Karmienie

Jak ustalić, że pies jest chory?

Ci, którzy dobrze znają swojego pupila szybko rozpoznają odchylenia od normalnego stanu lub zachowania. Nie trzeba natychmiast udawać się do weterynarza, ponieważ wiele objawów osobno może być przejawem łagodnej dolegliwości.

Szybki oddech - często w szybkim tempie - i język z nim sterowany nie są oznakami choroby. Pies nie ma gruczołów potowych. Dlatego przy zmęczeniu lub pragnieniu nie może regulować temperatury jego ciała, odparowując wilgoć z jego powierzchni. Zastępuje to szybkim oddychaniem.

Wymioty same w sobie, bez innych objawów choroby - nie są oznaką choroby. Pies może łatwo wymiotować, szczególnie po tym, jak chętnie zaatakował żywność. Wyrwane często pożerały wkrótce z wielką gorliwością.

Jeśli pies skrada się niespokojnie, z opuszczoną głową lub zaczyna się dusić, są to oznaki zbliżających się wymiotów i znak dla właściciela, aby szybko zabrał go na ulicę.

Suchy, gorący nos u psa jest oznaką choroby. Jeśli suchy i gorący nos pojawia się po snu lub żmudnej pracy, w bardzo suche dni, po kopaniu w suchej, ciepłej ziemi, a czasem u suki w upale, to powinniśmy po chwili sprawdzić, czy nos stał się zimny i wilgotny, jak zdrowy pies. Jeśli podejrzewa się chorobę, mierzymy temperaturę. W tym celu nasmarować kremem końcówkę termometru wkłada się 3 cm w odbyt i pozostawia tam na 3-4 minuty. W czasie tej procedury, którą przeprowadza właściciel-lider, pies musi być mocno trzymany. Normalna temperatura psa wynosi od 37,5 do 39,0 stopni. Jeśli temperatura przekracza 39 stopni, należy skontaktować się z weterynarzem. Aby rozpoznać chorobę i odpowiednio ją leczyć, potrzebujesz pomocy profesjonalisty. Samo traktowanie jest niedopuszczalne!

Wyładowanie z oczu i nosa, ropne trądzik na brzuchu, gorący i suchy nos, brak apetytu, ale jest silne pragnienie i gorączka - po prostu biegnij do lekarza, ponieważ są to objawy niedoboru. Większość chorych psów nie może być uratowana. Najlepszym profilaktycznym rozwiązaniem jest szczepienie, które odbywa się w 6 tygodniu życia i jest powtarzane co roku.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii, jeśli u psa wystąpią następujące objawy:

  • ponura, drażliwość, kapryśność,
  • potrzeba skubania i skubania niejadalnych przedmiotów (mebli, butów, ziemi, kamieni, narzut, itp.) z całkowitym brakiem apetytu,
  • reagując na niewielkie światło
  • kołyszący się chód
  • ciągłe pragnienie kogoś ugryźć
  • próbuje uciec, szczekać z wyjęć;
  • w ostatnim etapie odciąga się tylną i dolną szczękę.
To są oznaki wścieklizny.

Wściekliźnie u psów (jak u wszystkich zwierząt) jest nieuleczalna, więc należy je uśpić. Jeśli dana osoba ma podejrzenie wścieklizny, musi przejść kurs szczepień Pasteura.

Środki zapobiegawcze: w strefie zabronionej dla psów w celu przestrzegania wszystkich przepisów, w żadnym przypadku pies nie może biegać samotnie przez pola i lasy. W czasie zabronionym, aby ograniczyć ruch psa, jeśli to możliwe, w bezpośrednim sąsiedztwie domu. Prowadź psa na smyczy i nie dopuść do spotkania z innymi psami.

Ciężkie swędzenie, któremu towarzyszy ciągłe drapanie, sugeruje świerzb. Świerzb jest spowodowany przez rodzaj roztocza i może prowadzić do powstawania nagich kropli krwawienia na ciele. Leczenie zalecane przez weterynarza. Wszystkie przedmioty i pościel dla psów muszą być dokładnie zdezynfekowane.

Gdy zapalenie spojówki lub katar oczu, z oczu wydobywa się ropna lub śluzowa wydzielina. Często jest to spowodowane przeciągami. W większości przypadków przemywanie 2% wodnym roztworem kwasu borowego lub filtrowaną nalewką z rumianku w aptece może być szybkim powrotem do zdrowia. Ponadto przy takim wyładowaniu z oczu konieczne jest zmierzenie temperatury, ponieważ jest to jeden z objawów dżumy. W razie wątpliwości należy skontaktować się z weterynarzem.

Jeśli pies często kręci głową, aby jego uszy zaczęły klaskać, może to być oznaką choroby uszu. Czytaj więcej informacji w artykule "Zdrowe uszy: leczymy zapalenie ucha środkowego". Psy z długimi, owłosionymi uszami są bardziej podatne na choroby ucha niż psy o krótkich uszach. Przy regularnym szczotkowaniu uszu choroba ta rzadko się zdarza. Jeśli jednak się zaczęło, należy skonsultować się z weterynarzem w sprawie niezbędnych prań. Wiele jamników uwielbia klaskać w uszy bez żadnej choroby.

Częste oddawanie moczu jest sygnałem, że pęcherz jest schłodzony. Powody mogą być następujące: leżenie na zimnych kamieniach lub długie nieruchome oczekiwanie na właściciela na ulicy, nadmiernie zimny miot. W takim przypadku psa można leczyć ciepłymi kompresami i naparami wlewu mącznicy lekarskiej.

W przypadku zaparć dodajemy suche suche drożdże do karmy psa lub podajemy świeże drożdże piwowarskie kawałkiem, w skrajnym przypadku - łagodnym środkiem przeczyszczającym. Ale drożdże piwne nie mogą być mieszane z żywnością, w przeciwnym razie mogą fermentować. Drożdże stymulują florę jelitową, przywracając w ten sposób normalne trawienie.

W przypadku biegunki dajemy naszemu zwierzęciu wywar z węgla drzewnego lub szałwi. Kupujemy węgiel pochodzenia zwierzęcego w opakowaniach fabrycznych i mieszamy je w żywności. Nie być zbytecznym na jeden dzień postu. W przypadku częstych nawrotów biegunki należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Przeczytaj artykuł "Biegunka (biegunka) u psów", zapalenie jelit u psów

Blokada jelit przejawia się przez wymioty u psa, całkowity brak trawienia i konwulsje (skurcze) o bolesnym pochodzeniu. Może wystąpić podczas przyjmowania ciał obcych, takich jak syntetyczna skóra z kiełbasy, kamyki, kawałki gumy i tym podobne.

Nienaturalnie częste pragnienie u psa, podczas gdy traci on na wadze i przewlekły wyprysk rozwija się na plecach, co może wskazywać na chorobę nerek. W przypadku leczenia zwracamy się do weterynarza. Możesz uniknąć tej choroby, jeśli nie dodasz soli i przypraw do karmy dla psa, a także regularnie wyjmujesz ją na zewnątrz.

Ciężki, nagły początek choroby sugeruje zatrucie. Od razu zabieramy psa do weterynarza. Jeśli nie jest to możliwe, daj jej knebel. Aby to zrobić, zagnieść 3 gramy cukru i wzrost psa od 0,05 (rasy karłów) do 0,3 grama wymiotnego wymiotnika w kulce białego chleba. Jeśli pies nie wymiotuje, powtórz tę procedurę po chwili.

Porażenie kończyn tylnych występuje głównie u psów o długim grzbiecie i wybitym tyłku. Leczenie zalecane przez weterynarza.

Użyta literatura Manfred Koch-Kosterzits. 400 wskazówek dla miłośników psów Leningrad, MEGAPOLIS EXPRESS, 1991.90 s.

Dlaczego pies ma gorący nos?

Choroby u zwierząt wyglądają inaczej, ale większości procesów infekcyjnych i zapalnych towarzyszy gorączka. Hipertermia może być zarówno ogólna, jak i lokalna, gdy konkretny obszar staje się ciepły. Gorący nos psa może być oznaką zdrowego stanu w większości przypadków, ważne jest spojrzenie na dodatkowe niuanse - wilgoć w nosie, wyciek, inne objawy. Najczęściej nie należy wpadać w panikę z powodu gorącego nosa, ale jeśli obserwuje się depresję, letarg, ogólną hipertermię lub inne objawy, najlepiej skontaktować się z weterynarzem.

Treść artykułu

Gorący nos - oznaka choroby?

Większości patologii u psów towarzyszą widoczne zmiany. Objawy można zidentyfikować na podstawie obserwacji, badań klinicznych lub specjalnych metod diagnostycznych. Wiele chorób można wykryć we wczesnym stadium, ale objawy te są ledwo zauważalne lub mają ogólny charakter. W tym przypadku warto martwić się o stan zdrowia zwierzęcia i przeprowadzić dodatkowe badania.

Zwykle temperatura ciała wynosi 38,8-39,2 stopni, ale w okresie aktywności może wzrosnąć do 40. Obserwuje się także wzrost temperatury po pobraniu pokarmu. Suka może mieć małą hipertermię w ostatnich dniach przed porodem. Również temperatura jest znacznie wyższa u małych szczeniąt niż u dorosłych zwierząt. Wszystkie te dane należy rozważyć, zanim zaczniesz podejrzewać niebezpieczną patologię.

Wzrost temperatury ciała u psa występuje na samym początku choroby zakaźnej. Ale hipertermia będzie znacząca w większości przypadków niebezpiecznych chorób. Ponadto należy się spodziewać innych znaków:

  • utrata apetytu podczas gorączki, a także uszkodzenie układu trawiennego, zwłaszcza jamy ustnej;
  • zwiększony apetyt lub wypaczone u ciężarnych suk, podczas postu;
  • zmianom w spożyciu żywności towarzyszy wyczerpanie;
  • letarg, słaba reakcja na bodźce zewnętrzne;
  • skóra jest sucha, swędzenie, zapalenie skóry;
  • nos gorący;
  • szybkie bicie serca;
  • oddychanie jest płytkie, częste;
  • problemy trawienne.

Jeśli pies ma objawy patologiczne, konieczne jest regularne badanie. Temperatura jest mierzona co najmniej 2 razy dziennie (rano i wieczorem), aby zaplanować gorączkę - tendencja zmiany krzywej temperatury może wskazywać na charakter choroby, pozwala na wstępną diagnozę. Pomiar temperatury odbywa się w odbycie, ale należy również dotknąć ręką czoła, nosa, głowy za uszami, ponieważ te obszary reagują w pierwszej kolejności.

Każdy właściciel psa powinien mieć niewielkie umiejętności diagnostyczne i przeprowadzać codzienne inspekcje oraz minimalizować badania.

Ważne jest, aby ocenić stan skóry - obecność urazów, obieranie, pasożyty, przebarwienia, elastyczność (turgor sprawdzany jest przez zajęcie fałdu skórnego - należy go szybko wyprostować). Szczególną uwagę przywiązuje się do śluzu - w normie są one bladoróżowe, bez widocznych uszkodzeń i nakładek. Złap wełnę dwoma palcami - nie należy jej wyciągać, a włosy nie powinny się łamać. Spójrz na łapy - szczególnie często dotyczy to nóg. Psy mają gruczoły potowe na łapach, więc mogą być mokre. Nos pozostaje mokry w normalnych warunkach, ale nie powinien być mokry ani pokryty. Miejscowa temperatura nosa jest gorętsza niż otaczająca tkanka.

Jak pomóc psu z hipertermią?

Jeśli oprócz faktu, że pies ma gorący nos, są inne objawy patologiczne, należy rozpocząć leczenie. Konieczne jest zidentyfikowanie głównej przyczyny choroby - mogą to być czynniki infekcyjne lub pasożytnicze, udar cieplny, zatrucie, obrzęk, choroby ogólnoustrojowe. Ważne jest, aby przeprowadzić pełne badanie, sprawdzić stan błon śluzowych, węzłów chłonnych, zmierzyć puls, oddychanie i temperaturę. Jeśli to możliwe, weź krew i inne materiały do ​​badań laboratoryjnych.

Środki terapeutyczne są podzielone na:

  • symptomatyczne - eliminacja destrukcyjnego działania niektórych znaków;
  • kompensacyjny - rekompensata za utratę ciała z powodu choroby;
  • specjalny (etiotropowy) - leki działają na przyczynę;
  • patogenetyczny - odbudowa ciała, eliminacja skutków choroby.

Pierwszą rzeczą, którą musisz zapewnić pokojowi psa. Zaleca się przeniesienie zwierzęcia zewnętrznego (strażnika) do pomieszczenia o temperaturze 17-20 stopni, bez silnego oświetlenia. Pies położył miękki miot. Picie w tym czasie nie jest ograniczone - woda musi zawsze być obecna w misce. Jeśli pies odmawia wody, możesz zrobić lewatywę lub wstrzyknąć sól fizjologiczną dożylnie lub podskórnie.

Jeśli hipertermię wywołuje udar cieplny, zaleca się oblanie psa zimną wodą. Zastosuj zimny kompres do tyłu głowy, możesz włożyć kawałki lodu do plastikowej torby i zawinąć ręcznik. Jednocześnie konieczne jest wspieranie pracy narządów wewnętrznych i systemów. W tym celu dożylnie (lub podskórnie) wstrzykuje się sól fizjologiczną, preparat Ringera, 5% roztwór glukozy i glukonian wapnia. Przydatne jest również przepisywanie leków kardiotropowych - kofeiny, sulfokampociny. W przypadku ostrej reakcji na ból pies otrzymuje analginę lub inny lek.

Płyny dożylne podaje się kilka razy dziennie. Jeśli pies nie chce karmić, należy wprowadzić roztwór glukozy lub substytuty osocza. Przydatne jest również przypisanie lewatywy. Często z szokiem termicznym dochodzi do uszkodzenia mózgu, któremu towarzyszy stan śpiączki, drgawki. W tym przypadku deksametazon i diazepam są podawane dożylnie psu.

Kiedy minie zagrożenie życia od gorączki, możemy przejść do leczenia choroby podstawowej. Konieczne jest ustalenie przyczyny - przeprowadzenie dodatkowych badań. W przypadku chorób zakaźnych przepisywane są antybiotyki, leki sulfonamidowe, środki pobudzające układ odpornościowy.

Gorący nos u psa nie oznacza obecności choroby. Tylko wraz z innymi znakami powinny uciekać się do drastycznych środków. Ale gdy stan chorobowy zwierzęcia stanie się widoczny, środki terapeutyczne muszą być natychmiastowe.

Pies często oddycha

Czasami pies może zauważyć szybki oddech. Być może jest to po prostu przegrzanie w upalnym okresie letnim, który jest uważany za normę. A może poważniejszy problem, który może wpłynąć na życie zwierzęcia. Dyspnea - duszność, naruszenie częstotliwości i głębokości oddechu i towarzyszy uczucie braku powietrza. U psów zespół pojawia się dość często. Jest to poważny problem, ponieważ prowadzi do przerw w dopływie tlenu do całego organizmu. Skrócenie oddechu spowodowane jest wypełnieniem płynu w płucach lub jamie klatki piersiowej.

Pies często oddycha

Duszność to zaburzenie oddychania, które prowadzi do braku tlenu.

Kiedy szybki oddech jest normalnym wariantem?

W spoczynku psy biorą od 10 do 30 oddechów na minutę. Oczywiście zależy to od wielkości, płci i wieku psa. Zmiany częstości oddechów występują po wysiłku lub aktywnym ruchu, jak również w lecie, gdy temperatura znacząco wzrasta, a oddech może wzrosnąć do 160 oddechów. Nadmierne pobudzenie lub niestabilność układu nerwowego może być również wskaźnikiem szybkiego oddychania.

Szybkie oddychanie jest uważane za normalne i nie jest odchyleniem w stanie zdrowia zwierzęcia:

  • w stanie strachu, wściekłości, radości;
  • odwiedzając nieznane miejsca, jeżdżąc przez transport;
  • na przyjęciu u weterynarza, po szczepieniu lub zażyciu leku, w okresie pooperacyjnym;
  • podczas polowań seksualnych, ciąży i porodu;
  • podczas okresu aktywnych działań, wysiłku fizycznego, chodzenia;
  • po zażyciu dużej ilości jedzenia;
  • podczas pobytu na słońcu.

Co musisz wiedzieć! Hormony mają wpływ na szybkość oddychania psa. Na przykład podczas stresu pojawia się przypływ adrenaliny do krwi (strach), hydrokortyzon (lęk), norepinefryna (gniew). Dlatego podczas takiego wydzielania hormonalnego organizm psa wymaga aktywnego nasycenia tlenem i zaczyna często oddychać.

Duszność to zaburzenie oddychania, które prowadzi do braku tlenu.

Oddychanie przywraca się szybko, gdy tylko wyeliminuje się wpływ przyczyny zwiększonego zużycia tlenu.

Wskaźniki prawidłowej częstości oddechów, pulsu i temperatury ciała u psów

Jeśli pies jest zdrowy, jego oddech szybko się odnowi.

Kiedy zwiększone oddychanie może być uważane za odchylenie?

Jeśli pies zaczął oddychać częściej, podczas gdy był w minimalnej aktywności lub w całkowicie spokojnym stanie, być może to zachowanie może być wyraźnym objawem patologii. Jeśli zwierzę nie wykazuje zainteresowania twoimi działaniami, jest w stanie apatii i często oddycha, wydając odgłosy oddechu podczas oddychania, wtedy pies powinien zostać pokazany lekarzowi weterynarii i przeprowadzić badanie diagnostyczne. Tylko niektóre rasy psów mają cechy anatomiczne, na przykład mopsy mają specjalną strukturę kufy, więc chrapanie i chrapanie są uważane za normę i nie powinny przeszkadzać właścicielowi. Nieoczekiwane pojawienie się szybkiego oddychania może być naruszeniem układu oddechowego lub innych bardzo poważnych patologii.

Przyczyny szybkiego oddychania

Przyczyny duszności patologicznej bardzo:

  • problemy z układem sercowo-naczyniowym (duże rasy psów, takie jak Doberman Pinscher, Dog niemiecki, są predysponowane do kardiomiopatii - pierwotnego uszkodzenia mięśnia sercowego);
  • odchylenia w częstości tętna;
  • choroba płuc;
  • nowotwory układu oddechowego (na przykład często umiejscowione na raka płuc u psa rasy boksera);
  • z zakaźnymi zmianami w organizmie powodującymi zapalenie płuc;
  • niedrożność dróg oddechowych (małe rasy - na przykład Yorkshire Terrier, Spitz, Chihuahua - cierpią na zawał tchawicy);
  • uraz w klatce piersiowej, w którym krwawienie wypełnia całą jamę opłucnową (hemothorax) lub płuca są wypełnione płynem (zwężeniem);
  • nieprawidłowości w ośrodkowym układzie nerwowym, w nowotworach mózgu lub urazach głowy;
  • okres pooperacyjny z powikłaniami;
  • Brachycefaliczne rasy, psy hodowlane w trakcie celowej selekcji z utrwaleniem pewnej cechy - specyficzny kształt głowy z krótkim pyskiem (pekińczyk, mops, psy rasy Bulldog). Psy mają wrodzone zaburzenia duszności - zwężenie nozdrzy, wydłużenie podniebienia miękkiego lub są predysponowane do wielu chorób górnego układu oddechowego.

Czasami szybki oddech może być spowodowany obecnością obcego obiektu w drogach oddechowych.

Częste oddychanie nie zawsze jest oznaką poważnej choroby, czasami może to wskazywać, że ciało obce utknęło w drogach oddechowych. Niedokrwistość może również powodować szybki oddech, ponieważ organizm nie otrzymuje wymaganej ilości tlenu i nie wzbogaca tkanek i narządów. Pies może oddychać znacznie częściej niż zwykle, obniżając poziom hemoglobiny we krwi.

Co musisz wiedzieć! W niektórych sytuacjach pojawienie się szybkiego oddychania wywołuje obrzęk płuc, który był spowodowany osłabieniem mięśnia sercowego, które w tym przypadku jest zamkniętym kręgiem.

Objawy

Dzięki zachowaniu psa zawsze można zrozumieć, czy duszność będzie normalną manifestacją czy odchyleniem w zdrowiu. Jeśli zauważysz:

  • niespokojne, zwierzę drży;
  • wdychanie i wydychanie jest trudne dla psa;
  • oddychanie odbywa się z otwartymi ustami;
  • kaszel, świszczący oddech podczas oddechu, duszność;
  • dziąsła, usta i język stały się niebieskawe;
  • brak apetytu i utrata masy ciała;
  • wymioty, luźne stolce;
  • kołatanie serca;
  • dezorientacja w przestrzeni;
  • zwierzę jest apatyczne;
  • przyjmowana jest nienaturalna postawa - wydłużona szyja, oddzielona łapami, zwierzę nie jest w stanie przyjąć pozycji leżącej.

Jeśli pies nie je i nie pije, nie okazuje zainteresowania, to jest powód do bliskiej obserwacji zwierząt.

Jeśli u psa wystąpi jeden z powyższych objawów, a nawet jego część, należy natychmiast udać się do kliniki weterynaryjnej.

Funkcje leczenia

W klinice weterynaryjnej w celu określenia przyczyny duszności przeprowadzi pełne badanie diagnostyczne. Przedmiotem badania jest przede wszystkim serce i płuca. Wymagany jest radiogram klatki piersiowej, elektrokardiogram, echokardiogram. Mierzy się ciśnienie krwi i pobiera krew w celu uzyskania szczegółowej analizy biochemicznej, poziomu hormonów we krwi.

Lekarz weterynarii, po zapoznaniu się z wynikami wszystkich badań, postawi diagnozę i dopiero po tym zaleci leczenie.

W przypadku duszności oddechowej psy dostarczają organizmowi tlenu, dalsze leczenie przeprowadza się zgodnie z typem choroby.

W duszności kardiogennej wykonuje się zdjęcia rentgenowskie, ultradźwięki, pobiera się krew na poziomy hormonów, krew / mocz do ogólnej analizy i na obecność pasożytów. Wizyta skierowana jest do lekarza weterynarii-kardiologa, który w przypadku bólu przepisuje leki przeciwbólowe, a jeśli zdiagnozowany zostanie obrzęk płuc, wówczas przepisuje się leki moczopędne i przeciwzapalne.

W klinice ciało psa zapewni tlen

Przy szybkim oddychaniu, które jest spowodowane zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, diagnoza jest przeprowadzana jak badanie kardiogenne, ale lepiej jest poddać się rezonansowi magnetycznemu. Jeśli w okresie poporodowym duszność zwierzęcia nie minie w ciągu jednego dnia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem weterynarii, w przeciwnym razie pies może umrzeć.

Co musisz wiedzieć! Trzeba działać bardzo szybko, gdy szybki oddech jest objawem zapalenia płuc lub astmy, ponieważ gwałtowny niedobór powietrza postępuje szybko. Nadmiar płynu jest eliminowany za pomocą leków przeciwhistaminowych lub, w rzadkich przypadkach, steroidów.

Niedokrwistość jest eliminowana poprzez regulację odżywiania psa i dodanie do diety kompleksu witaminowego w celu zwiększenia stężenia hemoglobiny we krwi.

Narkotyki

W zależności od rozpoznania duszności stosuje się następujące remedia:

  • preparaty nasercowe, glikozydy (Digoksyna - 0,003-0,011 mg / kg co 12 godzin, Strofantyna-K - dożylnie z roztworem 5-10% glukozy 0,00005-0,0005 g., Korglikon - 0,1-1,0 ml w zależności od wagi);

Proszek do sporządzania ceftriaksonu

Roztwór do podawania dożylnego i domięśniowego Ketonal

Środek przeciwgorączkowy Previcox

Furosemid iniekcyjny

Co musisz wiedzieć! Stan szoku to odchylenie, które szybko obniża ciśnienie krwi i towarzyszą mu objawy charakterystyczne dla rodzajów wstrząsów - szybkiego oddychania. Eliminując warunki wstrząsu, można regulować układ oddechowy. W tym celu stosuje się terapię adrenalinową, terapię infuzyjną, diuretyki, kortykosteroidy, środki przeciwbólowe. Pies z tachypneą (płytki oddech) powinien być monitorowany, ponieważ oddychanie może nie osiągnąć normalnego poziomu bez pomocy medycznej.

Lekarz weterynarii określi niezbędne leczenie po badaniu diagnostycznym

Pierwsza pomoc w szybkim oddychaniu

Są sytuacje, w których nie jest możliwe natychmiastowe dostarczenie zwierzęcia do specjalisty weterynaryjnego. Niezadowalający stan psa popycha właściciela do udzielenia pierwszej pomocy, bez której zwierzę może umrzeć. Jeśli oddech psa stał się częstszy z powodu stresu, pierwszą czynnością, która przyniesie korzyści, będzie całkowity odpoczynek. Pies musi być umieszczony w pomieszczeniu z dobrą wentylacją, aby zapewnić dopływ świeżego powietrza, ale bez przeciągów. Następnie zadzwoń do weterynarza i nie próbuj osobiście podawać lekarstwa, więc możesz tylko komplikować sytuację i kontynuować leczenie.

Co musisz wiedzieć! Nie próbuj wymuszać, karmić i karmić swojego zwierzaka, gdy doświadczył głębokiego stresu. Chłodna woda może rozwinąć stan zapalny, obrzęk lub nagromadzenie powietrza w płucach, ponieważ temperatura płynu i temperatura narządów wewnętrznych są różne.

Jeśli stan psa pozwala na przeniesienie się do kliniki weterynaryjnej, należy natychmiast pokazać go specjalistom. Zaletą będzie to, że klinika zostanie natychmiast zdiagnozowana, a cenny czas nie zostanie utracony. Specjalista zbada zwierzę i zasugeruje użycie maski tlenowej do wzbogacenia ciała psa tlenem. Jeśli ta metoda podejścia okaże się daremna, możliwa będzie interwencja chirurgiczna.

Doświadczeni właściciele zawsze mają apteczkę, która powinna pojawić się nawet przy zakupie szczeniaka. Tak więc, w przypadku problemów z układem oddechowym, zwierzę otrzymuje pomoc doraźną.

Kolejność czynności w przypadku szybkiego oddychania:

  1. Pies otrzymuje lek zmniejszający przekrwienie (pół tabletki Suprastinu na 5-8 kg wagi psa). Tabletka jest kruszona, wkładana pod język.

Sterylne rozwiązanie Gamavit

Właściciele psów muszą mieć możliwość udzielenia pierwszej pomocy swojemu psu.

Jak zrozumieć, że pies potrzebuje resuscytacji krążeniowo-oddechowej

Co robić i jak reanimować psa

Terapia domowa

Gdy życie psa nie jest zagrożone, możesz zrobić to bez hospitalizacji i leczyć je w domu. Aby leczenie okazało się skuteczne, a zwierzę zostało wyleczone, należy ściśle przestrzegać instrukcji weterynarza:

  • pies musi mieć swobodny dostęp do wody, aby nie odwadniał ciała, musi pić wodę;
  • ściśle przestrzegać schematu leczenia przepisanego przez weterynarza;
  • regularnie przynosić zwierzaka do specjalisty;
  • Nie używaj narkotyków, które sam znalazłeś w reżimie leczenia, może to zabić zwierzę;
  • jeśli po sterylizacji lub innej operacji zwierzę szybko oddycha - skontaktuj się z weterynarzem. Lepiej jest wyjaśnić i uzyskać informacje, konsekwencje tego, co natura ten stan - odzyskanie ciała, lub oznaki komplikacji.

Konieczne jest stosowanie leków ściśle według zaleceń lekarza.

Zapobieganie

Można zapobiec pojawieniu się jakiejkolwiek choroby, a jedynie przestrzegać zasad i przepisów dotyczących utrzymania swojego zwierzaka.

Musisz wiedzieć! Choroby układu oddechowego pojawiają się głównie na tle infekcji, podczas gdy nie ma to żadnego znaczenia - rzeczywisty rozwój choroby lub pogorszenie innej choroby. Dlatego zapobieganie chorobom dróg oddechowych będzie chronić psa przed obecnością zakaźnego środowiska.

Chorobom można zapobiec, przestrzegając przepisów dotyczących konserwacji zwierząt domowych.

Dla psa należy stworzyć optymalne warunki. Należy wykluczyć obecność przeciągów, chłodów i wilgoci w pomieszczeniu. Regularnie przeprowadzaj badania psów, zarówno właściciela, jak i weterynarza, pod kątem obecności objawów choroby. Jeśli istnieją podejrzenia, należy niezwłocznie zdać wszystkie niezbędne testy na zakażenie. Zaszczepienie się przeciwko patogenom występującym powszechnie w okolicy będzie dobrym rozwiązaniem, więc możesz zbudować system odpornościowy psa. Kwartalnie podajemy psom anty-robaki i inne pasożyty, w okresie letnim zabieg jest wykonywany częściej.

Na wiosnę psy mogą doświadczać zaostrzenia reakcji alergicznych podczas kwitnienia roślin i drzew. Jeśli w tym okresie pies poczuje się gorzej, musisz starać się znaleźć przyczynę choroby i spróbować ją wyeliminować. Pamiętaj, że nie ma poważnych patologii prowadzących do szybkiego oddychania, które można wyleczyć w domu bez wizyty u weterynarza.

Dlaczego suchy nos psa: powoduje, co robić, jak leczyć

Opinia jest w błędzie, że jeśli pies ma ciepły i suchy nos, to musi to być oznaką choroby. Pamiętaj, aby zwracać uwagę na towarzyszące znaki, ponieważ tylko gorący nos może być w całkowicie zdrowym zwierzęciu.

Zdrowy nos psa

W ciągu dnia nos psa jest zwykle mokry i chłodny. Ale także w ciągu dnia następuje okresowe i krótkotrwałe suszenie i ocieplenie.

Suchy nos można zauważyć z następujących powodów:
  • po znacznym wysiłku fizycznym i nadmiernych aktywnych grach, po których zwierzę jest wyraźnie zmęczone lub przepracowane;
  • w sezonie grzewczym, gdy w pomieszczeniu jest ciepłe i suche powietrze;
  • kiedy pies śpi, nos jest zwykle suchy (lub w krótkim czasie po przebudzeniu - z powodu wolniejszego metabolizmu i zmniejszonego wydzielania wilgoci);
  • w momencie strachu lub nerwowego przeciążenia;
  • reakcja na ekstremalne zmiany pogody (psy są szczególnie wrażliwe na wietrzną pogodę);
  • kiedy szczenięta zmieniają zęby z mleczarni na stałe, stan nosa zmienia się okresowo;
  • okres gorąca suki na tle zmian hormonalnych;
  • ciepły i suchy nos u szczeniąt jest uważany za wariant normy nawet przez długi czas, jeśli jednocześnie wyglądają zdrowo, aktywnie, z dobrym apetytem i normalną częstotliwością opróżniania pęcherza i jelit;
  • po porodzie suchy nos (ale nie gorący) jest dozwolony w pierwszych dwóch dniach suki karmiącej;
  • Indywidualnie wolny metabolizm i specjalna struktura nosa może prowadzić do tego, że u niektórych osób nos jest suchy i ciepły przez prawie całe życie.

Wszystkim powyższym powodom nie towarzyszą żadne znaki, a rozgrzanie nosa jest zjawiskiem krótkotrwałym. Jeśli nos jest ciepły przez kilka godzin, i najwyraźniej stan zwierzęcia jest alarmujący i dodatkowe objawy są dodawane, to może być oznaką choroby.

Suchy nos - kiedy należy zwrócić szczególną uwagę

Jeśli lustro donosowe nie jest mokre i ciepłe przez długi czas (od kilku godzin do kilku dni), zwierzę potrzebuje większej uwagi ze strony właściciela. Zazwyczaj warunkowi temu towarzyszą dodatkowo inne oznaki upośledzenia.

Zwróć uwagę na psa, jeśli jest on razem z suchym nosem:
  • letarg, apatia, brak chęci do chodzenia i zabawy, nie ma reakcji na przydomek;
  • chęć schowania się - zwierzęta, które czują się źle często próbują się ukryć w ustronnym miejscu;
  • zmniejszenie lub całkowity brak apetytu; wodę można także wyrzucić, można nawet zaobserwować zwiększone pragnienie (z powodu odwodnienia obserwuje się suchość, ponieważ sekret, który sprawia, że ​​powierzchnia jest wilgotna, nie jest już produkowana);
  • z pomiarem rektalnym, wzrost temperatury ciała (normalna temperatura ciała u psa: 37,7-39 ° C);
  • gorące uszy w dotyku (znak nie tylko choroby uszu, ale także wzrostu temperatury całego ciała);
  • oznaki przeziębienia: wydzielina z nosa, łzawienie, kichanie, kaszel;
  • zmiany częstości oddechów i bicia serca oraz, zarówno w kierunku wzrastania, jak iw kierunku spowolnienia (normalnie pies wykonuje 15-30 ruchów oddechowych / min, a jego serce bije z częstotliwością 70-100 uderzeń / min).
Z następującymi oczywistymi oznakami, zwierzę musi zostać przedstawione lekarzowi weterynarii tak szybko, jak to możliwe:
  • gwałtowny skok temperatury ciała do 40 ° C i powyżej;
  • utrata przytomności;
  • tępy, obraźliwy wyciek z nosa;
  • naruszenie częstotliwości opróżniania jelita i oddawania moczu (normalnie pies idzie "mały" 2-3 razy i opróżnia jelita 1-2 (rzadko 3) razy);
  • zaburzenia jelit (biegunka z nieczystościami, szczególnie krwawymi);
  • wymioty.

Powoduje, gdy nos jest suchy i wydaje się gorący

Jeśli wykluczono wszystkie możliwe fizjologiczne przyczyny wysychania i rozgrzania lustra nosa, oznacza to, że esencja jest nadal w niedyspozycji.

Wszystkie potencjalne przyczyny gorącego i suchego nosa u psa:
  • wszelkie infekcje wewnętrzne - bakteryjne, grzybicze lub wirusowe (szczególnie ważne, aby nie umknąć pladze drapieżników - smarkacz - i wścieklizna);
  • alergia;
  • choroby nieżytu;
  • jakiekolwiek wewnętrzne lub zewnętrzne urazy jakiejkolwiek części ciała, w której pies odczuwa ból;
  • siniak nosa;
  • choroba autoimmunologiczna - pemphigus w kształcie liścia;
  • zatrucie, szczególnie towarzyszą intensywne wymioty i biegunka, powodujące odwodnienie;
  • odpowiedź immunologiczna na szczepionkę po szczepieniu;
  • reakcja na ukąszenia kleszcza;
  • pierwsze kilka dni po operacji, podczas gdy znieczulenie jest usuwane z ciała;
  • robaki (robaki prawie zawsze wywołują ciężkie upojenie organizmu, ogólne złe samopoczucie, letarg i ciepły, suchy nos).

Pomóż psu

Pierwszą rzeczą, którą musi zrobić właściciel, jeśli znajdzie ciepłego (gorącego) i suchego nosa u swojego zwierzaka, jest obserwowanie go. Jeśli zachowujesz aktywność, apetyt, nie ma już zewnętrznych objawów ogólnej złego samopoczucia zwierzęcia, to po prostu musisz poczekać, aż temperatura i wilgotność nosa powrócą same.

Jeśli odzyskiwanie nie nastąpi i nadal istnieją oznaki, że zwierzę jest chore, właściciel musi mierzyć temperaturę ciała w odbytnicy. Z krytycznym wzrostem indeksu (ponad 40 ° C), musisz spróbować obniżyć poziomy za pomocą środków fizycznych - wody otpaivanie, mokrej wełny, umieścić w chłodnym miejscu i umieścić przeziębienie w pachwinie i pod pachami. Po spadku temperatury pies zostaje dostarczony do weterynarza. Jeśli temperatura zostanie nieznacznie podniesiona, możesz natychmiast udać się do kliniki, bez marnowania czasu na ubijanie. Nie możesz dać sobie antypiru!

Jeśli nos jest pęknięty, można użyć maści nagietka, aby zmiękczyć i nawilżyć powierzchnię. Wizyta u specjalisty jest nadal konieczna, ponieważ czasami pęknięcia nie muszą być leczone objawowo, ale na całym świecie choroba pierwotna.

Co robi weterynarz?
  1. Weterynarz przeprowadzi dokładną analizę chorego zwierzęcia i zapyta właściciela o okoliczności, w których odkryto, że nos wyschnął i stał się gorący.
  2. Jeśli klinika potwierdzi obecność jakiejkolwiek infekcji, lekarz będzie przepisany kuracji antybiotykowej, opracuje schematy leczenia przeciwwirusowego lub przeciwgrzybiczego.
  3. W przypadku wykrycia alergii dieta będzie musiała zostać skorygowana, a środki przeciwhistaminowe podawane doustnie i miejscowo. Zaleca się również wymianę misek, z których zwierzę je. Często przyczyną alergii są kiepskie plastikowe naczynia do karmienia.
  4. Jeśli urazy i ból były przyczyną suchości nosa, zostanie wybrane prawidłowe znieczulenie i leczenie uszkodzenia.
  5. Odrobaczanie medyczne zostanie przeprowadzone z potwierdzeniem zakażenia pasożytami jelitowymi i, w razie potrzeby, detoksykacji.
  6. Przebieg nawadniania kropelkowego jest wymagany, jeśli występują oznaki odwodnienia w tle jakiejkolwiek podstawowej patologii.
  7. Wpływ na stan odporności w potwierdzeniu liściastego pęcherzyca (choroba autoimmunologiczna).

Nie zawsze ciepły (gorący) i suchy nos są oznaką patologii. Podobnie jak mokry, zimny nos - oznaka zdrowia. Ważne jest, aby zwracać uwagę na swojego zwierzaka i obserwować towarzyszące mu dodatkowe znaki na czas.

Pytanie odpowiedź

Nos jest suchy i popękany

Awitaminoza, alergia, uraz, niezdrowa dieta lub choroba autoimmunologiczna (pęcherzyca w kształcie liścia). Z tych powodów bąbelki tworzą się na powierzchni nosa, które pękają, wysychają i tworzą skorupy. Każda przyczyna wymaga indywidualnego podejścia w celu wyeliminowania objawów. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że czubek nosa psa jest śluzową powierzchnią, więc nie można na niego nałożyć jodu, jaskrawej zieleni ani innych takich drażniących substancji! Samo leczenie nie jest również pożądane bez ustalenia dokładnej przyczyny.

Gorący, suchy nos z wydzieliną z oczu i nosa, wymioty i biegunka

Klasyczne objawy dżumy mięsożernej są bardzo poważną chorobą wirusową, w której przeżycie zwierząt domowych jest wprost proporcjonalne do szybkości ich dostarczania do specjalisty. W ludziach choroba nazywa się dżumą.

Lodowaty nos i zimne uszy

W tych warunkach wyklucza się hipotermię. Konieczne jest natychmiastowe zmierzenie temperatury ciała, a jeśli jest on opuszczony, pies musi być owinięty w ciepły koc i zabrany do kliniki. Zwykle takim warunkom nadal towarzyszy bladość błon śluzowych i opadające, zapadnięte oczy. Może dochodzić do drżenia.

Co to znaczy, że pies ma suchy nos?

Istnieje wiele opcji: zwierzę spało, biegło przez długi czas i aktywnie / skakało, przegrzewało się w słońcu lub w ciepłym pokoju, przestraszone lub naprawdę zachorowało. Chorobie towarzyszą jednak dodatkowe znaki, którymi weterynarz będzie kierował się, aby dokonać trafnej diagnozy.

Nos jest zimny, ale suchy

Jest możliwe, że organizm nie ma wystarczającej ilości witaminy D i A. Wystarczy nasmarować pantenolem i wprowadzić do diety olej roślinny, aby aktywować wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Jeśli pojawią się małe bruzdy (pęknięcia nosa) - dobrze jest użyć maści nagietka. Ponadto najczęściej obserwuje się chłodny i suchy nos z alergiami (znacznie częściej niż na gorąco i nie na mokro).

Wraz z ciepłym nosem, psie oczy mają wodę i przejrzysty smark

Jest wysoce prawdopodobne, że zwierzę rozwinęło reakcję alergiczną na coś. Ale aby dowiedzieć się dokładniejszego powodu, lepiej pokazać zwierzaka weterynarzowi, aby wykluczyć infekcje i przeziębienia.

Ciepłe lustro nosa, półprzytomny i ciężki oddech

Stan przypomina szok termiczny (słoneczny). Wskazane jest udzielenie pierwszej pomocy, jeśli właściciel ma pewność, że pies przegrzał się na słońcu lub przebywał w dusznym pomieszczeniu przez dłuższy czas. Zwierzę porusza się w jakimkolwiek chłodnym miejscu, chłodna woda (nie zimna) jest nieco odparowana, wełna oddaje mocz, a zimna jest nakładana na bezwłose miejsca ciała (pachwiny i pachy). We wszystkich innych przypadkach - jest to powód natychmiastowej wizyty u weterynarza.

Nos jest gorący (ciepły), ale mokry

Gdy nos staje się normalnym stanem mokrym po jakiejkolwiek fizjologicznej przyczynie, najpierw zwilża się go, a następnie chłodzi. Możesz uchwycić moment, w którym ciepło jest połączone z "mokrym".

Pies ospały, suchy nos, bez apetytu

Senność z suchym nosem i brak chęci zjedzenia nawet ulubionego przysmaku jest zawsze oznaką złego stanu zdrowia. Musisz uważnie przyjrzeć się zwierzakowi, aby nie przegapić objawów, które pomogą określić, co jest z nim nie tak. Prawdopodobne jest przegrzanie, infekcja lub zatrucie. Pokaż koniecznie specjalistę.

Suchy nos szczeniaka

Jeśli jest sucha, ale nie gorąca, a szczeniak czuje się dobrze w tym samym czasie, wówczas takie zjawisko uważa się za wariant normy fizjologicznej. Szczenięta są aktywne, mają inny metabolizm niż psy dorosłe, więc nos jest ciepły, a suchy bardziej powszechny.

Chory pies

Kiedy pies ma suchy i gorący nos, gdy zaczyna spadać z włosów, gdy staje się letargiczny i nieśmiały, gdy nie jest w duchu, gdy wykazuje niezwykły lęk, często skamle lub wycie, gdy traci apetyt, wygląda na zmęczonego i staje się agresywny - każde z tych objawów można uznać za oznakę choroby.

Każdy, kto dobrze zna swojego psa, szybko znajdzie te znaki, które nie są charakterystyczne dla jego zwykłego stanu i zachowania. Nie oznacza to jednak, że należy natychmiast udać się do weterynarza, ponieważ większość tych objawów, zwłaszcza jeśli przejawia się tylko jedna z nich, może być spowodowana nieszkodliwą niedyspozycją. Ale nadal uważnie obserwując swojego psa, od razu zauważysz, że jeden lub kilka z tych symptomów jest pogarszanych.

Jeśli pies oddycha ciężko i bardzo szybko, w większości przypadków wystawiając język, nie oznacza to, że jest chory.

Podczas gorąca lub podczas ciężkiej pracy termoregulacja u psa nie występuje na powierzchni skóry, ponieważ nie ma gruczołów potowych. Pies jest zmuszony oddychać szybciej, ponieważ nie może się pocić.

Jeśli nudności psa nie towarzyszą cokolwiek innego, nie należy go traktować jako objawu choroby.

Pies może zachorować z różnych powodów, szczególnie gdy zbyt dużo je z chciwości (100). Często pies wkrótce znowu je, co to było wymiotować. Kiedy pies odchodzi, jakby skradał się, z opuszczoną głową, kiedy zaczynają się jego skurcze i, zgodnie ze wszystkimi znakami, wkrótce powinien zwymiotować, to sygnał, że powinieneś jak najszybciej wyjść z nią na zewnątrz.

Jeśli twój pies ma suchy, ciepły nos, najczęściej jest to znak, że jest chora.

Jednakże, jeśli znajdziesz go po tym, jak pies śpi lub po ciężkiej pracy, w bardzo suche dni lub gdy pies grzebał w suchym gruncie, jak również w suku, który miał upał, wtedy w takich przypadkach powinieneś sprawdzić po pewnym czasie, nie czy nos psa stał się znowu zimny i mokry, co wskazuje, że jest zdrowy.

Jeśli istnieje podejrzenie, że pies jest poważnie chory, musi zmierzyć temperaturę.

Technika pomiaru temperatury: smarowany koniec termometru wkłada się do odbytu psa na głębokość około 3 cm i trzyma przez 3-4 minuty. W tej procedurze, która jest prowadzona przez właściciela, "lidera paczki" (94, 225), pies musi być trzymany. Normalna temperatura psa wynosi od 37,5 do 39 stopni. Jeśli temperatura przekracza 39 stopni, powinieneś skorzystać z pomocy weterynarza.

Jeśli, sądząc po zachowaniu psa, założysz, że ma poważną chorobę, powinnaś natychmiast skontaktować się z weterynarzem.

Laikarz nie powinien diagnozować człowieka ani psa. Nieuzasadnione podejrzenia i błędne założenia mogą powodować duże problemy. Do diagnozy i leczenia chorób należą ludzie posiadający profesjonalną wiedzę i umiejętności.

Kiedy kaszlesz, śluzowaty lub ropny wydzielina z oczu i nosa psa, wrzody na brzuchu, gorący suchy nos, brak apetytu, nadmierne pragnienie, letarg i wysoka temperatura, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii, ponieważ wszystkie te objawy wskazują na zarazę.

W większości przypadków psów z plagą nie można uratować. Najlepszym środkiem profilaktycznym jest zastrzyk ochronny 6 tygodni po urodzeniu szczenięcia, który zgodnie z zaleceniem producenta szczepionki należy powtórzyć. The distemper to nie tylko choroba "dziecięca" psów. Wprawdzie atakuje głównie młode osobniki, może to również dotyczyć dorosłych zwierząt.

Jeśli pies ma następujące objawy, możemy założyć, że ma wściekliznę. W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem.

Dotyczą one następujących symptomów: oziębłość, drażliwość, lękliwość, rozmyślność, depresja, utrata apetytu, a jednocześnie pragnienie żucia rzeczy niejadalnych (na przykład meble, buty, ziemia, kamienie, koce itp.).

Jeśli pies reaguje nawet na słabe bodźce świetlne, porusza się, gdy zwiększa agresję, chce uciec, a szczekanie zamienia się w wycie, jeśli w ostatnim etapie choroby dochodzi do paraliżu kończyn tylnych i żuchwy - wszystko to są objawy wścieklizny. Wścieklizna jest nieuleczalną chorobą wirusową. Zagraża wielu gatunkom dzikich zwierząt, zwierząt domowych i ludzi. Szalone zwierzęta muszą zostać zniszczone. Jeśli dana osoba ma choćby najmniejsze podejrzenie zakażenia wścieklizną, powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem. Środki zapobiegawcze: w obszarach, w których kwarantanna jest nakładana w związku z przypadkami wścieklizny, konieczne jest ścisłe przestrzeganie wszystkich wymogów, w szczególności nie dopuszczanie do tego, aby pies szedł sam. W okresie kwarantanny spacer psa powinien, jeśli to możliwe, być ograniczony do terytorium bezpośrednio przylegającego do domu, pies powinien zawsze być wyprowadzony na smyczy i unikać spotkań z innymi psami.

Z ciężkim świądem, gdy pies ryczy stale, istnieje podejrzenie świerzbu.

Choroba jest wywoływana przez kleszcze (150) i powoduje utratę włosów i powstawanie wrzodów. Wymagana interwencja weterynaryjna. Wszystkie przedmioty i łóżko dla psa muszą być dokładnie zdezynfekowane.

Zapalenie spojówki lub zaćmy występuje w ropnym lub wodnistym wycieku z oczu.

Choroba jest często powodowana przez przeciąg (151).

W większości przypadków można go łatwo i szybko utwardzić, przemywając oczy 2% roztworem kwasu borowego lub przefiltrowanym ekstraktem z rumianku. Zaleca się mierzenie temperatury psa (168), ponieważ wyładowanie może być oznaką choroby. W razie wątpliwości, zaproś lekarza weterynarii.

Jeśli pies potrząsa głową z taką siłą, że klaszcze mu w uszach, to oczywiście chorują.

Zapalenie kanału słuchowego występuje częściej u psów z długimi uszami pokrytymi gęstymi włosami niż u psów z krótkimi uszami. Zwierzęta, które regularnie czyszczą uszy (149) rzadko chorują na tę chorobę. Jeśli pies nadal jest chory, zalecamy skonsultowanie się z weterynarzem w sprawie koniecznego leczenia. W tym samym czasie, wiele jamników uwielbia kręcić uszy, chociaż nie cierpią one na żadne choroby uszu.

Bardzo częste, choć niewielkie, oddawanie moczu jest oznaką zapalenia pęcherza moczowego, innymi słowy, zapalenia pęcherza moczowego.

Powody mogą być następujące: pies jest trzymany w zbyt zimnym miejscu, pies leżał na zimnych kamieniach lub przebywał na powietrzu zbyt długo, nie ruszając się. Aby skutecznie leczyć, pies powinien być owinięty w coś ciepłego i podlewane ekstraktem z mącznicy lekarskiej z łyżki za pomocą łyżeczki.

Kiedy zaparcia powinny zostać dodane do suchych drożdży dla psów, lub podać świeże drożdże piwne, wrzucając je do smaku. Jeśli to konieczne, podaj środek przeczyszczający.

Drożdży piwowarskich nie można dodawać do paszy ze względu na niebezpieczeństwo ich fermentacji. Chmiel stymuluje florę jelitową, dzięki czemu szybko odzyskuje się funkcję trawienia pokarmu.

W przypadku biegunki podać zwierzęciu węgiel drzewny lub szałwia.

Węgiel drzewny miesza się z paszą. Zaleca się, aby pewnego dnia nie karmić psa. W przypadku częstych przypadków biegunki należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.

W przypadku niedrożności jelit, nagląca potrzeba skontaktowania się z weterynarzem.

Niedrożności jelit towarzyszą nudności, utrata funkcji trawiennych i skurcze bólu.

Może wystąpić w wyniku połknięcia obcych przedmiotów, takich jak kawałki gumy, plastikowe opakowania do kiełbasek, kamienie lub skóra.

Zwróć szczególną uwagę na stan twoich hałd z kompostu (117).

Jeśli pies zbyt często ma silne pragnienie, jeśli jednocześnie traci na wadze i ma przewlekłe wypryski na plecach, wydaje się, że zwierzę ma chore nerki.

W takim przypadku tylko weterynarz może leczyć. Możemy zmniejszyć prawdopodobieństwo tej choroby, dając karmy dla psów bez soli i przypraw oraz regularnie dając jej możliwość prawidłowego biegania na świeżym powietrzu.

W przypadku nieoczekiwanej, ciężkiej choroby można założyć, że pies został otruty.

Pies musi zostać natychmiast zabrany do weterynarza. Jeśli nie można tego zrobić w trybie pilnym, konieczne jest podanie jej wymiotnego. 3 g cukru i, w zależności od wielkości psa, od 0,05 g (dla ras karłowatych) do 0,3 g kwaśnego potasu z winem, powodując wymioty, zwinąć w kłębek białego chleba (185). Jeśli po tym czasie pies nie wymiotuje, powtórz procedurę po 10 minutach. W żadnym wypadku nie wolno pozwalać na spacery z psem, w którym od czasu do czasu układa się trucizna na szczury. Po zakończeniu działań mających na celu zwalczanie szczurów, upewnij się, że wszystkie zatrute kawałki zostały usunięte.

Jeśli nie ma leków na rękę, w większości przypadków dobrym antidotum jest mleko lub nawet zwykła woda, która powinna dawać psu dużo wody, czasami wymiotować.

Przeciwko paraliżowi tylnych kończyn nie znaleziono jeszcze skutecznych środków.

W tym przypadku mówimy o uszkodzeniu chrząstki międzykręgowej. Psy dość duże, mające długi grzbiet, chorują głównie. Wszystko, co należy zrobić, aby złagodzić ból, porozmawiaj z weterynarzem.

Ci, którzy zostali ukąszeni przez psa własnego lub kogoś innego, powinni upewnić się, że nie mają objawów wścieklizny.

Z twoim psem jest to o wiele łatwiejsze, ponieważ znasz jej charakter, normalne zachowanie i ogólne objawy możliwej choroby wścieklizny (171). Jeśli pies jest obcy, musisz zgłosić incydent swojemu właścicielowi i niezwłocznie skontaktować się z weterynarzem, jeśli ma jakiekolwiek choroby.

Uwagi:

Komu doradzam mieć psa?

Radzę ci, abyś dostał psa do kogoś, kto kocha zwierzęta i oczekuje wzajemności.

Radzę, abyś dostał psa do każdego, kto chce uzyskać niezawodną ochronę dla domu i rodziny.

Właściciel domu i jego rodziny rozumie psa (34); Mieszkanie, dom, ogród lub dziedziniec to terytorium, którego nikt nie odważy się zaatakować. Wszystko to pies chroni i chroni. Wyszkolony pies stróżujący może opóźnić każdego nieproszonego gościa, pies domowy przynajmniej go odepchnie, a nawet najmniejszy pies zwróci na niego uwagę swoim przeszywającym szczekaniem (26, 27).

Radzę, abyś dostał psa do kogoś, kogo lekarz zaleca aktywny ruch, świeże powietrze i spacery.

Istnieje wiele wskazówek od przyjaznych lekarzy, których uważnie słuchamy, ale nie przestrzegaj ich. Obejmuje to przede wszystkim długotrwałe ćwiczenia na świeżym powietrzu. To, co lekarz zawodzi, zostaje osiągnięte przez psa. To dla niej idziemy na spacer. I te spacery nigdy nie są nudne, ponieważ nasz czworonożny przyjaciel czasami sprawia, że ​​biegamy, a potem mamy do czynienia z wieloma nowymi zadaniami (13).

Radzę ci, abyś dostał psa do kogoś, kto w godzinach samotności chce w pobliżu żyjącego stworzenia.

Żadne zwierzę nie staje się tak blisko człowieka jak pies. Po ustaleniu między nimi związku wewnętrznego, pies wyczuwa zmiany w nastroju danej osoby i dzieli się z nim wszystkimi swoimi radościami i smutkami (197).

Radzę ci mieć psa dla starszych małżonków, których dzieci, jak dorośli, fruwają z ich rodzinnych gniazd, a czworonożny przyjaciel, zapewniam cię, będzie najbardziej ukochanym członkiem rodziny.

Trzeba dbać o psa, okazywać troskę, uczucie i tkliwość matki. Równocześnie jednak konieczne jest trwałe i przemyślne wychowanie, które powoduje wiele kłopotów i staje się codzienną ciężką pracą. Jednak nie zapominaj, że pies zwróci ci za to wszystko z miłością i lojalnością.

Ale komuś, kto jest obojętny, a nawet ma awersję do zwierząt, który nie zdaje sobie sprawy, że można go traktować z miłością, który widzi w zwierzęciu tylko stworzenie kontrolowane instynktownie, NIE POLECAM, by dostać psa.

Związek między człowiekiem a psem budowany jest na zasadzie wzajemności, a zatem determinowany przez wzajemną uwagę i miłość. Osoba, która nie ma takich cech i nie może nawiązać odpowiedniego kontaktu ze zwierzęciem, nigdy nie będzie w dobrych stosunkach z psem, w najlepszym razie może być tolerowana.

Wybierając rasę, należy dokładnie rozważyć, który pies jest bardziej odpowiedni do warunków życia: duży, średni lub mały (12).

Mówiąc o konkretnej rasie, oczywiście mamy na myśli dorosłe psy. Kupując szczeniaka, powinieneś zapytać hodowcę, który go sprzedaje, dokładne dane na temat wielkości szczeniaka. Wielkość psa odpowiada jego wysokości w kłębie, która jest określona przez odległość od ziemi do części grzbietu powyżej łopatek.

Każdy, kto chce kupić psa jednej z dużych ras, powinien pomyśleć o koszcie karmienia.

Dorosły św. Bernard potrzebuje do 2 kg mięsa każdego dnia, leonberger lub Nowej Fundlandii - niewiele mniej. Zapotrzebowanie psa na mięso może zastąpić tylko bardzo małą ilość innego jedzenia: płatki owsiane, ryż lub kości.

Potrzeba jedzenia zależy od natury. Na przykład osoby o podobnych rozmiarach jak psy pasterskie, teriery lub pudle wymagają mniejszej ilości paszy. Ta właściwość adaptacyjna rasy.

Który pies do wyboru: długowłosy lub krótkowłosy? To pytanie powinno zadecydować o gospodyni domu.

Długowłose psy zrzucają głównie jesienią i wiosną, w mniejszym stopniu - przez resztę roku. Ponadto brud ulicy i topniejący śnieg łatwo się do nich przyczepiają, najczęściej chowając się między palcami. Wełna na dywanach, meblach tapicerowanych i tkaninach nie jest łatwa do usunięcia, nawet za pomocą odkurzacza. Jednak nie będzie tak zaniepokojona, jeśli pies będzie regularnie szczotkowany (137). Brud i śnieg można czyścić za pomocą szorstkich szmat

Wybierając rasę inną niż osobisty związek z nią, powinieneś także rozważyć modę.

Czas zasadniczo zmienia gust. Na początku stulecia najczęstszą rasą był jamnik, w 1930 r. - listerier, w 1958 r. - pasterz. Sądząc po liczbie rekordów szczeniąt w książkach hodowlanych, obecnie najbardziej popularne są: 1. Owczarek niemiecki, 2. Jamnik, 3. Pudel, 4. Bokser, 5. Spaniel, 6. Futercher, 7. Sznaucusz miniaturowy (Sznaucer miniaturowy).

Owczarki niemieckie najczęściej używane są jako pasterze niemieccy, szpice, wielcy Duńczycy, bokserzy, św. Bernardyny, rottweilery, leonbergery, sznaucery olbrzymów, sznaucery sztyletów i hovawarty.

Pies stróżujący musi być niewiarygodny i agresywny. Dlatego zawsze wolą używać psów, które nie mają nadmiernej pewności siebie, ale przeciwnie, są łatwo pobudliwe, uważnie obserwują to, co dzieje się wokół, szybko reagują agresywnie na bodźce zewnętrznego świata iz długim szczekaniem informując o tym swojego właściciela.

Mały pies też może być świetnym stróżem.

Często dość wściekłego szczekania, że ​​nieproszony gość, zebrany, aby wejść do domu z niezupełnie szlachetnymi intencjami, zdecydował się powstrzymać od swoich planów. Szczekanie w większości przypadków nie pozwala określić, jak agresywny i niebezpieczny może być ten "zły pies". Do takich celów najlepiej pasuje małpi pinscher (affen-pinscher), pekińczyk, miniaturowy pinczer, miniaturowy pudel, miniaturowy Sznaucer.

Każdy, kto chce trzymać psa w kombinacji i łapać szczury i myszy, radzę mieć pinczera, sznaucera lub lisa teriera.

Odmiany pinczerów i sznaucerów są popularnymi tępicielami szkodliwych gryzoni. W tym przypadku nie jest wymagane żadne specjalne szkolenie. W spichlerzach, w dużych sklepach spożywczych itd. Takie psy sprawdziły się jako szczurołap.

Dla bardzo zapracowanych, nerwowych i potrzebujących ludzi, nie polecałbym dostawać psa następujących ras: Fox Terrier, Bull Terrier, Irish Terrier, Walijski Terrier. Psy tych ras mają wysoki temperament i wyjątkową pobudliwość i mobilność. Dlatego wymagają spokojnego, zrównoważonego leczenia.

Każdy, kto potrzebuje psa o umiarkowanym temperamencie, umiarkowanej agresywności i pobudliwości, a także braku nadmiernego pragnienia szczekać na każdą okazję, polecam wybrać jedną z następujących ras: cocker spaniel, springer spaniel, buldog francuski, pudel, włoski włoski chart, terier szkocki lub Jamnik (gładkowłosy, długowłosy lub szorstkowłosy). Oczywiście nie każdy pies tych ras ma odpowiedni temperament, ale przynajmniej dzięki treningowi może się do niego zbliżyć.

Każdy, kto chce nabyć psa domowego może, bez zbędnego wahania, wybrać jedną z oficjalnych ras.

Obejmuje to liczne, różnorodne rasy, wyhodowane w wyniku ścisłej selekcji, odpowiednie do specjalnego zastosowania iw każdym przypadku przechodzące odpowiednie szkolenie. Nie wyklucza to faktu, że takie psy i bez celowego szkolenia stają się wiernymi, empatycznymi przyjaciółmi i przyjemnymi członkami rodziny. Z reguły psy ras hodowlanych są niezwykle inteligentne i inteligentne.

Jeśli kupujesz psa służbowego jako psa domowego (31), nie powinieneś próbować go trenować według własnej, specjalnej metody.

Trening takich psów jest często dość trudny, dlatego może i powinien być powierzony tylko profesjonalnym ekspertom (331). Ponadto, właściwości, wychowane w rasie, w mniejszym lub większym stopniu, mają na celu realizację pewnych obowiązków. Dekoracyjny pies nie może zostać przekształcony w psa myśliwskiego, a pies gończy może być zrobiony z psa stróżującego lub odwrotnie.

Osoby, które nabyły dobrze wyszkolonego psa, muszą stale utrzymywać poziom wyszkolenia.

Każde szkolenie wymaga określonych ćwiczeń i ich powtórzenia (248). Jeśli taki pies nie odczuje przez długi czas woli właściciela, bardzo szybko ulega degradacji. Ostrożność postrzegania lub pasja do polowania pozostaje, a umiejętność bezwarunkowego posłuszeństwa zostaje utracona, co nieuchronnie prowadzi do kłopotów i poważnych nieporozumień.

Owczarek niemiecki nie jest przystosowany do roli psa pokojowego.

Psy tej rasy są nieodzownym pomocnikiem człowieka w wielu jego sprawach. Ale bez ciężkiej pracy i ciągłego ruchu łatwo stają się drażliwi, a ponadto są zdolni do wszelkiego rodzaju nonsensów, na przykład, mogą po prostu uciec i zacząć błąkać się. Ponadto należy zauważyć, że przy niedostatecznie wykwalifikowanym szkoleniu, Owczarki niemieckie stają się agresywne, co w zasadzie jest dopuszczalne pod warunkiem bezdyskusyjnego posłuszeństwa jednemu słowu gospodarza.

Psy niektórych ras muszą się dużo ruszać, inaczej zaczynają czuć się źle, stają się letargiczne i smutne.

Powinny jeździć ludzie, którzy dadzą im możliwość chodzenia lub biegania po rowerze w odpowiedni sposób (273). Duża, ogrodzona działka, na której mogą biegać bez smyczy i mieć swobodę działania, daje im przynajmniej część, choć nie całkiem równorzędną wymianę. Są to przede wszystkim następujące rasy: Airedale, Irish Terrier, Dog niemiecki, Doberman, Gordon Setter, Irish Setter and Schnauzer.

Psy ras wymienionych poniżej zostały wyhodowane specjalnie na polowanie, dlatego myśliwy musi być ich panem.

Rozmawiamy o następujących rasach: Kurzhaar (niemiecki pies o krótkich włosach), Drathaar (niemiecki szorstkowłosy pies), Langhaar (niemiecki długowłosy pies wskazujący), niemiecki Snooper, Jagdteriere, Vahtelhund (niemiecki spaniel, lub Gruffon Terrier, niemiecki spaniel, Gyphon, Gypsy, Spaniel, niemiecki Hunt) Hannover Hound, wskaźnik i wskaźnik pudla. Psy tych ras czują się dobrze tylko wtedy, gdy otrzymują zadania łowieckie.

Kupując pudla, musisz wziąć pod uwagę stale powtarzające się koszty pielęgnacji psa.

Fryzura pudla zależy od mody, ponadto robi się inaczej w różnych krajach. Zaleca się przedyskutować tę fryzurę za pomocą trymera i specjalisty od fryzur, który doradzi Ci, jakie formularze zostały zastosowane w tej lub innej sprawie. Tak zwana fryzura przewodowa jest zbyt skomplikowana, aby można ją było wykonać, więc można ją zaobserwować niezwykle rzadko (157).

Psy są drapieżnymi zwierzętami. Że nigdy nie powinieneś zapomnieć.

Drapieżniki rozrywają inne zwierzęta na kawałki, a następnie chętnie połykają nie tylko mięso i kości, ale także wnętrze i zawartość żołądka. Jeśli coś, czego ciało nie dostrzeże, zostaje pochłonięte, drapieżcy zwymiotują, po czym ponownie zjedzą część, która jest dla nich do przyjęcia, a później często wracają do swojej ofiary, nawet jeśli już zamieniła się w cuchnącą padlinę. Jeśli twój pies działa w podobny sposób, to nie jest to dowód na jej złe nawyki, a jedynie przypomnienie instynktu drapieżnika (lub głodu - V. L) budzącego się od czasu do czasu.

Wiele drapieżników je nie tylko mięso.

Borsuk zjada różne korzenie, owady i ślimaki, niedźwiedź uwielbia owoce, żołędzie, dzikie jagody, trawę, zboże, mrówki. Miot dla lizy jest często niebieski od jagód, w chrząszczach elytrowych. Taka mieszana dieta spełnia także potrzeby twojego psa, i będziesz musiał wziąć to pod uwagę przy opracowywaniu diety dla niej.

Surowe jedzenie jest zawsze zdrowsze i lepiej przyswajane przez psa niż gotowane.

Każdy drapieżnik nie spożywa dla niego specjalnie przygotowanego pokarmu, ale co dzieje się w naturze i do czego najlepiej przystosowane jest jego ciało. Jeśli pies otrzymuje zbyt dużo surowego mięsa, czasami z niego emanuje nieprzyjemny, ostry zapach. W takim przypadku mięso należy podać psu na pół.

Pies nie ma tak wyrafinowanego smaku, jak osoba, która stara się urozmaicić jedzenie i dodaje do niego różnego rodzaju przyprawy.

Pies, tak jak krowa lub koń, może być zadowolony z tego samego karmienia każdego dnia. Jeśli jednak ktoś rozpieszcza swojego psa puszkami z kiełbaskami, różnymi pikantnymi smakołykami lub słodyczami wydzielającymi aromat, niech nie będzie zaskoczony, jeśli stanie się wymagający.

Racja twojego psa powinna składać się z 2/3 mięsa i 1/3 pokarmu roślinnego.

Mięso: podroby (serce, żołądek, wątroba, płuca, nerki), mięso końskie, głowy wszystkich zwierząt roślinożernych, ścięgna i wszystko, co gospodyni odcina podczas cięcia mięsa jako niepotrzebne. Ponadto dieta zawiera niesolone ryby, które usunęły wszystkie główne kości. Należy zauważyć, że mięso z lekką plamą jest lepiej strawione niż świeże. Żywność roślinna: żyto, ryż, owies, pszenica, kasza manna, proso, a także warzywa i owoce.

Karma dla psów przygotowywana jest w następujący sposób:

Mięso kroi się na małe kawałki lub przechodzi przez maszynę do mięsa. Kości są posiekane specjalną siekierą, dzięki czemu pies czuje się komfortowo. Mięso o wątpliwym pochodzeniu gotuje się przez co najmniej 1 godzinę. Bulion jest również karmiony mięsem. Produkty zbożowe - pełnoziarniste mąki, otręby, płatki owsiane i jęczmienne - moczone są w wodzie przez kilka godzin, a następnie przegotowane. Ryż musi gotować. Warzywa i zioła są zazwyczaj surowe, tarte (marchew) lub drobno posiekane (szpinak, pokrzywa, mniszek lekarski, sałata, por). Owoce i jagody (jabłka, gruszki, jagody, truskawki, suszone śliwki) wycinają lub usuwają z nich kości. Różne pokarmy miesza się przed karmieniem psa.

Karma dla psów nie powinna być gorąca, zimna, sucha ani płynna.

Podstawowa zasada: jedzenie powinno być ciepłe i mączne. Jeśli jedzenie zostanie wyjęte z lodówki, musi ono zostać podgrzane, a jedzenie z piekarnika musi zostać schłodzone. Niezawodny termometr jest naszym palcem wskazującym. Jeśli dobrze wymieszasz jedzenie, powinno być samo w sobie.

Głowy, kości i żebra są zwykle cięte na małe kawałki za pomocą specjalnej siekierki.

Części te są cięte lub cięte tak, aby pies mógł wygodnie chwytać je zębami po obu stronach. Pies, który bije długo i bezskutecznie na kawałku kości, który jest za duży, nie może wywoływać niczego poza sympatią.

Ryba jest cennym produktem spożywczym.

Zasadniczo kości i głowy ryb nie stanowią szczególnej trudności dla psa i nie są dla niego niebezpieczne. Jednakże, jeśli ryba jest duża, zaleca się wstępne usunięcie płetwy grzbietowej, a także krótkich i ostrych płetw piersiowych.

Dobre biszkopty dla psów - kompletne jedzenie.

Zawierają niezbędne składniki odżywcze niezbędne do wzrostu i aktywności fizycznej psa. Mogą różnić się składem kompozycji, w tym dodatkiem wapnia i oleju rybnego. Jednak herbatniki mogą być dodatkiem do podstawowej diety, a nie jedynym jedzeniem.

Kości są najważniejszymi pokarmami w diecie psa.

Zawierają wapń, białka, gluten i inne cenne substancje niezbędne do wzrostu i rozwoju psa. Ponadto, kości, które pies gryzie, wzmacniają zęby i dziąsła. Kości są po prostu niezbędne do karmienia szczeniąt w wieku 4-6 miesięcy, kiedy mają stałe zęby. Wtedy proces zmiany zębów jest znacznie ułatwiony. Szczególnie użyteczne są kości młodych zwierząt (cieląt itp.), Na których jest dużo resztek chrząstki i mięsa, na przykład na żebrach.

Gotowane kości nie mają żadnej wartości. Rurkowe kości są niebezpieczne dla psa.

W procesie gotowania kości tracą wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Rurkowate kości są bardzo delikatne, zwłaszcza kości ptaka, łatwo kruszą się, tworząc odłamki, które pies może przełknąć.

W takim przypadku wymagana jest pilna interwencja weterynarza. Tubularne kości i ostre kości ptaka powinny być spalone, nie używane do kompostu (117).

Zaczynając w wieku 4-5 lat, zmniejsz dzienną porcję kości.

Zwiększona zawartość kości w diecie powoduje zaparcia. Z ekskrementów psa (126) można ustalić, czy potrzebuje on innej kompozycji żywnościowej.

Ziemniaki, fasola i kukurydza nie nadają się do karmienia psów.

Ziemniaki są słabo trawione. Rośliny strączkowe i kukurydza często nie trafiają do psa do przyszłego użytku i powodują wymioty.

Cukierki, ciastka, czekoladki i tym podobne nie muszą być podawane nawet wyjątkowo.

To prawda, że ​​pies z przyjemnością je wszystkie te słodycze, ale możesz stracić kontrolę nad objętością swojej diety (118) i karmić ją (120). Krewni i znajomi, którzy niezauważalnie, pod stołem, dają psom smakołyki, wierząc, że w ten sposób najłatwiej zdobyć jej sympatię, powinieneś poprosić, aby tego nie robić. Zwykle dobrze wyszkolony pies je tylko na polecenie "Weź to!" (348).

W niektórych przypadkach dodanie do diety psa może wymagać oleju z ryb, preparatów witaminowych i wapnia.

Zaleca się postępować zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii, a nie działać zgodnie z własną diagnozą. Szczeniak lub młody pies musi dodawać olej rybny do karmy (394).

Nie karm swojego psa tym, czego sam nie chcesz jeść.

Resztki przyprawionej kolacji, może nawet starter lub kwaśne, nieudane dania lub trochę odpadków nie są pożywieniem dla twojego psa. Nie zapominaj, że masz swój własny gust, ale ona ma własną.

Nie wrzucaj do kompostu w ogrodzie niczego, czego twój pies nie może i nie powinien jeść.

Pies, który biegnie w ogrodzie bez smyczy, natychmiast znajdzie miejsce, w którym coś go interesuje. Jeśli jest coś jadalnego, pewnego dnia stracimy kontrolę nad ilością jej diety (118). Ponadto istnieje niebezpieczeństwo, że pies będzie jadł kości rurkowe (111) lub osłonkę celofanową z kiełbasy (178).

Dzienna porcja powinna odpowiadać fizycznej aktywności psa, jego rasie i wiekowi.

Poniższe dane można jedynie uznać za orientacyjne:

Dla psa ważącego 10 kg dzienna racja wynosi 650 g, dla psa ważącego 20 kg około 1 kg i ważącego 50 kg około 2 kg. Chude psy, które muszą dużo biegać, mają mniejszą porcję, ale dietę o większej kaloryczności. Duże rasy o dużej masie odpowiadają bardziej objętościowej, ale mniej wysokokalorycznej diecie. Szczenięta i młode psy potrzebują potrójnej objętości do wzrostu w porównaniu do powyższych liczb, oczywiście w stosunku do odpowiedniej masy ciała. Psy, które muszą dużo biegać lub pracować, takie jak polowanie i uprzęże, naturalnie męczy się znacznie więcej niż psy, które są głównie w mieszkaniu.

W pełni zjedzone jedzenie, a ponadto polizał miskę - znak, że objętość diety jest określona całkiem poprawnie.

W misce nie powinno być nic. Szybko zauważysz, czy porcja jest wystarczająca. Jeśli pies prosi o suplementy, patrzy na ciebie i zaczyna szczekać, następna (!) Porcja powinna być nieco (!!) zwiększona.

Jeśli twój pies zaczyna zbyt dużo zaokrąglać, jego dieta powinna zostać zmniejszona.

Odbywa się to w zamyśleniu i bez pośpiechu. W żadnym przypadku nie można radykalnie zmniejszyć diety. Niemniej jednak, bądź wytrwały i nadal utrzymuj psa w zmniejszonej racji, dopóki nie wróci do normy. W przypadku psów, które są przyzwyczajone do otrzymywania kiełbasy, kawałka ciasta lub innych smacznych rzeczy podczas jedzenia przez gospodarzy, proces ten jest bardzo trudny. Jeśli zdasz sobie sprawę, że jest już za późno i nic nie da się skorygować, zapłata za to będzie zepsutym, grubym, czasem po prostu bezkształtnym psem (326).

Psy karmiące czas powinny przestrzegać, jeśli to możliwe, dokładnie.

Szczeniak do 3 miesiąca życia otrzymuje pokarm co 4 godziny (na przykład 7, 11, 15, 19 godzin), młody pies do 7 miesiąca życia - 3 razy dziennie (na przykład 8, 14, 18 godzin). Już wyhodowany pies karmiony jest dwa razy dziennie. Gdy pies staje się dorosły, powinien otrzymywać jedzenie raz dziennie, ale zawsze dokładnie w tym samym czasie, w którym wkrótce się przyzwyczai. 24-godzinny cykl karmienia uważany jest za najbardziej korzystny dla trawienia psa.

Jeden dzień postu na tydzień, kiedy twój dorosły pies otrzymuje tylko połowę normalnej diety, jest dla niej dobry.

Nawet jeśli poczuje się trochę głodna, nie zrobi jej krzywdy. Przecież drapieżnik nie dostaje ofiary każdego dnia i często pozostaje bez jedzenia przez kilka dni.

Szczeniak i młody pies powinni otrzymywać najlepsze jedzenie w wystarczających ilościach.

Im bardziej pożywna jest dieta i im więcej spełnia niezbędne wymagania, tym bardziej przyczynia się do tworzenia i rozwoju szkieletu i myszy psa. Mówimy o składzie żywności, a nie o jej ilości.

Dieta dla szczenięcia lub młodego psa powinna obejmować surowe mięso, suchą mąkę owsianą, sterylizowaną mączkę kostną i surowe jajko (394). Gotowany ryż, kluski, ziemniaki i warzywa powinny być podawane jako dodatki do podstawowej diety (około 20% diety).

Nie zaleca się stosowania zup mlecznych i ryżowych, a także zupy z makaronem jako głównego pokarmu, ponieważ powoduje to niedobór witamin. Jako dodatki należy podawać w małych ilościach starty ser, miód, świeże warzywa i sałatkę.

Dla szczenięcia gotowana sklenka mięsna jest gotowana, a dodatki do głównego pokarmu drobno siekane. Młody pies od około 6 miesiąca życia dostaje mięso mielone. Mleko można podawać tylko w małych dawkach.

Już od karmienia szczeniąt trzeba zacząć ich surowe wychowanie.

Młody pies chce jeść cały czas. Jej nos dokładnie określa, co zostało przyniesione do jadalni, co dzieje się w kuchni i co podaje się na stole podczas obiadu. Jeśli choć raz padniesz na małego żebraka, pomyśl, że twoja gra jest kompletnie zagubiona. Pies będzie błagać raz po raz i całkowicie stracisz kontrolę nad tym, ile je codziennie. Jeśli zachowasz jędrność i konsystencję, co z pewnością nie jest łatwe, gdy pies patrzy na ciebie pytającym wzrokiem, a nawet dostanie się na tylne nogi, wtedy wkrótce zrozumie, że jedzenie przeznaczone do tego celu jest tylko w jego misce.

Zgodnie z odchodami twojego psa możesz i musisz ustalić, czy karmisz go poprawnie, czy nie.

Odpowiednio karmione odchody psa są miękkie, w kształcie kiełbasy, brązowe lub jasnobrązowe. Twardy lub kruszący się biały lub bladożółty odchody oznaczają, że w żywności znajduje się zbyt wiele kości. Prawie czarny kał - w jedzeniu za dużo mięsa. Lumpy feces - w żywności zbyt wiele bezużytecznych dodatków do głównego jedzenia. W ten sposób okazuje się, jak zmienić dietę psa.

Jedząc psa, nikt nie powinien się wtrącać.

Pies nie musi być głaskany, nie trzeba do niej dzwonić, bo kiedy je, ma instynkt ochrony przed innymi. Dzięki szkoleniu ras myśliwskich i usługowych osiąga się to, że właściciel może brać pokarm od psa podczas posiłku i nie pojawi się on na nim.

Po obfitym obiedzie, pies powinien być w stanie strawić to, co jedzą w miłej atmosferze przez jedną lub dwie godziny.

Reszta jest niezbędna do pełnego wykorzystania składników odżywczych i jest szczególnie ważna dla młodych psów, ponieważ jeśli poruszają się dużo po jedzeniu, może wystąpić rozciąganie jeszcze słabych więzadeł szkieletu.

Miłość do padliny nie jest złym nawykiem, ale odziedziczoną cechą psa (100).

Jeśli twój pies wykopie kość z resztkami mięsa w ziemi gdzieś w ogrodzie, a po kilku dniach ponownie go wykopie, cuchnie i pokryje zieloną patyną, wtedy działa jak wiele drapieżników powracających do swoich ofiar, nawet jeśli już ma bardzo podejrzany zapach.

Pies psuje mięso szczególnie łatwo. Predatory nie są podatne na tak zwaną śmiertelną truciznę.

Jeśli twój pies zakopuje kości lub inne pozostałości po posiłku, daj mu swobodę działania.

Zwykle zakopuje jedzenie w ogrodzie na miękkiej ziemi. Następnie z nosem, jak buldożer, pies zasypia na tej ziemi to, co chowało i podbija ziemię. Wszystko to jest przejawem starożytnego instynktu: tworzenia zapasów na deszczowy dzień (100). Z reguły pies nie dba już o to, co chowała. Jeśli zdarza się to regularnie, dieta psa jest zbyt bogata i powinna zostać zredukowana. Pies myśliwski powinien surowo zabronić zakopywania czegoś, w przeciwnym wypadku zrobi to samo z grą strzeloną, którą musi przynieść właścicielowi, to znaczy stanie się rodzajem "grabarza".

Jeśli pies zjada kał, nie karaj go za to.

Kiedy drapieżnik rozpada się na swojej ofierze, najczęściej najpierw rozrywa jej żołądek i jelito wraz z ich zawartością (100), która, w tym kał, jest bogata w substancje, które są korzystne zarówno dla drapieżników, jak i dla twojego psa. Najbardziej korzystne substancje znajdują się w oborniku krowy lub konia, którego niestrawione cząstki celulozy, między innymi, oczyszczają jelita. Jeśli często zmieniasz dietę psa, tendencja ta zostanie zredukowana do minimum.

Oprócz miski z jedzeniem pies otrzymuje również napój (82), w którym zawsze musi być czysta woda.

Chociaż pies absorbuje dużo płynów z pożywienia, musimy dać mu szansę ugasić pragnienie, kiedy tego chce. Jeśli podasz dorosłe mleko dla psów, należy je rozcieńczyć taką samą ilością wody.

Czytaj Więcej O Psach

Opis psów rasowych Yorkshire Terrier

Karmienie Yorkshire terrier to jeden z najmniejszych psów na świecie. Jednak ich miniaturowy rozmiar nie jest jeszcze oznaką bojaźliwej natury. Przeciwnie, te zwierzęta odczuwają duże i odważne psy.

Mój pies stróżujący

Karmienie Dog Blog - My WatchdogAkita InuObecność psa w domu jest zawsze wielkim szczęściem dla dzieci i dorosłych. Jednym z najbardziej spokojnych i oddanych psów jest rasa Akita Inu. Łączy w sobie harmonię i spokój japońskiej kultury.

Postać Mastifa tybetańskiego

Karmienie Pomimo imponującego wyglądu, groźnego uśmiechu, niesamowitego szczekania, mastif tybetański jest w stanie ocenić sytuację i nie da się na próżno wykazać agresji i traktuje właściciela i jego rodzinę z całą miłością.