Treść

Jak wykonać zastrzyk u psa: domięśniowo, w kłębie, w udzie, podskórnie, wideo


Nie zawsze możliwe jest zabranie zwierzęcia do kliniki na zabiegi lub zaproszenie do domu specjalisty weterynaryjnego. Niektóre zabiegi - na przykład wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe, mogą być z łatwością wykonane przez samego właściciela. Wystarczy znać kilka subtelności procedury, dosłownie raz, aby zobaczyć i spróbować nauczyć się samopłukiwania zwierzaka.

Wybór strzykawki do wstrzykiwań

Aby wykonać zastrzyk, ważne jest, aby wybrać odpowiednią strzykawkę, aby zminimalizować dyskomfort i bolesne odczucia, ale jednocześnie prawidłowo i swobodnie wprowadzić lek.

Psy mają bardzo dużą zmienność wielkości, więc rozmiary pobieranych strzykawek są również zmienne. Szczenięta wszystkich ras, ras dekoracyjnych i innych osób o wadze do 8-10 kg do wstrzyknięć, używają strzykawek insulinowych. Mają bardzo cienką i krótką igłę - nie można kontrolować głębokości wtrysku, czyniąc ją na całej długości. Nie należy używać tego rodzaju narzędzia do iniekcji, jeśli objętość wstrzykniętego leku przekracza 1 ml, ma konsystencję oleistą lub tworzy osad po rozpuszczeniu - igła jest łatwo zatkana i nie może być używana zgodnie z przeznaczeniem.

Wraz z wprowadzeniem leków w ilości do 3 ml stosuje się strzykawki o odpowiedniej objętości - 2 (3) m 3. Istnieją również cienkie igły, które umożliwiają przebicie skóry przy najmniejszym obrażeniu. Igły te można przestawić na duże strzykawki, ponieważ w opakowaniu z igłami 5, 10 lub 20 ml o przyzwoitej objętości, które pozwalają na stosowanie u dużych psów. W przypadku kamieni ozdobnych takie igły będą nadmiernie traumatyczne.

Podczas wkładania igieł o zwykłej wielkości ważne jest, aby kontrolować głębokość nakłucia fałdu mięśniowego lub skóry - 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia.

Ogólne zalecenia dotyczące procedury

  1. Wszelkie preparaty w postaci roztworów do wstrzykiwań i wlewów powinny być stosowane wyłącznie w celach weterynaryjnych - każde samodzielne leczenie jest zabronione!
  2. Umyć ręce przed zabiegiem. Miejsca nakłucia nie można leczyć ze względu na specjalną naturalną ochronę antybakteryjną skóry.
  3. Zawsze lepiej jest wykonać zabieg razem, zwłaszcza jeśli zwierzę jest duże.
  4. Dotknięcie igłą nie jest pożądane w żadnych okolicznościach. Podczas magazynowania leków znajdujących się już w strzykawce, należy nosić ochronną czapkę u góry.
  5. Punktów wstrzykiwania nie należy umieszczać na stanach zapalnych skóry, z objawami ropienia, obrzękiem, krwiakami i / lub podwyższoną temperaturą miejscową.
  6. Nie należy wstrzykiwać zimnych leków, które zostały niedawno wyjęte z lodówki. Dość ampułki trzymać w pięści i ciepła do temperatury ciała.
  7. Nie można używać ampułek z preparatami, których nazwa została skasowana lub nieczytelna, lub upłynęły okresy przechowywania. Osoba, która będzie podawać lek musi być w 100% pewna, że ​​to właśnie powinno być podane.
  8. Nie należy przyjmować leków należących do różnych grup farmakologicznych i mających różne efekty w jednej strzykawce! Po zmieszaniu chemiczna struktura końcowej mieszaniny może się zmienić i uzyskać zupełnie inny sposób działania na poziomie trucizny.
  9. W przypadku konkretnego wstrzyknięcia do strzykawki, roztwór przygotowuje się w dawce wymaganej dla pojedynczej pojedynczej dawki. Nacisk na tłok musi być pewny i pewny, czego nie można zrobić po wprowadzeniu tylko części leku. Istnieje również ryzyko przedawkowania.
  10. Przed rozpoczęciem wprowadzania roztworów olejowych należy upewnić się, że strzykawka nie przebiła naczynia. Po włożeniu igły do ​​warstwy mięśniowej należy pociągnąć tłok i upewnić się, że igła nie pobiera krwi z naczynia. Tylko pod tym warunkiem może wejść do leczenia. Jeśli krew - musisz zmienić punkt wprowadzenia. Jeśli substancje oleiste dostaną się do krwi, zwierzę umrze.
  11. Jeśli właściciel odczuwa nadmierną litość, niepewność lub wątpliwości, lepiej odmówić wstrzyknięcia i powierzyć zwierzaka specjalistom.
  12. Niektóre roztwory lecznicze mają ścisłą specyfikę w odniesieniu do drogi podawania. Konieczne jest upewnienie się, że instrukcje dotyczące leku lub arkusza z przypisami lekarskimi dotyczące miejsca i metody iniekcji są podane w celu wykluczenia skutków ubocznych roztworów, jeśli nie zostały tam wstrzyknięte.
  13. Objętość pojedynczej dawki w jednym punkcie nie powinna przekraczać 2 ml dorosłego, 1,5 medium i 1 ml małego psa i szczeniaka z podawaniem podskórnym lub domięśniowym. W przypadku bardzo dużych osobników objętość podanego roztworu może osiągnąć 4-6 ml. Jeśli to konieczne, wprowadzenie dużych objętości leku jest podawane dożylnie (jeśli nie jest zabronione przez cechy leku) lub podzielone na kilka wstrzyknięć i zrobić je w różnych miejscach. W przypadku infuzji podskórnej maksymalna objętość wejściowa płynu wynosi do 500 ml.
  14. Im większa objętość wstrzykiwanego roztworu w udzie psa, tym wolniej należy podać: 2 ml wstrzykuje się średnio w 4-5 sekund, 1,5 ml - 2-3 sekundy, 0,5 ml - 1 sekundę. W przypadku wstrzyknięcia podskórnego prędkość nie jest ważna.
  15. Przed wstrzyknięciem należy upewnić się, że całe powietrze zostało usunięte ze strzykawki - naciskać na tłok w pozycji pionowej, aż w igle pojawi się kropla z lekiem. Należy to robić ostrożnie i bez pośpiechu, aby nie wycisnąć za dużo i nie zniekształcić dawki.
  16. W przypadku dużego leczenia zastrzykami, każdą kolejną iniekcję należy wykonać w nowym miejscu, za każdym razem naprzemiennie z lewej i prawej strony. Niektóre leki, jeśli to możliwe, można zastąpić dowolną doustną formą, którą można podać doustnie.
  17. Ważne jest, aby strzelać poprawnie, a nie tylko szybko!

Naprawiamy zwierzaka przed wstrzyknięciem

Bez względu na to, jak spokojny pies wygląda na pierwszy rzut oka - koniecznie trzeba go złapać! Wyjątek stanowią psy kieszonkowe psów, kiedy można po prostu delikatnie ścisnąć kaganiec prosto w dłoń.

W przypadku braku pyska na szczękach umieszcza się pętlę zwykłego bandaża - zawiązanego na jednym obrocie od góry, poniżej, a następnie luźne końce są związane z psem za uszami.

Dla małych psów wygodne jest stosowanie specjalnych torebek mocujących lub owinięcie w koc (ręcznik), pozostawiając jedynie miejsce do wstrzyknięcia. Również małe psy mogą po prostu trzymać asystenta w swoich ramionach.

Bardzo duże psy nie zawsze zgadzają się leżeć po ich stronie. Aby naprawić duże osobniki, musisz związać kołnierz psa z dowolną stabilną pionową powierzchnią, ściśle przylegając do szyi. Następnie asystent zaciska psa między nogami skierowanymi na tylne kończyny, ograniczając próby ruchów.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Ten rodzaj iniekcji jest odpowiedni dla drażniących roztworów. W ten sposób wstrzykuje się leki, które powinny powoli wchodzić do krwi po wchłonięciu (np. Antybiotyki lub preparaty witaminowe).

  1. Najlepiej jest kłuć, gdy zwierzę jest unieruchomione w pozycji leżącej, rzadko na brzuchu. Siedzenie jest niewygodne, aby wejść i nie jest zalecane, ponieważ Mięsień uda będzie zbyt napięty.
  2. Mały pies wystarczy, aby wcisnąć w obszar kłębu na stole w takim ustawieniu, aby tylne nogi były bliżej ręki, która będzie kłuła.
  3. Upewnij się, że masz pysk lub specjalną pętlę na dużych szczękach, aby uchronić się od potencjalnego ugryzienia.
  4. Igła powinna być włożona mniej więcej pośrodku tylnej części uda na głębokość 1-1,5 cm od kości (trzeba się po nią po omacku). To będzie najbardziej miękka część mięśnia uda. W dużych skałach dopuszczalna jest głębokość wtrysku do 3 cm (patrz rys.).
  5. Czasami wkłada się ją do łopatki - igłę wprowadza się wzdłuż tylnej krawędzi łopatki do samej grubości mięśni prostopadle do głowy. Ale to miejsce jest używane w bardzo rzadkich przypadkach i częściej u bardzo dużych ras psów, gdy prawdopodobieństwo opróżnienia lub oparcia się o kość jest minimalne (patrz rys.).
  6. Napięte mięśnie bezawaryjnie powinny być przed masażem i zrelaksować się przed wstrzyknięciem.
  7. Strzykawkę usuwa się, miejsce, w którym lek wstrzykuje się, lekko masuje.
  8. Technika wkładania igły nie ma znaczenia, o ile wygodnie jest wstrzykiwać lek natychmiast, nie zmieniając pozycji dłoni i palców.
  9. Sprawdź, czy w miejscu igły znajduje się krew, a następnie uwalnia się tylko zwierzę.

Jak wstrzyknąć psa domięśniowo (technika na wideo):

Wprowadzenie rozwiązań w kłębie

Zastrzyki podskórne są uważane za najbardziej przydatne i najmniej niewygodne. Na karku można wprowadzić duże ilości roztworów leczniczych. Również stąd leki są wchłaniane szybciej.

  1. W rzeczywistości możesz wziąć lek pod skórę absolutnie w dowolnej części ciała. Ale najwygodniejsze i stosunkowo bezpieczne miejsce na zastrzyk psa w kłębie uważa się za miejsce w przybliżeniu w okolicy, gdzie dwa łopatki zbiegają się. Czasami wykonywane w zakładce na przedniej kończynie (patrz rys.)
  2. Za pomocą trzech palców część skóry w pobliżu kłębu zostaje przyciągnięta. Formowana kieszeń w kształcie piramidy. Strzykawka natychmiast trzyma drugą rękę.
  3. Igła jest wkładana pod kciuk u podstawy "piramidy" do poczucia rodzaju "niepowodzenia w pustce" po przebiciu skóry ściśle równoległej do kręgosłupa. Zazwyczaj głębokość igły w fałdzie skóry nie przekracza 1-2 cm, w zależności od wielkości zwierzęcia. Małe rasy, za pomocą strzykawki insulinowej, igłę wkłada się, aż się zatrzyma. Większe rasy lepiej już używać więcej strzykawek.
  4. Po namacalnym "niepowodzeniu w próżni" możesz wejść do lekarstwa.
  5. Igła jest usuwana, fałd jest wygładzany przez lekkie masowanie.
  6. Upewnij się, że miejsce wstrzyknięcia nie krwawi, a następnie uwolnij tylko zwierzę.

Podskórny zastrzyk psa (na wideo):

Płyny dożylne

Wprowadzenie jakichkolwiek rozwiązań do żyły jest dozwolone tylko dla weterynarzy! Takie zastrzyki są zabronione bez odpowiedniego wykształcenia lub praktycznych umiejętności. Jeśli cewnik żylny został zainstalowany u psa, w szczególnych przypadkach weterynarz może zezwolić właścicielom na wstrzykiwanie roztworów za jego pośrednictwem, pokazując właścicielowi, jak to się robi.

Pytanie odpowiedź

Istnieją rozwiązania medyczne, które są podawane na jeden z trzech możliwych sposobów - dożylnie, podskórnie lub do mięśni uda. Są jednak te, które należy wprowadzić wyłącznie w jeden sposób, z kategorycznym zakazem reszty. Leki mają specjalne działanie drażniące i mogą powodować martwicę otaczających tkanek w przypadku niewłaściwego wstrzyknięcia (obumieranie, gnicie). Miejsce jest ściśle określone zgodnie z instrukcjami dla leku!

Jeśli zwierzę jest aktywne, niespokojne lub agresywne i nie jest podane dla procedury, będzie musiało zostać naprawione. Na pewno będziesz musiał założyć pysk lub rzucić pętlę na usta, być może będziesz musiał związać swoje łapy i naprawić zwierzę w pozycji leżącej. Gatunki małych ras można umieszczać w specjalnych torebkach mocujących. Istotą mocowania psa jest nie tylko ochrona przed ukąszeniami i urazami, ale także unieruchomienie zwierzęcia na chwilę, ponieważ niektóre rasy są wystarczająco duże i mają dużą wagę.

Najprawdopodobniej przebił fałd skóry, a roztwór po prostu przelał się (na zewnątrz). Konieczne jest zdjęcie igły i powtórzenie nakłucia jeszcze raz, upewniając się, że igła wypadła tuż pod skórą.

Jeśli zaraz po wstrzyknięciu do łap kończyna zaczęła podciągać się do ciała i nie było na niej wsparcia, wówczas zwierzę boli. Powodem jest zbyt denerwująca reakcja roztworu leczniczego. Zazwyczaj sam stan normalizuje się w ciągu 1-2 dni.

Jeśli nie ma podparcia na nodze i jest to jakby rozluźnione, przeciąga się - możliwe, że igła dotknęła węzeł nerwowy. Konieczne jest wystąpienie do lekarza weterynarii, który przeprowadzi kurs blokowania Novocain, a stan zostanie znormalizowany. Objaw ten nie przejdzie samodzielnie i bez odpowiedniej terapii może wystąpić nieodwracalny niedowład (porażenie kończyn).

Jeśli jest to tylko kropla krwi, wystarczy zwilżyć bawełniany wacik dowolnym roztworem antyseptycznym lub 3% nadtlenkiem wodoru i nałożyć go na kilka minut - krew przestanie płynąć. Dotknął małego naczynia krwionośnego.

Jeśli krew jest bardziej aktywna, przez około 15-20 minut należy przeziębić w miejscu wstrzyknięcia. Jeśli przeziębienie nie działa, musisz pokazać psa weterynarzowi.

Yorkshire terriery charakteryzują się zwiększoną emocjonalnością i działaniem alergicznym na różne leki. W procesie iniekcji w Yorku mogą rozwijać się nie tylko alergie, ale także zwierzęta mogą odłączyć się od świadomości i strachu. Dlatego małe rasy psów wymagają zwiększonej uwagi po podaniu jakiegokolwiek zastrzyku, aby zapewnić pierwszą pomoc, jeśli to konieczne. Lepiej, jeśli weterynarz będzie zaangażowany w zastrzyki u tych ras.

W porządku! Wystarczy nieco cofnąć igłę, aby jej czubek znalazł się z powrotem w ciele mięśni i wstrzyknąć lek.

Naczynie było uszkodzone, powstał krwiak lub ropień (ropne zapalenie). Możesz nakładać balsamy z magnezji lub delikatnie układać siatkę jodową na skórze, ale niezbyt obficie (jod może powodować podrażnienie skóry u psów). Jeśli po 1,5-2 dniach grudka nie zacznie się rozpuszczać, musisz odwiedzić weterynarza.

Jak wstrzyknąć psa

Właściciele psów często mają do czynienia z różnymi chorobami swoich czworonożnych przyjaciół. Czasami jest to łagodna choroba, która nie wymaga nawet dokładnego leczenia. Ale zdarza się również, że leczenie jest niezwykle konieczne. Czasami weterynarz może wykonać zastrzyk i powiedzieć, że wstrzyknięcie należy powtarzać kilka razy dziennie. To wtedy właściciel ma pytanie - aby stale iść do kliniki, aby pies mógł otrzymać zastrzyk, zadzwonić do weterynarza w domu (co może być bardzo kosztowne) lub nauczyć się samodzielnego wykonywania zastrzyków.

Oczywiście wielu hodowców zna potrzebę wstrzyknięcia psa i od dawna nauczyło się radzić sobie z tym zadaniem. Ale nie wszyscy ludzie od dawna zajmują się psami. Przed niektórymi, po raz pierwszy pojawia się potrzeba oddania zwierzęcia. Tutaj pojawia się pytanie - jak zrobić zastrzyk u psa?

Potrzebujesz

Czasami zdarza się, że nie ma możliwości skontaktowania się z doświadczonym specjalistą. A dalsze życie zwierzęcia (lub, co gorsza, zwierzę domowe i jego miot) będzie zależało od szybkiego podawania leku. Wiele osób w tym czasie może się zdezorientować, a wynik takich opowieści jest bardzo żałosny - od śmierci psa po śmierć wszystkich śmieci.

Ale mając pojęcie o procedurze i zdolności radzenia sobie z własnym lękiem, osoba jest w stanie wykonać konieczny zastrzyk z zastrzyku.

Rodzaje zastrzyków

Leki, w zależności od miejsca podania, są dwojakiego rodzaju:

  • do wstrzyknięć domięśniowych (v / m);
  • do wstrzyknięć podskórnych (s / c).

Oczywiście można również znaleźć leki, które są stosowane dożylnie, ale stosowanie takich leków u psów jest niedopuszczalne (z tego powodu, że takie zastrzyki albo zakończą życie zwierzęcia, albo już nie mają znaczenia, ponieważ ma tylko kilka dni życia). Dlatego stosowanie iniekcji domięśniowych i podskórnych jest typowe dla psów.

Jak wybrać strzykawkę

Ważne jest, aby używać odpowiednich strzykawek. Dlatego przed wykonaniem wstrzyknięcia należy dokładnie obliczyć dawkę i wybrać odpowiednią strzykawkę. Ważne będzie również określenie miejsca, w którym należy wstrzyknąć psa. Wybór strzykawki może się różnić ze względu na te czynniki.

Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę rasę psa - próbowanie nakłucia dorosłego Rottweilera strzykawką insulinową jest marnowaniem leków. Jednocześnie próba ukłucia miesięcznego szczeniaka owczarka za pomocą strzykawki o pojemności 10 ml może spowodować śmierć zwierzęcia (rozmiar igły może przekroczyć szerokość szczenięcia, a jeśli pociągnie, konsekwencje będą straszne).

Podczas określania wymaganego rodzaju strzykawki należy polegać na 4 głównych szczegółach: wielkości psa, wieku zwierzęcia, wymaganej ilości leku i właściwościach samego leku.

Wybierz według wieku, rozmiaru

Jeśli właściciel rottweilera musi wstrzyknąć 1 ml leku swojemu pupilowi, lepiej jest wziąć strzykawkę o pojemności 2 cm3 niż strzykawkę insulinową, ponieważ różnica długości igły pomiędzy takimi strzykawkami jest ogromna. W przypadku stosowania leku podawanego domięśniowo, w celu wstrzyknięcia podskórnego psa, istnieje ryzyko, że lek nie tylko nie zadziała, ale także spowoduje alergię lub martwicę tkanki.

Małe rasy, takie jak szpice, lepiej nakłuwać strzykawkami insulinowymi, po konsultacji z lekarzem weterynarii na temat wymaganej dawki leku. Następnie możesz bezpiecznie używać całej długości igły. W przypadku szczeniąt, nawet dużych ras, konieczne jest użycie strzykawki insulinowej, ale igła nie jest całkowicie wsunięta.

Wybór właściwości leku

Czasami trzeba nakłuć lek, który ma tłustą bazę. Próba wstrzyknięcia takiego leku przez strzykawkę insulinową jest skazana na niepowodzenie. Lek o niskim obrocie po prostu zatka igłę i nie zostanie wstrzyknięty. Dlatego w takich przypadkach lepiej jest pracować z dłuższą i grubszą igłą, niż pozostawić zwierzę bez strzału.

Wybór według dawki leku

W tym miejscu należy wyraźnie zrozumieć, że nie będzie można wykonać kilku wstrzyknięć za pomocą różnych strzykawek tego samego typu. Nawet najbardziej cierpliwy pies nie jest w stanie tego znieść. Lepiej jest używać strzykawki o większej pojemności (iw rezultacie iz większą igłą) bardzo ostrożnie, niż kilkakrotnie torturować zwierzę. Często nawet szczenięta odnoszą się spokojnie do pierwszego zastrzyku, którego są właścicielami.

Niezbędne przygotowania

Po wybraniu strzykawki należy otworzyć ampułkę z lekiem. Bez względu na to, jaki rodzaj leku jest oksytocyną, aby stymulować poród lub specyficzne antybiotyki u psów w zastrzykach, ampułkę należy otworzyć. Producenci dołączają specjalną pilniczkę do opakowania leków lub po prostu zaznaczają specjalne miejsce na ampułce, klikając, która po prostu ją łamie.

Ampułka jest otwarta, a następnie, co najważniejsze, nie można pominąć ważnego punktu - wata nasączona alkoholem, należy wytrzeć górną (złamaną) część ampułki - aby usunąć wszystkie możliwe bakterie, które mogłyby dostać się na jej ręce. Oczywiście wiele osób myje ręce przed otwarciem leku, ale nawet umyte ręce nie dają żadnych gwarancji.

Istnieje kilka zasad leczenia leków i są one ważne nie tylko dla psich cwaniaków, ale również dla wszelkich zastrzyków:

  1. Ważne jest, aby ręce wykonujące procedurę były czyste.
  2. Każde nowe wstrzyknięcie leku musi być wykonane sterylną igłą.
  3. W żadnym wypadku nie należy dotykać igły.
  4. Ampułki, nawet zawierające drugą połowę leku, są zabronione do przechowywania.

Jeśli pierwsze punkty pytań specjalnych nie powodują, to ostatnie może spowodować oszołomienie. Jak mogę rzucić ampułkę z połową leku, którego koszt może być równy kosztowi psa? Na szczęście, pozostałości leku można zebrać w nowej strzykawce do następnego wstrzyknięcia - przy odpowiednim przechowywaniu (to jest, przestrzeganiu innych zasad i przechowywaniu strzykawki w lodówce za pomocą nasadki na igle), nie spowoduje to trudności, ale taką strzykawkę można przechowywać nie dłużej niż przez trzy dni.

Czasami zwierzę potrzebuje dawki leku, która przekracza objętość jednej ampułki - wtedy lek z kilku ampułek jest po prostu zbierany do strzykawki o odpowiedniej wielkości.

Po zażyciu leku należy przekręcić strzykawkę igłą w górę i powoli naciskając tłok lekko uderzać plastikiem kilkakrotnie palcem. W ten sposób powietrze ze strzykawki zostaje usunięte, ponieważ jego obecność w leku może zaszkodzić zwierzęciu.

Rodzaje zastrzyków i sposób ich wykonania

Kiedy wszystkie przygotowania zostaną zakończone, możemy spokojnie powiedzieć, że połowa prac została już wykonana. Pozostaje najprostszą, ale kluczową częścią.

Aby zrozumieć, jak prawidłowo wstrzykiwać psa, należy najpierw dokładnie ustalić, gdzie powinien znajdować się ten zastrzyk. Wstrzyknięcia domięśniowe wykonuje się u zwierzęcia w udo, ale podskórne są najczęściej w kłębie (są rzadkie wyjątki, ale są one naprawdę rzadkie i niewielu napotkało je).

Zastrzyki podskórne

Najczęstsza opcja do wstrzykiwań dla psów. Podskórnie wstrzyknięto prawie wszystkie szczepione szczenięta. Aby wykonać taki zastrzyk, musisz wybrać właściwe miejsce.

Najpopularniejszą opcją jest strzał w kłębie.

Gdzie pies więdnie, każdy, kto go głaskał, przynajmniej raz wie, to jest miejsce w górnej części ciała między przednimi łopatkami. Historycznie jest to najbardziej niezawodna metoda podskórnego podawania leku.

Więzy psich psów mają najniższą czułość, która jest po prostu konieczna do ochrony organizmu. Praktycznie bez odczuwania takiego zastrzyku zwierzę pozostaje spokojne i nie drga podczas manipulacji.

Jak zrobić zastrzyk podskórny do psa, nie jest trudno zrozumieć, nawet jeśli musisz to zrobić po raz pierwszy. Łatwo zrozumieć, że nadszedł czas, aby wstrzyknąć lek do organizmu psa.

Aby uzyskać prawidłowe działanie, kłąb podnosi się palcami wolnej ręki (cóż, jeśli ktoś w tym pomaga), a strzykawkę wkłada się pod kątem 45 stopni. Podczas gdy igła jest wprowadzana przez skórę, od strony ciała odczuwany jest pewien opór, a manipulowanie odbywa się z wysiłkiem. Jak tylko igła zacznie się swobodnie poruszać, skóra jest przekazywana i możesz nacisnąć tłok strzykawki, aby wstrzyknąć lek.

Bardzo ważne jest, aby przed oddaniem piesowi strzału w kłębie, upewnić się, że jego skóra jest zdrowa, bez żadnych uszkodzeń. Jeśli skóra w kłębie jest uszkodzona, alternatywą jest ukłucie kolana, ale to miejsce na ciele psa jest znacznie bardziej wrażliwe niż kłębowisko.

Zastrzyki domięśniowe

Zwykła praktyka sugeruje, że lek można podawać zarówno domięśniowo, jak i podskórnie, a druga opcja jest zawsze preferowana (jest bardziej humanitarna w stosunku do psa). Ale niektóre leki wymagają jedynie wstrzyknięcia domięśniowego, a następnie nie ma innej możliwości niż wstrzyknięcie domięśniowo psa.

Jak wykonać zastrzyk domięśniowy u psa? Takie wstrzyknięcia wykonuje się zazwyczaj w udo. W przypadku wstrzyknięć domięśniowych jest to obszar najmniej wrażliwy.

Zanim jednak dostaniesz psa w udzie, musisz pamiętać, że istnieje ryzyko dostania się do zwoju. Wtedy, oczywiście, możliwe są pewne konsekwencje, aż do potrzeby powtarzających się zastrzyków, ale z innymi lekami i do innego celu.

Nie ma szczególnych trudności w tej procedurze, z wyjątkiem powyższego. Wystarczy włożyć igłę do końca i wstrzyknąć lek.

Ogólne zasady

Niezależnie od rodzaju zastrzyku, powinieneś zawsze pamiętać o kilku zasadach:

  1. Smarowanie skóry psa alkoholem lub podobnymi substancjami nie ma sensu. Sama skóra psa ma warstwę przeciwbakteryjną, więc ta czynność będzie zbędna.
  2. Lek powinien być w temperaturze pokojowej. Przed otwarciem ampułki należy odczekać chwilę. Zwierzę odczuje najmniejszy dyskomfort: jeśli lek zostanie wstrzyknięty z temperaturą ciała, nikt nie zabrania trzymania ampułki w dłoniach.
  3. Skóra w miejscu przyszłego wstrzyknięcia powinna być czysta, bez żadnych uszkodzeń. Szczególnie prawdziwe, jeśli chcesz wykonywać iniekcje podskórnie, psy mają tendencję do rozczesywania skóry.
  4. Przed wykonaniem wstrzyknięcia podskórnego należy wybrać odpowiedni kąt i zamocować strzykawkę w dłoni, aby wygodnie wstrzykiwać lek. Ta ostatnia jest prawdziwa, aby wstrzykiwać domięśniowo psy.
  5. Wstrzyknięć domięśniowych u psów nie można podawać na wszystkie części uda. Ważne jest, aby pamiętać węzły nerwowe.

Dawkowanie i szybkość podawania

To pytanie jest prawdopodobnie najłatwiejsze. W szczypcie zawsze możesz skonsultować się z weterynarzem. Należy pamiętać, że istnieją ogólnie przyjęte normy maksymalnej ilości leku podawanego psu. Nie ma znaczenia, czy iniekcję domięśniową podaje się psu lub podskórnie, należy przestrzegać tych zasad. Zasady te są oparte na wadze dorosłego psa, dla szczeniąt dawka będzie znacznie mniejsza niż to, co zwykle można przeczytać w instrukcjach dotyczących preparatu.

Zależność maksymalnej dawki leku od masy psa:

  • Zwierzę o wadze do 2 kg - 1 ml;
  • Psy o wadze od 2 do 10 kg - nie więcej niż 3 ml;
  • Przy masie od 10 do 30 kg dozwolone są 3-4 ml leku;
  • Psy o dużej masie ciała nie powinny wstrzykiwać więcej niż 6 ml leku w jednym miejscu.

Jeśli konieczne jest podawanie większej ilości leku naraz, jest on podawany w oddzielnych strzykawkach i wstrzykiwany w różne miejsca. Przy wprowadzeniu należy pamiętać, że im większa objętość leku, tym wolniej go wstrzykiwać. Zasady te dotyczą zastrzyków domięśniowych u psów, podskórne są nieco inne.

Podstawą wstrzyknięć podskórnych są dwie proste zasady: objętość leku nie powinna przekraczać 80 ml na kilogram wagi zwierzęcia. Szybkość podawania leku nie odgrywa żadnej roli.

Jeśli potrzebujesz użyć wielu strzykawek leku, nie rób tego, jak przy zastrzyku domięśniowym. Nie każda strzykawka jest wstrzykiwana osobno, a po kolei kilka strzykawek jest przymocowanych do jednej igły - dzięki temu dodatkowe dziury w skórze psa nie są najlepszym rozwiązaniem.

Dlatego przed oddaniem strzału w kłębie należy dokładnie obliczyć dawkę leku i dokładnie przygotować. Lepiej jest wyrzucać igły z używanych strzykawek, nie powinieneś uciekać się do wielokrotnego używania.

Nigdy nie pokazuj niepewności swojego psa. Jeśli po raz pierwszy podasz jej zastrzyk i nie wiesz, jak właściwie podać psu domięśniową iniekcję lub wstrzyknięcie podskórne, nie wywołuj podniecenia u zwierzęcia. W tym momencie zbierz cały chłód i bądź pewny siebie. Wtedy pies nie będzie się martwić.

Konsekwencje nieskutecznych zastrzyków

Oczywiście możesz popełnić błąd, wstrzykując zwierzę. Może szarpnąć się i zapobiec wprowadzeniu leku. Wszystko może się zdarzyć. Dlatego lepiej jest monitorować stan zwierzęcia po zabiegu.

Problemy mogą wynikać z:

  • Utykanie. Może to być bolesne uczucie z samej iniekcji lub leku. Jeśli symptom nie zniknie po kilku godzinach, możliwe jest, że jeśli dostaniesz strzał w udo, trafi się gang nerwowy - pies najlepiej pokazuje się weterynarzowi.
  • Niespokojne zachowanie podczas procedury. Mogą być dwa powody - niepewność właściciela w jego działaniach, wyczuwanie paniki psa lub nieudana postawa psa, jest łatwa do naprawienia, połóż wygodnie.
  • Krwawienie po wstrzyknięciu. Zawsze powstaje. Ilość krwi może być ważna. Krótkie krwawienie lub kilka kropel nie stanowi problemu. Czasami krwawienie należy przerwać, umieszczając coś zimnego w miejscu wstrzyknięcia na 20 minut. Jeśli to nie pomoże, lepiej weterynarza szybciej.

Zwierzęta powinny przede wszystkim czuć zaufanie właściciela, jest to bezdyskusyjny fakt. A najstraszniejsze jest dać zastrzyk zwierzęciu po raz pierwszy. Jeśli taka procedura musi być wykonywana co sześć miesięcy, wtedy nie będzie żadnych problemów. Najważniejsze, żeby zachować spokój.

Wideo

W naszym filmie możesz zobaczyć, jak zrobić autoportret dla psa.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie: ważne i użyteczne informacje

Mając minimalną wiedzę teoretyczną, można wykonać zastrzyk psa w kłębie. Prawdopodobnie wielu ludzi myśli o tym, dlaczego powinni robić zastrzyki na własną rękę, ponieważ weterynarz powinien leczyć zwierzęta. Zgadza się, tylko gdy zwierzę otrzymuje kilka zastrzyków dziennie, czy mądre jest zabieranie go do kliniki za każdym razem?

Teoria

Każdy właściciel może wykonać zastrzyk u psa w kłębie (podskórnie) lub w udo (domięśniowo), nawet jeśli nie masz doświadczenia. Wszystko czego potrzebujesz to teoria i trochę odwagi. Uwierz mi, strzał w kłąb jest najbardziej bezbolesnym rodzajem zastrzyku. Bez doświadczenia i wiedzy praktycznej nie jest konieczne przyjmowanie dożylnych zastrzyków i zakraplaczy, chociaż ta procedura nie jest tak "straszna", jak się wydaje. W przypadku zastrzyku dożylnego głównym zagrożeniem są preparaty, które spalają skórę lub mięśnie w kontakcie. Aby prawidłowo wykonać strzał w kłębie, należy wziąć pod uwagę kilka punktów naraz, a pierwszym z nich jest prawidłowe obliczenie dawki substancji czynnej.

W przypadku leków o tej samej nazwie handlowej dawka może być różna. Ponadto prawie każdy lek ma analogi, mogą one różnić się dawką i składem zaróbek. Istnieją analogi, których substancja czynna jest różna, ale ma taki sam efekt terapeutyczny. Biorąc pod uwagę tę różnorodność, należy sprawdzić u lekarza weterynarii, w których jednostkach odbywa się wyznaczenie: ilość konkretnego leku lub dawkę substancji czynnej.

Wskazówka: aby zaoszczędzić, wielu lekarzy zaleca kupowanie leków o wyższej dawce i rozcieńczanie ich przed wstrzyknięciem soli fizjologicznej lub noworodny.

Główne zagrożenia i powikłania po wstrzyknięciach są związane z przedawkowaniem. Gdy lek przyjmuje się w formie tabletek, nawet po przedawkowaniu, istnieje określony plan działania, który ma pomóc: wywołać wymioty, przepłukać jelita, pić absorbenty itp. Przedawkowanie leku, podawane bezpośrednio pod skórę, szybko ustąpi i da pierwsze objawy przedawkowania (zatrucia).

Równie ważnym punktem, choć nie tak niebezpiecznym jak przedawkowanie leku, jest objętość wstrzykniętego leku. Hipotetycznie, z ujęciem pod skórą, przy jednym podejściu można wlać 20 lub więcej kostek leku. Czy guzek po wstrzyknięciu w kłębie zależy od ciała psa, ale najprawdopodobniej się pojawi. Na początku pieczęć będzie miękka, podobna do galaretki, po czym będzie się zmniejszać i stawać się trudniejsza. Przy korzystnym wyniku, ten guz ustąpi sam, ale termin jest niepewny od kilku tygodni do 3-4 miesięcy. Jeśli ciało psa jest osłabione (ponieważ traktuje się go za coś), wówczas pieczęć w kłębie po wstrzyknięciu może zostać przekształcona w ropień. Prawdopodobieństwo jest szczególnie wysokie, jeśli małe podanie zostało podane małemu psu. Kiedy ropień pojawia się kilka problemów na raz:

  • W zajętym miejscu nie można już podawać leków. Lekarz doradzi, gdzie nakłuć następujące zastrzyki, ale najprawdopodobniej będzie to fałd skórny w okolicy kolana. Należy powiedzieć, że u niektórych psów skóra jest bardzo podciągnięta, dlatego kłębek i fałd na kolanie są w rzeczywistości jedynymi miejscami, w których można wykonać bolesny zastrzyk.
  • Ropień zwykle towarzyszy ropne zapalenie, które może rozwinąć się w bardzo poważne problemy (aż do zatrucia krwi), jeśli ciało zwierzęcia jest osłabione. Dla odniesienia, każde leczenie, szczepienie, a nawet wstrzyknięcie preparatów witaminowych oznacza osłabienie organizmu. Aby zapobiec powikłaniom, ropień jest otwierany i czyszczony, następnie leczony maściami przeciwzapalnymi, a obrzęk jest usuwany za pomocą balsamów z dimexidum, a pies otrzymuje kurację antybiotykową.

Zwróć uwagę! Ropień i proces nekrotyczny po wstrzyknięciu podskórnym można rozpocząć, jeśli wstrzyknięty lek jest przeznaczony wyłącznie do wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnego.

Przygotowanie

Ostatnią konsekwencją tego, że naruszenie dawki jest obarczone, jest brak efektu terapeutycznego i przerwany przebieg leczenia. Większość leków działa tylko wtedy, gdy ich koncentracja w ciele osiąga określone granice. Jeśli dawka jest zbyt wysoka, zatrucie jest możliwe, a jeśli jest zbyt niskie, czas jest opóźniony przed pierwszymi wynikami terapeutycznymi. Ta konsekwencja po raz kolejny potwierdza, że ​​samoleczenie jest ryzykowne i że musisz postępować zgodnie z instrukcjami lekarza prowadzącego.

Kiedy lekarz przepisze receptę, zwykle zaleca, które strzykawki są lepiej stosowane i ile podejść do podjęcia leku. Na przykład, jeśli przepisano pacjentowi wstrzyknięcie 20 kostek leku pod skórę, lepiej jest użyć zakraplacza lub ukłuć strzykawką w kilku miejscach o 5-7 kostkach (w zależności od wielkości psa). Jeśli nie otrzymałeś tych spotkań, musisz sam wybrać:

  • Strzykawka insulinowa jest wygodna i praktyczna, ale tylko bardzo mały pies nadaje się do wstrzyknięcia podskórnego. Cienka, elastyczna igła strzykawki insulinowej po prostu wygnie się lub złamie na grubej skórze kłębu. Oczywiście, jeśli nie masz alternatywy, możesz nakłuć taką strzykawkę, ale musisz jeszcze bardziej dociągnąć skórę.
  • Strzykawka iniekcyjna - długość i grubość igły zależy od objętości, dlatego nie należy zażywać dużych strzykawek bez specjalnej potrzeby. Jeśli chcesz nakłuć 10-20 kostek leku w kilku miejscach, mądrzej jest wziąć jeszcze strzykawkę i mniejszą igłę.

Ważne! Podczas pobierania i pomiaru skup się tylko na skali strzykawki. Jeśli w strzykawce po iniekcji pozostało trochę leku, nie trzeba go przebijać ani nakłuwać następnym razem.

Nie ma potrzeby wstrzykiwania dodatkowej dawki, nawet jeśli część leku nie dostała się pod skórę, tylko następnym razem lek będzie trochę wolniejszy.

Reguły

Pierwszą i podstawową zasadą jest czystość. Oczywiście nie mówimy o sterylności, tak jak w sali operacyjnej, ale należy przestrzegać podstawowych zasad higieny. Jedyne, co można i powinno się przeoczyć to obróbka skóry i wełny. Skóra nie musi się obrabiać i golić wełnę. Naturalne smarowanie skóry i wełny ma właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Jeśli leczenie jest przepisane przez lekarza weterynarii, musisz wyjaśnić, który konkretny środek antyseptyczny zastosować, ponieważ alkohol wysusza skórę. Jeśli sam traktujesz swojego zwierzaka i wątpisz w trafność leczenia, lepiej zetrzeć miejsce wstrzyknięcia betadyną.

W przypadku wstrzyknięć dożylnych, przed wstrzyknięciem, skóra jest leczona, a włosy są golone.

Obowiązkowe zasady dotyczące aseptyki i środków antyseptycznych obejmują:

  • Jeśli leczysz nieznanego psa, używaj rękawic lub innych środków do ochrony rąk.
  • Zawsze zaleca się używanie kagańca, ponieważ nawet zwierzęta mogą reagować na ból spowodowany niestandardowymi środkami.
  • Używaj tylko nowych strzykawek i igieł.
  • Przed wstrzyknięciem strzykawka i szlam nie muszą być przetwarzane lub myte - podczas gdy są zamknięte, są sterylne.
  • Przy dwóch stawkach z jednej strzykawki należy użyć wymiennych igieł.

Nie mniej ważne są zasady przechowywania leków, ponieważ jeśli leczy się psa w domu, istnieją dwa zagrożenia naraz:

  • Zepsuty lek może stać się toksyczny, to znaczy zamiast leku wstrzykniesz truciznę swojemu zwierzakowi.
  • Zepsuty lek może stracić właściwości lecznicze - przerwanie w trakcie leczenia.

Nawet jeśli nie masz możliwości pójścia do weterynarza, możesz zadzwonić lub skonsultować się z lekarzem za pośrednictwem Internetu. Kupując lek, zawsze możesz poprosić o instrukcje (jeśli nie jest dołączone), które zawierają zalecenia dotyczące przechowywania. W większości przypadków pozostałości leku nie są zalecane, chociaż w rzeczywistości niektóre leki można z powodzeniem przechowywać w szczelnym pojemniku, zimnym i ciemnym przez maksymalnie 5 dni.

Jedyne, czego nie powinieneś robić, to przechowywać lek w otwartej ampułce, a zniszczenie substancji czynnej pochodzi z kontaktu z tlenem. Wyjątek dotyczy prawie wszystkich leków opartych na żywych bakteriach - nawet w strzykawkach są one zwykle przechowywane nie dłużej niż 48-72 godziny. Jeśli nie wiesz, jak przechowywać lek, nie możesz uzyskać porady i nie ma instrukcji w instrukcji, mądrzej jest pozbyć się resztek i użyć nowej ampułki do każdego wstrzyknięcia.

Wskazówka: jeśli jedna ampułka zawiera lek, który wystarczy na dwie iniekcje, natychmiast zażyj lek w kilku strzykawkach. Nie ma potrzeby zbierania całego leku w jednej strzykawce z zamiarem uczynienia psa dwoma strzałami, ponieważ jeśli się zerwie, nie można celowo naciskać na tłok i wprowadzić nadmiernej dawki.

Większość wstrzykiwanych leków wlewa się do ampułek ze znacznikami. Aby otworzyć taką ampułkę, wystarczy nacisnąć nieco ponad wskaźnikiem. Ze względów bezpieczeństwa zawsze dociskaj szyję. Jeśli końcówka się nie oderwie, użyj ostrza (zazwyczaj w każdej paczce ampułek) lub pilnika do paznokci. Jeśli szyja nie ustępuje, staraj się chronić dłonie, ponieważ ampułki są często miażdżone, a ich fragmenty łatwo przenikają przez skórę.

Po zażyciu leku może się okazać, że w strzykawce znajdują się pęcherzyki powietrza. Przedtem wybierz jeszcze 1-2 przegrody, następnie podnieś strzykawkę tak, aby igła skierowana była w górę i stuknij strzykawkę palcem. Nie trzeba mocno uderzać, można rozbić bańki na mniejsze. Lepiej kilka razy ostro, ale nie trudno kliknąć. Gdy tylko wszystkie bąbelki unoszą się, delikatnie pchnij tłok, aż całe powietrze wyleci i kilka kropel leku wydostanie się na igłę.

Jak zrobić zastrzyk

Musisz zebrać skórę w kłębie w fałdce i podciągnąć ją, więc upewnij się, że miejsce wstrzyknięcia nie jest podrażnione i zdrowe. Dopuszczalne są zadrapania i drobne zadrapania, ponieważ wstrzyknięcie może być większe lub niższe. W przypadku egzemy lub płaczącej rany w kłębie nie można podać zastrzyku. Jeśli z poprzedniego wstrzyknięcia w kłębie utworzyła się grudka lub ropień, nie zaleca się powtarzania wstrzyknięć. Jak wspomniano powyżej, wstrzyknięcia podskórne można wykonywać w fałd skóry w pobliżu kolana, ale to miejsce jest mniej wygodne i bardziej wrażliwe. Wstrzyknięcia podskórne wykonuje się dokładnie w kłębie, ponieważ:

  • W procesie ewolucji skóra w kłębie stała się bardziej gruba i grubsza.
  • Skóra na kłębie przeniosła zakończenia nerwowe.
  • W łonie pod kłębem dość duża przestrzeń (worek), co zmniejsza ryzyko powstawania stożków i krwiaków.

Wskazówka: jeśli to możliwe, użyj strzykawek z gumowymi nakładkami na tłokach, ponieważ ich kurs jest gładszy, co oznacza, że ​​po wstrzyknięciu będzie mniejszy dyskomfort.

Przed wstrzyknięciem należy rozpraszać, zrelaksować się i uspokoić zwierzę tak bardzo, jak to możliwe. Po raz pierwszy pies może nie rozumieć, co zamierzasz zrobić, ale nie będziesz w stanie powtórzyć procedury bez problemów i emocji. Lepiej od razu podejść do problemu, z punktu widzenia uczciwości, porozmawiać z psem, pokazać jej strzykawkę, nie żałować, ale zachęcać.

Większość czworonogów wie, że robienie zastrzyków jest nieprzyjemne, ale odczuwa dyskomfort, jeśli właściciel się o to poprosi. W przypadku pierwszego doświadczenia zaleca się pozyskanie wsparcia innej osoby. Nie należy natychmiast chwytać psa siłą, ale asystent może go porysować i odwrócić. Podobne zalecenie dotyczy użycia kufy - lepiej, żeby zwierzę nie miało okazji ugryźć cię od strachu, niż ugryźć i martwić się.

Skórę w kłębie należy zebrać w dużą fałdę, tak aby nie wypadła z dłoni. Pociągając skórę do góry, upewnij się, że zwierzę nie boli. Roztłucz kłucie zwierzęcia jedną ręką, a w drugiej rozgrzej strzykawkę (zwłaszcza jeśli lek był w lodówce). Igła iniekcyjna musi być trzymana pod kątem 45 ° (w dół) lub równolegle do kręgosłupa.

Skóra w kłębie jest przewiercana dość trudno, dlatego stosowanie strzykawek insulinowych dla dużych psów jest nieistotne. Kiedy skóra przeszyje, poczujesz, że opór nagle ucichł. Wsuwając igłę nieco głębiej, można nacisnąć tłok. Po wprowadzeniu leku igłę należy ostrożnie usunąć, przytrzymując skórę, ponieważ może ona "rozciągnąć" ostrym szarpnięciem. Rozprowadź kłębek lekkimi ruchami masującymi i chwal zwierzę.

Jak zrobić strzał w kłębie psa: zasady i środki ostrożności

Niektórzy boją się oddać strzały swojemu zwierzakowi. Ale po tym wszystkim umiejętność jest bardzo potrzebna dla każdego właściciela, w końcu wszystkie sytuacje się zdarzają. Na przykład jesteś z cywilizacji, a jeszcze bardziej od lekarza, bardzo daleko, a pies potrzebuje pilnie pomocy. Na przykład została ugryziona przez owada lub zjadła coś złego, dlatego rozpoczęła się reakcja alergiczna. W tym przypadku zwierzę będzie miało zastrzyk. I rzeczywiście, wszystko się dzieje, więc rzucamy strach i... opanowujemy teorię. I ćwiczyć? Nie daj Boże, aby twój pies miał strzał i zawsze był zdrowy.

Podstawowe zasady

Pies, podobnie jak człowiek, powinien być prawidłowo wstrzyknięty, a co najważniejsze - sterylny.

  • Zarówno strzykawka, jak i dłonie powinny być absolutnie czyste i sterylne!
  • nie dotykaj sterylnej igły rękami;
  • każde nowe wstrzyknięcie powinno być wykonane jałową igłą i nigdy więcej;
  • zabrania się używania leków z ampułek otwartych wcześniej;
  • upewnij się, że podajesz dokładnie wymagane lekarstwo, odczytując nazwę na ampułce. W tej zasadzie nie ma nic śmiesznego, ponieważ można wymieszać ampułki w pudełku, jeśli trzeba zrobić dwa zastrzyki na raz. A jeśli pies musi wykonać zastrzyki nie tylko dla ciebie, to ktoś z rodziny mógł przekazać ampułki;
  • Nie można mieszać dwóch lub więcej leków w jednej strzykawce. A dokładniej, jeśli lekarz zaleci, wtedy możesz. Ale chemicznie niezgodne leki w jednej strzykawce mogą zaszkodzić psom;
  • Przed wstrzyknięciem należy się upewnić, że data wygaśnięcia jest również prawidłowa.

Wskazówka: jeśli chcesz zaoszczędzić kosztowny lek i nie wyrzucać go po jego otwarciu, możesz wziąć dawkę leku w różnych strzykawkach i trzymać go w lodówce przez maksymalnie trzy dni. Przed wykonaniem zastrzyku nie zapomnij podgrzać takiej strzykawki w dłoni.

Trochę o strzykawkach i ampułkach

Istnieje wiele ich odmian, więc aby wykonać zastrzyk domięśniowy, należy zacząć od wielkości psa. Jeśli wstrzyknięcie wykonuje się podskórnie, to znaczy w kłębie, potrzebne są tylko fizyczne właściwości leku i jego objętość. A jednak lepiej zrobić zastrzyk z najmniejszą możliwą igłą. Jeśli lek ma oleistą konsystencję, lepiej wykonywać wstrzyknięcia za pomocą igły ze strzykawki o objętości 2-3 ml lub więcej.


Jeśli chodzi o ampułki, wiele z nich można otwierać nawet bez zgłoszenia. Miejsce, w którym można dokonać awarii, jest zwykle wskazywane przez punkt lub pas. A jednak podcięcie jest czasem potrzebne. Możesz zrobić to jako specjalny dysk, który często umieszczany jest w opakowaniu na ampułki. Możesz również użyć pilnika do paznokci, kąta szlifującego, pliku...

Podczas rozbijania szkła lepiej chronić dłonie i palce paczką ze strzykawki lub kawałkiem bawełny: ampułka często pęka, gdy się spieszymy, aby ją otworzyć.

Wskazówka: skóra psa przed wprowadzeniem leku dożylnie może być alkoholem i nie jest przetwarzana. Tu i tak dość grubej warstwy przeciwbakteryjnej. Ale skóra w każdym przypadku powinna być bez uszkodzeń i zdrowa.

Jak wstrzykiwać lek w kłębie

Przede wszystkim, aby wprowadzić jakikolwiek lek do kłębu, potrzebujesz pewności siebie i szybkości wdrożenia: pies doskonale czuje twoje zamieszanie.

Tak więc, pod skórą psa, tkanka jest dość luźna i jest tu dużo naczyń krwionośnych, więc lek rozpuści się powoli, ale dobrze. A jednak temperatura leku powinna być zbliżona do temperatury ciała psa. Maksymalna ilość leku, jaką można podać, to pół litra. Nawiasem mówiąc, kłąb, jeśli ktoś nie wie, miejsce to nazywa się, gdzie tył idzie na szyję. Zastrzyki w szyi nie, ponieważ nosi kołnierz, a jego kontakt z mikrotraumą może prowadzić do zapalenia i podrażnienia. Pamiętaj, że niektóre różne leki nie są wstrzykiwane pod skórę (ponieważ mogą powodować martwicę), a niektóre nie mogą zostać wprowadzone do żyły. Dlatego ponownie przeczytaj instrukcje.

Sam strzał w kłębie wygląda następująco:

  • Podnieś skórę lewą ręką i zrób zagięcie;
  • szybko wprowadzamy strzykawkę do jej podstawy, szybko wprowadzamy lek;
  • zdejmij strzykawkę! Wszystko!

Komplikacje

Są zawsze możliwe, ale ich konsekwencje można z powodzeniem wyeliminować.

  • Jeśli pies jest kulawy i naciśnie swoją łapę. Prawdopodobnie uderzyłeś ją w nerwy. Zwykle wszystko mija, ale musisz pokonać Novocain;
  • jeśli zwierzę nie jest podane i stawia opór. Przede wszystkim powinien czuć twoją pewność siebie, więc po prostu uświadom sobie, że poprawiasz swojego zwierzaka. Duży pies najlepiej postawić na boku i mały - aby naprawić tego, który wykonuje zastrzyk, na boki. Ale nie możesz użyć brutalnej siły, to tylko sprawi, że już i tak zdenerwowane zwierzę będzie jeszcze bardziej agresywne. Psa nie da się skręcić, a jeśli się z nim porozumiewasz, wystarczy go pogłaskać;
  • w strzykawce jest krew. Nie jest też przerażające. Właśnie przekłułeś statek. Po prostu weź igłę i nałóż watę na miejsce urazu. Po chwili wstrzykujemy kolejną igłę w inne miejsce;
  • w przypadku krwiaków wystarczy umieścić w tym miejscu tlenek magnezu na 20 minut lub naszkicować siatkę jodem;
  • jeśli wstrzyknąłeś niewłaściwe lekarstwo lub wszedłeś w niewłaściwe miejsce. Niestety tak się dzieje. W tym przypadku miejsce wstrzyknięcia nakłuwa się roztworem Ringera lub Novocainem. Jeśli "rozrzedzisz" niepotrzebne narzędzie, wtedy szkoda z niego będzie mniejsza.
  • Pamiętaj, że strzał, nawet mistrzowski, to ból i stres. Dlatego po zwierzaku musisz zdecydowanie chwalić i leczyć swoją ulubioną delikatność.

Jak zrobić zdjęcie psa w kłębie niezależnie, wizualne wideo weterynarza

Zwierzę pieszczoszne w dowolnym momencie może potrzebować pomocy w nagłych wypadkach. Dlatego musisz wiedzieć, jak i gdzie wstrzyknąć psa, aby wykonać tę prostą manipulację w domu. Wstrzyknięcie do kłębu może uratować zwierzę od gorączki, ataku alergii, nieznośnego bólu, uduszenia, a czasami śmierci.

Kiedy robić zastrzyki w domu

Mastering za pomocą techniki iniekcji jest najcenniejszą umiejętnością w życiu. "Czy możesz dać psu dobry strzał w kłębie?" Weterynarze często pytają właścicieli swoich pacjentów. Odpowiedź jest często negatywna. I to jest dziwne, ponieważ umiejętność posługiwania się strzykawką pomaga w wielu sytuacjach:

  • jeśli to konieczne, natychmiast wstrzyknij lek;
  • w przypadku braku szansy na spotkanie lub skontaktowanie się z lekarzem;
  • w przypadku stresu u zwierząt domowych podczas wizyty w klinice weterynaryjnej;
  • jeśli chcesz zaoszczędzić pieniądze na opłacenie usług medycznych;
  • z terminowymi szczepieniami;
  • Jeśli to możliwe, zarabiaj pieniądze, oddając strzały znajomym zwierzętom.

Samoszczepienia, które nie zostały potwierdzone podpisem weterynarza i pieczęcią, nie są uznawane za ważne.

Miejsce wstrzyknięcia

Aby przeprowadzić manipulację medyczną, trzeba uzupełnić nie tylko cierpliwość i determinację, ale także pewne informacje. Najpierw musisz dowiedzieć się, gdzie są kłębki psów.

Znajduje się na początku grzbietu, między łopatkami. To miejsce, w którym skóra gromadzi się w fałdach i łatwo unosi, a pies usycha. Chwytając jej zęby, suka niedźwiadków.

Wstrzyknięcia do skrzyżowania szyi i pleców są uważane za najbardziej wygodne, bezpieczne i bezbolesne. Roztwory lecznicze są szybko wchłaniane z okolicy szyi. Tutaj możesz wstrzyknąć dużą ilość leczniczych płynów - do 500 ml.

Niż kutas

Objętość strzykawki określa się na podstawie dawki leku, jego właściwości i wymiarów zwierzęcia. Najpopularniejszymi narzędziami są "dvushki" (2 ml) i "pięć" (5 ml). Liczby na nich oznaczają "kostki": 1 cm3 odpowiada 1 ml leku.

Zbierając roztwór w strzykawce, musisz uważać nie tylko na liczby w jego skali, ale także na podziały między nimi. Należy pamiętać, że 0,2 ml na "dwustronny" - są to dwa działy, a na "pięć" - jeden.

Maksymalna ilość wstrzykniętego jednorazowo leku podskórnego - 90 ml na 1 kg wagi. Błąd przy dawce antybiotyku lub innego silnego leku jest obarczony poważnymi konsekwencjami.

Zaleca się nakłucie kłęby niewielkiej rasy za pomocą "dvushki" lub strzykawki insulinowej. Ich cienkie igły zapewniają najmniejszy dyskomfort wrażliwemu pacjentowi. Wyjątek stanowią skoncentrowane lepkie preparaty.

Szybsza igła pozwoli im wejść do "piątki".

Wstrzyknięcie podskórne: warunki i wymagania

Jak nakłuwać lekarstwo w kłębie psa? Głównym przykazaniem wykonawcy tej procedury jest "nie szkodzić". Aby to wykonać, minimalizacja dyskomfortu pacjenta pozwoli na wyraźne przestrzeganie następującego algorytmu:

  1. Przygotuj lek do wstrzykiwań. Podgrzać roztwór do temperatury 37 ° - 39 ° C - temperaturę ciała psa, w pojemniku z ciepłą wodą lub ręką.
  2. Otwórz ampułkę: pilnuj szkła i przełam głowę. Aby uniknąć obrażeń, chroń palce za pomocą bawełnianego lub gazikowego wkładu. Ampułki ostatniej generacji nie muszą się składać: złamanie odbywa się na oznaczonym na nim markerze koloru - kółku lub punkcie.
  3. Zadbaj o ostrość igły. Jeśli musiałbyś przekłuć gumowy korek butelki z lekiem, mógłby stępić końcówkę lub zatykać kanał igły. Lepiej wymień go na nowy.
  4. Weź roztwór leku do strzykawki. Używając ciśnienia tłoka, wydmuchaj z niego bąbelki powietrza. Wykonuj tę operację powoli i ostrożnie, aby utrzymać wymaganą dawkę leku.
  5. Z pewnym siebie i miłym głosem zadzwoń do swojego zwierzaka. Jeśli naprawdę interesuje Cię, jak prawidłowo wstrzykiwać podskórnie psa w kłębie, nie zaniedbuj tego zalecenia. Wrażliwe zwierzę natychmiast "zeskanuje" twoją nerwowość, panikę, a wtedy trudno będzie sobie z tym poradzić.
  6. W okolicy łopatek, gdzie pies więdnie, zdejmij fałd skórny, przebij go pod kątem 45 ° igłą pod palcem i wprowadź roztwór do wstrzykiwań.
  7. Nie przekręcać strzykawki podczas wstrzyknięcia, aby zobaczyć, ile leku zostało w niej. Każdy nieostrożny ruch podczas zabiegu może poważnie uszkodzić tkankę nabłonkową.
  8. Usuń igłę bez zwalniania fałdu skórnego.
  9. Nie ma konieczności smarowania miejsca wstrzyknięcia roztworem dezynfekującym zawierającym alkohol, przed lub po zabiegu: natura zadbała o antyseptyczną ochronę skóry psów. Alkohol lub nadtlenek wodoru będą prowadzić do ich wysychania, co może utrudnić gojenie się mikrourazu po wstrzyknięciu.

Wskaźniki nieodwracalnie wykonanej manipulacji - badanie palpacyjne małego guzka w miejscu wstrzyknięcia, brak obrzęku, krwi, krwiak. Przejdź od wiedzy teoretycznej do wizualnej metody nauczania pozwoli na wideo "Jak wstrzyknąć psa w kłębie."

Działania zapobiegawcze

Podczas każdej inwazyjnej procedury ważne jest zapobieganie powikłaniom. Nie każdy pracownik służby zdrowia może osiągnąć ten cel. Aby obejść się bez konsekwencji, postępuj zgodnie z zaleceniami pracowników szaf manipulacyjnych:

  1. Wstrzyknąć za pomocą sterylnych narzędzi i umyć ręce, aby uniknąć częstych powikłań u psów po szczepieniu - powstawanie guza na kłębie.
  2. Farmaceutyki, które mogą powodować poważne podrażnienia, mieszać z anestetykami. Popraw swoje działania zgodnie z instrukcjami dołączonymi do apteki. Wskazuje na ich zgodność z innymi lekami i możliwość wstrzyknięcia podskórnego.
  3. Jeśli objętość ampułki jest większa niż wymagana do wykonania jednego wstrzyknięcia, należy pobrać cały preparat medyczny ze strzykawki i przechowywać go w lodówce. Możesz skorzystać z dostawy roztworu przez trzy lub cztery dni, za każdym razem zmieniając igłę.
  4. Podczas manipulacji uważaj na dwa główne zagrożenia: przekłuwanie skóry przez fałd i wstrzykiwanie roztworu do palca. Nie ma niebezpieczeństwa dostania się do dużego naczynia lub nerwu w regionie szkaplerza.
  5. Dostarcz momenty psychologiczne. Jeśli zwierzę jest agresywne, umieść na nim kaganiec. Zablokuj nieśmiałego szczeniaka za pomocą smyczy. Nie wstrzykiwać nieoczekiwanie zwierzęciu. Przed manipulacją porozmawiaj z nim, przyjacielski skok na szyi.

Rehabilitacja z powikłaniami

Każdy może popełnić błąd, zwłaszcza początkujący. Jeśli tak się stało, skorzystaj z następujących zaleceń:

  1. Zimny ​​okład nałożony na miejsce porażenia pomoże zatrzymać drobne krwawienie w ciągu 10-15 minut.
  2. Utykanie psa po szczepieniu zwykle ustępuje bez pomocy medycznej w ciągu 2-3 dni. Jeśli zwierzę nie nadepnie na łapę i nie pociągnie za sobą, blokada novokainy będzie mogła normalizować się pod kierunkiem weterynarza.
  3. Aby uwolnić zwierzę od bolesnego szoku poprzez wprowadzenie niepotrzebnie zwiększonej dawki lub stężenia leku, musisz zabić miejsce manipulacji noworodną (0,25% lub 0,5%), roztworem Ringera lub wodą do wstrzyknięć.
  4. Jeśli u psa występuje guzek w kłębie po wstrzyknięciu, możliwe, że utworzył się tam ropień. Zatrzymaj proces zapalny pomoże balsam magnezji. Bardziej przystępny cenowo - siatka jodowa na skórze. Staraj się nie przesadzać z ilością jodu: może podrażnić psa. Jeśli pies w kłębie nie będzie miał guzka w ciągu kilku dni, nic nie zostanie zrobione, ale pokaż zwierzę weterynarzowi.

Zrozum: twoja szczekająca towarzyszka nie ma powodu, aby nie bać się strzałów. W końcu nie może odgadnąć dobrych intencji swojego dwunogiego przyjaciela. Dlatego po bolesnej procedurze nie zapomnij pochwalić psa. Przygotuj zwierzęciu apetyczną nagrodę, pozytywny odruch musi być wspierany słowem i czynem.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Treść Dog Blog - My WatchdogShiba inuJeden z najmniejszych psów myśliwskich Siba Inu został wyhodowany w Japonii. Ten miniaturowy pies ma wysoką wydajność i charakter ducha. Pies wykazuje się pomysłowością i odwagą podczas polowania, i wygląda jak miniaturowy kurkowy.

Jak karmić Chihuahua

Treść Chihuahua to bardzo mały, ale aktywny pies, który wydaje dużo energii. To powinno zmusić właścicieli do myślenia o kompletnej karmie dla zwierząt domowych i zrozumieć, jak karmić Chihuahua.

Japońskie rasy psów

Treść Japońskie rasy psów należą do niewielkiej grupy. Wszystkie zwierzęta mają pewne podobieństwo. Jeśli jednak przyjrzysz się im uważnie, od razu dostrzeżesz istotne różnice, zarówno pod względem charakteru, jak i warunków uwięzienia.