Szczepienia

Mój pies stróżujący

Elegancka rasa Irish Wolfhound to prawdziwy Guliwer wśród innych psów. Pies ma najwyższy wzrost, ale cechuje go wdzięk i atrakcyjny wygląd.

Charakterystyka rasy

Przywiązanie rodzinne

Postawa wobec dzieci

Związek z nieznajomymi

Skłonność do trenowania

Historia rasy

Wilczarz irlandzki jest jedną z najstarszych ras w Irlandii. Dziś ten pies jest symbolem irlandzkich żołnierzy.

Pierwsze zapisy tych dobrodusznych gigantów znajdują się w rzymskich annałach z 391 lat. Z Rzymu rasa została przetransportowana do Irlandii, gdzie pies był używany jako pasterz i polujący na duże drapieżniki, a także wystawiony na arenach. Stopniowo pies miesza się z miejscowymi rasami tubylczymi i zaczyna się degenerować.

Brytyjski kapitan Georg Graham postanowił przywrócić wilczura irlandzkiego w 1986 roku. Użyli rosyjskiego Greyhounda, Scottish Deer i Dog. Rasa została oficjalnie uznana pod koniec 1879 roku. Norma wyraźnie się wyróżniała i została wyznaczona dopiero w 1955 roku. Po raz pierwszy wilczarze irlandzkie zostały sprowadzone do Rosji, Ukrainy i Białorusi w latach powojennych.

Oficjalnie Wilczarz Irlandzki jest psem myśliwskim, a rasa jest klasyfikowana jako charta z twardą sierścią.

Irlandzki opis Greyhound

Ogromny irlandzki chart przypomina z wyglądu dirhound. Dobroduszny i delikatny gigant, nie wahając się, pokazuje swoje emocje właścicielowi i członkom rodziny. Rasa kocha uwagę i uwielbia spędzać czas z właścicielami. A pies nie jest ważnym komfortem. Nawet w deszczu na ulicy pies będzie zadowolony, jeśli zostanie kochany, a właściciel jest blisko.

Pacjent i inteligentny pies ma doskonałą wydajność. Wiadomo, że chart irlandzki jest często porównywany do baranka w domu i lwa na polowaniu. Pies bez strachu wchodzi w walkę z każdym drapieżnikiem. Zręczność i naturalna intuicja pomagają irlandzkiemu Wilczarzowi wyjść zwycięsko z walki, nawet z kilkoma wrogami w tym samym czasie.

Dirhound i Irish Wolfhound są rasami, których różnice tylko pod względem wielkości i siły różnią się mało. Pies irlandzki jest największy, z dobrze rozwiniętymi mięśniami na łapach i ciele.

Włóczęga z włosia na drutach

Opis rasy ma ścisły standard:

  • Ciało. Długie, muskularne, szczupłe.
  • Powrót. Prosto, nie dopuszcza się dużej różnicy między kłębem a zadem.
  • Szyja Długie, ale z rozwiniętymi mięśniami, suche, bez zwiotczenia lub przechylenia. Przejście od kłębu do szyi jest wyraźnie widoczne.
  • Głowa. Ma wydłużony trójkątny kształt.
  • Kufa. Lekko wydłużone, suche.
  • Czoło Obraca się gładko, bez ostrych linii.
  • Uszy. Wisi na chrząstce, trójkątny kształt.
  • Oczy. Migdałowy, duży, ciemny kolor.
  • Nos. Tył nosa jest prosty, płat z cienkimi nozdrzami, duży, czarny.
  • Usta. Cienki, ściśle przylegający do zębów, czarny.
  • Upaść Standardowy zgryz - nożycowy, ostre zęby, duże kły, dobrze rozwinięty, mocny chwyt.
  • Piersi. Szerokie, muskularne, zaokrąglone.
  • Łapy. Długie, z dobrze rozwiniętymi stawami skokowymi, nie suche. Podczas stojaka nogi są proste, równoległe do siebie. Klocki są duże, mięsiste z dużymi pazurami. Kolor pazurów zależy od koloru psa. Ruchy łap są pełne wdzięku, ale szybkie.
  • Ogon. Długi i prosty, nie skręcony w pierścień. Podczas podniecenia pies jest podnoszony, reszta czasu jest obniżana.
  • Wełna. Sztywny, wireworm, ma podszerstek. Długie oczy. Cechą charakterystyczną tej rasy jest gęsta i kudłata broda.
  • Wymiary. Wysokość w kłębie samców wynosi co najmniej 79 cm, suki są większe niż 71 cm.
  • Waga. Dorosły wilczarz może ważyć od 40,5 do 54,5 kg.
  • Kolor Najczęściej spotykane są psy jasnobrązowe lub pszeniczne, rzadziej czarne, z przypalonymi i tygrysami.

Średnia długość życia dużego psa wynosi od 7 do 10 lat. Ale są też długie wątki, które skończyły 13-14 lat.

Postać rasy Wilczarz irlandzki

Charakterystyka rasy obejmuje następujące cechy:

  • Wilczarz irlandzki uwielbia swojego mistrza. Związany z każdym członkiem rodziny i cierpi, gdy traci rodzinę.
  • Pies posłuszny i wierny jest bardzo uważny i szybko reaguje na wszelkie zmiany emocjonalne u właściciela.
  • Szczenięta są dobrze wyszkolone w głównych zespołach, ale bliżej roku, pies będzie próbował przejąć inicjatywę i będzie uparty i agresywny. Od właściciela wymagać będzie sztywności i wytrwałości. Rasa nie jest odpowiednia dla początkujących.
  • Okresowo pies wykazuje niezależność, uciekając podczas chodzenia po kotach i innych psach.
  • Dobrze reaguje na inne zwierzęta domowe, z wyjątkiem gryzoni i ptaków. Polują.
  • Ten gigant można zaufać małemu dziecku. Pies nie skrzywdzi dziecka i będzie z nim jak najdokładniej. Pozwól ci się zaciągnąć za ogon i pomachaj na kudłatej brodzie.
  • Nieznajomym nie pokazuje agresji, ale wyczuwając niebezpieczeństwo, będzie mógł chronić swojego pana.
  • Nie toleruje długiego oddzielenia od właściciela i może nawet chorować z powodu udręki.
  • Pies nie lubi samotności i popada w depresję, dlatego nie zaleca się trzymania zwierzaka w zamkniętej wolierze.
  • Rasa nie nadaje się jako strażnik, ponieważ niezaproszony gość będzie mógł przestraszyć tylko dzięki swoim imponującym rozmiarom. Pierwszy pies, który przejawia agresję, nie będzie.

Ponieważ pies ma imponujące wymiary, wymaga miejsca na treść. Wilczarze irlandzkie nie będą działać dla właścicieli małych mieszkań i osób, które spędzają większość czasu w pracy.

Opieka i utrzymanie psa z długimi włosami

Kudłaty i rudowłosy pies wymaga dużo czasu i uwagi. Co sześć miesięcy wymagane jest uwodzenie, które odbywa się za pomocą specjalnego urządzenia lub w specjalistycznym salonie.

Twarda wełna na brodzie, spłaszczona nad oczami. Jeśli włosy dostaną się do oczu, mogą nawet uszkodzić błony śluzowe. Ponadto uszy zwierząt są regularnie przycinane. Lepiej zacząć pielęgnować uszy w bardzo młodym wieku, aby pies przyzwyczaił się do zabiegu.

Raz w tygodniu reorganizuje się uszy i oczy. Za pomocą specjalnego antyseptycznego i bawełnianego podkładu usuwa się śluz, brud i wydzieliny. Jeśli błona śluzowa oka zaczyna się rozpalać, dodatkowo pochowane są specjalne krople.

Ponieważ zwierzę jest duże, zimą często uszkadza płatki łapy. Po każdym spacerze, pady są sprawdzane, jeśli zauważone są cięcia lub pęknięcia, są one przetwarzane. Pazury przycięte.

Pies potrzebuje swojego miejsca w domu. Wilczarz irlandzki może wybrać krzesło lub kanapę w domu, zamieniając je na swoje miejsce.

Optymalna jest zawartość w jego domu, gdzie jest mały trawnik lub podwórko, gdzie pies będzie mógł samodzielnie wyjść i wrócić do domu, kiedy chce.

Wilczarz irlandzki Zdrowie

Duży pies podlega różnym patologiom kości i chorobom stawów:

  1. Dysplazja stawu biodrowego. Na początkowym etapie może przejawiać się w postaci kulawizny. Jest przekazywana przez rodziców, dlatego ważne jest, aby przed zakupem szczeniaka zbadać ich rodowód.
  2. Osteochondroza. Objawia się u zwierząt po 5-6 latach, głównie u zwierząt z siedzącym trybem życia. Zapobieganie to codzienne spacery bez smyczy i właściwego odżywiania.
  3. Osteosarcoma. W początkowej fazie może się nie objawiać, po diagnozie zwierzę będzie wymagało operacji.
  4. Dyslokacje i stłuczenia kończyn.

Do jednego roku życia szczenię zaszczepiono przeciwko najczęstszym i najniebezpieczniejszym chorobom wirusowym: zapaleniu jelit, dżumie i zapaleniu wątroby. W gestii właściciela podejmowane są dodatkowe szczepienia przeciwko wściekliźnie, paragrypie, boreliozie, leptospirozie i pozbyciu się.

Szkolenie zwierząt

W przeciwieństwie do innych ras myśliwskich, wilczarz irlandzki nadaje się do treningu. Zaleca się tresowanie szczeniąt w wieku 2-2,5 miesiąca. Przed tym wiekiem ważne jest, aby przyzwyczaić szczeniaka do pseudonimu i znaleźć kontakt psychiczny ze zwierzęciem.

Z 2,5 miesiąca uczy się w domu szczeniąt. Niezależnie od tego, właściciel będzie mógł uczyć psa podstawowych poleceń, chodzić na smyczy, przynieść piłkę. Szkolenie odbywa się w formie gry. Nie możesz karać emocjonalnych wilczurów. Surowy głos właściciela będzie wystarczającym środkiem, aby szczeniak poprawił swoje zachowanie.

Od 3-4 miesięcy pies jest zapisywany na kursach wcześniej. Doświadczony przewodnik psa nauczy psa następujących komend:

Możesz trenować szczeniaka samemu, zalecenia dotyczące podstawowych poleceń znajdziesz tutaj.

Psy myśliwskie są szkolone osobno. Młodzi ludzie biorą udział w prawdziwym polowaniu wraz z doświadczonymi psami. Szczenięta będą zdobywać doświadczenie i uczyć się od bardziej doświadczonych psów.

Karmienie karmienia wilczura irlandzkiego

Błędem jest zakładanie, że duży pies spożywa co najmniej 10 litrów jedzenia dziennie. Wilczarz irlandzki nie jest żarłoczny i mimo imponujących rozmiarów je mało. Dorosły pies może spożyć nie więcej niż 4-5 litrów naturalnej żywności dziennie.

Lepiej karmić zwierzaka problematycznymi stawami tylko ze specjalistyczną suchą karmą dla dużych ras: Royal Canin Dog, Eukanuba Adult Lamb Hill, Science Plan Advanced Fitness, Monge Dog Maxi.

Szczenięta pierwszego miesiąca życia ważą od 800 g. Ale przy odpowiednim odżywianiu szybko przybierają na wadze i rosną.

Liczba karmień różni się w zależności od wieku szczenięcia:

  • 1-2 miesiące - 5-6 razy dziennie, co 3-3,5 godziny. Podstawowa racja składa się z płynnej owsianki na mieszance mlecznej, twarogu, kefiru;
  • 3-4 miesiące - 4-5 razy dziennie. W diecie dodano chude odmiany mięsa, buliony;
  • 5-6 miesięcy - 3-4 razy dziennie. Do diety dodaje się warzywa i owoce;
  • 6 - 8 miesięcy - 3 razy dziennie. Podroby, chrząstka, duże kości mózgowe są dodawane;
  • W ciągu 9 miesięcy pies przenosi się na dwa posiłki.
  • chude mięso;
  • produkty mleczne o zawartości tłuszczu do 2, 5%;
  • zboża, z wyjątkiem pszenicy i manny;
  • warzywa, z wyjątkiem cebuli i ziemniaków;
  • owoce, dowolne, ale w małych ilościach;
  • podroby.

Pies na naturalnej paszy w diecie dodał witaminy: VetPlus Aktivait, Beaphar Irish Cal, 8 w 1 EU Excel.

Wideo

Na zdjęciu Wilczarz irlandzki jest najbardziej powszechnym kolorem pszenicy. Sztywny i kudłaty płaszcz nie czyni psa mniej atrakcyjnym.

Szczenięta irlandzkiego charta nie wiedzą jeszcze, że dorosną i staną się największym psem na świecie.

Podczas gry wilczarze irlandzkie są tak przyjacielskie i ostrożne, że trudno sobie wyobrazić, by ten pies mógł łatwo poradzić sobie z wilkiem.

Opinie właścicieli

Natalya: "Wilczarz jest tak dobroduszny i przywiązany do swojego pana, że ​​nie może przeżyć tego dnia sam. Dorosły pies podąża za swoim właścicielem jak łydka i słucha go doskonale. Pomimo ogromnego wzrostu psa jest bardzo czuły. "

Igor: "Wilczarz irlandzki wygląda bardziej jak pies towarzyszący. Pies odpowiednio reaguje na zewnętrzne czynniki drażniące, nie spieszy się z osobami postronnymi i zwraca uwagę na osobę. Z tym psem nie boi się zostawić dziecka. Jeśli upuścisz dziecko, to tylko z powodu niedbalstwa.

Eugene: "Duży pies często rani łapy, dlatego konieczne jest monitorowanie zwierzaka. Kabel nie obraża innych psów na ulicy i nigdy nie angażuje się w bójkę. Ze względu na duże rozmiary trudno jest poradzić sobie z psem z dzieckiem, dlatego polecam sprowadzanie rasy dorosłym i doświadczonym amatorom. "

Cena szczeniaka

Miłośnicy dbają o to, jak bardzo szczeniak tego brodatego olbrzyma. Cena szczeniąt wilczura irlandzkiego zależy od rodowodu psa. Szczenięta od rodziców-medalistów są droższe.

Średnia cena dla szczeniaka:

  • w Rosji - z 72 000 p.
  • na Ukrainie - od 35 000 UAH.

Maksymalny koszt szczeniaka od rodziców z elitarnym rodowodem może wzrosnąć nawet do 3500 $.

Gdzie kupić szczeniaka

  • Monsters Inc. Dnepropetrovsk - https://82316-ua.all.biz
  • "Związek Kynologiczny Ukrainy" Kijów (Oferta wszystkich ras psów, w tym wilczura irlandzkiego) - http://kennel-club.com.ua

Możesz dowiedzieć się wszystkiego o rasie tylko przez uruchomienie szczeniaka i przejście z nim przez całą drogę od dorosłości do starości. Wilczarz irlandzki nie zawiedzie nikogo, ponieważ pies będzie lojalnym i wiernym przyjacielem. Ale przygotuj się na stałą opiekę kapryśnej i twardej wełny rasy.

Wolfhound - pies, który jest godny uwagi i miłości ludzi

Dziś w przyrodzie występuje wiele ras psów, charakteryzujących się dużym rozmiarem. Przez pomyłkę, wiele osób uważa te zwierzęta za wilczury, ale to nie jest do końca prawdą. Czym jest wilczarz, jakie rasy istnieją i jak się je charakteryzuje - przeczytaj poniżej.

Jakiego rodzaju psy nazywają się Wilczarzami?

W przeciwieństwie do błędnej opinii, psy rasy wilczur nie istnieją jako takie. Wilczaki są nazywane zwierzętami domowymi, które z natury mają wielką siłę i moc w porównaniu do innych zwierząt. Takie psy, jak pokazuje praktyka, są bardzo odporne, nieustraszone i charakteryzują się oddaniem ludziom pomimo ich niezależności.

Oczywiście te podstawowe cechy odróżniają je od innych, mniejszych krewnych. W rzeczywistości wilczur to pojęcie zbiorowe, które dotyczy wielu dużych zwierząt. A każdy z nich ma unikalne cechy charakteru, wygląd i temperament. W szczególności nie można powiedzieć, jakie zachowanie jest typowe dla psów domowych, ponieważ każda osoba zachowuje się inaczej (autorem wideo jest Robo Top).

Początkowo wolfhound były hodowane w celu polowania na wilki, angażowały się w to w głębokiej starożytności. Hodowla odbyła się na swój sposób, ale cel był taki sam. Ponadto, psy należące do tej kategorii od dawna i skutecznie zostały użyte do ochrony bydła przed drapieżnikami. Obecnie osoby te są w większości przypadków wykorzystywane jako towarzysze, myśliwi lub strażnicy.

Charakterystyka ras wilczura

Zanim pokażemy zdjęcie i uwzględnimy główne cechy zwierząt, należy zauważyć, że przedstawiciel każdej rasy ma swoje cechy charakteru. A te cechy temperamentu są unikalne dla konkretnego psa. Jedyna rzecz, która ich łączy to niesamowicie duże rozmiary. Średnio wysokość zwierząt domowych wynosi około 70 cm, ponieważ waga waha się w granicach 80 kg. Jeśli uważasz, że recenzje, takie zwierzęta są dość różnorodne i interesujące.

Alabai

Jednym z największych przedstawicieli tego trendu jest Alabai. Również te psy nazywają się wilczurami turkmeńskimi lub owczarkami środkowoazjatyckimi, co nie wpływa na jego zachowanie. Alabai to bardzo duże, silne i odważne zwierzę, które dosłownie może złamać każdego drapieżnika.

Co więcej, kiedyś alabai używano nawet do polowania na niedźwiedzie, a nawet jeden wyszkolony pies mógł poradzić sobie z tym zwierzęciem. Główną cechą odróżniającą alabay od innych zwierząt domowych jest wygląd. Alabai ma dużą twarz, ogromną czaszkę, bardzo silne kończyny i niezwykle silne szczęki.

Rosyjski chart myśliwski

Rosyjski pies jest jednym z najpotężniejszych psów, charakteryzującym się arystokratycznym wyglądem. Rosyjski borzoj ma długie łapy, które z wdziękiem poruszają się podczas chodzenia, ukazując jego wspaniałość otaczającym zwierzętom i ludziom. Urok dla tego zwierzęcia dodaje długie futro, a także dumne lądowanie głowy.

Ale ten przyjazny wygląd, jak widać na zdjęciu, jest bardzo zwodniczy. Jeśli rosyjski pies wyczuje zapach drapieżnika, natychmiast wyświetli wszystkie jego cechy łowieckie. Zasadniczo nie jest to zaskakujące, ponieważ początkowo gatunek ten hodowano w celu polowania na zające, wilki i inne drapieżniki. Mimo swojego temperamentu pies ten jest dość inteligentny, cichy i spokojny, a także rozsądny.

Owczarek kaukaski

Owczarek kaukaski jest wierną strażą każdego domu, charakteryzującego się "gorącym" południowym temperamentem. "Rasy kaukaskie" należą do kategorii wilczaków ze względu na ich ogromną siłę, a także imponujące wymiary. Możesz to zobaczyć, patrząc na zdjęcie raz. Owczarki kaukaskie są dość agresywne, szczególnie w stosunku do innych ludzi.

Nie powinieneś oczekiwać od niej życzliwości i hojności, a zwłaszcza nie powinieneś zostawiać tego psa z dziećmi. "Kaukazi" są bardzo inteligentni w sobie i doskonale nadają się do edukacji, ale nie należy zapominać, że niektóre zwierzęta potrzebują takiego podejścia. Ze swej natury przedstawiciele tej odmiany są całkowicie niezależni i mają tendencję do wykazywania niezależnych decyzji. Czasami nie bierze pod uwagę opinii osoby. Właściciel przede wszystkim musi pokazać szczeniakowi, że główną osobą w domu jest mężczyzna, tylko w ten sposób można osiągnąć posłuszeństwo.

Wilczarz irlandzki

Wilczarz irlandzki został pierwotnie wyhodowany, aby chronić owce przed drapieżnikami. Ze względu na duży rozmiar, jak widać na zdjęciu - około 85 cm w kłębie - "Irlandczycy" doskonale odpierali ataki wilków na stada. Śmiertelna przyczepność z silnymi szczękami przyczyniła się do tego bez przesady. Mimo agresji wobec drapieżników przedstawiciele tego gatunku odznaczają się inteligencją i lojalnością wobec gospodarza, choć sami są niezależni.

Ponadto wilczarz irlandzki jest łagodnym i przyjaznym zwierzakiem. Ale gdy pies poczuje zagrożenie, natychmiast zmieni się w potężnego strażnika gotowego do walki z każdym obcym.

Gampr

Gampr to rasa zwierząt, które były kiedyś hodowane w Armenii i wcześniej nazywano je wilczurem ormiańskim. Gampry są bardzo niezależne i podatne na przywództwo, więc nieszczególnie lubią, kiedy próbują sobie poradzić. Prawdziwie prawdziwy właściciel gampry może być osobą o silnym usposobieniu, ponieważ od czasu do czasu pies musi być na miejscu. Nawet jeśli dobrze go wychowasz, postać lidera pojawi się od czasu do czasu.

Należy zauważyć, że bardzo niewiele osób było zaangażowanych w specjalną selekcję tych zwierząt. Niemniej zwierzęta domowe zdołały uzyskać z natury cudowny intelekt i nieustraszoność. Sam Gampras jest bardzo wytrzymały i wymaga regularnych obciążeń. Dlatego trzymanie tych samych psów w mieszkaniu nie jest całkowicie poprawne.

Południowy Rosyjski Owczarek

Owczarek południoworosyjski jest również wilczarzem, choć mniejszym. Wzrost w kłębie zwierząt domowych wynosi około 65 cm. Mimo nieszkodliwego wyglądu, psy tej rasy mają silny charakter i są zawsze gotowe do obrony swojego pana.

Ten typ psa pasterskiego rozpoznaje jednego właściciela. Dla innych członków rodziny pies będzie obojętny, nie uwzględniając swojej opinii. Zwierzęta te mają raczej złożony charakter. Jeśli raz obraziłeś psa, pamiętaj, że może on zniewagę, a nawet zemstę.

Taigan

Odmiana Taigan należy do klasy charta środkowoazjatyckiego. Psy tej rasy charakteryzują się odwagą, czujnością i niewiarygodną szybkością. Jeśli taiganie pracują w zespole, łatwo zwalczą nawet najbardziej niebezpieczne drapieżniki.

Dziś Taigańczycy są często wykorzystywani do polowania na lisy, ryjkowce, borsuki i inne zwierzęta. Ze względu na swoją odporność mogą biegać cały dzień bez zmęczenia. Z reguły ich charakter jest spokojny i flegmatyczny, ale jeśli pies zobaczy bestię, pokaże całą agresję, jaką dała mu natura.

Pirenejski pies górski

Główną cechą pirenejskiego psa górskiego jest dumne lądowanie i majestatyczny wygląd. Francuscy hodowcy, którzy zajmowali się hodowlą tej rasy, początkowo zwracali uwagę na luksusową wełnę. Przez wiele lat pirenejskie zwierzaki były używane jako pasterze i myśliwi.

Do chwili obecnej przedstawiciele tej rasy mogą nie tylko wykonywać zadania, ale także spędzać czas z rodziną. Pirenejski pies górski również lubi dominować, więc powinien być szkolony od dzieciństwa.

Tazy, przypominający rosyjskiego charta, od dawna służyły jako myśliwi. Wygląd miednicy jest niezwykły - dla nich postacie mają wydłużone ciało, puszyste uszy i cienkie kończyny. W przeciwieństwie do charta, miednica ma cienkie i krótkie włosy.

Sznaucer olbrzymi

Sznaucer olbrzymi był hodowany przez niemieckich hodowców, aby pomóc rolnikom. Przedstawiciele tej rasy odznaczają się lojalnością. Są świetnymi stróżami, a także adwokatami rodzinnymi. Z rodziny sznaucerów psy te są największe, a ponadto zwierzęta te są dość potężne i mają rozwinięte mięśnie, co widać na zdjęciu. Charakterystyczną cechą psów jest grzywka pokrywająca oczy.

Mongolski Buriacki Wilczarz

Wilczarz Buriacki-Mongolski jest jednym z najlepszych strażników kiedykolwiek wyhodowanych w Azji Środkowej. W sumie jego cechy podkreśla atrakcyjny wygląd, jak widać na zdjęciu. "Buriaty" mają grube i piękne czarne futro, a na atrakcyjnej twarzy i kończynach mogą być czerwone ślady. Ponadto te psy mają wyraziste oczy. Ponadto wolfhury buriacko-mongolskie są bardzo inteligentne i uczą się bez żadnych problemów, a także mają doskonałą pamięć.

Wideo "Fearless Wolfhound - Alabai"

Interesujące informacje o alabayah - na wideo (autor - Anna Kuzmenko).

Psy wolfhounds

Obecnie istnieje duża liczba ras psów, które charakteryzują się znaczną wielkością. Przez pomyłkę ludzie przypisują te psy wilczarzom, ale to jest złe. W tej sekcji naszej witryny przedstawiono specjalną rasę wilczura.

Czym są wilczarze

Istnieje opinia, że ​​wilczarze to psy odporne na wilki. Jednak obecnie istnieje powszechniejsze przekonanie, że wilczarze są przykładem ras pasterskich, które mogą odeprzeć drapieżniki. Te psy zapewniają bezpieczeństwo stada na znaczną odległość bez gospodarza.

Wielu współczesnych autorów, którzy wspomnieli o wilczurach, odnosi się do azjatyckich strażników, znacznie różniących się od pasterza europejskiego. Jednak obecnie najbardziej rozpowszechnioną opinią jest to, że wilczarz zabija wilki, dlatego otrzymał taką nazwę.

Funkcje

Wbrew powszechnej opinii te psy nie należą do konkretnej rasy. Wolfhounds to zwierzęta domowe, które z natury mają takie cechy jak

Takie zwierzęta, jak wynika z praktyki, są bardzo odporne, nieustraszone, wierne ludziom, niezależnie od ich niezależności.

Oczywiście obecność tych cech odróżnia przedstawicieli tej grupy od innych psów, o mniejszych rozmiarach. W istocie jednak wilczur to pojęcie zbiorowe, które dotyczy wielu zwierząt o dużych rozmiarach. Każda z nich ma swoje unikalne cechy, wygląd i temperament. Nie można dokładnie powiedzieć, jakie zachowanie jest charakterystyczne dla psów, ponieważ każda osoba zachowuje się zupełnie inaczej.

Początkowo rasa wilczarzy była hodowana wyłącznie na polowaniu na wilki. Właśnie to robili przedstawiciele tej grupy w czasach starożytnych. Ich wybór przebiegał na swój własny sposób, ale cel był powszechny.

Ponadto, psy w tej kategorii były od dawna używane do ochrony zwierząt przed atakami drapieżników. Obecnie psy te są głównie używane jako towarzysze, myśliwi lub strażnicy.

Jednak wszystkie psy wilczarze charakteryzują się znacznym rozmiarem. Te psy mają długą historię. Osoby z tej grupy były stale zabierane na pastwiska, gdzie zapewniały ochronę zarówno człowiekowi, jak i całemu stado przed atakami wilków.

Te zwierzęta są bardzo masywne i wytrzymałe, w końcu połączyły wiele podgatunków.

Miłośnicy takich zwierząt wiedzą, że wilczarze są silnymi, odważnymi i lojalnymi towarzyszami. Takie zwierzę można bezpiecznie zabrać na spacer, na polowanie, ponieważ długi pobyt w powietrzu przyniesie zwierzę wyłącznie z korzyścią.

Dziś wilczarz jest często używany do pilnowania domu, staje się doskonałym towarzyszem i partnerem podczas pracy, a ponadto zimna lub deszczowa pogoda nie jest straszna dla tych psów. Rasa ta została stworzona do regularnej pracy i ciągłego ruchu. Możesz to sprawdzić, czytając opisy zawarte w tej sekcji.

Dog wolfhound: charakterystyka ras psów należących do wilczarzy

Wybierając psa, potencjalni właściciele kierują się wyłącznie swoimi potrzebami, gustem i możliwościami finansowymi. Ktoś kocha kieszonkowe, a ktoś lubi masywne i silne rasy, na przykład wilczarze. Co to jest wilczarz i jakie rasy należą do tej definicji?

Jakie rasy psów są wilczarzami?

Jakie zwierzęta nazywane są wilczymi? Wiele osób uważa, że ​​jest to imię psa, który może zabić wilka swoją masą. Uważa się, że te psy to w większości rasy pasterskie, mające chronić stado przed drapieżnikami. A w ogóle, mówiąc o wilczarze, wyobraź sobie psy rasy azjatyckiej.

Gdzie jest prawda? W tej sprawie jest gdzieś pośrodku. Wolfhound to łącząca się koncepcja, która łączy w sobie nazwę kilku ras psów. Wszystkie łączy niezwykły wymiar, wytrzymałość, siła i, oczywiście, niezależność.

Pod opisem wilczarza mieści się kilku przedstawicieli rodziny psów:

  • Wilczarz irlandzki;
  • Owczarek środkowoazjatycki (wilczarz turecki);
  • Owczarek Kaukaski (Wilczarz Kaukaski);
  • Rosyjski Borzoi (Russian Wolfhound).
  • Buriacki-Mongolski wilczarz.

Informacje. Ta lista obejmuje czworonożne rasy, najczęściej nazywane wilczarzami. Lista ta może być uzupełniana przez różnych przedstawicieli ras strażniczych lub psów, które były kiedyś używane do ochrony zwierząt hodowlanych przed wilkami (Pirenejski pies pasterski, sznaucery gigant, ormiański Gampr itp.).

Historia pochodzenia

Oczywiście, oprócz podobieństw, przedstawiciele wymienionych ras również różnią się. Standardy takich zwierząt powstawały w różnym czasie w różnych częściach świata. Historia ich pochodzenia jest oczywiście różna.

Wilczarz irlandzki.

Przyjmuje się, że przodkowie wilczarze z Irlandii są masywnymi psami, które służyły miejscowym Celtom do pilnowania i polowania. Wygląd współczesnych psów powstał w średniowieczu. W pewnym okresie w Irlandii byli zaangażowani w okrutną eksterminację wilków. Uważa się, że ostatni szary drapieżnik na tym terenie został zniszczony w 1786 roku przy pomocy lokalnych dużych psów. Następnie wolfhound wykonawczy pozostał bez pracy. Rasy zagrożone wyginięciem. Duże zwierzęta uratowane zostały jedynie dzięki interwencji entuzjastów, którzy byli doskonałymi towarzyszami psów.

Buriacki mongolski wilczarz.

Przedstawiciele tej rasy z dumą noszą status potomków najstarszych psów. Wykopaliska w okolicach Ułan Ude pozwoliły na odkrycie szczątków psów, które później zostały porównane przez naukowców z parametrami współczesnych wilczków buriacko-mongolskich. Podobieństwo było oszałamiające. Standard rasy na terytorium Federacji Rosyjskiej powstał w 2006 roku.

Owczarek kaukaski

Bezpośredni potomkowie tak zwanych psów molosów (rasy, która dała światu shekat i psy pasterskie). W domu od dawna były wykorzystywane jako obrońcy zwierząt przed drapieżnikami. Hodowla Aborygenów rasy kaukaskiej rozpoczęła się w latach dwudziestych ubiegłego wieku i wyznaczyła cel, jakim jest wzmocnienie najlepszych cech kaukaskich wilczaków. W 1931 roku powstał standard rasy, a po raz pierwszy psy występowały na niemieckim pokazie. I chociaż rasa spowodowała zainteresowanie samo w sobie, praktycznie nie była zaangażowana w jej rozwój. Oficjalna rejestracja kaukaskich psów pasterskich została dokonana dopiero w 1990 roku.

Wilczarz środkowoazjatycki (Alabai).

Podobnie jak kaukaski pasterz, pochodzi od psów molossoidalnych. Można przypuszczać, że ich przodkowie byli mastifami tybetańskimi i agresywnymi mezopotamskimi psami. Ta rasa psów przez cały czas istnienia była narażona na najbardziej sztywną selekcję naturalną. Mieszkańcy Turkmenistanu nazywają przedstawicieli tej rasy wilczarzami turkmeńskimi i uważają je za narodowy skarb. Rasa rasy rozpoczęła się około 30 lat ubiegłego wieku. Tak więc psy próbowały używać do ochrony obiektów publicznych. Zadanie nie powiodło się z powodu złożoności psychologii psa. W 1990 r. Standard rasy został zatwierdzony w Turkmenistanie. Później, w 1993 r., Międzynarodowa organizacja opiekunów psów przyjęła go jako podstawę dla międzynarodowego klubu trenerów psów, który nazwał te zwierzęta owczarkami środkowoazjatyckimi.

Rosyjski Borzoi.

Po raz pierwszy rosyjskie charty zostały wymienione w dokumentalnych źródłach z XVII wieku. Do tego okresu wszystkie charty były nazywane Czerkiesem. Od XVIII wieku dołączyła do nich krew greyhoundów europejskich, a od 20 lat krymski i górski ogar. Powstanie rasy nastąpiło w 1888 roku.

Informacje. Rosyjski chart - jedyny przedstawiciel swojej rodziny, otrzymał tytuł wilczarza. Chociaż charty polują na wilki (i bardzo skutecznie), definicja wilczura nie odpowiada im z powodu specyfiki budowy ciała, która różni się od masywnych wilczetów.

Cel i charakter psów

Do głównych zadań wilczarze należy polowanie i ochrona. Niektóre rasy wykonują świetną robotę przy obu zadaniach jednocześnie.

Wilczarz irlandzki.

Jest uważany za najbardziej typowy, klasyczny wilczarz. Wielkość tego wspaniałego zwierzęcia jest naprawdę niesamowita. Ale pomimo ich ostrego pojawiania się w miejscach, Irlandczycy są bardzo spokojni i dobroduszni i raczej nie wejdą w konflikt z powodu braku agresji w ich charakterze. To zabawne, ale te duże psy raczej będą uwielbiały i polizały członków rodziny, niż straży, ponieważ były pierwotnie hodowane jako psy myśliwskie. Wilki są powściągliwe, mają zrównoważoną psychikę, silnie przywiązaną do właściciela. Nie należy jednak zakładać, że to uczucie pozbawia je zdolności do myślenia i podejmowania niezależnych decyzji - wilczarze irlandzkie to psy o silnej woli i samowystarczalności.

Buriacki mongolski wilczarz.

Alternatywną nazwą jest "hotoshonoha". Z nazwy nie trudno się domyślić, najczęściej można je znaleźć w Mongolii, Buriacji i przyległych terenach. Te psy są bezpretensjonalne i, co ważniejsze, uniwersalne pod względem ich zastosowania. Dobry stan zdrowia i potężne wymiary pozwalają im wykonywać różne rodzaje pracy.

To jest interesujące. "Hotosho" oznacza dosłownie "psa stoczniowego" lub "stada wilka". Nie trudno zgadnąć, że takie psy są wspaniałe dla ochrony mieszkania.

Ten rodzaj wilczarzy ma zrównoważony charakter, jest całkowicie oddany właścicielowi. Niezwykłe umiejętności strażników i przyjazne nastawienie do członków rodziny czynią ich popularnymi i pożądanymi.

Owczarek kaukaski.

W odróżnieniu od swoich europejskich odpowiedników, rasy kaukaskiej nigdy nie angażowały się wyłącznie w służbę pasterską, niekiedy pomagając w przejęciu stad. Ich głównym zadaniem była ochrona zwierząt przed drapieżnikami. I chociaż postać rasy białej wyróżnia się uporem i buntowniczością, chroniąc właściciela, pies może poświęcić własne życie. Przedstawiciele tej rasy nie są łatwi w utrzymaniu i kształceniu, więc tylko doświadczeni hodowcy powinni zabrać się do pracy.

Owczarek środkowoazjatycki.

Idealny dla służb bezpieczeństwa. Psy mają odważny, nieustraszony, dumny i niezależny charakter. I chociaż nie wyrażają swoich uczuć zbyt jasno, są zazwyczaj przywiązani do rodziny i robią wszystko dla ich pełnej ochrony. Dobrze dogaduj się z innymi zwierzętami, chroniąc je.

Rosyjski Borzoi.

Znakomici przedstawiciele psów myśliwskich: szybcy, posiadający niezwykłą siłę, doskonały wzrok i wytrzymałość. Takie psy są dość agresywne w stosunku do innych zwierząt. Należy wziąć to pod uwagę, decydując się na rozpoczęcie charta w domu. Ogólnie rzecz biorąc, psy znane ze swojego skomplikowanego temperamentu - będąc spokojne i powściągliwe, mogą natychmiast zmienić nastrój, gdy zobaczą potencjalną zdobycz. Zwierzęta są samowystarczalne, jeśli nie powiedzieć, niezależne, ponieważ mogą z łatwością żyć bez człowieka i nie pozostają głodne. Ale szlacheckie charty z częściową protekcją oddają się do dyspozycji członków rodziny i akceptują zaproponowane im zasady.

To jest interesujące. Psy rasy rosyjskiej charty są nazywane ze względu na doskonałą wełnę. W języku staroruskim słowo "pies" oznaczało jedwabistą, falistą i miękką wełnę.

Standardowy wilczarz rasy

Pomimo rozbieżności w funkcjonalności i miejscach startu, wilczarze mają jedną podobną cechę - bez wątpienia jest to imponujący wygląd (z wyjątkiem szczupłych i chudych rosyjskich chartów).

Wspaniałe wilczarze mają dużą wydłużoną głowę i szerokie czoło. Usta zwierząt są głębokie, spojrzenie jest silne, inteligentne i przenikliwe. Mięśnie żucia są uderzające w swej sile, zęby są doskonale rozwinięte, równe i białe. W odniesieniu do ugryzienia - może być zarówno prosty jak i nożycowy. W zależności od rasy uszy mogą stać, zwisać lub całkowicie przycięte (owczarek środkowoazjatycki). Szyja wolfhoundów jest dość długa, szeroka i muskularna - to właśnie ta część ciała nadaje majestatyczny wygląd. Klatka piersiowa jest obniżona, raczej szeroka i rozwinięta. W okolicy lędźwiowej występuje niewielki wzrost, miednica jest mocna i szeroka. Kończyny wilczarzy są długie, silne i proporcjonalne. Ogon jest umiarkowanie długi i gruby, ma kształt szabli. Jeśli chodzi o kolory, przedstawiciele tej grupy psów mogą być beżowe, jasne, płowe, czarne, pręgowane i tak dalej.

Dbanie o psa i opieka nad nim

Trzymanie dużego psa może być kłopotliwe. Dotyczy to zwłaszcza żywienia - zwierzęta potrzebują dużych porcji. Wilczarze nie powinny być trzymane w mieszkaniu danej osoby, czy to w domu, czy w mieszkaniu. Tak, a stoisko nie jest odpowiednie. Idealnym rozwiązaniem byłaby budowa specjalnej kabiny z wolierą, czysta i przestronna.

Powinieneś starannie rozważyć stan sierści zwierzęcia, która musi być okresowo wyczesana.

Jeśli chodzi o karmienie, szczenięta są oczywiście bardziej żarłoczne niż dorośli. Mogą nawet świadomie ograniczać się do jedzenia. Żywność powinna być kompletna, zrównoważona i zróżnicowana. Jeśli preferuje się naturalną żywność, produkty dla wilczura powinny być nasycone minerałami i witaminami (warzywa, owoce, ryby, mięso, zboża itp.).

Rada. Nie należy systematycznie obchodzić się z wysokokalorycznymi potrawami wolfhound. W przeciwnym razie zwierzę będzie musiało być sadzone w dniach postu.

Również w pobliżu wilczura powinna być zawsze czysta woda.

Zwierzę musi być regularnie leczone na owady, pasożyty i bakterie. Nie powinniśmy zapominać o stanie oczu, pazurach i uszach. Kąpać wolfhound, ponieważ są one zanieczyszczone, ale nie więcej niż 2-3 razy w roku.

Rada. Jeśli zdecydujesz się zamieszkać wilczur w mieszkaniu, powinieneś wziąć pod uwagę, że musisz chodzić z nim kilka razy dziennie. Ideałem będzie częste wypady w naturę, gdzie zwierzę będzie mogło swobodnie biegać bez smyczy.

Jak trenować i kształcić

Trudno wyobrazić sobie wilczarza bez odpowiedniego treningu. Te psy muszą ukończyć ogólny kurs treningowy, a niektóre rasy powinny również pracować nad kwestią przywództwa gospodarza. Subtelności zwierząt hodowlanych zależą od przeznaczenia psów (wartowników, pasterzy itp.).

Od bardzo delikatnego wieku szczeniak powinien wiedzieć, jak się zachować. W dzieciństwie wolfhound kid powinien być przeszkolony w podstawowych poleceń i nauczył się słuchać mistrza.

W procesie szkolenia i edukacji wolfhound powinien przestrzegać kilku zasad:

  1. Spokojnie. To nie jest ozdobne stworzenie, wolfhound zostały stworzone do pracy. Z tego powodu przed wykonaniem polecenia musi się zastanowić i zaakceptować. Psy doskonale wszystko rozumieją, więc jeśli wilczarz z jakiegoś powodu odmówił wykonania rozkazu, nie powinieneś go skarcić. Najprawdopodobniej linia postępowania właściciela jest niewłaściwie wybrana, a zwierzę próbuje go poinformować o tym.
  2. Szacunek. Trzeba rozmawiać z psami stanowczo, głośno i spokojnie. Nie krzycz, nie machaj rękami i nie bij psa. Wolfhound może być poważnie urażony tym zachowaniem.
  3. Siła. Właściciel psów tego typu powinien pozbyć się zgnilizny, nadmiernej wrażliwości i nieśmiałości. Zwierzę może natychmiast postrzegać to zachowanie jako słabość, a następnie właściciel będzie ciężko wywierać na nim swoją siłę i wyższość.

Plusy i minusy rasy

Zanim zaczniesz jako wilczarze, powinieneś rozważyć główne zalety i wady wyboru.

Korzyści z rasy:

  1. Imponujące rozmiary i doskonałe cechy bezpieczeństwa. Wystarczy, że wilczarz po prostu idzie obok swojego właściciela, aby wzbudzić strach i podziw w innych. Z tym towarzyszem nawet spacer w wieczornym parku nie jest straszny.
  2. Dyscyplina. Duże psy są świadome swojego miejsca.
  3. Zdrowie Rasowe zwierzę rzadko jest podatne na choroby.
  4. Bezpretensjonalność. Zwłaszcza jeśli chodzi o jedzenie. Większość z tych psów została wychowana jako robotnicy. Będąc na pastwiskach przez długi czas i zadowoleni ze skąpej diety, przodkowie współczesnych wilczaków dali tę gastronomiczną skromność swoim potomkom.
  5. Postać. Imponujące wymiary nie uniemożliwiają wilczarzom posiadania cudownego charakteru, a nawet flegmy. Zazwyczaj dobrze dogadują się z dziećmi i innymi zwierzętami.

Uwaga, proszę! Opisane korzyści są typowe wyłącznie dla zwierząt hodowlanych. Jeśli właściciel, z powodu lenistwa lub z innych powodów, nie był zaangażowany w hodowlę zwierząt domowych, bardzo trudno będzie dogonić dorosłego wilczura.

W rzeczywistości, z powyższego powodu, i istnieją wady trzymania dużych psów - jeśli nie są odpowiednio wykształcone.

Dodatkowe wady rasy obejmują:

  1. Obżarstwo domowe w młodym wieku.
  2. Dla właścicieli, którzy mieszkają w mieszkaniu, utrzymanie wilczura może być trudne - dzieci do 3 miesięcy nie zaleca się schodzić po schodach, aby uniknąć niewłaściwego wzmocnienia łap.
  3. Wymagane spacery. Wilczarze nie należą do zwierząt, które na cały dzień leżą na kanapie. Te aktywne psy muszą nieustannie wyrzucać energię i energię. Właściciel powinien być gotowy na regularne spacery przy każdej pogodzie.

Wolfhounds - zbiorowy obraz, zebrane w sobie co najmniej 5 ras dużych psów. Cechą charakterystyczną zwierząt jest siła, duże rozmiary, wysoka inteligencja i poświęcenie dla właściciela. Utrzymanie psów ma swoje pozytywne i negatywne strony, które niewątpliwie należy wziąć pod uwagę, gdy zwierzęta będą miały zwierzęta domowe.

Wilczarz irlandzki - zdjęcie

Charakterystyczny rasa Wilczarz irlandzki

Wilczarz irlandzki jest dużą rasą psów myśliwskich. Ma olbrzymi wzrost, ma mocną i pełną wdzięku sylwetkę, długie nogi, dzięki którym może biegać szybko i jest po prostu niezastąpiony podczas polowania na wilki.

Dobry strażnik i towarzysz, jednak ta odważna rasa jest całkowicie pozbawiona agresji wobec człowieka. Obcy może być przerażony ogromnym wzrostem psa. Ten gigant jest uważany za maskotkę sił zbrojnych Irlandii.

Wilczarz irlandzki to starożytna rasa, urodził się ponad 2 tysiące lat temu. Wyhodowała dla polowania na najbardziej niebezpiecznych drapieżników Irlandii - wilki i dzika. Dzięki jego bystremu wzroku i mocnym łapom mógł łatwo pokonać wroga. Legenda głosi, że tych olbrzymów używa się do polowania na olbrzymiego irlandzkiego łosia, ale tak naprawdę to tylko fikcja.

Jego narodziny są tajemnicą dla trenerów psów. Być może starożytni Rzymianie, którzy przywieźli psy z Wielkiej Brytanii do Metropolii, by walczyły na arenie cyrkowej, i sprowadzili tych brodatych "brodatych" gigantów. W Irlandii strzegli osad i polowali na duże drapieżniki.

Inna wersja, mówią, że Wilczarz irlandzki został wprowadzony do Irlandii przez Celtów około 500 pne. W tamtych czasach rasa nosiła nazwę "Irish Hound", "Wolfhound", "Ku" - co znaczyło silny pies.

Wilczarz irlandzki posiadał ogromną siłę i odwagę. Żołnierze podburzyli ich wrogom, a wilczur rzucił jeźdźca nieprzyjaciela bez problemu. Poszli do bojowych oddziałów, strzegli twierdzy jako wartownika.

Legenda o wilczarzu irlandzkim

Zdjęcie Irish Wolfhound w serwisie

O jego męstwie i wyczynach wiele legend. Najpopularniejsza opowieść opowiada o tym, jak król angielski John the Landless przyniósł księciu Walii dar małego wilczura "Levellin".

Książę nazwał psa Gelert, który stał się jego ulubionym i lojalnym przyjacielem. A dla jego małego synka niania i obrońcy.

Pewnego dnia król poszedł na polowanie, pozostawiając Gelerta w domu. W tych trudnych czasach w lasach było dużo wilków. Czasami wydawało się, że jest ich więcej niż ludzi i psów. Stanowili zagrożenie zarówno dla myśliwego, jak i dla tych, którzy zostali w domu.

Zbliżając się do domu, książę ujrzał zwierzaka pędzącego mu naprzeciw, machającego ogonem. Ale zabrudzony pysk psa jest bardzo zaniepokojony właścicielem. Na czele wpadł do domu do kołyski swego syna, ale była pusta. Smutek i smutek chwycił księcia, zdecydował, że jego ulubiony kawałek dziecko.

W jednej chwili zasmucony ojciec chwycił swój miecz i zabił psa. Uśmiercając, wierny pies wygłosił długie, żałobne wycie, z którego dziecko się obudziło, śpiąc pod łóżeczkiem. Książę ukląkł i zobaczył wielkiego martwego wilka, który został ugryziony przez swojego ulubieńca, ratując syna swego pana.

Rozumiejąc horror tego czynu, książę nie pamiętał samego siebie z żalu. Nakazał postawić pomnik wiernym Gelertowi, posąg stoi po dzień dzisiejszy, a miejsce jego pochówku zostało nazwane na jego cześć, Beth-Gellert.

W Europie wilczarze to rzadkość, a wielu szlachciców marzyło o otrzymaniu ich jako prezentów.

W 1641 roku wilczarz irlandzki został przedstawiony Francji, przedstawiony kardynałowi Richelieu.

W 1652 r. Cromwell, który doszedł do władzy, zabronił rasie usunięcia jej z Anglii pod groźbą kary śmierci.

Po kilku stuleciach, po zniszczeniu swojego szarego wroga, pozostawiono go bez głównego celu - polujących wilków. Co spowodowało degenerację rasy.

W 1862 r. Kapitan brytyjskiej armii D. Graham zaangażował się w hodowlę i restaurację tej rasy. Z biegiem czasu udało mu się poprawić wiele cech, z wyjątkiem zręczności.

W XVIII wieku, kiedy wilczarz irlandzki prawie zniknął, hodowcy przejechali go greyhound, duński dog i szkocki chart.

Nowo upieczony wilczarz irlandzki odzyskał popularność w Ami.

Irish Wolfhound Standard i opis rasy

Photo Wilczarz irlandzki w polu

Rodzaj sylwetki: elegancki, silny, muskularny.

Ruch: lekki, energiczny.

Głowa: długa, prosta, trzymana wysoko; czołowe kości czoła nieznacznie zaznaczone, ze słabą depresją między oczami.

Szyja: długa, mocna, muskularna, dobrze wysklepiona, bez podgardla lub luźnej skóry pod gardłem.

Kufa: wydłużona, umiarkowanie zwężona.

Szczęki i zęby: zgryz nożycowy, górny rząd zębów ściśle przykrywa dolny.

Uszy: małe, w kształcie róży.

Ciało: długie, dobrze zakrzywione żebra.

Powrót: długi, prosty.

Lędźwie: lekko wypukłe.

Zad: wystarczająco szeroki pomiędzy maclacami (są to dwie kości w okolicy zadu, lub innymi słowy - talia, które można wykorzystać do określenia tłustości psa, jeśli trudno jest odróżnić talię, makroki nie są wykrywane, a żebra znajdują się pod grubą warstwą tłuszczu i nie są wyczuwalne - czas na umieszczenie na diecie).

Klatka piersiowa: głęboka, umiarkowanie szeroka.

Żebra: dobrze zakrzywione.

Ogon wilczarza: długi, lekko zgięty w górę bliżej końca, średniej grubości, gęsto pokryty włosami.

Były to kończyny: bezpośrednie, silne, długie.

Łopatki: muskularne, pochyłe. Łokcie skierowane do tyłu, nie zwracające się ani do środka ani na zewnątrz.

Kończyny tylne: muskularne, proste.

Łapy: duże, zaokrąglone, stoją prosto. Palce ciasno upakowane w kulkę. Pazury są mocne, zakrzywione.

Wełna: szorstka na ciele. Na nogach, na głowie, nad oczami i na brodzie, włosy przypominają drut.

Mężczyźni: muszą mieć dwa dobrze rozwinięte jądra całkowicie zstępujące do moszny.

Kolor irlandzki Wilczarz

Wilczarz irlandzki ma neutralny kolor neoklasyczny, w tym:

  • Szary
  • Czarny
  • Motley
  • Rude
  • Żółto-brązowy
  • Pszenica
  • Biały

Wilczarz irlandzki

Z natury irlandzki wilczarz czuły, zrównoważony i życzliwy. Nawet zaskakujące jest to, że taki gigant jest istotą bardzo wrażliwą i wrażliwą.

Jest dość trudny do podrasowania, ale jeśli się złości, natychmiast staje się niebezpiecznym wrogiem. Bardzo oddany właścicielowi i jego rodzinie. Dobry strażnik i strażnik, ale nigdy nie spieszą się z osobą, jest bardzo ufny i życzliwy ludziom. Nie ma agresji na osobę, tylko wtedy, gdy poczuje prawdziwe zagrożenie dla właściciela, natychmiast przejdzie do swojej obrony.

Wilczarz irlandzki ma wysoką inteligencję, jest niezależny i niezależny, dlatego od wieku szczeniąt musi wiedzieć, kto jest szefem w domu. Wilczarz ma raczej powolne dojrzewanie, większość z nich pozostaje szczenięta dłużej niż rok, chociaż z wyglądu jest już ogromną osobowością. Trening musi się rozpocząć od pierwszych dni pojawienia się domu. Musi być posłuszny poleceniom gospodarza. Przy odpowiednim leczeniu są silnie przywiązani do osoby i wierni mu przez całe życie.

Główna zasada - nigdy nie pokonuj psa. Jeśli nie odniesiesz sukcesu w edukacji, skontaktuj się z profesjonalistami. Doświadczona osoba nauczy ją posłuszeństwa.

Wilczarz irlandzki bardzo kocha dzieci właściciela, wiele dziecinnych psikusów cierpi, jeśli dziecko jest zmęczone, po prostu wstanie i pójdzie do przeciwległego kąta lub pokoju. Ale biorąc pod uwagę ogromny rozmiar, nigdy nie zostawiaj z nim małego dziecka.

Dobrze się dogaduje z innymi zwierzętami domowymi, kotami i psami innych ras.

Rasa jest bardzo spokojna, prawie nie szczeka i nie hałasuje nad drobiazgami. Pomimo dużych rozmiarów jest dość kompaktowy w mieszkaniu. To prawda, że ​​jako łóżko jesteś zobowiązany dostarczyć mu osobną sofę. Duża waga nie pozwala mu długo leżeć na solidnej posadzce lub podłodze.

Chodzenie z wilczarzem powinno odbywać się co najmniej dwa razy dziennie przez 40-50 minut. Spacery są spokojne, bez większego stresu.

Jeśli jesteś zapracowaną osobą i spędzasz więcej czasu w pracy niż w domu, weź sobie inne zwierzątko, które jest dobrze tolerowane przez samotność, takie jak papuga lub chomik.

Wilczarz irlandzki musi komunikować się z właścicielem. Nie można go zamknąć w ciasnym mieszkaniu i tylko czasami spacerować. Duża rasa potrzebuje dużo miejsca. Nieprawidłowa treść spowoduje zakłócenia fizyczne i emocjonalne.

Chcąc założyć wilczura irlandzkiego, musisz zrozumieć, że duże zwierzę to wielka odpowiedzialność. Zadaj sobie pytanie, czy możesz zapewnić mu dobre odżywianie, opiekę, wizytę u weterynarza, wycieczki terenowe i, co najważniejsze, poświęcić wystarczająco dużo czasu, aby nie czuł się opuszczony. Potrzebują towarzystwa osoby, w przeciwnym razie stają się nieposłuszni z nudów i zaczynają robić figle. Na przykład jeden roczny szczeniak może zmiażdżyć pokój w ciągu godziny. Dobrze wyszkolony wilczarz irlandzki może brać udział w wystawach, konkursach na posłuszeństwo, próbach terenowych.

Wilczarz irlandzki późno staje się dorosły. Po roku mogą skakać, a potem rok na trening. Oczywiście nie są one tak szybkie jak Borderleus czy Golden Retriever, ale są bardzo uparte. Tak więc zręczność może stworzyć godną konkurencję nawet dla najbardziej zręcznych ras, a te osoby, których właściciele poświęcili swoje życie, aby zajmować nagrody.

Do utrzymania Irlandczyków pasuje prywatny dom z ogrodem lub przestronnym dziedzińcem. Wyciągaj regularnie z natury. Wielu właścicieli irlandzkich wilczaków nie poluje, ale uwielbia oglądać swój olbrzymi galop, co daje zwierzęciu prawdziwą przyjemność.

Wilczarz irlandzki Opieka i konserwacja

Photo Wilczarz irlandzki w prywatnym domu

Wilczarz irlandzki ma sztywny, przypominający drut ochronny płaszcz i miękki podszerstek. Płaszcz doskonale chroni ciało przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas polowania i ścigania dzikich zwierząt, ukąszeń komarów i bąków, zamoczenia, zimna i zabrudzenia.

Nie ma prawie żadnych osobliwych zapachów "psów". Nie plączą się w maty i łatwo się rozczesują.

Strzyżenie: Irlandzka twarda wełna nie jest ścinana, ale tylko przycięta, 2 razy w roku, wiosna jest jesienią. Przycinanie odbywa się za pomocą palców, noża przycinającego lub usuwania.

Nóż do przycinania przypomina ząbkowany nóż o różnych wysokościach i częstotliwościach zębów. Nóż nie jest ostry, aby nie przeciąć wełny, ale służy jako zamiennik palca wskazującego - w celu ułatwienia procesu wyciągania płaszcza.

Regularne czesanie wełny za pomocą noża wyszczuplającego zapewni jej zadbany wygląd, usunie podszerstek i martwe włosy. Wielu hodowców uważa za wygodne wręczanie noża w kształcie "rybiego ogona". Osoby, które ukończyły karierę wystawową, mogą ciąć.

Konieczne jest czesanie 2 - 3 razy w tygodniu za pomocą metalowego grzebienia i szczotki wykonanej z naturalnego włosia, aby utrzymać sześć w czystości. Podczas czesania poprawia się krążenie krwi, usuwa się martwe włosy, a zwierzak cieszy się przyjemnym masażem.

Przede wszystkim, czesanie wełny za pomocą metalowego grzebienia, musisz zacząć od głowy, następnie przejść do ciała, dobrze przeczesać wzdłuż boków, głowę do ogona, a następnie przejść do kończyn. Trzymaj grzebień pod kątem ściśle w kierunku ruchu.

Następnie myjemy wełnę szczotką z naturalnym włosiem, najpierw na wełnie, a następnie w kierunku wzrostu. Mokra szmata może usuwać nagromadzony kurz i brud.

Rzadko kąpie się 1-2 razy w roku, ponieważ jest zanieczyszczony lub przed pokazem szamponem dla ras szorstkowłosych. Wełna nie jest miękka, w przeciwnym razie straci niezbędną ochronę, więc klimatyzator nie jest używany.

Dla ogromnego wzrostu odpowiednie jest czyszczenie na sucho. Suchy szampon najpierw wciera się w wełnę, a następnie dobrze czesać grzebieniem.

Po karmieniu wytrzyj twarz wilgotnym ręcznikiem, aby usunąć resztki jedzenia z brody.

Po spacerze umyć genitalia i łapy prysznicem.

Pazury są obcięte 1 raz w miesiącu za pomocą maszynki do paznokci dla dużych ras. Zbyt długie pazury są podzielone na kilka podejść. Pamiętaj, aby monitorować stan pazurów, z natury są one dość zakrzywione, a długi wzrost może powodować dyskomfort podczas chodzenia.

Zęby regularnie sprawdzają. Zdrowe dziąsła o przyjemnym różowym zabarwieniu bez krwawienia.

Zęby są czyszczone 1 raz w tygodniu, przy użyciu szczoteczek do zębów dla psów za pomocą szczoteczki do zębów lub opuszki palca. Do mechanicznego usuwania płytki nazębnej żućmy kości do żucia.

Uszy regularnie sprawdzają, wytrzeć wnętrze zlewu wilgotną watą bawełnianą, usuwając kurz i siarkę. Jeśli z ucha wydobywa się nieprzyjemny zapach, występuje nadmiar siarki, wycieka ciecz lub pies potrząsa głową, ocierając się o podłogę, należy poprosić lekarza weterynarii o pomoc.

Łapy po chodzeniu myją i sprawdzają poduszki łapy pod kątem obrażeń. Włosy między palcami należy usunąć, aby palce zostały zebrane w kulkę. W okresie zimowym smaruję płatki łap olejem roślinnym, aby zapobiec pojawieniu się pęknięć.

Oczy regularnie sprawdzane. Spłucz raz w tygodniu wilgotną, miękką ściereczką zwilżoną rumiankiem lub herbatą z ciepłą wodą. Zdrowe oko bez zakwaszenia, zaczerwienienia i nadmiernego łzawienia. Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Od najmłodszych lat uczymy procedur, w przeciwnym razie u dorosłego wilczura irlandzkiego po prostu nie da się poradzić.

Po zabiegach higienicznych, chwal go i traktuj z ulubioną delikatnością.

Kleszcze i pchły są niebezpieczne dla zdrowia, regularnie leczą wilczura irlandzkiego z ektopasożytów. Po przejściu przez las lub park, zawsze sprawdzaj swojego zwierzaka pod kątem obecności pasożytów. Szczególnie dokładnie zbadaj pachy, szyję, brzuch, okolice genitaliów i uszu.

Pchły powodują reakcje alergiczne, zapalenie skóry, ciężki świąd, anemię i choroby zakaźne.

Iksyczne kleszcze są nosicielami śmiertelnej choroby - piroplazmozy (babeszjozy). Są szczególnie aktywne i niebezpieczne wczesną wiosną - latem - jesienią.

Znalezienie kleszcza, nie panikuj. Jeśli masz taką możliwość, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem. Usunie tyknięcie, sprawdzi i będzie w stanie analizować obecność piroplazmozy.

W domu możesz samemu usunąć zaznaczenie:

  • Nałóż na niego olej roślinny.
  • Przy pomocy pęsety lub kleszcza, który jest dzisiaj modny i wygodny, chwyć głowę bliżej skóry i delikatnie odkręć kleszcza od ciała ruchem okrężnym.
  • Sprawdź ranę, aby zobaczyć, czy głowa pozostała, i potraktuj ją środkiem antyseptycznym.

Przez kilka następnych dni obserwuj zdrowie wilczura irlandzkiego. Jeśli jest aktywny, je z apetytem, ​​nie ma temperatury, wszystko jest w porządku.

Ale zauważając następujące objawy:

  • Odmowa jedzenia i picia
  • Wysoka temperatura ciała (39 - 41 stopni)
  • Letarg, apatia do wszystkiego, co się dzieje
  • Czerwono - brązowy mocz
  • Żółknięcie białek oka

Natychmiast udaj się do weterynarza, w przeciwnym razie pies może umrzeć bez pomocy medycznej.

Fundusze na pchły i kleszcze są kilku rodzajów:

  • Krople (nakładane na obszar kłębu 1 raz w miesiącu, nie kąpać się przez 10 dni)
  • Spray (przed pójściem na piechotę są traktowani wełną, leżakiem i ubraniami)
  • Tabletki (do środka, do 12 tygodni)
  • Obroża (chroni przy stałym zużyciu nawet do 7 miesięcy)

Preparaty dobiera się w zależności od wagi zwierzęcia i najlepiej skonsultować się z weterynarzem przed zakupem.

Odżywianie Irish Wolfhound

W kwestii żywności właściciel wilczura irlandzkiego musi podejść odpowiedzialnie. U dużych ras problemy z kończynami są bardziej powszechne, dieta dobierana jest tak zbalansowana, jak to tylko możliwe i wzbogacona o niezbędne substancje i minerały.

Oczywiście najłatwiej jest skonsultować się z hodowcą, który sprzedał szczeniaka, niż nakarmić wilczarza. Odpowiedzialny hodowca z pewnością zaoferuje pomoc i doradzi najlepsze dla najmłodszych.

W przypadku wilczura irlandzkiego istnieją dwa rodzaje karmienia:

  • Suche gotowe potrawy
  • Naturalne jedzenie

Oczywiście oba mają swoje plusy i minusy. Gotowa żywność powinna być tylko klasą premium, a zatem nie jest tania.

Jego zaletą jest to, że nie musisz poświęcać czasu na gotowanie, jest już zrównoważony w witaminach i pierwiastkach śladowych.

Naturalne produkty również nie są tanie, a właściwe proporcje witamin i minerałów będą zawsze musiały być obliczane samodzielnie, a czas poświęcony jest na gotowanie. Zawsze wiesz, z czego gotowane jest jedzenie. W każdym razie, jaki rodzaj żywności wolisz, pamiętaj, nigdy nie mieszaj suchej karmy i naturalnej żywności z karmieniem wodą.

Jak dobrze rozwija się dieta rosnącego organizmu, zależy od jego zdrowia i dobrego samopoczucia w przyciąganiu życia. Młody organizm musi otrzymywać składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania. Niewłaściwe karmienie prowadzi do krzywicy, słabej budowy kości, słabego wzrostu i niedostatecznego rozwoju mięśni.

Liczba karm szczeniąt Wilczarz irlandzki:

  • do 1,5 miesiąca - 6 razy dziennie
  • 2 - 3 miesiące - 4 razy dziennie
  • 3 - 6 miesięcy - 3 razy dziennie
  • po 6 miesiącach - 2 razy dziennie
  • po roku karmione są 2 razy dziennie

Irlandczycy powinni być karmieni dopiero po przejściu, świeżo przygotowanym jedzeniem w temperaturze pokojowej. Zapewnij stały dostęp do wody pitnej.

Porcję należy spożywać w zaroślach przez 20 minut, w przeciwnym razie należy wyjąć miskę z jedzeniem w lodówce do następnego karmienia.

Skonsultuj się z weterynarzem, jakie witaminy są niezbędne do pełnego rozwoju.

  • Chude mięso, królik, wołowina, kurczak (parzony lub gotowany)
  • Niskotłuszczowy twarożek
  • Ryby morskie bez kości
  • Zieleń
  • Warzywa
  • Owoce
  • Kashi (kasza gryczana, ryż)
  • Tłuste mięso
  • Wędzone mięso
  • Słodycze
  • Nadmiar soli
  • Przyprawy
  • Ryba rzeczna
  • Rurkowe kości
  • Rośliny strączkowe
  • Chleb
  • Czekolada

Irish Wolfhound Disease

  • Odwrócenie żołądka (cierpi na wzdęcia, gdy gaz gromadzi się w jego żołądku, żołądek może puchnąć do tego stopnia, że ​​będzie musiał natychmiast zostać hospitalizowany, karmić wilczura irlandzkiego małymi porcjami i postawić miseczkę nieco ukośnie)
  • Choroba von Willebranda (krzepnięcie krwi)
  • Osteochondroza barku (choroba wrodzona prowadząca do choroby zwyrodnieniowej stawu barkowego)
  • Zwichnięcie rzepki
  • Zaćma
  • Wady stawu biodrowego (proces, w którym staw biodrowy rozwija się nienormalnie i powoduje ból i kulawiznę u zwierząt)
  • Migotanie przedsionków (zaburzenie rytmu serca)
  • Pyoderma (infekcje skóry)
  • Mięsień kościsty (rak kości kończyn lub szkieletu wyrostka robaczkowego)
  • Niedoczynność tarczycy (tarczycy wytwarza niewystarczającą ilość hormonów)
  • Zespół Woblera (uraz kręgosłupa w szyi, który powoduje osłabienie, a nawet paraliż)
  • Inwersja powieki (rzęsy rosną wewnątrz i drażnią gałkę oczną)

Szybkie zmiany związane z wiekiem mogą powodować problemy z sercem, nieprawidłowy wzrost kości i raka.

Czytaj Więcej O Psach

Top 10 ras psów do mieszkania - wybierz z najlepszych

Szczepienia Warunki przetrzymywania - jeden z kluczowych czynników prawidłowego rozwoju i edukacji psa. W prywatnym domu każda rasa będzie się dobrze czuła. Ale nie każdy czworonożny zwierzak zapuści korzenie w mieszkaniu.