Rasy

Labrador Retriever

Labrador retriever to psy, które zwracają uwagę na siebie, gdziekolwiek się pojawią. Piękny, spektakularny, posiadający dobry temperament, dokładnie tak jest, gdy wygląd i temperament są absolutnie połączone. Retrievery mają wysoką wydajność w połączeniu z doskonałymi właściwościami towarzyszącymi. Skąd pochodzą te niesamowite psy?

Pochodzenie rasy

Naukowcy nie byli jeszcze w stanie w pełni wyjaśnić pochodzenia tej rasy. Ale jest informacja, że ​​pierwsze psy przybyły na terytorium Anglii od brzegów Kanady, a dokładniej do wyspy Nowej Fundlandii. Dlatego pierwotnie nazwano je imieniem wyspy i miasta o tej samej nazwie.

Istnieje kilka teorii pochodzenia tych psów. Według jednego z nich pochodzą one od psów Newfound. Ale dr Woods oferuje inną wersję, zgodnie z którą formacja rasy miała miejsce na wyspie i Baskowie i Wikingowie brali aktywny udział w jej tworzeniu. Życie na wyspie odcisnęło piętno na zwyczajach psów. Kochają wodę i zgadzają się pracować nawet na lądzie, nawet w wodzie.

Rybacy z Newfoundrendy potrzebowali czworonożnego pomocnika - małego, aby mógł samodzielnie wsiąść do łodzi i wydostać się z niej, wyposażony w wodoodporną wełnę, z rozwiniętym instynktem poszukiwawczym i wysoką wydajnością.

W tym czasie na wyspie rozwinęły się dwa rodzaje zwierząt - małe nowofundlandzkie i duże. Duże psy zostały użyte jako siła dla kapłanów. Ale na początku XIX wieku zaczęto je wyprowadzać z wyspy dla angielskich arystokratów, ponieważ modne były duże psy z długimi włosami. Zachowali oryginalną nazwę wyspy.

Małe psy były raczej małe, miały krótki, nieprzemakalny płaszcz, zwinność i wigor. Kochali wodę i mieli niepowtarzalny zapach. Nazwano je inaczej: mniejszą św. Janami, mniejszą Nową Fundlandią i to zaskakuje badaczy - labradorów.

Duże psy - nowofundlandy są nadal przedstawicielami dość powszechnej rasy, a małe psy stały się założycielami współczesnych ras retrieverów, w tym labradorów.

Wyjątkowe cechy Labradorów - umiejętność pozostania na wodzie i uległej naturze, zauważyli sportowcy z Anglii. Gdy pojawiła się moda na ptaki myśliwskie z rodziny bażantów, przedstawicieli rasy ustawiającej i punkt były często zastępowane przez retrieverów. Ale wtedy nikt nie podążał za czystością gatunku, a właściciele otrzymywali potomstwo od osób o krótkich i długich włosach.

Od 1830 r. Małe psy (St. John's, one Labradors) zaczęto pobierać z wyspy do Anglii w celu hodowli jako osobnej rasy. W tym czasie niektórzy hodowcy zaczęli przestrzegać pewnych zasad, starając się zachować naturalne dane. Ale wielu zaangażowało się w eksperymenty, redukując Labradorów wraz z innymi przedstawicielami ras retrievera.

Na początku wieku Labradory można było zobaczyć na wystawach angielskich. W tamtym czasie nazwa retrievera zawierała kilka gatunków psów - długie i krótkie włosy, retrowertony z ciemnego kasztanu i Norfolk, które już zniknęły. Później poszczególne gatunki zostały zarejestrowane dla każdego gatunku, aw 1903 r. Oddzielna rasa Labrador Retrievers została zarejestrowana w English Kennel Club.

Przez dwie dekady kilka dużych szkółek poprawiało rasę, a ich praca to pojawienie się współczesnych retrieverów Labrador.

Opis rasy Labrador Retriever

Rasa psów Labrador Retriever - zdjęcie

Retrievery mają rozwinięte mięśnie, które są proporcjonalne do ich budowy ciała. Charakterystyka rasy:

  • Głowa psów jest szeroka. Szczenięta 3-4 miesiące wygląda bardziej niż reszta ciała.
  • Ciało psów jest długie, potężne, z szeroką klatką piersiową i masywną szyją. Lędźwie krótkie, muskularne.
  • Wiszące uszy, umieszczone nieco za plecami. Oczy mają kształt migdałów, są szeroko rozstawione. Kufa wydłużyła się.
  • Łapy są zgrabne, zaokrąglone, ze skórzanymi membranami między palcami.
  • Ogon ma pewne podobieństwo do ogona wydry, jest gruby u podstawy i zwężony do końca. Zorientowany poziomo.
  • Płaszcz twardy, gęsty, krótki, z obfitym dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Taki futrzany płaszcz trafił do psów od swoich przodków żyjących w zimnym klimacie. Odpycha wodę.

To będzie interesujące: jaki rodzaj psa mieć.

Kolory Labrador Retriever

Standard identyfikuje trzy rodzaje kolorów Labrador Retriever:

  • z czarną wełną;
  • płowy;
  • brązowy (czekolada, wątroba).

Ale dopuszczalna paleta obejmuje:

Dopuszcza się małą białą plamkę w obszarze klatki piersiowej.

Cechy charakteru labrador retrieverów

Labradory to inteligentne i bardzo utalentowane psy. Ich wyczucie węchu i zamiłowanie do apliakcji pozwala przedstawicielom tej rasy na wykorzystanie do oficjalnej pracy. Psy są w stanie wykonywać pracę podczas polowania, szukać zakazanych i niebezpiecznych substancji w punktach celnych. Labrador retriever to świetni ratownicy w górach, na wodzie iw zwykłym terenie.

Są tak zrównoważone i spokojne, że mogą służyć jako przewodnik dla niewidomych. Według statystyk ta rasa stanowi około 80% wszystkich czworonożnych psów przewodników.

Szczeniaki Labrador Retriever - zdjęcie

I najważniejsze cechy - psy są godne uwagi ze względu na ich niezawodność, oddanie i rozwinięty intelekt, co sprawia, że ​​są bezkonkurencyjnymi towarzyszami. Psy różnią się pogodą i dobrą wolą. Są zawsze gotowi na kontakt, ale nie narzucają swojego społeczeństwa. Zaskakująco subtelnie uchwycić nastrój właściciela i zachowywać się bardzo delikatnie.

Labradory - doskonałe niańki, pod ich nadzorem, możesz bezpiecznie zostawić dzieci. Te psy są spokojne i nie porusza ich próżność, obecność obcych, płacz dzieci, krzyki i inne nieprzewidziane sytuacje. Kiedy wydostają się z "nieuprawianych" rąk do troskliwej rodziny, zwierzęta domowe szybko się regenerują i wykazują wyjątkowo pozytywne cechy charakteru.

Ale w naturze Labradorów jest jedno zastrzeżenie. Zostały one wyhodowane do ciągłej pracy ramię w ramię z osobą, więc doświadczają samotności dość ostro. Bez odpowiedniej uwagi iz długotrwałą samotnością mogą zacząć zachowywać się w niewłaściwy sposób lub nabyć złe nawyki, na przykład mogą od dawna szczekać monotonnie. Właściciele powinni wziąć pod uwagę, że nie jest to "szkoda", ale prośba, modlitwa sprytnego zwierzaka o pomoc.

Jeśli pies otrzymuje właściwą opiekę i uwagę od właściciela, jego zachowanie jest niemal wzorcowe. Naturalnie mówimy o dorosłych, szczenięta to niegrzeczne i żywe stworzenia. Tak, należy ostrzec przyszłych właścicieli - okres dojrzewania w Labradorach jest dość długi.

W przeszłości socjalizacji i szkoleń, Labradors może pokojowo współistnieć z innymi zwierzętami. Z natury są bardzo pokojowymi stworzeniami, a komunikacja z ich rodzajem daje im wielką przyjemność.

Pies labrador retriever zdjęcia

Przedstawiciele czystej krwi są wszystkożerni. Ponadto mają tendencję do kradzieży żywności. Tak, i inne metody ekstrakcji jedzenia (pytając o oczy, stopy na kolanie i inne. Sztuczki), których używają z powodzeniem. Dlatego ważne jest, aby właściciele nie dopuścili, by pies dostał się do resztek jedzenia. Zwłaszcza, że ​​Labradorzy mają skłonność do otyłości.

Zwierzę domowe powinno odczuwać znaczny wysiłek fizyczny, aby nie nudzić się i nie zaczęło samodzielnie szukać "zawodu". Labradory nie są strażnikami. Tak, mogą rzucić się w stronę ludzi, którzy przyszli i szczekają głośno w tym samym czasie, ale robią to z dobrych intencji, by powitać gości.

Umysł i inteligencja tych psów znacznie ułatwia procesy treningu. Reagują na wszelkie zachęty, czy to przysmak, zabawka czy dobre słowo. Powinny być szkolone tak wcześnie, jak to możliwe, ponieważ mogą szybko stracić kontrolę.

Eksperci ostrzegają, że psy o takiej budowie powinny być nauczane w młodym wieku, aby chodzić na smyczy, ponieważ później bardzo trudno będzie utrzymać prowadzenie labradora. Te psy wyraźnie pokazują chęć zadowolenia właściciela, więc właściciel jest zobowiązany tylko do stosowania metod ciągłego treningu.

Funkcje opieki i konserwacji

Pod opieką labradorów nie wymagają żadnych specjalnych manipulacji, jednak niektóre niuanse wciąż tam są. Na przykład, te psy rzucają się przez cały rok, więc konieczne jest regularne czesanie włosów grzebieniem. Należy to robić 2-3 razy w tygodniu.

Miłość elementu wodnego, przy zwykłym chodzeniu, może prowadzić do naturalnego kąpieli w kałużach. Po takich spacerach zwierzę musi zostać umyte pod prysznicem i osuszone ściereczką z drzemką. Wilgoć w uszach może powodować rozwój chorób zakaźnych, więc po zabiegach wodnych, uszy należy wytrzeć do sucha, aw razie potrzeby zastosować specjalne środki higieniczne. Labradory wymagają również codziennego czyszczenia zębów. Paznokcie psa powinny być najlepiej przycięte 3 razy w miesiącu.

Wybierając miejsce dla dużego zwierzaka, warto wziąć pod uwagę, że ciemny kącik, gdzieś na podwórku, nie będzie działał dla zwierzaka. Laboratoria lubią być w centrum wydarzeń i potrzebują przeglądu wszystkiego, co dzieje się w mieszkaniu. Wszelkie przeszkody i domy, których nie potrzebują, psy to nie bojaźliwe psy. Są odpowiednie dla dużego miotu, na którym pies może rozciągnąć się do pełnej wysokości.

Karmić psa powinien być mięso, a jedną czwartą diety powinny być zboża. Konieczne jest również uwzględnienie w dodatkach menu, które są przydatne dla stawów. Wybierając gotowe racje, powinieneś preferować karmy premium, super-premium, holistyczne dla dużych psów.

Wideo o Labrador Retriever

Ile kosztuje szczeniak Labrador Retriever

Odpowiedni wiek do sprzedaży szczeniąt to 1,5 miesiąca. Żaden szanujący się hodowca nie zaoferuje potomstwa, które nie osiągnęło tego wieku. Koszt szczenięcia rasowego z pieczątką hodowlaną, rodowodem i wszystkimi niezbędnymi dokumentami wynosi od 30 000 do 65 000 rubli. Oczywiście cena zależy od klasy psa.

Możesz kupić szczenię rasową, ale nie mając kartek z życzeniami, za 10.000-12.000 rubli. Szczenięta oferowane znacznie tańsze w prywatnych ogłoszeniach są prawdziwymi "kotami w torbie" i nie można uzyskać gwarancji co do ich przynależności do rasy.

Labrador Retriever to idealny pies dla dużej, przyjaznej rodziny. Będzie wspaniale traktować wszystkich bez wyjątku członków rodziny. Jednak takie zwierzę potrzebuje uwagi, troski i miłości.

Wszystko o labradorze: charakter, opieka i utrzymanie

Labrador Retriever jest najpopularniejszą rasą psów na świecie. Pies ma masę wrodzonych talentów i jest skłonny do szybkiego zdobywania niezbędnych umiejętności i umiejętności dla właściciela. Jeśli szukasz pięknego psa o mocnej i mocnej budowie, o miękkim i przyjemnym charakterze, który może stać się Twoim wiernym asystentem w polowaniu, wędkarstwie i rodzinie, to ta rasa będzie ci pasować idealnie.

Pochodzenie rasy

Nie wiadomo dokładnie, gdzie i jak rodziła się rasa Labrador Retriever. Istnieje kilka wersji:

  • niektórzy uważają półwysep o tej samej nazwie, Labrador, za historyczną ojczyznę wschodniej rasy kanadyjskiej;
  • rasa pochodzi z północno-wschodniej Ameryki na wyspie Nowej Funlandii;
  • rasa powstała w wyniku hodowli psów z Labradoru i Nowej Funlandii w kanadyjskiej prowincji;
  • pierwsza generacja rasy była wyjątkowo czarnym retrieverem.

Istnieje teoria, że ​​nazwa skały jest związana z nazwą kamienia przez labradoryt, który jest wydobywany właśnie w Kanadzie.

Naukowcy sugerują, że psy mieszkały w centralnej prowincji. W innych krajach rasa pojawiła się w wyniku żeglugi, a następnie rozpowszechniona w Nowej Funlandii. Wiarygodne źródła podają, że żeglarze i podróżnicy z wyspy sprowadzali w Anglii psy rasy aborygeńskiej.

Wiadomo, że w tym czasie aktywnie angażowali się w hodowlę dwóch typów psów - wielkiego kudłatego (który prawdopodobnie był przodkiem Nowej Fundlandii) i małych gładkich włosów (które najprawdopodobniej stały się założycielami współczesnych labradorów). Wcześniej psy obu ras miały taką samą nazwę - psy St. John's. Labrador został również nazwany w tym czasie małym nowofundlandzkim psem, ponieważ był mniejszy niż współczesna Nowa Fundlandia.

Niemożliwe jest wiarygodne określenie związku genetycznego dwóch typów psów lub udowodnienie, która rasa pojawiła się pierwsza.

Po raz pierwszy rasa została oficjalnie uznana w Anglii. Tam była bardzo popularna. Psy były doskonałymi pomocnikami, więc ludzie wykorzystali swoją siłę i życzliwość, aby wyjąć sieci z wody, a także ładunki i tak dalej.

W XIX wieku angielscy hodowcy starannie dbali o czystość krwi zwierząt domowych. Jednak w połowie wieku zainteresowanie rasą nieco się zmniejszyło. Z wyspy Nowej Funlandii przestał przynosić towary. Tylko wąskie kręgi właścicieli miały możliwość zatrzymania Labradorów. Właściciele ci starali się również utrzymywać psy w czystości.

Standardy rasy

Zanim kupisz Labrador Retriever, sprawdź, jak wygląda Labrador.

Według Międzynarodowej Federacji Psów, dorosły labrador ma następujące standardy rasy:

  • czaszka wyraźnie zarysowana, szeroka, bez wyrazistych kości policzkowych, w kształcie klina. Czoło jest lekko wypukłe, stromo zmienia się w kufę, jest mały rowek.
  • kufa jest duża i mocna, nozdrza i nos są duże i szerokie;
  • szczęki mocne, zgrabne, lekko zaokrąglone;
  • nos prosto i poziomo, lekko zwężony do krawędzi;
  • brwi wyraziste, ale nie ciężkie;
  • policzki napięte, bez fałd;
  • ugryź regularne i nożycowe. Zęby ściśle przylegają do siebie.
  • oczy są małe, zwykle brązowe;
  • uszy są średniej wielkości, trójkątne, umieszczone nieco za pyskiem, blisko głowy;
  • szyja mocna, szczupła i mocna; z powrotem prosto; schab jest krótki; klatka piersiowa jest szeroka i głęboka; żebra beczkowe;
  • ogon średniej długości, prosty; u podstawy ma większą średnicę zwężającą się ku krawędzi; wiszący brakuje; krótka, ale gruba;
  • łapy proste; tylne są bardziej rozwinięte, mają większy kąt zgięcia; stęp krótki; nogi średniej wielkości, zaokrąglone; palce są ciasno przyciśnięte, poduszki są duże;
  • płaszcz twardy, krótki; mieć miękki podszerstek.
  • wysokość psa w kłębie 56-57 cm, dziewczęta kilka cm mniej;
  • chłopcy ważą od 27 kg do 40 kg, dziewczęta ważą do 35 kg.

Dorosły labrador może mieć kilka kolorów:

  • czarna plama jest dozwolona na klatce piersiowej;
  • Pszenica: od kości słoniowej do rudo-czerwonego lisa;
  • brązowy: retriever czekoladowy może mieć jasne miejsce na klatce piersiowej zgodnie ze standardem.

Wybór szczeniaka

Gdzie kupić

Decydując się na zakup szczeniaka, określ cel lub przyczynę zakupu. Labrador Retriever można kupić do hodowli, do udziału w konkursach lub dla duszy. Jeśli twoja rodzina potrzebuje psa jako towarzysza, możesz skontaktować się z właścicielami labradorów w reklamie, ale wtedy ryzykujesz zakup psa podobnej rasy. Nie możesz być pewien, że pies podobny do Labradora naprawdę będzie się rozwijał.

Jako sieć bezpieczeństwa możesz rozmawiać z właścicielami prawdziwych labradorów z dokumentami, jeśli je posiadasz lub z hodowcami. Ludzie kompetentni pomogą w wyborze.

Jeśli potrzebujesz psa do hodowli lub do wzięcia udziału w konkursie, musisz skontaktować się tylko z hodowcami. Kupując psa, otrzymujesz absolutne gwarancje w postaci oficjalnych dokumentów potwierdzających, że twój pies jest dokładnie tą rasą, której potrzebujesz. Zwracając się do przedszkola, będziesz miał okazję spotkać się z rodzicami przyszłego przyjaciela, przyjrzeć się ich wychowaniu i zachowaniu. W hodowlach ściśle monitorują wychowanie psa, tak aby rosło ono dobrze i nie wykazywało agresji. Dla psa jest godna opieka. Po zakupie otrzymasz kartę szczeniaka i paszport weterynaryjny. Pies ze schronu wyróżnia się także małym piętnem w pachwinie lub za uchem.

Kogo wybrać

Ustalając płeć szczenięcia, zauważ, że zachowanie dziewczyny jest bardziej zrelaksowane, są one trochę bardziej przyjazne niż chłopcy. Ale dziewczyny są bardziej uparte i dwa razy w roku chodzą na ciepło. W tym okresie nie można dopuścić, by mężczyźni zbliżali się do niej, jeśli nie jesteś jeszcze gotowy na pojawienie się szczeniąt.

Chłopiec, kiedy dorośnie, stanie się dużym i potężnym mężczyzną. Chłopcy są bardzo aktywni i wymagają dużo uwagi. Niemniej jednak, trenerzy psów i właściciele psów rasy Labradors uważają, że mężczyźni są bardziej oddani właścicielowi i szybko znajdują wspólny język z innymi zwierzętami domowymi.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie

Szczenię powinno stworzyć wrażenie uwodzenia. Uszy i oczy powinny być czyste. Poproś hodowcę lub sprzedawcę, aby opowiedzieli Ci o rodzicach szczeniaka. Wiek psa przy zakupie powinien wynosić półtora miesiąca lub co najmniej 8 tygodni.

Na pierwszym spotkaniu szczeniak nie powinien wykazywać agresji ani uśmiechu. Jego zachowanie nie powinno być nieśmiałe. Dziecko powinno być przyjazne, umiarkowanie aktywne i ciekawe. Ciało zdrowego szczeniaka jest gęste, bez złogów tłuszczu. Skóra psa powinna być wolna od uszkodzeń i zadrapań. Twoje dziecko powinno mieć zdrowy apetyt.

Ponadto należy zwrócić uwagę na to, że szczeniak będzie potrzebował miejsca do spania, patelni, jedzenia, zabawek, smyczy i obroży do chodzenia.

Jak przygotować dom i miejsce dla szczeniaka

Zanim wprowadzisz zwierzę do domu, musisz zebrać wszystkie dywany w domu, pozbyć się lub ukryć małe przedmioty, które mogą zaszkodzić dziecku, lub które mogą zostać przypadkowo połknięte przez szczeniaka. Wszelkiego rodzaju przewody w domu, czy przewody elektryczne, telefon lub z Internetu, musisz ukryć lub zapiąć wysoko. Znalezione przez psa pigułki mogą być spożywane przez nich, co prowadzi do niepożądanych efektów. Buty będą również atrakcyjne dla szczeniaka, więc musisz je również ukryć.

Utrzymanie i opieka nad domem Labrador

Kilka razy w tygodniu pies powinien być szczotkowany gumową szczotką. Kilka razy w roku lub w razie potrzeby pies będzie musiał kąpać się całkowicie, ale bez użycia detergentów. Jeśli pies zabrudzi się podczas chodzenia, można go przetrzeć wilgotnym ręcznikiem. Każdego dnia musisz sprawdzić i wytrzeć uszy zwierzęcia, ponieważ mogą one gromadzić na sobie brud i bakterie.

Pozostaw co najmniej 40 minut na chodzenie dwa razy dziennie. Z psem musisz grać w aktywne gry i, jeśli to możliwe, "wydmuchać" je zespołami. Najprostsze polecenia "aportuj" i "daj" zwierzęciu muszą zostać przeszkolone. Podczas spaceru pies powinien biegać i dużo grać, ponieważ siedzący tryb życia prowadzi do szybkiego przyrostu masy ciała.

Szczenięta są jeszcze bardziej mobilne i dociekliwe niż dorośli. Jeśli właściciel nie będzie grał z psem, z pewnością będzie zabawiał się według własnego uznania. Jeśli właściciel nie podziela gustów i pragnień zwierzęcia, pies może opuścić swego właściciela z nudów.

Treść Labrador nie sprawia żadnych trudności. Od samego dzieciństwa nauczaj dyscypliny psa: łóżko nie jest dla psa, obiad jest na czas, musisz znieść toaletę przed spacerem. Labrador Retriever to bardzo inteligentny i szybki pies. On cię zrozumie i wszystko zapamięta. Miej cierpliwość i przygotuj się na to, że pies do 3 lat będzie igraszki i zabawy w każdej wolnej chwili.

Dieta

Każdy właściciel ma swoje własne preferencje w karmieniu swojego zwierzaka. Niektórzy uważają, że sucha żywność jest bardziej odpowiednia dla Labradora, niektórzy wybierają naturalną dietę. Jedyną słuszną decyzją w tym przypadku nie jest mieszanie dwóch rodzajów karmienia podczas jednego posiłku. Posiłki z produktów naturalnych będą kosztować mniej właściciela, suche jedzenie nie wymaga przetwarzania, jest odpowiednie dla bardziej zapracowanych właścicieli.

Szczenię do 3 miesięcy karmi się 6 razy dziennie, do 5 miesięcy - 5 razy dziennie, do 10 miesięcy - 4 razy dziennie, do roku - trzy posiłki dziennie, a potem - tylko dwa posiłki dziennie.

Te psy uwielbiają jeść, ich ciało jest predysponowane do otyłości, więc dieta i objętość porcji muszą być ściśle monitorowane.

Niektórzy hodowcy radzą, nawet przy karmieniu na sucho, aby dodawali świeżą żywność do diety zwierząt, takich jak wołowina, warzywa, chude ryby i tak dalej. Odżywianie psa musi być zrównoważone i wypełnione wszystkimi witaminami i minerałami niezbędnymi do wzrostu i rozwoju zwierzęcia. W menu psa dobre 30% podawane jest na dania mięsne. Dlatego zwracaj uwagę na skład suchej paszy, którą kupujesz.

Miski dla zwierząt są lepsze do wyboru ze stali nierdzewnej, są bardziej trwałe i wygodne zarówno dla psa jak i dla ciebie, ponieważ będziesz musiał je codziennie myć. Zaleca się powieszenie misek na specjalnym stojaku, aby pies nie rozprostował pyska na podłogę.

Jeśli sprowadziłeś szczeniaka tylko do domu, nakarm go posiłkiem, który jest mu znany przez kilka dni, aby zmniejszyć stres związany z ruchem. Później można zmienić dietę.

Zaleca się nie dodawać do diety psa następujących pokarmów i potraw:

  • słodkie i słone produkty;
  • tłuste potrawy;
  • rurowe kości;
  • ziemniaki, makaron;
  • krowie mleko;
  • resztki z twojego stołu.

Jeśli dieta Twojego zwierzaka jest prawidłowa, będzie widoczna jako jego płaszcz.

Charakter i zachowanie

Labrador jest bardzo elastyczny. Charakter Labradora jest bardzo miły i czuły. Nie może zostać obrońcą z powodu swojej kochającej natury. Można jednak wychować doskonałych przywódców, pielęgniarki, myśliwych i ich asystentów.

Bez powodu pies nie daje głosu. Będzie szczekał tylko w przypadku dziwnych dźwięków lub ruchu. Przydaje się szkolenie "głosu" drużyny psów.

Postawa wobec dzieci i zwierząt

Dla ludzi i zwierząt retriever nie jest agresywny. Pieska kocha i może być dla nich dobrą pielęgniarką. Pies będzie wspierał wszelkie gry twojego potomstwa i nigdy nie przeszkadzał mu w śnie.

Psy tej rasy są bardzo taktowne i przyjazne dla wszystkich zwierząt. Zwierzę nigdy nie rozerwie kota na strzępy, a nawet nie ściga go. Czasami pies postrzega agresję jako grę. Natura Labradora nie pozwala mu nawet myśleć, że ktoś może go źle traktować, ponieważ sam pies traktuje wszystkich wyłącznie pozytywnie.

Lojalność wobec mistrza

Zwierzęta charakteryzują się bezgranicznym oddaniem dla ich właściciela. Pies jest absolutnie obojętny na miejsce zamieszkania, jeśli jego pan jest zawsze z nim.

Samotność rodzi pragnienie psa. Nuda sprawia, że ​​pies jest smutny lub niegrzeczny.

Labrador nie jest drażliwy i bardzo miły. Jeśli pies zostanie mimowolnie obrażony, ale potem zaczarowany, na zawsze zapomni o wszystkich swoich obrazach i pokocha cię jeszcze bardziej.

Cechy szkolenia i edukacji

Psy tej rasy są dobrze wyszkolone. Ważne jest, aby rozpocząć proces od wczesnego dzieciństwa, tak aby pies nie miał jeszcze czasu na zdobycie złych nawyków. Zaleca się powierzenie tej odpowiedzialnej kwestii specjalistom.

Zanim nauczysz psa komend, ustaw w nim własne zasady. Kiedy wyraźnie zacznie je wykonywać, możesz rozpocząć trening. Dziecko może również trenować psa, jeśli ma ponad 8 lub 10 lat. Natura Labrador Retriever nie pozwala mu wykorzystywać swoich zdolności intelektualnych tylko do nauki, więc czasami pies jest otwarcie chytry, aby robić tylko to, co chce.

Postaraj się częściej zajmować swojego psa drobnymi, ale ważnymi czynnościami: może przynieść ci torbę, pantofle, pilot do telewizora, gazetę i cokolwiek innego.

Labrador uwielbia pływać, więc nie ograniczaj go w tym uzależnieniu, ale rozsądnie wykorzystaj czas: w wodzie pies może również wykonać polecenie "aport", aktywnie bawiąc się i spędzając czas ze swoim właścicielem.

Aby rozwinąć towarzyski pies, będziesz musiał dać mu maksymalną ilość czasu. Ufając ci, zwierzak będzie nie tylko łatwiejszy i szybszy do nauki, ale również stanie się bardziej radosny i szczęśliwy.

Możliwe choroby

Psy tej rasy mogą być nosicielami następujących chorób dziedzicznych, które powstały w trakcie rozmnażania rasy: choroby oczu, kości i stawów. Niektóre osoby mają dysplazję stawów udowych i łokciowych, które pojawiły się z powodu niewłaściwej opieki nad dzieckiem.

Dysplazja powstaje z nadmiaru wapnia, fosforu lub otyłości. Zanik siatkówki - utrata wzroku w ciemności lub całkowita utrata wzroku jest spowodowana dziedzicznością lub może zostać nabyta.

Przeciętnie zwierzęta domowe żyją przez około 10 lub 12 lat. Dla psa jest to stosunkowo krótki czas. Krótka oczekiwana długość życia wiąże się również z predyspozycją do raka.

Wideo

W naszym filmie znajdziecie więcej interesujących faktów na temat Labradorów.

Labrador Retriever: zdjęcia, charakterystyka rasy, pielęgnacja i opieka

Labrador Retriever jest inteligentnym i pracowitym psem, może zajmować się chorymi dziećmi, być przewodnikiem, asystentem w polowaniu oraz w poszukiwaniach i ratownictwie. Na temat zawartości, edukacji i selekcji szczeniąt tej rasy, przeczytaj artykuł.

Opis rasy

Ten ciasno zbudowany pies ma około pół metra wzrostu i lśniące krótkie włosy, inteligentne oczy i łagodny pysk. Za szczerą pochwałę właściciela jest gotowa rzucić się w lodowatą wodę i ogień.

Jej niezłomna energia czeka tylko na okazję do rozlania się w zabawnej grze lub ciężkim treningu.

Pochodzenie rasy

Labradory były hodowane w Wielkiej Brytanii niewiele ponad 100 lat temu. Ich przodkami byli psy z wyspy Nowa Fundlandia, aportery i setery. Początkowo wszystkie labradory były czarne, potem pojawiły się psy z płową, a nieco później w kolorze czekoladowego płaszcza.

Nazwa rasy ma kilka wariantów pochodzenia. Najciekawsza wersja związana jest z portugalskim tłumaczeniem, zgodnie z którym słowo labrador oznacza "robotnik". Ta cecha doskonale oddaje niestrudzony temperament i niesamowitą wydajność psa.

Standard rasy

Wzrost psów wynosi 56-62 cm, Labradory występują w trzech kolorach - płowym (od białego do ognistoczerwonego), czarnym i czekoladowym. Nieprawidłowy kolor spotted.

Charakterystyka rasy, wymagania normy:

  • muskularne, silne ciało;
  • skrzynia szeroka i głęboka;
  • szerokie czoło z wyraźnym przejściem do twarzy;
  • potężne szczęki o mocnych zębach;
  • regularne zgryz nożycowy;
  • średniej wielkości oczy, leszczyna lub leszczyna;
  • małe uszy zwisają blisko głowy;
  • gruby ogon u podstawy średniej długości nie powinien pochylać się nad grzbietem;
  • pazury i proste nogi;
  • płaszcz krótki z grubym podszerstkiem;
  • ruchy niezapięte, temperament choleryk.

Na klatce piersiowej czarny i czekoladowy pies Labrador Retriever może mieć lekką białą plamkę. Kolejna cecha tej rasy - zamiłowanie do wody. Psy nie przegapią okazji do pływania, widząc zbiornik.

Jak wybrać szczeniaka

Wybierając szczeniaka, nie spiesz się. Konieczne jest przyjrzenie się warunkom, w jakich się rozwija, zobaczenie rodziców, aby obiektywnie ocenić wygląd dziecka, które lubisz. Musi być aktywny, o lśniących oczach i czystej wełnie. Lepiej kupić szczeniaka w hodowli. W tym przypadku istnieje mniejsze ryzyko, że będzie miał jakiekolwiek choroby dziedziczne, takie jak dysplazja.

Kupując, musisz poprosić hodowcę o dokumenty potwierdzające wyniki testów medycznych od rodziców szczenięcia. Wszystkie zwierzęta z chorobami genetycznymi nie powinny być hodowane. Dobre szczenięta labradora wychowane w żłobku kosztują 40-45 tysięcy rubli.

Cel i charakter psa

Labrador jest przyjacielem, który kiedyś był używany do polowań, szkolony do karmienia zwierząt. To aktywne, zabawne i przyjazne zwierzę nadaje się dla rodziny z nastoletnimi dziećmi. Dla dzieci ten pies jest zbyt aktywny, może pchać, dotykać, upuszczać bez złośliwych intencji. Ponadto, żywy i bezpośredni charakter Labrador Retriever wymaga dużo uwagi do siebie, częste spacery, ciężki trening i dużo ruchu.

Labrador musi zapewnić wystarczającą ilość ruchu i ćwiczeń. Najłatwiej to zrobić w wiejskim domu, gdy pies ma wolierę lub możliwość spaceru na ogrodzonym podwórku, w przyrodzie.

Dbanie o psa i opieka nad nim

Labrador mieszkający w mieszkaniu miejskim, musisz zapewnić 3-krotne spacery. Dwa razy na odejście naturalnych potrzeb i 1 raz na około godzinę, aby pies mógł skakać, biegać i wyrzucać całą nadwyżkę energii.

Labrador ma podwójną wełnę - wierzch to twardy i gęsty podszerstek, który zapobiega zamoczeniu psa i jest odpychany przez brud. Samce psują się sezonowo, dwa razy w roku. Podczas linienia wygodnie jest użyć szczotki do zgniotu. Przy jego pomocy raz w tygodniu czesał podszerstek. Gdy pies nie przelewa się, jego wełnę można przecierać specjalną rękawicą do polerowania i polerowania.

Trudno jest zmoczyć Labradora, ale ponieważ brud nie przykleja się do wełny, nie ma potrzeby częstego kąpieli. Pies nie boi się zimna i wody, ale trudno jest tolerować ciepło. Nie ma gruczołów potowych na swoim ciele, przepoca się przez język lub opuszki palców. Aby złagodzić jej stan podczas upału, możesz zmoczyć swoje łapy, język i pachwinę.

Karmienie Labrador Retriever

Labradory są tak niezrozumiałe w jedzeniu, że są gotowe do zjedzenia wszystkiego. Producenci karmy dla psów nigdy nie używają tej rasy jako degustatorów nowych produktów. Dlatego właściciel musi kontrolować jakość i ilość paszy.

Dorosły pies powinien spożywać około 400 gramów suchej karmy dziennie. Wskazane jest karmienie jej karmą najwyższej jakości. Labradory są podatne na otyłość, mają doskonały apetyt, więc ich przekarmienie jest niebezpieczne.

Szczenięta w wieku od 2 do 4 miesięcy karmione są 4 razy dziennie granulowanym pokarmem wysokiej jakości. Aby nieco zmiękczyć, dodaj ciepłą wodę. Zapewniony jest także twaróg i jogurt. Od 4 miesięcy do pół roku szczeniaki karmi się 3 razy dziennie, a następnie przenosi na 2 posiłki dziennie.

Oprócz wysokiej jakości żywności, pies musi zawsze mieć świeżą, czystą wodę. Jeśli podajesz go w niewystarczających ilościach, problemy zaczynają się od nerek. Wybierając suchą karmę, musisz dać pierwszeństwo temu, co jest przeznaczone dla dużych psów, będzie zawierał kompleks witamin i minerałów niezbędnych dla zwierzaka.

Żywność niebezpieczna dla psa to:

  • rodzynki i winogrona - powodują ostrą niewydolność nerek;
  • czekolada - problemy z sercem i inne nieprawidłowości;
  • cebula powoduje niedokrwistość hemolityczną;
  • gotowane kości - odłamki mogą uszkodzić żołądek.

Labradory zajmują jedno z pierwszych miejsc wśród psów pod względem otyłości. Jest to niebezpieczny stan, który prowadzi do rozwoju różnych chorób - niewydolności serca, artretyzmu, duszności. Labradory w naturalny sposób powoli metabolizują i dlatego szybko przybierają nadwagę. Konieczne jest sprawdzenie zwierzęcia, ważenie na wadze 1 lub 2 razy w miesiącu.

Nadwaga u psów musi być zrzucana przy pomocy diety. W tym celu dzienna stawka suchej karmy zmniejsza się o 20%. Podczas diety starają się podawać niskokaloryczne jedzenie zawierające więcej witamin, a także zwiększać codzienny wysiłek fizyczny.

Jak trenować i kształcić

Labradory mają wysoki poziom inteligencji. Według badań kanadyjskich naukowców są oni jednym z dziesięciu najbardziej inteligentnych psów na świecie. Mogą zapamiętać nowe polecenia w 5 powtórzeniach.

Labradory są przyjazne dla innych zwierząt. Dobrze dogaduj się z kotami i psami innych ras, ułatwia to społeczną adaptację szczeniąt. Lepiej trenować psa od 3-4 miesięcy.

Jeśli przegapisz tę chwilę, źle wyhodowane zwierzę może zamienić się w domowego tyrana, który pozbawi właściciela pokoju. Ważne jest, aby nawiązać kontakt z psem tak wcześnie, jak to możliwe, musi wyraźnie znać podstawowe polecenia - "nie", "ja", "stoją", "czekaj".

Szczeniaka nie trzeba przeciążać treningami, każde nowe zadanie powinno być dla niego radością. Jako zachętę zrobi to nie tylko gratka, ale i dobra pochwała. Kiedy dziecko uczy się skupiać uwagę, aby odpowiedzieć na wezwanie, łatwiej będzie opanować podstawowe polecenia. Aby uzyskać pełne szkolenie, najlepiej jest znaleźć dobrego specjalistę w swoim mieście.

Plusy i minusy rasy

Po pierwsze o minusach rasy, nie ma ich zbyt wielu:

  1. Labradory nie są odpowiednie dla nieaktywnych ludzi. Do normalnego rozwoju szczeniak potrzebuje stałych gier, a dorosły pies codziennie długie spacery i treningi.
  2. Psy są nieodpowiednie jako strażnicy. Nie jest typowym dla nich przejaw agresji wobec obcych i zwierząt.

Pies ma znacznie więcej pozytywnych cech:

  1. Labradory są bardzo zabawne, są gotowe podzielić się swoją pozytywną opinią ze wszystkimi wokół.
  2. Są to doskonałe psy robocze, ze specjalnym treningiem, mogą stać się asystentami w polowaniu, ratownikami, psami przewodnikami.
  3. Oprócz zapalczywego wesołego temperamentu, Labradory mają dobrze rozwinięty intelekt, który pozwala im na łatwe zapamiętywanie poleceń i wykonywanie złożonych zadań.
  4. Psy mają doskonałe zdrowie, nie mają chorób dziedzicznych, żyją długo.
  5. Całkowicie bezkonfliktowy, dogadaj się z wszelkimi zwierzętami domowymi i innymi psami.
  6. Może być doskonałym towarzyszem dla każdego, kto ceni aktywny tryb życia. Będzie towarzyszył właścicielom na porannych wybiegach, w wędrówkach, na codziennych spacerach.

Retriever i Labrador, jaka jest różnica

Retrievery nazywane są specjalną grupą psów myśliwskich. Nazwa pochodzi od angielskiego słowa retrieve - "find", w odróżnieniu od psów gończych i chartów, retriever nie ściga, ale sprowadzają właściciela już zestrzelonego.

Psy te nadają się do spokojnego polowania na dzikie kaczki i słonki, w tym celu są szkolone od szczeniaka.

Kilka ras należy do grupy retrieverów:

  • labrador;
  • prostowłosy retriever;
  • Curly Coated Retriever;
  • golden retriever;
  • Chesapeake Bay Retriever;
  • Novo-Scottish Retriever.

W Rosji działa klub retrievera (RKF), który zajmuje się hodowlą psów rasy Labrador retriever. Właściciele psów omawiają na czacie na stronie internetowej klubu kwestie związane z utrzymaniem i edukacją zwierząt domowych, które ich dotyczą.

Zanim zaczniesz Labrador, musisz trzeźwo ocenić swoje możliwości. Pies pokaże swoje najlepsze cechy, jeśli sobie z tym poradzisz, dużo uwagi poświęcisz edukacji.

Labrador Retriever - opis rasy, charakterystyki, opieki, choroby, szczeniąt i zdjęć Labradora

Dowiedz się o temperamencie ✅, standard ✅ i cechach rasy Labrador Retriever. Zobacz, co lubi Labrador, jego opis, cechy charakteru. Zobacz zdjęcia psów rasy Labrador.

Zdjęcie: Labrador Retriever

Chociaż ten pies nie jest uważany za psa służbowego, jest raczej postrzegany jako towarzysz, może przynieść wielkie korzyści dla ludzi. Jedyne, co trudno osiągnąć od Labradora, to ochrona terytorium i przejawy agresji. W szczypta, może tylko szczekać, informując cię o niebezpieczeństwie.

Natura Labradora bardzo dokładnie zdradza jego oczy. Nie ma w nich ani kropli agresji. Te psy są mocno przekonane, że świat jest piękny, wszyscy go kochają i kochają każdego. Najważniejsze to nie podważać tej wiary, a Labrador na zawsze pozostanie radosną istotą, promieniującą szczęściem.

Labrador Retriever: charakterystyka

Historia rasy

Labrador Retriever to jedna z najpopularniejszych ras psów na świecie, której historia pochodzenia została dokładnie zbadana przez ciekawskich badaczy. Pomimo żywego zainteresowania pewnym wyjaśnieniem głównych etapów tworzenia rasy jest trudne, więc istnieją różne wersje na ten temat.

Zdjęcie: Labrador Retriever

Nie ma wątpliwości, że przodkowie Labradorów żyli na wyspie Nowej Fundlandii, chociaż nazwa rasy została ustalona na cześć Półwyspu Labradorskiego. Niektórzy badacze uważają, że położenie geograficzne nie miało wpływu na nazwę, ale przypisano główną rolę barwie pierwszemu przedstawicielowi rasy, który był koloru czarnego, jak kamień labradorytów. Kolejna ciekawa wersja łączy nazwę rasy z tłumaczeniem słowa Labrador, co oznacza "robotnik". Biorąc pod uwagę zwiększoną wydajność i aktywność tych psów, ta wersja ma również prawo istnieć.

Przodkowie Labradorów były dużymi Nowozelandzkimi psami, z których pochodzi współczesna Nowa Fundlandia. Wzmianki o tych psach można znaleźć w 1593 r. Wśród marynarzy, którzy płynęli na północny kraniec kontynentu amerykańskiego. Psy wywarły silne wrażenie na Portugalczykach, którzy zauważyli ich niezwykły wygląd, nie spotykany u psów z Północnych Indii i Europy. Nie mniej zaskakujące były cechy robocze psów, które równie dobrze służyły człowiekowi na lądzie i morzu.

Pierwsi Labradorzy przybyli do Anglii z wyspy Nowej Funlandii, która znajduje się w pobliżu wschodniego wybrzeża Kanady. Ten punkt wyjścia jest uznawany przez wszystkich badaczy, ale wtedy ich opinie są rozbieżne. Niektórzy uważają, że rasa została w pełni ukształtowana na wyspie, a Brytyjczycy właśnie sprowadzili ją do Europy i zaangażowali się w jej popularyzację. Ta wersja jest potwierdzona w dokumentach i źródłach archeologicznych. W szczególności podczas wykopalisk na wyspie Nowa Fundlandia znaleziono szczątki psów pochowanych około 4000 lat temu. Również opisy pierwszych psów widziane przez Europejczyków na wyspie w dużej mierze pokrywają się z cechami pierwszych Labradorów.

Inni uważają, że tylko przodkowie współczesnych labradorów przybyli do Anglii, a rasa została wyhodowana w wyniku pracy angielskich hodowców. Według tej wersji krew Wskazówek i Czarnych Psów została dodana do krwi psów Nowej Fundlandii.

Kanadyjski hodowca Labrador, dr Woods, zwolennik pierwszej wersji, uważa, że ​​przodkowie labradorów na wyspie to psy wikingów i Basków. Na wyspie Nowa Fundlandia powstały dwa rodzaje ras: Wielka i Mała Nowa Fundlandia. Duże psy różniły się luźną konstytucją, dużymi rozmiarami i długimi włosami. Byli przodkami współczesnych Nowej Fundlandii. Mały typ wyróżniała się większą lekkością budowy ciała, mobilnością, zręcznością i niesamowitą pasją do wody. Ich sierść była krótka i twarda. Byli to przodkowie współczesnych aporterów labradorskich, nazywanych po prostu psami wodnymi z St. John's, stolicy ks. Nowa Fundlandia.

Początkowo uwagę Anglików przyciągały duże kudłate psy Nowej Fundlandii, które aktywnie sprowadzały z wyspy. Ten hołd dla mody chwyta całą angielską szlachtę, pozostawiając przyszłych Labradorów w cieniu ich najbliższej rodziny. Ale opinia publiczna zmienia pułkownika Petera Hawkera, który lubił aktywne czarne psy z wełną, która przypominała odskórną skórę. W 1814 roku zaleca używanie Labradorów do polowań i opisuje ich genialne występy, szczególnie w grze aportirovka. Po raz pierwszy kapitan morski nazwał te psy labradorami, których angielska arystokracja zakochała się w ich sportowym charakterze. Krew psów myśliwskich seterów i retrieverów dodawana jest do krwi psów z wyspy Nowej Funlandii. Słowo "retriever" po angielsku oznacza "znaleźć i zabić zabitą grę". Według danych dokumentalnych w rodowodach angielskich labradorów nie było żadnych innych linii krwi.

Już w latach 1830-1840 zainteresowanie labradorami było bardzo wysokie. Centrum ich dystrybucji stanowiło portowe miasto Poole, które sprowadziło psy z wyspy. W 1870 r. W Birmingham odbyła się wystawa, w której dokonano wyraźnego rozróżnienia między Nową Fundlandią i czarnym labradorem, jako różnymi rasami.

Zdjęcie: Dorosły pies rasy Labrador i szczeniak

W 1885 r. Przywóz psów został tymczasowo zatrzymany z powodu kwarantanny, ale to nie powstrzymało miłośników angielskiego labradora. Słynni i zamożni arystokraci zakładali psiarnie w różnych okręgach, czyniąc z Labradora prawdziwy kult szlachetnego psa myśliwskiego. Prowadzono książki genealogiczne, organizowano konkursy pokazowe, aby zademonstrować umiejętności łowieckie Labradorów. Wkrótce stali się już poważnymi konkurentami dla seterów i wskaźników. Poważna praca hodowlana zgodnie ze wszystkimi zasadami doprowadziła do tego, że 7 lipca 1903 roku rasa została uznana za niezależną i otrzymała nazwę Labrador.

Szczególnie wiele przedszkoli pojawiło się na terytorium Anglii w latach 1910-1920. A następne 10 lat nazywa się "Złotym Wiekiem Labradora", ponieważ w tym czasie rasa stała się niezwykle popularna, modna i kochana przez wszystkich mieszkańców Królestwa. Szczególnie znana hodowla "Benchori", która zdobyła kilku legendarnych bohaterów. Właścicielem przedszkola była hrabina Loria Hove. Jej pupilek, Labrador Bolo, zdobył dwa tytuły mistrzowskie: piękno i cechy użytkowe.

Liczba hodowli rośnie szybko, a Labrador staje się popularny nie tylko jako pies myśliwski, ale także jako towarzysz i pies do pokazu. W tej chwili jest moda dla przedstawicieli rasy słonecznego koloru żółtego. Od czasu do czasu zainteresowanie czekoladowymi labradorami błyska, ale nigdy nie udało im się wygrać dłoni z ich czarno-żółtych odpowiedników.

W 1916 roku utworzono klub Labrador Retrievers w Anglii. Później, w 1925 roku, pojawił się klub fanów żółtych retrieverów Labrador. Mimo oczywistego uzależnienia wielu hodowców od żółtego koloru, Kennel Club nie ograniczał standardu rasy, praca hodowlana prowadzona była z udziałem labradorów w różnych kolorach.

Skala rozmieszczenia rasy stawała się coraz bardziej imponująca: każdego roku notowano nie setki, ale tysiące noworodków Labradorów. Psy te stały się nierozłącznymi przyjaciółmi ludzi o różnej naturze i sposobie życia, a stopniowo przestali być przywilejem szlachty i wyszli, zwani "ludem". Oczywiście odkrywcy tej rasy pchali dla niej nieco inną przyszłość: chcieli widzieć ją jako elitarnego psa dla wybranych. Ale to właśnie popularność we wszystkich dziedzinach życia doprowadziła do tego, że w 1998 r. W Anglii urodziło się 35 000 szczeniaków Labrador.

Sława tego niezwykłego psa już dawno rozprzestrzeniła się na wszystkie cywilizowane kraje z rozwiniętą hodowlą psów. W Ameryce pierwsze oficjalnie zarejestrowane szczenięta labradorskie urodziły się w 1917 roku. W 1931 r. Powstał American Labrador Fans Club, aw 1991 r. Labrador uzyskał najwyższą ocenę rasy w Stanach Zjednoczonych.

Teraz ta rasa nadal podbija serca hodowców psów na całym świecie.

Długość życia

Średnio, Labrador Retriever żyją od 12 do 13 lat.

Labrador zajmuje 7 miejsce w rankingu psów na rozwój inteligencji.

Standard rasy

Standardowy labrador retriever FCI z 1999 roku:

Daje wrażenie ciasno złożonego psa o szerokiej głowie, obszernej klatce piersiowej i mocnych kończynach.

Wysokość w kłębie u samców wynosi 56-57 cm, u suk 54-56 cm, ale niewielkie odchylenie wzrostu u tej rasy nie jest istotną wadą.

Czaszka jest szeroka, ale nie nadmierna, bez grubych linii. Głowa wygląda na mocną, ale nie grubą i nie okrągłą, bez mięsistych policzków. Kufa nie jest spiczasta, z dobrze zaznaczonym przejściem od czoła do kufy. Nos jest szeroki. Zgryz nożycowy, zęby średniej wielkości.

Wyraz oczu jest sprytny i życzliwy. Kolor oczu to orzech laskowy lub brązowy.

Wiszące uszy, niezbyt duże, posadzone daleko na głowie. Uszy charakteryzują się zwiększoną mobilnością, przekazując nastrój Labradora.

Linia szyi jest mocna i mocna.

Tył jest prosty, lędźwie krótkie i mocne.

Klatka piersiowa szeroka, ale nie beczkowata, żebra dobrze wysklepione.

Ogon jest średniej długości i bardzo gruby u podstawy. Koniec ogona jest wąski. Ze względu na twardy płaszcz przypomina ogon wydry.

Przednie nogi są proste i mocne.

Kończyny tylne bardzo silne i dobrze rozwinięte.

Stawy skokowe są niskie. Łapy są okrągłe, kompaktowo połączone z jasno zdefiniowanymi klockami.

Ruch jest bezpłatny w skali.

Płaszcz składa się z grubego krótkiego futra i wodoodpornego podkładu. Sierść jest twarda w dotyku, nie powinna mieć falistych plam i zwojów.

Moult

Labradory wymagają minimalnej troski, chociaż na wiosnę umiarkowanie się wyrzynają.

Kolor dopuszczalny czarny, płowy lub brązowy. Pod bladożółtym światłem oznacza opcje od jasnokremowego do czerwonego. Kolor powinien być jednolity bez opalenizny.

Dog Photo: Black Labrador

Słynny syskar. Zapach labradorów jest o 25% lepszy niż zapach owczarka niemieckiego. Labrador Yoga w Wielkiej Brytanii otrzymał Medal Złotego Rycerza za wykrycie 490 lekarstw.

Labrador postać

Jaki powinien być prawdziwy labrador? Oczywiście, dobroduszny, wesoły i zabawny. Ten wesoły zdorovyachok jest w stanie obciążyć wszystkich wokół swoim radością życia i optymizmem. Mieszkając w rodzinie, Labrador tworzy wokół siebie spokojną i szczęśliwą atmosferę domowego komfortu i harmonii. W wielu krajach rasa stała się symbolem szczęśliwej rodziny, a nawet osobliwa tradycja pojawiła się u tego psa w młodych rodzinach.

Optymizm życiowy Labradora jest tak wielki, że jego energia i aktywność pokonują krawędź. Przygnębienie i bierne oczekiwanie na rozrywkę są mu obce. Jeśli właściciel nie zapewni mu "chleba i cyrków", sam je znajdzie. Ten pies jest trudny do tolerowania samotności, a raczej nie toleruje go wcale i woli opuścić dom właściciela, niż tęsknić za ludzką uwagą i komunikacją.

Labrador jest gotowy na przyjaźń ze wszystkimi: z dziećmi, z dorosłymi, z kotami, nawet z listonoszem. Nie dzieje się tak, gdy pies okrutnie strzeże swoich granic. Wręcz przeciwnie, jest gotowa wpuścić wszystkich do domu i bawić się z nimi. Być może jedynym kontrowersyjnym towarzyszem dla Labradora są ptaki, ponieważ jest on wrodzonym myśliwym, który specjalizował się w grze aporivka. Ale są przykłady przyjaźni Labradorów, nawet z ptakami, które po raz kolejny potwierdzają, że jego miłość do miłości nie zna granic.

Rasa ta wyróżnia się inteligencją i pomysłowością. Są łatwe i przyjemne w nauczaniu, są nawet szczęśliwi, gdy są z nimi związani i starają się zadowolić właściciela przy dokładnym wykonaniu wszystkich poleceń. Jedyną trudnością jest to, że Labradory są bardzo zabawne i często rozpraszają się, zwłaszcza w okresie dzieciństwa i dorastania, które trwają 3 lata. Tak, to jeden z tych psów, które nie chcą pożegnać się z przyzwyczajeniami szczeniaków i uwielbiają się oszukiwać, nawet gdy wyglądają jak duże, solidne psy, a czasami same stają się mamami i tatusiami.

Pierwsze labradory były czarne, ale w 1892 roku urodziły się 2 żółte szczenięta od czarnych rodziców.

Opieka i utrzymanie Labradora

Zasady opieki nad Labradorem są dość proste i spełniają ogólne kryteria dotyczące opieki nad psem. Ale, jak każda inna rasa, Labrador ma swoje cechy, które wymagają szczególnej uwagi właściciela. Jednym z nich są uszy, których zwisająca forma może prowadzić do stanów zapalnych spowodowanych zanieczyszczeniem lub penetracją pasożytów. Regularna kontrola i czyszczenie uszu pomoże uniknąć niebezpieczeństwa infekcji.

Kolejną cechą jest specyficzna wełna z gęstym, prawie wodoodpornym podkładem. Ta wełna nie musi być prana bez wyjątku, ma zdolność samooczyszczania. Wystarczy go czesać raz w tygodniu, a podczas wylinki 2-3 razy częściej, aby pozbyć się martwych włosów. Dzięki tej prostej procedurze Twój Labrador zawsze będzie wyglądał dobrze.

Trzecią cechą opieki nad Labradorem jest stworzenie odpowiedniej diety. Oczywiście jest to konieczne dla wszystkich psów, ale retriever Labrador może szybko nabrać nadwagi lub uzależnić się od zakazanych pokarmów, na przykład, aby stać się słodyczą. Nie ma znaczenia, czy karmisz labradora przygotowaną mieszanką lub naturalną żywnością, najważniejsze jest prawidłowe obliczenie stawki dla każdego karmienia. Z pokarmów naturalnych lepiej jest preferować pożywne mięso i zdrowe warzywa, nie skupiając się na zbożach. W żadnym wypadku nie można podać makaronu, z którego Labrador szybko dojdzie do siebie, ale nie przyniesie mu to korzyści.

Aby dokładniej obliczyć objętość porcji, musisz znać wagę swojego psa. Jeśli karmisz się zgodnie z normą, ale pies wygląda na szczupłego, musisz zdecydowanie nadać mu anty-robaki, ponieważ najprawdopodobniej przyczyną tego jest brak wagi. Jeśli, przeciwnie, podajesz wymaganą ilość karmy, a pies staje się gruby, oznacza to, że jest pozbawiona niezbędnych czynności fizycznych.

Z tego wynika czwarta ważna cecha opieki nad Labradorem: konieczne jest zapewnienie aktywności fizycznej. Chodzenie na smyczy dla tego psa to zdecydowanie za mało. Musi dać bieg w naturze lub przynajmniej w parku lub w miejscach dla psów spacerowych. Chociaż rasa ta od dawna jest przystosowana do życia w miastach, jej związek z naturą został zachowany. Labrador uwielbia wycieczki do przyrody, szczególnie w miejscach, w których znajdują się zbiorniki wodne. Nie zapominaj, że jest to wielki miłośnik pływania, szczególnie, że uwielbia pływać za przedmiot wrzucony do wody. Dlatego jeśli masz taką możliwość, koniecznie zabierz ze sobą Labradora do rzeki lub jeziora.

Labradory są w stanie na wczesnym etapie diagnozować raka u ludzi. Potwierdziły to eksperymenty japońskich naukowców.

Zdjęcie: Dog Labrador Retriever

Szkolenie i edukacja

W Labradorze położono wiele umiejętności, które, jeśli zostaną odpowiednio rozwinięte, zadziwią wyobraźnię innych.

Laboratorium może zapamiętać do 300 ludzkich fraz. Ale to nie są najmądrzejsze psy na świecie. W rzeczywistości zajmują 7. miejsce. Border collie i zwykły pudel są lepsi od Labradora w inteligencji. Ale umysł w połączeniu z silną chęcią zadowolenia sprawia, że ​​Labrador jest najlepszym psem do treningu.

Ale dlaczego rozwijać cechy agresywne u psa, który ma wiele innych doskonałych umiejętności. Jeśli nie chcesz ograniczać się do zwykłego zestawu standardowych poleceń, zainspirują Cię przykłady wykorzystania Labradorów dla dobra człowieka. Na przykład we Francji Labradory... zbierają trufle, a nie tylko zbierają, ale nawet uczestniczą w specjalnych konkursach, na których będą gromadzić te grzyby. Również te silne psy są zaangażowane w holowanie narciarzy, pokazują cuda odwagi i wytrzymałości, ratując ludzi na wodzie iw górach. Labradory nawet opiekują się ciężko chorymi ludźmi i działają jako opiekunowie. Mogą wykonywać takie czynności, jak włączanie / wyłączanie światła, zamykanie / otwieranie drzwi, doprowadzanie właściwych rzeczy lub podnoszenie upadłego na podłogę. Psy te są zabierane dla dzieci o ograniczonej sprawności ruchowej, stają się ich najlepszymi przyjaciółmi.

Oczywiście nie zapomnij o instynkcie łowieckim Labradorów. Teraz ta rasa praktycznie nie jest używana do polowań, ale jest zdolna do wielu. Labrador zachowuje się cicho i spokojnie, aż do chwili, gdy myśliwy zastrzeli grę. Potem natychmiast pędzi do miejsca, w którym upadła, i delikatnie chwytając ją, przynosi osobę. Nie ma dla niego problemów, jeśli gra wpadnie do wody, będzie tylko zadowolony pływać. Labrador jest szczególnie obiecujący dla polowań na kaczki, tutaj jest po prostu nieporównywalny.

Jak widać, Labradora można bardzo dużo nauczyć, ale nie próbuj tego robić poprzez system kar. Labrador może być obrażony, a nawet rozczarowany i nie ma nic gorszego niż Labrador, który popadł w depresję. System nagradzania pracuje z nim dużo efektywniej, lubi przynosić korzyści właścicielowi i być dla niego niezbędnym.

Jednak naturalne skłonności mają negatywne przejawy. Na przykład, Labradorzy lubią węszyć i znajdować różne, ich zdaniem, niezbędne rzeczy: martwego ptaka, jakiś rodzaj śmieci z nieprzyjemnym zapachem. Jednocześnie uważają za swój obowiązek sprowadzić swoje znalezisko do właściciela, aby się z nimi cieszył.

Labradory uwielbiają wodę, więc czasami mogą lekkomyślnie wskakiwać do zbiorników wodnych, nie myśląc o tym, jak się stąd wydostaną. Mogą skakać z niskiego mostu lub ze stromego brzegu, co sprawi, że ich właściciele będą dość nerwowi, przeciągając ich na suchy ląd.

Labrador pływa z prędkością 5 km / h, co jest równe prędkości chodzenia człowieka.

Jak wybrać i gdzie kupić szczeniaka Labrador Retriever?

Wszyscy rozumieją, że najlepiej jest kupić szczeniaka w hodowli od hodowców, którzy kochają i znają rasę. Niestety wiedza nie oznacza robienia czegoś, a często przyszli właściciele labradorów idą na kompromis, kupując szczenięta z dokumentami lub nawet zupełnie bez dokumentów od ludzi, o których nic nie wiedzą.

Jeśli kupujesz szczenięta w hodowli, z reguły przygotowuje się umowę, aby zapewnić, że zdobędziesz jeśli nie przyszłego mistrza, to przynajmniej prawdziwego labradora, zdrowego i zadbanego. Zakupy w reklamie przypominają loterię, w której możesz narysować szczęśliwy bilet lub kupić szczeniaka, który nie pasuje do twoich pomysłów.

Zdjęcie: Jak wybrać szczeniaka Labradora? Gdzie kupić i ile?

Najlepiej jest dowiedzieć się więcej o rasie, obejrzeć filmy z Labradorami, odwiedzić kilka wystaw lub szukać informacji w szkółkach lub na ich stronach na portalach społecznościowych. Otrzymasz odpowiedzi na wszystkie swoje pytania i upewnij się, że znalazłeś najlepszego szczeniaka.

Główny urzędnik. Labrador Retriever został burmistrzem amerykańskiego prowincjonalnego miasta.

Ceny dla szczeniąt

Dla szczeniaka czystej rasy Labrador z marką szkółki i dokumentów cena będzie wynosić od 20 000 do 40 000 rubli. Labrador bez karty szczeniaka będzie kosztował mniej, ale jeśli jest rasowy, cena nadal nie może być mniejsza niż 8000 - 10 000 rubli.

Czytaj Więcej O Psach

Rottweiler

Rasy Duże i potężne - rottweilery nie bez powodu powodują szacunek, a ich walczący wygląd często budzi strach. Jednak w ciągu całej historii rasy psy te były blisko osoby, pomagały mu i żyły obok siebie.

Mój pies stróżujący

Rasy Dog Blog - My WatchdogJack Russell TerrierJeśli chodzi o polowanie na lisy, borsuki i małe gryzonie, Jack Russell Terrier staje się najlepszym pomocnikiem myśliwego - zwinnym i niewielkim psem, od którego zależy udany finał całego projektu.