Szczepienia

Zapalenie jelit u psów

Psy są narażone na wiele chorób, które ludzie również cierpią. Czasami właściciel może zażywać wymiotów lub biegunki w swoim zwierzęciu domowym w związku z banalnym zatruciem lub niestrawnością, ale czasami objawy te mówią o tak poważnej chorobie jak zapalenie jelit u psów. Czasami lepiej jest pokazać zwierzaka weterynarzowi, ponieważ tylko lekarz będzie mógł dokonać trafnej diagnozy.

Charakterystyka i objawy zapalenia jelit u psów

Zapalenie jelit u psów charakteryzuje się stanem zapalnym ścian jelita cienkiego i grubego, w wyniku którego szkodliwe mikroorganizmy powodują martwicę błony śluzowej, reakcje alergiczne i podrażnienie narządów.

Najczęstsze przyczyny patologii są następujące:

  • Zakażenia przewodu żołądkowo-jelitowego, które z kolei są podzielone przez rodzaj patogenów - wirusów i bakterii. Przy złej jakości żywieniu pies może złapać salmonellozę, a osoby nieszczepione mogą łatwo złapać parwowirusa. Te i inne mikroorganizmy prowadzą do zapalenia jelit zwierzęcia.
  • Pasożyty są kolejną częstą przyczyną zapalenia jelit. Pies komunikuje się ze światem zewnętrznym, chce wąchać i lizać wszystko, a takie metody nie gwarantują bezpieczeństwa psa. Zwierzę może zarazić się robakami, lambliami, echinokokami i innymi pasożytami.
  • Ciężkie zatrucia wiążą się z zapaleniem jelit.
  • Łagodne i złośliwe nowotwory narządów trawiennych.
  • Patologia komórek układu odpornościowego.

Aby określić dokładny problem, który powodował zapalenie jelit, lekarz powinien, i na podstawie diagnozy, przepisać leczenie. Młode i starsze osoby są najbardziej podatne na zapalenie jelit, choroba jest najrzadziej diagnozowana u psów w średnim i dojrzałym wieku.

Objawy choroby - wyraźne, nie można ich przeoczyć. Należą do nich:

  • Biegunka z domieszką śluzu, jeśli na tym etapie nie jest leczona, w stolcu pojawiają się smugi krwi.
  • Postępująca choroba charakteryzuje się fałszywą chęcią psa do opróżnienia.
  • W wyniku luźnego stolca dochodzi do nieodwracalnych procesów na poziomie mięśniowym, odnotowuje się wypadania jelit.
  • Często pies cierpi na wymioty.
  • Wśród biegunki i wymiotów następuje gwałtowny spadek masy ciała.
  • Płaszcz psa pogarsza się, zaczyna wypaść, gatunek staje się nudny, zaniedbany - wynika to z natychmiastowego wymywania witamin i minerałów z organizmu.
  • Pies jest dręczony bólem brzucha, właściciel może naprawić wzdęcia i wzdęcia z jego zwierzakiem.
  • W niektórych przypadkach rejestrowana jest gorączka i podwyższona temperatura ciała.

Oprócz tych objawów zapalenia jelit występują typowe objawy złego stanu zdrowia - letarg, apatia, odmowa jedzenia, niechęć do chodzenia.

Diagnoza choroby

Jeśli wystąpi jeden lub więcej objawów, należy udać się do kliniki weterynaryjnej. Ale wcześniej właściciel jest w stanie samodzielnie udzielić pierwszej pomocy swojemu zwierzakowi. Przede wszystkim należy zapewnić zwierzęciu wodę w wystarczającej ilości, ponieważ przy biegunce i wymiotach odnotowuje się odwodnienie.

Możesz przywrócić równowagę wodno-solną w organizmie za pomocą rozcieńczonego Polysorbu. Powinny karmić zwierzę w małych dawkach przez godzinę. Olej rycynowy pomoże oczyścić jelita psa, co ułatwi diagnozę choroby przez weterynarza.

Po przyjeździe do kliniki będziesz musiał odpowiedzieć swojemu lekarzowi na listę następujących pytań:

  • Czy nastąpiło gwałtowne przejście z jednego rodzaju energii na inny?
  • Czy zwierzę miało kontakt z innymi osobami?
  • Czy odbywałeś długie podróże z psem?
  • Czy zwierzę lubi kopać w śmietnikach i zbiornikach?
  • Czy chodzenie na smyczy z nim lub bez niego?

Weterynarz powinien być świadomy wszystkich bolesnych objawów zwierzęcia, a także przytoczonych szczepień. Po rozmowie i kontroli psa zostają przydzielone testy.

Przeprowadzone badanie krwi na potrzeby biochemii pozwoli lekarzowi ocenić stan i możliwe zaburzenia czynności narządów wewnętrznych - nerek, wątroby, trzustki. Wyniki pokażą poziom składników odżywczych w organizmie. Jeśli brakuje jakiegoś elementu, można przepisać witaminy. Również biochemia wykrywa odwodnienie. Ta analiza jest podawana rano na pusty żołądek, ale w nagłych przypadkach krew można pobrać, lekceważąc te zasady.

Jeśli podejrzewasz, że obcy przedmiot utknął w przewodzie pokarmowym, zalecane są prześwietlenia. Badanie to jest w stanie zagwarantować obecność lub brak ciał obcych w ciele. Nie trzeba przygotowywać psa do zdjęć rentgenowskich.

Identyfikacja możliwych pasożytów pomoże w analizie kału. Zwykle nie należy podawać śluzu i krwi, nie można znaleźć jaj pasożytniczych.

Lekarz może również przepisać USG jamy brzusznej zwierzęciu. Do tego badania należy przygotować:

  • W ciągu 10-12 godzin pies nie powinien jeść, ponieważ możliwe są wzdęcia w żołądku, co wpływa na wynik.
  • Jelita są czyszczone węglem aktywnym w przeddzień USG.
  • W niektórych przypadkach lewatywa jest przepisywana na kilka godzin przed badaniem - ułatwia to badanie jelita grubego.

Współczesna metoda diagnostyki chorób związanych z przewodem pokarmowym - endoskopia. Podczas tego badania lekarz ma możliwość pobrania tkanki do biopsji. Operacja jest mniej traumatyczna, wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Mikrokamery wprowadza się do jamy brzusznej psa, lekarz w tym momencie ocenia obraz wzrokowo na monitorze.

Na podstawie wyników testów i badań weterynarz diagnozuje psa i określa dalsze leczenie.

Leczenie zapalenia jelit u psów w warunkach domowych

Terapia zależy przede wszystkim od rodzaju patogenu. W większości przypadków weterynarz przepisuje specjalną dietę chorym psom. Dzień lub dwa, zalecany może być medyczny post, dozwolone jest tylko picie. Zwierzę powinno otrzymać wystarczającą ilość wody pitnej - to zapobiegnie odwodnieniu.

Po pierwszym etapie strajku głodowego zaleca się stopniowe wprowadzanie pokarmu znanego psu. Pierwsze porcje powinny być minimalne. Każdego dnia ich objętość wzrasta, aż osiągnie normalny rozmiar.

Jeśli zwierzę wcześniej karmiło się suchym pokarmem, lekarz może zalecić specjalne odżywianie dla psów mających problemy z przewodem pokarmowym. Jeśli zwierzę jest przyzwyczajone do produktów naturalnych, weterynarz poda listę zatwierdzonych produktów.

Podczas rehabilitacji dozwolone:

  • Chude mięso, kurczak, indyk.
  • Twaróg o minimalnej zawartości tłuszczu.
  • Rosół na zbożach, odpowiednie płatki owsiane lub ryż.
  • Żółtka jaj.

Podczas rehabilitacji zabrania się:

  • Białko jaja.
  • Produkty o wysokiej zawartości cukru.
  • Kości.
  • Tłuste mięso i ryby.

Do żywienia dietetycznego wymagane są niezbędne minerały i substancje dla organizmu. Gdy zapalenie jelit jest często niedoborem witamin E, A, K, B, wapń i kwas foliowy są wypłukiwane z organizmu. Kompleksy witaminowe dla psów lub suplementy diety mogą być przepisywane przez lekarza w celu utrzymania zdrowia. W niektórych przypadkach bardziej racjonalne jest przejście na zbilansowaną dietę, która w najkrótszym możliwym czasie uzupełni składniki odżywcze w organizmie.

Zwierzę można całkowicie wyleczyć jedynie poprzez wyeliminowanie przyczyny zapalenia jelit. Jeśli test na kał wykrywa obecność pasożytów, przepisywane są leki przeciwrobacze - Dironet, Azinoks, Febtal i inne. W przypadku infekcji bakteryjnej leczenie odbywa się za pomocą antybiotyków - Cefaleksyny VP, Amoksycyliny VP, Trimethoprim 2VP i kilku innych. W takim przypadku można przepisać lek przeciwbakteryjny - Enroxil lub Tsiprovet. Jeśli przyczyną jest onkologia, lekarz wybiera chemioterapię lub działający sposób usunięcia guza.

Zalecane leki i wyeliminowanie objawów choroby. Środki znieczulające mogą być przepisywane psu, na przykład No-silo. W niektórych przypadkach konieczne są modulatory perystaltyki, które pomogą uniknąć możliwych zaparć.

Zapobieganie zapaleniu jelit

Przede wszystkim profilaktyka polega na doborze odpowiedniego odżywienia, odpowiedniego dla wieku i zdrowia psa. Jeśli zwierzę używa naturalnych produktów, warto zrezygnować z mięsa i ryb z odmian tłuszczowych, preferować buliony, które są łatwo przyswajane przez organizm.

Terminowe szczepienia uratują psa przed wieloma infekcjami i bakteriami, które są przyczyną stanów zapalnych jelit.

Pies musi regularnie stosować środki przeciw robakom, jeśli pasożyty wcześniej tego nie torturowały, wówczas zapobieganie powinno odbywać się 3-4 razy w roku. Jeśli właściciel nie chce po raz kolejny dawać lekarstwu swojemu zwierzakowi, to kilka razy w roku trzeba przyjmować odchody dla robaków. Decyzję w sprawie zapobiegania i leczenia można podjąć wyłącznie na podstawie wyników.

Konieczne jest monitorowanie psa podczas spaceru, niemożliwe jest umożliwienie zwierzęcia kopania w pojemnikach na śmieci, nie jest pożądane umożliwienie kontaktu z innymi osobami, mogą być nosicielami chorób.

Zapobieganie zmniejsza ryzyko zapalenia jelit, a każda dolegliwość łatwiej jest zapobiegać niż leczyć.

Zapalenie jelita grubego u psów - zapalenie jelita grubego

Nasi młodsi bracia, w tym psy, często mają problemy z trawieniem. W większości przypadków kończy się to objawami niestrawności z powodu złej jakości paszy, ale czasami problem może być znacznie poważniejszy. Na przykład zapalenie okrężnicy u psów. W niektórych przypadkach ta patologia poważnie podważa zdrowie psa i pozbawia miliony komórek nerwowych jego właścicieli.

Odszyfrowanie koncepcji

Mówiąc najprościej, zapalenie okrężnicy jest stanem zapalnym okrężnicy. Bardziej prosto, jelito grube jest dolnym odcinkiem przewodu pokarmowego. Gdy pokarm przechodzi przez przewód pokarmowy, większość z niego jest trawiona i osadzana w organizmie w postaci tłuszczu lub glikogenu. Pozostała masa, składająca się głównie z niestrawnych włókien, po prostu trafia do jelita grubego.

Istnieją trzy funkcje okrężnicy: tymczasowy "bufor" dla kału, wchłanianie wody i dalsze trawienie pozostałych składników odżywczych. W tej części "żyje" dziesięć razy więcej bakterii niż w porównaniu z jelitem cienkim. Rozkładają pozostałe włókna pokarmowe na trzy główne składniki: octan, propionian i maślan. To mikroorganizmy są odpowiedzialne za syntezę witamin z grupy B, które są autogennymi substancjami wytwarzanymi w ciele każdego ssaka. W przypadku psów trudno jest przecenić znaczenie mikroflory: faktem jest, że zwierzęta te mają bardzo krótki przewód pokarmowy. Gdyby nie bakterie, większość jedzenia po prostu nie miałaby czasu na strawienie.

Jak manifestuje się zapalenie jelita grubego?

Ponieważ twój pies nie może ci powiedzieć, co czuje, musisz polegać na widocznych znakach, aby ocenić jego problemy zdrowotne. Biegunka jest najważniejszym i oczywistym objawem tej choroby. Aby właściwie zaklasyfikować i leczyć biegunkę związaną z zapaleniem jelita grubego, konieczne jest odróżnienie zapalenia jelita grubego od zapalenia jelit (które jest znacznie bardziej niebezpieczne). Następujące cechy są charakterystyczne dla biegunki, która objawia się w zapaleniu jelita grubego:

  • Pies praktycznie nie traci wagi.
  • Często występuje tenesmus, czyli fałszywa potrzeba wypróżniania się. W tym samym czasie pies wije się z bólu i drży z bólu.
  • W kale prawie zawsze pojawia się śluz i / lub krew (a krew ma wyraźny czerwony kolor). Ten ostatni wyróżnia się szczególnie krwotocznym zapaleniem okrężnicy u psów.
  • Wyładowanie pachnie obrzydliwie, może przybrać zielonkawy odcień.
  • Bardzo często na początku przychodzi niewielka część normalnego kału, który pełni rolę swoistego "korka szampana".
  • Tekstura kału - gruba, lepka.

Wszystkie te objawy pozwalają doświadczonemu weterynarzowi na łatwe diagnozowanie zapalenia okrężnicy, ale leczenie tej patologii zależy całkowicie od jej przebiegu. Faktem jest, że leczenie ostrego, przewlekłego i nawracającego zapalenia jelita grubego odbywa się zgodnie z całkowicie odmiennymi schematami, przy użyciu różnych leków. Pokrótce omówimy cechy każdego typu.

Ostre zapalenie jelita grubego

Najczęściej ostre zapalenie jelita grubego jest spowodowane przez silny stres: umieszczenie w klatce transportowej, transport psa w ładowni, nagła aklimatyzacja lub inne zmiany w sposobie życia zwierzęcia. Bardzo często takie "kłopoty" zdarzają się, gdy pies myli pojemnik ze śmieciami ze swoją miską, lub on połknie zawartość świątecznego stołu w chwili, gdy uwaga właścicieli zostanie rozproszona. Często pomaga rozwiązać problem diety. Na koniec należy sprawdzić odchody na obecność jaj robaków, które mogą również powodować zapalenie okrężnicy.

Typ przewlekły

W tym przypadku choroba trwa od miesiąca lub dłużej. W celu określenia jego obecności pomoże biochemiczne badanie krwi, jej badanie mikroskopowe (oznaczanie liczby białych krwinek), a także wykrywanie jaj robaków w wydzielinie zwierząt. Bardzo ważne jest zapewnienie braku lub obecności zapalenia trzustki, ponieważ stan zapalny trzustki nie jest w stanie wyprodukować niezbędnej ilości enzymów trawiennych (co wywołuje przewlekłe zapalenie okrężnicy u psów). Przeprowadza się również wysiew materiału patologicznego na specjalnych podłożach. Dzięki temu można zidentyfikować infekcję bakteryjną spowodowaną na przykład przez Clostridia. Często przyczyną zapalenia okrężnicy są robaki pasożytujące na robaku (są to bąki), ale problem polega na tym, że są one dość trudne do wykrycia. Pasożyty te można zidentyfikować jedynie za pomocą kolonoskopii z biopsją.

Cóż, jeśli mówimy o przewlekłym przebiegu tej choroby, nie można nie rozważyć idiopatycznego zapalenia jelita grubego. Co to jest? Termin ten odnosi się do zapalenia jelita grubego, którego etiologia pozostaje niejasna. Najczęściej (jak sugerują weterynarze) prawdziwą przyczyną choroby w tym przypadku mogą być rzadkie patologie genetyczne lub choroby autoimmunologiczne, które mogą być niezwykle trudne lub niemożliwe do zidentyfikowania. W takim przypadku konieczne jest ograniczenie leczenia objawowego. Czasami pomaga i występuje długotrwała remisja, ale czasami występują nawroty choroby (epizodyczne).

Co to jest?

A więc wnioski. Spójrzmy na główne powody, dla których najczęściej pojawia się choroba:

  • Choroby zakaźne, w tym etiologia wirusowa, bakteryjna i grzybicza.
  • Zatrucie, a do tych można przypisać i długoterminowe karmienie żywności o niskiej jakości.
  • Helminths, o którym już wspominaliśmy wyżej.
  • Stresujące sytuacje.
  • Ciężkie reakcje alergiczne.
  • Działanie silnych leków, w tym antybiotyków. Często zdarza się to w przypadkach, gdy właściciele starają się niezależnie "leczyć" swojego psa.

Działania terapeutyczne

Najlepszym sposobem na wyleczenie zapalenia jelita grubego jest określenie jego wyglądu i przyczyny choroby. Jeśli nie jest to możliwe, weterynarz musi leczyć objawy. Wymienimy główne leki stosowane w leczeniu zapalenia jelita grubego.

Ważne! Leki, których lista podajemy poniżej - tylko w celach informacyjnych! W żadnym przypadku nie angażuj się w samodzielne leczenie swojego psa, ponieważ szkodzisz tylko swojemu psu! O tym, jak leczyć zapalenie okrężnicy, niech myśli wykwalifikowany specjalista.

  • Metronidazol (trichopol). Uniwersalny środek przeciwbakteryjny, skuteczny przeciwko Clostridia; łagodzi stany zapalne.
  • Sulfasalazyna. Silny lek przeciwzapalny i bakteriostatyczny. Ważne jest, aby pamiętać, że jest bardzo nieprzyjemny dla smaku, a zatem nie jest łatwo dać go psu. Mimo to trzeba będzie to zrobić, ponieważ przy pomocy tego leku skutecznie leczy się wrzodziejące zapalenie okrężnicy u psów.
  • Błonnik pokarmowy. Istnieją trzy rodzaje tego: rozpuszczalny, nierozpuszczalny, mieszanina dwóch odmian. Włókna te nie tylko wspomagają perystaltykę i łagodzą bolesne skurcze, ale również służą jako sprzyjające środowisko dla rozwoju korzystnej mikroflory.
  • Fruktooligosacharydy. Specjalna pasza z nimi produkuje (w szczególności) "Royal Canin". Substancje te skutecznie wspomagają pracę mikroflory jelitowej i stabilizują środowisko. Badania wykazały, że ta substancja pomaga usuwać bakterie chorobotwórcze z okrężnicy. Pokarmy zawierające oligosacharydy w niektórych przypadkach pomagają zatrzymać zapalenie okrężnicy nawet w ciężkich przypadkach.

Najtrudniej jest wyleczyć chorobę, jeśli była spowodowana przez grzyby lub clostridia. Trudno im znaleźć naprawdę dobry lek, który je zniszczy. Ponadto, niektóre leki działają źle na psa, więc fundusze te powinny być podawane z dużą ostrożnością. Jeszcze raz przypominamy: jak leczyć psa z powodu zapalenia jelita grubego, tylko weterynarz powinien pomyśleć! W żadnym wypadku nie "przepisuj" żadnych leków na własną rękę, ponieważ wszystko to skończy się bardzo źle!

O prawidłowym karmieniu

Masz dwa sposoby: samodzielnie przygotować własną "smaczną i zdrową żywność" lub po prostu kupić gotowe, wyspecjalizowane jedzenie. Jeśli mówimy o produktach, które można kupić w sklepie, gotowana kaczka, królik lub ignam (tylko ignam, nie ziemniaki) będzie pasować do chorego psa. A co karmić psa, jeśli pojawienie się zapalenia jelita grubego było spowodowane reakcją alergiczną? W takim przypadku będziesz musiał podawać jedzenie w małych porcjach: przy najmniejszym przejawie niedyspozycji, spójrz na to, co było częścią ostatniego karmienia i natychmiast wykluczyć ten produkt z diety zwierzęcia.

Choroby jelit u psów

Zapalenie jelit. Zapalenie błony śluzowej jelita cienkiego - zapalenie jelit i okrężnicy - zapalenie okrężnicy. Zwykle postępuje jednocześnie. Jako choroba pierwotna, zapalenie jelita cienkiego rzadko jest spowodowane nieprawidłowym karmieniem, predyspozycją do alergii u owiec. W większości przypadków zapalenie jelit występuje jako proces wtórny w ostrych infekcjach, chorobach inwazyjnych i pierwotniakowych, zatruciach solami metali ciężkich, zmianami nowotworowymi ściany jelita i wieloma innymi patologiami.

Ze względu na różnorodność czynników przyczyniających się do rozwoju zapalenia jelit, nie zawsze jest możliwe prawidłowe zdiagnozowanie choroby i przeprowadzenie właściwego leczenia na czas, w wyniku czego ostre postaci choroby stają się przewlekłe, a jednocześnie zmiany zapalne w błonie śluzowej jelit są zmniejszone, ale zaburzenia wydzielnicze i motoryczne rosną.

Objawy Klinicznie, chorobie jelitowej zawsze towarzyszy biegunka. W tym samym czasie masy kału początkowo mają konsystencję papkowatą, zmieszaną ze śluzem, a następnie stają się wodniste, zawierające krew. Ciężka biegunka zawsze występuje z napadami prącikowymi i istnieje ryzyko wypadnięcia odbytnicy, czasem rozwija się stan zapalny odbytu, następnie pies silnie liże ten obszar, siada na ziemi i, jakby "na sankach", ściera tkankę.

Palpacja ujawnia niewielką sztywność ściany brzucha, ból i "dudnienie" w jelicie, osłuchiwanie - zwiększony hałas perystaltyczny z promieniowaniem rentgenowskim jelita, przyspieszony przepływ kontrastujących mas, skłonność tkanki mięśniowej do skurczów. Zmiany w statusie krwi zależą od ciężkości choroby.

Pacjenci z biegunką zazwyczaj wchodzą do ambulatorium. Na podstawie diagnozy bardzo ważna jest dokładna sekwencja diagnostycznych i medycznych działań lekarza

Biegunka występująca w związku z enterotoksemią (salmonellą) zazwyczaj przyjmuje formy zagrażające i prowadzi do śmierci zwierzęcia z zaburzeń hemodynamicznych w ciągu 24 godzin.

Pojawienie się w kale krwi - dodatkowy różnicowy charakter diagnostyczny, odnotowany w pladze, lepto-spiroz, zakaźne zapalenie wątroby, parwowirusowe zapalenie jelit, posocznica, salmonelloza, kokcydioza, giardioza, tęgoryjec, przekrwienie w żyle wrotnej.

W krwawieniach jelitowych konieczne jest zbadanie skóry, zwłaszcza w uszach, w celu wykrycia drobnej współistniejącej skazy krwotocznej. Jeśli krwawienie nie jest uleczalna, zaleca się przez 3-4 dni, aby nakarmić zwierzę tylko w węglowodany, a następnie drugi raz, aby zbadać kał na krew. Jeśli nadal jest krew, zbadaj odbytnicę i przeprowadź analizę skorpcyjną w celu wykrycia ankilostu. Przy ujemnym wyniku badań i zachowaniu krwawienia z jelit, wykonuje się diagnostyczną laparotomię, aby wykluczyć rozkładający się guz.

Krwawienia jelitowe w połączeniu z żółtaczką mogą wskazywać na leptospirozę. Długotrwałe zapalenie dwunastnicy z powodu obrzęku i ściśnięcia przewodu żółciowego może również prowadzić do rozwoju żółtaczki.

O przedłużającym się przebiegu jelit oznaczać zmniejszenie tłustości zwierzęcia, utrata elastyczności skóry, włosów i blaknięcie stan zaniedbany, szczególnie w okolicy odbytu.

Jeśli określony patogen nie zostanie zidentyfikowany, a guz nie zostanie wykryty, przyczyną zapalenia jelit jest prawdopodobnie niewłaściwe karmienie.

Rokowanie zależy od choroby podstawowej.

Leczenie. Po pierwsze, szczególnie w ostrym Katarze, zwierzę odmawia się jedzenia przez 1-2 dni, dając nieograniczoną wodę i małe porcje herbaty. W następnych dniach wolno im stopniowo podawać bulion z owsa i mięso mielone. Mleko, cukier, jajka, tłuszcz i kości są przeciwwskazane. Leczenie lekami u psów rozpoczyna się od oczyszczenia przewodu żołądkowo-jelitowego. Aby to zrobić, przepisać olej rycynowy 1-3 łyżki stołowe w środku. Jeśli zapalenie jest zlokalizowane w jelicie grubym, preferowana jest głęboka lewatywa (woda z nadtlenkiem wodoru). Dalszy plan leczenia jest zbudowany zgodnie z diagnozą różnicową: terapia antybakteryjna - antybiotyki (kanamycyna, chloramfenikol) i leki chemioterapeutyczne (Biseptol, intestopan). Po wykryciu zapalenia nerek iw związku z tym leptospirozą w leczeniu tej ostatniej przepisuje się 4-krotne podanie penicyliny streptomycyną. W przypadku infekcji wywołanej przez Clostridium perfringens wskazane jest podanie surowicy odpornościowej; leczenie przeciwpasożytnicze (piperazyna, dekaris 10 mg / kg jeden raz, furazolidon, itp.); leczenie przeciwskurczowe w tenesmah (baralgin, noshpa, atropina); adsorbenty (węgiel aktywny do 3 g na odbiór); astringents (wywar z kory dębu), przywrócenie trawienia enzymatycznego (panzinorm); zmniejszenie krwawienia (kwas aminokapronowy, dikinon, vikasol, askorutin); przywrócenie prawidłowej flory jelitowej (bifidum-baterin, colibacterin 1-5 dawek 2 razy dziennie); środki odczulające (difenhydramina, suprastyna 5-25 mg 3 razy dziennie).

W przewlekłym zapaleniu jelit szczególnie ważne jest przestrzeganie diety długoterminowej (1-2 miesiące), aby uzupełnić płyny ustrojowe. Naturą terapii lekowej powinien być większy plan odnowy.

Protrosta jelitowa. Zatrzymanie ruchu kału przez jelita z zablokowaniem światła jest dość powszechne w wyniku karmienia psów kościami i dużymi porcjami jedzenia. Ale przyczyną choroby nie zawsze jest niewłaściwe karmienie. U starszych mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego odbyt jest ściskany powiększoną gruczołą, co zapobiega przechodzeniu kału. Średnica światła jelita może być zwężona z powodu wielokrotnych złamań miednicy. U takich pacjentów unika się rozwoju coprostasis poprzez regularne podawanie środków przeczyszczających. Zapalenie jelit może wystąpić po enterotomii, z utworzeniem zwężenia przewodu jelitowego w wyniku nieprawidłowo wykonanego szwu chirurgicznego.

Leżące masy kałowe odwadniają się z powodu ponownego wchłonięcia wody przez ścianę jelita, zagęszczają się, tworząc grudkę, w końcu zatykając światło.

Objawy Występuje lekki niepokój zwierzęcia, niewielki wzrost objętości brzucha, częste tasowanie i nieudane próby oddania kału. Moczenie określa sztywność ściany brzusznej, w jelicie - podłużny lub okrągły kształt miękkiej grudki, która jest miażdżona przez palce.

Diagnozę przeprowadza się na podstawie wyników badań rentgenowskich jelita z kontrastem.

Technika kontrastująca z enterocolonograf-i. Zwierzę otrzymuje się w 100-250 ml zawiesiny siarczanu barowego w stanie ciekłym, rura aparatu jest wycentrowana na obszarze brzucha. Zdjęcia są wykonane w dwóch rzutach w określonych odstępach czasu. Czas opróżniania żołądka wynosi 2 h. Maski kontrastowe są całkowicie w odbytnicy po 6-8 godzinach, najpóźniej po 16 h. Na radiogramie odnotowano opóźnienie kontrastujących mas, okrągły cień wypełniający światło jelita i zawierający głównie kości.

Leczenie. W łagodnych przypadkach przepisuje się leki przeciwskurczowe, a rycynę i płynną parafinę w stosunku 1:20. W cięższych przypadkach, w znieczuleniu ogólnym, wykonuje się częste lewatywy, a upakowane odchody usuwa się za pomocą kleszczy położniczych przez światło pierścienia odbytu.

Histiocytic wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Choroba wydaje się być natury autoimmunologicznej, w której powstają liczne uszkodzenia błony śluzowej jelita grubego. Objawami tej choroby są błony śluzowe, często zmieszane z krwią i zwykle płynnymi kałami. W przeciwieństwie do wielu innych chorób jelit, to zapalenie jest słabo uleczalne, dlatego jest chronicznie. W większości przypadków chorymi niemieckimi bokserami w wieku poniżej 2 lat. Istnieją doniesienia o przywracaniu psów afgańskich i psów innych ras. Uważa się, że istnieje genetyczna predyspozycja do choroby, ale mechanizm autoimmunologiczny początku nie jest jeszcze całkowicie udowodniony.

Objawy U chorych zwierząt obserwuje się znaczny wzrost wypróżnień - 5-6 razy dziennie. Convulsive tenesmus po wypróżnieniu jest również objawem choroby. Kał jest ciekły, oślizgły lub zmieszany ze świeżą krwią, a na ogół na jednej jest plama krwi. Ale objawy każdego psa są różne. Niektóre zwierzęta czasami wymiotują. Z biegiem czasu wzrasta wyczerpanie i niedokrwistość. Badanie doodbytnicze pokazuje zagęszczoną błonę śluzową z kropkami, zawierającą krwawiące obszary i płaską erozję. Badanie histologiczne potwierdza zmiany zapalne w błonie śluzowej i wykrywa tam akumulację histiocytów. Na diagnozie choroby zastanawiasz się i czas trwania choroby.

Śmiertelność z histiocytycznym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego jest mała.

Leczenie. Długoterminowa dieta, ciągła chemioterapia i ograniczenie ruchów zwierząt utrzymują chorobę w normalnym zakresie. Dieta oznacza włączenie do diety pokarmów, które tworzą małe odchody, a także otręby. Chemioterapia składa się z dożywotniego leczenia małymi dawkami hormonów kortykosteroidowych i krótkoterminowych kursów podawania sulfasalazopirydyny.

Proctitis Jest to niespecyficzne zapalenie błony śluzowej odbytnicy, związane z zapaleniem gruczołów odbytu i krążenia, często zmieniające się w siebie i wykazujące te same objawy.

Objawy Zwierzęta doświadczają bolesnych ruchów jelit, często lizują odbyt, obracają się, aby dostać się do odbytu, siadają i ocierają się o ziemię - przymusowa "sankcjonująca" poza. Podczas badania odkrywają ropne wydzielanie z odbytu i powstawanie przetok paranalnych wokół obwodu odbytu, co odróżnia tę chorobę od zapalenia zatok (patrz poniżej).

Leczenie. Należy przepisać antybiotyki, środki przeciwbólowe i przeciwzapalne doodbytnicze czopki.

Paranal zapalenie zatok. Jest to zapalenie zatok paranalnych, związane z naruszeniem ich zwolnienia z tajemnicy.

Objawy Choroba przejawia się w niespodziewanych przysiadach i sankach. Jest to wynikiem silnego świądu i bólu. Tarcie na ziemi na kończynach miednicy tworzyło wzrosty. Zwierzęta lizały odbyt obracając się w kółko. Czasami występuje opóźnienie w defekacji. Wraz z wprowadzeniem palca wskazującego do odbytnicy bliżej odbytu w dole po lewej i prawej stronie, ujawniają ukryte rozszerzenie obu zatok. Naciśnięcie sinuska kciukiem i palcem wskazującym prowadzi do wyrzucenia cuchnącej wydzieliny zielono-żółtej lub brązowej z przewodu wydalniczego.

Choroba może trwać przez długi czas i ostatecznie przechodzi do etapu tworzenia ropnia, kiedy zawartość jednego z zatok wykracza poza tkankę. Jednocześnie, po lewej lub prawej stronie odbytu, powstaje bolesny, gorący obrzęk ciemno-wiśniowego koloru z miękkim środkiem. Później skóra pęka i zawartość ropnia wypływa. Powtarza się to wiele razy.

Leczenie. W łagodnych przypadkach choroby zatoki są opróżniane palcami co tydzień. W cięższych przypadkach jamę zatoki płucze się roztworem Lugola. Aby to zrobić, cewnik do mleka ze ściętym stożkiem wprowadza się do przewodu wydalniczego zatoki i roztwór podaje się przez strzykawkę.

Powstały otwarte ropnie. W przypadku powtarzającego się ropnia wykonuje się obustronną resekcję zatok.

Technika działania. Znieczulenie ogólne, pozycja zwierzęcia na brzuchu z podniesionym obszarem miednicy.

W zatokę umieszczona jest metalowa sonda w kształcie dzwonu. Przetnij tkankę w kierunku sondy, wycofując się z wlotu o 0,5 cm Nacięcie zatoki nacina się, a błonę śluzową chwyta pęsetą komarów. Zatokę oddziela się od otaczającej tkanki naskórkiem, zatokę wycina się. Ligowane naczynia i zszywane tkanki. Podobnie, wykonanie resekcji zatoki po drugiej stronie.

Wiązanie wełny wokół odbytu. Choroba ta nie jest bezpośrednio związana z liczbą patologii układu żołądkowo-jelitowego, ale poprzez wpływanie pośrednio powoduje pojawienie się ich charakterystycznych objawów. Występuje u młodych długowłosych psów, zwłaszcza pudli.

Objawy Włosy wokół odbytu są sklejone kałem. W rezultacie, w momencie wypróżnienia, zwierzęta doświadczają silnego bólu, często siadają, pchają, ale nie mogą odzyskać sił. Objawy charakterystyczne dla blokady jelitowej pojawiają się: apatia, anareksja, wymioty. Jest niedowład odbytu. Skóra okolicy paranal zapala się z powstawaniem wrzodów i obszarów martwiczych. Może pojawić się zwężenie rektalne.

Leczenie. Ostrożnie odciąć kręcone włosy. Leczone obszary zapalne skóry należy traktować 3-procentowym roztworem nadtlenku wodoru, miejscowo stosowanego glukokortykoidu i maści antybiotykowej. Przedstaw rekonalne przeciwbólowe świece. Aby przywrócić akt defekacji, niedowład odbytu przechodzi na własną rękę. W obecności zwężeń palce siłą rozszerzają odbyt.

Zapalenie otrzewnej Jest to zapalenie otrzewnej, które pojawia się, gdy infekcja rozprzestrzenia się (zarazki, wirusy, grzyby) wraz z przepływem krwi lub gdy proces patologiczny jest przenoszony z narządów jamy brzusznej. Jako choroba pierwotna zapalenie otrzewnej występuje bardzo rzadko. Jest ostry i przewlekły.

Ostre zapalenie otrzewnej rozwija się na podstawie zmian w przewodzie pokarmowym (perforacja ściany z obcymi ciałami, pęknięcie żołądka, perforowany wrzód), macicy (perforacja ściany z pyometrą, martwica łożyska, posocznica), pęcherze moczowe i pęcherzyka żółciowego (perforacja, pęknięcie ściany), po laparocentezy i laparotomię z niewystarczającą aseptyką.

Przewlekłe zapalenie otrzewnej może utrzymywać się po ostrym procesie i może wystąpić natychmiast jako przewlekłe, co dzieje się na przykład z gruźlicą lub streptotriozą Może mieć ograniczony przebieg miejscowy (zapalenie otrzewnej), na przykład, z tworzeniem zrostów po operacji, z naruszeniem szwów jelitowych, małych perforacji ściany jelita

Objawy Zapalenie otrzewnej jest z grubsza sygnalizowane wzrostem ciała, uciążliwym chodzeniem i nagłym pogorszeniem się chorób narządów jamy brzusznej. Ostre zapalenie otrzewnej jest uogólnioną chorobą, która występuje z wysoką gorączką i bardzo wysoką leukocytozą (100 tysięcy komórek i powyżej 1 mm3). Żołądek podniósł się, napięty i obolały. Oddawanie moczu i defekacja są zaburzone, często nieobecne. Czasami dochodzi do wymiotów, wymiotów, duszności, płytkich, klatki piersiowej. Oczy zapadnięte, śluzowoczerwone, szybkość wypełniania naczyń włosowatych przez 2 sekundy. Szybkie pulsowanie, małe wypełnienie, aż do włókien ciągłych. Płyn zasysany podczas laparocentezy jest mętny surowiczym, ropnym lub krwawym, zawierającym płatki fibryny.

W przewlekłym zapaleniu otrzewnej wszystkie powyższe objawy mogą nie zostać wykryte. Zwierzę jest apatyczne, senne, żołądek jest nieco powiększony, obwisły. Dlatego przewlekłe zapalenie otrzewnej często zdiagnozowane jest tylko przez laparotomię (zmętnienie otrzewnej, zgrubienie, najazdy, krwawienie punktowe).

Ale stan krwi wskazuje na zapalenie otrzewnej (przyspieszony ESR, leukocytozę z hiperregeneracyjnym przesunięciem jądra w lewo, aż pojawiają się młode i młode komórki).

Różnicowanie zapalenia otrzewnej od puchliny brzusznej (status krwi, lapoocenteza).

Prognoza jest zawsze ostrożna.

Leczenie. Wyeliminuj podstawową chorobę. Jeśli w jamie otrzewnowej gromadzi się dużo ropy, jest ona usuwana, co powoduje drenaż za pomocą paska z gazy.

Technika drenażu jamy otrzewnej. Miejscowe znieczulenie, położenie zwierzęcia na boku, perforacja paramedyczna ściany brzucha o długości 2-3 cm

Sterylny bandaż z gazy o długości 4 m wprowadzany jest do jamy otrzewnej przez otwór perforacyjny, a po popchnięciu gazą impregnowany jest roztworem antybiotyków. Celem tej procedury jest usunięcie nagromadzonej ropy. W związku z tym uprząż z gazy jest wyciągnięta codziennie (na 1 dzień) w częściach (po 1 m każdy) z rany wraz z ropą. Przed zamknięciem rany jest ona w miarę możliwości przemywana roztworem soli z antybiotykami. Jeśli istnieje potrzeba odprowadzenia jamy otrzewnej po laparotomii, uprząż gazy przeprowadzana jest przez ogon ogonowy rany. Jednak te czynności są bardzo rzadko potrzebne. Podawanie antybiotyków w połączeniu z glikokortykoidami zwykle wystarcza. W niektórych przypadkach, gdy występują zaburzenia krążenia, wykonywane są dożylne infuzje kroplowe elektrolitów, roztwory zastępujące osocze, glikozydy nasercowe itp.

Enterocolitis: co zrobić ze stanem zapalnym jelit u psa?

Enterocolitis jest stanem zapalnym jelita grubego i jelita cienkiego. Jest to niebezpieczna patologia charakteryzująca się niestrawnością. Chore zwierzęta z niedoskonałym lub osłabionym układem odpornościowym - szczenięta i stare psy. Najczęściej patologia nie jest ograniczona do grubych i cienkich części śródmiąższowej rurki i chwyta żołądek, w tym przypadku występuje zapalenie żołądka i jelit.

Odmiany jelit

Ze względu na występowanie rozróżnia się pierwotne zapalenie jelit rozwijające się w wyniku zaburzeń odżywiania i wtórne, które jest objawem podstawowej, głównie zakaźnej choroby.

Zgodnie z naturą przepływu rozróżnia się ostre i przewlekłe zapalenie międzytrzonowe. W pierwszym przypadku istnieje zagrożenie dla życia zwierzęcia.

Przyczyny

Wyróżnia się następujące czynniki prowadzące do zapalnej choroby narządów przewodu pokarmowego psa:

  • Zatrucie pokarmowe. Związany z używaniem wygasłych lub uszkodzonych produktów. Trujące przynęty rzucane przez doghunterów stanowią wielkie niebezpieczeństwo.
  • Infekcje bakteryjne. Najbardziej niebezpieczną chorobą jest leptospiroza.

Infekcje wirusowe. Najgroźniejsze są drapieżniki zarazy i parwowirusowe zapalenie jelit.

  • Najprostsze pasożyty.
  • Wejście do przewodu pokarmowego obcych obiektów.
  • Objawy

    Choroby zapalne przewodu pokarmowego towarzyszą następującym objawom:

    • Biegunka Początkowo kał o bzdurnej konsystencji ze śluzem. Po pewnym czasie wyładowanie staje się wodniste i pojawiają się w nich zanieczyszczenia krwi.
    • Zmienność zaparcia z biegunką.
    • Utrata apetytu.
    • Swędzenie w odbycie. Pies czołga się do tyłu na ziemi lub podłodze lub aktywnie liże.
    • Wymioty.
    • Smród z ust.
    • Odwodnienie. Oczy stają się zapadnięte.
    • Ból brzucha.
    • Przerwała gorączka.
    • Dudnienie w brzuchu.
    • Wzdęcia.

    Diagnostyka

    Podczas gromadzenia historii zwróć uwagę na następujące okoliczności:

    • Wiek zwierzęcia.
    • Kontakty z psami stoczni.
    • Niedawno długa podróż właściciela.
    • Czy pies chodzi bez smyczy?
    • Czy pies ma skłonność do grzebania w kosza lub pojemniku?
    • Jakie pokarmy karmi pies, czy ostatnio zmieniono dietę?
    • Czy zwierzę jest zaszczepione, kiedy, nazwa leku.

    Przypisać testy laboratoryjne:

    • Biochemia krwi pozwala ocenić stan wątroby, trzustki, nerek. PCR identyfikuje czynnik sprawczy choroby zakaźnej.
    • Skład chemiczny elektrolitów pozwala wnioskować o nasileniu odwodnienia.
    • Radiografia jamy brzusznej potwierdza lub obala blokadę przewodu jelitowego lub jego wstawkę.
    • Ultradźwięki wykonuje się w celu wykrycia uszkodzenia przewodu pokarmowego.
    • Endoskopia jest zalecana do wizualnego badania błony śluzowej jelita.
    • Kał jest analizowany pod względem składu bakteryjnego, obecności robaków, a także oznak krwawienia śródpiersia.

    Leczenie

    Koncepcja terapeutyczna polega na zwalczaniu przyczyny choroby i jej objawów. Leczenie każdego rodzaju zapalenia żołądka i jelit rozpoczyna się od eliminacji odwodnienia. Bez zakończenia niedomykalności nie można tego zrobić, dlatego wstrzykuje się leki przeciwwymiotne, najczęściej Zesercal. Pasza po ustaniu skurczów anty-perystaltycznych jest niemożliwa przez 1... 2 dni.

    Objawy odwodnienia są eliminowane przez wlew roztworów polionowych i glukozy. Praca mięśnia sercowego jest wspierana przez wprowadzenie Sulfocamphocain lub innych środków przepisanych przez weterynarza. Aby poprawić stan zwierzęcia, stosuje się środki przeciwbólowe, przeciwskurczowe, przeciwzapalne i preparaty witaminowe. Po wyeliminowaniu ostrych objawów jest wymagane, aby przywrócić pracę układu pokarmowego. W tym celu stosuje się sorbenty, prebiotyki, a także probiotyki. Krwawienie zostaje przerwane chirurgicznie.

    Jeśli podejrzewa się chorobę zakaźną, stosuje się globulinę hiperimmunizacyjną, na przykład Globkan-5, który zawiera przeciwciała przeciwko koniugatom i niespecyficzne środki, immunomodulatory. Aby zahamować wtórną mikroflorę, należy stosować antybiotyki, a także sulfonamidy. Przy silnym zamknięciu, po usunięciu objawów ostrego zapalenia, wykonuje się odrobaczanie.

    Zapobieganie

    Aby zapobiec zapaleniu jelit, należy postępować zgodnie z następującymi zaleceniami:

    • Dobre odżywianie w wystarczających ilościach, najlepiej w karmie fabrycznej. Pies nie może być głodny i pobierać jedzenia z ziemi.
    • Nie traktuj swojego zwierzaka z pokarmem niedopuszczalnym dla psów.
    • Jeśli zwierzę jest predysponowane do niewystarczających reakcji na bodźce, użyj hipoalergicznej karmy.
    • Weź kwartalne leki przeciw robakom w celach profilaktycznych.
    • Regularnie szczepiaj zwierzęta.

    Patologia jelita grubego - zapalenie okrężnicy u psów: objawy, leczenie

    Zapalenie w jelicie grubym u psów jest częstą przyczyną kontaktu z lekarzem weterynarii. Przyczyny patologii są różne - od zaburzonego schematu żywieniowego po rozwój nowotworów w jelicie grubym. Leczenie choroby polega na przestrzeganiu ścisłej diety, schematu żywienia i zażywania narkotyków.

    Przeczytaj w tym artykule

    Przyczyny zapalenia jelita grubego u psów

    W oparciu o długoletnią praktykę eksperci weterynaryjni identyfikują następujące przyczyny zapalenia okrężnicy u psów:

    • Naruszenie zasad żywienia. Karmienie zwierząt żywnością ze stołu, obecność w karmie dla zwierząt z tłustych, pikantnych, marynowanych pokarmów jest częstą przyczyną zapalenia okrężnicy. Nadmiar w diecie surowych warzyw i owoców może powodować podrażnienie jelit, a także nadmierne spożywanie zielonej trawy przez psa. Nieprzestrzeganie diety, nadmierne karmienie zwierzaka również niekorzystnie wpływa na stan funkcjonalny organizmu.
    • Jedzenia niejadalnych przedmiotów i kości. Pióra, kawałki drewna, plastikowe torby, wyroby z tworzyw sztucznych, rurowe kości powodują mikrourazy i uszkodzenia jelit, aw ciężkich przypadkach - zatkanie jelita.
    • Zakażenie przewodu pokarmowego pasożytami. Nicieni najczęściej pasożytują w jelicie grubym, ale tasiemce mogą również przenikać. Takie inwazje, takie jak toksokaroza, dipilidioza, często prowadzą do rozwoju zapalenia okrężnicy.

    Helminths nie tylko mechanicznie uszkadzają błonę śluzową narządu, ale także powodują podrażnienie tkanek przy marnowaniu ich żywotnej aktywności. Rozwój zapalenia okrężnicy ze zmianami w psim organizmie z najprostszymi pasożytami: Giardia, Trichomonas, ameba itp.

    • Reakcje alergiczne. Różnorodność dodatków do żywności w paszach przemysłowych, indywidualna nietolerancja niektórych rodzajów białek, laktozy, glutenu pszennego prowadzą do podrażnień, a następnie zapalenia jelita grubego.
    • Przyczyny infekcyjne. Wirusy, bakterie, grzyby, pasożytowanie w błonie śluzowej przewodu pokarmowego powodują patologię zapalną. Zapalenie okrężnicy może towarzyszyć chorobom, takim jak infekcje salmonellą, koronawirusy i parwowirusy. E. coli, clostridia i patogenne grzyby są powszechnymi zakaźnymi przyczynami stanu zapalnego w jelitach psów.
    • Przyczyną rozwoju zapalenia okrężnicy mogą być nowotwory: gruczolakorak, rak limfatyczny. Z łagodnych wzrostów polipy są często przyczyną zapalenia okrężnicy.
    • Choroby autoimmunologiczne i ogólnoustrojowe, na przykład eozynofilowe zapalenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie trzustki, mocznica itp.
    • Urazy w jamie brzusznej.
    • Zatrucie chemikaliami i truciznami domowymi.

    W niektórych przypadkach długotrwałe stosowanie leków przeciwbakteryjnych z powodu braku równowagi normalnej mikroflory w jelicie może prowadzić do choroby. Weterynarze w etiologii zapalenia jelita grubego nie lekceważą takiego negatywnego czynnika, jak stres. Wśród ras najczęściej narażonych na choroby eksperci zwracają uwagę na Sharpei, buldogi i owczarki niemieckie.

    Objawy choroby

    Kliniczne objawy zapalenia w jelicie grubym są często mylone przez właścicieli z objawami przewlekłego zaparcia u zwierząt domowych. Upośledzona funkcja fizjologiczna jelita (wchłanianie płynów, uwalnianie niestrawionych resztek pokarmowych) prowadzi do opracowania następującego obrazu klinicznego:

    • Zdenerwowany stolec. Zespół jelita drażliwego z zapaleniem jelita grubego składa się z częstej potrzeby wypróżniania się, biegunki.

    Ciekły stolec ma osobliwości - obecny jest w nim śluz i krew. Konsystencja odchodów jest często bzdurna.

    • Charakterystycznym objawem choroby jest ból podczas naprężenia podczas ruchów jelit. W tym samym czasie, mimo częstego ponaglania, defekacja nie występuje, lub z odbytu tylko śluz miesza się z krwią.
    • Wzdęcia, dudnienie w jelitach.
    • Zwierzę ma odbijanie, mdłości i sporadyczne wymioty.
    • W niektórych przypadkach właściciele zauważają nieprzyjemny zapach z ust chorego psa.
    • Bolesność w czasie prokreacji powoduje częste oddawanie moczu.
    • Zwierzę staje się letargiczne, apatyczne, unika aktywnych gier.
    • Apetyt gwałtownie spada, aż do całkowitej odmowy paszy.
    • Przy palpacji w jamie brzusznej pies doświadcza bólu, zmartwień, skomlenie.
    • W ostrej fazie choroby obserwuje się wzrost ogólnej temperatury ciała.
    • Chronicznemu występowaniu zapalenia jelita grubego towarzyszy znaczna utrata masy ciała.

    Jeśli zaostrzenie nastąpiło latem, wielu właścicieli zauważa, że ​​pies zjadliwie je zieloną trawę.

    Rodzaje zapalenia jelita grubego

    W weterynarii występuje ostra i przewlekła postać choroby. Zgodnie z naturą zmiany błony śluzowej, specjaliści odróżniają nieżytowe, zanikowe i wrzodziejące zapalenie okrężnicy.

    Ostre

    Rozwój ostrego zapalenia okrężnicy charakteryzuje się wyraźnym zespołem jelita drażliwego. Pies ma luźne stolce z domieszką śluzu i krwi. Częstotliwość defekacji może wynosić 8 - 10 razy dziennie. Zwierzę doświadcza silnego bólu, całkowicie odmawia jedzenia. Temperatura ciała może wzrosnąć o 0,5 - 1 stopień.

    Chroniczny

    Przewlekłe zapalenie jelita grubego charakteryzuje się częstymi zaburzeniami stolca. Zwierzę postępuje utrata masy ciała, są oznaki odwodnienia. Z reguły nie obserwuje się wzrostu temperatury ciała. Zwierzę staje się powolne, apetyt znika.

    Wrzodziejące

    Ciężkie rozlane zapalenie błony śluzowej jelita grubego to wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Chorobie towarzyszy krwawa biegunka, obfite wydzieliny śluzu i krwi w tenesmah, szybkie wyczerpanie zwierzęcia. Choroba charakteryzuje się okresowymi wymiotami. U zwierzęcia dochodzi do rozwoju objawów pozajelitowych: rozwija się niedokrwistość widocznych błon śluzowych, zaburzona jest równowaga elektrolitowa w organizmie.

    Powikłaniem choroby wrzodowej jest często krwawienie jelitowe, perforacja jelitowa, która wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

    Przyczyny rozwoju wrzodziejącego lekarza weterynarii okrężnicy obejmują zaburzenia autoimmunologiczne. Boksery, owczarki niemieckie mają genetyczną predyspozycję do tzw. Histiocytowego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Choroba dotyka młode zwierzęta w wieku poniżej 2 lat. Obraz kliniczny jest podobny do wrzodziejącego zapalenia. Zwierzę doświadcza bólu podczas ruchów jelit. Często patologii towarzyszą wymioty.

    Metody diagnostyczne

    Przede wszystkim lekarz weterynarii zbierze anamnezy i przeprowadzi ogólne badanie kliniczne zwierzęcia, z dokładnym wyczuwaniem jamy brzusznej. Badanie odbytnicze zidentyfikuje patologiczne zgrubienie odbytnicy. Bolesność podczas badania wskazuje również na rozwój procesu zapalnego w grubej części przewodu pokarmowego.

    Aby wykluczyć ciała obce i nowotwory złośliwe w jelicie, zwierzęciu poddaje się badanie rentgenowskie. Jako dodatkową metodę wykonuje się badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej, aby wykluczyć inwazję jelit, zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn.

    Ultradźwięki narządów jamy brzusznej

    Badanie coprologiczne pozwala zidentyfikować pasożytniczą etiologię choroby, określić aktywność enzymów, ocenić zdolność trawienną przewodu pokarmowego.

    Specjalistyczne kliniki weterynaryjne posiadają nowoczesny sprzęt endoskopowy do kolonoskopii. Manipulacja odbywa się z reguły w znieczuleniu ogólnym. Badanie wizualne jelita grubego za pomocą sondy światłowodowej może wykrywać anomalie w strukturze błony śluzowej, wrzodów, pseudopolipów, erozji i guzów.

    Podczas kolonoskopii wykonuje się biopsję tkanki w celu wykonania kolejnego badania histologicznego. Mikroskopowe metody badania próbek tkanek uzyskanych za pomocą biopsji umożliwiają wykrycie histiocytycznego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

    W celu rozpoznania zapalenia okrężnicy u psów (kolonoskopia), zobacz ten film wideo:

    Leczenie

    Terapeutyczne metody leczenia dolegliwości zależą od jej nasilenia, rodzaju zmiany, obecności objawów pozajelitowych, czasu trwania patologii. Przy łagodnej i umiarkowanej chorobie chore zwierzę otrzymuje leczenie w domu. W przypadku ciężkiego wrzodziejącego zapalenia okrężnicy terapia jest prowadzona w klinice weterynaryjnej.

    Dieta i karma

    W ostrej fazie choroby zwierzę jest przepisywane przez 24-48 godzinną dietę na czczo, aż do ustąpienia biegunki. Następnie pies zostaje przeniesiony do żywienia medycznego. Dieta powinna zawierać maksymalną ilość błonnika. Tłuste pokarmy są całkowicie wykluczone. Zabrania się karmienia zwierzęcia cierpiącego na zapalenie okrężnicy, suche jedzenie.

    Podstawą diety w czasie leczenia psa powinien być kurczak, ryż i kasza gryczana. W diecie znajdują się gotowane warzywa: marchew, rzepa. Przydatne produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu. Całe mleko jest wyłączone z diety, aby uniknąć wzdęć.

    W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, któremu towarzyszą objawy niedokrwistości z niedoboru żelaza, należy zwrócić uwagę na zawartość żelaza w diecie. Przydatne jest dodawanie otręb psich chorych jako źródła błonnika. Dieta medyczna przestrzegana jest z reguły nie krócej niż 2 miesiące.

    Terapia lekami

    W przypadku odwodnienia wykonuje się dożylnie lub podskórnie iniekcje roztworu Ringera, glukozy, chlorku sodu. Jeśli przyczyną zapalenia okrężnicy są inwazje pierwotniakowe lub robakowate, zwierzęta są przepisywane zwierzętom przeciwpasożytniczym. Wybór jednego lub drugiego remedium zależy od wyników analizy coprologicznej, która określa rodzaj inwazji pasożytów jelitowych lub pierwotniakowych.

    W ostrym i wrzodziejącym zapaleniu okrężnicy, chorego psa przepisuje się bolesne leki przeciwskurczowe: bezsilne, Papaverin, Spazgan. Nie można stosować niesteroidowych leków przeciwzapalnych, a także aspiryny.

    Stosowanie leków przeciwbiegunkowych, takich jak Loperamide, Imodium, powinno być nadzorowane przez weterynarza. W niektórych przypadkach ich stosowanie może powodować komplikacje u zwierzęcia w postaci ostrej ekspansji jelita grubego.

    W przypadku wrzodziejącego zapalenia, w celu zapobieżenia powikłaniom w przebiegu infekcji bakteryjnej, choremu psu są przepisywane leki przeciwbakteryjne, na przykład, Enrofloksacyna, Sinulox, Cobactan, Kanamycin. W niektórych przypadkach dobry efekt daje zastosowanie Norsulfazolu, Furazolidonu, Sulfadimetoksyny, Biseptolu, Metronidazolu.

    We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, któremu towarzyszy niedokrwistość, chorego psa przepisuje się suplementy żelaza i witaminy, które przyspieszają proces tworzenia krwi. Ferran, Ferroglucin przyczyniają się do eliminacji niedoboru żelaza w organizmie. Zastrzyki witaminy B12, kwasu askorbinowego zapobiegają utlenianiu żelaza w organizmie i aktywują procesy erytropoezy.

    Jeśli histiocytowe wrzodziejące zapalenie jelita grubego występuje u czworonożnego przyjaciela, immunosupresanty, które wpływają na układ odpornościowy, są również objęte złożoną terapią. Jego tłumienie zmniejsza stan zapalny spowodowany uszkodzeniem autoimmunologicznym. Zabieg wykonywany jest pod ścisłym nadzorem lekarza weterynarii.

    Zapalenie jelita grubego u psów jest poważną patologią jelita grubego, któremu towarzyszy niestrawność i zespół bólowy. Wraz z rozwojem postaci wrzodziejącej u zwierzęcia obserwuje się objawy pozajelitowe. Choroba jest niebezpieczna z powodu powikłań w postaci krwawienia, perforacji przewodu jelitowego. Leczenie jest złożone i obejmuje nie tylko leki, ale także ścisłe przestrzeganie diet terapeutycznych.

    Przydatne wideo

    Informacje o przyczynach, objawach i leczeniu zapalenia jelita grubego u psów można znaleźć w tym filmie:

    Rozwinięty wrzód żołądka u psa lub dwunastnicy powoduje ból i dyskomfort u zwierzęcia.. Zapalenie jelita grubego, zapalenie jelit, postępowanie.

    Dlaczego u psa wystąpiło zaparcie, właściwe i złe zachowanie właściciela.. Lek nie jest stosowany do zapalenia jelita grubego, niedrożność.

    Tłuszczowe zwyrodnienie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie okrężnicy o różnej etiologii, wrzodziejące. A tutaj więcej o zakaźnym zapaleniu wątroby u psów. Objawy u psa.

    Czytaj Więcej O Psach

    Mój pies stróżujący

    Szczepienia Dog Blog - My WatchdogRasy psów do mieszkania - 10 najlepszychJeśli mieszkasz w małym mieszkaniu, ale chcesz mieć psa dla siebie, musisz być uważny i selektywny. Ponieważ nie wszystkie rasy psów do mieszkania są odpowiednie ze względu na wielkość, cechy charakterystyczne i rodzaj wełny.

    Rottweiler

    Szczepienia Niewiele ras może pochwalić się tak głębokimi korzeniami swojego drzewa genealogicznego, jak rottweilery. Jest prawdopodobne, że ich początki sięgają starożytnej epoki rzymskiej, kiedy psy podobne do współczesnych rottweilerów towarzyszyły Rzymianom w słynnych kampaniach podboju.