Karmienie

Rodzaje szpicu pomorskiego

Pomorskie dzieli się na gatunki ze względu na istnienie kilku podejść do hodowli. Na przykład w Ameryce większą uwagę przywiązuje się do gęstości i puszystości podszerstka psa, podczas gdy w Niemczech hoduje się tylko klasyczny typ rasy, podkreślając jej historycznie uformowane cechy zewnętrznej. Jak odróżnić szpic pomorski przed sobą, przeczytaj w tym artykule.

Klasyczny typ rasy

Klasyczny szpic, wyhodowany w Niemczech, najlepiej nadaje się na niemiecką fasadę tej rasy. Szpic niemiecki według normy dzieli się na pięć gatunków, różniących się wzrostem, ten drugi - karzeł - należy do szpicu pomorskiego. Chociaż niektórzy eksperci uważają je za osobną rasę.

Zgodnie z niemiecką normą, takie psy mają proporcjonalnie zwinięte ciało, czaszkę w kształcie klina, przejście od pyska do czoła jest bardzo zauważalne. Klasyczny Szpic Pomorski ma prosty i długi płaszcz z wyraźnym podszerstkiem.

Pomimo tego, że maksymalne zbliżenie do standardu zapewnia pochodzenie rodowodu, klasyczny typ nie jest teraz szczególnie modny.

We współczesnym świecie wolą bardziej widowiskowego i eleganckiego pomorskiego szpicla, którego różne rodzaje można odróżnić od kształtu twarzy. Rodzaje kagańców tej rasy są podzielone na trzy grupy:

Jeśli szczeniak się właśnie urodził, nie można jeszcze ustalić jego wyglądu. Cechy różnych typów są w pełni ukształtowane bliżej roku, kiedy pies jest już całkiem dorosły. Płeć i kolor szpicu pomorskiego może być absolutnie dowolny, struktura ciała, mają to samo, a także gruba wełna z ogonem w kształcie pierścienia.

Wygląd psa jest bardziej zależny od predyspozycji genetycznych, ale nie oznacza to wcale, że jeśli oboje rodzice mieliby "niedźwiedzi" kaganiec, wtedy szczeniak okaże się być z tym samym pyskiem.

Rozważmy bardziej szczegółowo każdy typ szpicu pomorskiego.

Typ Fox

Normę American Kenel Club opisuje ten typ Pomorza: z wydłużonym pyskiem bardzo podobnym do lisa. Oprócz pyska w kształcie klina, psy te mają puszyste policzki, okrągłe oczy, wąski podbródek i mały nos w kształcie guzika.

Szpice te przypominają lisa nie tylko w kształcie kufy, głowy i uszu, ale także w prawie każdym wyglądzie. Ogon takiego szpica pomorskiego jest dłuższy niż ogon psa "niedźwiedzia".

Ten typ szpicu pomorskiego łatwo pomylić z klasyczną niemiecką fasadą. Ale różnice wciąż istnieją: dłuższe nogi i mniej długa wełna.

Szczenięta Spitzów rasy Fox Pomeranian są najtańsze, ponieważ obecnie mają mniejszy popyt. Hodowcy, którzy podążają za trendami mody, uważają ten szpic za małżeństwo, ale nie moda dyktuje warunki, ale standard. Zgodnie ze standardem szczenięta typu lisiego są w większości rodowodowe, a zatem najbardziej obiecujące do hodowli i uczestnictwa w wystawach.

Typ niedźwiedzia

Najbardziej spopularyzowane są psy szpic pomorskie typu "niedźwiedzi", ze względu na ich śliczne podobieństwo do młodych szczeniąt lub szczeniąt.

Szczególną różnicą jest grubsze włosy na kościach policzkowych, co nadaje policzkom pulchny wygląd. Kufa jest lekko spłaszczona, czyli mniej wydłużona. Czarne oczy znajdują się bliżej nosa, którego wierzchołek jest nieco wyższy niż w przypadku lisa. Uszy tego gatunku są najmniejsze.

Typ "niedźwiedź" ma bardzo gruby płaszcz, nie tak długi jak inne gatunki. Podszerstek jest dobrze rozwinięty ze względu na prostopadłe włosy stojące. Te psy tracą niewiele w trakcie sezonowego procesu ze względu na gruby stos.

Niestety, szybko rosnący popyt na ten gatunek szpic pomorski ma szkodliwy wpływ na rasę. Hodowcy biegają po modę i starają się, aby twarz "niedźwiadki" była jak najkrótsza, czasami mniejsza niż centymetr. Biorąc pod uwagę, że w innych typach długość kufy wynosi od trzech do pięciu centymetrów.

W rezultacie psy mają trudniejsze oddychanie, dlatego rozwijają się choroby tchawicy i serca. Szczególnie niebezpieczna choroba, syringomyelia, wpływa na centralny układ nerwowy, stopniowo wpływając na całe ciało psa.

Popularność niszczy zdrowie niedźwiedzi rasy Spitz Pomorski, skracając ich żywotność. Psy po prostu umierają przedwcześnie.

Wiele żłobków dbających o zdrowie rasy odmawia takich prób hodowlanych i oferuje inny sposób: pielęgnacja - obcinanie Szpicu Pomorskiego za klasyczną, niedźwiedzią powierzchowność.

Dog grooming

Szczenięta szpicu pomorskiego w młodym wieku są bardzo podobne do młodych. Kiedy dzieci zaczynają dorastać, ich wygląd się zmienia. Ale często właściciele chcą, aby psy nadal wyglądały jak niedźwiedź.

Możesz zrobić bez niszczycielskiej selekcji i po prostu pójść do salonu pielęgnacji. Zwłaszcza, jeśli twoje zwierzę ma okrągłe oczy. Eksperci takich salonów wytwarzają wełnę do strzyżenia w taki sposób, aby pies jak najwięcej jak niedźwiedź.

Przede wszystkim fryzjerzy obcinają wierzchnią warstwę wełny, w wyniku czego długość podszerstka jest porównywana z długością reszty wełny. Następnie mistrzowie obcinają włosy na głowie, nadając mu niezbędny kształt. Jeśli praca jest dobrze wykonana, to nawet niezbyt odpowiednie oczy stają się bardziej zaokrąglone.

Ale tutaj są pewne zasady: nie można wyciąć wewnętrznej warstwy wełny, ponieważ nie jest ona przywrócona. W związku z tym maszynka do strzyżenia, szczególnie łysa, jest surowo zabroniona. Jeśli fryzjer popełni błąd, twój szpic pomorski pozostanie na zawsze krótkowłosy.

Typ zabawki

Japończycy, zainteresowani białym kolorem psów, wyhodowali typ pośredni. Od pierwszego spojrzenia na białą "zabawkę" szpic pomorski nie jest pewny, czy jest prawdziwy czy nie.

W przyszłości hodowcy, którzy naprawdę lubili ten typ, zaczęli używać miniaturowych psów o różnych kolorach do hodowli psów.

Podgatunek karłowaty szpicu pomorskiego jest bardzo trudny do odróżnienia od rodzaju niedźwiedzia, ale nadal występują drobne różnice. Kufa szpicu "zabawkowego" jest płaska, podczas gdy dla "niedźwiedzia" jest zaokrąglona. Oczy psa-zabawki są nieco wyższe i trochę dalej.

Który widok wybrać

Niezależnie od rodzaju szpicu pomorskiego, na którym się skupiasz, musisz wyraźnie zdać sobie sprawę, że typy psów nie mają wpływu na charakterystykę postaci. Zwłaszcza w kondycji psychicznej i fizycznej zwierzęcia.

Jeśli szukasz przyjaciela rodziny i dobrego towarzysza, to absolutnie każdy typ Szpicu Pomorskiego będzie Ci odpowiadał. Ale jeśli twoim celem jest uczestnictwo w wystawach lub hodowli, najlepszą opcją będą psy, które są najbardziej odpowiednie dla podstawy standardu.

Nie powinieneś ścigać się z modą, w przeciwnym razie ryzykujesz, że pomorski szpic-pies z poważnymi problemami:

  • odchylenie od standardu z powodu nieudolnego rozmnażania się, na przykład, zubożenie, z powodu którego rozwija się nienormalny zgryz;
  • choroby dziedziczne.

Jest o wiele ważniejszy niż niemodny wygląd lub niewielka cena.

Rodzaje szpiców: typy ras, cechy, w szczególności zawartość

Słowo "Spitz" (Spitz) jest tłumaczone z niemieckiego jako "ostry" i trafnie opisuje wygląd grupy ras psów o szpiczastym "lisim" pysku i uszach, gęstych włosach i napiętym, zakrzywionym ogonie na grzbiecie.

Niemiecki szpic

Jest to pies kompaktowy w kształcie kwadratu z szeroką klatką piersiową i muskularnymi kończynami tylnymi. Długie proste włosy z grubym podszerstkiem nie chowają się i podkreśla harmonijne dodanie niemieckiego szpica. Włosy na głowie są krótsze, na szyi jest luksusowa grzywa, tylne nogi są w puszystych spodniach.

Średnia wysokość psa w kłębie wynosi od 18 do 35,5 cm, kufa jest wydłużona, uszy małe, trójkątne, z ostrymi końcówkami, wysoko osadzone i blisko siebie.

  • czysta biel;
  • czarny, czarny podpalany;
  • śmietankowy, kremowy i sable;
  • ciemny brąz;
  • pomarańczowy-sable;
  • Particolor (dwukolorowy) z podstawową bielą.

Dobre zdrowie, ostry umysł i zrównoważony charakter to główne cechy szpiców niemieckich. W rasie występuje kilka odmian różniących się wysokością i kolorem.

Wolfspitz (keeshond)

Jest to największy przedstawiciel grupy, znany również jako Holenderski Szpic Wilczy. Ze względu na wyrazisty "wilczy" kolor tych psów nie może być mylony z innymi szpicami.

Charakterystyczne cechy keeskhond:

  1. Mocny dodatek i duży rozmiar: średnia wysokość w kłębie / waga samców - 42-47 cm, 20 kg, suki - 40-45 cm 16 kg, odpowiednio;
  2. Strefa-szary kolor z czarną "maską" na twarzy, czarnymi uszami i czarną końcówką ogona;

3. Średnia długość życia 16-17 lat.

W Niemczech i Holandii Wolfschitz jest używany jako stróż i pies pasterski. Inteligentne i uważne, te psy są wspaniałymi towarzyszami, nieznajomymi okazują czujność i agresję.

(duży szpic)

Drugi największy szpic jest silny i muskularny jak kesshond. Niektóre wady rasy obejmują naiwność i dobroduszne nastawienie tych psów do nieznajomych.

Charakterystyczne cechy błotnika:

  • wzrost w kłębie od 40 do 46 cm, waga od 17 do 20 kg;
  • jednolite białe, czarne lub brązowe kolory;
  • u samców zdobiące włosy są dłuższe;
  • średnia długość życia 14-16 lat.

Grosshpitz - najstarsza i najrzadsza odmiana szpic niemiecki. Średni koszt szczeniaka w szkółkach na świecie wynosi 700-1000 euro. Najdroższe psy są pomalowane na biało.

Mittelspitz (środkowy szpic)

Szpic środkowy jest typowym przedstawicielem rasy typu lisiego. Charakterystyczne cechy małego szpicla:

  • wysokość w kłębie samców 32-35 cm, suki 29-30 cm, waga 10-12 kg;
  • kolory: monofoniczny biały, czarny, brązowy, "wilk", pomarańczowy, kremowy, cętkowany, sable;
  • średnia długość życia wynosi 12-15 lat.
Mittenspitz

Mittelshpits - żarliwy i energiczny pies, doskonały strażnik, czujny i nieufny, nietolerancyjny wobec obcych.

Kleinspitz (mały szpic)

Jest to miniaturowy pies o odważnym sercu i doskonałych cechach strażników, dzięki czemu Kleinspitz nazywany jest "stróżem - dzwonkiem".

Charakterystyczne cechy Kleinspitza:

1. Wzrost w kłębie od 23 do 29 cm, waga 5-10 kg.

2. Kolory: biały, czarny, brązowy, pomarańczowy, "wilk", kremowy, cętkowany i inne.

3. Średnia długość życia 14-15 lat.

Ze względu na podobne kolory Kleinspitz można pomylić z młodym lub cieńszym mittpitzem.

Cechy zawartości szpic niemiecki

Żartobliwe usposobienie i naturalna ciekawość szpic niemiecki mogą spowodować obrażenia szczeniaka, więc dom musi być przygotowany na spotkanie ze zwierzakiem. Druty są usuwane z podłogi, nisze pod meblami są czasowo zamknięte. Jako łóżko można kupić miękki dom lub materac.

Psy ruchome z luksusowym płaszczem wymagają przestrzegania obowiązkowych zasad opieki:

  • regularne szczotkowanie jest konieczne, szczególnie w okresie linienia;
  • Nie zaleca się bardzo krótko wycinać szpic niemiecki, płaszcz psa o każdej porze roku zapewnia organizmowi termoregulację;
  • codzienna inspekcja i czyszczenie w razie potrzeby wymagają oczy, uszy i zęby;
  • energiczne psy potrzebują wolnej przestrzeni, aktywnych gier, spacerów na świeżym powietrzu;
  • średnie i duże szpice są często trzymane w izolowanych obudowach ulicznych.

Kopie wystawowe wymagają kąpieli specjalnymi kosmetykami i regularnym pielęgnowaniem.

Co karmić szpic niemiecki

O tym, czy zwierzę karmione jest naturalną żywnością, czy przygotowanymi karmami, decyduje indywidualnie każdy właściciel. Ale nie można mieszać racji, można alternatywnie: rano - naturalne jedzenie, suche wieczorem. Jeśli wybór zostanie dokonany na rzecz "suszenia", powinien on być co najmniej karmą najwyższej jakości, a naturalna dieta szpic niemiecki obejmuje następujące produkty:

- chude mięso i ryby, lepiej ugotowane;

- zboża: kasza gryczana, ryż (dla psów w domkach zimą gotują i kasza jaglana);

- sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu: kefir, twaróg, jogurt, niesłodzony jogurt;

- duszone lub drobno siekane warzywa: marchew, cukinia, dynia, sałatka;

- Witaminy, wybrane w zależności od wieku i stanu zdrowia psa.

Niemiecki szczeniak szpic jest karmiony 6 razy dziennie, dorosły pies 2 razy dziennie, najlepiej w tym samym czasie. Zauważono, że w przypadku alergii na żywność przyczyną najczęściej staje się kurczak lub proso.

Choroby szpic niemiecki

Przedstawiciele starożytnej rasy mają naturalnie silną odporność, wspieraną przez zbilansowaną dietę i odpowiednią opiekę. Niektóre cechy są jednak charakterystyczne dla szpiców niemieckich:

  • wady zgryzu przy zmianie zębów mlecznych, kamienia nazębnego;
  • problemy z kościami i stawami, słabe aparaty więzadeł (zwłaszcza u małych psów);
  • dysbakterioza w przypadku przekarmienia, otyłość w małych odmianach;
  • nanizm (karłowatość) - wrodzona patologia spowodowana naruszeniem rozwoju przysadki i słabą produkcją hormonu wzrostu.

Terminowe szczepienia i badania profilaktyczne uratują zwierzę od problemów zdrowotnych.

Niemiecki trening szpic

Inteligencja i pomysłowość szpiców niemieckich nie wyklucza szkolenia. Naturalny potencjał zwierzęcia i tendencja do dominacji od wczesnego dzieciństwa muszą być skierowane we właściwym kierunku. Niemieckie szpice chętnie się szkolą, a wyuczone polecenia są wykonywane bez pytania.

Zespoły "Miejsce", "Nie", "Dla mnie" zaczynają trenować z 2-4 miesiącami. Specjalne zespoły treningowe i pokazowe wymagają cierpliwości, specjalnego sprzętu treningowego i socjalizacji psa.

Szpic niemiecki i inne zwierzęta

Wstrętny, ale nie złośliwy, szpic niemiecki nie wykazuje agresji wobec innych psów i nie przegapi okazji do udziału w grach kooperacyjnych, ale mały szpic może przecenić ich siłę i zostać przypadkowo ranny. Dobrze dogadują się z kotami, ale mogą cierpieć z powodu ich naturalnej ciekawości i wesołego temperamentu.

Szpic pomorski (synonimy: miniaturowy szpic, szpic krasnolud, miniaturowy szpic)

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają miękkie, "watowane" futro, które niewiele rzuca i ma krótką twarz. W zależności od wielkości występują 2 rodzaje pomarańczy:

  • mały szpic: wzrost w kłębie 23-29 cm, waga od 2 do 4,5 kg;
  • Miniaturowy szpic: wzrost samców od 18 do 22 cm, waga 1,8-2,3 kg, wzrost suk od 16 do 20 cm, waga 1,4-3 kg.

Obecnie istnieją 3 rodzaje pomarańczy, które różnią się jedynie kształtem głowy i są identyczne pod każdym innym względem.

Typ Fox

Pomarańcze - "kurki" są jedynymi, które spełniają standard. Są to psy o bardzo wydłużonym pysku, oczach w kształcie migdałów i wąskim podbródku.

Rodzaj zabawki lub lalki (baby doll)

Typ pośredni z krótszą i szeroką kufą, wysokim uniesieniem, okrągłymi, dość szeroko rozstawionymi oczami.

Rodzaj zabawki lub lalek

Miś

Najbardziej popularna odmiana pomarańczy o całkowicie okrągłej główce, krótkiej, spłaszczonej i szerokiej kufie. Oczy "młodych" są blisko zasadzone, a dzięki gęstym włosom na kościach policzkowych wydaje się, że psy mają spuchnięte policzki. Ze względu na nieco uniesioną dolną szczękę i nos "zadarty nos", psy przypominają chow-chow lub małego misia.

W przeciwieństwie do szpic niemiecki, pomarańcze mają dłuższe kończyny, a wełna, przeciwnie, jest krótsza.

Dopuszczalne kolory pomarańczy:

  • biały;
  • czarny, czarny podpalany, czekolada;
  • biały, kremowy, pomarańczowy;
  • dwukolorowy.

Przy urodzeniu wszystkie pomarańcze wyglądają tak samo i dopiero w ciągu roku można zrozumieć, do jakiego psa należy pies. Za pomocą pielęgnacji standardowej lisiej pomarańczy możesz sprawić, że będzie wyglądała jak "niedźwiadek".

Żywotność szpicu pomorskiego trwa od 12 do 15 lat. Psy o niedźwiedzich twarzach z nadmiernie krótką kufą są czasami podatne na patologie serca i tchawicy, dzięki czemu mogą żyć mniej.

Cechy szpicu pomorskiego

Dwarf Pomeranian Spitz jest idealną rasą do trzymania w domu. Pomarańcze w wieku szczeniąt są ruchliwe i ciekawe, przez pierwsze miesiące psy usuwają druty, detergenty ze strefy zasięgu, zamykają szczeliny pod meblami i na balkonie. Po raz pierwszy możesz kupić kojec. Sleeps - łóżka i domy, może kilka, zabawki są wymagane. Opieka jest następująca:

  • regularne odrobaczanie i szczepienia;
  • czesanie co najmniej raz w tygodniu;
  • kąpiel nie więcej niż 1 raz w ciągu 2-3 miesięcy;
  • mycie zębów 2-3 razy w tygodniu;
  • higiena uszu 1 raz w tygodniu;
  • strzyżenie pazurów

Pomarańcze dobrze przyzwyczajają się do tacy, ale to nie wyklucza spacerów na świeżym powietrzu. W deszczową i zimną pogodę pies jest ubrany w kombinezon.

Jak karmić szpic pomorski

Zbilansowane odżywianie - gwarancja zdrowia małego zwierzaka. Istnieją trzy sposoby karmienia pomarańczy:

  • mała karma dla psów premium premium, super premium i holistyczna;
  • naturalna żywność: chude mięso i ryby, surowe lub gotowane na parze warzywa z olejem roślinnym, zboża (gryka, płatki owsiane), niesłodzone sfermentowane produkty mleczne;
  • dieta złożona: w jednym posiłku sucha żywność, w drugiej - żywność naturalna.

Na początku szczeniak karmi się zgodnie z zaleceniem hodowcy, następnie wybiera się odpowiednią dietę, przydatną dla zwierzaka i wygodną dla właścicieli.

Choroby szpicu pomorskiego

Pomarańcze podlegają wielu specyficznym chorobom charakterystycznym dla psów ras karłowatych:

  • zaburzenia metaboliczne, niedoczynność tarczycy, otyłość;
  • zapalenie żołądka, wrzód żołądka, niedrożność jelit;
  • patologia układu oddechowego;
  • podwichnięcie kolana, aparat słabo więzadłowy;
  • łzawienie.

Profilaktyczne szczepienia, regularne procedury higieniczne i prawidłowe odżywianie znacznie zmniejszają ryzyko wystąpienia ewentualnych chorób.

Szkolenie szpic pomorski

Pomarańcze są szybkie i łatwe do opanowania, sukces treningu zapewnią regularne treningi z szczeniakiem w połączeniu z grą, z zachętą do uwielbienia i delikatności. Krasnoludskie szpice są podatne na dominację, więc nie można zaakceptować pobłażania i folgowania psim zachciankom.

Pomorskie i inne zwierzęta

W odniesieniu do innych psów, pomarańcze często wykazują naturalną dominację i są agresywne, szczególnie w stosunku do mężczyzn. Koty i szpice karłowate dogadują się dobrze, jeśli właściciele nie dają zwierzętom powodu do zazdrości sobie nawzajem.

Warto zauważyć, że niektóre federacje psów (na przykład ICF) uważają Pomorskie za typ szpic niemiecki, inne (np. AKC) odróżniają go od osobnej rasy.

Szpic japoński (Nihon Supittsu)

Rasa psów - towarzyszy, wyhodowanych w Japonii od białego szpic niemieckiego. Szpic japoński jest rozpoznawany przez wszystkie stowarzyszenia osób zajmujących się psami innych niż AKC (ze względu na podobieństwo z amerykańskim psem eskimoskim). Rasa dekoracyjna jest ceniona przede wszystkim ze względu na luksusową śnieżnobiałą wełnę.

Charakterystyczne cechy japońskiego szpica:

  • harmonijna konstytucja, mężczyźni bardziej krępi, suki bardziej eleganckie;
  • stosunek wysokości i długości ciała wynosi 10: 11;
  • wzrost w kłębie samców nie więcej niż 40 cm, waga do 10 kg, wzrost suk do 35 cm, waga około 6-7 kg;
  • puszysty kołnierz;
  • wskazał kaganiec;
  • wysoko osadzone uszy o trójkątnym kształcie;
  • małe, lekko skośne oczy w kształcie migdałów;
  • ustawił wysoki ogon rzucony na plecy, ale nie skręcony w pierścień.

Rzadka cecha dla grupy ras - szpice japońskie są niezwykle małomówne i kory tylko w przypadku silnego lęku.

Osobliwości trzymania szpic japoński

Śnieżnobiały płaszcz psów odpycha brud i nie wymaga szczególnej opieki. Pełne wytrawianie występuje raz w roku, grube futro wymaga regularnego szczotkowania z puhoderka. Kąpiel 1 raz w ciągu 2 miesięcy z użyciem produktów zawierających naturalne oleje. Gdy rosną, paznokcie są starannie przycięte.

Pies mobilny musi chodzić przez co najmniej pół godziny, rano i wieczorem, to dobrze, jeśli możesz spacerować ze swoim zwierzakiem na działce bez smyczy.

Dieta japońskiego szpica

Postanawiając karmić zwierzę suchym pokarmem, preferowane są produkty klasy super-premium dla małych ras psów. Naturalna dieta powinna być zrównoważona. Surowe chude mięso, gotowany kurczak lub ryba dodaje się do gryki lub ryżu.

Mięso można podawać z gotowanymi warzywami, drobno posiekanymi lub tartymi. Nieocenione produkty mleczne są mile widziane: twarożek i kefir, podawaj jajko 2 razy w tygodniu. Okresowo dodawaj olej rybny do owsianki. Dieta dorosłego psa - 2-3 razy dziennie.

Japońskie choroby szpiców

Szpice japońskie nie są narażone na niebezpieczne patologie genetyczne, ale ustalono szereg chorób nieodłącznie związanych z rasą:

  • zwichnięcie rzepki;
  • łzawienie na tle reakcji alergicznej lub stresu.

Dzięki godnej opiece, odpowiedniemu odżywianiu i edukacji japoński szpic żyje od 10 do 16 lat.

Szkolenie szpicami japońskimi

Cierpliwość i wytrwałość właścicieli udaje się przywołać posłuszne, bezproblemowe psy. Japoński spitz z przyjemnością uczy się nowych drużyn i sztuczek, psy te są inteligentne i niestrudzone, nie mają inteligencji, są dosłownie stworzone z myślą o zwinności i długotrwałym treningu.

Szpic japoński: związek z innymi zwierzętami

Właściciel szpic japoński - idol. Ale miniaturowy "dowódca" może próbować podporządkować sobie inne zwierzęta w domu. Z natury, towarzyskie i życzliwe, japońskie szpice mogą znaleźć wspólny język z innymi zwierzętami, ale częściej - jako przywódca stada.

Inne gatunki rodziny w kształcie szpica

Amerykański szpic Eskimoski (amerykański pies eskimoski) ma wygląd zewnętrzny podobny do szpicu japońskiego, ale ich białe futro ma czasami kremowy odcień.

Szpic fiński w Rosji jest lepiej znany pod nazwą karelian-fiński husky i jest używany jako uniwersalna rasa do polowania na większość gatunków łownych.

Pies z Grenlandii jest silnym, wytrzymałym zwierzęciem, najstarszym koniem na Grenlandii.

Karelian Bear Like pochodzi z Finlandii, jest bardzo niezależnym i upartym psem, odpornym i bezpretensjonalnym, doskonałym myśliwym dla dużego zwierzęcia.

Akita Inu lub japoński pies Akita - duży przedstawiciel szpicopodobny, używany jako strażnik i myśliwy.

Samoyed to jedna z nazw najstarszych ras psów o pięknym wyglądzie i tajemniczym pochodzeniu.

Eurasier to rasa psów z Niemiec, których przodkami był Wolfschitz, czarny i czerwony chow-chow.

Volpino Italiano lub włoski Spitz pochodzi z Florencji - psa towarzyszącego, który może być czujnym strażnikiem.

Koreański Chindo jest narodowym skarbem Korei Południowej, oddanym i odważnym psem, który służy jako łowca, strażnik, a także w służbie poszukiwawczej i ratowniczej.

Pomorski niedźwiedź i lis

Szpic niemiecki - urocze psy, idealne dla osób kochających zajęcia na świeżym powietrzu i uwagę ze strony zwierzaka. Rasa powstała w Niemczech w średniowieczu, a szpice były ludzkimi asystentami w ochronie stad zwierząt domowych.

Wielkość psów nie miała znaczenia, zwłaszcza drobni przedstawiciele rasy nie zostali przekroczeni. Kolor Spitz, dzięki temu, wciąż ma odmianę, która jest przypisana do standardu rasy.

Psy mogą być srebrne, czekoladowe, beżowe i, oczywiście, czerwone. W XVIII wieku reszta Europy zainteresowała się rasą, a szczenięta zostały wyhodowane jako kryte psy ozdobne, które otrzymały międzynarodową nazwę - Szpic Pomorski. Rozmiar takiego psa nie przekracza 22 cm, a waga powinna być proporcjonalna do wysokości.

Do tej pory standard przewiduje 5 gatunków szpiców, różniących się wysokością w kłębie iw kolorze. Szpic pomorski, zwany inaczej karzeł, jest również objęty standardem, jego kolorem może być imbir, śmietana, zonary, wypryskka czarna lub cętkowana.

Wyszukana selekcja doprowadziła do pojawienia się podtypów wśród pomarańczy. Są to psy typu tzw. Lis i niedźwiedź.

Moda na rasę się nie zmienia, a szpice są bardzo popularnymi psami, szczególnie dla mieszkańców miast, ale wybór popularnego kształtu twarzy i uszu przyszłego zwierzaka wiąże się ze zmianą cen tego typu.

Lisa i niedźwiadek są jedną i tą samą rasą, różnica jest tylko w kształcie głowy i uszu. Ważne jest, aby zauważyć, że pojawienie się szczenięcia określonego podtypu jest spowodowane genetyką.

Rodzicom ze wszystkimi klasycznymi cechami rasy mogą rodzić się szczenięta zarówno typu niedźwiedzia, jak i lisa. Oznacza to, że niektóre psy poprzednich pokoleń miały okrągłe uszy i skróconą twarz.

Nie można hodować tylko typu niedźwiedzia, a jeśli takie psy są uzyskiwane z bardzo krótkim pyskiem, bardziej przypominającym spłaszczony profil pekińczyka, to nie różnią się dobrym zdrowiem. Choroby układu oddechowego zmniejszają średnią długość życia tych psów, więc hodowla ta nie jest wspierana przez hodowle, które dbają o jakość standardu rasy.

Niemiecki szpic zwyczajny (spitz-kurki)

Wygląd psów tego typu jest zawarty w standardzie rasy i sugeruje następujące cechy:

  • Wysokość szpica waha się od 18 do 22 cm.
  • Waga musi odpowiadać wysokości - pies nie powinien być dobrze odżywiony, duży, ponieważ dla tej rasy zapewniona jest elegancja i drobna finezja.
  • Zabarwienie może być prawie wszystkim, co zapisano w standardzie tej rasy dla psów o dowolnej wysokości.
  • Wełniana powłoka składa się z grubego miękkiego podszerstka i twardych włosów, które ze względu na grubość podkładu są prawie prostopadłe do ciała, tak że szpiczaste jak owłosione kule.
  • Jeśli psychicznie pasujesz do psa w geometrycznym kształcie, szpic idealnie pasuje do kwadratu. Jest dobrze zbudowany: grzbiet jest krótki i prosty, zad jest szeroki, bez skosów, przednie i tylne nogi są zgrabne, stoją prosto, a futro na udach jest puszyste.
  • Łapy są okrągłe, łapy i szpony są najczęściej czarne, tylko psy w kolorze czekoladowym są również brązowe.
  • Ogon pomarańczy jest wysoki i zawsze jest zwinięty w pierścień.
  • Głowa psa ma kształt klina. Z profilu szpic wygląda jak lis - wydłużony i pełen wdzięku pysk, zwężający się od czoła do nosa.
  • Oczy mają najczęściej kształt migdałów, ale mogą być okrągłe. Ale nie powinny być wypukłe i nie powinny być wodą - jest to wadą dyskwalifikującą.
  • Nos okrągły, płaski kształt, tylko czarny. Jeśli pies ma barwę czekoladową, nos może być brązowy.
  • Uszy psa są wyprostowane, trójkątne, położone blisko siebie.
  • Ma ugryzienie nożycowe, z dolną szczęką mniejszą niż górna szczęka, co daje psu jeszcze bardziej kruchy wygląd.
  • Oczy są zawsze ciemne, a im ciemniejsze, tym lepsze.
  • Postać tej rasy jest zabawna, dziarska. Te psy, mimo swojej niewielkiej postury, są bardzo odważne i gotowe, by rzucić się do bitwy, by bronić właściciela. Można je łatwo wychować, chętnie służą człowiekowi, kochają uwagę, nie tolerują samotności.

Szczenięta Spitz wyrastają od 4 miesięcy do roku, najczęściej po 10 miesiącach można już zrozumieć, czy sierść zwierzęcia będzie prawidłowa. Hodowcy, dbając o autorytet przedszkola, nie dają szczeniąt przed ukończeniem 2-4 miesiąca życia.

Wtedy właściciel pomarańczy dostaje najczęściej już zaszczepione (pierwotne), przyzwyczajeni do toalety szczenięcia. Jeśli otrzymają podstawy wychowania, będą musieli ponownie się przekwalifikować, ponieważ pies będzie żył z innymi ludźmi i dostosuje się do nich już. Jeśli chcesz uzyskać szpic-lis, to ostrożnie wybierz hodowlę i spójrz na zewnętrzną zgodność psa z normą.

Pomorski niedźwiedź szpic-pies (niedźwiedź szpic)

Szpice, podobne do niedźwiedzi, rodzą się w tym samym miocie co szczenięta z wydłużonymi kuflami. W młodym wieku (do 3-4 miesięcy) nie można ustalić, czy pies będzie przypominał niedźwiedzia po jego pojawieniu się. Ten typ nie spełnia standardu - takie dzieci są robione jako przyjaciele domowi.

Szpic typu niedźwiedzia ma swoją własną charakterystykę:

  • Uszy tych psów są okrągłe, bardzo małe, a kufa lekko spłaszczona - ma również bardziej okrągły kształt.
  • Nos jest okrągły, czarny, jak w zwykłej pomarańczy, ale znajduje się powyżej.
  • Włosy na policzkach wystają na boki, co sprawia, że ​​wydają się spuchnięte.
  • Oczy są okrągłe, ustawione bliżej niż osoba spokrewniona z lisiem.
  • Wełna ma miękki podszerstek, ale jest bardziej zauważalny niż szpic. Zewnętrzne włosy nie są tak grube. Generalnie przypomina pluszową zabawkę z paciorkami.

Pod każdym innym względem, psy te są identyczne, różnią się jedynie kształtem głowy i uszu.

Różnice i podobieństwa niedźwiedzia i lisiego szpica pomorskiego

Główne różnice między lisami i niedźwiedziami to kształt uszu i kufy. Uszy u psów, które spełniają standardowe, trójkątne kształty, a niedźwiedzie szpice - okrągłe. Przejawia się to już za 3-4 miesiące, więc prawdopodobieństwo bycia w błędzie jest niewielkie.

Klasyczna twarz dla szpic-psa to lis, wydłużony, gdzie przejście od czoła do nosa nie jest tak wyraźne. Pomarańczowy niedźwiadek ma płaski kształt z profilu, a patrząc z przodu, wygląda okrągłe ze względu na gruby płaszcz na policzkach.

Szpic niedźwiedzia ma włosy szczenięcia - ich podszerstek jest bardziej widoczny, nawet w wieku dorosłym. Są też bardziej krępe, przysadziste. Typ Fox jest jak puszysta kula na łapach.

Mówiąc o podobieństwach tych psów, należy zauważyć, że mają one ten sam kolor. Ogon miniaturowego szpica wszelkiego rodzaju jest wysoko osadzony, puszysty, złożony w pierścień. Struktura ciała jest taka sama, jest gruby nad szyją, tylne nogi są pokryte grubymi włosami. Kształt ciała jest proporcjonalny, silny, dobrze zdefiniowany. Natura psów jest taka sama - są aktywne i przyjazne.

Często właściciele, próbując sprawić, by szpic lisiego wyglądał jak niedźwiadek, odcięli go.

Wybieranie szczeniaka najlepiej wykonywać, gdy dzieci jednego lub drugiego hodowcy mają już 4-5 miesięcy. Zgodnie z kształtem uszu i strukturą twarzy, będzie można zrozumieć, jaki typ szpica będzie wyglądał w dorosłym życiu. Ale dopóki szczeniak nie zacznie zrzucać, lepiej nie brać go, jeśli nie chcesz mieć tylko zwierzęcia, i nie ma dla ciebie znaczenia, jaką ma formę. Najważniejsze jest dbanie o włosy psa - czesanie 2-4 razy w tygodniu, codzienne spacery i zrównoważona dieta.

Rasy psów: Szpic pomorski

Szpic pomorski, bardziej znany jako pomarańcza, należy do dekoracyjnych i niesłychanie popularnych ras psów. W niektórych psich federacjach, w tym w ICF, pomarańczowy jest postrzegany jako odmiana szpicu niemieckiego, aw innych, w tym w AKC, wyróżnia się jako odrębna, całkowicie niezależna rasa.

Pochodzenie rasy

Początkowo w Niemczech hodowano i hodowano wyłącznie białe psy, które nazywane były "pommirls". Czarnowłose psy były najczęściej trzymane w Wirtembergii, gdzie taka rasa była aktywnie wykorzystywana w ochronie winnic. Według informacji historycznych, w tym czasie pomarańcze były zauważalnie większe od ich współczesnych krewnych, dlatego często służyły jako strażnik mieszkań biednych i ich małych łodzi.

Podczas panowania królowej Wiktorii szpice sprowadzono z Pomorza na terytorium Anglii, gdzie rozpoczęto poważne prace nad usuwaniem form karłów, poprawiając zewnętrzną stronę zewnętrzną i wyglądając jak charakterystyczną dla zwierząt udrękę.

Najlepsi przedstawiciele Spitza, hodowani przez brytyjskich i amerykańskich hodowców, byli bardzo bliscy referencyjnym współczesnym pomarańczom. Pierwsza wojna światowa spowodowała zniszczenie znacznej części ludności Pomorza, dlatego też przywrócono populację, niemieckim hodowcom i hodowcom sprowadzono psy z krajów europejskich.

To jest interesujące! Pomimo faktu, że jego pierwotna nazwa Oranz jest zobowiązana do historycznego regionu na terenie dzisiejszych Niemiec, w naszym kraju taki bardzo mały przedstawiciel Spitza od dawna nazywany jest miniaturowym szpicem.

Wygląd i opis

Szpic pomorski, jako osobna rasa, zakorzeniony w Niemczech, Wielkiej Brytanii i Ameryce, Francji i Holandii, a także w naszym kraju. Do tej pory istnieją trzy rodzaje lub główne odmiany szpicu pomorskiego, ale standardy odpowiadają tylko psom, które mają bardzo charakterystyczny kufel "lis". Pozostałe dwie odmiany stają się z roku na rok coraz bardziej popularne wśród hodowców - są to "baby dolary" lub dziecięce drzwi, a także "niedźwiadek" lub teddy market.

Standardy rasy

Standardy rasy dla pomarańczy zostały przyjęte przez ekspertów z Amerykańskiego Związku Kynologicznego i charakteryzują takie zwierzę jak zwierzę o unikalnym kompaktowym rozmiarze i budowie, nadające ciału oryginalny kształt kwadratu. Przedstawiono standardy psów biorących udział w wystawach:

  • wymiary i waga;
  • obszar głowy;
  • obudowa;
  • nogi i kończyny;
  • płaszcz;
  • cechy kolorystyczne;
  • charakter ruchów;
  • temperament.

Zgodnie ze standardami ustalonymi przez ACU szpic pomorski ma:

  • waga od 1,4 kg do 3,2 kg, harmonijny i kompaktowy, ale mocny dodatek;
  • proporcjonalny do ciała, głowa w kształcie klina;
  • chytry i "lis", lśniący, ciemny, średniej wielkości, w kształcie migdałów, osadzony niezbyt szeroko, ale nie za blisko;
  • małe, wyprostowane, wysokie, ale niezbyt szerokie uszy;
  • lekko wystająca czaszka;
  • dość gwałtowne przejście od obszaru czołowego do cienkiego, ale bez wyostrzania, kufa;
  • czarne lub pasujące usta;
  • czarny lub pasujący do koloru nosa;
  • zgryz nożycowy, bez przekąski lub przodozgryz;
  • dość krótkie, dobrze i wysoko osadzone, a także płynnie zamieniające się w kłębek, z prostą górną linią, szyją;
  • mocne, z wypukłymi i zaokrąglonymi żebrami, ciało;
  • wystarczająco głębokie i niezbyt szerokie piersi;
  • wysokie, zwarte do tyłu, ogon.
  • ukośne łopatki przednich kończyn, które powodują, że szyja jest utrzymywana wysoko i wysoko;
  • proste i równoległe do siebie, średniej długości przednie kończyny ze stromymi szpicami;
  • tylne nogi prostopadłe do podłoża i równoległe do siebie przez śródstopie, a także nieułożone staw skokowy.

Warstwa pomarańczowa z krótkim, miękkim i grubym podkładem oraz dłuższą, ale szorstką i błyszczącą powłoką powierzchniową, która jest twarda w dotyku. Na szyi znajduje się charakterystyczny "kołnierz" reprezentowany przez dłuższe, grube, proste i wystające włosy. Na ogonie odnotowuje się również grubą sierść, a przednie kończyny charakteryzują się dobrym upierzeniem. W monobreed show show, w "klasie otwartej", wszystkie pokazane psy są podzielone według kolorów:

  • jasnoczerwony;
  • pomarańczowy;
  • krem;
  • sable;
  • jasna czerń;
  • brązowy;
  • niebieski;
  • każdy inny, akceptowalny jasny kolor.

Wszystkie kolory rozpoznawane przez odmianę pomarańczową są szacowane jako równoważne. Podczas oceny obecności:

  • dowolny jednolity kolor;
  • dowolny jednolity kolor z jaśniejszym lub ciemniejszym odcieniem w tym samym zakresie kolorów;
  • dowolny jednolity kolor o odcieniu czarnym lub sable;
  • cętkowany kolor;
  • kolor sable i czarny podpalany.

Ruchy Szpicu Pomorskiego powinny być płynne, wolne i pewne. Widziane z przodu, łokcie nie powinny się obracać na zewnątrz, a za nimi nie powinno być żadnych konwergencji ani szerokiego zestawu tylnych kończyn.

Ważne! Wybierając pomorskiego psa pomorskiego, należy zwrócić szczególną uwagę na temperament zwierzęcia, który musi wyglądać z odgadywanym niezwykłym umysłem, wesołym i bardzo wesołym charakterem oraz odpowiednim zachowaniem rasy.

Szpic pomorski

Miniaturowy szpic ma wesołe i zabawne usposobienie, wyróżnia się doskonałym słyszeniem, a także bezgranicznym oddaniem. Taka popularna rasa wyjątkowo łączyła się w sobie nie tylko z dekoracyjnym wyglądem, ale także dość gibkim, odważnym charakterem. Dzięki bardzo niewielkim rozmiarom szpic może całkiem niezależnie stanąć samodzielnie. To zwierzątko absolutnie nie jest nieśmiałe, a często nawet wyjątkowo odważne.

Szpice bardzo lubią ruch, są świetne na długie spacery i aktywne gry. Jednak aktywność fizyczna jest niezbędna dla koloru pomarańczowego nie tylko w celu rozrywki, ale także w celu utrzymania zdrowia. Aktywna i energiczna rasa, z reguły, nie jest w stanie dostarczyć właścicielowi takiego zwierzaka, szczególne kłopoty. Wszyscy szpice są bardzo posłuszni, charakteryzują się oddaniem i pomysłowością, a także starają się zadowolić swojego mistrza co sekundę.

Cechą tej rasy jest również to, że Szpice Pomorskie mogą być bardzo dobrze wychowane i wyszkolone, bez których często stają się uparte i uparte. Pomorskie ma tendencję do dominacji, dlatego taki pies pod nieobecność wychowania może próbować podporządkować sobie nie tylko inne zwierzęta domowe, ale także gospodarstwa domowe. Czasami samolubstwo wynika z charakteru szpica, a kiedy w domu pojawia się nowy zwierzak, pomarańczowa może wykazywać agresję lub wyrażać niezadowolenie.

Długość życia

Ogólne życie czworonożnego zwierzaka będzie bezpośrednio zależało od właściwej opieki i przestrzegania zasad trzymania w domu. Z uwagą Szpic Pomorski jest w stanie utrzymać entuzjazm szczeniaka i obecność pep przez piętnaście lub szesnaście lat.

Treść pomorskiego szpic-psa

Niewielka wysokość i kompaktowe rozmiary Szpicu Pomorskiego znacznie ułatwiają opiekę nad takim zwierzakiem w mieszkaniu lub domu prywatnym. Nie ma szczególnych różnic w porównaniu z innymi rasami psów, ale istnieje wiele niuansów, które należy wziąć pod uwagę.

Opieka i higiena

Podstawowe zasady opieki nad Szpicem Pomorskim, gdy są trzymane w domu, są następujące:

  • procedury wodne są przeprowadzane nie częściej niż raz na dwa lub trzy miesiące;
  • suszenie włosów psa odbywa się za pomocą suszarki do włosów;
  • przycinanie pazurów wymaga specjalnych szczypiec;
  • odrobaczanie powinno być przeprowadzane regularnie;
  • od ektopasożytów latem, specjalne obroże, spraye, krople i szampony;
  • regularne kontrole ust, uszu i oczu;
  • spłukiwane oczy powinny być gąbką uprzednio namoczoną w ciepłej i przegotowanej wodzie;
  • szczotkowanie zębów specjalną pastą do zębów jest konieczne kilka razy w tygodniu, aby zapobiec rozwojowi ciężkich chorób zębów.

Kawałki najczęściej tworzą się w okolicy pachwiny, a także za uszami i między palcami na łapach. Dozwolone jest przycięcie sierści wokół łap, aż do stawów skokowych, a także usunięcie przylegających włosów wzdłuż krawędzi uszu i odbytu psa.

Pomarańcza jest nie tylko możliwa, ale konieczne jest jej szybkie cięcie. Fryzjerzy psów są gotowi zaoferować ogromną liczbę opcji fryzur codziennych i wystawowych, które są idealne dla takiej miniaturowej rasy. Przy wszystkich zasadach dbałości i zgodności z regularnym czesaniem, pies prawie niedostrzegalnie zrzuca, a wełna nie lata w domu i nie osadza się na wnętrzu.

Jedzenie Szpic pomorski

Karmienie pomarańczowy może być naturalne produkty lub specjalne gotowe racje. Zalety drugiej metody to:

  • oszczędność czasu i wysiłku przy gotowaniu;
  • odpowiednio zbilansowana kompozycja;
  • brak suplementacji żywności specjalnymi dodatkami;
  • łatwość przechowywania i transportu.

Wady tej opcji żywnościowej są reprezentowane przez wysoką cenę i konieczność kupowania diet tylko najdroższych marek. Skład pełnej paszy powinien obejmować warzywa i zboża, witaminy i oleje, minerały i dodatki dla odporności. Najlepiej sprawdzone:

  • Kanadyjskie jedzenie Novo Nvturvl Holliscis z naturalnym mięsem, owocami i warzywami, bez obecności zbóż w kompozycji;
  • plan Rawa Proo Plan żywieniowy o różnych smakach i składzie mający na celu ogólne wzmocnienie odporności zwierzęcia;
  • Zbilansowana karma Royal Bay z kompleksem witaminowo-mineralnym, która pozwala zachować zdrowie Twojego zwierzaka.

Należy przedstawić pełne naturalne menu szpicu pomorskiego:

  • zmiażdżone mięso w postaci chudej wołowiny lub jagnięciny, a także różnorodne produkty uboczne;
  • ryby bez kości i plasterki w postaci gotowanej i ryby morskie w postaci surowej;
  • jajka na twardo;
  • sfermentowane produkty mleczne w postaci kwaśnego twarogu lub kefiru;
  • ryż, gryka lub płatki owsiane;
  • drobno startego i zmieszanego z olejami roślinnymi, warzywami, surowymi lub duszonymi;
  • zieloni i owoce.

W przypadku zębów i rozwoju mięśni żuchwy zaleca się stosowanie pomeranianowych krakersów żytnich i specjalnych kości do żucia. Zabrania się karmienia psa wyrobami z mąki i masła, ziemniakami i burakami, roślinami strączkowymi, czekoladą i innymi słodyczami, kaszą manną i kaszą jaglaną, a także słonymi i korzennymi, tłustymi i wędzonymi, marynowanymi potrawami. Nie należy również podawać kiełbasy, wieprzowiny i produktów z przyprawami.

Ważne! Aby zapobiec otyłości, nie należy rozpieszczać szczeniaka i dorosłego Spitera z programu karmienia "przekąskami", a także nie przekarmiać zwierzęcia. Po wykryciu pierwszych oznak nadwagi należy zrewidować dietę, wyeliminować tłuszcze i słabo strawne składniki, zmniejszyć porcje.

Choroby i wady rasowe

Krasnoludki szpice są wynikiem żmudnej i długotrwałej pracy genetyków, więc znaczna część chorób sztucznie hodowanych jest bezpośrednio związana z rozmiarem psa:

  • problemy z jamą ustną i zębami, wraz z pojawieniem się ostrego i nieprzyjemnego zapachu;
  • naruszenia prawidłowego działania żołądka i jelit;
  • patologie związane z tkanką wątroby;
  • utrata zębów;
  • wyraźna zmiana zgryzu;
  • osłabienie więzadeł i stawów kończyn;
  • podwichnięcie i zwichnięcie stawów kolanowych;
  • złamania kości i dyslokacje;
  • skurcze chrzęstnej części krtani;
  • nadmierne łzawienie;
  • nieprawidłowość kanału łzowego;
  • postępująca wrodzona atrofia siatkówki oka.

W ostatnich latach hipoglikemia, nanizm lub nadmierny karłowatość, niekompletna akomodacja kości czaszki stała się bardzo charakterystyczna dla szpicu pomorskiego, wodogłowia, wrodzonej lub nabytej niedoczynności tarczycy, a także guza jądra i wnętrostwa u mężczyzn.

Najczęstsze rasy i dyskwalifikujące defekty obejmują obecność zwierzęcia:

  • okrągła, kopulasta czaszka;
  • podjadanie;
  • spadziste śródręcze;
  • krowa;
  • miękka, dopasowana lub niewłaściwie stojąca warstwa;
  • nadmierna lokalna fryzura;
  • biała klatka piersiowa, łapy lub kończyny u psów o jednolitym kolorze, z wyjątkiem białego.

Należy zauważyć, że piąte palce na przednich nogach mogą być, a czasami nawet muszą być usunięte. Również muszle tylne kończyn są koniecznie usunięte.

Wychowanie i szkolenie

Trening musi być koniecznie poprzedzony prawidłowym wychowaniem zwierzęcia od pierwszych dni jego nabycia, zaraz po tym, jak szczeniak dostosowuje się do nowych warunków. Z reguły szczenięta próbują odciążyć naturalną potrzebę natychmiast po spaniu lub bezpośrednio jedzeniu, dlatego konieczne jest regularne sadzenie zwierzęcia na specjalnej tacy lub higienicznej pielusze.

Aby pomarańcza przyzwyczaiła się do wykonywania podstawowych procedur higienicznych, od najmłodszych lat konieczne jest przyzwyczajenie zwierzęcia do kąpieli, obcinania włosów, sprawdzania uszu i oczu oraz przycinania pazurów.

Trening odbywa się regularnie, a długie przerwy są niepożądane, ponieważ szpice mogą zapomnieć o już opanowanym zespole. Przed nabyciem nowego zespołu, nabyte umiejętności są powtarzane i konsolidowane. Powinieneś zawsze zachęcać swojego zwierzaka do właściwego zrozumienia i wykonania polecenia.

W nagrodę można wykorzystać nie tylko ulubioną ucztę dla psa, ale także pochwałę. Podstawowe, podstawowe polecenia, które muszą koniecznie być opanowane przez Szpic Pomorskiego, muszą być traktowane ze szczególną uwagą.

Przed rozpoczęciem zajęć zaleca się zapoznanie z charakterystyką wiekową rasy, a także optymalny czas na szkolenie zwierzęcia:

  • za półtora miesiąca - przydomek "Miejsce", "To niemożliwe" i "Fu";
  • za dwa miesiące - "Do mnie" i "Siedzieć";
  • za trzy miesiące - "Połóż się";
  • za cztery miesiące - "Stand";
  • za pięć miesięcy - "Can", "Near" i "Give";
  • za pół roku - "Czekaj", "Głos", "Chodź" i "Aport".

Jak pokazuje praktyka, pomorskie szpice są zawsze bardzo entuzjastycznie nastawione do treningu i bardzo lubią aktywne ćwiczenia. Dlatego zwierzak łatwo i szybko opanowuje niezbyt skomplikowane, intuicyjne polecenia: "Walk" i "Voice", "Aport" i "Give" lub "Give a Paw", a także "Wait". Bardzo ważne jest, aby nie przeciążać szpicu pomorskiego pod względem fizycznym i psychologicznym. Zabronione jest podawanie zwierzęciu wielokrotnego lub nie do zniesienia z powodu wieku, zespołu i zadania.

To jest interesujące! Absolutnie nie ma sensu trenować pomorskiego psa pomorskiego popularnego wśród hodowców psów "Fas" i innych umiejętności, ponieważ nie są one pożądane ze względu na miniaturę psa tej rasy.

Sprzedam szpic pomorski

Możesz kupić pomarańczowego szczeniaka zarówno od prywatnych hodowców, jak i wielu szkółek specjalizujących się w hodowli tej rasy. Z reguły jest to druga opcja zakupu, która gwarantuje zakup szczeniąt rasowych i zdrowych, które przeszły pierwotne odrobaczanie i szczepienia, a także posiadanie wszystkich niezbędnych dokumentów i pieczęć.

Na co zwrócić uwagę

Najlepiej kupić szczeniaka w wieku półtora lub dwóch miesięcy, gdy pies zaczyna samodzielnie spożywać solidne i urozmaicone posiłki. Wybierając zwierzaka od prywatnego hodowcy lub w przedszkolu, pamiętaj:

  • mobilność i aktywność zwierzęcia;
  • zdrowie szczęki i zębów;
  • oczyścić wnętrze uszu;
  • czysta i puszysta sierść bez łupieżu;
  • skóra bez uszkodzeń, urazów i łysych łat;
  • brak przepuklin pępkowych i przepuklin pachwinowych;
  • czyste i lśniące oczy;
  • chłodny nos bez rozładowania;
  • czysty, różowy język i dziąsła;
  • zdrowe, a nawet kończyny.

Odpowiedzialny hodowca sprzedaje szczenięta z paszportem weterynaryjnym, który zawiera pełną informację o wykonanych i nadchodzących szczepieniach.

To jest interesujące! W pierwszych dniach po przejęciu, na etapie adaptacji, należy zagwarantować pełne bezpieczeństwo pomarańczowym, ponieważ szczenięta tej rasy są podatne na przeciągi i zimną, złej jakości żywność lub wodę.

Cena psa rasy Szpic pomorski

Średni koszt krasnala lub pomorskiego szpica-psa w różnych szkółkach może się znacznie różnić:

  • cena pomarańczowego szczeniaka, który stanie się po prostu życzliwym i czułym przyjacielem, najczęściej nie przekracza 20-25 tysięcy rubli;
  • cena szczeniaka, która ma być pokazywana na wystawach i konkursach w przyszłości, wynosi zwykle 30-45 tysięcy rubli;
  • cena szczeniaka, którą można wykorzystać później w pracy hodowlanej, zaczyna się od 45-50 tysięcy rubli.

Najdroższe szczenięta pomarańczowe zawsze mają doskonałe cechy rodowodu i czysty rodowód, a także mają doskonałą anatomię z mocnymi kośćmi i prawidłową strukturę sierści.

Opinie właścicieli

Szpic pomorski, zdecydowanie nie może się dogadać w tym samym domu z leniwymi i pasywnymi właścicielami. Ta rasa potrzebuje aktywności, która pozwala zwierzęciu całkowicie wyrzucić całą zgromadzoną energię. Niemniej jednak zauważono, że szpice często stają się doskonałymi towarzyszami zarówno dla dzieci w wieku młodzieńczym, jak i starszych, prowadząc dość aktywny tryb życia.

Wybierając szpic pomorski jako zwierzaka, należy wziąć pod uwagę kilka cech rodowodu. Charakterystyczną cechą wyglądu jest pionowe położenie wełny, co nadaje zwierzęciu bardzo oryginalny i atrakcyjny "puszysty" wygląd. Powinieneś także pamiętać o nadmiernym szczekaniu i bardzo dzwoniącym głosie, który staje się częsty i szczególnie denerwujący przy braku koniecznego wychowania.

Należy zauważyć, że nawet u szczeniąt pomorskie szpice są bardzo wnikliwe. Jeśli takie zwierzę odczuje brak wytrwałości właściciela w procesie uczenia się, może zacząć uparcie i zignorować wykonanie jakichkolwiek poleceń.

Pomimo bardzo małych rozmiarów, pomarańcze przedstawiają siebie jako duże i nieustraszone zwierzęta, ponieważ często atakują psy, które są kilka razy większe od nich pod względem wieku i wielkości.

Czytaj Więcej O Psach

Mój pies stróżujący

Karmienie Dog Blog - My WatchdogWszystkie rasy psów ze zdjęciami i nazwamiNa świecie istnieje kilka dziesiątek tysięcy ras psów, które różnią się nie tylko wielkością, ale także długimi włosami, nawykami, charakterem i warunkami życia.

Eclampsia u psa po porodzie: przyczyny, objawy, leczenie

Karmienie Eclampsia u psa po porodzie jest ostrym stanem, który prowadzi do kryzysu, który powoduje nagły spadek do krytycznego poziomu wapnia we krwi. Brak równowagi najważniejszego elementu strukturalnego tkanki kostnej, który reguluje skurcz mięśni, w tym serce, jest zaangażowany w przekazywanie impulsów nerwowych i przepuszczalność cytomembran, normalizuje krzepnięcie krwi - zagraża zakłóceniem funkcjonowania głównych układów ciała.

Jaką chorobę stanowi pies rozrywający żółtą pianą?

Karmienie Właściciel, który zauważył, że jego pies rozdziera żółtą pianę, pyta: "Jak niebezpieczny jest ten objaw?". Rzeczywiście, wymioty nie są niezależną chorobą, ale tylko objawem zaburzeń trawienia spowodowanych chorobami wirusowymi, infekcyjnymi, inwazją robaków i zaburzeniami funkcjonalnymi przewodu żołądkowo-jelitowego.