Szczepienia

Mastif tybetański: Mity i rzeczywistość

Po przeczytaniu artykułów reklamowych w Internecie potencjalni właściciele najczęściej wyobrażają sobie mastif tybetański jako swego rodzaju niewyobrażalnego olbrzyma o wysokości metra i wadze stu kilogramów. Wielu z nich, wychowując szczenię, jest rozczarowanych, ponieważ tak naprawdę mastif tybetański jest dużym psem, ale nie wielkim. Dowody historyczne dotyczące Marco Polo i Darwina, którzy opisują psa o wysokości jednego metra, mogą odnosić się do tych pojedynczych okazów, które można znaleźć nawet teraz. Również w jednym egzemplarzu.

Natura zawsze dąży do stworzenia żywotnych zwierząt. Nadmiernie duże psy pracujące najczęściej osiedlają się na dziedzińcach miłośników wszystkiego, co wielkie i rzadko żyją długo. Patrząc na standard mastifa tybetańskiego, możesz dowiedzieć się, jak wysoki może być pies tej rasy. Ich minimalny rozmiar wynosi 66 cm dla mężczyzn i 61 cm dla kobiet. Górna granica wzrostu nie jest ograniczona. Waga waha się od 40 do 82 kg. W rankingu największych ras mastify tybetańskie zajmują 6. miejsce, podając się mastifowi angielskiemu, hiszpańskiemu i pirenejskiemu, dogowi i św. Bernardowi.

Dlatego jeśli nie masz ochoty zdobyć stu kilogramów mastifa tybetańskiego, istnieje tylko jedno wyjście - kupić dorosłego psa, który wcześniej umieścił go na wadze. To urządzenie jest w stanie szybko rozwiać mit, że mastify tybetańskie ważą 100 kg.

Aby mieć pewność, że mastify tybetańskie nie różnią się wielkością od psów, warto odwiedzić wystawę psów. Nawet niedoświadczona osoba będzie w stanie porównać rozmiary różnych dużych ras i wyciągnąć odpowiednie wnioski. Ogólnie rzecz biorąc, zdobycie żywego stworzenia o statusie właściciela ciekawości nie jest najlepszym wyborem. Pies wymaga miłości i komunikacji z rodziną. A jeśli nie rośnie bardzo duży, nie jest to powód, aby powierzyć go kierowcy lub dozorcy i oddać go. Bez względu na wielkość, tybetański mastiff na zawsze przywiąże się do swojej rodziny i bez wahania porzuci swoje życie, chroniąc je.

Ciekawe, że zdjęcia, które są używane na stronach reklamowych, pochodzą od średnich psów. Właściwa edycja i edycja zdjęć może zdziałać cuda. Dlatego nie powinny opierać się na jasnych obrazach - lepszą jazdę na szkółkach i zobaczyć nie tylko szczeniaki, ale dorosłe psy, aby wiedzieć dokładnie, co ich wygląd i wymiary jesteś pod wrażeniem. A co najważniejsze, jesteś pod wrażeniem charakteru tybetańskich mastifów i ich wyjątkowej samowystarczalności.

Waga i wysokość mastifa tybetańskiego

Wielu początkujących właścicieli tybetańskich mastifów jest zaskoczonych rozwojem swojego nowego psa. Najczęstszą skargą właścicieli jest to, że ich tybetański mastiff nie rośnie tak, jak powinien. Oczekują dużego psa i chcą, aby rosło szybciej. Weterynarze, którzy nie są zaznajomieni z rasą, również dodać oliwy do ognia, ponieważ oni nie rozumieją, że skała nie wchodzi w zwykły „standardowego” harmonogramu wzrostu i rozwoju psów. Zgodnie z normą, mężczyzna mastiff osiągnięcia wagi 45 do 73 kg, a wzrostu 66 do 76 cm, ale pies wzrosła i osiągnęła takie rozmiary, będzie wymagało dużo czasu i cierpliwości, jak mastif tybetański - powolnego dojrzewania rasy.

Nowonarodzone szczenięta

Średnio zdrowe, nowonarodzone szczenięta mastifa tybetańskiego ważą od 400 do 600 gramów. Ta waga zależy od wielu czynników, z których główną jest liczba szczeniąt w miocie. Tempo wzrostu szczeniąt w pierwszych tygodniach może wynosić od 50 do 150 gramów dziennie, większe szczenięta mogą zyskać od 0,5 do 1,2 kg na tydzień. Ponownie, zestaw zależy od wielu czynników, w tym od jakości i ilości mleka oraz liczby szczeniąt. Ważne jest, aby pamiętać, że największy szczeniak w miocie niekoniecznie jest największy, gdy dojrzewa.

Stół o średniej masie szczenięcia mastifa tybetańskiego o miesiące

Szczenięta do 1 roku

Szczenięta mastifów tybetańskich otrzymują nowe domy, zwykle w wieku 2-3 miesięcy. Konieczne jest, aby nowi właściciele zaplanowali ogólne badanie lekarskie swojego nowego psa. Prowadzenie osobistego harmonogramu wzrostu szczenięcia pomoże Tobie i weterynarzowi lepiej zrozumieć specyfikę rozwoju Twojego pupila.

Większość właścicieli i lekarzy weterynarii oczekuje średnich i dużych ras, aby osiągnąć ostateczny wzrost i wzrost w wieku 12-18 miesięcy, ale nie dotyczy to mastifa tybetańskiego. Szczególną uwagę należy zwrócić na rodowód i konkretne rasy, ponieważ niektóre linie mogą dojrzewać wolniej niż inne. Najlepszą opcją, aby dowiedzieć się, czego można oczekiwać od swojego psa, jest omówienie jego historii i rodowodu z hodowcą.

Ogólnie rzecz biorąc, kobiety średnio osiągają pełną dojrzałość w wieku 3-4 lat, podczas gdy mężczyźni dojrzewają 1-1,5 lat dłużej. Związek psa z jedzeniem, jego ogólny stan zdrowia i średnie tempo wzrostu pomogą ustalić, jak twój pies będzie się rozwijał przez lata. U dużych psów można czasem zaobserwować nieproporcjonalny rozwój poszczególnych części ciała. Głowa lub ogon psa może wydawać się zbyt duży, co jest normalnym procesem.

Szczenięta starsze niż rok

Miesięczne stopy wzrostu mogą znacznie zwolnić po pierwszym roku i często mogą być prawie niedostrzegalne. Możesz zauważyć, że Twoja TM przechodzi okresy przyspieszonego wzrostu, zależnie od pór roku. Wraz z nadejściem ciepłej pogody na wiosnę rozpoczyna się sezonowe wyrabianie mastifów, a spożycie żywności w tym czasie jest zwykle mniejsze. Zimniejsze jesienne miesiące, wręcz przeciwnie, zmuszają psy do spożywania większej ilości jedzenia przed nadchodzącą zimą.

Największe mastify tybetańskie

Rekordziści rasy Mastif tybetański. Największy pies na świecie i Rosja, a także ich historia. Porównanie z innymi rasami gigantycznymi.

Tybetańskie mastify od stuleci żyły na wyżynach w Azji Środkowej. Strzegli klasztorów i pałaców szlacheckich, towarzyszyli trzodom, byli wiernymi towarzyszami koczowników. Istnieją odniesienia do ich przejścia w Tybecie z kupcami.

Rasa była znana przed naszą erą. Inne duże i gigantyczne rasy pochodziły od tybetańskich mastifów. Służyli starożytnym Grekom, a następnie wojowniczym Rzymianom.

W Tybetańczykach psy te uważa się za święte. Według jednej z buddyjskich legend, mastiff zstąpił z nieba i ochronił człowieka przed lampartem. Istnieje również legenda, że ​​Budda zamiast konia miał dużego psa z grzywą, jak lew.

Szczeniaki mastifa tybetańskiego znalazły się wśród arystokratów Europy. Jedna z księżniczek Wielkiej Brytanii miała pierwszego przedstawiciela tej rasy w XIX wieku. Mastify tybetańskie szybko zdobyły uznanie psów i stały się niezwykle popularne.

Powody są różne, ale na pierwszym miejscu są cechy ochronne, poświęcenie dla właściciela i jasny wygląd.

Największe mastify tybetańskie

Istnieją legendy o tych psach. Są one związane z ich niezwykłą powierzchownością, historią pochodzenia i wpływem na inne rasy. Są spory dotyczące ich wymiarów, ponieważ na pierwszy rzut oka te psy wydają się ogromne.

Rekordzista świata

Ta rasa jest nie tylko jedną z największych, ale i najdroższych. Młody Mastif tybetański Big Splash z Chin okazał się podwójnym rekordzistą. W sumie 11 miesięcy, jego waga wynosiła 80 kg. Dokładny wzrost nie jest znany, ale istnieją dowody, że około 1 m.

Dla porównania, zgodnie ze standardem, samce mają wysokość w kłębie od 66 cm, rzadko gdy pomiary są większe niż 72 cm, a suki rosną w kłębie o rząd wielkości mniej.

Pies został kupiony przez bardzo bogatego człowieka z Chin, nic nie wiadomo o dalszym losie psa. Można jednak założyć, że jego wzrost nie ustał w tym wieku.

Ponieważ Tybetańczycy wzrastają do 3 lat, a mater jeszcze dłużej. Wool Big Splash był bardzo jasny i puszysty. Kolor określa się jako czerwony lub ognisty. Jest to rzadko spotykany kolor dla psów na całym świecie.

Jest karmiony mięsem z kurczaka lub wołowiną. Jako deser, egzotyczne małże są wkładane do miski Big Splash. Według osoby bliskiej właścicielowi legendarnego mastifa tybetańskiego takie treści bardzo szybko się opłacają.

Za kojarzenie z najdroższym psem tej rasy będzie musiał zapłacić ponad 15 000 dolarów, a jest wielu ludzi, którzy chcą otrzymać od niego potomstwo.

Rosyjski rekordzista

W Rosji jest niewiele mastifów tybetańskich, a hodowcy znają prawie wszystkie zwierzęta hodowlane. Dlatego te giganty są natychmiast znane w społeczeństwie kynologicznym. Nie ma oficjalnych zapisów wśród psów domowych, ale są dane na temat oficjalnych pomiarów.

Tak więc, na wystawach, wzrost psów w kłębie zostanie rozpoznany za pomocą specjalnych wysokościomierzy. W roku 2010, jeden z takich środków zoo techniczne był mężczyzna wysokość 79 cm. Od 2014 roku wiadomo o mastifa tybetańskiego suki w Rosji wzrost na ramieniu około 71 cm.

W bazie danych psów tej rasy z rodowodem zwyczajowo wskazuje się wymiary. Istnieje w wersji elektronicznej. W bazie znajdują się osobniki z powiększeniem kłębu do 80 cm, przeważnie są to samce.

Mastif tybetański w rankingu ogólnym największych ras

Giganci są inni. Wiele ras wyróżnia się wysokim wzrostem, ale niską wagą. Należą do nich rosyjskie psy, wilczarze irlandzkie, psy górskie z Pirenejów, psy pasterskie z Południowej Rosji, dirhaki. Ich kręgosłup jest gorszy w mocy dla molosów, podobnie jak objętość masy mięśniowej.

W tym samym czasie, buldogi amerykańskie o wysokości 50 cm i ważą co najmniej 40 kg. Te rasy są krępe, z masową masą mięśniową. To jest predyspozycja genetyczna. Ich mięśnie są wyraźnie widoczne z powodu krótkich włosów.

Natomiast mastify tybetańskie są wysokie i ciężkie, więc ich wzrost i waga są większe niż przeciętne. Ogiery rasy Basset, amerykańskie psy rasy Staffordshire, buldogi angielskie i pitbulle można zaliczyć do ras niskich i masywnych.

Mastify tybetańskie należą do dziesięciu największych ras:

  1. Mastify angielskie - waga do 110 kg i wysokość w kłębie do 91 cm;
  2. Hiszpańskie mastify - do 120 kg i 88 cm;
  3. Bernardyny - do 100 kg i 90 cm;
  4. Mastif pirenejski - do 100 kg i 81 cm;
  5. Dog niemiecki - do 91 kg i 80 cm;
  6. Mastif Tybetański - do 82 cm i 80 kg;
  7. Nowa Fundlandia - do 90 kg i 75 cm;
  8. Boerboel - do 90 kg i 70 cm;
  9. Moskiewski organ nadzorujący - od 60 kg do 78 cm;
  10. Leonberger - do 75 kg i 80 cm.

Różne mastify - największe psy w wysokości i wadze. W każdej z tych ras i innych rasach znajdują się nienormalnie duże psy. Rekordy światowe mają więcej niż 100 cm w kłębie, a kiedy stoją na tylnych łapach, ich głowa jest na poziomie przekraczającym 2 m.

Ważne: Zwykle wynika to z nieustannego wzrostu psa i jest związane z nieprawidłowościami genetycznymi.

Mity i legendy największych tybetańskich mastifów

Wielu właścicieli psów dużych i olbrzymich ras ma tendencję do wyolbrzymiania rozmiarów swoich zwierząt. Zawsze mierz wysokość do pewnego punktu na ciele psa - w kłębie, a nie za głowę i szyję. Pamiętaj, aby użyć wysokościomierza lub twardej linijki.

Pomiary powinny być wykonywane, gdy pies znajduje się w wolnym stojaku i na płaskiej powierzchni. Przyciskają wełnę i dopiero wtedy uzyskują prawdziwy wynik.

Mastify tybetańskie i tak zgromadzone wokół wielu legend. Powszechne nieporozumienie na temat psa tej rasy o wadze 112 kg jest mitem. Niewielu jest takich przedstawicieli na całym świecie, są oni natychmiast znani z prasy i oficjalnych publikacji zoologicznych posłańców.

Najprawdopodobniej pies ważący ponad 110 kg będzie miał ogromny wzrost i problemy zdrowotne. Im jest trudniej, tym trudniej zwierzęciu się poruszać, co roku stawy się deformują, a więzadła tracą elastyczność.

Mastif tybetański jest rodzimą rasą, która do niedawna była praktycznie bez udziału człowieka.

Ważne: Natura zadbała o harmonijne połączenie wagi i wzrostu, tak aby zwierzę mogło pełnić swoje funkcje i żyć w pełni bez większego wsparcia z zewnątrz.

Jak wybrać największy mastif tybetański

Konieczne jest osobiste poznanie pary rodziców konkretnego szczeniaka i poznanie reszty przodków. Wielkość psa zależy od dziedziczności. Jednak duże mastify tybetańskie mogą również rodzić małe i szczupłe szczeniaki, jeśli w rodowodzie byli tacy przodkowie lub mieli problemy zdrowotne.

W przyszłości warunki wzrostu wpływają na wzrost zwierzęcia, ale niemożliwe jest uczynienie go wyższym lub szerszym w kręgosłupie niż genetycznie ułożonym. Istnieje ryzyko utuczenia psa i zmniejszenia jego wagi.

Rozmiar rasy mastifa tygrysiego i dorosłego psa

Mastif tybetański należy do grupy psów mollussovnyh, charakteryzujących się imponującymi rozmiarami. Solidny wygląd przedstawicieli rasy uzyskuje się dzięki potężnemu szkieletowi i muskulaturze, a także gęstej sierści z wełny. Jednocześnie trudno jest oszacować wysokość i wagę mastifa tybetańskiego ze zdjęć. Kupując szczeniaka, właściciele nie zawsze wyobrażają sobie, jak się rozwija i jak wygląda dorosły pies w rzeczywistości.

Waga i wzrost szczeniaka o miesiące

Charakterystyczną cechą tybetańskiego mastifa jest powolne dojrzewanie zwierząt. Nieznajomość dynamiki i wzrostu młodych zwierząt często powoduje zamieszanie wśród właścicieli. Dlatego też, nabywając dziecko, lepiej wcześniej zapoznać się z informacjami opisującymi jego przyszły rozwój.

Natychmiast po urodzeniu szczenięta ważą 400-600 g. Waga każdego osobnika może być różna, w zależności od całkowitej liczby dzieci w miocie. Im mniej psów się urodziło, tym większe rodzą się. W pierwszych tygodniach życia masa ciała szczenika wzrasta o 50-150 g dziennie. Największe osobniki mogą rosnąć 0,5-1,2 kg na tydzień. Na tempo wzrostu wpływ ma liczba cieląt i ilość mleka u matki.

Mastif tybetański szczeniak waga tabeli

Mastif tybetański

Mastif tybetański jest dziś rzadką rasą psów należących do grupy sznaucerów i pinczerów, molosów, szwajcarskich bydła i psów górskich z sekcji molossa i podsekcji psów górskich. Jedna z najstarszych ras pracujących, była używana jako strażnik tybetańskich klasztorów i asystent koczowników w górach Himalajów.

Treść artykułu:

Pochodzenie rasy

Mastify tybetańskie były po raz pierwszy wspomniane w czasach starożytnych, ale rasa ta nadal jest otoczona przez różne legendy i mity. Marco Polo i Arystoteles, a także wielu innych autorów, pochwalili naturalną siłę, inteligencję i moc tybetańskich mastifów. Nawet szczekanie takich psów jest uważane za wyjątkową i bardzo cenną cechę rasy. Wielu wybitnych ekspertów od psów, w tym Martin, Yaatt, Menen, Beckmann i Sieber, a także Strebel i Bilandt, było po prostu zafascynowanych pochodzeniem tybetańskich mastifów i ich miejscem w kulturowym dziedzictwie Tybetu, więc aktywnie angażowali się w badania tej rasy.

To jest interesujące! Istniejąca opinia, zgodnie z którą mastify tybetańskie są przodkami wszystkich ras grupy molosów, nie otrzymała w tej chwili naukowych uzasadnień i dlatego jest najprawdopodobniej błędna.

Pierwszym znanym mastifem tybetańskim, który dotarł do wybrzeża Europy Zachodniej, jest pies, który został wysłany w prezencie do królowej Wiktorii przez lorda Hardinga. W latach osiemdziesiątych XIX wieku para psów tej rasy została przywieziona do Anglii przez Edwarda VII, aw 1898 roku berlińskie zoo zostało uzupełnione oficjalnie zarejestrowanym potomstwem tybetańskiego mastifa.

Opis mastifa tybetańskiego

Psy tej rasy mają grubą i równą sierść, dzięki czemu takie zwierzęta są idealne do całorocznego przebywania na świeżym powietrzu. Waga dorosłego osobnika tej rasy może wahać się w granicach 60-80 kg przy wzroście w kłębie w zakresie 60-77 cm.

Standardy rasy

Standardy rasy mastifa tybetańskiego prezentowane są nie tylko przez ogólny wygląd i podstawowe proporcje, ale także przez temperament i ruchy, płaszcz i jego kolor, wzrost i wagę.

Zwierzę z rodowodem ma:

  • szeroka, ciężka i mocna głowa z kilkoma fałdami, przechodząca od obszaru oczu do kącików ust;
  • duża, nieco zaokrąglona, ​​dobrze wypełniona i głęboka czaszka z kwadratowym końcem kufy;
  • dobrze rozwinięte usta, całkowicie zakrywające żuchwę psa;
  • silne szczęki, które mają doskonały i prawidłowy zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości, brązowe, dość szeroko rozstawione, owalne, bardzo wyraziste oczy o mocno przyciśniętych powiekach;
  • średniej wielkości, trójkątne i wiszące, opadające nieco do przodu i wznoszące się w stanie podniecenia z uszami pokrytymi krótkimi, ale miękkimi włosami;
  • silny i muskularny, łukowaty, z małą szyjką, pokryty grubymi włosami w kształcie grzywy;
  • silne ciało z prostym i muskularnym grzbietowym obszarem, a także szeroki i dostatecznie płaski zad.
  • stosunkowo głęboki, umiarkowanie szeroki obszar klatki piersiowej;
  • średnio długi, wysoko osadzony i swobodnie rzucony w rejon grzbietowy, puszysty ogon;
  • prosty, z dobrze rozwiniętymi kątami stawu, pokryty mocną wełną z przednimi kończynami o prostych przedramionach, lekko spadzistych i mocnych śródręczach;
  • mocny i muskularny, z dobrze rozwiniętymi kątami stawów i silnymi biodrami i kończynami tylnymi, z dobrze wygiętymi stawami kolanowymi, niskimi stawami i mocnymi stawami skokowymi;
  • dość długie, mocne, zaokrąglone i zwarte nogi o charakterystycznych łukowatych palcach.

Mastif tybetański charakteryzuje się silnymi, lekkimi i elastycznymi ruchami, które mają bardzo dobry ruch i zasięg. Pies tej rasy ma zdolność łatwego i dość szybkiego pokonywania znacznych odległości, przy zachowaniu prawie całej ilości energii witalnej.

Jakościowe właściwości wełny są ważniejsze niż jej ilościowe wskaźniki. Sierść jest twarda i gruba, z niezbyt długim płaszczem wierzchnim, gęstym i dostatecznie falującym podkładem, który rozrzedza się w ciepłym sezonie. W szyi i ramionach z grubą warstwą wełny tworzy "grzywę". Płaszcz może być reprezentowany przez kilka rodzajów kolorów:

  • nasycona czerń z i bez garbowania;
  • niebieski z obecnością opalenizny i bez;
  • złoto, od bogatych jasnożółtych odcieni do głębokiej czerwieni.

To jest interesujące! Często są przedstawiciele rasy o brązowych znaczeniach nad oczami, na kończynach dolnych i na czubku ogona.

Wszystkie rodzaje kolorów powinny mieć maksymalną czystość, a opalenizny mają bogaty kasztanowy odcień lub jaśniejsze odcienie. Standardy pozwoliły na obecność białych plam w klatce piersiowej i minimalnych białych plam na nogach.

Postać psa

Ze względu na charakter i temperament mastify tybetańskie są dość spokojnymi i powściągliwymi psami, łączącymi nie tylko nienaganne cechy ochronne, ale także zdolność do życia w rodzinach z dziećmi. W stosunku do innych psów, mastify wykazują względną życzliwość, ale mogą dość odpowiednio reagować na agresję. Jedną z głównych, ważnych cech charakterystycznych tej rasy jest niezależność w stosunku do jej właściciela. Hodowane w celu ochrony psów wolą nocne przebudzenie, więc w ciągu dnia godziny mogą spać.

Ważne! Jest to misja strażnika, która wyjaśnia jego bliskość i podejrzenia wobec obcych, więc eksperci nie zalecają rozpoczęcia mastifa bez doświadczenia z podobną rasą.

Mastify tybetańskie przypominają Doga pod względem inteligencji, dlatego są bardzo inteligentne, ale często potrafią być uparte. Takie cechy będą wymagały od właściciela zdolności do wykonywania niewątpliwych cech przywódczych, a także bardzo dobrego zrozumienia psychologii psa.

Całkowity brak ścisłej dyscypliny lub konsekwentny proces szkolenia może spowodować nieprzewidywalne zachowanie psa, dlatego niezwykle ważne jest zwrócenie odpowiedniej uwagi na uspołecznienie mastifa.

Długość życia

Średnia długość życia psów rasy mastif tybetański wynosi około dwanaście lat i jest doskonałym wskaźnikiem, ponieważ zwierzę należy do kategorii dużych, doświadczając poważnego stresu w życiu codziennym.

Treść mastifa tybetańskiego

Aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczne, zawartość mastifa tybetańskiego musi ściśle przestrzegać ścisłego przestrzegania kilku zasad, w tym równowagi żywienia, optymalnego wykonywania wysiłku fizycznego, właściwej i codziennej pielęgnacji sierści, stałości komunikacji i odpowiedniego szkolenia. Psy tej rasy można przechowywać nie tylko w domu lub mieszkaniu, ale także w klatkach na świeżym powietrzu.

Opieka i higiena

Zwiększona uwaga i właściwa pielęgnacja wymaga grubego wełnianego mastifa, który jest prawdziwą ozdobą tej rasy. Twoje zwierzę powinno również mieć higienę oczu, uszu, zębów i pazurów:

  • wylinka psa będzie wymagać czesania specjalnymi pędzlami trzy razy dziennie;
  • konieczne jest kąpanie swojego zwierzaka kilka razy w roku;
  • w razie potrzeby maty lub splątane futra są starannie przycięte;
  • profilaktyczne czyszczenie zębów przeprowadzane jest kilka razy w tygodniu, a po zmianie zębów konieczne jest monitorowanie powstawania prawidłowego zgryzu i ogólnego stanu dziąseł;
  • pazury są przycinane kilka razy w miesiącu za pomocą specjalnych klapek;
  • po przejściu psa należy sprawdzić łapy i umyć je czystą wodą, a następnie wytrzeć je miękką ściereczką;
  • uszy są wycierane za pomocą wilgotnych podpasek higienicznych w celu usunięcia nadmiaru siarki lub nagromadzenia kurzu;
  • oczy są okresowo myte infuzją farmaceutycznego rumianku.

To jest interesujące! Aby nie powodować naruszeń standardów rasy i promować jej dalszy rozwój, zaleca się zastosowanie do żłobków lub klubów specjalizujących się w rasie, aby wybrać przyzwoitą parę.

Ważne jest, aby pamiętać, że mastif tybetański dojrzewa późno, więc można używać psów starszych niż trzy lub cztery lata w kryciu.

Mastif tybetański dieta

Zgodność z właściwą dietą żywieniową i dietą - jednym z głównych warunków mastifa tybetańskiego. Możesz karmić swojego zwierzaka naturalnym pokarmem lub w pełni przygotowanym suchym i mokrym pokarmem. Wymieszaj te rodzaje jedzenia jest absolutnie niemożliwe.

Najlepszym rozwiązaniem, zdaniem ekspertów, jest karmienie psa naturalnymi, naturalnymi produktami. Szczeniak w wieku 1-2 miesięcy powinien otrzymywać sześciokrotne karmienie, w którym całkowita dzienna objętość paszy jest równomiernie rozłożona. Główne produkty prezentowane są:

  • chude mięso, takie jak wołowina lub indyk;
  • podroby przetwarzane termicznie;
  • sfermentowane produkty mleczne, takie jak kefir, mieszanina acidofilna lub ser twarogowy;
  • zboża: ryż lub kasza gryczana;
  • gotowane jajka w ilości pary sztuk w ciągu siedmiu dni;
  • gotowane warzywa, takie jak marchew, dynia lub kapusta;
  • świeże owoce, takie jak jabłka;
  • oleje roślinne: oliwa, kukurydza, siemię lniane, rzepak lub słonecznik;
  • suszone owoce, ser i rodzynki jako nagroda za jedzenie w trakcie szkolenia;
  • różne zielenie.

To jest interesujące! Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

Dodatki witaminowo-mineralne dodawane są do żywności, która w zależności od wieku i stanu zdrowia psa jest przepisywana przez weterynarza. Od wieku dwóch miesięcy i do sześciu miesięcy pies jest przenoszony do pięciokrotnego reżimu żywienia, a dieta jest uzupełniona gotowaną rybą morską bez kości.

Choroby i wady rasowe

Rasa mastifa tybetańskiego charakteryzuje się występowaniem następujących chorób zakaźnych:

  • nerwowy środek golący;
  • parwowirusowe zapalenie jelit;
  • wścieklizna;
  • zakaźne zapalenie wątroby.

Dzięki terminowym szczepieniom można zapobiec pojawieniu się wielu problemów ze zdrowiem psa i chronić jego odporność. Choroby dziedziczne obejmują dysplazję stawów biodrowych, nowotwory złośliwe i alergie, a także osteochondropatię, zwyrodnienie kości i zapalenie skóry. Wszelkie odchylenia od ustalonych standardów rasy są uważane za niedociągnięcia, których stopień zależy od poziomu przejawów.

Imadła mogą być reprezentowane nie tylko przez fizyczne niezgodności z uzgodnionymi standardami, ale także przez następujące odchylenia:

  • lekka lub nadmiernie pomarszczona głowa;
  • obwisłe usta;
  • obecność wyraźnego i dobrze zaznaczonego zawieszenia;
  • duże lub niewystarczająco osadzone uszy;
  • jasne kolorowe oczy o szerokim i otwartym wyglądzie;
  • brak pigmentu, zwłaszcza na nosie;
  • beczkowata część żebra;
  • ogon z ciasnym skrętem nad udzie;
  • sztywność i zbyt ciężkie ruchy;
  • wzrost poniżej minimalnych dozwolonych standardów.

Psy z agresywnością lub nadmierną bojaźnią, które mają przekroczenie lub niedowagę, są zdyskwalifikowane. Znaki dyskwalifikujące obejmują również niewłaściwy kolor. Psy z oczywistymi odchyleniami od standardów fizycznych lub behawioralnych podlegają obowiązkowej dyskwalifikacji.

Wychowanie i szkolenie

Mastif tybetański jest rasą, która wymaga obowiązkowej edukacji i konieczne jest rozpoczęcie socjalizacji takiego psa od najmłodszych lat. Standardowe szkolenie takiego zwierzaka przedstawia:

  • socjalizacja;
  • imprinting;
  • badanie ogólnego przebiegu szkolenia.

W procesie socjalizacji i edukacji szczeniak może czasami wykazywać upór i agresję, co wynika z osobliwości charakteru i obecności poczucia własnej wartości w tej rasie.

Ważne! Po odciśnięciu pies powinien zostać uspołeczniony, aby zachęcić zwierzę do nauki spokojnego reagowania na społeczeństwo i świat zewnętrzny. Tylko uspołecznione zwierzę może dobrze opanować bieg podstawowych poleceń treningu.

Imprinting to wykorzystanie technik, dzięki którym szczeniak przestaje się bać właściciela i zaczyna mu ufać. Takie ćwiczenia na pierwszym etapie wychowania pozwalają nauczyć psa odpowiedniej postawy wobec społeczeństwa i środowiska.

Kup tybetański mastif

Wskazane jest nabywanie mastifa tybetańskiego na zalecenie klubu lub w żłobkach, które od dawna specjalizują się w hodowli tej rasy i miały czas, aby pozytywnie nawiązać kontakt z hodowcami psów. Doświadczeni hodowcy są w stanie udzielić jasnych i kompetentnych instrukcji dotyczących systemu żywienia zwierząt domowych i jego utrzymania, w tym higieny i środków zapobiegawczych.

Na co zwrócić uwagę

Musisz zdobyć szczeniaka z całkowitym zdrowiem fizycznym i psychicznym. Jeśli nie ma uzasadnionych powodów dla konkretnego wyboru zwierzaka, eksperci doradzają, aby pozyskać najbardziej odżywionego, najbardziej zwinnego i najsilniejszego szczeniaka z miotu. Ważne jest, aby pamiętać, że dorosła samica rasy Mastif tybetański ma zawsze nieco mniejszy rozmiar niż wymiary psa.

Dobry, rasowy szczeniak mastifa tybetańskiego powinien mieć gruby i dość puszysty płaszcz z rozwiniętym podszerstkiem. Oczy nabytego zwierzęcia muszą być czyste i czyste, bez zewnętrznych oznak jakiejkolwiek choroby lub odchyleń od ustalonych standardów.

Mastif tybetański Puppy Price

Cena szczenika rasowego zależy od wielu czynników, które reprezentuje możliwość uczestniczenia w karierze wystawowej, parametry rodowodu, pochodzenie rodziców, a także typ naturalny. W stołecznych żłobkach koszt wysokiej klasy mastifa może wynosić od 100 do 120 tysięcy rubli.

To jest interesujące! Na targach w 2014 roku sprzedano najdroższy roczny mastif tybetański, co kosztowało nabywcę z Chin kilka milionów dolarów, dzięki czemu trafiło do Księgi Rekordów.

Dorosłe mastify tybetańskie z kategorii "pet-pets" w naszym kraju kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub nieco więcej, ze względu na niedostatecznie wysoką klasę i główne cechy szczeniąt sprzedawanych przez hodowców krajowych.

Na przykład średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawanych w Chinach, może wynosić 25-35 tysięcy dolarów, a czasem nawet więcej. W Państwie Środka obecność psa takiej rasy świadczy o wysokim statusie i bogactwie właściciela.

Opinie właścicieli

Samce mastifa tybetańskiego są większe i odważniejsze niż suki, mają luksusowy płaszcz i prawie "lwią grzywę". Suki są bardzo lojalne wobec rodziny, mają bardziej subtelną, bogatą i złożoną psychikę, więc wykazują ostry umysł i inteligencję w procesie edukacji lub treningu.

To jest interesujące! W rodzinie rasa Mastifa tybetańskiego uczestniczy w prawie wszystkich wspólnych sprawach i bardzo dobrze odczuwa nastrój domowników.

Według właścicieli takich psów, główne cechy charakteru reprezentowane są przez nieufność wobec obcych i brak agresji wobec członków rodziny, powściągliwość i zdolność ochrony znajomych przedmiotów lub ich właściciela, równowagę i spokój. Bez wyraźnego powodu zwierzęta domowe tej rasy nie szaleją. Mastif o dużych rozmiarach może łatwo zapuścić korzenie nie tylko w małej, ale i dużej rodzinie, gdzie szybko i zasłużenie staje się uniwersalnym ulubieńcem.

Inteligentny, silny i niezawodny przyjaciel: Mastif tybetański

Zanim stworzysz czworonożnego przyjaciela, musisz określić rasę. Jest to ważne, ponieważ każda z ras ma swoje własne cechy. Podobnie jak ludzie, psy mogą również różnić się charakterem, nawykami, preferencjami i tak dalej. Porozmawiajmy o jednej z największych i najstarszych ras.

Pełny opis rasy psów: historia pojawiania się mastifów tybetańskich, opis koloru, cechy rasy i jej wielkość (wzrost, waga), opinie właścicieli, cena, standardy, cechy zdrowotne, budy, opinie właścicieli, opis charakteru, cechy hodowlane, warunki przetrzymywania, niezbędna opieka dieta i edukacja, przykłady pseudonimów, koszt szczeniaka w Rosji.

Historia: dlaczego pochodzi

Historia rasy zaczyna się od odległych czasów - pierwsza wzmianka o mastifu tybetańskim znajduje się w chińskiej książce zmian Shu-króla w 1122 roku pne Poza tym sam Arystoteles napisał o tych psach! Marco Polo w notatkach z podróży do Azji uwielbił tę rasę. Oczywiście przez tak długi czas prawda od dawna miesza się z mitami i legendami, ale jedno jest pewne: rasa pochodzi od wilka, który jest typowy dla wszystkich górskich psów grupy molosów.

Po raz pierwszy ta rasa psów pojawiła się w Tybecie. Nawet w pismach Herodota wspomniane są "indyjskie" psy. Są to przodkowie, od których pochodzi mastif tybetański. Jego pochodzenie, jako odrębnej rasy, jest uważane za pochodzące z VII wieku pne Psy te były strażnikami w tybetańskich klasztorach, pomocnikami nomadów w Himalajach.

Są bardzo interesujące i fascynujące legendy o tybetańskich mastifach: w Tybecie uważają, że jasne punkty "brwi" psa to kolejna para oczu, którymi pies patrzy bezpośrednio w duszę i określa, czy dana osoba jest dobrą osobą czy złą osobą. Chłopi wierzyli też, że mastif tybetański nigdy nie śpi: kiedy jedna para oczu jest zamknięta, druga się budzi.

Pierwszy Mastif Tybetański przybył do Europy w 1847 roku, przywieziony przez Lorda Hardinga do angielskiej królowej Wiktorii. Hodowane te psy zaczęły się w Niemczech w 1979 roku. Oto, jak wygląda obecny przedstawiciel rasy i pies przeszłości na zdjęciu: Teraz

Rodzaje i typy

Specjaliści określili 3 rodzaje mastifów tybetańskich:

  1. Tsang-Hee, ma również nazwę typu doliny. To jest rasowy, najrzadszy i najcenniejszy typ. Są największe i najbardziej masywne w porównaniu do innych typów. Psy - 75 cm w kłębie i powyżej, suki - 70 cm, główny kolor to czarny i czarny podpalany. Byli uprawiani w klasztorach dla ochrony. Do biegania ta rasa nie jest odpowiednia. Charakterystyczną cechą tego typu - niezwykłe szczekanie - aksamit i niski. Hodowcy starają się utrzymać tę linię w rasie.

  • Dro-hee, są również nazywane pasterzami górskimi. Jest to rozpowszechniony europejski typ hodowli. Są one nieco mniejsze i nie są tak masywne jak tuleje zaciskowe. Mężczyźni - 73 cm i wyżej, a kobiety - od 63 cm, głowa jest duża w stosunku do ciała. Charakterystyczne kolory: złoty, czarny podpalany i czarny.

  • Typ lwa Mają one mniejszy rozmiar w porównaniu do dwóch poprzednich typów (odpowiednio od 70 do 65 cm, mężczyźni i suki). Mam to imię z powodu oblylosti na głowie, przypominającego grzywę lwa. Mają wydłużone ciało i krótszą pysk. Najczęstsze kolory to czarny, czarny podpalany, szary, szary i podpalany.

  • Typ Tiger. Różni się od lwa tym, że grzywa, choć jest jedna, jest mniejsza.
  • Chiński typ. Najbardziej kontrowersyjna linia hodowlana. Wiele psów z ekstremalną nieufnością odnosi się do psów z Chin i Nachy jako mastif "tybetański", nie są one nazywane. Mówi się, że w hodowli hodowanej przez chińskich hodowców interes handlowy netto jest zbyt widoczny - dlatego sytuacja w tej rasie rozwinęła się dziwnie. Należy pamiętać, że chiński mastif nie jest rasowym mastifem tybetańskim. W chińskich liniach są również podawane inne rasy, które często są oglądane nawet na zdjęciu.

    Opis i standardowa rasa ze zdjęciem

    Kolory

    Kolory, które mogą pochodzić od przedstawicieli tej rasy:

    • czarny
    • brązowy,
    • czerwony,
    • złoty,
    • kasztan
    • czarny podpalany
    • szary,
    • szara i jasna.,
    • niebieski

    Norma dopuszczała obecność białych plam na klatce piersiowej lub łapach.

    Najczęściej spotykanym i klasycznym kolorem (karta rasy) jest połączenie czerni i opalenizny: czarna wełna na głowie i plecach z jasnożółtymi lub brązowymi łapkami, czasami na klatce piersiowej jest jasny punkt. Chińczycy uważają, że jest to dowód na odważne serce. U psów tego koloru widoczne są opalenizny - "drugie oczy": symetryczne jasne znaczenia na brwiach.

    Następna popularność: tak zwany czerwony odcień, a raczej miedź, czerwony, od jasnego płowego do miedzianego burgunda.

    Niebieski i niebieski i podpalany są bardzo pięknymi, choć rzadkimi kolorami. Zdjęcie niebieskiego koloru Niebiesko-szary tybetański mastiff brązowo-brązowy kolor

    Czy jest biały?

    Czyste białe psy są niezwykle rzadkie. Ale ze względu na trudności w ich hodowli, standard nie akceptuje białego koloru. Biały mastiff jest najdroższym z rzadkich ras, może kosztować milion dolarów.

    Standardowy

    1. Ogon - średniej długości, osadzony wysoko na linii grzbietu, uniesiony wysoko, zwinięty z jednej strony, rozwinięty urzekający włos.
    2. Głowa jest masywna, szeroka, duża czaszka, wyraźny jest tył głowy, a także przejście do twarzy od czoła.
    3. Kufa jest szeroka, ma tępą krawędź, jeśli patrzysz pod dowolnym kątem. Szeroki nos z wyraźnym pigmentem, otwarte nozdrza,
    4. Zgryz nożycowy, proste jest dozwolone, masywne szczęki, zęby mocno zamknięte.
    5. Oczy są średniej wielkości, owalne, szeroko rozstawione, brązowe, bardzo wyraziste. Standardowo im ciemniejszy jest cień oczu, tym lepiej.
    6. Uszy - opadające, trójkątne, opuszczone do przodu, o niewielkich rozmiarach.
    7. Szyja jest muskularna i masywna, zawieszenie to małe, grube włosy na szyi.
    8. Ciało jest masywne, grzbiet prosty, głęboki i dość szeroki, żebra lekko wypukłe, klatka piersiowa w kształcie jajka, głębia mostka jest poniżej łokcia.
    9. Kończyny - masywne przednie i tylne nogi. Ukośne ramiona, proste łapy przednie, mocne kości. Śródręcza mają niewielkie nachylenie. Na tylnych łapach kąty stawów są dobrze widoczne, patrząc od tyłu, tylne nogi są równoległe.

    Wymiary

    Omówmy wzrost i wagę dorosłego psa, do jakiego rozmiaru dorasta przeciętna kobieta i pies. Są to duże psy, ich średnia wysokość w kłębie waha się między 65-80 cm, dla suk przy minimalnej wysokości 61 cm, dla samców z 66 cm Średnia waga to 60-85 kg suki - 60-75 kg).

    Waga na miesiąc

    Należy zauważyć, że dojrzewanie mastifów tybetańskich jest wolniejsze niż u innych ras. Osiągają dojrzałość za 3-4 lata. Zdjęcie szczeniaka 1 miesiąc Zdjęcie szczeniaka w wieku 2 miesięcy Zdjęcie szczeniaka 3 miesiące Zdjęcie szczeniaka 4 miesiące

    Tabela z uśrednionymi danymi o wadze dla różnych grup wiekowych szczenięcia, a także o tym, ile dorosłego waży:

    Maksymalna wysokość i waga

    Mogą wystąpić osoby ważące 90 kg i wysokie w kłębie o długości 80-85 cm.

    Największy i najdroższy

    Największy pies tej rasy, znany na świecie, to pies o nazwie Big Splash z Chin. Rozmiar i waga tego największego psa na świecie - waga 113 kg (i na 11 miesięcy już waży 80 kg!), Ma czerwony kolor. Jest także najdroższym psem na świecie, został przejęty przez chińskiego miliardera za pół miliona dolarów. Zdjęcie największego psa na świecie

    Według przybliżonego źródła, Splash karmi się mięsem z kurczakiem lub wołowiną, a na deser podaje owoce morza. Ale taka opieka opłaca się bardzo szybko, ponieważ trzeba zapłacić ponad 15 000 $ za kojarzenie z najdroższym psem tej rasy, a jest mnóstwo ludzi, którzy chcą otrzymać od niego potomstwo.

    Te psy mają wyjątkowy głos, ich szczekanie bardzo różni się od szczekania innych psów. To niski bas z metalicznym dźwięczeniem. Szczególnie skutecznie brzmi w górach, gdzie daje pustą echo. Należy zauważyć, że dość rzadko nadają głos ze względu na ich zrównoważony temperament i tybetański spokój.

    Wełna. Czy to gładki płaszcz?

    Sierść jest prosta, gruba i mocna, niezbyt długa warstwa wierzchnia, gęsty podszerstek, który jest grubszy w zimnych porach roku, a przy ciepłej pogodzie trochę cienki. Mężczyźni mają więcej wełny niż suki. Wokół głowy gruba warstwa wełny tworzy podobieństwo do grzywy. Gładko owłosiony tybetański Prawie łysy, krótkowłosy pies

    Mastify mogą być również gładkie, różnią się od klasycznych przedstawicieli rasy tylko długością włosów.

    Długość życia: ile lat żyje?

    Średnia długość życia wynosi 12-14 lat, przy dobrych warunkach życia pies może żyć dłużej niż 16 lat.

    Funkcje

    Ogólnie rzecz biorąc, te psy mają całkiem dobre zdrowie, chociaż są pewne cechy tej rasy:

    • Ze względu na duży rozmiar i dużą wagę mogą być podatne na choroby stawów biodrowych - dysplazji.
    • Istnieje również tendencja do chorób tarczycy. Choroby te można dziedziczyć.
    • Istnieje ryzyko problemów genetycznych, które mogą wystąpić w wieku 7-10 miesięcy i doprowadzić do śmierci szczenięcia. W żłobkach podczas wyboru pary ściśle monitorują zgodność par.
    • Mogą również występować problemy zdrowotne, w szczególności z układem kostnym, które są charakterystyczne dla dużych psów. Może to być stan zapalny tkanek okołobłoniastych, krzywica, przerost lub zwyrodnienie kości u szczeniąt. Aby uniknąć rozwoju tych chorób, pomoże to w prawidłowej diecie, zawierającej wystarczającą ilość wapnia i innych substancji niezbędnych do rozwoju szczenięcia. Codzienne ćwiczenia są również wymagane.
    • Nadal istnieje ryzyko chorób skóry. Te psy mają bardzo grubą sierść, a choroby skóry mogą występować z powodu gorąca, lub jeśli sierść została mocno wysuszona po kąpieli lub z powodu niewłaściwej diety.
    • Aby uniknąć ryzyka infekcji i wirusów, szczepienia muszą być udzielone na czas.

    Gdzie kupić: najsłynniejsze żłobki

    1. W Moskwie:
      http://tmnnov.ru/
      http://tibetandog.ru/
    2. W Petersburgu:
      http://mygoldenlion.com/
      http://www.tibetdog.ru/
    3. W Kazaniu:
      http://www.russiandog.ru/
    4. W Kijowie:
      http://www.tibet-mastif.com.ua/
      http://www.asantiko.com.ua

    Cena szczeniaka w rublach: ile kosztuje pies w Rosji?

    Średnia cena szczeniaka z klasy wystawowej w żłobkach w Rosji wynosi od 90 000 do 160 000 rubli. Rasa rzadka, a więc droga.

    Dorosłe mastify tybetańskie z kategorii "pet-pets" kosztują około 40-50 tysięcy rubli lub trochę więcej.

    Na przykład, średni koszt rasowych szczeniąt "ekstra-klasy", sprzedawane w Chinach, około 25-35 tysięcy dolarów, a czasem wyższe. W Państwie Środka obecność psa takiej rasy świadczy o wysokim statusie i bogactwie właściciela.

    Opinie właścicieli

    Prawdziwe pozytywne i negatywne recenzje właścicieli tych psów pomogą zdecydować, czy mieć takiego zwierzaka.

    Mogę powiedzieć, że są urocze! Taki lew biegnie po naszym podwórku, nie można go nazwać inaczej. Chcę podkreślić w związku z wycofaniem z dziećmi. Jeśli wypuszczę dzieci na spacer na podwórku, to nawet się nimi nie przejmuję, ponieważ nasz baron nie pozwoli im opuścić bramy ani skrzywdzić. Bardzo pomaga dzieciom i uwielbia się z nimi bawić. Uwielbiam na niego patrzeć, kiedy nie dość puszcza mu policzki, wywołuje u mnie uczucie. Oczywiście, musisz majsterkować wełną, ale dzięki cechom charakteru tego psa, robię takie zabiegi z radością.

    Przez około trzy lata wybrali rasę psów, którą zaczniemy chronić nasz dom, który jest wciąż w budowie. Szkoda, że ​​żłobki znajdują się tylko w centrum Rosji, a my żyjemy na Syberii. Ale nie stało się to dla nas problemem. Pies jest bardzo inteligentny, uparty i spokojny. Oczywiście, szczególnie podkreślę, że nie nadaje się on do mieszkania w mieszkaniu, ale dzięki temu znacznie szybciej ukończyliśmy nasz dom. Dla naszych dzieci, Masyanya, została nauczycielką, jest bardzo cierpliwa, ale nie pozwala jej się zbytnio zginać i umieszczać je na czas. Myślę, że jest to najbardziej odpowiednia opcja dla tych, którzy chcą chronić dom i rodzinę, oczywiście, jeśli nie stać ich na tanie utrzymanie takiego psa.

    Nasz niezgrabny Barik natychmiast zaprzyjaźnił się z kotem, który nie był zbytnio zadowolony z wyglądu szczeniaka w domu. Ale po pewnym czasie stali się najlepszymi przyjaciółmi. Pies również nie urazi kotów sąsiadów, które czasem wpadają na nasze podwórko. A z dziećmi jest na ogół złotym, prawdziwym pomocnikiem. Radzę wszystkim takiej rasie.

    Ale nasz mastiff ma dwa lata. I mogę powiedzieć, że pies jest bardzo trudny. W Chinach, ponieważ rasa ta ma swoją własną nazwę. Jest pies i jest mastif tybetański. Nasz pupil ciągle nas testuje, każdy chce udowodnić, że jest w domu. On jest cudem! Bardzo go kochamy! Ale jest taki sprytny i przebiegły, że czasami staje się przerażający!

    Zanim kupisz takiego psa, pomyśl! Piszą, są nieufni wobec obcych, są odpowiednie w twojej obecności. Nonsens, nie wierz w to! za 4 miesiące ugryzłem budowniczego na terytorium, on wyrwie kogokolwiek, nie żartuję - PORVET. Jeśli mówimy o psie dla rodziny, to nie jest to rasa, jeśli chodzi o ochronę obiektu - oczywiście tak.

    Charakterystyka

    Szczegółowa charakterystyka rasy, plusy i minusy, psy na temat najważniejszych punktów - złych lub życzliwych, jak wygląda komunikacja Tybetańczyków z dziećmi, opis charakteru rasy:

    Postać

    1. Mastif tybetański jest bardzo inteligentnym psem. Wynika to z faktu, że w Tybecie zwyczajowo pozostawiono je w domu na główną rzecz: dzieci i bydło pozostały przy nich, a sam mastif zachowywał porządek. Ten pies może podejmować decyzje.
    2. Postać jest zrównoważona, spokojna, przyjazna, ale jednocześnie uparta i o silnej woli. Te psy mają poczucie własnej wartości i niezależności, żądają traktowania siebie jako równych sobie, nie zawsze mogą być posłuszne.
    3. Znakomici obrońcy, bardzo oddani, cierpliwi i wyrozumiali. Są podejrzliwi wobec obcych, zazdrośnie strzegą swego terytorium - jego szczególna cecha polega na tym, że mastif tybetański doskonale rozumie, jakie są granice jego terytorium. Dzięki jego szczekaniu (bas z metalicznym połyskiem), chorzy nie chcą nawet chodzić do domu!
    4. Jak leczyć dzieci? Nie agresywny, przyjazny dla dzieci, może stać się cudownym opiekunem, dobrze dogadać się z kotami i innymi psami (pod warunkiem, że inne psy nie wykazują agresji). Interesująco opisuje rasę Yu.N. Roerich, koncentrując się na charakterze psa i jego relatywnym spokoju. Zauważa niesamowitą miłość do kotów, pisze, że czuł się tak, jakby kot był zwierzęciem, które zrobił jego pies.
    5. Ponadto, ważna i bardzo pozytywna jakość tych psów w ich społeczności i gotowość do przystosowania się do innego stworzenia, szczególnie z punktu widzenia mastifa, jest słaba. Jeśli na przykład dziecko, szczeniak, osoba niepełnosprawna lub osoba starsza będą bawić się z mastifem tybetańskim, ogromny pies nigdy nie zrobi nieroztropnego posunięcia, będzie miękki i pomocny.
    6. Może łatwo tolerować samotność.
    7. Bardzo ważna kwestia: jeśli zaczniesz tybetańskiego tylko dla ochrony, powinieneś dowiedzieć się kilka niuansów. Takie psy są bardziej aktywne w nocy, więc w ciągu dnia są prawdopodobnie nieaktywne i senne.
    8. Ze wszystkimi zaletami tej rasy, absolutnie nie nadaje się dla osób bez doświadczenia.

    Moult

    Molt u tych psów ma miejsce kilka razy w roku. W tym czasie konieczne jest regularne i dokładne czesanie wełny, w przeciwnym razie może się toczyć, a to przyniesie psu nieprzyjemne, a nawet bolesne odczucia.

    Hodowla: ruja, ile szczeniąt rodzi

    Pierwsza ruja zwykle występuje w wieku ośmiu miesięcy, ale niektóre mogą mieć rok lub więcej. Prąd występuje raz w roku, trwa 21-28 dni, zwykle jesienią lub wczesną zimą. W tym czasie osłabia się odporność, nie należy dopuścić do hipotermii, przeciągów i zmoczenia.

    Mastify tybetańskie osiągają dojrzałość później niż inne psy. W przypadku samic pierwsza hodowla jest dozwolona nie wcześniej niż w wieku dwóch lat, dla samców jest ustalana indywidualnie (samce stają się dojrzałe później w wieku około 3-4 lat). W przypadku krycia musisz uzyskać pozytywną ocenę na egzaminie z hodowli. Zgodność ze standardem rasy i zdrowie przyszłych producentów jest ważna.

    Ciąża trwa średnio 59-65 dni, ale czas może się różnić w obu kierunkach. W czasie ciąży suka staje się ostro agresywna, może tylko przyznać się do jej właścicieli.

    Żołądek suki tonie 3-4 dni przed porodem. Na kilka dni przed porodem zaczyna kopać dziury, podążając za jej naturalnym instynktem. W przeddzień narodzin pies odmawia jedzenia (ale nie zawsze). Urodzi się pierwsze szczenię, zazwyczaj w ciągu godziny po pierwszych próbach, dla kolejnych szczeniąt odstęp ten może być dłuższy. W miotach rodzi się zwykle 5-12 szczeniąt.

    Warunki przetrzymywania

    Czy można żyć na ulicy?

    W przypadku mastifów tybetańskich zawartość w prywatnym domu jest lepsza niż w mieszkaniu, ponieważ te psy potrzebują więcej wolnego miejsca. Chociaż zawartość w mieszkaniu również nie sprawia zbyt dużego kłopotu właścicielowi, ale wyobraź sobie, co to jest gigant w naszej kwaterze?

    Trzeba iść z nimi 3-4 razy dziennie, czas trwania spaceru powinien wynosić co najmniej godzinę. Zwiedzanie jest zalecane, nawet jeśli pies jest trzymany w prywatnym domu, w przeciwnym razie może nie mieć wystarczającego wysiłku fizycznego. Chodzenie jest zalecane w różnych miejscach, ponieważ Tybetańczycy chętnie odkrywają nowe tereny i kochają długie spacery.

    Czy możliwe jest utrzymanie łańcucha?

    Mastif tybetański nie może zostać umieszczony na łańcuchu! A także nie zaleca się trzymania psa przez całą dobę w wolierze, konieczne jest umieszczenie go w wolierze, gdy obcy są w domu. Obudowa dla rasy tego psa musi być metalowa, mocna, nie można umieścić siatki lub ogniwa łańcucha.

    Optymalny rozmiar kabiny: 110Х85Х90 centymetrów (uśpienie).

    Stocznia musi być ogrodzona ogrodzeniem o odpowiedniej wysokości, w przeciwnym razie pies może przeskoczyć przez niskie ogrodzenie i uciec.

    Konieczna opieka: jak dbać, utrzymywać i kształcić

    Co jest źródłem

    Co karmić i ile? Co jeść? Niuanse i cechy żywienia

    Podczas karmienia zwierzaka produkty naturalne, Rozważ następujące punkty:

    • żywność białkowa powinna wynosić do 60 procent diety. Może to być chude mięso, gotowane ryby morskie, produkty mleczne, jaja;
    • zboża mogą służyć jedynie jako źródło węglowodanów, ale nie stanowią podstawy diety. Lepszy ryż lub kasza gryczana;
    • Konieczne jest uwzględnienie w diecie warzyw - marchwi, cukinii, papryki, dyni, zieleni;
    • jako źródło tłuszczu musisz użyć oleju roślinnego.

    W przybliżeniu ten sam skład powinien być w gotowym suchym pokarmie. Karma premium i super premium to: Almo Nature dla dorosłych psów dużych ras i pasza Grandorf dla jagnięciny z ryżem dla dorosłych psów dużych ras. Wymagana szybkość pobierania paszy jest zawsze podana na opakowaniu, w zależności od wieku i wagi zwierzęcia.

    Gotowy pokarm nie może być mieszany z naturalnym, musisz podawać jedno lub drugie.

    Zimą zalecana jest bardziej wysokokaloryczna dieta o wyższej zawartości białka, w lecie warto przejść na dietę mniej kaloryczną.

    Porozmawiajmy o karmieniu szczeniaka - co karmi niemowlęta? Karmić szczeniaki karmić ekspertów, nie radzę. Od półtora do trzech miesięcy szczeniak powinien być karmiony 5-6 razy dziennie, najlepiej lekko ugotowaną wołowiną i twarogiem lub kefirem, można również dodać warzywa parowe lub przecier warzywny z olejem roślinnym.

    Następnie stopniowo, gdy szczeniak dojrzewa, zostaje przeniesiony do dwóch posiłków. W żadnym wypadku szczeniak nie może być przekarmiony do 15 miesiąca życia, lepiej jest podawać mniej jedzenia, w przeciwnym razie może on mieć nadwagę niebezpieczną dla zdrowia.

    Nie dawaj psu takich produktów:

    • tłuste mięso, kiełbaski, wędliny, smalec,
    • ryby rzeczne
    • smażone, ostre, marynowane potrawy, przyprawy, sosy,
    • słodycze i mąka,
    • rurowe kości ptaka.

    Aby uniknąć chorób stawów, konieczne jest włączenie chondroprotektorów, suplementów z fosforem i wapniem, specjalnych pokarmów dla szczeniąt o wysokiej zawartości glukozaminy w żywieniu szczeniąt. Syntetyczne witaminy nie są potrzebne.

    Ile jeść dziennie?

    Jak dużo pies je dziennie? Całkowita dzienna objętość pokarmu powinna wynosić od trzech do czterech procent wagi zwierzęcia.

    Ile razy myć i przeczesywać?

    Pielęgnacja nie jest trudna. Czesanie zwierzęcia domowego (grooming) jest konieczne raz w tygodniu za pomocą dużego, sztywnego pędzla. W okresie linienia zaleca się robić to codziennie, najlepiej na podwórku, w przeciwnym razie cała podłoga w domu będzie pokryta dywanem z wełny. mokry mastif tybetański w wodzie

    Psy te nie muszą być kąpane często (nie częściej niż raz w miesiącu, a następnie, jeśli to konieczne, na przykład, przygotowując się do wystawy), nie ma w nich specyficznego zapachu i są one bardzo czystymi stworzeniami.

    Jak wyciąć?

    Nie ma szczególnych trudności z fryzurą. Dla tych psów niezbędne jest higieniczne strzyżenie. W przypadku filcowania wełny istnieje wiele mat, których nie można wyczesać; Nie można przeciąć maszyny zbyt krótko, może to prowadzić do przeziębienia i zapalenia płuc.

    Szkolenie i edukacja

    Jak wytresować mastif tybetański? Należy zauważyć, że ta rasa jest trudna do wyszkolenia w domu. Zaleca się ukończenie kursu posłuszeństwa w psim klubie. Zespoły muszą zacząć uczyć się od prostych poleceń: "miejsce!", "Przyjdź do mnie", "usiądź", "chodź", "fu", "połóż się", "blisko". W pierwszym roku życia zespoły uczą się jak, a następnie są konsolidowane, a także wyszkolona jest wytrzymałość.

    Musisz zrozumieć, że mastify tybetańskie to pies, który wymaga szacunku, a nie tylko polecenia. To nie jest twój sługa, to twój przyjaciel (na ogół tak powinieneś traktować WSZYSTKIE rasy). Jeśli zwierzę uzna ważność i istotę zespołu, spełni je.

    Pseudonimy dla chłopców i dziewcząt: jak zadzwonić

    Ponieważ rasa jest pochodzenia chińskiego, psy te są nazywane chińskimi.

    Imiona dla chłopców:

    1. Bingwen
    2. Bojing
    3. Bay
    4. Weiming,
    5. Veicheng,
    6. Wenyan,
    7. Guangli,
    8. Gian,
    9. Zian,
    10. Zen
    11. Kiang,
    12. Kingshan,
    13. Pengfey,
    14. Cheng
    15. Lśnienie

    Zdjęcia i zdjęcia

    Wystarczy spojrzeć na te zdjęcia dorosłych mastifów obok osoby:

    Chow Chow

    Jak śliczne szczenięta wyglądają!

    Udostępnij w komentarzu śliczne zdjęcia psów!

    Wideo

    Zobacz filmy edukacyjne na temat rasy:

    Tak więc mastif tybetański jest inny niż strażnik i lojalny przyjaciel, mimo imponujących rozmiarów, jego zawartość nie jest zbyt skomplikowana. Takie zwierzę jest odpowiednie dla doświadczonych hodowców psów, dobrze dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami, ale ma niezależny i uparty charakter. Jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem tego tybetańskiego skarbu, możesz podzielić się swoim doświadczeniem, doradzić tym, którzy planują go uruchomić, pokazać zdjęcie swojego psa.

    Z naszego artykułu dowiedziałeś się o cechach, opiniach i kosztach (dokładna cena w Rosji) rasy psów, zdjęć, wagi, wzrostu, karmienia i opieki.

  • Czytaj Więcej O Psach

    Pies ma czerwone oczy

    Szczepienia Oczy psów są nie mniej ważnym narządem zmysłów niż ostry nos i delikatne ucho. Dlatego wszystkie choroby, które mogą prowadzić do pogorszenia ostrości wzroku lub nawet ślepoty zwierzęcia, muszą zostać zauważone i potraktowane na czas.

    Proste sposoby, aby dowiedzieć się, że pies ma pchłę.

    Szczepienia Pchły są najczęstszymi pasożytami zewnętrznymi, które mogą powodować wiele poważniejszych chorób u zwierząt domowych. Nieleczony może prowadzić do infekcji w organizmie, która wyraźnie nie przynosi korzyści psu.