Rasy

Mastif tybetański

Każdy, kto pierwszy raz spotyka przedstawicieli tej rasy, odczuwa podwójne uczucie - przerażenie i podziw. I rzeczywiście natura nie oszukała psów z Tybetu - ani przez wygląd, ani przez inteligencję, ani przez cechy robocze. Niektóre giganty innych ras, pomimo ich niesamowitego wyglądu, okazują się bardzo spokojne i przychylne. Jak się ma sprawy z Tybetańczykami?

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie są rzadkimi, drogimi rasami, które dzięki izolacji Chin były w stanie zachować niemal nieskazitelny wygląd. Niezniszczalne góry Himalajów stanowiły doskonałą obronę dla południowej strony Tybetu, a na północy w tym charakterze pojawiła się martwa pustynia. Pomogło to psom zachować oryginalny, imponujący wygląd. Następnie psy były używane do ochrony mnichów, pasterzy i plemion koczowniczych.

W tak ciężkich warunkach przetrwały tylko silne, sprężyste zwierzęta o grubej sierści, a psy miały takie cechy. Niemniej jednak, te psy są złymi gigantami, bardziej dziedzictwem legend niż jest prawdą. Według niektórych mitów tacy giganci o ostrym temperamencie byli trzymani przez Czyngis-chana i Buddę. Wielu badaczy uważa, że ​​Tybetańczycy są przodkami wszystkich ras molosów - rottweilerów, buldogów, św. Bernardów i innych.

Opis rasy Mastif tybetański

Mastif tybetański jest potężnym olbrzymem o silnej, harmonijnej sylwetce i dobrze rozwiniętych mięśniach. Pies ma luksusowe grube włosy z obfitym podszerstkiem, który tworzy prawdziwą grzywę w szyi. To sprawia, że ​​pies wygląda niesamowicie jak lew.

Jeśli chodzi o wykorzystanie psów tej rasy, dziś odgrywają rolę towarzysza, stróża, ochroniarza. Ale pies może w pełni spełniać swoje funkcje, gdy dojrzewa, u samców zdarza się to 24-36 miesięcy, a u samic tylko 4 lata. Przedstawiciele rasy są doskonale wyrażeni seksualnie - mężczyźni przekraczają wielkość i pojemność organizmu.

Psy mają mocną budowę, z pewną wilgocią i grubiaństwem. Skóra jest cienka, elastyczna, ściśle przylega do ciała i lekko luźna wokół głowy i szyi. Minimalna wysokość samców mastifa tybetańskiego wynosi 66 cm, suki - 61 cm, a średnia waga - 60 kg.

Norma przewiduje pojawienie się Tybetańczyków:

  • Samce mają dłuższe i gęstsze włosy, twarde i błyszczące - są w stanie chronić zwierzę przed każdą niepogody. Płaszcz, oprócz obroży, również tworzy końce i zawieszenie w obszarze ogona na kończynach. Włosy powinny być proste, falowane włosy uważane są za wady.
  • Głowa jest duża, mocna, z szerokim czołem, na którym w przypadku lęku powstają zmarszczki. U dorosłych psów zmarszczki pojawiają się na głowie i nad oczami. U psów guz gruczołowy jest dobrze widoczny i przejście od kości czołowej do kufy, ale bez ostrych konturów.
  • Kufa skrócona, w kształcie kwadratu, z dużym, szerokim nosem i grubymi, lekko obwisłymi ustami. Szczęki są mocne, z kompletem dużych zębów, nożycami lub mniej bezpośrednim ugryzieniem.
  • Uszy mają średni, trójkątny kształt, końce są zaokrąglone. Trzymaj się chrząstki, a gdy pies jest podekscytowany, podnoszą się trochę.
  • Oczy są małe, skośne, z tęczówką orzechową lub orzechową (w zależności od koloru).
  • Szyja ma wypukłe kark i wyraźne podgardle, rozwiniętą muskulaturę. Biodra kołnierz, jest również dobrze wyrażone.
  • Tył jest prosty, z doskonałą masą mięśniową, przechodzi w szeroki, lekko wypukły grzbiet. Zad jest nieco skośny, ma rozwiniętą muskulaturę.
  • Ogon jest średni, wysoko osadzony, cofa się lub przylega do zadu.
  • Skrzynia ma różną głębokość, żebra są wypukłe i lekko spłaszczone po bokach. Żołądek jest podciągnięty, ale niewiele.
  • Kończyny o dużych zwartych nogach, ustawione równolegle, proste, mocne kości, wszystkie części muskularne. Te tylne są nieco szersze niż przednie.

Te gigantyczne psy poruszają się pewnie, swobodnie, łatwo i naturalnie. Mają jednak szerokie kroki, ponieważ wydaje się, że psy są niespieszne.

Kolory

Istnieją tybetańskie mastify o następujących kolorach:

  • antracytowy czarny;
  • czarny podpalany;
  • szary i opalony;
  • monochromatyczny szary;
  • kawa;
  • złoty (od jasnożółtego do czerwonego);
  • sable.

Standard mówi, że kolor powłoki powinien być tak czysty, jak to tylko możliwe. Carrion może być inny - od jasnych odcieni do intensywnych kasztanów. Dopuszcza się obecność białej plamki na klatce piersiowej, kończynach i grzbiecie ogona.

Tybetański charakter

Jeśli nie ma bodźców zewnętrznych, mastif tybetański jest urokiem, miękkością, dyskrecją i wyciszeniem. Ale to tak długo, jak nic nie zagraża domowi i rodzinie. Jakość strażników psów z tybetańskich gór jest dobrze rozwinięta - pomimo orientacji na ludzi, zawsze są gotowi chronić powierzone im terytorium. Jeśli ludzie przychodzą z właścicielem lub właściciel sam otwiera drzwi, to pies zachowuje się z powściągliwością, ale nie odrywa wzroku od nowo przybyłych, oceniając sytuację.

Psy tej rasy są samowystarczalne, więc przez pewien czas mogą być same. Lubią uwagę, ale w dozowanej ilości i tylko wtedy, gdy chcą poczuć uczucie. Tybetańczycy rozwinęli inteligencję i pomysłowość, ale są skłonni wykazywać upór, broniąc własnego punktu widzenia. Ale w tym przypadku nie wykraczają one poza ramy dobrych relacji z ich panem.

Mastify tybetańskie odpowiednio odnoszą się do innych psów, ale mogą nawet reagować na agresję ze strony dużych osób. Nie zwracają uwagi na małe szczekające psy. Przez stulecia prowadzili służbę wartowniczą i opracowali specjalny harmonogram - śpią w ciągu dnia i idą do pracy w nocy. Najczęściej zwierzę osiedla się w najwyższym punkcie stoczni i prowadzi stamtąd monitoring. Jeśli jednak są zawarte w innych warunkach, dobrze się dostosowują.

W rodzinie mastiff jest uniwersalnym faworytem, ​​przyjacielskim, posłusznym i bardzo uroczym. Cieszy się, że może uczestniczyć we wspólnych sprawach i może śledzić właściciela na piętach. Pies złapie nastrój osoby i podejmie odpowiednie działania. Tybetańczycy są świetni dla dzieci i stanowczo trzymają wszystkie figle. W takim przypadku zagrożenie nie wisi nad dzieckiem, ale nad zwierzęciem domowym. Dla starszych dzieci mastiff jest świetnym towarzyszem do gier, a dziecko może nawet chodzić olbrzymem - pies nie oderwie się od smyczy i spróbuje dostosować się do małych kroków. Nic dziwnego, że kiedyś używano ich jako niańki.

Jednak przedstawiciele rodowodów mają bardzo wyraźne instynkty ochronne i nie zawsze są w stanie rozpoznać, gdzie odbywa się burzliwa gra i gdzie istnieje realne zagrożenie. Dlatego, gdy zewnętrzne dzieci biorą udział w ogólnej zabawie, należy być bardzo uważnym. Mastif tybetański może być trzymany z innymi zwierzętami. Nie jest łowcą i całkiem przyjacielski, nawet w stosunku do kotów.

Cechy szkolenia i edukacji

Mastify tybetańskie są doskonale ukierunkowane na osobę, jednak potrzebują treningu, wczesnej socjalizacji i opanowania dyscypliny. Przyszły właściciel, który postanowił założyć takiego psa, powinien być gotowy poświęcić dużo czasu na szkolenie i edukację. Jeśli nie zostanie to zrobione, zwierzak przejmie wiodącą rolę i stanie się niekontrolowany. Ponadto, dzięki właściwemu podejściu, pies pozbywa się nadmiernego podejrzenia obcych.

Tybetańczycy są potężnymi strażnikami, a ci, którzy wkroczą na ich terytorium, nie będą mieli problemów. To musi wziąć pod uwagę właściciele, którzy wybierają szczeniaka tej rasy. Ważne jest, aby nauczyć swojego zwierzaka bezdyskusyjnego posłuszeństwa w wieku szczeniąt, a później pomoże kontrolować działania włochatego olbrzyma.

Aby uzyskać owocną naukę, ważne jest, aby wybrać właściwą taktykę - być cierpliwym, ale stanowczym, by wykazać determinację, ale nie zapomnieć o dobroci i pochwałach. Dobrze wychowany pies nie spowoduje niedogodności, zrozumie zespół na raz, a wspólne mieszkanie będzie całkiem wygodne.

Jak dbać o mastif tybetański

Idealnym miejscem do trzymania tybetańskiego mastifa jest prywatny dom z obszernym obszarem przyległym. Wystarczy, aby pies wyposażył przestronną klatkę na świeżym powietrzu i kabinę, nadaje się również do trzymania w domu, ale z dostępem do dziedzińca. Oczywiście ogrodzenie powinno być takie, aby pies go nie łamał i nie przeskakiwał nad nim.

Ze względu na gęstość i gęstość sierści Tybetańczycy bardzo dobrze nie tolerują gorących, wilgotnych warunków klimatycznych. Łatwiej im tolerować ciepło w suchym klimacie. Psy tej rasy wymagają codziennego wysiłku fizycznego, ponieważ pies ten musi chodzić przez 40-50 minut rano i wieczorem lub dać mu możliwość brania udziału w podwórku w tym samym czasie.

Tybetańczycy lubią się bawić z innymi psami, oczywiście, towarzysz nie powinien różnić się znacząco pod względem wielkości. Szczenięta szybko przybierają na wadze i rosną, jednak o rozwoju fizycznym można mówić tylko po 2 latach. Właściciel musi wziąć pod uwagę, że jego pupil, pomimo imponujących rozmiarów, pozostaje szczeniakiem przez jakiś czas.

Aby uniknąć problemów z tkankami stawowymi, które występują u wszystkich członków ras olbrzymich, długie wycieczki piesze są niepożądane przez okres do roku, należy również ograniczyć czas na bezpłatny pobyt na podwórku. Musisz regularnie komunikować się i ćwiczyć z psem. Pies, który nie otrzymuje emocjonalnej i fizycznej ulgi, będzie smutny, ale nie cicho i cicho, ale szeleści i niszczy wszystko dookoła.

Tybetańczycy nie podlegają częstym liniom, proces ten odbywa się raz w roku. Ale w niektórych strefach klimatycznych linienie może w ogóle nie występować. Wełna wymaga regularnej pielęgnacji, aby nie zaglądała w maty, a pies wygląda schludnie, jest rozczesany co 2-3 dni. Przedstawiciele rasy nie mają specyficznego zapachu, więc często nie kąpią się, głównie w razie potrzeby.

Ponadto zęby i pazury zwierzęcia wymagają opieki. Zaleca się mycie zębów co dwa lub trzy dni. Pazury są obcięte 2-3 razy w miesiącu lub gdy rosną. Biorąc pod uwagę rozmiar Tybetańczyków, nauczenie swojego zwierzaka o higienicznych procedurach powinno pochodzić od szczenięcia.

Karmienie mastifa tybetańskiego

Prawidłowe odżywianie przedstawicieli ras olbrzymich jest szczególnie ważne. Tybetańczycy mają obfity apetyt i konsumują duże ilości żywności, szczególnie podczas dorastania. Dieta powinna być zrównoważona i kompletna.

Dorosłe psy jedzą znacznie mniej, a ich dzienna racja jest mniejsza niż u labradorów lub bokserów. Nie mają skłonności do przejadania się i wiedzą, kiedy przestać. Ważne jest, aby zapewnić zwierzęciu czystą wodę pitną w wymaganej ilości. Właściciele powinni przestrzegać kilku zasad:

  • nie można przekarmić zwierzęcia;
  • podczas karmienia suchymi racjami pokarmowymi, pasza nie powinna być moczona mlekiem lub wodą;
  • nie powinieneś radykalnie zmieniać marki żywności bez poważnego powodu, ponieważ może to negatywnie wpłynąć na rozwój zwierzęcia;
  • ważne jest, aby zakupić żywność odpowiednią dla zwierzęcia w wieku i wielkości;
  • ciepłe i zimne pokarmy nie powinny być podawane psu;
  • przy naturalnym karmieniu nie należy podawać zwierzęcia wędzonego i ryb rzecznych.

Podczas karmienia naturalnymi produktami racje zwierząt domowych powinny obejmować składniki mięsne - mięso, ryby morskie i podroby. Ponadto ważne jest, aby uwzględnić zboża - ryż, grykę. Dwa razy w tygodniu podawać jajka na twardo. Kashi polecił posmakować oleju roślinnego. Warzywa są zarówno surowe, jak i ugotowane, a dla wielu psów owoce są doskonałym przysmakiem.

Zdjęcia z mastifa tybetańskiego

Film o mastifach tybetańskich

Zakup i cena tybetańskich szczeniąt

Fakt, że rasa ta jest najdroższa na świecie, wielu ludzi wie. Ile kosztuje tybetański szczeniak? Zgodnie z reklamą lub z rękami, można kupić dziecko tej unikalnej rasy w Rosji za 50 000-60000 rubli. Niższa cena powinna być ostrzeżeniem, albo to dzieci odbiegają od normy lub nie mają dokumentów. W tym przypadku nikt nie ponosi odpowiedzialności za swoje zdrowie - fizyczne i psychiczne.

Koszt szczeniąt z przedszkola jest znacznie wyższy i może osiągnąć 300 000 rubli. W krajach europejskich rasa jest tak ceniona, że ​​szczeniak może kosztować nawet 600 000-700 000 rubli. Prawdopodobnie nie ma innej rasy, w której cena byłaby różna w różnych granicach.

Mastif tybetański to pies, który wymaga silnej ręki, dobrej opieki i właściwych warunków przetrzymywania. Ponadto, rozpoczynając takie zwierzę, właściciel podejmuje szereg obowiązków, a ich niestawienie się może stać się tragedią. Tybetańczyk nie jest zabawką i należy to wziąć pod uwagę przy wyborze psa. Jeśli spełnisz wszystkie warunki, rodzina uzyska doskonałą straż, opiekuna i lojalnego przyjaciela.

Postać Mastifa tybetańskiego

Pomimo imponującego wyglądu, groźnego uśmiechu, niesamowitego szczekania, mastif tybetański jest w stanie ocenić sytuację i nie da się na próżno wykazać agresji i traktuje właściciela i jego rodzinę z całą miłością.

Postawa wobec właściciela i innych członków rodziny

Natura mastifa tybetańskiego jest złożona, u psa istnieje również czułość, miłość i upór, pewność siebie, chęć ochrony i wiele innych cech.

Całkowicie niezależne zwierzęta wciąż muszą komunikować się ze swoim właścicielem, kochają uczucie. Przedstawiciele rasy mają możliwość odczuwania nastroju właściciela.

Mastify tybetańskie, które rozumieją przyrodę, dobrze traktują dzieci, cierpliwie znosili swoje sztuczki z ostrożnością, zdając sobie sprawę, że dzieci są bezbronnymi i słabymi istotami, które należy traktować pobłażliwie. Jednak nie jest konieczne pozostawianie mastifa tybetańskiego z dziećmi, zwłaszcza jeśli nie ma wśród nich własnych (na przykład sąsiadów). Dzieci często bawią się głośno, biegają, walczą, czasami płaczą z powodu drobiazgów, na które pies może natychmiast zareagować i interweniować, aby chronić dzieci właściciela, myśląc, że dziecko jest zagrożone lub skrzywdzone. Jeśli dzieci są zbyt nachalne, prowokują zwierzę, dokuczają, wtedy dzieci są narażone na ryzyko ukąszenia. Dlatego należy pamiętać, że nawet jeśli pies jest czuły z dziećmi, nadal nie nadaje się do roli niani. Należy wyjaśnić dzieciom, że pies powinien być traktowany z szacunkiem, aby zachować odległość, bez ingerencji, ponownie w przestrzeń zwierzaka. Zwierzę może interweniować, jeśli widzi, że małżonkowie walczą, odbywają się głośne dyskusje między dorosłymi.

W młodym wieku zwierzęta są aktywne, uwielbiają biegać i chętnie bawią się z właścicielem, ale z wiekiem stają się mniej mobilne, poważniejsze i jaśniejsze, co pokazuje cechy strażnika. Siedzący, pozbawiony aktywnych spacerów i wysiłku fizycznego, nadmierna uwaga gospodarza, mastify tybetańskie dostosowują się do tego sposobu życia i mogą spędzać czas leżąc u stóp właściciela.

Stosunek do nieznajomych

Początkowo rasa była hodowana jako strażnik. Mastif tybetański zachował swoje właściwości ochronne po dziś dzień i jest uważany za jednego z najbardziej godnych zaufania psów stróżujących.

Cechy tybetańskiego mastifa to równowaga i powściągliwość. Z powodu tych cech pies traktuje obcych z nieufnością, jeśli właściciel komunikuje się normalnie z nieznajomymi, przyjaciółmi, nie wykazuje agresji, chociaż nie odrywa od nich wzroku, dopóki nie opuści swojego terytorium.

Jeśli właściciel jest w niebezpieczeństwie, charakter Mastifa Tybetańskiego, odważny charakter, będzie nieustraszony do jego obrony, po ocenie sytuacji przed nim. Przedstawiciele rasy są wystarczająco inteligentni, a przy odpowiednim wychowaniu potrafią odróżnić złych i dobrych ludzi. Chroniąc swoich bliskich, zwierzę jest w stanie samodzielnie podejmować decyzje i oceniać stopień zagrożenia. Z powodu tej cechy charakteru mastif tybetański nie będzie wykazywał agresji, jeśli nie ma ku temu powodu i nie spowoduje fałszywego alarmu. Mieszkając na ulicy, na przykład na dziedzińcu wiejskiego domu, będzie odpowiedzialnie chronić swoje terytorium przez całą noc, ostrzegając właściciela o zbliżaniu się obcych przez głośne szczekanie, które czasami może drażnić sąsiadów.

Sprowokowany tybetański mastiff zamienia się w potężną bestię z rozczochranym futrem, przerażającym uśmiechem, wściekłymi oczami, nie cofając się przed niczym, co chroni siebie, swoje terytorium i rodzinę. Dlatego też, podejmując decyzję o zakupie psa danej rasy, należy mieć świadomość, że niewłaściwie wykształcony zwierzak może wykonać poważną pracę w przyszłości, na co wówczas właściciel będzie musiał odpowiedzieć.

Pies ma tendencję do ochrony bardziej niż do zadowolenia, co warto rozważyć, jeśli zwierzę żyje w mieszkaniu lub domu, a nie na ulicy. Dlatego musisz chodzić na smyczy, w pysku, ważne jest, aby móc uspokoić psa i kontrolować go tak, aby przejawy agresji nie prowadziły do ​​tragedii. Nawet jeśli pies jest wyszkolony, nie można całkowicie ufać jego powściągliwemu zachowaniu podczas chodzenia po ulicy wśród innych ludzi i psów, ponieważ niemożliwe jest przewidzenie sytuacji, które mogą sprowokować psa.

Postawa wobec innych zwierząt

Traktuje inne zwierzęta w sposób tolerancyjny, jeśli zwierzęta wzrastają razem, ale może być agresywny wobec obcych, na przykład kotów. Są w stanie dogadać się z innymi psami, ale nierzadko osobniki tej samej płci wykazują agresję wobec siebie w walce o dominację. Dlatego jeśli planujesz mieć dwa psy, aby żyły w harmonii ze sobą, lepiej wybrać osoby przeciwnej płci.

Posłuszeństwo

Generalnie mastif tybetański jest posłuszny i wykona bezwarunkowo polecenie dla właściciela, ale wymaga to dużo czasu i cierpliwości, a co najważniejsze kolejności, twardości treningu. Ważne jest prowadzenie treningu w formie gier bez niczego. W przeciwnym razie niezależny mastif tybetański będzie uparty. Trening powinien rozpocząć się tak wcześnie, jak to możliwe, ponieważ z wiekiem psy będą starały się okazywać przywództwo, a właściciel musi zdobyć szacunek i zaufanie psa, aby móc powstrzymać takie próby. Surowe i niegrzeczne traktowanie nigdy nie spowoduje, że pies będzie szanował i ufał. Zwierzę ma silną samoocenę, nie czuje się jak zwierzę i postrzega ludzi jako równych sobie.

Ważna jest wczesna socjalizacja zwierzaka, która nie powinna kończyć się przez całe życie (szczególnie w pierwszych dwóch latach życia), co pomoże wykształcić posłusznego, odpowiedniego psa, który nie przejawia bezmyślnej agresji wobec ludzi, którzy wkroczyli na terytorium zwierzęcia i właściciela.

Zwierzę charakteryzuje się destrukcyjnym zachowaniem z nudów, niepokoju i lęku. W podobnym nastroju pies może nadgryzać rzeczy, kopać dziury.

Charakterystyka rasy Mastif tybetański

Mastif tybetański, o znacznym wzroście i wadze, słusznie należy do honorowego tytułu hojnego i niezawodnego strażnika swojej rodziny i domu.

Obecnie ta rasa psów świadczy o szczególnym statusie właściciela, ponieważ nie każdy może sobie pozwolić na taki luksus.

Zastanów się nad cechami wyboru szczeniąt mastifa tybetańskiego, opisem głównych przepisów standardu tej rasy psów, a także cech charakteru tych pięknych gigantów.

Wady trzymania psa:

  • szczenięta rasowe mastifa tybetańskiego są drogie;
  • zwierzaka o dużej wadze i wysokości jest raczej trudne do utrzymania w małym mieszkaniu (najlepszym rozwiązaniem jest woliera na dziedzińcu dużego prywatnego domu);
  • aby zachować doskonałą formę fizyczną, potrzebują przestrzeni i systematycznych ćwiczeń na świeżym powietrzu;
  • Duże psy szybko rosną, więc więcej energii przeznacza się na rozwój i wzrost szczeniaka, a mniej energii spędza się na długoterminowych aktywnych grach.

Funkcje wybranego dziecka

Szczeniąt tybetańskich mastifów nie można znaleźć na straganach z ptasiego targu. To raczej rzadka rasa psów.

W tej kwestii powinieneś skontaktować się z wysoko wykwalifikowanymi hodowcami lub w przedszkolu.

Mastif tybetański w wieku dorosłym osiąga duże rozmiary (wysokość od 60 cm, waga do 80 kg), dlatego te potężne zwierzęta domowe są wykorzystywane głównie w celu ochrony ogromnych terytoriów.

Ta rasa psa należy do jednej z największych na świecie, dlatego w 2013 r. Zarejestrowano największy mastif tybetański o wysokości 90 cm (co jest dużo wyższe niż standardy ustanowione przez standard).

Według zarejestrowanych danych waga największego mastifa wynosiła 113 kg.

Dziś hodowcy starają się łatwiej utrzymać wagę z powodu dużego obciążenia stawów zwierząt domowych. Waga aktualnych psów rasowych nie przekracza 90 kg.

Ważne jest, aby stan psychiczny zwierzęcia był normalny. Smoczo-krwiste szczenięta mastifa tybetańskiego mogą stać się zbyt agresywne i autokratyczne.

W przedszkolu należy zwrócić uwagę na warunki, w jakich żyją szczenięta mastifa. Pomieszczenie nie powinno zawierać obcych zapachów, wilgoci i brudu.

Po zapoznaniu się z rodowodem zwierzęcia, przyszły właściciel nauczy się nie tylko, jak wyhodować szczenię, ale także prawdopodobne choroby dziedziczne.

Szanowany hodowca nie powinien odmawiać zapoznania się z całą dokumentacją potwierdzającą najwyższą jakość sprzedawanego miotu.

Decydując o płci przyszłego zwierzaka, musisz wiedzieć, że:

  • samce szczeniąt mastifów tybetańskich są bardziej impulsywne i poza kontrolą;
  • Początkujący są zachęcani do nabycia dziewcząt, które mają bardziej miękki i łagodny charakter.
do treści ↑

Opis rasy

Głowa jest duża, ważka, z potężnym obszarem czaszki. Koniec kufy jest kwadratowy.

Oczy umiarkowanych rozmiarów, przeważnie brązowe (zaleta ciemnych).

Uszy są proporcjonalne, trójkątne, zwisają lekko do przodu, lekko uniesione w stanie aktywnym.

Szyja jest masywna, szczupła, łukowata, u mężczyzn pokryta grubszymi włosami (jak grzywa).

Solidny futerał. Linia grzbietu jest płaska. Głębokość klatki piersiowej sięga łokci. Ogon ustawiony stosunkowo wysoko, porzucony za plecami. Z dobrym zawieszeniem.

Kończyny przednie są płaskie i mocne, lekko nachylone, mocne ramiona, dobrze ustawione. Kończyny tylne również płaskie, mocne, śródstopie niskie.

Sierść jest gruba, krótka, twarda, ma podwójny podszerstek, który w ciepłym sezonie jest trochę cienki.

Na szyi powinna być grzywa (u mężczyzn grubsza). Z powodu tej cechy nazywa się je "lwami tybetańskimi".

Dopuszczalne kolory: intensywny czarny, szary, niebieski, czerwony (od płowego do czerwonego). W klatce piersiowej i łapach mogą znajdować się znaczenia i białe małe obszary.

Oparzenia nad oczami, na końcach ogona i łap są częste.

Postać psa

Mastify tybetańskie to rasy psów o imponującym wzroście, ale absolutnie proporcjonalne. Takie zwierzęta są wrażliwymi i uważnymi strażnikami o charakterze bezkonfliktowym.

Są to zwierzęta, które idolują swoich mistrzów i traktują je ze zrozumieniem, są odważnymi i uległymi obrońcami.

Wyróżniające cechy rasy to nie tylko reprezentatywny wzrost zwierząt domowych, ale także ich wybitne właściwości ochronne.

Charakterystyka będzie niekompletna, jeśli nie wspominając o woli tych gigantów. Pomimo ich poświęcenia mogą nie spełniać niektórych poleceń właściciela (jeśli uważają to za niewłaściwe lub niewłaściwe).

Są to niezależne, inteligentne i uparte psy. Żądają odpowiedniego szacunku dla siebie.

Muszą systematycznie komunikować się z właścicielem. W przeciwnym razie staną się złe i niekontrolowane.

Rasa mastifa psa ze spadkiem może odnosić się do dzieci, zwłaszcza jeśli dorastają z nimi od bardzo wczesnego wieku.

Jednak nie zaleca się rozpoczynania tej rasy psów z dziećmi w wieku przedszkolnym.

W trakcie gry dzieci mogą wydawać przenikliwe okrzyki, które zwierzę będzie rozumiało jako sygnał, który budzi się do ochrony właścicieli i może zaszkodzić innym dzieciom, chroniąc "własne".

Mają najbardziej rozwinięte poczucie terytorialności, które nie pozwoli, aby osoby, które zdecydowały się pójść odwiedzić właściciela zwierząt domowych, odpoczywały.

Ważnym miejscem w edukacji psów rasy Mastif tybetański jest socjalizacja. Właściciel musi prowadzić zwierzaka na różnych spacerach, umożliwiając zapoznanie się z innymi psami.

Mają dobrze rozwiniętą intuicję, więc nie powinieneś się dziwić, jeśli pies na pierwszym spotkaniu wykazuje niechęć wobec przechodnia. Wybierając miejsca na spacery, konieczne jest wybranie różnych tras.

W przeciwnym razie pies tej rasy postrzega znajome miejsca jako własne terytorium.

Wybierając mastif tybetański jako zwierzaka, należy wziąć pod uwagę następujące cechy:

  • relacja z właścicielem opiera się na wzajemnym szacunku, a nie na pełnym przedłożeniu;
  • podczas spaceru zazwyczaj wybierają własną trasę;
  • "Tybetańskie lwy" bardziej przypominają koty w swoim zachowaniu.
do treści ↑

Galeria zdjęć

Oferujemy niewielką kolekcję zdjęć z tej rasy.

Mastif tybetański

Mastif tybetański jest dziś rzadką rasą psów należących do grupy sznaucerów i pinczerów, molosów, szwajcarskich bydła i psów górskich z sekcji molossa i podsekcji psów górskich. Jedna z najstarszych ras pracujących, była używana jako strażnik tybetańskich klasztorów i asystent koczowników w górach Himalajów.

Treść artykułu:

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie były po raz pierwszy wspomniane w czasach starożytnych, ale rasa ta nadal jest otoczona przez różne legendy i mity. Marco Polo i Arystoteles, a także wielu innych autorów, pochwalili naturalną siłę, inteligencję i moc tybetańskich mastifów. Nawet szczekanie takich psów jest uważane za wyjątkową i bardzo cenną cechę rasy. Wielu wybitnych ekspertów od psów, w tym Martin, Yaatt, Menen, Beckmann i Sieber, a także Strebel i Bilandt, było po prostu zafascynowanych pochodzeniem tybetańskich mastifów i ich miejscem w kulturowym dziedzictwie Tybetu, więc aktywnie angażowali się w badania tej rasy.

To jest interesujące! Istniejąca opinia, zgodnie z którą mastify tybetańskie są przodkami wszystkich ras grupy molosów, nie otrzymała w tej chwili naukowych uzasadnień i dlatego jest najprawdopodobniej błędna.

Pierwszym znanym mastifem tybetańskim, który dotarł do wybrzeża Europy Zachodniej, jest pies, który został wysłany w prezencie do królowej Wiktorii przez lorda Hardinga. W latach osiemdziesiątych XIX wieku para psów tej rasy została przywieziona do Anglii przez Edwarda VII, aw 1898 roku berlińskie zoo zostało uzupełnione oficjalnie zarejestrowanym potomstwem tybetańskiego mastifa.

Opis mastifa tybetańskiego

Psy tej rasy mają grubą i równą sierść, dzięki czemu takie zwierzęta są idealne do całorocznego przebywania na świeżym powietrzu. Waga dorosłego osobnika tej rasy może wahać się w granicach 60-80 kg przy wzroście w kłębie w zakresie 60-77 cm.

Standardy rasy

Standardy rasy mastifa tybetańskiego prezentowane są nie tylko przez ogólny wygląd i podstawowe proporcje, ale także przez temperament i ruchy, płaszcz i jego kolor, wzrost i wagę.

Zwierzę z rodowodem ma:

  • szeroka, ciężka i mocna głowa z kilkoma fałdami, przechodząca od obszaru oczu do kącików ust;
  • duża, nieco zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona i głęboka czaszka z kwadratowym końcem kufy;
  • dobrze rozwinięte usta, całkowicie zakrywające żuchwę psa;
  • silne szczęki, które mają doskonały i prawidłowy zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości, brązowe, dość szeroko rozstawione, owalne, bardzo wyraziste oczy o mocno przyciśniętych powiekach;
  • średniej wielkości, trójkątne i wiszące, opadające nieco do przodu i wznoszące się w stanie podniecenia z uszami pokrytymi krótkimi, ale miękkimi włosami;
  • silny i muskularny, łukowaty, z małą szyjką, pokryty grubymi włosami w kształcie grzywy;
  • silne ciało z prostym i muskularnym grzbietowym obszarem, a także szeroki i dostatecznie płaski zad.
  • stosunkowo głęboki, umiarkowanie szeroki obszar klatki piersiowej;
  • średnio długi, wysoko osadzony i swobodnie rzucony w rejon grzbietowy, puszysty ogon;
  • prosty, z dobrze rozwiniętymi kątami stawu, pokryty mocną wełną z przednimi kończynami o prostych przedramionach, lekko spadzistych i mocnych śródręczach;
  • mocny i muskularny, z dobrze rozwiniętymi kątami stawów i silnymi biodrami i kończynami tylnymi, z dobrze wygiętymi stawami kolanowymi, niskimi stawami i mocnymi stawami skokowymi;
  • dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte nogi o charakterystycznych łukowatych palcach.

Mastif tybetański charakteryzuje się silnymi, lekkimi i elastycznymi ruchami, które mają bardzo dobry ruch i zasięg. Pies tej rasy ma zdolność łatwego i dość szybkiego pokonywania znacznych odległości, przy zachowaniu prawie całej ilości energii witalnej.

Jakościowe właściwości wełny są ważniejsze niż jej ilościowe wskaźniki. Sierść jest twarda i gruba, z niezbyt długim płaszczem wierzchnim, gęstym i dostatecznie falującym podkładem, który rozrzedza się w ciepłym sezonie. W szyi i ramionach z grubą warstwą wełny tworzy "grzywę". Płaszcz może być reprezentowany przez kilka rodzajów kolorów:

  • nasycona czerń z i bez garbowania;
  • niebieski z obecnością opalenizny i bez;
  • złoto, od bogatych jasnożółtych odcieni do głębokiej czerwieni.

To jest interesujące! Często są przedstawiciele rasy o brązowych znaczeniach nad oczami, na kończynach dolnych i na czubku ogona.

Wszystkie rodzaje kolorów powinny mieć maksymalną czystość, a opalenizny mają bogaty kasztanowy odcień lub jaśniejsze odcienie. Standardy pozwoliły na obecność białych plam w klatce piersiowej i minimalnych białych plam na nogach.

Postać psa

Ze względu na charakter i temperament mastify tybetańskie są dość spokojnymi i powściągliwymi psami, łączącymi nie tylko nienaganne cechy ochronne, ale także zdolność do życia w rodzinach z dziećmi. W stosunku do innych psów, mastify wykazują względną życzliwość, ale mogą dość odpowiednio reagować na agresję. Jedną z głównych, ważnych cech charakterystycznych tej rasy jest niezależność w stosunku do jej właściciela. Hodowane w celu ochrony psów wolą nocne przebudzenie, więc w ciągu dnia godziny mogą spać.

Ważne! Jest to misja strażnika, która wyjaśnia jego bliskość i podejrzenia wobec obcych, więc eksperci nie zalecają rozpoczęcia mastifa bez doświadczenia z podobną rasą.

Mastify tybetańskie przypominają Doga pod względem inteligencji, dlatego są bardzo inteligentne, ale często potrafią być uparte. Takie cechy będą wymagały od właściciela zdolności do wykonywania niewątpliwych cech przywódczych, a także bardzo dobrego zrozumienia psychologii psa.

Całkowity brak ścisłej dyscypliny lub konsekwentny proces szkolenia może spowodować nieprzewidywalne zachowanie psa, dlatego niezwykle ważne jest zwrócenie odpowiedniej uwagi na uspołecznienie mastifa.

Długość życia

Średnia długość życia psów rasy mastif tybetański wynosi około dwanaście lat i jest doskonałym wskaźnikiem, ponieważ zwierzę należy do kategorii dużych, doświadczając poważnego stresu w życiu codziennym.

Treść mastifa tybetańskiego

Aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczne, zawartość mastifa tybetańskiego musi ściśle przestrzegać ścisłego przestrzegania kilku zasad, w tym równowagi żywienia, optymalnego wykonywania wysiłku fizycznego, właściwej i codziennej pielęgnacji sierści, stałości komunikacji i odpowiedniego szkolenia. Psy tej rasy można przechowywać nie tylko w domu lub mieszkaniu, ale także w klatkach na świeżym powietrzu.

Opieka i higiena

Zwiększona uwaga i właściwa pielęgnacja wymaga grubego wełnianego mastifa, który jest prawdziwą ozdobą tej rasy. Twoje zwierzę powinno również mieć higienę oczu, uszu, zębów i pazurów:

  • wylinka psa będzie wymagać czesania specjalnymi pędzlami trzy razy dziennie;
  • konieczne jest kąpanie swojego zwierzaka kilka razy w roku;
  • w razie potrzeby maty lub splątane futra są starannie przycięte;
  • profilaktyczne czyszczenie zębów przeprowadzane jest kilka razy w tygodniu, a po zmianie zębów konieczne jest monitorowanie powstawania prawidłowego zgryzu i ogólnego stanu dziąseł;
  • pazury są przycinane kilka razy w miesiącu za pomocą specjalnych klapek;
  • po przejściu psa należy sprawdzić łapy i umyć je czystą wodą, a następnie wytrzeć je miękką ściereczką;
  • uszy są wycierane za pomocą wilgotnych podpasek higienicznych w celu usunięcia nadmiaru siarki lub nagromadzenia kurzu;
  • oczy są okresowo myte infuzją farmaceutycznego rumianku.

To jest interesujące! Aby nie powodować naruszeń standardów rasy i promować jej dalszy rozwój, zaleca się zastosowanie do żłobków lub klubów specjalizujących się w rasie, aby wybrać przyzwoitą parę.

Ważne jest, aby pamiętać, że mastif tybetański dojrzewa późno, więc można używać psów starszych niż trzy lub cztery lata w kryciu.

Mastif tybetański dieta

Zgodność z właściwą dietą żywieniową i dietą - jednym z głównych warunków mastifa tybetańskiego. Możesz karmić swojego zwierzaka naturalnym pokarmem lub w pełni przygotowanym suchym i mokrym pokarmem. Wymieszaj te rodzaje jedzenia jest absolutnie niemożliwe.

Najlepszym rozwiązaniem, zdaniem ekspertów, jest karmienie psa naturalnymi, naturalnymi produktami. Szczeniak w wieku 1-2 miesięcy powinien otrzymywać sześciokrotne karmienie, w którym całkowita dzienna objętość paszy jest równomiernie rozłożona. Główne produkty prezentowane są:

  • chude mięso, takie jak wołowina lub indyk;
  • podroby przetwarzane termicznie;
  • sfermentowane produkty mleczne, takie jak kefir, mieszanina acidofilna lub ser twarogowy;
  • zboża: ryż lub kasza gryczana;
  • gotowane jajka w ilości pary sztuk w ciągu siedmiu dni;
  • gotowane warzywa, takie jak marchew, dynia lub kapusta;
  • świeże owoce, takie jak jabłka;
  • oleje roślinne: oliwa, kukurydza, siemię lniane, rzepak lub słonecznik;
  • suszone owoce, ser i rodzynki jako nagroda za jedzenie w trakcie szkolenia;
  • różne zielenie.

To jest interesujące! Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

Dodatki witaminowo-mineralne dodawane są do żywności, która w zależności od wieku i stanu zdrowia psa jest przepisywana przez weterynarza. Od wieku dwóch miesięcy i do sześciu miesięcy pies jest przenoszony do pięciokrotnego reżimu żywienia, a dieta jest uzupełniona gotowaną rybą morską bez kości.

Choroby i wady rasowe

Rasa mastifa tybetańskiego charakteryzuje się występowaniem następujących chorób zakaźnych:

  • nerwowy środek golący;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • wścieklizna;
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Dzięki terminowym szczepieniom można zapobiec pojawieniu się wielu problemów ze zdrowiem psa i chronić jego odporność. Choroby dziedziczne obejmują dysplazję stawów biodrowych, nowotwory złośliwe i alergie, a także osteochondropatię, zwyrodnienie kości i zapalenie skóry. Wszelkie odchylenia od ustalonych standardów rasy są uważane za niedociągnięcia, których stopień zależy od poziomu przejawów.

Imadła mogą być reprezentowane nie tylko przez fizyczne niezgodności z uzgodnionymi standardami, ale także przez następujące odchylenia:

  • lekka lub nadmiernie pomarszczona głowa;
  • obwisłe usta;
  • obecność wyraźnego i dobrze zaznaczonego zawieszenia;
  • duże lub niewystarczająco osadzone uszy;
  • jasne kolorowe oczy o szerokim i otwartym wyglądzie;
  • brak pigmentu, zwłaszcza na nosie;
  • beczkowata część żebra;
  • ogon z ciasnym skrętem nad udzie;
  • sztywność i zbyt ciężkie ruchy;
  • wzrost poniżej minimalnych dozwolonych standardów.

Psy z agresywnością lub nadmierną bojaźnią, które mają przekroczenie lub niedowagę, są zdyskwalifikowane. Znaki dyskwalifikujące obejmują również niewłaściwy kolor. Psy z oczywistymi odchyleniami od standardów fizycznych lub behawioralnych podlegają obowiązkowej dyskwalifikacji.

Wychowanie i szkolenie

Mastif tybetański jest rasą, która wymaga obowiązkowej edukacji i konieczne jest rozpoczęcie socjalizacji takiego psa od najmłodszych lat. Standardowe szkolenie takiego zwierzaka przedstawia:

  • socjalizacja;
  • imprinting;
  • badanie ogólnego przebiegu szkolenia.

W procesie socjalizacji i edukacji szczeniak może czasami wykazywać upór i agresję, co wynika z osobliwości charakteru i obecności poczucia własnej wartości w tej rasie.

Ważne! Po odciśnięciu pies powinien zostać uspołeczniony, aby zachęcić zwierzę do nauki spokojnego reagowania na społeczeństwo i świat zewnętrzny. Tylko uspołecznione zwierzę może dobrze opanować bieg podstawowych poleceń treningu.

Imprinting to wykorzystanie technik, dzięki którym szczeniak przestaje się bać właściciela i zaczyna mu ufać. Takie ćwiczenia na pierwszym etapie wychowania pozwalają nauczyć psa odpowiedniej postawy wobec społeczeństwa i środowiska.

Kup tybetański mastif

Wskazane jest nabywanie mastifa tybetańskiego na zalecenie klubu lub w żłobkach, które od dawna specjalizują się w hodowli tej rasy i miały czas, aby pozytywnie nawiązać kontakt z hodowcami psów. Doświadczeni hodowcy są w stanie udzielić jasnych i kompetentnych instrukcji dotyczących systemu żywienia zwierząt domowych i jego utrzymania, w tym higieny i środków zapobiegawczych.

Na co zwrócić uwagę

Musisz zdobyć szczeniaka z całkowitym zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jeśli nie ma uzasadnionych powodów dla konkretnego wyboru zwierzaka, eksperci doradzają, aby pozyskać najbardziej odżywionego, najbardziej zwinnego i najsilniejszego szczeniaka z miotu. Ważne jest, aby pamiętać, że dorosła samica rasy Mastif tybetański ma zawsze nieco mniejszy rozmiar niż wymiary psa.

Dobry, rasowy szczeniak mastifa tybetańskiego powinien mieć gruby i dość puszysty płaszcz z rozwiniętym podszerstkiem. Oczy nabytego zwierzęcia muszą być czyste i czyste, bez zewnętrznych oznak jakiejkolwiek choroby lub odchyleń od ustalonych standardów.

Mastif tybetański Puppy Price

Cena szczenika rasowego zależy od wielu czynników, które reprezentuje możliwość uczestniczenia w karierze wystawowej, parametry rodowodu, pochodzenie rodziców, a także typ naturalny. W stołecznych żłobkach koszt wysokiej klasy mastifa może wynosić od 100 do 120 tysięcy rubli.

To jest interesujące! Na targach w 2014 roku sprzedano najdroższy roczny mastif tybetański, co kosztowało nabywcę z Chin kilka milionów dolarów, dzięki czemu trafiło do Księgi Rekordów.

Dorosłe mastify tybetańskie z kategorii "pet-pets" w naszym kraju kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub nieco więcej, ze względu na niedostatecznie wysoką klasę i główne cechy szczeniąt sprzedawanych przez hodowców krajowych.

Na przykład średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawanych w Chinach, może wynosić 25-35 tysięcy dolarów, a czasem nawet więcej. W Państwie Środka obecność psa takiej rasy świadczy o wysokim statusie i bogactwie właściciela.

Opinie właścicieli

Samce mastifa tybetańskiego są większe i odważniejsze niż suki, mają luksusowy płaszcz i prawie "lwią grzywę". Suki są bardzo lojalne wobec rodziny, mają bardziej subtelną, bogatą i złożoną psychikę, więc wykazują ostry umysł i inteligencję w procesie edukacji lub treningu.

To jest interesujące! W rodzinie rasa Mastifa tybetańskiego uczestniczy w prawie wszystkich wspólnych sprawach i bardzo dobrze odczuwa nastrój domowników.

Według właścicieli takich psów, główne cechy charakteru reprezentowane są przez nieufność wobec obcych i brak agresji wobec członków rodziny, powściągliwość i zdolność ochrony znajomych przedmiotów lub ich właściciela, równowagę i spokój. Bez wyraźnego powodu zwierzęta domowe tej rasy nie szaleją. Mastif o dużych rozmiarach może łatwo zapuścić korzenie nie tylko w małej, ale i dużej rodzinie, gdzie szybko i zasłużenie staje się uniwersalnym ulubieńcem.

Charakterystyka rasy mastifów tybetańskich

W konfrontacji z mastifem tybetańskim po raz pierwszy człowiek doświadcza podwójnego uczucia - podziwu i przerażenia. Rzeczywiście, psy z Tybetu mają niezwykły wygląd, dość wysoką inteligencję i doskonałe cechy pracy.

Prekursor wielu ras pracujących w początkach kynologicznego świata - majestatyczny mastiff - przyciąga wzrok i niewątpliwie zasługuje na szacunek i uwagę.

Charakterystyka rasy

Historia

Wiek grupy rasowej według najbardziej skromnych standardów wynosi 4,5 tysiąca lat. Psy podobne do tybetańskich mastifów znajdują się w chińskich pismach świętych.

Pochlebne autorytatywne wzmianki o gigantycznych psach pozostawił Arystoteles. W tym samym czasie filozof grecki sugerował z nieznanych powodów, że te czworonożne psy pochodzą z krycia tygrysa i psa.

Włoski podróżnik Marco Polo opisał psy tej rasy w "Księdze o różnorodności świata".

Ze względu na oddalenie tego regionu, Europejczycy nie widzieli tybetańskich mastifów aż do XVIII wieku. Z powodu przesady historyków, ta rasa uzyskała mityczne właściwości. Legendy o psach, jak smoki czy bałwany.

Na początku XIX wieku przedstawiciele tej rasy zostali przywiezieni do Anglii. Według ówczesnych pogłosek, cechą mastifów było to, że mogli nie tylko zabić osobę, ale także go zjeść. Dlatego czworonożne zostały umieszczone w zoo. Taka aklimatyzacja była zbyt trudna dla psów i, niestety, wszyscy oni zmarli.

W nowszych odniesieniach historycznych zauważono, że psy prezentowanej rasy były w prywatnej hodowli królowej Wielkiej Brytanii, Marii Alexandra-Victoria (1847).

Ojczyzną mastifów jest Tybet. To bardzo piękna okolica z nieprzewidywalnym klimatem. Nie wszyscy zgadzają się żyć w takich warunkach. Ludność Tybetu, religia i wartości, a nawet cały region, są oddzielone od świata.

Tybetańczycy nie słyną z gościnności, więc rasa od dawna pozostaje skoncentrowana w jednym miejscu, zachowując czystość i pozostając "niewidzialnym".

Ciekawy fakt - nazwa "Mastiff" należy do Europejczyków. Tybetańczycy nazywali swoje zwierzaki Do Khi (Khiy - pies, do - drzwi).

Mity skupione wokół mastifów nie są prawdziwe i mogą zostać rozwiane:

  • Nie ma żadnych dowodów na to, że mastif tybetański jest protoplastorem wszystkich Mollosas, ale nie ma też obalenia.
  • Okrutny temperament nie jest cechą naturalną. To raczej wynik edukacji. Zgodnie z opisami, pierwsi przedstawiciele rasy byli silni w ciele i duchu, ale nie wyróżniały się okrucieństwem i krwiożerczością.
  • Błędna opinia o powolności mastifów. Te psy są zwinne i szybkie.

Galeria: Mastif tybetański (25 zdjęć)

Opis rasy

Tibetan Shepherd jest potężnym olbrzymem o harmonijnej i silnej sylwetce oraz dobrze rozwiniętych mięśniach. Psy mają luksusowy gruby płaszcz i obfity podszerstek, tworząc prawdziwą grzywę w szyi.

Przedstawiciele rasy Himalayan mają wyraźny rodzaj seksu. Minimalny wzrost konaru to 61 cm, kable - 66 cm, taki pies może ważyć do 60 kg.

Normy dotyczące wyglądu Tybetańczyków:

  • Wełna u mężczyzn grubsza, mocniejsza i długa, ma połysk. Chroni zwierzę przed pogodą. Oprócz obroży wełniana powłoka tworzy zawiesinę w obszarze ogona i pióra na nogach. Falowane włosy są uważane za odchylenie od standardów, włosy powinny być proste.
  • Głowa jest mocna, duża z szerokim czołem i dobrze zaznaczoną guzowatą potylicą. Przejście od kości czołowej do twarzy bez ostrych konturów. Dorosłe psy mają fałdy nad oczami.
  • Oczy - skośne, małe z orzechową lub orzechową tęczówką (w zależności od koloru).
  • Uszy mają trójkątny kształt, średni rozmiar z zaokrąglonymi końcami zwisającymi z chrząstki. Kiedy pies jest podekscytowany, uszy unoszą się trochę.
  • Kufa psa jest kwadratowa, skrócona, z szerokim nosem i lekko opadającymi, grubymi ustami. Szczęki są mocne, zęby duże, zgryz jest częściej podobny do nożyczek.
  • Szyja ma rozbudowaną muskulaturę i wypukłą szyję.
  • Prosto z tyłu z dobrze rozwiniętą masą mięśniową przechodzi w lekko wypukły, szeroki grzbiet. Zad jest również dobrze rozwinięty, lekko nachylony.
  • Ogon jest wysoki, średniej wielkości, gęsto pokryty wełną. W ruchu i na straży mastif utrzymuje go porzuconego za plecami.
  • Skrzynia jest umiarkowanie szeroka, głęboka, z żebrami zaokrąglonymi do góry. Brzuch jest podciągnięty, dolna część klatki piersiowej opuszczona poniżej łokci.
  • Łapy są duże, zwarte. Kończyny przednie są nieco węższe niż tylne. Są proste, gęsto pokryte wełną. Mają silne kości i dobre kąty stawów. Ramiona są muskularne i ukośne, przedramiona są proste. Łokcie nie powinny być przekręcone ani na zewnątrz, ani do środka, muszą wyglądać ściśle do tyłu. Mocne śródręcza są lekko nachylone.
  • Kończyny tylne są muskularne i mocne z długimi, silnymi biodrami i dobrze zdefiniowanymi kolanami.

Ta rasa jest dziś używana jako strażnik, towarzysz i ochroniarz. Gigantyczne Azjatki poruszają się swobodnie, pewnie, łatwo i naturalnie, z szerokimi krokami. Ale z powodu ogromu wydaje się, że psy są niespieszne. Tybetańczycy mają oczekiwaną długość życia 10-14 lat, co jest uważane za doskonały wskaźnik.

Mastify tybetańskie występują w następujących kolorach:

  • czarny;
  • czarny i antracytowy;
  • szary - podpalany;
  • szary monofoniczny;
  • kawa;
  • sable
  • złoty (od jasnożółtego do czerwonego).

Zgodnie ze standardowym kolorem musi być jasne. Carpe może być od jasnych tonów do intensywnych kasztanów. Obecność na klatce piersiowej, na grzbiecie ogona lub na kończynach białej plamki.

Natura i charakter Tybetańczyków

Wobec braku bodźców zewnętrznych tybetański pies jest powściągliwy, spokojny i miękki, o czym świadczą liczne recenzje właścicieli. Jest to jednak tak długo, jak nie ma zagrożenia dla rodziny. Psy z tybetańskich gór mają dobrze rozwinięte cechy strażników. Są zawsze gotowi do obrony swojego terytorium. Jeśli goście przyjdą z właścicielem lub sam właściciel wpuści ich do domu, pies zachowuje się dość powściągliwie. Jednocześnie ocenia sytuację, nie odrywając oczu od tych, którzy przybyli.

Mastify są samowystarczalne i mogą bezpiecznie być same. Uwaga, że ​​lubią się odmierzać tylko wtedy, gdy chcą pieścić. Te psy rozwinęły inteligencję i pomysłowość, ale mogą "bronić swojego punktu widzenia" i okazywać upór. Jednak nie wykraczaj poza dobre stosunki z właścicielem.

Tybetańczycy odpowiednio traktują inne psy, ale mogą reagować na agresję wobec dużych osób. Nie zwracają uwagi na szczekanie małych psów i są dość przyjazne dla kotów.

Rasa ta od stuleci prowadzi służbę wartowniczą, dzięki czemu ma określony opracowany harmonogram. Psy są obudzone w nocy, śpią w ciągu dnia. Najczęściej mastif tybetański znajduje się na dziedzińcu na najwyższym miejscu i stamtąd obserwuje wszystko, co się dzieje.

W rodzinie mastiff jest popularnym ulubieńcem. Jest posłuszny, bardzo czarujący i przyjacielski. Pies może podążać za właścicielem na piętach. Cieszy się, że może uczestniczyć we wspólnych sprawach. Tybetańczycy są dobrzy dla dzieci, dzielnie znosili swoje figle. Dziecko może bezpiecznie chodzić pieścić. Mastiff spróbuje dostosować się do kroków właściciela i nie zostanie oderwany od smyczy.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że psy tej rasy, posiadające silne instynkty obronne, nie zawsze potrafią odróżnić dzikie gry od prawdziwych zagrożeń. Jeśli inne dzieci biorą udział w ogólnej zabawie, musisz być bardzo ostrożny i uważny.

Wady i wady

Obecność jakichkolwiek odchyleń od powyższych cech jest uważana za niedociągnięcia, które są oceniane proporcjonalnie do ciężkości i wpływu na dobrostan i zdrowie psa. Może to być:

  • lekka i zbyt wilgotna głowa;
  • brak sprawności fizycznej i kondycji ciała;
  • obwisłe skrzydła;
  • nisko osadzone lub zbyt duże oczy;
  • wyraźne zawieszenie;
  • lekki nos;
  • jasne oczy;
  • żebra beczkowe;
  • ogon zwinięty w ciasny pierścień leżący na udzie;
  • wysokość 2 cm poniżej minimum;
  • przykuty ruch.
  • kolory inne niż wymienione;
  • źle ugryziony

Właściwa opieka nad mastifem tybetańskim

Idealne miejsce do utrzymywania tybetańskiego domu jako prywatnego domu z dużą przestrzenią lokalną. Pies musi wyposażyć dużą klatkę i stoisko. Psy tej rasy nie tolerują gorącego, wilgotnego klimatu.

Mastify wymagają codziennego wysiłku fizycznego, więc muszą być chodzone co najmniej dwa razy dziennie przez 40-50 minut. Należy to robić codziennie. Ważne jest, aby dać psu możliwość igraszki. Tybetańczycy lubią bawić się z innymi psami, które nie różnią się zbytnio rozmiarem (Malamute, wilczarz niemiecki).

Szczenięta szybko rosną i przybierają na wadze, jednak osiągają pełny rozwój fizyczny dopiero po 2 latach. Właściciel powinien wziąć pod uwagę, że pomimo dość imponującego rozmiaru, zwierzę nadal pozostaje szczeniakiem przez jakiś czas. Wszyscy przedstawiciele gigantycznych ras mają problemy ze stawami. Aby tego uniknąć - do roku lepiej jest ograniczyć czas chodzenia i bezpłatny pobyt na podwórku.

Musisz regularnie ćwiczyć i komunikować się z psem. Pies, który nie otrzymuje ulgi fizycznej i emocjonalnej, będzie smutny, ale nie cichy i milczący, ale hałaśliwie niszczący wszystko dookoła.

Tybetańczycy wylęgają się raz w roku, aw niektórych warunkach klimatycznych wcale nie występują. Trzeba dbać o płaszcz czworobocznego przyjaciela, aby wyglądał schludnie i nie strzępił się na strzępy. Pies musi być czesany co najmniej raz na trzy dni. Przedstawiciele rasy nie mają specyficznego zapachu, więc kąpią się tylko wtedy, gdy jest to konieczne.

Pazury i zęby zwierzęcia również wymagają opieki. Pazury powinny być cięte, ponieważ rosną 2-3 razy w miesiącu. Zaleca się mycie zębów w ciągu 1-2 dni. Biorąc pod uwagę znaczną wielkość zwierzęcia, konieczne jest nauczenie go higienicznych procedur od szczenięcia.

Karmienie

W przypadku dużych ras psów istotną rolę odgrywa prawidłowe odżywianie. Tybetańczycy mają wielki apetyt i konsumują dużo jedzenia, zwłaszcza gdy rosną. Dieta powinna być kompletna i zrównoważona.

Po dojrzeniu pies zjada znacznie mniej. Ich dzienna racja jest mniejsza niż w przypadku bokserów lub labradorów. Tybetańczycy nie mają skłonności do przejadania się, wiedzą, kiedy przestać. Pies musi zawsze mieć dostęp do czystej wody w wymaganej ilości. Zasady do naśladowania:

  • Podczas karmienia suchymi racjami pokarmowymi nie należy namaczać karmy mlekiem lub wodą.
  • Niemożliwe jest bez ważnego powodu radykalna zmiana marki paszy. Może to niekorzystnie wpłynąć na rozwój czworonożnego.
  • Nie podawaj psu gorącego lub zimnego posiłku.
  • Kupując karmę, należy upewnić się, że pasuje ona do rozmiaru i wysokości.
  • Nie można podawać psom tłustych potraw, wędzonego mięsa i ryb rzecznych.

W przypadku karmienia tybetańskich produktów naturalnych w diecie należy uwzględnić:

  • mięso;
  • podroby;
  • ryby morskie;
  • kasza gryczana i ryżowa (najlepiej z olejem roślinnym);
  • jajka na twardo (dwa razy w tygodniu);
  • warzywa gotowane i surowe;
  • owoce

Wskazówki dotyczące wyboru szczeniaka

Szczenięta tybetańskie to rzadkość i cud. To droga przyjemność. Nawet jeśli nie weźmiesz pod uwagę finansowej strony problemu (nie są tanie), zakup takiego ekskluzywnego zwierzaka jest skomplikowany przez kilka niuansów:

  • Najczęściej szczenięta rasowe sprzedawane są w ramach umowy kondominium. Hodowca, nawet po zakupie psa, pozostaje jego współwłaścicielem, mając równe prawa.
  • Osoby z małoletnimi małżonkami są sprzedawane pod warunkiem, że pies zostanie wykastrowany / wysterylizowany. Pod warunkiem, że nie zamierzasz angażować się w hodowlę, ta opcja może być całkiem do przyjęcia.
  • Zgłaszając status hodowcy, będziesz musiał uzasadnić swoje pragnienie i poprzeć go gwarancjami finansowymi, wiedzą i doświadczeniem.
  • Aby otrzymać szczeniaka, musisz go zarezerwować i poczekać na kolejkę.

Możesz oczywiście kupić tybetańskie dziecko bez dokumentów "z rękami". Zanim to zrobisz, ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że:

  • Często "hodowcy" uzasadniają brak dokumentów o ich wysokich kosztach, ale nie jest to prawdą. Rejestracja dokumentów hodowlanych nie pociąga za sobą poważnych zobowiązań finansowych, zwłaszcza w porównaniu z tym, ile kosztuje pies.
  • Bez dokumentów, każdy pies jest uważany za kundla.
  • W hodowli rasy nie można stosować psa rasy kundel.
  • Ogromny pies kundel można kupić bezpłatnie w schronisku. Jednak nie ma gwarancji, że pies będzie spokojny i zdrowy. Strasznie jest nawet wyobrażać sobie, do czego zdolny jest ekscytujący gigant, pół rasy.

Recenzje

Mój pies hoduje mastif tybetański 4 lata. Tylko pozytywne recenzje: inteligentne, spokojne, nie denerwujące, nie pachną, wełna nie jest alergią. Nie zauważyłem żadnych specjalnych wad, może z wyjątkiem trochę upartych.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem psa tej rasy - przestraszyłem się. Wyglądała jak lew, ale była taka wielka i kudłata. A teraz nagle dali mi mastifa szczeniaka. Puszysta, mała bryła, która nie może się zakochać. W mieszkaniu oczywiście taki pies nie jest wart trzymania, za dużo wełny od niego. A dla wiejskiego domu - idealna opcja. Mój kalif to niesamowicie inteligentny i miły pies. Pomimo pozornie onieśmielającego wyglądu, nie obraża żadnej żywej istoty. Przy okazji - doskonale nadaje się do treningu.

Bardzo kocham mojego psa. Ci, którzy znają mastif tybetański, będą rozmawiać z pierwszej ręki; "Ta rasa nie ma negatywnych cech." Tybetańczycy nie muszą ćwiczyć, sami wiedzą, jak postępować w danej sytuacji.

Czytaj Więcej O Psach

Jak dbać o psy rasy corgi?

Rasy Corgi to pies, który podbił świat swoim delikatnym wyglądem. Na uroczej lisiej twarzy zwierzęcia zawsze jest wyraz radosnej życzliwości. Wygląda na to, że zabawny pies jest gotowy do przyłączenia się do gry w każdej chwili.

Pochodzenie i charakter Pti Brabançon

Rasy Naukowcy z Prab Brabançon przedstawili kilka wersji pochodzenia rasy. Większość jest zgodna co do tego, że gdzieś w połowie XIX wieku powstała przez skrzyżowanie belgijskiego psa o długich włosach (griffina d'Ekyury), czarnego mopsa, affenpinchera i zabawkowego spaniela.