Treść

Dlaczego szpice łzawiące oczy?

Kiedy nasz szpic rósł, zaczęło zauważać, że często ma wodniste oczy. Dlaczego tak się dzieje? Jaki jest powód?

Tak, u większości psów aktywny wyciek płynu łzowego nie jest normą. Ale rasa szpicu pomorskiego - wyjątek od zasady ogólnej. Ich oczy ulegają zwiększonemu rozdarciu w wyniku cech genetycznych. Dlatego na pysku psów pojawiają się nieetyczne ścieżki łez. Oprócz genetyczną predyspozycją do tego problemu w łzawienie pomorskiego może wywołać intensywne ciepło i wiatr, alergie i niezrównoważoną dietę, włosy, położony w pobliżu powiek. Podobnie jak inne domowe psy, te łzy mogą być stymulowane przez stres. I przynoszą fizyczne kary i zmianę właściciela, podróży i długich podróży.

Weterynarze podkreślają: dla oczu psów tej rasy wystarczy zachować ostrożność. Nie należy ponownie stosować leków, zwłaszcza antybakteryjnych kropli do oczu. Lepiej jest stosować środki profilaktyczne. Na przykład specjalne kropelki weterynaryjne z diamentowymi oczami są świetne. Jeśli to konieczne, wyeliminują przekrwienie, obrzęk. Lek ten powinien znajdować się w zestawie pierwszej pomocy szpica Pomorskiego. W ramach profilaktyki można stosować regularną infuzję nagietka lub rumianku. Zioła mają właściwości antyseptyczne i przeciwzapalne, dzięki czemu nadają się do codziennego pocierania oczu szpica. Inną opcją do pielęgnacji oczu dla przedstawicieli tej rasy jest srebrna woda. Konieczne jest zebranie połowy szklanki przegotowanej wody, postawić tam srebrną łyżkę na jeden dzień lub inny srebrny przedmiot. Podczas zwilżania wacików bawełnianych w takiej cieczy, należy oczyścić oczy rano po tym, jak pies się obudzi. Procedura jest wykonywana od rogu zewnętrznego do rogu wewnętrznego.

Jeśli zauważysz, że to włosy na powiekach przeszkadzają psom, prowokuj łzawienie, wytnij je. Możesz powierzyć taką procedurę opiekunowi.

Zwiększony wyciek łez ze szpica Pomorskiego często wywołuje tłuszcz i słodki pokarm w diecie. Dlatego należy unikać naturalnego żywienia.

Przeczytaj, jeśli twoje oczy szpica płyną. Pomagamy zwierzakowi prawidłowo!

Różne rasy psów mogą mieć łzawiące oczy. Zależy od pewnych cech i prowadzi do pojawiania się ścieżek łez, których nie można nie zauważyć u psów o jasnym kolorze.

Jeśli na szpic znalazłeś nagle mokre ślady, nie możesz tego zignorować. Pamiętaj, aby podjąć działania w celu wyeliminowania. Nasilenie problemu zależy od rodzaju wyładowania, jego koloru i ilości, w jakiej są formowane.

Dlaczego małe łzy?

Przyczyny, dla których szpice mogą podlewać oczy, nie są wystarczające:

  • gruby płaszcz, który znajduje się obok nich, drażni błony śluzowe;
  • z powodu niskiego wzrostu, kurz lub zanieczyszczenia mogą dostać się do oczu podczas chodzenia. Wiatr i gorąco również powodują łzy;
  • uszkodzenie gałki ocznej;
  • dziedziczność;
  • reakcja alergiczna na dodatki do pasz;
  • infekcja ucha, która ma wpływ na kanał oka;
  • kurz na gałce ocznej i niewłaściwa pielęgnacja zwierzęcia prowadzą do rozwoju zakażeń długich i trudnych do wyleczenia;
  • niewłaściwe odżywianie.

Czyste, błyszczące i jasne oczy są oznaką zdrowia psa. Jeśli nie ma ropy, a tylko łza wypływa z oka, możliwe jest, że szpic ma niewłaściwy wzrost włosów.

Nie straszne, jeśli wybór nie jest silny. Konieczne jest podjęcie działań tylko w tych przypadkach, gdy zaczynają się zwiększać. Mokre ślady pod oczami stają się doskonałą pożywką dla bakterii, które są bardziej szkodliwe dla zdrowia Twojego zwierzaka.

Jaki jest problem, jeśli dużo?

Jeśli oczy szpicla są bardzo wodniste, jest to oznaką zakażenia bakteryjnego. Dokładną diagnozę może wykonać jedynie weterynarz, więc jeśli masz poważne łzy, natychmiast pokaż swojemu zwierzakowi specjalistę.

Dym tytoniowy wpływa również na łzy i zwiększa je, silnie drażniąc oczy. Nigdy nie pal w pobliżu zwierzaka.

Zmiana zębów, a także ich choroby, powodują obfite łzy szpiców.

Choroby takie jak wzdęcia powieki i zapalenie woreczka łzowego powodują poważne rozerwanie.

Co powinienem zrobić?

W przypadku braku konkretnych przyczyn staraj się nie używać narkotyków.

Kiedy łzy są powodowane przez odłamki, należy je usunąć jak najdelikatniej bawełnianym wacikiem. Następnie umyć oko ruchem od zewnętrznego kąta do nosa.

Jeśli z powodu płaszcza na twarzy pojawiło się łzawienie, należy wykonać pielęgnację.

Srebro może być również używane do konserwacji. Jest przygotowany łatwo. Umieść srebrny przedmiot w szklance z wodą destylowaną i pozostaw go na dzień przed użyciem.

Niepożądane jest stosowanie produktów do pielęgnacji ludowej. Na przykład nie przecierać oczu torebkami z herbatą. Lepiej jest używać balsamu z rumianku. Jego właściwości przeciwdrobnoustrojowe eliminują zaczerwienienie i zmniejszają obrzęk. Mogą również służyć do zapobiegania.

Przed walką należy kroplować specjalne krople, aby uniknąć przedarcia się od pogody.

Przeanalizuj menu swojego zwierzaka. Konieczne jest wyłączenie z niego słodyczy, która jest bardzo szkodliwa dla psów. Tłuszcz i smażone powinny być również wyłączone z diety.

Jeśli po kilku dniach wyładowanie nie minie, należy zabrać zwierzę do lekarza. Czasami nawet najprostsze sytuacje bez interwencji specjalistów mogą doprowadzić do zmętnienia rogówki i utraty wzroku.

Uwaga, proszę! Przed pokazaniem lekarza szpicla nie należy przecierać jego oczu lekami zawierającymi antybiotyki.

Przyczyny szczeniaka

Szczenięta i dorosłe psy rasy szpic wyróżniają się zwiększonym łaknieniem w porównaniu z innymi rasami.

Powody, dla których pot powoduje łzy u szczeniąt:

  • kurz i gruz w gałce ocznej;
  • jedzenie lub reakcja alergiczna;
  • infekcje katarowe, infekcje ucha i bakterie;
  • sucha rogówka, naruszenie odpływu łez;
  • ciężka infekcja ektopasożytami.

Obecność w domu takich nieprzyjemnych owadów, jak pchły i kleszcze, powoduje wiele problemów u twojego zwierzaka, w tym powodują szkody i powodują łzy.

Często płaczliwość w tej rasie powoduje stres. Prowadzić do nich mogą być długie podróże, zmiana właściciela, podróży i kary fizyczne od właściciela.

Leczenie

Takie sytuacje wymagają szczególnej uwagi i uwagi ze strony właściciela. Konieczne jest czyszczenie kropel i skórek ze łzami w czasie za pomocą wacika lub bawełnianej serwetki.

Jeśli zauważysz, że wydzielina stała się ropna i wzrosła, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Jeśli przyczyną jest infekcja, stan zapalny lub uraz, lekarz przepisze niezbędne leki.

Kiedy reakcja alergiczna staje się przyczyną, zleca się przegląd diety i specjalnej diety. W przypadku alergii chemicznych zaleca się wybór tylko hipoalergicznych kosmetyków do pielęgnacji zwierząt dla swojego psa.

Powiązane filmy wideo

W poniższym wideo właściciele Spitzów powiedzą, dlaczego ich zwierzęta mają oczy i co robią, aby im pomóc.

Wniosek

Szpic tatarski nie zawsze jest oznaką choroby. Dokładnie określić przyczynę łez w swoim zwierzaku może tylko weterynarz.

Aby uniknąć tej nieprzyjemnej choroby, zadbaj o nią, szczególnie w okolice oczu. Staraj się nie chodzić po wietrznej pogodzie, regularnie spłukuj twarz i nie pozwól jej się zabrudzić.

Dlaczego Spitz ma łzy w oczach i co z tym zrobić?

Szpice rasy wymagają specjalnej troski. Konieczne jest stałe monitorowanie stanu.

W niektórych przypadkach pomoże to w zapobieganiu niektórym chorobom.
Na przykład łzy działają jak naturalny środek do czyszczenia oczu, ale zwiększona płynność nie jest normą.

Dlaczego wodniste oczy

Z powodu pewnych osobliwości wiele ras psów ma oczy (podlewanie). Prowadzi to do powstawania przewodów łzowych, które są szczególnie widoczne u psów o jasnych włosach. Jedną z tych ras jest szpic. Co powinienem zrobić?

Czy powinienem się martwić i pobiec do weterynarza, zależy od rodzaju rozładowania danych, liczby i koloru. Ale w każdym razie powinno to być skoncentrowane. Obserwuj psa, aby dowiedzieć się, dlaczego oczy szpica zaczęły opadać, zanim zrobisz coś samemu.

Jest wiele powodów, dla których powstała ta dolegliwość:

  • Wełna w pobliżu wizjera;
  • Kurz, ciepło, wiatr;
  • Trauma;
  • Genetyka;
  • Reakcja alergiczna;
  • Poważna choroba;
  • Niewłaściwe odżywianie.

U zdrowych psów oczy powinny być czyste, błyszczące i czyste. Jeśli w oczach nie ma ropy, wycieka tylko łza, to najprawdopodobniej anatomiczna cecha szpicla. Być może pies wyrasta niewłaściwy płaszcz lub rzęsy. To prowadzi do łzawienia.

Jeśli wybór jest mały, to jest w porządku. Wzmacniając to zjawisko, zacznij podejmować niezbędne działania. Taka wilgoć może stać się pożywką dla bakterii, które mogą zaszkodzić zdrowiu Twojego psa.

Co zrobić, jeśli łzawiące oczy

Nie używaj narkotyków, jeśli nie ma specjalnego powodu.

Jeśli jakikolwiek odpad spadł do oka, delikatnie usuń go za pomocą bawełnianego wacika. Potem umyj oczy. Oczy spłukiwane muszą poruszać się od zewnętrznego kąta do nosa.

Jeśli oczy płyną z wełny, musisz przyciąć włosy w pobliżu oczu. Użyj nożyczek zabezpieczających lub przygotuj się.

Codziennie trzeba przecierać oczy wacikiem zanurzonym w ciepłej przegotowanej wodzie. Możesz także zrobić srebrną wodę.

W szklance czystej wody (destylowanej) należy umieścić srebrny przedmiot. Przed użyciem musi parzyć dzień.

Nie uciekaj się do takich ludowych środków, jak wycieranie oczu za pomocą torebki z herbatą. Lepiej kupować krople "Diamentowe oczy" lub balsam do oczu "Rumianek", które mają działanie przeciwdrobnoustrojowe. Pomogą one wyeliminować zaczerwienienie, zmniejszyć obrzęk. Krople są świetne do zapobiegania.

Aby uniknąć łzawienia z pogody, możesz wstępnie posypać oczy specjalnymi kroplami. Jeśli krople nie były pod ręką, nie martw się. Po zniknięciu patogenów wkrótce powinno nastąpić rozdarcie.

Oczy mogą się zepsuć z powodu dramatycznych zmian lub pojawienia się słodyczy w spitz. Pamiętaj, aby przeanalizować menu Twojego zwierzaka. Nie powinieneś dawać słodyczy, nie potrzebuje psów. Zaleca się również wyłączenie tłuszczu i smażenie lepiej, aby przygotować ucztę własnymi rękami.

Jeśli jednak wyładowanie nie ustąpi po kilku dniach i wydaje Ci się niezdrowe, skonsultuj się z lekarzem tak szybko, jak to możliwe. Nawet prosta sytuacja może prowadzić do godnego ubolewania wyniku (od zmętnienia rogówki do utraty wzroku).

Obfite łzawienie może być spowodowane takimi chorobami, jak: wolem powieki, zapaleniem woreczka łzowego lub innym. W przypadku wykrycia anomalii oka w szpiku wymagana będzie korekcja chirurgiczna.

Aby ułatwić specjalistom zrozumienie, dlaczego oczy płyną, podaj mu pełną informację o cechach swojego zwierzaka.

Jeśli jest to infekcja, weterynarz wybierze leczenie dla twojego zwierzaka i zapisze niezbędne przygotowania.

Oczy łzy w szpicu nie zawsze wskazują na choroby. Co spowodowało to, można się dowiedzieć dopiero po udaniu się do weterynarza.

Przede wszystkim jednak, aby uniknąć choroby, trzeba dbać o szpic, szczególnie w celu monitorowania okolicy oczu.

Przydatne wideo

Klip wideo, jak dbać o pomorskie oczy:

Łzy w oczach Spitza

Jeśli widzisz mokre ślady pod oczami na twarzy swojego zwierzaka, pamiętaj o podjęciu działań. Ich charakter zależy od czasu trwania i specyfiki tego problemu. A więc zrozumiemy bardziej szczegółowo.

Przyczyny wodnistych oczu

  • Szpic ma gruby płaszcz, który może dostać się do oczu i podrażnić błonę śluzową;
  • przedstawiciele tej rasy są karłowaci, dlatego podczas spaceru, kurz i gruz łatwo dostają się do oczu;
  • łzy będą również działać przy wietrznej pogodzie;
  • inną przyczyną może być infekcja ucha, która wpłynęła na kanały oka;
  • może to być również spowodowane reakcją na dodatki do pasz, rodzaj alergii;
  • najstraszniejszą i trudną do wyeliminowania przyczyną jest infekcja, jest to bardziej prawdopodobne w wyniku braku opieki. Uderza w gałkę oczną przez pył.

Dbaj o wodniste oczy

Ten problem można rozwiązać, odpowiednio pielęgnując twarz i oczy zwierzaka. Stosuje się następujące środki:

  • włosy wokół oczu są delikatnie przycinane, aby nie zranić zwierzęcia;
  • zabiegi wykonuje się za pomocą wacika zwilżonego ciepłą przegotowaną wodą;
  • Spróbuj wymienić paszę po zapoznaniu się z kompozycją;
  • Jeśli masz problem z lekarzem, na pewno sprawdzi on kanały słuchowe;
  • Możesz również dbać o swoje oczy za pomocą proszków i balsamów do specjalnych celów, które są kupowane w aptekach weterynaryjnych.

Wszystko to powinno ci pomóc w walce z oczami łzy. Nie traktuj tego problemu niedbale, ponieważ jego powikłania prowadzą do zapalenia spojówek, które z kolei może powodować pogorszenie stanu wydzielania i stanu oczu. Natychmiast skontaktuj się ze swoim lekarzem weterynarii, najprawdopodobniej przepisze kurs szpiku antybiotyków, krople do oczu.

Zapobieganie

W przypadku profilaktyki wystarczy umyć oczy, unikać wietrznej pogody, nie dopuścić do zabrudzenia zwierzęcia, a przed nim chodzić kroplami do oczu.

Pielęgnacja oczu

Podobnie jak większość psów różnych ras, Spitz ma oczy przepływające, co powoduje, że ścieżki łez są szczególnie widoczne u psów o jasnych włosach. Można to połączyć z wełną, która zawsze dąży do dostania się do oczu i kurzem, ponieważ wzrost szpica jest dość mały, z niewłaściwym odżywianiem, genetyką lub sezonem.

Jeśli nie obserwujesz wydzieliny oka, będą one prowadzić do zapalenia oczu - zapalenia spojówek, ponieważ infekcja łatwo dostanie się do błony śluzowej oka przez kurz i brud.

To nie powinno być dozwolone, więc każdego dnia trzeba myć oczy i szczenięta oraz psy dorosłe.

Najpierw użyj nożyczek o tępych końcówkach (z pewnością), aby wyciąć te włosy blisko oczu, które przeszkadzają szpicowi. A po drugie, każdego ranka ścieraj oczy swojego zwierzaka za pomocą wacika zanurzonego w ciepłej przegotowanej wodzie. Upewnij się, że nie tylko wełna, ale także kurz i kosmetyki nie wpadają w oczy szpicowi.

Aby przeprowadzić tę higieniczną procedurę, potrzebne będą papierowe serwetki lub waciki, woda, kosmetyki.

Jeśli masz problem ze ścieżkami łez, na ratunek przychodzą balsamy i proszki, które można kupić w sklepach zoologicznych.

Pamiętaj, że po snu lub spacerze rozładowanie może wzrosnąć - jest to normalne i logiczne, nie martw się. Ale jeśli zauważysz, że charakter rozładowania jest niezdrowy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii, ponieważ jest to infekcja i należy ją leczyć odpowiednimi lekami.

Jeśli twoje szpiczaste oczy wyglądają dobrze, nie płyną, to wystarczy procedura wycierania za pomocą wody, nie nadużywaj kropli i balsamów.

Aby zapobiec podrażnieniom oczu podczas podróży na wystawy lub po prostu w gorącą, zimną lub wietrzną pogodę, należy wcześniej umieścić krople do oczu.

Jeśli szpic ma zapalenie oka, które nie ustępuje przez dłuższy czas, należy udać się do kliniki weterynaryjnej i przejść niezbędne testy w celu właściwego dobrania antybiotyków.

Istnieje wiele narzędzi od różnych producentów, które pomogą Ci oczyścić swoje zwierzęta z czystych i pięknych oczu, na przykład:

  • reQual Home - Hydrocol 3 Eye Care Lotion;
  • Vitacoat - Diamond Eye;
  • Iv San Bernard Clean Eye - środek do czyszczenia oczu;
  • ESPREE (Esprit) Plum Perfect Facial Cleanser - pianka powietrzna do mycia frontu psów;
  • ESPREE Aloe Optisoothe Płyn do przemywania oczu Clear Rinse to naturalny środek do demakijażu oczu;
  • ESPREE Tear Stain Remover - lek do usuwania "białek" dla psów;
  • Iv San Bernard Clean Eye - balsam do mycia oczu zwierząt;
  • Augentucher Canina jednorazowe chusteczki nawilżane do pielęgnacji oczu;
  • Augen Pflegelotion Canina Eye Lotion;
  • Nutri-Vet Tear Plain-Less - eliminuje plamy łzy;
  • Beaphar Sensitive Stain Remover - środek do usuwania plam łzy na sierści psa;
  • Eye Envy Powder - pozazdroszczenia oczy - proszek z plam łzy;
  • 8in1 podkładki do usuwania plam łzowych - oczyszczające ściereczki z miejsc pod oczami;
  • Trixie Eye Care - balsam do oczu dla zwierząt;
  • Nutri-Vet Czyste oczy - krople do oczu.

Informacje podane na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym. Nie można go traktować jako wskazówki do działania - potrzebna jest konsultacja z weterynarzem!

Rozdzieranie psów ras miniaturowych

Prawie wszyscy hodowcy psów znają problem rozdzierania ras ozdobnych i dróg łez, które zostały im pod oczami zwierzęcia. Ale czy to jest problem? I czy to z zasady problem? Czy można zmniejszyć przepływ łez u psów miniaturowych ras, a jeśli tak, to w jaki sposób?

Co maluje łzy w psach?

Przyczyną zabarwienia łez u psów są porfiryny, będące produktami naturalnego rozpadu krwinek czerwonych. U ludzi porfiryny są wydalane głównie w kale. U psów, wraz z kałem, porfiryny wychodzą i przez oczy.

Ponieważ porfiryny zawierają żelazo, łzy u psów mają czerwonobrązowy odcień, szczególnie silnie widoczny na jasno zabarwionej wełnie.

W tym samym czasie łzy splamione porfirynami ciemnieją pod wpływem światła słonecznego. I tak po spacerze ścieżki łez u psów stają się bardziej zauważalne.

Normalny kolor łez u psów jest kolorem rdzy. Ale co, jeśli łzy są ciemniejsze? To jest złe. Brązowe łzy wskazują, że zwierzę ma infekcję grzybiczą na włosach pod oczami, spowodowaną stałą wilgotnością tego obszaru kufy.

Co powoduje zwiększone rozdarcie u psów?

W zasadzie częstym zjawiskiem jest łzawienie u psów. Wiadomo, że niektóre rasy, na przykład maltańskie lub Shih Tzu, cierpią z powodu przepływu łez silniej niż przedstawiciele innych ras. Ponadto, oceniając, jak mocno płyną oczy psa, należy wziąć pod uwagę jego kolor: u jasnych zwierząt problem może być po prostu bardziej wyraźny.

Ogólnie rzecz biorąc, nadmierne łzy z wysoką zawartością porfiryn można zaobserwować u doskonale zdrowych psów, które mają odpowiednie odżywianie i chorych zwierząt. Więc łzawienie nie jest sprawą niepokoju.

Jednakże, jeśli zauważysz, że oczy Twojego dziecka zaczynają płynąć mocniej niż wcześniej, zdecydowanie powinieneś skonsultować się z weterynarzem, ponieważ nadmierne łzawienie może być spowodowane następującymi przyczynami.

  • Wzrost rzęs
  • Infekcja oczu i / lub uszu
  • Jaskra
  • Zespół brachycefaliczny
  • Stres

Rozdzierając ozdobne psy, zwiększa się je również poprzez bierne palenie zwierząt, poprzez przyjmowanie pewnych leków z powodu złej jakości żywienia za pomocą plastikowych przyborów.

Zagraj rolę i wrodzone cechy anatomiczne psa. Na przykład, niektóre osoby mogą mieć bardzo duże gruczoły łzowe lub, odwrotnie, bardzo małe otwory łzowe.

Jak ograniczyć łzawienie psów ras miniaturowych?

  1. Prawidłowe odżywianie. Pamiętaj, aby wykluczyć pokarmy, których psy nie powinny jeść w zasadzie.
  2. Wyeliminuj wszystkie plastikowe miski. Nie nalewaj psu wodą z plastikowych butelek.
  3. Dołącz probiotyki do diety zwierzaka.
  4. Jeśli pies ma silne łzawienie, należy codziennie przecierać włosy pod oczami, aby nie doszło tam do zakażenia grzybiczego. Bardzo dobrze jest traktować obszar pod oczami i kącikami oczu specjalnym roztworem srebra, który jest sprzedawany w sklepach i ma silne działanie dezynfekujące.

Pokazano inne leki. Na przykład, olej kokosowy, jeśli przetrze włosy pod oczami, zapobiega podrażnieniom skóry w tym obszarze i zapobiega rozwojowi grzybów.

Czego absolutnie nie można zrobić z łzawieniem u psów?

Niektórzy właściciele psów z jasnym futerkiem, którzy mają wyraźnie widoczne ścieżki łez, próbują sprowadzić piękno swoich zwierząt domowych za pomocą ludzkich środków do demakijażu. Robienie tego jest surowo zabronione.

Ponadto w żadnym przypadku nie można stosować kropli do oczu u ludzi. Jeśli problem rozdarcia jest, Twoim zdaniem, naprawdę bolesny, nie próbuj traktować psich oczu ludzką medycyną. Musimy skontaktować się z weterynarzami. Ponieważ leki dla psów bardzo różnią się składem od leków dla ludzi.

Dlaczego psy mają płynące oczy?

Czy psy często "płyną" oczy. W niektórych rasach (mops, buldog francuski, pekińczyk, szpice, pudelki, terierki i inne) jest to prawie rodowód.

Wyrzucanie z oczu może być białe i grube, zielone, a czasami brązowe. Przyczyny tego zjawiska mogą być całkiem spore.

Powody, dla których psy mają oczy

  1. Najczęstszą przyczyną jest spożycie ciała obcego w oku: trawy, wełny, kurzu.
  2. W diecie psa może być zbyt dużo słodyczy, na przykład dziecko jest rozpieszczane ucztą w postaci ciasteczek lub piernika. W rzeczywistości słodycze na ogół nie są potrzebne zwierzętom, a niektóre (czekolada) są nawet niebezpieczne dla zdrowia.
  3. Ze łzami pies może reagować, gdy w pobliżu rozpylany jest aerozol: odświeżacz powietrza, dezodorant.
  4. Występują również choroby, których objawami są: łzawienie powiek, zablokowanie kanału łzowego, zapalenie worka łzowego, zapalenie spojówek u psów
  5. Również w przypadku pojawienia się w jamie ustnej psów w trzecim dniu rozwoju choroby, obfity ropny zielony wypływ pojawia się z oczu.
  6. Powodem są również niewystarczająco rosnące rzęsy, które drażnią oczy, jak to często spotyka się w niektórych rasach: sznaucery, szpice, pudle, yorkshire terriery, teriery i shih-tsu.

Leczenie łzawienia

Trzeba zwracać uwagę na takie pozornie banalne rzeczy jak łzawienie oczu u psa, w przeciwnym razie zaniedbana choroba może prowadzić do poważnych problemów, w tym zmętnienia rogówki, a nawet całkowitej ślepoty.

Jeśli na razie pies ma łzy, jest to jedyny objaw, ale poza tym zwierzę zachowuje się jak zwykle, najpierw trzeba zapamiętać jego dietę: czy są w niej jakieś słodycze, a także nowe, nieznane produkty. Jeśli tak, musisz przestać dawać to wszystko. W zestawie pierwszej pomocy zawsze powinny być krople do oczu "Diamentowe oczy".

Są skuteczne nie tylko w celu zapobiegania, ale także wtedy, gdy pojawiają się objawy zapalenia oka. Eliminują świąd, łagodzą działanie przeciwdrobnoustrojowe, łagodzą ból i zmniejszają obrzęk i łzawienie oczu. Jest to również idealne narzędzie pierwszej pomocy do przyjmowania ciał obcych lub drobnych urazów u psa.

Te same krople mogą umyć oczy po przycięciu i przycięciu, po przejściu przez pola i polowaniu. Jeśli tylko po nocnym śnie w kłach oczu psa gromadzi się mały biały sekret, można je po prostu usunąć za pomocą czystej runy (osobno dla każdego oka), przesuwając się w kierunku nosa psa. Zauważywszy, że na dolną powiekę uderza bardzo mały obcy przedmiot lub aerozol, należy obficie przepłukać oczy ciepłą przegotowaną wodą.

Jeśli łza nieustannie płynie u psa, a pod okiem zawsze jest mokra sierść, możesz zrobić srebrną wodę. Srebrny przedmiot jest umieszczony na jeden dzień w szklance wody źródlanej. Z tą wodą za pomocą pojedynczej waty należy umyć oczy przez 3-5 dni.

Jeżeli łzy nie przestają płynąć, należy skonsultować się z lekarzem. Bez pomocy specjalisty nie da się tego zrobić, jeśli oprócz rozdzierania lub wypisu z oczu pies ma inne objawy:

  • zwierzę w depresji,
  • nie chce jeść
  • próbuje pocierać oczy łapami,
  • wystąpił wyciek z nosa.

FORUM OF SPITIERS LOVERS NA UKRAINIE

Menu nawigacji

Referencje użytkownika

Ad

SZANOWNE FORUM GOŚCI. PO REJESTRACJI MOŻESZ KORZYSTAĆ Z FORUM W PEŁNEJ GOLUMII I UZYSKAĆ ​​DOSTĘP DO FORUM TEMATÓW ZAMKNIĘTYCH

Informacje o użytkowniku

Jesteś tutaj »FORUM MIŁOŚCI dla szpiców na Ukrainie» Kynologia ogólna »Jaka jest najbardziej groźna rasa szpic?

Co jest najbardziej zagrożonym szpicem rasy?

Wiadomości 1 strona 20 z 20

Udostępnij12011-10-17 23:46:12

  • Wysłane przez: AllMax
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Kijów
  • Ostatnia wizyta:
    2016-08-01 23:15:23

Komunikując się z hodowcami i miłośnikami rasy szpic, często słyszę o różnych problemach, które zagrażają tej rasie. Proponuję omówić te problemy i postaram się je ułożyć zgodnie ze stopniem zagrożenia. A także kto widzi, jak radzić sobie z tymi problemami.

Moim zdaniem, przede wszystkim problemy zdrowotne. Szczególnie genetycznie przenoszony.

Udostępnij22011-10-18 23:02:12

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Większość szpiców ma doskonałe zdrowie.
Zasadniczo wszystkie problemy, z którymi borykają się ich właściciele, są wynikiem niewielkich rozmiarów tych psów i są również charakterystyczne dla wielu innych gatunków karłów.
Jeśli masz szpic po raz pierwszy, ta informacja będzie dla ciebie przydatna, a będziesz w stanie zapobiec chorobie psa na czas.

MAŁA ROZMIAR SZCZENIĄT.

Przeciętnie waga szczeniaka na szpic w wieku od 70 do 170 gramów. W dużych sukach (małe, 25-29 cm wzrostu), szczenięta ważą zazwyczaj ponad 100 g. Ale czasami rodzą się szczenięta ważące mniej niż 70 g, szczególnie dla psów o karłowatych i jasnych kościach, a także dla małych, których rodowody mają szpicowate karłowate.
Szczenię może początkowo rozwijać się normalnie, ale potem jego wzrost jest poważnie hamowany. Takie szczenięta mają często duże źródła. Dorosłe szpice o wysokości poniżej 18 cm (zwłaszcza suki) są wyjątkowo niepożądane. Te psy mają zbyt cienkie kości, wystające oczy, rozłożoną sprężynę. Taki pies może mieć słaby system nerwowy. Wszystkie wyraźne oznaki karłowatości sprawiają, że pies nie nadaje się do hodowli i wystaw. A jeśli właściciel nie dąży do tych celów, to jako pies - towarzysz, taki pies stworzy zbyt wiele problemów: powiązane problemy zdrowotne staną się integralną częścią twojego życia. Dlatego też, nabywając bardzo małego szczeniaka, ryzykujesz "rejestrację" u weterynarza.

ZALECENIA: w obecności niezbadanego fontanelu, chroń psa przed przypadkowymi uderzeniami w głowę; bardzo małe psy powinny być stopniowo i tak wcześnie, jak to możliwe, zacząć uczyć ludzi do towarzystwa, inne psy - przystosowanie społeczne zajmuje im znacznie dłużej; bardzo małe psy bardziej niż inne muszą organizować wysokiej jakości regularne karmienie i większą uwagę na ich zdrowie.

Najpoważniejsze problemy czekają niemal każdego właściciela miniaturowego szpica podczas zmiany zębów mlecznych na stałe. Bardzo często zęby mleczne mają bardzo długie korzenie, które uniemożliwiają ich terminową utratę, a także mogą zakłócać wzrost sąsiednich zębów stałych. Podczas zmiany zęba zalecam dodawanie wysokiej jakości leków wapniowych lub produktów mlecznych do karmy Twojego psa. Obserwuj, jak zmieniają się zęby! Jeśli zęby stałe rosną równomiernie, a zęby mleczne nie przeszkadzają w ukąszeniu, to nie ma się czym martwić. Często konieczne jest jednak usunięcie zębów mlecznych (zwłaszcza siekaczy), które siedzą zbyt mocno w szczęce i nie pozwalają na stały wzrost zębów, a także odchylają ich wzrost w bok. Kły i siekacze mogą zacząć rosnąć ukośnie. Pies z overbitem nie dostanie przyzwoitego znaku na wystawie. Jeśli zauważysz te problemy ze swoim szczeniakiem, natychmiast skontaktuj się z doświadczonym hodowcą lub weterynarzem. Powinno to poprawnie określić, które zęby powinny być najpierw usunięte.

Kolejny problem: kamień nazębny i zapach z ust. Może nawet pojawić się u młodego psa. Istnieją dowody na to, że jest to nie tylko konsekwencja niewłaściwego lub złej jakości karmienia, ale także predyspozycji genetycznych u wielu małych ras psów. Zęby powinny być regularnie czyszczone specjalnymi pastami dla psów. Jeśli tworzy się dużo kamienia nazębnego lub żółtej plastyki, należy przejść przez procedurę czyszczenia u weterynarza za pomocą narzędzi. Dobrze będzie później przetworzyć zęby psa specjalnymi środkami do ochrony przed szkliwem. Zapach może również występować u psów z zaburzeniami żołądka, jelit, wątroby i ogólnego metabolizmu. Dlatego ważne jest, aby mieć zrównoważoną dietę o odpowiedniej jakości. Jeśli kamień nazębny spowodowałby zapalenie i krwawienie dziąseł, będziesz musiał je leczyć, a być może jedynym wyjściem jest usunięcie niektórych zębów, na których kamień tworzy się najbardziej, a konserwatywne sposoby leczenia nie pomogą poradzić sobie z chorobą.

Psy w podeszłym wieku mogą doświadczać utraty zębów, jak również zmiany zgryzu z powodu wyrostków zębodołowych siekaczy lub osłabienia stawów żuchwy.

REKOMENDACJE: wybierz szczeniaka z odpowiednim głębokim zgryzem nożycowym i obecnością wszystkich siekaczy; nie wyciągaj zabawek z ust; obserwuj zmianę zębów u szczenięcia i jeśli podejrzewasz niepoprawne ugryzienie, natychmiast skontaktuj się z doświadczonym weterynarzem lub hodowcą; regularnie dbać o usta psa; daj swojemu psu suche przysmaki i kości z naturalnych żył do codziennego mechanicznego samoczyszczenia zębów; Użyj wysokiej jakości żywności i zbilansowanego karmy.

W przypadku Spitza oczy nie powinny być wystające, jednak u psów o bardzo krótkich twarzach również występuje. Takie oczy są podatne na urazy i stany zapalne. Ostatnio coraz więcej można znaleźć na wystawach z silnym wyładowaniem z oczu. Jest to prawdopodobnie spowodowane skrajną strukturą głowy: krótką kufą, bardzo ostrym stopem, wyraźnymi kośćmi policzkowymi itp. U psów o bardziej gładkich postaciach głowy zwykle nie obserwuje się łzawienia. Oczyszczenie z oczu, oczywiście, może być wynikiem zapalenia, suchej rogówki i urazu.

ZALECENIA: Nie kupuj szczeniaka z wyłupiastymi oczami; Jeśli pies ma nadmierne łzawienie, należy go leczyć miejscowo kroplami do oczu, które przywracają normalny stan rogówki i łagodzą stany zapalne; podczas podróży na wystawy, w upale, zimnie i przy silnym wietrze, należy z wyprzedzeniem stosować krople do oczu, ostrzegając przed podrażnieniami; z ciągłym stanem zapalnym należy skonsultować się z weterynarzem i zdać testy na prawidłowy dobór antybiotyków; przy stałym wypływie z oczu konieczne jest regularne czyszczenie obszarów podoczodołowych, aby nie występowało miejscowe podrażnienie; Nie pozwól, aby wełna, kurz i kosmetyki wpadły Ci w oczy.

U małego szczeniaka-szpica jest prawie niemożliwe określenie wrodzonych wad stawów. Jednak są one dość powszechne w tej rasie. Często występuje osłabienie więzadeł kończyn, podwichnięcie stawu kolanowego. Młody pies może wydawać się bezwładny podczas aktywnych ruchów. Jeśli wada nie jest bardzo wyraźna, to z wiekiem, przy dostatecznym rozwoju mięśni, będzie niewidoczna. Ale z dużymi obciążeniami stawu (ciąża i poród, nadwaga, ćwiczenia) będą okresowo manifestować. Aby zidentyfikować wady, połóż psa na płaskiej powierzchni i delikatnie ugnij i rozluźnij kolano. Chrupanie i kliknięcia w stawie, a także objawy bólowe wskazują na problem.

REKOMENDACJE: przy wyborze szczeniaka należy zwrócić uwagę na strukturę kończyn rodziców i ich ruchy - śródręcza nie powinny być zbyt nachylone, a stawy skokowe powinny znajdować się blisko siebie; tylne kończyny mają dobre mięśnie wolumetryczne, dobre wstrząsy są widoczne w ruchu; przednie nogi poruszają się prosto, nie rzucając się na bok; jeśli defekt stawu kolanowego jest silnie zaznaczony, wpłynie to na pracę kończyn tylnych - powiązane ruchy, kulawizny, falowanie;
Nie związuj swojej suki z producentami mającymi takie problemy; gdy znajdziesz defekty w więzadłach i stawach psa, monitoruj ich masę i rozwój fizyczny, dodaj chondroprotektory do żywności, unikaj skoków z wysokości i śliskich powierzchni; Jeśli podejrzewasz dyslokację, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

ŻOŁĄDEK I INTESTINE. Otyłość.

Większość Szpiców jest bardzo bezpretensjonalna w jedzeniu. Mają rzadkie choroby metaboliczne, alergie. Dobry apetyt na szpic i nadmierne pobłażanie od właściciela z łatwością poprowadzi psa do beczki z nogami. Małe szczenięta mogą powodować zapalenie okrężnicy podczas przechodzenia z mleka matki na pokarm stały. Istnieją psy z predyspozycjami do zapalenia żołądka i zapalenia jelita grubego. Jednak występuje we wszystkich rasach.

ZALECENIA: małe szczenięta po odsadzeniu i przeniesieniu do właściciela powinny być stopniowo przenoszone na karmienie nowymi rodzajami produktów; produkty kwasu mlekowego i specjalne preparaty pomogą w dysbakteriozie; unikaj przekarmiania - nie musisz leczyć otyłości; jeśli twój pies ma zaburzenia trawienia, zapalenie żołądka z bólem, niedomykalność, słaby apetyt, powinieneś skonsultować się z weterynarzem i najprawdopodobniej powinieneś ponownie rozważyć dietę: od naturalnych produktów po gotową żywność lub odwrotnie, inny rodzaj pożywienia, wykluczenie tłustych i grubych pokarmów z diety.

Czasami zauważysz, że Twój szpic zaczyna się kaszleć podczas aktywnej gry, po jedzeniu i piciu, a kiedy jest zdenerwowany. Taki kaszel jest charakterystyczny dla psów, których chrząstka krtani ma otwarty kształt pierścienia. Ta anatomiczna cecha powoduje tymczasowy skurcz krtani, a pies kaszle, jakby chciał pozbyć się obcego obiektu i chrząka nosem.

ZALECENIA: Weź psa w ramiona, spróbuj go uspokoić głaszcząc gardło od góry do dołu; karmić i podlewać psa z wygodnego stojaka, tak aby nie musiał się pochylać; chciwy pies musi być karmiony oddzielnie od innych; zachowaj ostrożność podczas chodzenia przy zimnej pogodzie; w przypadku częstego kaszlu skonsultuj się z weterynarzem, aby wykluczyć chorobę serca i układu oddechowego psa, chorobę wirusową.

SPINNES są generalnie bardzo zdrowymi rasami. Szczęśliwy jest właściciel, który nie będzie musiał stawić czoła poważnym problemom zdrowotnym psa. Szpic psy żyją długo. Prawidłowo zaszczepione psy, jeśli "złapią" chorobę wirusową, wtedy łatwo ją tolerują i szybko się leczą. Szpic ma dobrą odporność. Oznacza to, że jeśli Twój pies nie ma wad wrodzonych, a Ty jesteś odpowiedzialny za jego zdrowie (w czasie odrobaczania i szczepienia, odpowiednio karmienia psa itp.), Będziesz miał długie szczęśliwe życie wraz z tym cudownym małym słońcem !!

Share32011-10-18 23:09:49

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Myślę, że BSD (łysienie) jest największym problemem szpiców.

Alopecia X w Szpicu Pomorskim
Informacje i krótki opis kursu "Choroby czarnej skóry" (AlopeciaX) w Szpicu Pomorskim.
Niestety w Rosji bardzo niewiele mówi się i pisze na ten temat.

Istnieją 2 typowe grupy.
Do pierwszych należą szczenięta Szpicu Pomorskiego, które nie tracą swoich szczeniąt jak zwykle w wieku 4-6 miesięcy Często takie szczenięta mają szczególnie grubą "wełnianą wełnę" i utrzymują ją do 9-15 miesięcy, po czym te włosy czołgają się, a skóra na gołych obszarach uzyskuje szaro-czarny kolor.
Druga grupa obejmuje psy, które mają normalną zmianę od szczeniąt do dorosłych W wieku 2-3 lat, te psy zaczynają pokazywać pierwsze łyse miejsca na tylnych łapach i bokach, włosy na ciele całkowicie znikają z czasem, czasami pozostają tylko na głowa i nogi (jak nagi chiński pies) Skóra w większości przypadków ponownie kwitnie w kolorze szaro-czarnym, dlatego ta choroba wśród hodowców zaczęła być nazywana "chorobą czarnej skóry". (BSD) "Czarna choroba skóry"
Obecnie oficjalną nazwą tej choroby jest "Alopecia X"). W większości przypadków choroba jest bardziej wyraźna u mężczyzn, ale występują również suki z objawami łysienia, które objawiają się najczęściej bezpośrednio po wieku szczenięcia lub w wieku 2-3 lat, jednak już znane przypadki manifestacji choroby w wieku 10-12 lat
Wszystkie badania krwi u takich psów i wszystkie testy wykazują jednak, że poza tymi zewnętrznymi objawami psy muszą być całkowicie zdrowe!
Niektóre psy mają niski poziom hormonu tarczycy, ale jest to cecha charakterystyczna dla pomeranetów, a pozostałe psy, które mają dokładnie takie same wskaźniki, mają jednak całkowicie zdrowy płaszcz!
Niektóre psy otrzymały leczenie tej choroby, zwiększono zawartość melatoniny we krwi, co pozwoliło uzyskać nieznaczną poprawę sytuacji, a także pozytywnie wpłynęło na kastrację, po jakimś czasie wełna tych psów znów się odrodziła.
Wiele pomarańczy z objawami BSD przeżywa zupełnie normalne życie, jednak konieczna jest uważna obserwacja i informacja o tym, jak choroba ta może wpływać na ogólny stan zdrowia organizmu, a także informacje na temat tych psów, które tracą włosy w starszym wieku.
Ta utrata sierści jest bardzo powszechna w rasach takich jak Szpic Pomorski, Keeshond, Samoyed, Pudel, Chow Chow, Siberian Husky.
Można przypuszczać, że w tym przypadku konieczne jest stwierdzenie naruszeń układu hormonalnego, którego do tej pory nie można w pełni zbadać. [/ Hide]

Właściciele psów z BSD, którzy nigdy nie słyszeli o tym, że ten problem jest typowym problemem rasy pomarańczowej, są często bardzo zaniepokojeni ciągłym myśleniem o przyczynach utraty sierści swoich pupili, a także niewątpliwie niepokoją się o problem i początkujących hodowców.

Czym nie jest Allopetion X

Alopecia X nie jest określeniem dla żadnego procesu wypadania włosów, którego przyczyny nie mogą być określone przez lekarza.
Ostatnio często dochodzi do krytyki (najpierw w USA, potem w Europie), a często diagnozuje się Allopecię X. Kiedy lekarz nie jest w stanie dokładniej określić przyczyn wypadania włosów.
Alopecia X nie jest określeniem pewnego rodzaju utraty włosów, a nie oznaczeniem predyspozycji do niej.To oznaczenie dobrze zdefiniowanego procesu utraty włosów Allopecia jest precyzyjnie zdefiniowana, a X oznacza, że ​​etiologia i patogeneza tego szczególnego procesu wypadania włosów wciąż nie mogą być wyjaśnione.

Często zadawane pytania.
Czy Allopecia X Contagious?

Na podstawie obrazu przebiegu Alopecia X ustalono, że nie jest zakaźny, nie może zostać zarażony, jest genetycznie zdeterminowany.

Czy właściwie nie dbam o płaszcz mojego psa?

Nie. Powód nie jest tym. Alopecia X nie może być wynikiem niewłaściwej pielęgnacji sierści, której właściciel nie ponosi winy.

Jeśli mój pies już całkowicie stracił wełnę, a jej skóra pociemniała, czy może być na zawsze, czy może wełna odrośnie?
Wielu właścicieli pomarańczy obawia się, że ich zwierzęta mogą na zawsze stracić wełnę, jednak doświadczenie pokazuje, że po pewnym czasie wełna może odrosnąć, nawet szybciej niż wcześniej.

Tłumaczenie z niemieckiego przez Julię Shibelbein
źródło -. faq-de.htm

Redakcja Z Amber Haus (2011-10-18 23:23:51)

Share42011-10-18 23:15:00

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Bardzo poważny problem, rozważam również zwichnięcie rzepki - Patellar Luxation.

Zwichnięcie rzepki lub przesunięcie rzepki w stosunku do normalnego położenia w bloku kości udowej jest stosunkowo częstą przyczyną kulawizn u psów małych i średnich ras.
Klinicznie choroba może wystąpić wkrótce po urodzeniu, ale najczęściej jest wykrywana po 4 miesiącach.

Zwichnięcie rzepki może być wrodzone (patologia rozwojowa) lub traumatyczne w swoim pochodzeniu.
Traumatyczne występuje u psów dowolnej rasy i zwykle występuje w wyniku uderzenia w boczną powierzchnię stawu kolanowego.

Istnieją zwichnięcia środkowe i boczne.

Medialne zwichnięcie rzepki jest najbardziej zauważalną oznaką odchylenia w rozwoju całej kończyny.
Przyczyna wrodzonego zwichnięcia nie jest precyzyjnie ustalona. Niewątpliwie dyslokacja wiąże się z nieprawidłowym rozwojem kończyny, co prowadzi do przemieszczenia kompleksu mięśnia czworogłowego (mięsień czworogłowy + rzepka + ścięgno rzepki). Choroba jest najczęściej obserwowana u małych psów, takich jak krasnolud i pudel zabawkowy, cavalier king charles spaniel, york-shir terrier, chihuahua i gryf. Występuje jednak również u psów większych ras: w bokserze, prostowłosym retriever, retriever Labrador, a także w rasach olbrzymich, takich jak św. Bernard, którego boczne zwichnięcie jest również związane ze zniekształceniem stawu kolanowego.

U psów z przewlekłym bezobjawowym zwichnięciem może pojawić się kulawizna po uszkodzeniu więzadła krzyżowego.

U niektórych psów występuje podwichnięcie rzepki. W takich przypadkach rzepka nie wypada z depresji bloku, a do momentu dojrzałości utykanie jest niedostrzegalne. Z upływem czasu chrząstka stawowa na krawędziach i rzepka ulegają zużyciu, powodując ból i kulawość.

Jeśli pacjent ma wrodzone zwichnięcie rzepki, właściciele zgłaszają sporadyczne "podskakujące" kulawizny, które następnie powstają, a następnie znikają kilka razy podczas ćwiczenia i nie dbają o psa.

Przy bardziej stabilnym przemieszczeniu, pies zwykle trzyma łapę w pozycji pół zagiętej: jeśli choroba jest obustronna, w tym przypadku spada ona na ziemię podczas chodzenia i skacze jak królik.

Boczne zwichnięcie wrodzone powoduje cięższe zaburzenia niż przyśrodkowe. Nadwichnięcie rzepki może powodować postępującą kulawość, która zwiększa się wraz z wysiłkiem i powoduje sztywność po odpoczynku.

Badanie kliniczne ma na celu wykluczenie innych możliwych przyczyn kulawizny, takich jak choroba Legg-Calvet-Perthes i inne czynniki komplikujące, takie jak zwichnięcie stawu biodrowego lub uszkodzenie więzadła krzyżowego.

Zwichnięcie rzepki jest podzielone

Pierwszy stopień
Okresowe przemieszczenie rzepki może od czasu do czasu wywołać u psa łagodną kulawość. Rzepka lub rzepka może z łatwością przesunąć się z normalnej pozycji do rowka blokowego, szczególnie gdy noga psa jest rozluźniona. Patella okresowo powraca do swojej normalnej pozycji. Nie ma chrupania (tj. Nie ma widocznego tarcia między rzepką a powierzchnią kości uda), zatem stan stawu kolanowego jest zadowalający w czasie badania. Przyśrodkowe lub rzadziej występujące boczne odchylenie kości piszczelowej jest minimalne i obserwuje się tylko niewielki obrót kości biodrowej. Gdy staw kolanowy jest rozluźniony lub noga psa jest wysunięta, znajduje się w linii ze stawem kości piszczelowej.

Drugi stopień
Występuje nawracające przemieszczenie rzepki, które w niektórych przypadkach staje się prawie stałe. Pies okresowo nie wchodzi na stopę. W takich przypadkach ręczne zmniejszanie kości piszczelowej na zewnątrz uda, zazwyczaj pod znieczuleniem, może pomóc w zmniejszeniu stopnia przemieszczenia. Innymi słowy, jeśli ręcznie obrócisz kości piszczelowej do normalnej pozycji, rzepka kolankowa powinna znaleźć się na swoim miejscu. Jeśli jednak w przyszłości zmieni się pozycja kości piszczelowej, rzepka zmieni się ze swojej normalnej pozycji.

Przy określonym stopniu przemieszczenia rzepki, środkowe odwrócenie piszczeli nie jest większe niż 30 stopni, a także może występować niewielkie odchylenie w kierunku środkowym stawu biodrowo-udowego (to znaczy, że czubek piszczeli jest skierowany do wewnątrz, a grzbiet kości, zwany stawem biodrowym, zmienia się jego pozycja względem normalnej). Podczas gdy rzepka przemieszcza się w kierunku środkowym, staw piszczelowy nieznacznie obraca się na zewnątrz. Jeśli to zjawisko wpływa na stawy obu tylnych nóg, główny ładunek jest przenoszony na przednie nogi psa.

Wiele psów z przesunięciem drugiego stopnia rzepki czuje się całkiem zadowalająco przez wiele lat, ale stałe przesunięcie rzepki w kierunku środkowym w rowku stawu kolanowego wywołuje tarcie rzepki na guzach kości i erozję powierzchni rzepki i kości.
Rezultatem jest chrupnięcie, które poprawia się, gdy próbujesz zwrócić rzepkę do miejsca ręką lub pocierając powierzchnię rzepki i grzbietu kości biodrowej. Może to spowodować nieodwracalne zmiany w stawie po kilku latach.

Trzeci stopień
Rzepka zawsze znajduje się w pozycji przesuniętej, a obrót kości biodrowej i odchylenie grzbietu kości od pionowej linii wynosi od 30 do 50 stopni. Oznacza to, że grzebień biodrowy nie jest ustawiony prawidłowo i jest jeszcze bardziej przesunięty niż w drugim stopniu. Chociaż przemieszczanie rzepki z danym stopniem jest stałe, psy często kontynuują wchodzenie na stopę, ale przez większość czasu oszczędzają ją i utrzymują w pozycji pół zagiętej. Staw znajdujący się poniżej kolana nie znajduje się już w płaszczyźnie pionowej, ale porusza się w prawo lub w lewo od swojej normalnej pozycji. W tym przypadku rowek (w którym znajduje się rzepka), który tworzy grzbiety kości, staje się bardzo wąski i prawie płaski.

Czwarty stopień
Jest to najcięższy stopień przemieszczenia rzepki, w tym stopniu rzepka zawsze znajduje się w pozycji odsuniętej. Kość biodrowa jest skierowana do wewnątrz, podczas gdy staw i kość mogą mieć odchylenie od pionowej płaszczyzny od 50 do 90 stopni. W tym przypadku rzepka znajduje się bezpośrednio nad stawem biodrowym, po wewnętrznej stronie uda, i można ją wykryć palpacyjnie. Rowek w grzebieniu kości biodrowej, gdzie powinna znajdować się rzepka, jest pusty lub wybrzuszony, wypełniając go substancją kostną. Pies jest bardzo kulawy i prawie nie wchodzi na bolącą nogę.

Jak pomóc psu: operacja, suplementy lub nic!

Wraz z tym, istnieje kilka stopni ciężkości tej choroby, należy również wziąć pod uwagę wiek psa chorego w badaniu klinicznym. Szczenięta mogą wykazywać oznaki tej choroby od pierwszych dni, kiedy zaczynają chodzić. Zasadniczo, stopień ciężkości rzepki jest wysoki - trzeci lub czwarty.
Z drugiej strony, młode psy z drugim lub trzecim stopniem mieszania rzepki mogą utulać się okresowo przez całe życie, a ich właściciele prowadzą ich do weterynarza tylko na starość, gdy ich stan się pogarsza i nie staną na nogach. Dalszy postęp choroby w czasie wyraża się w tarciu rzepki na grzbietach kości, któremu towarzyszy chrupanie i ścieranie ich powierzchni.

Istnieje jeszcze trzecia opcja - kiedy choroba jest wystawiona na działanie psów w starszym wieku, z przesunięciem rzepki równym pierwszemu lub drugiemu stopniowi. Wykazują oznaki kulawizny po niewielkich obrażeniach lub nadmiernej aktywności.

Istnieją różne techniki chirurgiczne do korekcji przesunięcia rzepki w zależności od przyczyny i ciężkości zwichnięcia. Lekarz weterynarii może sam rozwiązać problem lub skierować cię do węższego specjalisty - ortopedy. Badanie rentgenowskie stawu biodrowego i kolanowego jest najbardziej informacyjną metodą kompletnej diagnozy stanu i nasilenia choroby u psa.

Suplementy takie jak glukozamina i chondrotin mogą pomóc w poprawie stanu chrząstki, więzadeł i stawów. Prawdziwe badania tych suplementów nie zostały jeszcze zakończone, ale na pewno nie zaszkodzą Twojemu Francuzowi, ale najprawdopodobniej pomogą! Dawkowanie będzie przepisywane przez weterynarza, możesz też używać leków nie-weterynaryjnych i ludzi - to będzie cię kosztować mniej.

Ale pamiętaj, aby przestrzegać dawkowania zaleconego przez specjalistę i przy najmniejszych oznakach biegunki, skontaktuj się z weterynarzem.

Jeśli zwichnięcie rzepki powoduje powtarzające się lub uporczywe objawy kliniczne, wskazana jest operacja.

Dzięki leczeniu chirurgicznemu rzadko można wyeliminować wszystkie istniejące zmiany.
Celem interwencji jest przywrócenie w miarę możliwości normalnej funkcji kończyny.
Celem operacji jest przywrócenie normalnego mechanizmu prostowania mięsień czworogłowy.
Nie należy opóźniać operacji, ponieważ może to prowadzić do dalszej deformacji kości. W niektórych przypadkach choroba objawia się w bardzo młodym wieku i warto poczekać, aż pacjent ma 5-6 miesięcy.

Techniki chirurgiczne stosowane w leczeniu obejmują

-wzmocnienie poprzecznego prostownika retinaculum jest tworzone przez kapsulektomię lub nałożenie otoczki;
-eliminacja przyśrodkowej prostownicy jest wykonywana poprzez oddzielenie miejsca zajęcia mięśnia czaszki od krawca i kontynuowanie linii nacięcia wzdłuż granicy przyśrodkowej głowy czworogłowego uda;
-wzrost rowka w główce stawowego końca kości;
-transpozycja chropowatości piszczeli;
-korekcyjna osteotomia.

Przez kilka tygodni po operacji można zastosować bandaż podtrzymujący. Obciążenie jest ograniczone przez 4-6 tygodni, a następnie stopniowo wzrasta.
U psów z obustronnym zwichnięciem, pomiędzy operacjami w każdym stawie kolanowym powinno upłynąć 6-8 tygodni.

Powikłania patologii i leczenie obejmują ponowne zwichnięcie rzepki i niemożność całkowitego zgięcia stawu kolanowego.

W większości przypadków rokowanie jest dobre, a około 90% zwierząt przywraca prawidłowe lub prawie normalne funkcje kończyn w ciągu 2-3 miesięcy po operacji. Rokowanie w większości przypadków zależy od ciężkości patologii, czasu trwania choroby i czasu operacji.

Uważa się, że zwichnięta rzepka jest chorobą dziedziczną, więc pies z taką chorobą musi być ograniczony. W tym samym czasie mechanizm dziedziczenia nie jest w pełni zrozumiały, ale przypuszczalnie jest poligeniczny, tj. jest związany z więcej niż jednym genem, np. z dysplazją.

Zaleca się sprawdzenie wszystkich szczeniąt u weterynarza w celu identyfikacji tej choroby.

na materiałach Kozhevnikova E.The.
Journal Zdrowsze francuskie.
i kliniki vesta-med.ru

Redakcja Z Amber Haus (2011-10-18 23:23:31)

Share52011-10-18 23:21:52

  • Wysłany przez: Z Amber Haus
  • Spitz Lover
  • Lokalizacja: Biały Kościół
  • Ostatnia wizyta:
    2015-04-28 22:26:46

Choroby dziedziczne Szpice

Czasami pojawiają się problemy związane z błędami hodowców. Są to choroby określone przez dziedziczność.
Te lub inne choroby wrodzone często występują w każdej rasie. Na przykład u psów o krótkich ogonach z zakorkowanym ogonem (angielskie i francuskie buldogi, Boston teriery), jak również w mopsach, West Highland White Terrier i Yorkshire terrier, kręgi są podzielone. Piękne niebieskie oczy Husky często podlegają chorobie genetycznie zdeterminowanej. Ryzyko przepukliny dysku jest bardziej prawdopodobne w jamnikach, Pekinie, Bigley i Cocker spanielach. Dysplazja stawów biodrowych owczarków niemieckich, labradorów, psów Bordeaux i wielu innych ras psów stała się mową miasta. Wymienić całą różnorodność chorób dziedzicznych w tej książce jest niemożliwe. Aby uzyskać informacje na temat tych chorób, konieczne jest odwołanie się do specjalistycznych publikacji na ten temat.

Pomimo możliwych problemów, atrakcyjność dla psów psów jednej lub drugiej rasy jest czasami tak duża, że ​​negatywna wiedza na temat charakterystyki rasy nie może uniemożliwić nabycia przedstawicieli ras mających predyspozycje do określonej choroby. Jeśli dana osoba zdecyduje się na jamnika, nie zostanie zatrzymana przez informację, że jest bardziej prawdopodobne, niż na przykład foksterier, do nabycia przepukliny krążka międzykręgowego. Odpowiedzialny właściciel będzie szukał takiego szczeniaka, którego przodkowie nie cierpią na taką chorobę.

Hodowla i rozmnażanie chorób genetycznych u rasy może być w pewnym stopniu zawieszone, jeśli ściśle monitorują występowanie negatywnych cech dziedzicznych i nie obejmują zwierząt o słabym dziedzictwie w hodowli. Przy pozyskiwaniu nowych producentów hodowca powinien dołożyć wszelkich starań, aby ustalić możliwy niepożądany spadek. Konieczna jest ścisła ocena potomstwa nieznanych psów, w czasie, aby usunąć nośniki problemowego genomu z użytkowania hodowlanego. Konieczne jest ścisłe hodowanie psów z hodowli, a nie wykorzystywanie jako psów hodowlanych o ujemnych cechach genetycznych.

W niektórych krajach, na przykład w Wielkiej Brytanii, istnieje konsultacja genetyczna dla hodowców, która zawiera wszystkie dane dotyczące występowania niektórych dziedzicznych chorób keeschond i pomeranty. Płacąc pewną ilość pieniędzy, hodowca może uzyskać odpowiedź na temat prawdopodobieństwa wystąpienia psów z pewnymi dziedzicznymi problemami, jeśli zdecyduje się związać określoną sukę z pewnym psem. Oceniając ryzyko, planuje dalsze rozcieńczenie.

Szpice, jak wspomniano powyżej, są początkowo bardzo zdrowymi psami. Jednak przez ponad sto lat były one hodowane metodami sztucznej selekcji, dlatego też, podobnie jak inne psy rasowe, nie są pozbawione pewnych negatywnych cech związanych z dziedzicznością. Większość wrodzonych anomalii nie wpływa w szczególny sposób na funkcje życiowe organizmu, a pies może żyć długo szczęśliwym życiem wraz z kochającym właścicielem z uwagą i na czas korektą niektórych dziedzicznych problemów.

Spośród poważnych chorób występujących w szpicach i mających charakter genetyczny można zauważyć epilepsję. Choroba ta jest dziedziczna, więc psy o podobnych problemach nie mogą się rozmnażać. To kolejny powód, by kupować psy od odpowiedzialnych hodowców. Napady padaczkowe występują częściej u psów w wieku powyżej dwóch lat. Pokazano, że mężczyźni częściej chorują niż suki. Objawy padaczki często występują z niekorzystnymi wpływami zewnętrznymi - nieodpowiednim karmieniem, sytuacjami stresowymi.

Problem dysplazji stawu biodrowego jest wspólny dla wszystkich ras. W tej chorobie staw biodrowy tworzy się nieprawidłowo. W rezultacie zaburzany jest ruch kończyn tylnych i zdolność psa do długiego biegu. Wiadomo, że ryzyko choroby jest znacznie większe u psów cięŜkich, przedstawicieli duŜych i duŜych ras. Często dysplazja u szpica praktycznie nie objawia się zewnętrznie, ponieważ rozmiar i struktura psa może kompensować słaby, a nawet średni stopień choroby. Ryzyko dysplazji u szpica w ogóle można ocenić jako poniżej średniej. Jednak w wielu krajach wszyscy producenci mogą się rozmnażać dopiero po obowiązkowej diagnostyce rentgenowskiej dotyczącej braku tej choroby. W naszym kraju testowanie szpica na obecność dysplazji nie jest jeszcze praktykowane. Ponieważ większość żywego inwentarza pochodzi od zdrowych pod tym względem psów importowanych, ten problem nie jest jeszcze istotny.

Zakłócenie funkcjonowania tarczycy i nadnerczy jest kolejną chorobą dziedziczną odnotowaną u szpiców. Pogarsza to jakość sierści psa. Choroba jest praktycznie nieuleczalna, możliwa jest tylko korekta hormonalna, która nie zawsze jest skuteczna. Jedyny sposób na walkę - wyjątek od hodowli psów o podobnym dziedzictwie.

Wrodzone przepukliny mogą być związane z wadami ściany brzusznej, nieprawidłowym tworzeniem mostka. Duże przepukliny pępkowe mogą wskazywać na wrodzone wady serca i wiele innych chorób. Dlatego psy z takimi wadami wrodzonymi nie powinny być wykorzystywane do hodowli. W tym samym czasie przepuklina jest wadą łatwo usuwalną. Po odpowiednim zabiegu pies staje się pełnoprawnym towarzyszem i zwierzakiem.

Mały i karłowaty szpic, podobnie jak inne psy o wyjątkowo małych rozmiarach, może mieć problemy z normalnym tworzeniem kości czaszki. Często dochodzi do powolnego zarastania wiosną. U szczeniąt, a czasem u dorosłych psów, można wyczuć otwarte między nimi kości i czółenka. W takiej sytuacji zwiększa się ryzyko uszkodzenia mózgu, ponieważ nie jest ono chronione przez kości czaszki, ale tylko przez skórę. Czasami cienkie kości czaszki i wysokie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego mogą powodować obrzęk mózgu. W takim przypadku głowa ma kształt kopuły, halucynacje, zakłócenia w funkcjonowaniu narządów zmysłów, mogą się rozpocząć różne zaburzenia nerwowe. Już w wieku 2-3 miesięcy zazwyczaj można wyróżnić chore szczenięta. Są bardzo małe, są daleko w tyle w rozwoju i najczęściej te psy nie są leczone.

U psów odmiany karłowatej, kamień nazębny tworzy się szybciej iw młodszym wieku niż w dużych. Dlatego też należy poświęcić szczególną uwagę zabiegom i środkom zapobiegawczym, aby zapobiec ich wystąpieniu i terminowemu usunięciu, jeśli nie chcesz, aby twoja pomarańcza straciła zęby w ciągu trzech lat.

Krasnolud wpływa na prawidłowość tworzenia kości szkieletowych. U szpaków małych i karłowatych zakrzywienie kości, deformacja stawów i wrodzone zwichnięcia stawów kolanowych nie są rzadkością. Ze względu na niską wagę pies zwykle dość dobrze przystosowuje się do wad jego struktury. I to nie przeszkadza jej być aktywnym.

Łzawiące oczy nie wyglądają zbyt atrakcyjnie, więc wymagają trochę dodatkowej opieki. Konieczne jest regularne czyszczenie wełny wokół nich specjalnym balsamem. Hodowcy powinni starać się nie używać takich psów w pracy hodowlanej, ponieważ nieprawidłowe tworzenie kanałów łzowych jest dziedziczne. Szczególnie bezwzględnie konieczne jest odrzucenie dużego szpica, mając tę ​​wadę.

Tutaj, być może, są wszystkie nieprawidłowości genetyczne znalezione w Szpicie. Jeśli chcesz mieć zdrowego psa - skontaktuj się z pewnym hodowcą, wybierz szczeniaka po konsultacji z weterynarzem lub specjalistą. A wtedy Twój szpic zachwyci Cię dobrym zdrowiem i energicznym wyglądem przez wiele lat.

Czytaj Więcej O Psach

Ile miesięcy chodzą psy w ciąży

Treść Okres i funkcje Fakt: Normalny czas trwania ciąży wynosi 56 do 66 dni. Fakt 2: Widoczne oznaki ciąży stają się zauważalne po około miesiącu. Fakt 3: Nie należy nadmiernie karmić psa szczeniaka. Fakt 4: Fałszywe mięso najczęściej występuje z powodu nieprawidłowo obliczonego czasu krycia.<