota o prostych nogach, a nie czworonożny zwierzak.
  • Przodek. Mastif tybetański jest protoplastorem wszystkich ras psów molosów, które istnieją dziś na planecie. Należą do nich psy pasterskie, w kształcie psa, walki i stada. Jest to tylko opinia, która nie jest poparta faktami historycznymi. Jednak wielu naukowców zgadza się z tym założeniem.
  • Wagi ciężkiej. W 2014 roku ustalono najcięższego przedstawiciela rasy, jego waga wynosiła 104 kg. Obecnie treserzy psów i naukowcy starają się ułatwić życie Tybetańczykom, aby zmniejszyć ich standardową wagę. Ze względu na dużą masę ciała, psy często doświadczają problemów ze stawami, które po prostu nie są w stanie wytrzymać masy ciała.

Odmiany

Chińscy eksperci od psów pewnie dzielą mastify tybetańskie na dwie odmiany - pre-chi i collet-chi. Na orientalnych wystawach są oceniane inaczej - w zależności od typu, do którego należą. W Europie Zachodniej podział ten jest uproszczony. Tabela wyjaśnia różnice między C-chi i Collet-chi, wskazując ich główne cechy.

Tabela - chińskie odmiany Tybetańczyków

W Chinach istnieje powiedzenie na temat: "Nawet najlepszy pre-hee jest najgorszym collet-hee." Oczywiście, jakiego rodzaju mieszkańcy Wschodu cenią więcej.

Treść i żywienie

Osobliwością mastifów tybetańskich w wieku szczeniąt jest dostrzegalna bezwładność. Nie spieszą się bez końca, jak inne dzieci, nie wykazują dużej aktywności. Te psy mają dużą wysokość i wagę, więc energia szczeniaka jest wydawana na gry w najmniejszym stopniu. Wiele z tego wydano na przekształcenie futrzanej piłki w poważnego misia z inteligentnymi, skupionymi oczami. Więc nie martw się, jeśli cipka śpi dużo, czasem nawet bez przerwy.

  • Opieka nad płaszczem. Tybetańczycy wyniszczają silnie, to cecha tej rasy. Jednak łatwo jest zadbać o ich wełniany płaszcz. Pielęgnacja dla psów nie jest wymagana. Wystarczy dwa lub trzy razy w tygodniu, aby roztrzepać podszerstek, potraktować psa witaminami na wełnę. Po przezwyciężeniu okresu linienia regularność pielęgnacji może zostać zredukowana do raz w tygodniu.
  • Procedury kąpieli. Podczas kąpieli mastif tybetański potrzebuje nie więcej niż raz na trzy miesiące. Jeśli jesteś właścicielem psa wystawowego, będziesz musiał częściej go kąpać, a po zabiegach kąpielowych konieczne jest osuszenie psa lub suki suszarką do włosów. Odbywa się to w połączeniu z czesaniem. Przepływ gorącego powietrza skierowany jest na płaszcz. Więc możesz osiągnąć pompę wełny, zmieniając stróża w eleganckiego przedstawiciela tego rodzaju.
  • Opieka nad pazurami i oczami. Pazury psów nie wymagają dodatkowych zabiegów, zwierzę miażdży je samodzielnie, zgodnie z harmonogramem chodzenia. Ale trzeba czyścić oczy raz w tygodniu za pomocą wacika zanurzonego w słabym roztworze naparu do herbaty.
  • Spis treści. Możesz zatrzymać puszyste dziecko, które wkrótce zmieni się w giganta, albo w mieszkaniu miejskim, albo w prywatnym domu. Pożądane - bezpośrednio w budynku, ale nie na ulicy. Ale jednocześnie pies powinien otrzymywać codzienne spacery dwa razy dziennie. Właściciele apartamentów powinni mieć świadomość, że najstarsza i największa rasa psów nie będzie w stanie czuć się komfortowo w "Chruszczow". Te psy potrzebują przestrzeni i przestrzeni.

Dieta

Lu Liang - hodowca, znana na całym światowym sprzedaży szczeniąt chińskiego potentata - zaleca karmienie Mastif tybetański jakości wołowinę bez smug, owoce morza przysmaki. Ale jeśli nie masz takiej możliwości, zbuduj dietę swojego zwierzaka, opartą na stole.

Tabela - Zasady karmienia szczeniaka mastifa tybetańskiego

Jedzenie jako szczenięta nie jest odpowiednie. Może być stopniowo wprowadzane do diety w dojrzałym wieku. Najpierw mieszając go z naturalną żywnością, a następnie podając w postaci suchej lub lekko zmiękczonej oddzielnie od reszty żywności. Podawaj przemoczone jedzenie, zamienione w owsiankę, to nie jest konieczne.

Szkolenie

Konieczne jest rozpoczęcie szkolenia w młodym wieku. Algorytm edukacji składa się z trzech etapów.

  1. Imprinting W rzeczywistości jest to szkolnictwo zaufania szczeniąt. Podczas wykonywania prostych ćwiczeń i czynności czworonożne zwierzę uczy się, aby nie bać się prostych stworzeń, zaczyna je wierzyć.
  2. Socjalizacja. Drugi etap edukacji jest zasadniczą kontynuacją imprintingu. Polega ona na codziennym chodzeniu szczenięcia, co pozwala na poznanie świata zewnętrznego, poznanie innych członków rodziny i innych mieszkańców miasta lub fauny kraju. Wczesna socjalizacja jest obietnicą odpowiedniego zachowania mastifa tybetańskiego w stosunku do innych zwierząt i człowieka.
  3. Przestudiuj wcześnie. Ogólny kurs treningu pozwala uczyć psa wykonywania podstawowych poleceń. Jest to konieczne przede wszystkim po to, aby właściciel mógł kontrolować psa nawet w najbardziej nieprzewidzianych sytuacjach.

Choroby i leczenie

Psy rdzenne (te, które Chińczycy przypisują odmienności Tsang-hee) rzadko zachorują. Nie ma praktycznie żadnych chorób, które są dziedziczone w ich rodzinie. Ale "Amerykanie" i "Brytyjczycy", będąc bardziej selektywnymi i zadbanymi, czasami "grzesznymi" problemami zdrowotnymi.

  • Wiek inwersji. Stan, w którym dolna powieka jest owinięta w środku. Problem można rozwiązać poprzez terminowe skierowanie do weterynarza, poprzez prostą interwencję chirurgiczną.
  • Dysplazja stawu biodrowego. Jest to choroba wrodzona, którą można zdiagnozować nawet u szczeniąt. Aby nie stać się właścicielem chorego szczeniaka, musisz nabywać zwierzęta wyłącznie w sprawdzonych miejscach - od renomowanych hodowców, którym można bezpiecznie zaufać. Stawy można korygować chirurgicznie, ale leczenie jest drogie. Co więcej, taki pies nie będzie mógł brać udziału w wystawach i mistrzostwach.
  • Neuropatia hipertroficzna. Choroba układu nerwowego, która objawia się w młodym wieku. Możliwe jest określenie choroby przez zachowanie i aktywność ruchową szczenięcia, który jest raczej słaby, niezdolny do wstania na łapach.
  • Choroby tarczycy. Można go również zdiagnozować we wczesnym wieku. Dzięki szybkiej interwencji medycznej i odpowiedniemu leczeniu można uniknąć poważnych problemów.

TOP pseudonim

Mastif tybetański jest wschodnim aborygenem. Rasa została wyhodowana w starożytnych Chinach, dlatego też od pseudonimów jej przedstawicieli często wieje Wschód.

W rzeczywistości właściciel ma swobodę wyboru sposobu uhonorowania swojego psa. W razie potrzeby może preferować słowiańskie imię, ponieważ nie ma w tym przypadku żadnych specjalnych zasad. Stół pomoże tym, którzy stracą życie i nie wiedzą, jak nazwać zwierzaka.

Tabela - Opcje tybetańskiego pseudonimu

Przegląd zdjęć

Zdjęcia przedstawicieli tej rasy uderzają nie tyle w skalę przedstawianych im postaci, ile ich wielkość i osobliwość. Czerwone i czarne psy przypominają olbrzymie chow-chows. I czarna podpalana, zaskoczona grubością i pompą włosów. Najstarsze psy są w niektórych miejscach jak pluszowe misie, ale "uśmiechnięty" pies przypomina, że ​​masz najlepszego stróża we wszechświecie.

Koszt i miejsce zakupu

W naszym kraju rasa tybetańska jest jedną z najrzadszych. Rasowe psy rodowodowe stają się bardzo trudne. Oprócz ekskluzywnych czerwonych mastifów, z których jeden stał się najdroższym psem na świecie. To szczeniak jest dość drogi. Średnio cena zaczyna się od 170 tysięcy rubli i sięga 700 tysięcy rubli (dane za styczeń 2018 r.).

Lista szkółek

Renomowane żłobki tybetańskich mastifów można znaleźć w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Ale mimo rzadkości rasy, w kilku miastach naszego kraju, a także w sąsiedniej Ukrainie, są też hodowcy hodujący hodowlę kudłatych olbrzymów:

  • Asantiko w Rowno (Ukraina) - http://www.asantiko.com.ua;
  • Zazimie w Kijowie (Ukraina) - https://www.tibet-mastif.com.ua;
  • Mój Złoty Lew w Sankt Petersburgu - http://www.mygoldenlion.com;
  • Mastif Way w Jekaterynburgu - http://mastif.gulliverland.ru;
  • Smart Bist w Jekaterynburgu - http://gp-ural.ru.

Decydując się na żłobek i po przestudiowaniu standardu wybranej rasy, należy porozmawiać z hodowcami, poprosić ich o wykazanie warunków życia psów. Nie byłoby źle, gdybym zapoznał się z rodzicami puszystych okruchów, które zamierzasz zaakceptować w swojej rodzinie. Dziesięciominutowa obserwacja wystarczy, aby wyciągnąć wnioski na temat charakteru i temperamentu matki i ojca.

Szczeniak jest gotowy do zamieszkania już w 45 dni po urodzeniu. W wieku półtora miesiąca niemowlęta są ważone, kontrolowane pod kątem zgodności z normami, sprawdzane jest ukąszenie - są sprawdzane. Po zakończeniu testu każde dziecko otrzymuje kartę szczeniaka, która później zostanie wymieniona na pełne dokumenty. W wieku półtora miesiąca jeden pies powinien zostać zaszczepiony jeden raz. Zaszczepienie musi być poprzedzone leczeniem przeciw robakom.

Recenzje

Mamy dziewczynę w wieku 7 miesięcy. Najmądrzejszy, wspaniały pies. To nawet robi różnicę, gdy nieznajomy (nie członek rodziny) przechodzi obok lub gdy go zaprosiłem - zupełnie inne zachowanie. Nawet dla nieznajomych, z całą swoją niespokojną żartobliwością i chęcią dotknięcia wszystkiego na ząbku (szczenię), wygląda jak pluszowa zabawka - robią z nią wszystko __))). Zespół pamięta wszystko 3-4 razy) doskonale. Nooo nie jest towarzyszem psa. To świetny strażnik i strażnik. To jest działająca rasa. Towarzyszem jest Labrador, Retriever, Pug i wiele innych ras. Wspaniała rasa - polecam dla tych, którzy mają dom, najlepiej z dużym podwórkiem. I nie możesz zamknąć drzwi).

Nasza dziewczyna, w wieku 8,5 miesiąca, zaczęła pokazywać swoją postać, warcząc, kiedy jadła w misce. Wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że szczeniak nie jest prosty i pilnie zatrudnił tresera psa. Otrzymał dyplom. Po treningu z treserem psa, pies stał się bardziej posłuszny, zrozumienie z psem zostało dostrojone. Kilka razy, aby pokazać wytrwałość i pies rozumie, że ustawisz ton. Postać psa jest dyskretna. Jest bardzo inteligentna. Subtelny odczuwa nastrój właściciela. On wie, co robić, a co nie. Jeśli odejdziemy, grając wystarczająco dużo, z nadjeżdżających psów, po prostu mówię: powiedzcie do psa na razie i wszystko, co wie, że odchodzimy i już nie będziemy ciągnąć.

Musisz z nią porozmawiać. Kość na czaszce symbolizuje ich umysł. A nad oczami jasne plamy wskazują na istnienie w psie kolejnej pary oczu, co oznacza, że ​​zwierzę nigdy nie śpi i nie może zajrzeć w duszę każdego człowieka, czyniąc dobre i złe myśli w odpowiednim czasie. Biała plama na klatce piersiowej wskazuje, że pies jest bardzo odważny, ponieważ ma odważne serce. Biały znak na brodzie - pies z pewnością przyniesie szczęście swojemu właścicielowi.

Marinka Darling, http://irecommend.ru/content/vy-mechtali-obolshoi-sobake-rostom-s-cheloveka-luchshii-tibetskii-mastif-lyubyashchaya-i-pr

To nasz pierwszy pies, z wyjątkiem małego Toyuki, którego mamy już 3 lata. Dlaczego mastif tybetański szukał, wybrał i studiował przez 3 lata, szukał ochrony, ponieważ mylił się z budową własnego domu. Teraz Masyane ma prawie 10 miesięcy. Co jest dobre, co naprawdę lubię i pasuje do naszej rodziny: zrównoważone. Można powiedzieć, że psychikę można wzmocnić. Nie spieszy się z innymi psami, spokojnie reaguje na szczekanie wszystkimi rodzajami małych zabłąkanych kundli, a ten pierwszy nie wdaje się w bój; bardzo rozsądny. Nie trzeba powtarzać setki razy, aby dowiedzieć się, co jest możliwe, co jest niemożliwe; pilnuj początku miesięcy za pomocą 3.

Teraz mogę spokojnie usiąść z otwartymi drzwiami w mieszkaniu, które wpadną - to nie moja wina; nie hałaśliwy, nie obnosi się z każdym szelestem; cierpliwy Czeka spokojnie, kiedy się spotykam i ubieram, a potem idę na spacer z nią lub cierpię, gdy prawie dorosła córka już prawie jedzie.

Wymaga długich spacerów w umiarkowanym tempie. Moja wytrzymałość wzrosła, moje zdrowie poprawiło się po codziennym 5-8-kilometrowym spacerze.

Mastify tybetańskie są prymitywnymi psami i rodzą tylko raz w roku. Chociaż zgodnie z zasadami RKF, pies, suka powinna rodzić. Przynieś 4-8 szczeniąt do miotu. Zwykle dzieje się to zimą. Dwa lata temu, mastify tybetańskie były modne. Były one reklamowane na wszystkich stronach, a ich zdjęcia były pełne na stronach internetowych. Problem z zakupem takiego psa był problematyczny - kosztował co najmniej 100 tysięcy, a ofert było niewiele. Teraz są eksportowane z Chin. Rozmnażają się. I na Avito. py teraz wiele ofert na sprzedaż psów.

A wcześniej trzeba było zarezerwować szczeniaka, który jeszcze się nie urodził, i dokonać przedpłaty w wysokości 20 tysięcy. I poczekaj sześć miesięcy, aż urodzi się szczeniak. Teraz możesz kupić szczeniaka i za 20 tysięcy bez dokumentów oczywiście. Przed zakupem mastifa tybetańskiego musisz myśleć wiele razy, ponieważ pies jest duży i wymaga opieki, uwagi i edukacji.

W zeszłym roku zdecydowałem, że życie w mieszkaniu dla mojej rodziny nie jest odpowiednie, ponieważ bardzo kochamy zwierzęta. I zdecydowaliśmy się kupić prywatny dom. Po przeprowadzce do prywatnego domu pomyśleliśmy o kupieniu psa, przejrzeniu wszystkich ras, przypadkowo natknęliśmy się na rasę mastifa tybetańskiego i po prostu się w niej zakochaliśmy. Przejrzeliśmy wszystkie żłobki w Rosji i kilka szkółek w Europie, nadal zdecydowaliśmy, że chcemy wziąć tybetański mastif z chińskiego typu, aw sierpniu kupiliśmy dziewczynę Feng Huang z hodowli Long Cheng.

Postać to cudowne, bardzo sprytne psy, dobrze się strzeż, doskonale dogaduj się z innymi zwierzętami, moje dzieci jeżdżą na koniach, bez agresji, powściągliwe, wyraźnie wiedzą czego chcą, uparci, bezmyślni ludzie - w tym sensie, że zrób coś. Treść nie napotkała jeszcze problemów.

Czytaj Więcej O Psach

Charakter chiński grzywacz puszysty pies

Szczepienia Chiński grzywacz puchaty jest rasą miniaturowych psów.Chiny są uważane za miejsce narodzin pochodzenia, ale według różnych źródeł istnieje opinia, że ​​przedstawiciele tej rasy mogą pochodzić z Meksyku.

Jak leczyć biegunkę u szczenięcia?

Szczepienia Każdy właściciel martwi się, jeśli zwierzę zacznie cierpieć na biegunkę. Biegunka u szczenięcia może być związana z różnymi patologiami układu trawiennego.PrzyczynyCzynniki, które wywołują zaburzenia żołądkowe u psa to: