Karmienie

Turecka rasa kangal

Turkish Kangal (angielski kangal) to rasa psów stróżujących pochodząca z Kangal w prowincji Sivas w Turcji. Jest to pies podobny do mastifa o jednobarwnym, żółto-brązowym kolorze i czarnej masce na twarzy. Zgodnie z normami oficjalnych organizacji amatorskich w Turcji, Federacji Kynologicznej Turcji (KIF) i Ankary Kangal Derneği (ANKADER), psy mogą mieć białe znaczenia i maskę.

Chociaż najczęściej są one opisywane jako psy pasterskie, to nie jest tak, są to psy stróżujące strzegące stada przed wilkami, szakalami i niedźwiedziami. Ich cechy ochronne, lojalność i łagodność wobec dzieci i zwierząt doprowadziły do ​​wzrostu popularności jako obrońcy rodziny.

Historia rasy

Nazwa pochodzi od miasta Kangal, w prowincji Sivas, i prawdopodobnie ma podobne korzenie do tureckiej nazwy plemienia Kanli. Pochodzenie nazwy miejsca, które nadawało nazwę piesowi i miastu, nadal nie jest jasne. Prawdopodobnie plemię Kanal opuściło Turkiestan i po migracji do Anatolii utworzyło wioskę Kangal, która przetrwała do dnia dzisiejszego.

Tak więc psy częściej pochodzą z Turkiestanu, a nie z Turcji. Hipotezy, że są pochodzenia babilońskiego lub abisyńskiego, nie są potwierdzone przez genetyków. Wersja, którą te psy pochodzą z pary indyjskich psów wywiezionych do Turcji, nie jest poważnie brana pod uwagę.

Jedno jest pewne, jest to starożytna rasa, która służy ludziom przez bardzo długi czas. Po prostu ludzkie intrygi wkroczyły w jej historię, gdzie różne kraje i narody przypisują sobie prawo do bycia nazwanym miejscem urodzenia tych psów.

Opis

Istnieją subtelne różnice w standardach rasy stosowanych w różnych krajach. W ojczyźnie psów w Turcji standard Cynology Federation of Turkey opisuje wysokość psa od 65 do 78 cm plus minus dwa centymetry.

W tym przypadku KIF nie rozróżnia płci męskiej od żeńskiej. Chociaż standardy innych krajów są ze sobą dość dobrze skoordynowane, nie pokrywają się one ze standardem KIF. W Wielkiej Brytanii wysokość w kłębie dla mężczyzn powinna wynosić od 74 do 81 cm, u samic od 71 do 79 cm, bez uwzględnienia wagi.

W Nowej Zelandii, dla mężczyzn, wysokość jest wskazana od 74 do 81,5 cm, a waga od 50 do 63 kg, a dla samic od 71 do 78,5 cm, o masie od 41 do 59 kg. W USA rasa ta jest rozpoznawana tylko w UKC, a standard opisuje samców od 76 do 81 cm w kłębie, o wadze od 50 do 66 kg i suki od 71 do 76 cm i wadze od 41 do 54 kg.

Ich podszerstek zapewnia ochronę przed surową zimą anatolijską i upalnym latem, a płaszcz zewnętrzny chroni przed wodą i śniegiem. Ta wełna pozwala dobrze regulować temperaturę ciała, a jednocześnie jest wystarczająco gęsta, aby chronić przed kłami wilków.

Czarne i białe plamki, dłuższe włosy nie są uważane za przejawy krzyżowania, standard KIF jest doskonale tolerancyjny dla koloru sierści i nieco bardziej wybredny w przypadku białych plam. Są dozwolone tylko na klatce piersiowej i na końcu ogona, podczas gdy w innych organizacjach również na łapach.

Ale w innych klubach wełna i jej kolor są najważniejszymi cechami odróżniającymi rasę od akbasy i pastuszków anatolijskich. Powinien być krótki i gęsty, nie długi lub puszysty, a kolor szaro-żółty, szaro-brązowy lub brązowo-żółty.

Wszystkie kangale powinny mieć czarną maskę na twarzy i czarne znaczenia na uszach. W zależności od standardów białe oznaczenia na klatce piersiowej, łapach i ogonie są dozwolone i niedozwolone. Dokowanie uszu składa się z kilku powodów, w tym ze względu na ochronę, ponieważ mogą stać się celem wrogów w walce.

Uważa się również, że w ten sposób poprawia się ich słuch, ponieważ dźwięk łatwiej dostać się do zlewu. Jednak w Wielkiej Brytanii zamykanie uszu jest zabronione przez prawo.

Postać

Psy tej rasy są spokojne, niezależne, silne, kontrolują sytuację i są dobrze chronione. Mogą być nieprzyjazne dla nieznajomych, ale dobrze wyszkolony kangal dogaduje się z nimi, zwłaszcza z dziećmi.

Zawsze kontroluje sytuację, jest wrażliwy na zmiany, reaguje na zagrożenia natychmiast i odpowiednio. Są świetnymi zwolennikami zarówno dla zwierząt hodowlanych, jak i ludzi, ale nie są odpowiednie dla niedoświadczonych hodowców, ponieważ niezależność i inteligencja czynią z nich złych uczniów.

Podczas strzeżenia stada psy te zajmują wysokość, z której można wygodnie obserwować otoczenie. W upalne dni mogą kopać dziury w ziemi, aby się ochłodzić.

Młode psy trzymają się blisko starego i uczą się z doświadczenia. Zwykle pracują w parach lub grupach, w zależności od wielkości stada. W nocy wzrasta intensywność ich patroli.

Zaniepokojony, kangal podnosi ogon i uszy i daje znak owcom do zbierania pod swoją ochroną. Jego pierwszym instynktem jest postawienie się między zagrożeniem a gospodarzem lub stadem. Gdy owce zbierają się za nim, kontroluje inwazję.

W przypadku wilka, czasami jest wystarczająco dużo groźby, ale tylko wtedy, gdy pies nie jest przeciwny paczce, a jeśli nie jest na jej terytorium. Istnieją specjalne wilczarze, znane w domu jako "kurtçu kangal".

W Namibii psy te były wykorzystywane do ochrony zwierząt przed atakami gepardów. Około 300 psów zostało przekazanych rolnikom w Nambii od 1994 roku, funduszowi ochrony gepardów (Cheetah Conservation Fund), a program był tak udany, że trafił do Kenii.

Przez 14 lat liczba gepardów, którzy zginęli z rąk rolnika, zmniejszyła się z 19 do 2,4 osób, w gospodarstwach, w których bydło strzegło kangali, straty zmniejszyły się o 80%. Zabici gepardy próbowali zaatakować bydło, podczas gdy wcześniej rolnicy zabili każdego kota widywanego w okolicy.

Wiedząc o tym, łatwo zrozumieć, że turecki kangal to pies nie dla mieszkania, a nie dla zabawy. Potężni, lojalni, inteligentni, są stworzeni, aby służyć i chronić, potrzebują prostoty i ciężkiej pracy. Stając się więźniami mieszkań, będą znudzeni i zastraszani.

Turecki pies kangal. Opis, cechy, opieka i cena tureckiej kangali

Najstarsza rasa, turecki kangal, jest ulubionym zwierzęciem pasterzy tureckich. Zasługują na głęboki szacunek dzięki swojej odwadze i błyskawicznej reakcji.

Turecki pies kangal jest pełen niedowierzania, ale jednocześnie ma uderzająco zrównoważony charakter. Dla tego zwierzaka życie w wiejskim domu jest bardziej akceptowalne niż w mieszkaniu, w którym jest mało miejsca, które tak bardzo lubi. Te psy są prawdziwym narodowym skarbem Turcji.

Niektórzy eksperci od dawna rozważają kwestię łączenia wszystkich psów pasterskich w jedną rasę, ale w Turcji negują tę propozycję, poważnie kontrolują czystość rasy. Ponadto zakazuje się wywozu tureckich psów rasy kangal z Turcji w celu uniknięcia mieszania ich rasy z innymi.

Ale nie wiadomo w jaki sposób, ale w latach 80. XX wieku psy zostały wywiezione z kraju i powoli zaczęły rozprzestrzeniać się po całym świecie, stały się popularne w Ameryce najpierw, a następnie poznały wszystkie uroki tej rasy w Europie. W Turcji znajduje się stary obszar niewielkich rozmiarów zwany Kangal, te psy zostały nazwane jego imieniem.

Cechy rasy i charakteru

Kangale wyróżniają się bezpretensjonalnością. Są prawdziwymi, ciężko pracującymi pracownikami i mają na celu pomaganie ludzkości w najtrudniejszych warunkach i służenie jej, bez konieczności zwiększania zalotów.

Z opowieści wielu pasterzy wiadomo, że owczarek kangalski może przez kilka dni strzec bez jedzenia i picia w tym samym czasie.

Było więcej niż jeden przypadek, gdy kangale pokonały w pojedynku z wilkiem, który spoglądał na owcę. Następnie, na znak wdzięczności, pasterz zabił największego barana i oddał go swojemu wiernemu psu.

Mają niezależny charakter. Dla nich dobrym przykładem może być tylko prawdziwy, o silnej woli i silny wewnętrznie właściciel. Podnosząc zwierzę od najmłodszych lat nie należy się gniewać.

Trudne metody edukacji mogą zmienić kangalę w prawdziwego dzikiego psa. Jest łatwo wyszkolony i wyszkolony, najważniejsze jest być wytrwałym, pracowitym i nie okrutnym. Aby pies wyrósł normalnie, musi początkowo żyć w otoczeniu ludzi i krewnych.

Jeśli chodzi o relacje szczeniąt tureckiej kangali z dziećmi, są zawsze przyjazne. Mimo imponujących rozmiarów i swoistego charakteru, kangale ze zrozumieniem i miłością traktują dziecinne modę i potrafią wytrzymać drżenie ogona. Najważniejsze jest, aby dziecku było jasne, że pies jest także żywym stworzeniem, które nie może zostać zranione.

Pies nie jest przystosowany do mieszkania w mieszkaniu. Potrzebują przestrzeni i miejsca, w którym możesz przyspieszyć. W przeciwnym razie staje się agresywna, rozdrażniona i zła. Potrzebują przestrzeni, ruchu i bydła, które trzeba monitorować. To jest esencja miejsca docelowego.

W tym samym wiejskim domu będzie to najbardziej niezawodny strażnik. Pies ma dużo miejsca, by biegać i cieszyć się życiem. Ważne jest, aby nawet na początku komunikacji z kangalem wyjaśnić mu, że w parze człowiek-pies jest człowiekiem-przywódcą. Wtedy korzyści odniesie gra i trening z szczeniakiem.

Są okropnymi pracoholikami. Chroń ich terytorium lub powierzony im obiekt do ostatniego oddechu. Co do ich cech straży, w tym można je porównać tylko z strażnikiem Moskwy.

Jeśli rasa psów turecki kangal będzie wystarczająco wyposażony w wysiłek fizyczny i pracę, po prostu nie mają energii na agresję i złe zachowanie. Takie psy mają stabilną psychikę i równą, przyjazną relację ze wszystkimi członkami rodziny.

Są niezależni i kochają wolność. Nie każdemu udaje się je podporządkować, w niektórych przypadkach potrzebna jest rada profesjonalistów. Często można obserwować popularne obecnie walki psów, turecki kangal bierze bezpośredni udział w nich, a okazuje się, że jest zwycięzcą swoich częstych rywali Alabai.

Opis rasy Turecki kangal (wymagania standardu)

Zdjęcie tureckiego kangala pokazuje całą jego moc i piękno. W rzeczywistości te cechy są podwojone. Standardy rasy w każdym kraju są nieco inne. Ale w zasadzie wysokość psa w kłębie sięga 90 cm.

Średnia waga kangali od 35 do 75 kg. Posiadają mocną sylwetkę, mocny kark i mocne kończyny. Ogólnie rzecz biorąc, samice są zawsze mniejsze niż samce.

Psy mają gruby, krótki płaszcz z podszerstkiem. W kolorze płaszcza są szaro-żółte, brązowe z żółtymi i szarobrunatnymi odcieniami. Biały kolor dla rasy jest niedozwolony.

Kufa musi być koniecznie ozdobiona czarną maską. Pomimo ogromnego i imponującego psa wielkości z łatwością i bez problemów zarządza swoim ciałem. Kangal porusza się swobodnie, swobodnie i energicznie. Średnia długość życia tej rasy wynosi do 15 lat.

Opieka i konserwacja tureckiej kangali

Zanim kupisz turecką kangalę, należy założyć, że pies jest wygodny i wygodny? Jak już wspomniano, mieszkańcy miast mieszkający w mieszkaniu nie powinni nawet o tym myśleć, aby nie dręczyć psa.

Wieś, wiejski dom - to jest dokładnie to, czego potrzebujesz do dobrych kangałów życia. Zawsze lubią długie spacery, treningi. Staranność - to najważniejsza rzecz, która została ustanowiona u tych psów. Bez pracy i wysiłku fizycznego po prostu się nudzą i "pozbywają się swoich rąk".

W razie potrzeby rozprowadź zwierzę. Musisz je czesać specjalnym grzebieniem kilka razy w tygodniu. Warunki życia dla tej rasy nie są fundamentalne. Są wygodne w przypadku wszelkich spadków temperatury iw każdych warunkach.

Jeśli chodzi o wybór żywności, ostatnie słowo podane jest właścicielowi psa. Możesz zatrzymać to na naturalnej żywności, składającej się z mięsa, ryb, warzyw i owoców, lub preferuj suche jedzenie.

W każdym razie ich pożywienie powinno być wysokokaloryczne i mieć wystarczającą ilość składników odżywczych. Tylko w ten sposób zwierzak stanie się zdrowy, silny i wesoły. Smycz na kangalach jest nie do przyjęcia. Potrzebują terytorium, na którym mogą bezpiecznie chodzić, bawić się i ćwiczyć.

Ogólnie, ta rasa wyróżnia się doskonałym samopoczuciem i zdrowiem. Czasami mogą być narażone na choroby kości i problemy ze wzrokiem. Ale przy odpowiedniej kontroli sytuacji i wizytach u weterynarza można uniknąć tych problemów.

Cena i recenzje tureckiego kangale

Możesz znaleźć psa dla siebie na specjalnym rynku lub w reklamach internetowych. Często zdarzają się zdjęcia i filmy z psami. Ale w tym samym czasie nie ma gwarancji, że szczeniak naprawdę spadnie rasy czystej krwi.

Aby kupić prawdziwą kangalę, lepiej skontaktować się ze specjalistycznymi budami, gdzie jest cały rodowód i inne niezbędne informacje o psie. Ponadto pies zaczyna być szczepiony w takich instytucjach od bardzo młodego wieku, co jest bardzo ważne dla jego zdrowia.

Cena tureckiej kangali jest raczej duża. Jest mały szczeniak z 1000 dolarów. I nie jest zaskakujące dla tak pięknej rasy, opinie o których są najbardziej pozytywne. Wszyscy ich hodowcy, jak to się mówi, kangal są doskonałymi strażnikami i psami pracującymi. Są idealną pomocą i wsparciem.

Tylko niektóre trudności napotkane w utrzymywaniu kangalów dezorientują ludzi - są to raczej duże koszty, aby je wyżywić, a także całkowita niemożność trzymania psa w miejskim mieszkaniu.

Pies rasy Kangal

Kangal to czysta dusza, prawdziwy pasterz. Odważny, szybki, zdolny do samodzielnego myślenia, dodatkowo czujny i podejrzliwy wobec obcych i zwierząt. Jednak Kangal jest posłusznym psem, w życiu nie będzie się trzaskał ani warczał na nieznajomego. Kangal nie nadaje się do życia w mieście, pies potrzebuje dużej przestrzeni, wolności, świeżego powietrza.

Historia

Najstarsza pierwotna rasa psów, która przetrwała do dziś, Anatolian Karabash od wieków żyje w Azji Mniejszej. Ogromny pies stróżujący o niezależnym charakterze zawsze był podziwiany i szanowany przez człowieka.

Anatolijski Karabasz jest znany światu od czasów starożytnego Babilonu. Człowiek zawsze używał niezwykłej siły fizycznej i zdolności bojowych psów, poświęcenia dla właściciela i niezrównanych umiejętności strażniczych. Anatolijskie psy były wykorzystywane jako wojownicy (psy bojowe) w bitwach i jako łowcy dużych gier w czasie pokoju. Psy miały polować na lwy i dzikie konie. Psy bez trudu odepchnęły wilki od stada.

Psy są trudne do przypisania pasterzom - psy doskonale strzegą stad, ale nie angażują się w działalność pasterską. Pies pasterski, oprócz pilnowania trzody, zbiera owce do stada, kieruje je do pióra, szuka zagubionej owcy. Pasterze w pobliżu Anatolian Karabash wiedzieli, że stado i ludzie są dobrze chronieni przed atakiem wilków i innych drapieżników.

Pies Anatolian Shepherd Dog jest rzadko spotykany, a trzymanie go w mieszkaniu to droga sprawa. Rasa ma interesujące korzenie, które sięgają głębokiej historii. Początkowo istniała informacja, że ​​rasa Anatolian Shepherd została utworzona w Turcji. Nazwa pochodzi od miejsca pochodzenia - płaskowyżu anatolijskiego.

Pomimo faktu, że nazwa i poszczególne dane wskazują na Turcję, kraj kategorycznie odrzuca rasę. W Turcji żyją rasy psów, które według wybranych źródeł są uważane za przodków wspaniałej rasy. Dla gołego oka istnieje podobieństwo między Anatolian Shepherd Dog a tureckim kangalem. Jednak Anatolian Shepherd Dog nie jest uważany za turecką rasę psów.

Wybrani hodowcy psów twierdzą, że psy pasterskie Anatolian zapuszczają swoje korzenie z Belgii, gdzie rasy zostały stworzone selektywnie. Informacja nie jest w pełni potwierdzona, wiadomo tylko, że rasa została sprowadzona do Belgii dwa wieki temu.

Zwierzęta wyglądają groźnie i buntowniczo, ale temperament wyróżnia się życzliwością i plastycznością. Psy są spokojne, niezwykle inteligentne, nie wymagają wielu wyjaśnień. Na planecie są dziesiątki psiarni, które hodują tylko wspomnianą rasę psów. W przeciwieństwie do wszystkiego, możliwe jest trzymanie psów w mieszkaniu, tylko - nie w małym "odnushku". Dobra edukacja i szkolenie pozwolą piesowi współistnieć bez trudności i niedogodności w mieszkaniu, pomimo powolności i dużych rozmiarów.

Opis rasy

Kangal to starożytny turecki pies pasterski. Tureccy pasterze kochają swojego asystenta, który jest w stanie łatwo utrzymać dyscyplinę w stadzie, chronić i chronić przed różnymi drapieżnikami. Rasa psów jest spokojna, nie agresywna, jak inne rasy tureckie. Kangal unosi zęby tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Rasa jest silna i energiczna, niestrudzona w pracy.

Pies Kangal w ogóle nie jest zwierzęciem. Bez wątpienia pies uwielbia właściciela i uwielbia być blisko, ale pamiętajcie, przed sobą - działający pies, tylko wtedy - zwierzątko. Od czasów starożytnych, Kangal rozwinął pragnienie służby, pies nie będzie szczęśliwy leżeć na kanapie przez cały dzień i usiąść. Bez pracy zwierzę zaczyna aktywnie chuligaństwo, dając rozczarowanie właścicielowi.

Turecki pies Kangal wyjątkowo nieufny wobec nieznajomych. Do nieznajomych należą osoby, z którymi właściciel osobiście nie wprowadził psa, zwierzę jest idealne do ochrony. Pies rozwinął instynkty. Podczas treningu ważne jest, aby poinformować psa, że ​​najważniejszą rzeczą jest właściciel, nikt inny.

W karabash wyraził wszystkie cechy charakterystyczne dla dużego psa. Powściągliwość, samopochłanianie, pozorny infantylizm. Wszystko ostentacyjne, Karabash - aktywny, wrażliwy, czujny i odważny pies, gotowy w każdej chwili do skoku i ochrony terytorium. Pies zachował prymitywne instynkty, poczucie strachu jest niezrozumiałe dla olbrzyma.

Karabash dogaduje się z innymi zwierzętami, pod warunkiem, że kształcenie ogólne od najmłodszych lat. Nieznajomi, zwierzęta i ludzie powinni zachować ostrożność zbliżając się do Karabasza. Jeśli pies jest reprezentowany przez nieznajomego, możliwe jest, aby nie bać się psa.

Interesujący jest sposób ochrony terytorium, z którego korzysta Karabasz. Pies, jak lew, wspina się na wzgórze, a stamtąd podąża za terytorium. Takie zachowanie wskazuje na wysoki poziom inteligencji anatolijskiego Karabasza.

Karabashi to wytrzymałe psy, które mogą mieszkać na świeżym powietrzu przez cały rok. Ale nie leniwy budować dom dla zwierzaka, klatkę na świeżym powietrzu z dachem i pudełkiem w środku.

Niedopuszczalne jest wykorzystywanie psów w okrutnych czynnościach, takich jak walka psów. Niestety, ze względu na okrutną bestię - człowieka, doskonałe okazy rasy psów giną w walkach o nielegalne walki psów.

Wygląd

W Turcji Karabasz dzieli się na trzy rodzaje. Główną cechą, którą dzielą te psy, jest kolor. Karabasz jest pospolity u tygrysa, czarny i tricolor, akbash to czysty biały stróżujący, uważany za bezpośredniego potomka wielkiego pirenejskiego pasterza. Trzeci typ jest rozpoznawany jako kangal, pies ma czarną maskę z czarnymi uszami.

  1. Ten kraj to Turcja;
  2. Średnia długość życia wynosi 10-11 lat;
  3. Grupa - 2 (bez testów roboczych).

Rasa psów Kangal wygląda całkiem dobrze:

  • wysoki pies Wysokość psa osiąga 71 - 81 cm.
  • waga około 40-65 kg.
  • silna kompilacja.
  • silne ciało.
  • głowa jest duża, szeroka, ciężka.
  • zgryz nożycowy.
  • potężna szyja.
  • stabilne potężne kończyny.
  • waga od 35 do 75 kg.
  • Płaszcz psa jest gruby i krótki, z grubym, miękkim podszerstkiem.
  • kolor puszki jest szaro-żółty, szaro-brązowy lub brązowo-żółty. Biały kolor nie jest oznaczony.

Ruchy Kangala są swobodne i energiczne.Kierując Kangal trzyma głowę i szyję w jednej linii plecami, więc wydaje się, że pies nie chodzi, ale zakrada się.

Niezgodność z wymienionymi standardami jest uważana za wadę. Dyskwalifikacje podlegają psom, które nie spełniają standardów, wykrywając poważne zaburzenia psychiczne. Ujawnienie tchórzostwa i nieuzasadnionej agresji jest niedopuszczalne. W środowisku naturalnym szczenięta są odrywane od uszu, co jest uważane za znak okrucieństwa wobec zwierząt, silnie wpływa na psychikę psa i czyni go patologicznie agresywnym.

Postać

Kangal to pies o niezależnym temperamencie. Pies jest posłuszny szanowanej osobie - właścicielowi lub temu, w kim czuje wewnętrzną siłę. Lepiej nie używać przemocy fizycznej w wychowywaniu Kangala - zwierzę stanie się złem, nie będziesz w stanie kochać takiego psa. Jeśli chcesz osiągnąć posłuszeństwo od psa, będziesz potrzebował cierpliwości, wytrwałości. Każdy właściciel Kangali powinien wiedzieć, jak nauczyć psa prostych, ale ważnych poleceń.

Daj swojemu zwierzakowi możliwość komunikowania się z psami i ludźmi, aby pies stał się spokojny i opanowany. Dla dzieci pies nie doświadcza agresji, pozwala sobie na pieszczoty i głaskanie. Potrafi grać w gry. Bądź ostrożny - pies o znacznej wysokości, świetna okazja, aby zranić lub upuścić dziecko.

Niesamowity wygląd odstraszy innych, ale temperament psa nie pasuje do wyglądu. Stan podniecenia psa jest łatwo determinowany przez ogon. Jeśli pies jest spokojny, ogon jest lekko skręcony, jeśli na tle emocjonalnym jest plusk - wydłużony ogon sięga pleców do tyłu. Mówi się, że rasa nie jest podatna na nagłe ataki agresji.

Szczenięta Anatolian Shepherd Dog są duże, ale powolność daje uroku tylko psom. Dzieci są pełne energii i naturalnej ciekawości. Nie zostawiaj cennych przedmiotów na podłodze, przewodów - przedmiotów czekających na zniszczenie. Nie możesz pokonać szczeniaka za zbrodnię, wystarczająco mocnego tonu. Zwierzęta są inteligentne i łatwe do nauczenia, wystarczy poważnie podchodzić do wychowania.

Rasa psów Anatolian Shepherd jest szeroko rozpowszechniona, ale szczenięta są drogie. Zwierzę domowe będzie wspaniałym prezentem dla każdej osoby. Główny negatywny aspekt jest uważany za duży wzrost i wagę. Psy są chronione, wymagają regularnego szkolenia. Natura nagrodziła psy eleganckimi mięśniami i mocnym szkieletem, spacery z pewnością towarzyszy wysiłek fizyczny.

Kangal nie jest psem domowym

Kangal - pies, którego cena zaczyna się od 80 tysięcy rubli. Kangal słabo przystosowany do życia w środowisku mieszkalnym. Po pierwsze, jest to duża rasa psów. Po drugie, energiczny, zwierzak potrzebuje więcej miejsca i świeżego powietrza. Po trzecie, jego prawdziwym celem jest karmienie bydła.

Długie spacery i wysiłek fizyczny - Kangal jest bezwzględnie wymagany. Im więcej pies będzie komunikował się z innymi zwierzętami i ludźmi, tym lepsze wykształcenie.

Właściwa opieka

Pies rasy Kangal dobrze nadaje się do ochrony domu. Nie wymaga niewiarygodnej pielęgnacji, spokojnie wytrzymuje ciepło i zimno. Nie zaleca się trzymania na smyczy, lepiej jest zapewnić wolność psa na terenie domu. Latem warto chodzić po zbiornikach. Psy uwielbiają pływać, szczególnie ze swoimi ulubionymi właścicielami.

Wełna Anatolian Shepherd silnie przelewa się, szczególnie w okresie intensywnego linienia, potrzebna jest rzadka pielęgnacja.

Odpowiednia opieka nad Pasterzem Anatolii gwarantuje przyzwoity wygląd i radość. Szczeniak musi być wyposażony w miejsce do odpoczynku i snu, miskę do jedzenia i picia. Zwierzęta lubią relaksować się na łóżku ze swoimi ulubionymi właścicielami. Będąc niemowlętami, ważą trochę, ale miesiąc po miesiącu, przybierając na wadze, zamieniają się w bardzo ciężkie cielęta. Ucząc psa w młodym wieku, aby spać w pobliżu, właściciele będą musieli zmierzyć się z wieloma niedogodnościami, gdy zwierzę dorośnie.

Rasa ma krótki płaszcz, który nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Wystarczy raz w tygodniu spędzić pół godziny na intensywnym szczotkowaniu. Nie zaleca się mycia psa więcej niż raz w miesiącu. Zwierzę jest zaprojektowane tak, aby chodzić w sumie przez godzinę dziennie. Zwiedzanie odbywa się trzy razy dziennie. Zwierzę musi opróżniać jelita dwa razy dziennie. Ten aspekt wskazuje na prawidłowe odżywianie i prawidłowe funkcjonowanie jelit.

Karma dla zwierząt domowych

Karmienie psa jest ważną częścią opieki nad Kangalem. Lepiej gotować dla psa odżywczą i zdrową żywność z mięsa lub ryb. Dopuszczalne jest podawanie warzyw i produktów ze stołu mistrza. Szybkość suchych porcji dla psów nie przekracza dawki wskazanej na etykiecie wybranego opakowania żywności!

Wskazówka: Zaawansowana karma dla psów jest uważana za dobry i łagodny produkt.

Aby szczeniak wyrósł zdrowy i osiągnął wymaganą wielkość, podawaj mu odpowiednią ilość pokarmu kilka razy dziennie. Karma dla szczeniąt zapewnia odżywcze, zdrowe, zbilansowane witaminy i minerały.

Dorosłe psy jedzą rzadziej, o wiele mniej niż własne. Karbash lepiej karmić naturalnym, zbilansowanym posiłkiem. Nie jest to łatwe, wymaga nadmiaru wolnego czasu.

Każde zwierzę musi jeść w pełni, w wyznaczonym czasie. Aby karmić szczeniaczki Anatolian Shepherd, można nauczyć się z książek, nie ma żadnych szczególnych cech w diecie. Dzienna porcja obejmuje mięso w określonej ilości.

Rasa jest skłonna do objadania się, nie wkładaj za dużo jedzenia do każdego posiłku. W sklepie zoologicznym kup miskę dla przeciętnego psa. Okazuje się, że nałożyć zwierzę opiera się na wysokości miski. Zwierzęta dużo piją, obok koryta zawsze jest miska ze świeżą wodą. Zmień wodę co najmniej dwa razy dziennie. Pomimo imponującej wielkości i niezgrabności, rasa wyróżnia się ambicją i dobrą hodowlą, a psy nie będą go specjalnie hodować.

Wady rasy

Karabash nie jest psem dla wszystkich. Właściciel psa musi być osobą dominującą, aby mógł go rozpoznać pies. Zwierzę wymaga kompetentnej i konsekwentnej edukacji, w przeciwnym razie stanie się niekontrolowaną bestią, przerażając nawet właściciela.

Psy są wrażliwe na znieczulenie!

Karabash jest uważany za dużego, wysokonożnego i ciężkiego psa, stopniowo rozwijającego się w chorobie stawów, aż do dysplazji.

Powyższe cechy odnoszą się do rasy jako całości, nie oznacza to, że zakupiony pies będzie dokładnie taki.

Wychowanie i szkolenie

Karabash jest ogromnym psem, odsłania tendencję do dominacji. Aby nie stać się oddziałem psa, musisz podnieść szczeniaka, wyraźnie pokazując, kto jest szefem. I bez użycia przemocy i okrucieństwa, które poważnie ranią psychikę szczeniaka.

Przechowywać Karabash w mieszkaniu jest nie do przyjęcia, pies jest zaprojektowany przestrzeń, znaczny obszar. Konieczna jest wczesna socjalizacja szczenięcia. Karabash dobrze dogaduje się ze zwierzętami. Pies nie ma instynktu łowieckiego, nie zabije ze względu na podniecenie łowieckie.

Pies potrzebuje poważnego wysiłku fizycznego, który trudno jest zapewnić w mieście.

Instynkt strażniczy psa jest dobrze rozwinięty, Karabasz jest nieufny wobec obcych. Zajęcia odbywają się od pierwszego miesiąca, i stale i agresywnie. Pies jest uparty, bez znaczenia, według psa, nie wykona ćwiczenia.

Nieautoryzowany pies jest trudny do wyszkolenia. Jeśli uda ci się ukończyć kurs, pies staje się posłuszny i pełni rolę wykonawczą.

Szczenięta Anatolian Karabash dorastają późno, odporność jest również rozwijana późno, a szczepienia profilaktyczne są wymagane na czas.

Kangale są inteligentni i posłuszni.

Nauczenie się głównych zespołów nie będzie wymagało dodatkowego czasu i wysiłku. Zwierzęta nie szczekają bez powodu. Słyszenie ich naprawdę groźnego szczekania jest możliwe tylko w poważnych okolicznościach. Psy w razie potrzeby desperacko chronią rodzinę. Władza właściciela jest dla nich niezaprzeczalna, nieposłuszeństwo jest nie do przyjęcia.

Własnością turecką jest rasa psów rasy Kangal: opis zewnętrzny, charakterystyka umiejętności i sposób ich przechowywania

Jednym z największych, najsilniejszych i najbardziej wytrzymałych psów stróżujących jest kangal, jak nazywa się w Turcji lub pasterz anatolijski dla reszty świata.

Szczegółowy opis legendarnego wilczura, urodzonego pasterza i ochroniarza - w materiale poniżej.

O nazwisku

Ta starożytna i legendarna rasa jeszcze w czasach Babilonu mieszkała na płaskowyżu Anatolijskim, położonym w zachodniej części Turcji.

Ale nie hodowano tam jednej rasy psów stróżujących, dlatego Turcja nie używa nazwy "Anatolian Shepherd Dog", KANGAL (wymawiane - KHAN-HAHL) jest ogólnie przyjętym oznaczeniem rasy.

Nazwa pochodzi od nowoczesnego centrum Anatolian Plateau - miasta Kangal w prowincji Sivas. Inne nazwy są znane:

  • Anatolian Karabash;
  • Kangal Karabash;
  • Turecki kangal;
  • Kangal Sheepdog.

Anatolian Shepherd Dog lub Turkish Watchdog - nazwa rasy w standardzie FCI, działająca w Stanach Zjednoczonych i krajach europejskich. W Rosji rodowód jest również nadawany rasie "Anatolian Shepherd".

Obecnie rasa jest narodowym skarbem Turcji.

Obraz kangala można zobaczyć na monetach, a w niektórych tureckich rodzinach istnieje tradycja dawania szczeniakom kangal pierworodnemu chłopcu.

Tło historyczne

Przez prawo uznane za jedno z najstarszych - rasa psów kangal była tworzona przez tysiące lat poprzez selektywną selekcję i krzyżowanie z największymi i najbardziej groźnymi psami.

Historycy zajmują się psami, a teraz spierają się o pochodzenie kangala.

Według jednej z wersji, rasa pochodzi od psich psów myśliwskich, które istniały w Mezopotamii. Byli wykorzystywani do polowania na pradawne lwy i dzikie konie, a później zaczęli towarzyszyć narodom zamieszkującym płaskowyż anatolijski i chronić swoje stada.

Przez wiele stuleci rasa rozwijała się pod wpływem otaczających warunków, z których najbardziej formującym był klimat: gorące i bardzo suche lata i bardzo mroźne zimy, a także charakter pracy wykonywanej przez psy.

Chroniąc stado przed drapieżnikami wszystkich rozmiarów (wilki, niedźwiedzie i szakale), psy musiały służyć w każdych warunkach pogodowych podczas długich przejść bez wody i jedzenia. Czynniki te przyczyniły się do powstania niezwykle odpornej i silnej rasy psów do polowania na duże drapieżniki, zdolnych do uduszenia wilka bez większych trudności.

Historycznie, turecki pies kangal jest aktywnie wykorzystywany do ochrony owiec w Turcji i krajach azjatyckich, ale pod koniec ubiegłego wieku rasa została wywieziona do wielu innych krajów: Australii, Nowej Zelandii, krajów afrykańskich, Stanów Zjednoczonych i europejskich.

W Ameryce, Anatolian Shepherd Dogs pilnują stad owiec od końca XX wieku, a w Namibii i Kenii lokalne stada są chronione przed lwami i gepardami.

Opis rasy

Standard FCI № 331 z dnia 12.12.2016 "Anatolian Shepherd Dog".
Grupa 2 "Pinczery i sznaucery, molosy, górskie i szwajcarskie psy pasterskie".
Sekcja 2 "Molosy".
Standard FCI zawiera:

  • wysokość w kłębie: mężczyźni 74 - 81 cm, kobiety 71 - 79 cm;
  • Waga dorosłego mężczyzny wynosi 50 - 65 kg. Dorosła samica ma 40 - 55 kg.

Kangal (Anatolian Shepherd) to duży, dobrze zbudowany pies. Dzięki imponującym rozmiarom ma proporcjonalną sylwetkę i harmonijnie rozwinięte mięśnie, a dzięki stosunkowo długim nóżkom wygląda smukle i jest łatwy w przenoszeniu.

Opis rasy Anatolian Shepherd zawiera dużą głowę z szeroką czaszką, mocny system szczęk i mocne zęby z doskonałym zgryzem nożycowym (górne zęby ciasno zachodzą na dolne i stoją prostopadle do szczęki). Wargi są lekko sflaczałe, z czarnymi krawędziami, kącikami ust bez kieszeni. Dorosłe samce mają większe głowy niż suki.

U psów tej rasy każdy kolor jest akceptowalny, ale biel jest najczęstsza. W tym przypadku charakterystyczną cechą jest czarna maska ​​na twarzy, która dała jedno z tureckich nazwisk - Karabash. Powinny też być czarne lub zacienione uszy. Są cięte i dlatego jest kilka powodów: aby nie cierpiały w walkach z drapieżnikami, dodatkowo uważa się, że przycinanie poprawia słyszenie psa, ponieważ dźwięk może łatwiej przeniknąć do ucha.

Przycinanie uszu w niektórych krajach, na przykład w Wielkiej Brytanii, jest nielegalne.

Włosy kangali są krótkie lub półdługie, ale z pewnością z grubym podszerstkiem. Ta warstwa podkładowa zapewnia ochronę przed zimnymi zimami anatolijskimi i gorącym letnim słońcem, podczas gdy zewnętrzna warstwa odpycha wodę i śnieg. Gęsta podwójna wełna chroniła także psy przed ciernistymi krzewami i ukąszeniami drapieżników i owadów.

Prosta, lekko zakrzywiona kanga ogonowa nie kończy się. W stanie czujności zostaje podniesiony wysoko i owinięty wokół kręgosłupa, zwłaszcza u mężczyzn.

Wszystkie standardy wielkości i wagi tej rasy, w tym tureckiej, nieznacznie się różnią.

Wygląd psów dobrze pasował nie tylko do kamuflażu, ale także pomagał w pracy ze stadem: ze względu na rozmiar i kolor owiec, nie bały się psów, ale zostały wzięte za własne, a nawet pozwoliły im karmić jagnięta.

Zdjęcie psa kangal wyraźnie odzwierciedla standardowe znaki na zewnątrz.

Charakterystyka rasy

Rosnąca popularność kangal (Anatolian Shepherd) na świecie wynika z natury i zachowania tych niesamowitych psów. Życie i praca w trudnym klimacie przyniosły im wytrzymałość i niezmienność.

Psy tej rasy nie znają zmęczenia, są w stanie wytrzymać duże spadki temperatury, pokonywać długie dystanse i ścigać wroga przez kilka dni, rozwijając prędkość do 50 km na godzinę.

Przy zrównoważonym charakterze, kangale charakteryzują się błyskawiczną reakcją.

Są inteligentni i szybcy. Szczególną cechą tej rasy jest umiejętność samodzielnego myślenia, co wyraźnie przejawia się w zachowaniach roboczych tych psów. Nikt nie uczy ich do pracy ze stadem - jest to nieodłączne od rasy, a instynkt pasterski w tym przypadku działa sam.

Kangale nie tylko bezinteresownie chronią owce przed atakiem dzikich zwierząt, ale także utrzymują dyscyplinę w stadzie. Pies dyżurny znajdzie się w takim miejscu, z którego zostanie osiągnięty pełny widok stada, w upalne dni wykopie dziurę w ziemi, aby zapewnić chłód. Początkujący uczą się od bliskich do bardziej doświadczonych psów.

Mogą pracować w parach lub zespołach, w zależności od wielkości stada, zajmując optymalne pozycje wokół owiec i zmieniając pozycje w razie potrzeby.

Intensywność takiego "patrolu" wokół owiec wzrasta wraz z nadejściem ciemności. Gdy zostanie wykryte niebezpieczeństwo, taki strażnik zaczyna alarmować ogonem i uszami, co powoduje, że owce zbierają się wokół niego w celu ochrony.

Głównym instynktem kangala jest umieszczenie między postrzeganym zagrożeniem a owcami lub pasterzami. Wtedy, jeśli nie możesz zastraszyć wroga, psy nieustraszenie chwytają się drapieżnika.

Cechy strażników Anatolian Sheepdogs doprowadziły do ​​ich rosnącej popularności jako strażników, ponieważ takie psy postrzegają rodzinę jako stado i strzegą go z wielkim oddaniem. Szczególnie szybko przywiązują się do dzieci, chronią i troszczą się o nich. Ale nie powinieneś rozpoczynać takiego psa dla tych, którzy mają małe dzieci, ponieważ nie wszystkie gry dla dzieci są dla nich lubiane.

Ze wszystkich wilczaków Anatolian Shepherd Dogs są najbardziej spokojne i nieagresywne. Są jednak bardzo niezależni i kochający wolność, dlatego są wytrenowani i przestrzegani tylko przez tych, którzy są naprawdę szanowani. Robienie takiego psa jest bardzo trudne.

Ludzie, którzy są miękką i słabo upartą kangalą (Anatolian Shepherd) nie powinni być zwalniani.

Jest to właściciel, do którego pies się zastosuje, powinien przedstawić ją wszystkim członkom rodziny i przedstawić ją tym, którzy mogą swobodnie poruszać się w jej polu widzenia, a nawet zbliżyć się do szczeniąt. W przeciwnym razie nikt nie wejdzie na jej terytorium, a ona w razie potrzeby uruchomi zęby.

Dzięki niezbędnej socjalizacji, właściwej edukacji i surowym treningom, rasa psów Turkish Kangal (Anatolian Shepherd) może stać się nie tylko idealnym strażnikiem, ochroniarzem i strażnikiem, ale także prawdziwym przyjacielem i uniwersalnym faworytem. Będzie łagodny, delikatny i posłuszny, poczuje intonację twojego głosu i zrozumie go w pół słowa.

Opieka i konserwacja

Kangale są bardzo niezależnymi psami, bezpretensjonalnymi i zadbanymi. Ich wełna nie wymaga szczególnej pielęgnacji, prawie nie pachnie i nie brudzi się, ale musi być czesana 1-2 razy w tygodniu, ponieważ psy zrzucają ciężko, szczególnie wiosną.

Nie są również wrażliwi na jedzenie, ale jedzenie powinno być zbilansowane, a z oczywistych względów w menu należy uwzględnić więcej produktów mlecznych.

Kangals nie dają właścicielowi kłopotów, ale w ogóle nie pasują do życia w mieście.

Z całą miłością do właściciela i jego rodziny, nie są to psy domowe, nie będą leżeć na kanapie, zresztą nie będą mogły żyć bez pracy i poczują się w mieszkaniu jak w klatce. A jeśli właściciel spróbuje umieścić je w łańcuchu, może stać się agresywny i niekontrolowany.

Idealnym miejscem pracy dla takiego psa jest ochrona terytorium, na którym może swobodnie się poruszać, na przykład domek lub dom z przestronnym dziedzińcem i wysokim płotem.

Będąc dość rzadkim, rasa stała się ostatnio coraz bardziej popularna na świecie ze względu na wyjątkowe właściwości ochronne: podobnie jak Alabai, Anatolian Shepherd Dog jest uważany za najlepszego psa stróżującego i doskonałego ochroniarza.

Dodatkowo przeczytaj krótki film o rasie Kangal:

Turecki kangal (Anatolian Shepherd): cechy rasy, zasady wychowania i hodowli

Turecki Kangal lub Anatolian Karabash jest tureckim psem stróżującym. Kangal jest jedną z najsilniejszych i najstarszych ras na świecie. Imponujący wymiar strażniczy, który pozostawał poza kontrolą natury, od wieków budził zachwyt i szacunek człowieka. W porównaniu z innymi wilczurami, turecki kangal jest bardziej zrównoważony, nie tak agresywny, zwinny i pracowity. Stado Kangala, któremu trzeba strzec, jest zawsze w porządku, a osoby postronne nie mają żadnej szansy na polowanie na owcę strzeżoną przez tego psa.

Kangal zatwierdzony przez prawo i jest narodowym skarbem Turcji, rząd zakazuje wywozu zwierzęcia poza jego granice. Podejście do hodowli i dystrybucji tej rasy w kraju jest na wysokim poziomie i przypomina rytuał.

Historia i miejsce urodzenia

Turecki kangal zaczął swoje istnienie na płaskowyżu anatolijskim, stąd jedno z nazw rasy. W dzisiejszych czasach ta rasa ma równie dobrze znane imię - turecki strażnik.

Gatunek ten uznawany jest za jeden z najstarszych w Azji Mniejszej, co jest przyczyną jego wartości. Pochodzenie rasy Anatolian Shepherd rozpoczęło się na płaskowyżu w czasach Babilonu. Staranne prace nad wycofaniem tego gatunku były prowadzone przez kilka stuleci, a wiele różnych ras było zaangażowanych w ten proces. W starożytności taką rasę psów, jak turecki kangal, można było wykorzystać do polowania na najbardziej niebezpieczne obszary: lwy i niedźwiedzie. W dzisiejszych czasach można zobaczyć eksponaty w British Museum, można je zobaczyć fragmenty takiego polowania.

Turecki strażnik nie jest pasterzem dla stada owiec, ten pies jest bezlitosnym strażnikiem. Jest obrońcą wilków i innych drapieżnych zwierząt. Ten pies jest bardzo plastyczny, mobilny i łatwy w prowadzeniu. W pogoni za wilkiem zwiększa prędkość. Można stwierdzić, że jest on bardzo odważny i może sam podejmować decyzje. Turecki kangal jest bardzo czujny i nieufny wobec obcych i nieznajomych. Gatunek ten jest popularny tylko w Azji Mniejszej.

Wygląd, rozmiar i zdjęcia kangala

Opisując rasę, trudno nie zauważyć, że Kangale są wysokie i dostojne. Osiągają wysokość w kłębie od 70 do 90 cm, ich średnia waga waha się od 35 do 75 kg. Anatolian Shepherd Dog ma dość mocną budowę. Organowi przydzielono wysoko rozwinięte mięśnie. Te psy mają potężne łapy i szyję.

W państwie tureckim rasa jest podzielona na trzy znane gatunki.

Najprostszą cechą wyróżniającą tureckie psy stróżujące jest kolor płaszcza:

  1. Najpopularniejszy Karabash, który można znaleźć w kolorze tygrysim, czarnym, a także trójkolorowym.
  2. Kryształowy biały pies - stróżujący. Uważa się, że jest bezpośrednim potomkiem wielkiego Iberyjskiego Pasterza.
  3. Trzeci typ to kangala, ubrana w czarną maskę i czarne uszy.

Zewnętrznie, te psy mogą przypominać mastify lub psy. Sierść tych psów jest krótka i ma wyraźną grubość i gęstość, charakteryzującą się ciepłym podszerstkiem.

Ruch Kangala jest gładki i energiczny podczas chodzenia. Należy zauważyć, że trzyma głowę i szyję w jednej linii plecami, może się wydawać, że pies nie chodzi - ale skrada się.

Zło grożące dyskwalifikacją:

  • wariacje kolorów;
  • niedorozwój kończyn;
  • zwiększona agresywność.
Wysokość tureckiego kangurza w kłębie może sięgać 90 cm.

Standardy rasy:

  1. Głowa jest duża, zgrabna, szeroka i proporcjonalna do ciała. Przypomina kształt prostokąta. Czoło jest lekko wypukłe i szerokie, ma poprzeczną bruzdę.
  2. Zęby - mocne i duże. Ukąszenie musi być nożycowe, bez szczeliny między siekaczami.
  3. Oczy mają kształt trójkątny lub migdałowy. Średni lub mały rozmiar, mają szerokie lądowanie. Przez stulecia dopuszczalne są ciemne plamy.
  4. Nos jest duży, z wyraźnymi i wyraźnymi owalnymi nozdrzami. Pigmentacja zależy od koloru płaszcza: czarny lub brązowy.
  5. Uszy - proporcjonalne do głowy, w stosunku do średniej wielkości. Mają trójkątny kształt z zaokrąglonymi końcami. W spokojnym stanie trzymaj się miękkiej, ale grubej chrząstki, w podnieconym lub czujnym - stojaku.
  6. Ciało jest bardzo silne i muskularne, z prostym i szerokim tyłem. Ostrza są dobrze zdefiniowane, mają nachylenie do przodu. Kark przechodzi w szeroką i masywną szyję - gładki łuk.

To ważne. Anatolijska hodowla pasterska w Europie jest uważana za połowę rasy i pół rasy, w przeciwieństwie do czystej krwi i zakazana na eksport tureckiej kangal.

Charakter i przeznaczenie rasy

Kangal jest niezależnym psem. Słucha tylko osoby, której ma szacunek, a to oznacza tylko jego żywiciela rodziny i ucznia lub tych, u których odczuwa się wewnętrzną siłę. Taka forma edukacji jako przemocy jest zupełnie nie na miejscu z przedstawicielami tej rasy. W wyniku nieuprzejmego wychowania, postać kangal będzie zła i bezwzględna, i nikt nie będzie w stanie kochać takiego zwierzaka.

Konieczne jest zapewnienie kontaktu z innymi zwierzętami i ludźmi na oddziale, aby był bardziej przyjemny i spokojny. Dla małych dzieci turecki organ nadzoru nie wyraża agresji, ale przeciwnie, pozwala sobie na pieszczoty i głaskanie. Ponadto wraz z dziećmi jest w stanie grać w różne gry edukacyjne. Jednak w takich sytuacjach należy zachować ostrożność, ponieważ pies ma imponujące wymiary i może zostać porwany przez grę lub zepsuć wnętrze domu. Nie bój się pojawienia się Kangala, on tylko na pierwszy rzut oka jest onieśmielający. Wewnętrzny świat psa jest bardzo spokojny i różnorodny.

Turecki kangal nie wykazuje agresywności, jest spokojny i zrównoważony.

Podekscytowany stan twojego zwierzaka można rozpoznać po lekko zakręconym ogonie. Jeśli nastąpi emocjonalny wybuch, prosty ogon może sięgnąć pleców. Należy zauważyć, że taka rasa jak Anatolian Shepherd nie jest podatna na nieuzasadnioną i niekontrolowaną agresję, i to tylko cieszy.

Ponieważ turecki organ nadzoru jest pracującą rasą, może stać się smutny lub rozdrażniony, gdy nie ma wystarczającej ilości ruchu i obciążenia.

Trening Kangalo

Trzeba trenować zwierzaka od najmłodszych lat. Każdy powinien zrozumieć, że zajmowanie się małym i bezpretensjonalnym "małym niedźwiedziem" w przyszłości będzie musiało poradzić sobie z prawdziwym zabójcą, a właściwa edukacja jest bardzo ważna.

Trening Kangala jest jednym z najtrudniejszych zadań, wymagającym cierpliwości i wytrzymałości. Okres, w którym szczenię nie osiągnął jeszcze pierwszego roku życia, jest dość skomplikowany. Dzieciak jest bardzo ciekawy i chce się bawić, właśnie z tego powodu różnorodność poleceń nie jest dla niego tak ważna. Karabash nie jest spokrewniony z rasami, które robią wszystko, aby zachęcić właściciela.

Kangala wymaga dużo cierpliwości.

Kangal jest osobliwy i niełatwo go pokonać. Nauka najprostszych zespołów może zająć dużo czasu. Jeśli doświadczasz nieodpartej chęci uzyskania tego, czego chcesz od psa, powinieneś być cierpliwy i stosować wytrwałość. W każdym z przypadków żywiciel rodziny Kangala musi wiedzieć, jak postępować z psem, aby nauczyć go najprostszych, ale bardzo ważnych poleceń.

Aby odnieść sukces w treningu Kangala, powinieneś natychmiast powiadomić zwierzę, że liderem jesteś ty. Warto pamiętać, że ten pogląd, nawet przyjmując, że konkretnie powstajecie w waszym wspólnym tandemie, będzie również szukał okazji do przejęcia prymatu w waszych łapach. Ze względu na takie przepisy w procesie szkolenia można zaobserwować potrzebę dość surowego karania zwierzaka. Jednak nie powinieneś używać fizycznej siły w kierunku swojego zwierzaka - boli go i prawdopodobnie ci tego nie wybaczy, a ciepłe relacje z Kangalem są bardzo cenne i kosztowne.

Cechy opieki i utrzymania tureckiej kangali

Tureckie kangale są bardzo pracowite, wymagają dużo przestrzeni i regularnych obciążeń. Te psy nie powinny być ustawione w mieszkaniu, najlepszym rozwiązaniem byłaby wiejska posiadłość z przestronnym dziedzińcem. Kangale wymagają dużo czasu, zapewniając mnóstwo ciężarów i ćwiczeń. Jeśli energia tych psów nie zostanie zainwestowana w siłę roboczą, mogą stać się nieposłusznymi i niekontrolowanymi.

Aby przeczesać psa, należy 2-3 razy w tygodniu za pomocą specjalnej szczotki z naturalnym włosiem. W okresie linienia - częściej.

Kąpiel jest przeprowadzana w razie potrzeby, ale nie rzadziej niż raz w roku. Konieczne jest stosowanie tylko specjalnych szamponów dla zwierząt i do całkowitego wysuszenia Uszy i oczy są wycierane wilgotnym wacikiem.

Opieka zębów jest ważna, ponieważ ta rasa jest podatna na ich choroby. Badania należy przeprowadzać regularnie, a jeśli wykryte zostaną nieprawidłowości, należy skontaktować się z weterynarzem.

Psy rasy tureckiej rasy kangal nie powinny rozpoczynać się w mieszkaniu miejskim.

Jedzenie i racja kangal

Tureckie kangale nie są wrażliwe na odżywianie. Mogą jeść różne rodzaje żywności: czy to gotowa pasza przemysłowa, czy żywność ekologiczna. Ważne jest, aby dostarczyć psu wszystkie niezbędne witaminy i pierwiastki śladowe, aby wspomóc jego zdrowie. Dla lepszego trawienia pokarmu należy odpowiednio rozłożyć czas karmienia. Dorosłe kangały muszą być karmione dwa razy dziennie w tym samym czasie.

Woda jest niezbędna dla psa. Jego jakość i ilość powinna być zawsze maksymalna, szczególnie po wysiłku fizycznym.

Produkty polecane do jedzenia Kangals:

  • mięso (wołowina, drób);
  • podroby mięsne;
  • kasza zbożowa;
  • warzywa;
  • jajka;
  • buliony (warzywa i mięso);
  • mączka kostna;
  • suche jedzenie (klasa premium).

Proszę o uwagę. Rasa Turecki kangal ma tendencję do otyłości. Właśnie dlatego pieczenie, słodycze, ryż i ziemniaki powinny być wyłączone z jej diety.

Plusy i minusy rasy

Jak każda rasa psa, turecki Kangal ma swoje mocne i słabe strony, na które powinieneś zwrócić uwagę przed zdobyciem takiego psa.

Tureckie kangale są bardzo wytrzymałe i pracowite, ale te psy są dość ciężko trenowane.

Plusy:

  • wytrzymałość i ciężka praca;
  • odwaga i nieustraszoność;
  • zrównoważona psychika i charakter;
  • imponujący wygląd.

Wady:

  • niemożność utrzymania w mieszkaniu;
  • duża ilość spożywanej żywności;
  • złożoność szkolenia;
  • skomplikowany zakup psa rasowego i wysoka cena.

Zdrowie i długość życia

Turecki Kangal inny silny zdrowie i zmartwiony ciało. Mogą tolerować zimno i ciepło, co było charakterystyczne nawet dla długiego czasu pochodzenia rasy. Jednak Karabash ma tendencję do takich chorób jak: dysplazja stawów i choroby narządów wzroku. W celu zapobiegania tym chorobom zaleca się wstrzykiwanie wystarczającej ilości wapnia i witamin do diety.

Kangal, podobnie jak wszystkie rasy psów, jest również podatny na niebezpieczne choroby zakaźne i wirusowe, które są kontrolowane przez szczepienia zapobiegawcze.

Pies rasy tureckiej kangal toleruje zarówno niskie, jak i wysokie temperatury.

Przy troskliwej opiece oczekiwana długość życia sięga 12-15 lat.

Wybór i zakup szczeniaka

Jak już wspomniano, wywóz tureckiej kangali jest zabroniony poza Turcją. Obecnie Anatolian Shepherd Dog jest hodowany z powodzeniem w Europie, co jest bliskie wyglądzie i cechom charakterystycznym dla tureckiego kangala.

W każdym razie szczeniak tej rasy jest bardzo drogi. Średni koszt tego psa dla hodowli waha się od 1500 do 2000 $.

Kupując szczeniaka, należy zwrócić uwagę na następujące kryteria:

  1. Rodowód.
  2. Wygląd szczenięcia (powinien być dobrze nakarmiony, mieć jednolity płaszcz i czyste błony śluzowe).
  3. Zachowanie szczenięcia (zwierzę musi być aktywne i towarzyskie).
  4. Warunki przetrzymywania.
  5. Obecność chorób dziedzicznych.

Szczegółowy opis rasy psów rasy tureckiej Kangal

Turecki kangal, jest wilczarzem, jest pasterzem anatolijskim - najstarszą rasą dużych psów. Są używane jako pasterze i strażnicy. W artykule porozmawiam o pielęgnacji i pielęgnacji tego psa. Rozważę cechy jej postaci. Przeanalizuję sekrety wyboru szczeniaka i hodowli.

Opis rasy

Historia rasy sięga starożytności. Przodkowie Anatolian Shepherd są babilońskimi lub abisyńskimi. Ale w tej chwili uważa się, że nazwa rasy pochodzi od tytułowego tureckiego miasta Kangal.

Przyczyny hodowli rasy są również nazywane różnymi. Niektórzy naukowcy twierdzą, że kły były używane do polowania na lwy, inne, że były wyłącznie psami pasterskimi.

W latach 80. XX wieku kilku przedstawicieli rasy zostało wyeksportowanych z Turcji, a zwierzęta hodowlane kangali zaczęły rozprzestrzeniać się na całym świecie. Nie wiadomo jednak, w jaki sposób zostało to zrobione, ponieważ wywóz owczarka anatolijskiego z Turcji jest zabroniony.

Kangale to duże psy. Ich cechy wyróżniające są wskazane w standardzie rasy:

  • Ciało jest silne, muskularne, masywne, dłuższe niż na wysokości;
  • głowa jest duża, ale zgrabna, ma kształt prostokąta;
  • szczęki mocne z pełnym zestawem zębów, zgryz nożycowy;
  • małe, trójkątne lub migdałowe oczy, ustawione daleko od siebie;
  • nos duży i ciemny;
  • uszy są małe w kształcie zaokrąglonego trójkąta, zwykle wiszącego, wznoszącego się w stanie podniecenia, często poddawanym zatrzymaniu;
  • Płaszcz jest wodoodporny, zarówno krótki (2,5 cm), jak i długi (10-15 cm) są dopuszczalne, podszerstek jest miękki i obfity.
Standardowa rasa turecka kangala

Najczęstsze kolory są szare z żółtymi, szarobrązowymi i żółtobrązowymi. Na twarzy obowiązkowa ciemna maska. Na ciele białe oznaczenia są czasami dopuszczalne.

Wysokość osiąga 70-90 cm w kłębie, waga - 50-70 kg. Średnia długość życia wynosi 12-15 lat.

Zasady konserwacji i pielęgnacji

Te psy są bezpretensjonalne. Ze względu na specyfikę wełny, są one dobrze tolerowane zarówno na ciepło, jak i na zimno.

Obecność gęstego podszerstka oznacza jednak ciężki molekułę, podczas której zaleca się codzienne czesanie psów. Resztę czasu wystarczy jeden lub dwa razy w tygodniu.

Jeśli masz tak dużego psa w mieszkaniu, powinno być wystarczająco dużo miejsca na wygodne mieszkanie dla zwierzęcia domowego i właścicieli. Chodzenie zabiera dużo czasu z przyzwoitym wysiłkiem fizycznym.

Reszta troski pasterza anatolijskiego nie jest bardzo trudna:

  • uszy i zęby czyszczone w razie potrzeby;
  • oczy są badane i pocierane balsamem czyszczącym kilka razy w tygodniu;
  • pazury zwykle miażdżą się, jeśli nie - trzeba je ciąć raz w miesiącu.

Jedzenie tych gigantów jest osobną delikatną kwestią. Zarówno szczenięta, jak i dorosłe psy powinny otrzymywać zrównoważoną dietę.

Zaleca się, aby weterynarzom starannie przemyślano porcję i porcje dla zwierząt domowych. Wybierając suchą karmę, musisz dać pierwszeństwo klasie premium i wyżej oraz zwrócić uwagę na skład, powinna to być maksymalna ilość białka, a nie zboża. Zwolennicy naturalnego żywienia będą musieli ciężko pracować, aby stworzyć pełne menu dla zwierzaka tej rasy. Wapń i inne pierwiastki śladowe dla zdrowych kości i stawów psa muszą być obecne w diecie.

Mięso o niskiej zawartości tłuszczu powinno stanowić wystarczającą część diety, dodać do niej zboża, warzywa, mączkę kostną, jaja, buliony.

Natura tureckiego kangurza

Kangalov wyróżnia spokój i wytrzymałość. Te psy są niezależne i zdolne do szybkiego podejmowania decyzji.

Od stuleci zajmują się ochroną zwierząt stadnych, więc ich cechy strażnicze są ponad wszelką wątpliwość.

Te psy są aktywne. Jeśli ich energia nie zostanie wysłana na niezbędny kurs podczas chodzenia, można wyhodować z nich niekontrolowanego zwierzaka.

Kangale nie lubią innych psów

Pomimo imponujących rozmiarów i surowego wyglądu, są to najmilsze psy, które potrafią wybaczyć dzieciom jakiekolwiek figle. Mogą służyć jako prawdziwe nianie, zachowywać się bardzo zgrabnie w tym samym czasie, bojąc się krzywdzenia maluczkich. Niemniej jednak, te psy nie tolerują znęcania się nad dorosłymi lub dziećmi.

Trening psów

Tureckie kangale są hodowane dla służby człowiekowi. Ich głównym celem jest zadowolenie właściciela, więc szkolenie odbędzie się bez problemów i pułapek.

Musisz jak najszybciej rozpocząć szkolenie i towarzysko psa. Szczeniaka należy przedstawić innym ludziom i zwierzętom.

Podczas treningu, właściciel psa musi być wytrwały i twardy, a nie zapominać o aktywnej motywacji psa. Są wrażliwi na zmianę intonacji osoby i szybko rozumieją, czego od nich wymaga.

Podczas treningu należy brać pod uwagę cechy pasterzy i psów.

Zdrowie psa Wilczarz

Anatolijskie psy mają całkiem dobre zdrowie i należą do długich wątrób, ale istnieje kilka dolegliwości, na które są szczególnie podatne:

  • problemy z kościami, stawami i więzadłami (w wyniku dużych rozmiarów i niewłaściwie sformułowanej diety);
  • choroba oczu (skręcenie i wywinięcie powiek);
  • choroby skóry.

Szczepionki Kangal powinny być wykonywane w odpowiednim czasie! Kompleksowe szczepienia przeciw zapaleniu, zapaleniu jelit, paragrypy i innym chorobom są dokonywane w 6-8 i 12 tygodniach, następnie w 6-7 (po zmianie zębów) i 12 miesiącach. Szczepionka przeciw wściekliźnie jest dodawana co roku. Następnie szczepionki są podawane zwierzęciu co roku.

Ile kosztuje szczeniak

Pomimo zakazu wywozu kangali z Turcji, na terytorium Rosji, nadal są to częste psy.

W Federacji Rosyjskiej jest sporo tureckich hodowli kangalowych, zarówno w stolicy, jak i w regionach:

  • Strzyżenie Star Dogs;
  • Antalkaya;
  • Od północnych Uralu;
  • Centrum badań nad kangalem;
  • KangalVKTurkay;
  • Żłobek z Sukhareva.
Szczenięta rasy Kangalov kosztują około 50 tysięcy rubli

Wybierając przyszłego zwierzaka, nie powinieneś się spieszyć, ale obserwuj jego zachowanie, aktywność, reakcję na otaczający świat. Dziecko powinno być dokładnie zbadane i sprawdzone przez niego.

Koszt dobrego szczeniaka kangal wynosi około 50 000-60 000 rubli.

Charakterystyka chowu

Raczej samodzielna hodowla tych psów jest trudna, przede wszystkim ze względu na ich rozmiar.

Aby zbadać proces kojarzenia się, ciążę i problemy z porodem, lepiej zasięgnąć porady doświadczonych hodowców tureckiego kangurza.

Kangal jest dobrodusznym olbrzymim psem, który stanie się doskonałą strażą. Zanim zdobędziesz szczeniaka tej rasy, należy przeanalizować, czy właściciel może zaoferować przyszłym zwierzakom wystarczająco komfortowe warunki życia.

Czytaj Więcej O Psach

Wszystko o żywieniu szpica pomorskiego

Karmienie Pomarańcze - ozdobne miniaturowe psy. Jedzą trochę, ale mogą wybrać i wybrać jedzenie.
Ważne jest, aby zaszczepić odpowiednią kulturę żywieniową od wczesnego dzieciństwa.