Choroby

Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego u psów

Przewód pokarmowy jest największym i najbardziej złożonym laboratorium, które zaczyna się od jamy ustnej i kończy się odbytem. Każdego dnia otrzymuje niewiarygodną ilość surowców do pracy, którą należy poddać recyklingowi - właściwą należy wysłać do asymilacji, a za dużo trzeba się pozbyć. Ale praca każdego złożonego, a nawet najbardziej chronionego systemu może zostać naruszona, konieczne jest jedynie wejście w wirusa. Przy odpowiednim podejściu do sytuacji i wyborze odpowiedniej broni zwycięstwo będzie bez wątpienia twoje. Ale, jak wiecie, w każdej bitwie nie da się obejść bez pewnych rzeczy: czujności, uważności, inteligencji i szybkiej reakcji.

Podobnie jak ludzie, ich przyjaciele mają tendencję do boleć i to jest całkiem naturalne. Problem polega jednak na tym, że nie mogą nam powiedzieć, co i gdzie boli. Musimy wszystko zrozumieć i spróbować im pomóc. Częstymi objawami problemów z przewodem pokarmowym naszych przyjaciół są: nudności, wymioty, wzdęcia brzucha lub luźne stolce, słaby apetyt, mała aktywność, utrata naturalnej jasności sierści, zwiększone wydzielanie śliny, odbijanie i nienormalne pragnienie.

Wymioty. Uwierz mi, nie masz powodu, aby szukać powodów do obaw, jeśli jest to odosobniony przypadek, ale jeśli dzieje się to nienaturalnie często, zbyt obficie, ze śluzem, robakami lub odchodami, czas pomyśleć o pójściu do specjalisty. Często odruch wymiotny u psów wywołuje połknięcie przedmiotów do przełyku, które go drażnią. Jeśli twoje zwierzę jest chore najpierw z piankową masą, a następnie z żółtawym płynem, powinieneś próbować nie karmić zwierzęcia przez jeden dzień i zastąpić wodę kostkami lodu. Leki łagodzące żołądek są mile widziane. Jeśli w tym czasie wszystko minie, możesz zacząć podawać lekkie posiłki iw najmniejszych porcjach, ale często. Następnie zwiększ objętość do zwykłej, a nieco później przejdź do normalnej diety.

Regurgitation Oczywiście nie jest to takie smutne jak wymioty, ale służy jako rodzaj latarni, która przecież coś nie działa w ciele zwierzęcia.

Biegunka lub biegunka. Naprawdę można pomóc swojemu zwierzakowi w domu. Leczenie, jak w przypadku dławienia. Jeśli jednak objawy utrzymują się i towarzyszy im gorączka, wymioty i wydzielina krwi z kałem lub innymi bolesnymi objawami, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zaparcie. Przyczyny zaparcia mogą być różne. Najczęściej spotykany jest brak żywności o wysokim i wystarczającym poziomie zawartości błonnika. Jeśli Twoje zwierzę ma nieregularne krzesło, a czasami jego całkowity brak, warto pomyśleć o zmianie diety. U psów z długimi włosami wszystko jest prawdopodobnie znacznie prostsze. Istnieje coś takiego jak "fałszywe zaparcia". W takim przypadku masy kałowe nie mogą opuścić ciała zwierzęcia z powodu splątanych włosów.

Zapalenie trzustki. Wszyscy kochamy naszych młodszych braci i czasami nie ma odwagi, by zadowolić ich czymś pysznym. Nie ma w tym nic strasznego, jeśli wszystko jest w granicach rozsądku. Pies, podobnie jak człowiek, może zacząć problemy z nadwagą. I absolutnie nie warto cieszyć się pulchnym zwierzęciem. Nie będzie w stanie zredukować części samej siebie, przejść na właściwą dietę i na pewno nie zacznie aktywnie monitorować swojego zdrowia. A otyłość to poważny problem. Pierwsze oznaki zapalenia trzustki przejawiają się w postaci wymiotów i biegunki. Aby zwierzę nie miało wstrząsu ani odwodnienia, pilnie trzeba pokazać weterynarza.

Powyższe jest tylko małą, ale najczęściej spotykaną częścią. Ponadto czterem członkom rodziny nie wolno spożywać przedmiotów obcych, zwłaszcza w dzieciństwie.

Choroby przewodu pokarmowego u psów - lista chorób, z którymi nie można "żartować"

Układ trawienny obejmuje wszystkie narządy biorące udział w przyjmowaniu i przetwarzaniu żywności wchodzącej do organizmu. Nawiasem mówiąc, obejmuje to jamę ustną, a nawet odbyt (a nie tylko żołądek z jelitami). Wszelkie choroby przewodu pokarmowego u psów są obarczone poważnymi konsekwencjami, a zatem, gdy pojawia się choćby najmniejsze podejrzenie lub "nieprawidłowe funkcjonowanie" w pracy przewodu pokarmowego, istnieje tylko jedna droga - do najbliższej przychodni weterynaryjnej. Żartowanie z tymi patologiami zdecydowanie nie jest tego warte.

Informacje ogólne

Mieszkańcy przyzwyczaili się sądzić, że trawienie to proces, który rozpoczyna się wyłącznie w żołądku. Ale tak nie jest. Trawienie rozpoczyna się, gdy pies zaczyna żuć jedzenie. Enzymy zawarte w ślinie przyczyniają się do rozpoczęcia "mielenia" żywności na jej składniki chemiczne. Proces ten trwa, gdy zwierzę połyka przeżutą bryłkę, gdy przechodzi przez przełyk do żołądka.

I więcej. Uważa się, że proces trawienny jest potrzebny tylko w celu dostarczenia organizmowi składników odżywczych: białek, węglowodanów i tłuszczów. Ale z jakiegoś powodu wiele osób zapomina o mikro i makro elementach. Ale są one niezwykle ważne! W szczególności, z ich niedoborem mogą rozwijać się obrzęki i inne "skutki uboczne".

Tak więc wszystkie funkcje układu trawiennego można podzielić na cztery duże kategorie: samo trawienie, wchłanianie substancji odżywczych, perystaltyka (skurcz jelita w celu wypchnięcia pokarmu) i wydalanie z kałem. Tak więc weterynarz, który został doprowadzony do psa z dolegliwościami trawiennymi, musi dowiedzieć się, w którym konkretnym odcinku przewodu żołądkowo-jelitowego pojawił się ten lub inny problem. Ale czasami choroby przewodu pokarmowego u psów są tak rozmyte, że trzeba zebrać bardzo szczegółową historię, nie tracąc z oczu jakichkolwiek objawów.

Objawy zaburzeń trawiennych

Aby określić obecność patologii przez następujące cechy: nadmierne ślinienie się (nadmierne ślinienie), biegunka, wymioty i zaparcia, ciężkie odwodnienie i wstrząs. Lokalizację i charakter patologii często można znaleźć, patrząc baczniej na chorego zwierzaka. Na przykład problemy z żuciem i połykaniem są spowodowane wadami zębów, szczęki i czasami przełyku. Wymioty zwykle rozwijają się z chorobami żołądka i / lub jelit spowodowanymi czynnikami infekcyjnymi lub innymi. Należy jednak pamiętać, że wymioty są częstą oznaką krytycznie ciężkiego zatrucia, co często ma miejsce w przypadku chorób nerek.

Z kolei biegunka prawie zawsze jest przejawem problemów trawiennych, ale nie należy również wykluczać innych przyczyn. Zwłaszcza wodnista biegunka, w której rozproszone kawałki kału "kąpią się" w wielkich objętościach cieczy, może wskazywać na zatrucie... solą. Dla psów "nieszkodliwy" NaCl jest dość silną trucizną. Tak więc, karmiąc zwierzę odpadami spożywczymi, należy zachować szczególną ostrożność. A propos, dlaczego sól może dać tak niezwykły efekt? Tutaj wszystko jest proste - przyciąga wodę do światła jelita. Aby pozbyć się nadmiaru, ciało aktywuje perystaltykę, powodując ciężką biegunkę.

Inne czynniki predysponujące

Sporadycznie biegunka jest spowodowana złym wchłanianiem, tj. Problemami z wchłanianiem składników odżywczych. Dzieje się tak w przypadku poważnych uszkodzeń komórek nabłonkowych odpowiedzialnych za wchłanianie tych związków. Wiele chorób wirusowych (na przykład psiego parwowirusa, koronawirusa, rotawirusa) prowadzi do tego wyniku. Złośliwe wchłanianie może być również spowodowane przez jakąkolwiek wadę ograniczającą zdolność jelita do wchłaniania płynów (wrodzone anomalie) lub patologię trzustki / wątroby. W szczególności zaburzenia trawienia są możliwe po urazie, gdy poważne uszkodzenia mechaniczne są zadawane narządom wewnętrznym.

W bardzo rzadkich przypadkach niektóre noworodki rodzą ciężką biegunkę, ponieważ mają wrodzoną nietolerancję laktozy (cukier mleczny).

A głównym problemem biegunek nie jest nawet utrata składników odżywczych, jak wiele osób myśli, ale naruszenie metabolizmu soli wodnej, zatrucia i odwodnienia. Ten ostatni jest szczególnie niebezpieczny dla małych szczeniąt, które mogą umrzeć w ciągu kilku godzin. Biorąc pod uwagę, że prawie wszystkim chorobom przewodu pokarmowego towarzyszy biegunka, nie jest zaskakujące, że wszystkie są śmiertelne dla młodych zwierząt.

Ważne znaki diagnostyczne

Nie powinniśmy zapominać o kolorze kału. Jest to bardzo ważny znak diagnostyczny, który może dokładnie wskazać lokalizację problemu. W szczególności, czarny kał, podobny do konsystencji smoły, wyraźnie wskazuje na krwawienie w żołądku lub jelicie cienkim. Jeśli niestrawiona, krew czerwona znajdzie się w masie kałowej, problem najprawdopodobniej będzie związany z porażką jelita grubego lub odbytu.

Rozdęcie brzucha (wzdęcia) może być spowodowane wieloma czynnikami, w tym pasożytami, ciałami obcymi w jelitach i złej jakości żywnością. Często obwiniają zwykłe obżarstwo. W tym przypadku masy żywnościowe po prostu nie mają czasu na trawienie i zaczynają gnić. Towarzyszy temu nie tylko obfita ewolucja gazów, ale także powstawanie dużej ilości toksycznych związków. Tak więc przypadki wzdęć nie są jedynie psami, które psują atmosferę, ale także realną możliwością zatrucia endogennego u twojego zwierzaka.

Wreszcie, wiarygodnym objawem problemów trawiennych jest ból podczas dotykania jamy brzusznej lub ścian brzucha. Tak więc u psów raczej charakterystycznym objawem bólu brzucha jest chwiejny "chód". Zwierzę nie chce się pożywić, próbując się położyć i zwinąć, mocno przyciskając łapy do brzucha. Oczywiście takie objawy mogą wskazywać na pewien rodzaj zaburzeń pourazowych, ale takie poważne obrażenia raczej nie umkną uwadze właścicieli zwierząt.

Choroby pasożytnicze

Pasożyty są częstą przyczyną chorób przewodu pokarmowego u zwierząt. Liczba ich gatunków jest w setkach (jest to tylko najbardziej "aktualny"). Różnorodność i "wypaczone" formy ich cyklu życia są również uderzające. Niektóre robaki mogą potrzebować kilku pośrednich gospodarzy, ale częściej infekcja jest bardzo prosta: pies spożywa wodę z pokarmów lub napojów skażonych jajami robaków. Następnie robaki w ciągu maksymalnie miesiąca stają się dorosłe. Co dziwne, ale nie zawsze ich obecność w ciele zwierzęcia jest oczywista: infekcja niektórymi robakami ogólnie nie daje żadnych wizualnie odróżnialnych objawów klinicznych.

Ale częściej pies traci na wadze, rozwija się biegunka i / lub zaparcie. Niestety, wiele pasożytów jest niebezpiecznych dla ludzi, a zatem właściciel, gdy ma do czynienia z chorym zwierzakiem, musi ściśle przestrzegać norm sanitarnych i higienicznych. Ponieważ choroby pasożytnicze można łatwo pomylić z innymi chorobami ze względu na silne podobieństwo objawów klinicznych, diagnozę należy przeprowadzić wyłącznie na podstawie analizy kału, krwi (przydatne w przypadku dżdżownic sercowych), innych metod diagnostycznych. Leczenie we wszystkich tych przypadkach jest dość proste (ponownie, z wyjątkiem heartwormów), często wystarczy jedno podanie leku.

Co powinienem zrobić?

Natychmiast ostrzeżemy Cię, że nie można podać żadnych konkretnych zaleceń w tym rozdziale, ponieważ jest zbyt wiele chorób. Ale nadal będziemy rozważać podstawowe przepisy, które kierują wszystkimi klinikami weterynaryjnymi na świecie.

Po pierwsze, głównym zadaniem jest wykrycie przyczyny głównej, a następnie jej wyeliminowanie. Jednak nie zapomnij o złagodzeniu objawów, ponieważ często są one jeszcze bardziej niebezpieczne. Oto podstawowe zasady, które kierują leczeniem schorzeń żołądkowo-jelitowych:

  • Eliminacja przyczyny źródłowej. W związku z tym antybiotyki lub inne środki przeciwdrobnoustrojowe i surowica są przepisywane w przypadku zakażeń, nowotwory i ciała obce są zabiegami chirurgicznymi, robaki są niszczone przez leki przeciw robakom, itp.
  • Decyzja o zastosowaniu środków uspokajających zależy od konkretnego przypadku. Oczywiście wydaje się, że uśmierzenie bólu jest oczywiste, ale czasami może być szkodliwe. Na przykład w niektórych przypadkach ważne jest, aby weterynarz zrozumiał, czy zastosowane leczenie daje wyniki, a środki przeciwbólowe mogą dawać fałszywe zaufanie do normalnego stanu zwierzęcia (co może nie być prawdą). Wreszcie, w naszym kraju, wysokiej jakości środki przeciwbólowe dla zwierząt są po prostu zabronione, a tanie analogi często powodują poważne skutki uboczne i poważnie uderzają w wątrobę.
  • W przypadkach ostrej biegunki, profilaktyka odwodnienia jest obowiązkowa. W tym celu, podawane dożylnie związki stabilizują metabolizm wody i soli i zapobiegają gromadzeniu się toksycznych związków we krwi.
  • Jeśli pies ma silne wzdęcia spowodowane złym jakością pożywienia lub obżarstwa, stosuje płukanie żołądka i lewatywy oraz wewnętrzne dawki "uśmiercające" zwykłych związków i gazów, absorbujących węgiel aktywowany.

Wreszcie, nawet po "formalnym" leczeniu, ważną rolę w dalszej odbudowie zwierzęcia odgrywa prawidłowe odżywianie. Bez względu na przyczyny zaburzeń żołądkowo-jelitowych, pierwszego dnia pies karmiony jest wyłącznie wysokiej jakości i "lekkim" jedzeniem.

Choroby żołądkowo-jelitowe u psów

Choroby żołądkowo-jelitowe u psów to raczej poważna choroba. Choroby te powodują niedogodności nie tylko dla zwierząt domowych, ale także dla samego właściciela. Niemniej jednak możliwe jest natychmiastowe skontaktowanie się z weterynarzem z takim problemem i skuteczne rozwiązanie.

Jakie choroby są uważane za choroby żołądkowo-jelitowe

Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego to choroby, w których tak zwane komórki zapalne, komórki powstałe w ciele podczas ran lub urazów, wchodzą do żołądka i jelit zwierzęcia. Obejmują one 2 grupy komórek. Są to:

  1. Limfocyty i komórki plazmatyczne są komórkami odpowiedzialnymi za odpowiedź immunologiczną organizmu.
  2. Eozynofile i neutrofile to komórki odpowiedzialne za oczyszczanie uszkodzonych tkanek.

W przewlekłym stanie zapalnym normalną tkankę można zastąpić tkanką włóknistą (podobną do blizn).

Przyczyny chorób układu żołądkowo-jelitowego u kotów

Dokładne przyczyny tego rodzaju choroby u kotów są nieznane. Genetyczne predyspozycje, odżywianie, różne infekcje i niewydolność układu odpornościowego mogą odgrywać pewną rolę. Zapalenie przewodu pokarmowego może nie być samą chorobą, ale charakterystyczną reakcją organizmu na określone stany spowodowane różnymi czynnikami.

Typy komórek atakujących jelita określają postać choroby zapalnej.

Objawy chorób jelit u psów

Następujące objawy są charakterystyczne dla chorób jelit u psów:

  • biegunka i wymioty, w zależności od obszaru przewodu żołądkowo-jelitowego. Uszkodzenie żołądka i górnej części jelita cienkiego powoduje wymioty, a jelito grube - biegunkę;
  • krzesło czasami staje się częste, ale za każdym razem staje się coraz mniej;
  • śluz i krew często pojawiają się w kale;
  • w ciężkich przypadkach zwierzę jest w stanie depresji, odmawia jedzenia, traci na wadze, jego temperatura wzrasta.

U niektórych psów jedynymi objawami zapalenia jelit są krwawe stolce lub utrata masy ciała. Inni z wypróżnieniami nie używają już tacy.

Rozpoznanie chorób przewodu pokarmowego u kotów

Choroby żołądkowo-jelitowe u psów charakteryzują się przewlekłym przebiegiem, jak również zapalnym charakterem zmian. Podczas diagnozy należy wykluczyć takie przyczyny wprowadzenia komórek zapalnych, takich jak obecność pasożytów lub zakażenie bakteryjne.

Lekarz weterynarii może być podejrzewany o występowanie choroby zapalnej przewodu pokarmowego, jeśli zwierzę ma wymioty, biegunkę, śluz lub krew w kale przez długi czas.

Patrząc od zwierzęcia wygląda cienko, u niektórych psów można poczuć pogrubione jelita.

Testy laboratoryjne z reguły niczego nie pokazują. Przy bardzo poważnym zapaleniu zmiana może wpływać na sąsiadujące narządy - wątrobę i trzustkę. W rezultacie organizm zwiększa zawartość enzymów wątrobowych i amylazy wytwarzanej przez trzustkę. We krwi możliwe jest obniżenie poziomu białka, a przy silnych wymiotach można zaobserwować zmniejszenie poziomu elektrolitów, zwłaszcza potasu.

W większości przypadków morfologia krwi jest prawidłowa, chociaż czasem może rozwinąć się anemia. U niektórych zwierząt eozynofile znajdują się we krwi.

Rentgen i ultradźwięki zwykle nie dostarczają żadnych danych. Czasami może wystąpić zauważalne pogrubienie jelitowe i nagromadzenie gazu, ale dzieje się tak w wielu chorobach.

Jedynym sposobem na zdiagnozowanie choroby zapalnej przewodu pokarmowego jest biopsja. Pokaże on obecność zwiększonej liczby komórek zapalnych w ściankach jelita cienkiego i rodzaju tych komórek. Biopsja ujawni mikroskopijne zmiany w tkankach, które nie są widoczne gołym okiem. W innych chorobach uszkodzenie przewodu żołądkowo-jelitowego jest dość oczywiste.

Testy laboratoryjne z reguły niczego nie pokazują. Przy bardzo poważnym zapaleniu zmiana może wpływać na sąsiadujące narządy - wątrobę i trzustkę. W rezultacie organizm zwiększa zawartość enzymów wątrobowych i amylazy wytwarzanej przez trzustkę.

Podczas diagnozy należy wykluczyć inne przyczyny biegunki i pojawienia się nacieków. Analiza kału powinna wykluczać pasożyty i zgodnie z wynikami badania krwi należy wykluczyć takie choroby, jak nadczynność tarczycy, choroby wątroby i zakażenie białaczką psów.

Leczenie chorób żołądkowo-jelitowych u psów

Leczenie chorób żołądkowo-jelitowych u psów zazwyczaj składa się z różnych diet i leków.

Dieta Na pierwszym etapie leczenia potrzebna jest próbka żywnościowa - stosowanie hipoalergicznych produktów, źródeł białka i węglowodanów, których zwierzę wcześniej nie jadło, takich jak kaczki i ziemniaki. Zwierzę nie powinno jeść niczego innego i nie przyjmować żadnych leków. Taki test powinien trwać przez 2-3 miesiące.

Jeśli przy takiej diecie stan zdrowia zwierzęcia się nie poprawi, musisz wypróbować inne produkty.

Jeśli na jelita grubego wpływa głównie choroba, wówczas przydatne jest podawanie pokarmów bogatych w błonnik. Można dodać do owsa otrębów paszowych. Jeśli uszkodzenie wpłynęło na jelito cienkie, niektóre zwierzęta mogą uznać za pomocne podanie dobrze strawnych pokarmów o niskiej zawartości błonnika. Pomocne są również węglowodany o niskiej zawartości glutenu.

Nie podawaj żywności zawierającej pszenicę, owies, żyto i jęczmień. Czasami zwierzę jest karmione naturalnym, domowym jedzeniem, ale rzadko jest ono zbalansowane i dlatego lepiej jest używać komercyjnego jedzenia przez dłuższy czas.

Leczenie leków. Aby zmniejszyć liczbę komórek zapalnych, stosuje się różne leki. Azatiopryna i cyklofosfamid: leki te hamują układ odpornościowy i są zwykle stosowane tylko w przypadku niepowodzenia innych terapii lub w połączeniu z kortykosteroidami. Leki te mogą mieć negatywny wpływ na czynność szpiku kostnego, dlatego zaleca się, aby podczas ich stosowania monitorować stan swojego zdrowia i regularnie wykonywać badania krwi.

Choroby przewodu pokarmowego u psów

Choroby przewodu pokarmowego (przewodu żołądkowo-jelitowego) u psów zajmują pierwsze miejsce wśród wszystkich zgłoszonych chorób. A to dlatego, że niektórzy właściciele nie traktują poważnie tego, co i jak karmią swojego zwierzaka. Właściciele uważają, że jeśli dasz zwierzęciu jedzenie ze stołu, wtedy wąsy będą pełne i zdrowe. Ale jest to błędne zdanie, ponieważ sól, przyprawy i wiele produktów z naszego stołu są trucizną dla psów.

Co oznacza złe karmienie? Zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelit, zapalenie dwunastnicy, w wyniku cukrzycy, nadwaga. Karmienie rurowatych kości powoduje zablokowanie jelit, a nawet jego perforację (pęknięcie). Nie wolno nam zapominać o zaparciach i biegunce, które również wynikają z faktu, że w misce zwierzęcia nie jest to, czego naprawdę nie potrzebuje. Wiele chorób zakaźnych przewodu pokarmowego u psów. Pamiętajmy o pladze, zapaleniu parwowirusa, zakaźnym zapaleniu wątroby. Ale są szczepienia, które mogą chronić zwierzę domowe. Tylko nie zapomnij o ponownym szczepieniu. Co jeszcze szkodzi układowi trawiennemu? Helminths Nie tylko "kradną" składniki odżywcze od psa, ale także ranią błonę śluzową jelit (haczyki, przyssawki są pasożytami na końcu głowy). A jeśli jest ich dużo, to mogą "przekręcić się" w kulę, przez co zapychają światło jelita. Nie możemy zapomnieć o tak ważnym narządie trawienia jak wątroba. Jeśli coś jest nie tak z nią, wtedy problemy zdrowotne na pewno się zaczną, a nie tylko z narządami przewodu pokarmowego. Wirusowe zapalenie wątroby, marskość wątroby - to nie żart. Przywrócenie wątroby nie jest łatwe. Ale z chorym psem nie może żyć. Przecież wątroba zajmuje się nie tylko trawieniem, ma ogromną liczbę funkcji. Możesz zauważyć, że coś jest nie tak, patrząc na skórę, błony śluzowe i białka oczu zwierzaka. Jeśli zaczną żółknąć, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Zapalenie objawów i leczenia jelitowego psa

Choroby żołądkowo-jelitowe u psów

Choroby żołądkowo-jelitowe u psów to raczej poważna choroba. Choroby te powodują niedogodności nie tylko dla zwierząt domowych, ale także dla samego właściciela. Niemniej jednak możliwe jest natychmiastowe skontaktowanie się z weterynarzem z takim problemem i skuteczne rozwiązanie.

Jakie choroby są uważane za choroby żołądkowo-jelitowe

Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego to choroby, w których tak zwane komórki zapalne, komórki powstałe w ciele podczas ran lub urazów, wchodzą do żołądka i jelit zwierzęcia. Obejmują one 2 grupy komórek. Są to:

  1. Limfocyty i komórki plazmatyczne są komórkami odpowiedzialnymi za odpowiedź immunologiczną organizmu.
  2. Eozynofile i neutrofile to komórki odpowiedzialne za oczyszczanie uszkodzonych tkanek.

W przewlekłym stanie zapalnym normalną tkankę można zastąpić tkanką włóknistą (podobną do blizn).

Przyczyny chorób układu żołądkowo-jelitowego u kotów

Dokładne przyczyny tego rodzaju choroby u kotów są nieznane. Genetyczne predyspozycje, odżywianie, różne infekcje i niewydolność układu odpornościowego mogą odgrywać pewną rolę. Zapalenie przewodu pokarmowego może nie być samą chorobą, ale charakterystyczną reakcją organizmu na określone stany spowodowane różnymi czynnikami.

Typy komórek atakujących jelita określają postać choroby zapalnej.

Objawy chorób jelit u psów

Następujące objawy są charakterystyczne dla chorób jelit u psów:

  • biegunka i wymioty, w zależności od obszaru przewodu żołądkowo-jelitowego. Uszkodzenie żołądka i górnej części jelita cienkiego powoduje wymioty, a jelito grube - biegunkę;
  • krzesło czasami staje się częste, ale za każdym razem staje się coraz mniej;
  • śluz i krew często pojawiają się w kale;
  • w ciężkich przypadkach zwierzę jest w stanie depresji, odmawia jedzenia, traci na wadze, jego temperatura wzrasta.

U niektórych psów jedynymi objawami zapalenia jelit są krwawe stolce lub utrata masy ciała. Inni z wypróżnieniami nie używają już tacy.

Rozpoznanie chorób przewodu pokarmowego u kotów

Choroby żołądkowo-jelitowe u psów charakteryzują się przewlekłym przebiegiem, jak również zapalnym charakterem zmian. Podczas diagnozy należy wykluczyć takie przyczyny wprowadzenia komórek zapalnych, takich jak obecność pasożytów lub zakażenie bakteryjne.

Lekarz weterynarii może być podejrzewany o występowanie choroby zapalnej przewodu pokarmowego, jeśli zwierzę ma wymioty, biegunkę, śluz lub krew w kale przez długi czas.

Patrząc od zwierzęcia wygląda cienko, u niektórych psów można poczuć pogrubione jelita.

Testy laboratoryjne z reguły niczego nie pokazują. Przy bardzo poważnym zapaleniu zmiana może wpływać na sąsiadujące narządy - wątrobę i trzustkę.

W rezultacie organizm zwiększa zawartość enzymów wątrobowych i amylazy wytwarzanej przez trzustkę.

We krwi możliwe jest obniżenie poziomu białka, a przy silnych wymiotach można zaobserwować zmniejszenie poziomu elektrolitów, zwłaszcza potasu.

W większości przypadków morfologia krwi jest prawidłowa, chociaż czasem może rozwinąć się anemia. U niektórych zwierząt eozynofile znajdują się we krwi.

Rentgen i ultradźwięki zwykle nie dostarczają żadnych danych. Czasami może wystąpić zauważalne pogrubienie jelitowe i nagromadzenie gazu, ale dzieje się tak w wielu chorobach.

Jedynym sposobem na zdiagnozowanie choroby zapalnej przewodu pokarmowego jest biopsja.

Pokaże on obecność zwiększonej liczby komórek zapalnych w ściankach jelita cienkiego i rodzaju tych komórek.

Biopsja ujawni mikroskopijne zmiany w tkankach, które nie są widoczne gołym okiem. W innych chorobach uszkodzenie przewodu żołądkowo-jelitowego jest dość oczywiste.

Podczas diagnozy należy wykluczyć inne przyczyny biegunki i pojawienia się nacieków. Analiza kału powinna wykluczać pasożyty i zgodnie z wynikami badania krwi należy wykluczyć takie choroby, jak nadczynność tarczycy, choroby wątroby i zakażenie białaczką psów.

Leczenie chorób żołądkowo-jelitowych u psów

Leczenie chorób żołądkowo-jelitowych u psów zazwyczaj składa się z różnych diet i leków.

Dieta Na pierwszym etapie leczenia potrzebna jest próbka żywnościowa - stosowanie hipoalergicznych produktów, źródeł białka i węglowodanów, których zwierzę wcześniej nie jadło, takich jak kaczki i ziemniaki. Zwierzę nie powinno jeść niczego innego i nie przyjmować żadnych leków. Taki test powinien trwać przez 2-3 miesiące.

Jeśli przy takiej diecie stan zdrowia zwierzęcia się nie poprawi, musisz wypróbować inne produkty.

Jeśli na jelita grubego wpływa głównie choroba, wówczas przydatne jest podawanie pokarmów bogatych w błonnik. Można dodać do owsa otrębów paszowych. Jeśli uszkodzenie wpłynęło na jelito cienkie, niektóre zwierzęta mogą uznać za pomocne podanie dobrze strawnych pokarmów o niskiej zawartości błonnika. Pomocne są również węglowodany o niskiej zawartości glutenu.

Nie podawaj żywności zawierającej pszenicę, owies, żyto i jęczmień. Czasami zwierzę jest karmione naturalnym, domowym jedzeniem, ale rzadko jest ono zbalansowane i dlatego lepiej jest używać komercyjnego jedzenia przez dłuższy czas.

Leczenie leków. Aby zmniejszyć liczbę komórek zapalnych, stosuje się różne leki.

Azatiopryna i cyklofosfamid: leki te hamują układ odpornościowy i są zwykle stosowane tylko w przypadku niepowodzenia innych terapii lub w połączeniu z kortykosteroidami.

Leki te mogą mieć negatywny wpływ na czynność szpiku kostnego, dlatego zaleca się, aby podczas ich stosowania monitorować stan swojego zdrowia i regularnie wykonywać badania krwi.

Jak leczyć zapalenie jelit u psa?

Zapalenie jelit u psów, których objawy i leczenie zbadamy w tym artykule, jest nierozerwalnie związane z częstymi wymiotami. Ale są też inne czynniki, które mogą decydować o występowaniu zapalenia żołądka i jelit.

Objawy zapalenia jelit u psów

Główne objawy, dla których zawsze można zdiagnozować stan zapalny:

  • słabość zwierząt, unikanie aktywnych ruchów;
  • biegunka, jeśli jelita cienkie są w stanie zapalnym;
  • twardy stolec ze śluzem i krwią, jeśli okrężnica jest w stanie zapalnym;
  • duża utrata masy ciała;
  • ciężki, ciężki bieżnik.

Warto zauważyć, że biegunka nie zawsze jest objawem stanu zapalnego. Może również sygnalizować alergię na jeden z produktów. Dlatego należy uważnie przyjrzeć się psu i znaleźć inne objawy choroby.

Enzymatyczne leczenie trawienia

W przypadku zapalenia jelit u psa objawy i leczenie są zawsze bardzo podobne. Najlepsze traktowanie to enzymy trawienne, takie jak Prozim. Sprawiają, że praca trzustki jest bardziej skuteczna i normalizuje pracę jelita zwierzęcia. Oferujemy skuteczny przepis.

"Psu o wadze do 15 kg należy podawać 1/4 łyżeczki Prozim rano i wieczorem. Psy ważące od 15 do 30 kg powinny przyjmować 1/2 łyżeczki rano i wieczorem. Większym psom należy podawać 1 łyżeczkę, również rano i wieczorem. "

Możesz kupić Prozim w aptekach weterynaryjnych, a także w sklepach zoologicznych. To musi być podane zwierzęciu wraz z jedzeniem. Warto zauważyć, że przy zapaleniu jelita grubego u psa objawy są różne, ale metoda leczenia pozostaje taka sama. Enzymy pomogą zarówno w chorobach okrężnicy, jak i jelicie cienkim.

Korzyści z naturalnej diety i pałeczek kwasu mlekowego

Podczas leczenia zwierzę powinno zostać przeniesione na naturalną dietę. Może to być żywność wysokiej jakości lub - najlepsza opcja - domowe jedzenie. To często zapobiega wymiotom i biegunce, a leczenie będzie bardziej skuteczne. Weterynarze często twierdzą, że korzyści wynikające z naturalnej diety są trudne do przeszacowania.

Nie są zbyteczne i nie używają pałeczek kwasu mlekowego. Można je znaleźć w jogurcie i specjalnych dodatkach. Jeśli to możliwe, musisz zrobić to bez dodatków, ale jeśli zwierzę jest uczulone na jogurt lub po prostu nie chce go jeść, możesz dokonać wymiany.

Lactobacilli normalizują mikroflorę jelitową i prowadzą równowagę kwasową do idealnego wskaźnika. Jogurt można podawać wraz ze zwykłym jedzeniem i specjalnymi dodatkami - dozowanymi.

Większość psów będzie miała 1/4 normalnej dawki dla ludzi.

Właściciele są zadowoleni z faktu, że przy zapaleniu małego lub zapalenia jelita grubego u psów objawy są natychmiast widoczne. Pozwala to szybko rozpocząć skuteczne leczenie i uratować zwierzę przed nieprzyjemną chorobą.

Objawy i leczenie zapalenia jelit u psów

Zapalenie żołądka i jelit to rodzaj procesu zapalnego, który znajduje się w jelicie cienkim i grubym. Jeśli ta choroba zaczyna się u psa, może dać zwierzęciu wiele problemów, które będą wyrażone w zespole bólowym i patologicznych objawach żołądkowych.

Tak więc, im szybciej ustali się prawidłowa diagnoza i rozpocznie się odpowiednie leczenie, leczenie zapalenia jelit u psów będzie szybsze i dość skuteczne, a zwierzę odczuje tak długo oczekiwaną ulgę.

Podstawowa koncepcja zapalenia jelit i jego charakteru

Zapalenie żołądka i jelit u psów może występować w dwóch najczęstszych postaciach: pierwotnej i wtórnej.

Jeśli chodzi o rodzaj jego pochodzenia, choroba występuje jako wynik pewnego rodzaju zapalenia zarówno jelita grubego, jak i jelita cienkiego zwierzęcia.

Jeśli chodzi o odmianę pierwotną, w większym stopniu dotyczy to szczeniąt i starszych psów, drugorzędny z kolei można zaobserwować u wszystkich przedstawicieli bardzo różnych ras.

Głównymi przyczynami pierwotnego typu zapalenia jelit u psów w większości przypadków są:

  • problemy żywieniowe lub niezrównoważona dieta dla zwierząt domowych. Wynika to z faktu, że czasami pies może jeść pokarmy, które już się pogorszyły lub inne szkodliwe dodatki do żywności;
  • naruszenia błony śluzowej jelit zwierzęcia. Ten stan może być spowodowany przez psa połykającego różne przedmioty, które mają ostre końce i które mogą uszkodzić jelita. Również błona śluzowa może zostać złamana ze względu na fakt, że zwierzę może spożywać dowolne toksyny, które również gromadzą się w żywności o niskiej jakości.

Konsekwencją pierwotnego zapalenia jelita żołądkowo-jelitowego może być znaczne zakłócenie błony śluzowej, przez co dochodzi do śmierci pożytecznych mikroorganizmów, w tym samym czasie mnożą się bakterie chorobotwórcze, tworząc rodzaj zapalenia.

Jeśli chodzi o taką postać, jak wtórne zapalenie żołądkowo-jelitowe, ten stan jest głównie konsekwencją pierwotnej postaci choroby. Może być również spowodowane przez różne wirusy, bakterie, robaki i inne pasożyty w jelitach psa. Czasami może również wystąpić zapalenie jelita grubego drugiego typu z powodu obecności guza w ciele zwierzęcia lub jakiejkolwiek innej patologii.

Główne objawy

Zapalenie żołądka i jelit u psów ma najbardziej podstawowy objaw - niepohamowaną biegunkę. Warto również zauważyć, że tej chorobie towarzyszy uporczywa biegunka, która z powodu rozwoju tej choroby myje się, aby zmienić swój wygląd.

Tak więc, gdy pojawia się biegunka, możesz od razu podejrzewać, że zwierzę ma tę dolegliwość, którą może również uzupełnić manifestacja następujących objawów wtórnych:

  1. Zapalenie jelit jelitowych przejawia się głównie w płynnym stolcu o charakterze papkowatym. Również kał może zawierać różne inkluzje w postaci śluzu i innych zanieczyszczeń.
  2. Istnieje zapalenie odbytu u zwierzęcia, ponieważ występuje niepohamowana biegunka.
  3. Występuje ciągły obrzęk jelita, który stale buczy i obrzęk jest całkowicie spuchnięty.
  4. Bakteryjne zapalenie jelit może objawiać się w powolnym stanie i psim. Zwierzę nie chce jeść, a także wydaje się, że wszystko, co dzieje się wokół niego, wcale nie interesuje zwierzęcia.
  5. Sierść zwierzęcia staje się matowa i krucha.
  6. Istnieją szybkie psy odchudzające. Wynika to z faktu, że proces metaboliczny psa jest całkowicie zaburzony.

Zapalenie przewodu pokarmowego w przewlekłej postaci objawia się ciągłym wydzielaniem gazów, a odbijanie może występować bardzo często. Jeśli chodzi o biegunkę, może ona w niektórych przypadkach zostać zastąpiona przez zaparcia lub odwrotnie.

Dlatego warto powiedzieć, że zapalenie jelit jest chorobą, która może powodować wiele dolegliwości u twojego zwierzęcia, a jeśli nie wyeliminujesz tych objawów poprzez odpowiednie leczenie, proces może stać się przewlekły, wyleczony, co będzie bardzo trudne.

Cechy rozpoznania zapalenia jelit

Aby określić charakter nieprzyjemnych objawów zwierzęcia, należy skonsultować się z weterynarzem, który z kolei musi przeprowadzić serię badań w celu ustalenia prawidłowej diagnozy i przepisania odpowiedniego leczenia. Początkowo konieczne jest wykonanie ogólnego badania krwi u zwierzęcia, które powinno wykazać obecność lub brak procesu zapalnego w ciele psa.

Jeśli zwierzę ma chorobę, taką jak zapalenie żołądkowo-jelitowe, to w teście krwi może być obserwowana niedokrwistość lub wszystkie wskaźniki mogą pozostać prawidłowe.

Jeśli bakterie rozwijają się bardzo szybko w jelitach zwierzęcia, temperatura ciała psa może wzrosnąć, a także mogą pojawić się wtrącenia krwi w płynnym stolcu.

Jeśli zauważysz, że w taborze twojego zwierzaka pojawiły się różne skrzepy krwi, zdecydowanie powinieneś o tym poinformować weterynarza, który przy pomocy specjalnych testów powinien wyeliminować obecność takich groźnych chorób, jak dżuma, zapalenie jelit, leptospiroza i inne.

Cechy leczenia choroby jelit

Konieczne jest leczenie zapalenia jelit, począwszy od eliminacji pierwotnej przyczyny choroby, poprzedzającej rozwój tej dolegliwości u zwierzęcia. Konieczne jest wykonanie wszystkich niezbędnych badań na zwierzętach i wykrycie obecności jakichkolwiek infekcji lub pasożytów, które należy przede wszystkim wyeliminować.

Aby zabieg odbył się na odpowiednim poziomie i przyniósł jego efekty, konieczne jest przeniesienie zwierzęcia na ścisłą dietę, która będzie miała bardzo pozytywny wpływ na proces gojenia.

Aby zmaksymalizować efekt leczenia zapalenia jelit u psa, powinieneś zdecydowanie wykonać następującą sekwencję czynności:

  • Jeśli zwierzę ma bardzo silne odwodnienie, zdecydowanie powinieneś spróbować nadać mu specjalne rozwiązania, które są niezbędne do przywrócenia równowagi wodnej. Jeśli nie można go wyprodukować, należy umieścić zwierzę w kroplówkach, aby maksymalnie zalać zubożony organizm.
  • Aby maksymalnie przywrócić proces trawienia pokarmu, konieczne jest dostarczenie zwierzęciu takich preparatów, które zawierają specjalne bakterie do mikroflory jelitowej.
  • Konieczne jest przedyskutowanie z weterynarzem możliwości użycia specjalnego preparatu, który jest niezbędny do złagodzenia bólu.
  • Jeśli stan psa jest dość ciężki i występuje bardzo duża ilość patogennej mikroflory w jelicie, rozsądne jest stosowanie leków przeciwbakteryjnych, które zabijają chorobotwórcze bakterie do maksimum. Wynika to z faktu, że krwotoczne zapalenie jelit u psów jest bardzo poważną chorobą, która w większości przypadków jest leczona tylko za pomocą specjalnych antybiotyków.
  • Jeśli lekarz wykrył narządy twojego robactwa na robaki, wówczas konieczne jest podjęcie kroków w celu ich zniszczenia, ponieważ zapalenie jelit może być spowodowane przez pasożyty.
  • Warto również zauważyć, że układ odpornościowy psa również ponosi bardzo duże straty i nie może prawidłowo wykonywać swojej bezpośredniej funkcji. Dlatego konieczne jest podawanie leków zwierzęcych, które zwiększą odporność.
  • Jeśli podczas zapalenia jelit wystąpi jakakolwiek reakcja alergiczna na tę chorobę, wówczas wskazane będzie zażywanie specjalnych leków przeciwalergicznych.

Na podstawie powyższego można wyciągnąć wniosek, że zapalenie jelit u psów jest raczej podstępną chorobą, która jest jedynie zapaleniem górnych lub dolnych jelit. Tak więc terminowe leczenie jest kluczem do całkowitego odzyskania twojego zwierzaka.

Zapalenie jelita u psów wiąże się z niewłaściwym karmieniem i podatnością na stany alergiczne.

Gdy zapalenie błony śluzowej jelita cienkiego mówić o psach jelitowych. Uszkodzenie okrężnicy nazywa się zapaleniem okrężnicy. Choroby te są z reguły łączone i występują jednocześnie. Rzadko spotyka się jelito grube typu Alaskan Husky.

Ta patologia jest związana z niewłaściwym karmieniem i predyspozycjami do stanów alergicznych. W większości przypadków zapalenie jelit u psów występuje na tle ostrych infekcji, chorób pierwotniakowych i inwazyjnych, zatruć, zmian nowotworowych itp.

Trudności w rozpoznawaniu i leczeniu zapalenia jelit u psów można wyjaśnić dużą liczbą czynników sprawczych patologii. Prowadzi to do przejścia ostrych postaci choroby w stan przewlekły.

Proces ten charakteryzuje się zmniejszeniem stanu zapalnego w jelicie i nasileniem zaburzeń sekrecyjno-motorycznych.

Głównym objawem zapalenia jelit u psów jest biegunka. Na początku choroby kał ma mdły wygląd. Ujawnia śluz. Następnie stolec staje się wodnisty.

W kale często wykrywa się krew. W ciężkiej biegunce, tenesmus (fałszywa potrzeba do defekacji). Jest obarczona wypadaniem odbytnicy.

Ze zmianą zapalną odbytu zwierzę trwa długo dla tej części ciała.

Zapalenie jelita cienkiego u psów objawia się niewielką sztywnością brzucha, a także bólem i dudnieniem w żołądku. Kiedy osłuchiwanie wykryło zwiększony hałas perystaltyczny.

Za objawy rentgenowskie choroby uważa się szybkie przejście kontrastu przez jelita, skłonność mięśni do mimowolnych skurczy. Zmiany w badaniu krwi są zależne od nasilenia patologii.

Choroby i zalecenia dla rottweilera

Diagnostyka zapalenia jelit

Przede wszystkim zapewnia się wykluczenie ostrych infekcji lub inwazji. Warto zauważyć, że jednoczesna gorączka i biegunka występują tylko w chorobach zakaźnych. Te przypadki są wskazaniami do podawania penicyliny, streptomycyny i biseptolu.

W przypadku inwazji stosuje się środki przeciwpasożytnicze. Patologia patogena często występuje u małych szczeniąt. Zapalenie jelita u psów należy odróżnić od zarazy, leptospirozy, zakaźnego zapalenia wątroby, entropii powiek u psów, parwowirusowego zapalenia jelit, sepsy, salmonellozy, tęgoryjca itp.

Lymphoplasmacytic Rhinitis in Dogs

Leczenie zapalenia jelit

W ostrym zapaleniu jelit, karmienie zwierząt ustaje na 1-2 dni. W tym czasie pies musi otrzymać nieograniczoną ilość wody. Podczas leczenia tej choroby zabronione jest karmienie psa cukrem, jajami, tłuszczem i kośćmi. Po pierwsze, terapia lekowa obejmuje oczyszczanie przewodu pokarmowego.

Do tego celu służy olej rycynowy. Klęska jelita grubego wskazuje na głęboką lewatywę. Jego głównym składnikiem jest nadtlenek wodoru. Dekaris lub furasolidon stosuje się jako leczenie przeciwpasożytnicze. Pojawienie się bólu prącia jest wskazaniem do stosowania leków przeciwskurczowych.

Mówimy o baralgin, noshpe, atropine. Węgiel aktywny służy do oczyszczania ciała toksycznych substancji i produktów rozkładu. W przypadku wyraźnego procesu zapalnego wykazano działanie ściągające (wywar z kory dębu).

Aby przywrócić trawienie enzymatyczne, użyj panzinorm. W celu zmniejszenia krwawienia stosuje się vikasol, kwas aminokapronowy itp. Środki przeciwhistaminowe (difenhydramina) stosuje się w przypadku odczulania.

Dog digestive system and its features

Szczęka w jamie ustnej psa rozciąga się aż do 3-4-go przedtrzonowca i jest ograniczona z przodu przez usta. Wargi psa - muskularne fałdy skóry z włosami zatokowymi - są stosunkowo mało ruchliwe. Gdy przechodzi od warg do dziąseł, śluz tworzy niskie fałdy - uzdy górnej i dolnej wargi. Górna warga jest podzielona środkowym rowkiem - filtrem. Część aborcyjna brzegu dolnej wargi jest często zabarwiona i posiada zęby. Spike wargi w dół ventrally, w niektórych rasach formy funduje. To pozwala na bardzo szerokie otwarcie ust.

Zęby psa mają krótką koronę, spiczaste.

Duńczycy, buldogi, bokserzy, pekińczycy, mopsy i inne psy o krótkich głowach mają ukąszenie, to jest progam - skrócona górna szczęka. Jamniki, collie, teriery i inne rasy o długich głowach mają ukąszenia karpia, tj. prognathous - skrócona żuchwa.

U psów ras średnich (pasterza), siekacze górnej szczęki z ich tylną powierzchnią sąsiadują z przednią powierzchnią siekaczy dolnej szczęki - zgryz nożycowy.

Nie ma korzeni w zębach mlecznych u szczeniąt. W miarę, jak dojrzewający pies powiększa zęby, mleczko zaczyna wypaść.

Zgodnie z normą dorosły rottweiler ma 42 zęby: 22 na dolnej szczęce i 20 na górze. Zęby muszą być mocne, bez uszkodzeń; charakterystyczny zgryz nożycowy. Zgodnie z jego strukturą, przeznaczeniem i umiejscowieniem, istnieją cztery rodzaje zębów: zęby trzonowe lub trzonowe; fałszywy korzeń lub przedtrzonowce; siekacze; kły.

Pigułka w ustach

Wprowadzenie ciekłego leku za pomocą łyżki

Wątroba i trzustka

Wątroba psa jest ciemnoczerwona, leżąca w hipochondrii i obszarach chrząstki szypuły. Jego wymiary są stosunkowo duże. Wątroba jest podzielona na prawe i lewe płaty, z których każdy z kolei jest podzielony na boczne i przyśrodkowe. Na ostrych krawędziach płaty są często wycinane za pomocą małych wiązań. Woreczek żółciowy nie osiąga ostrych krawędzi wątroby.

Trzustka jest bladoróżowa, długa, wąska. Prawy płatek jest umieszczony wzdłuż 12 dwunastnicy do prawej nerki, lewy płatek jest skierowany w stronę żołądka i dociera do śledziony i lewej nerki.

Przewód pokarmowy

Struktura przełyku i żołądka jednokomorowego psa jest standardem dla drapieżników. Dwunastka wisi na krótkiej krezce. Z odźwiernikowej części żołądka odchodzi do prawego podżebrza, przechodzi wzdłuż wątroby wzdłuż prawej ściany jamy brzusznej do tylnego końca prawej nerki po prawej, do góry i do tyłu. W obszarze 5-6 kręgów lędźwiowych skręca w lewo i do przodu, przechodzi od lewej nerki pomiędzy jelita ślepego i jelita grubego, odwraca się, nie osiągając odźwiernika i przechodzi do jelita czczego. Gruczoły dwunastnicze rozwijają się tylko podczas pierwszych 2 cm, kanały żółciowe i trzustkowe otwierają się w odległości 3-8 cm od odźwiernika.

Jeleń czubaty jest zawieszony na długiej krezce, w różnych rasach ma inną długość (3-7 m). Tworzy liczne pętle w jamie brzusznej.

Jelita krętego jest proste, krótkie, w okolicy 1-2 kręgów lędźwiowych, wznosi się do góry i otwiera się na granicy ślepego i jelito jelita grubego przez wysunięcie do wysokości 2 mm. Jego ściana tworzy zwieracz.

Gwiazdor wisi na krótkiej krezce na prawo od środkowej płaszczyzny strzałkowej pod 2-4 kręgi lędźwiowe; tworzy 2 - 3 zakręty. Ślepy koniec znajduje się caudentralnie.

Okrężnica znajduje się w okolicy lędźwiowej. Zaczynając od kątnicy, biegnie wzdłuż przyśrodkowej powierzchni dwunastnicy, wykonuje kilka zakrętów, tworzy łagodny zakręt przed wejściem do miednicy i przechodzi do odbytu.

Odbytnica jest krótka, umieszczona w jamie miednicy i zaotrzewnowej. Jego końcowa sekcja jest rozszerzona, tworzy ampułkę. Kanał odbytu znajduje się na poziomie kręgu ogonowego. W przedniej części, z ciemną błoną śluzową, gruczoły odbytu otwierają się. Z tyłu, skóra, strefa kanału odbytu to gruczoły łojowe. Po obu stronach odbytu między zwieraczem zewnętrznym i wewnętrznym odbytu znajdują się zatoki paraanalne wielkości od grochu do orzecha. Zawierają paraanalowe gruczoły, wydzielające ciemno-szary sekret zawierający tłuszcz. Kiedy kanały są zablokowane lub zatoki zapadają się, pojawia się swędzenie.

Choroby układu trawiennego

Zapalenie jamy ustnej

Zapalenie jamy ustnej - zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. Wyróżnia zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, katar, pęcherzykowaty, wrzodziejące, aftowe i porażające. Chore mięsożerców w każdym wieku i każdej rasie.

Pierwotne zapalenie jamy ustnej występuje w wyniku podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej.

Przyczyną może być spożywanie zimnej, nieogrzewanej lub zawierającej alergen paszy, lizanie toksycznych chemikaliów, a także pocięcie lub przekłuwanie przedmiotów w jamie ustnej, ostre kości itp.

Wtórne zapalenie jamy ustnej rozwija się jako objawy kliniczne niektórych chorób zakaźnych (dżuma, leptospiroza, panleukopenia itp.), Jak również w urazach kości twarzy, zatruciach, próchnicy zębów, hipowitaminozie C.

Charakteryzuje się ogólną depresją, utratą apetytu. Żucie ostrożne i bolesne, zwiększona wydzielina śliny.

Podczas badania jamy ustnej stwierdza się przekrwienie i obrzęk błony śluzowej warg i jamy ustnej. Przy niekorzystnym przebiegu choroby pojawia się aftah i owrzodzenie, temperatura wzrasta, podmiejskie węzły chłonne powiększają się.

Edukacja zastoinowa torbiel, zapalenie gardła.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Mycie ust antyseptykami.

Środki ściągające. Nawadnianie jamy ustnej roztworami sody, furatsilina.

Nadmanganian potasu, mleczan etakrydyny.

Penicylina, bituminina-3, bituminina-5, sulfadimetoksyna, sulfazyna.

Siarczan potasowo-glinowy, roztwór garbnika, tanalbina. Septolete.

Roztwór wodorowęglanu sodu, furatsilina.

Torbiel torbielowaty

Powstaje w wyniku procesów zapalnych i urazów, jak również z powodu zablokowania przewodów wydalniczych za pomocą małych kamieni śliny.

Obecność małego guza w przestrzeni podżuchwowej. Podczas badania jamy ustnej pod językiem znajdź torbiel o wielkości jajka gołębia.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Otwieranie torbieli przez wycięcie części ściany, usunięcie zawartości, a następnie wstrzykiwanie jamy z jodkiem jodu codziennie przez 3-4 dni po usunięciu brązowej zawartości.

Zapalenie gardła

Zapalenie gardła nazywa się zapaleniem gardła. Zgodnie z naturą stanu zapalnego wyróżnia się nieżyt, nieżyt nosa, błonę krwotoczną, wrzodziejące i śluzowate.

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Główną przyczyną pierwotnego zapalenia krtani jest często przeziębienie, karmienie zbyt gorące, zimne lub zawierające bodźce chemiczne, uszkodzenia błony śluzowej i warstwy podśluzówkowej gardła. Wtórne zapalenie gardła jest zwykle objawem niektórych chorób zakaźnych (dżuma, panleukopenia, leptospiroza, adenowirus) lub rozwija się jako powikłanie zapalenia przełyku, zapalenia węzłów chłonnych, zapalenia jamy ustnej.

Charakterystyczne objawy to zmniejszenie lub utrata apetytu, obniżona głowa, rozciągnięcie szyi. Obszar gardła jest bolesny, opuchnięty. W ciężkich przypadkach temperatura ciała zazwyczaj wzrasta o 1-2 ° C. Bolesne i opóźnione połknięcie. Czasami występują puste ruchy połykania (bez jedzenia i picia). Możliwe jest wystąpienie niedomykalności (wyjście masy pokarmowej lub wody przez kanały nosowe po połknięciu). Badanie jamy ustnej ujawnia przekrwienie, obrzęk i stan zapalny błony śluzowej podniebienia górnego, gardła, powiększenie i zaczerwienienie migdałków, gromadzenie się śliny i resztek pokarmowych.

Hematologicznie ustalić zwiększone ESR, leukocytozę neutrofilową, zmniejszenie liczby eozynofilów.

W diagnostyce różnicowej wykluczone są choroby zakaźne, które występują z objawami zaburzeń aktu połykania (wścieklizny).

| ZALECANA METODA LECZENIA

Antybiotyki, sulfonamidy. Nawadnianie gardła środkami dezynfekcyjnymi.

Lampa rozgrzewająca "Sollux".

Roztwór lugolu, jodu z gliceryną, mleczanu etakrydyny. Penicylina, Bicillin-3, Bicillin-5, Etazol, Norsulfazole, Sulfadimethoxin, Sulfazin.

Zamknięcie gardła i przełyku

Okluzja gardła i przełyku występuje u psów żerujących na pożywieniu.

Zablokowanie gardła lub przełyku następuje z powodu spożycia kości, ścięgien, kawałków drewna, korków, kamieni, przedmiotów metalowych (gwoździ, igieł). Blokada jest kompletna i niekompletna.

Silny niepokój, naruszenie wody i spożycie paszy, pies odwraca głowę, wyciąga szyję, drapiąc łapy w usta. Mogą wystąpić kaszel, ataki dławiące, nadmierne wydzielanie śliny, żmudne popędy.

W przypadku zatkania szyi przełyku podczas badania palpacyjnego można wykryć ograniczony, bolesny obrzęk lub wysunięcie w szyi.

W wątpliwych przypadkach wykonuje się fluoroskopię w celu wykrycia ciała obcego w gardle lub przełyku. Rzadziej używane brzmienie.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Usuwanie ciała obcego ręką lub sondą. Odruch wymiotny.

Kwas chlorowodorowy apomorfiny 0,02-0,03 g.

Skręcenie żołądka

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Gdy żołądek jest skręcony, żołądek wypełniony pożywieniem obraca się wokół przełyku. Część odźwiernika żołądka przesuwa się do lewej ściany brzucha, a większa krzywizna - na prawo. Zazwyczaj skręcanie odbywa się przy 180 °, czasami przy 360 °.

Głównym objawem skurczu żołądka jest szybki rozwój wzdęcia brzucha po lewej stronie, z maksymalnym wzdęciem za lewym podżebrzem, na granicy górnej i środkowej trzeciej ściany brzucha. Pies jest śliną, bełkocze. Wraz ze wzrostem obrzęku obserwuje się kolkę. Niepokój wzrasta z trudnością w oddychaniu, zwierzę ciągle podskakuje i kładzie się, często zajmuje pozycję półsiedzącą. Obserwowane są ruchy wymiotów, w połączeniu z jękami. Błony śluzowe są cyjanotyczne. Puls jest mały i słaby. Po uderzeniu w lewą stronę jamy brzusznej słychać dźwięk bębenkowy. Powoli dochodzi do depresji, osłabienia i wreszcie załamania.

Duże rasy są predysponowane do wzdęć. Zjawisko to obserwuje się wkrótce po posiłku, podczas przeskakiwania barier, od samochodów, do wody. Żołądek może być wypełniony powietrzem i płynem (proste wzdęcia) lub skręcenia (złożone wzdęcia). Jeśli obrzęk jest prosty, do żołądka wprowadza się rurkę, przez którą powietrze opada.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Skręcenie żołądka w przypadku braku szybkiej interwencji chirurgicznej zawsze kończy się śmiercią.

Laparotomia, wyprodukowana nie później niż 7 godzin po wystąpieniu choroby, ratuje zwierzę. Aby złagodzić cierpiący ośrodek, aby przekłuć żołądek.

Po skręceniu żołądka może rozwinąć się ostry obrzęk jamy brzusznej.

Zapalenie żołądka

Zapalenie błony śluzowej żołądka jest stanem zapalnym błony śluzowej żołądka ze zmianą jego struktury, naruszeniem funkcji wydzielniczej, motorycznej i hormonalnej. Jest ostry i przewlekły. Może wystąpić wraz ze wzrostem kwasowości (nadkwaśne zapalenie błony śluzowej żołądka), jego spadkiem (niedotlenienie kwasu żołądkowego), z brakiem kwasu chlorowodorowego w soku żołądkowym (żołądkowe zapalenie żołądka) i pepsyną (ahilia).

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Ostre zapalenie błony śluzowej żołądka może wystąpić w wyniku szybkiego i chciwego jedzenia, chorób zębów i błony śluzowej jamy ustnej. Zapalenie żołądka występuje, gdy psy karmione są gorącym, zimnym (zamrożonym) lub zepsutym pokarmem, gdy są nadmiernie karmione przez zwierzę. Czasami ostre zapalenie błony śluzowej żołądka jest konsekwencją przejścia procesu zapalnego z jelita, przełyku, wątroby lub trzustki.

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka występuje w wyniku narażenia na działanie żołądka egzogennego (nieutwardzonego ostrego nieżytu żołądka, przerwania karmienia, karmienia zbyt gorącej, zimnej, podrażnionej mechanicznie i chemicznie żywności, długotrwałego stosowania leków drażniących żołądek, robaków, stresu psychicznego, alergii pokarmowych) i endogennych ( choroby zapalne narządów jamy brzusznej, choroby układu hormonalnego, zaburzenia metaboliczne, przewlekłe infekcje, niedobór żelaza, samozatrucie i wydzielanie błony śluzowej żołądka substancje toksyczne).

Przyczyną zapalenia błony śluzowej żołądka może być częste nadmierne karmienie psów psami karmą suchą i konserwowaną zawierającą wiele szkodliwych dodatków. Ustalono, że przyczyną zapalenia żołądka i wrzodu żołądka jest bakteria Chelicobacter pilori.

W ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka obserwuje się depresję. Temperatura może wzrosnąć o 0,5-2 ° C. Apetyt spada, a następnie znika. Występują wymioty, wymioty składają się z cząstek pokarmu zmieszanych ze śliną i śluzem żołądka, rzadko z krwią i żółcią. Nie ma nieprzyjemnego zapachu z ust, zwiększone odbijanie i pragnienie. Na grzbiecie języka pojawia się białawy lub szarawy kwiat. Dotykanie lokalizacji brzucha i brzucha ujawnia napięcie brzucha, silny ból. Zwierzę jest niespokojne, agresywne, warczy lub płacze. Częsta defekacja, masa płynna w kale. Czasami zaparcia, a następnie biegunka.

W przewlekłym zapaleniu żołądka zwierzę traci na wadze, apetyt jest zmniejszony, zmienny. Gdy zapalenie żołądka z normalną lub zwiększoną wydzieliną u psów rozwija się skłonność do zaparć, z niewydolnością wydzielniczą - do biegunki, a także dudnienia i wzdęcia. Wełna i włosy mają matowy odcień, traci połysk, skóra jest sucha, maloelasticheskaya, dużo łupieżu. Widoczne błony śluzowe stają się blade, z żółtaczkowym odcieniem. Pojawiają się wymioty niezwiązane z karmieniem. Ulepszenia na przemian z okresami pogorszenia.

Opierają się one na charakterystycznych objawach klinicznych, wynikach analizy zawartości żołądka (zawartość żołądka, ogólna kwasowość i zawartość kwasu chlorowodorowego), badaniach coprologicznych, danych rentgenowskich żołądka z użyciem substancji nieprzepuszczalnych dla promieni rentgenowskich oraz biopsji śluzówkowej.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Konieczne jest zidentyfikowanie i próba wyeliminowania przyczyny zapalenia żołądka, analiza diety i właściwego karmienia zwierzęcia. W przypadku wtórnego zapalenia żołądka leczenie skierowane jest na pierwotną (pierwotną) chorobę. Bardzo ważne jest ukończenie i regularne karmienie, odpowiednia zawartość.

Wrzód trawienny

Wrzód trawienny jest przewlekłą, nawracającą chorobą, której towarzyszy naruszenie mechanizmów regulacyjnych, nerwowych i hormonalnych oraz zaburzeń trawienia w żołądku.

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Długotrwałe karmienie odpadów gastronomicznych domieszką substancji drażniących, a także importowanych pasz i pasz.

Predysponować do naruszeń choroby reżimu żerowania, karmienia głodnych zwierząt mrożonymi rybami, mięsem, kościami, gorącym jedzeniem, lodami, skutkami stresu. Czynniki dziedziczne predysponują do pojawienia się wrzodów i nadżerek żołądka. Choroba często występuje jako kontynuacja zapalenia żołądka.

OBJAWY Przebieg choroby jest chroniczny. Na tle objawów przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka (utrata apetytu, częste niedomykanie), ogólne pogorszenie stanu, osłabienie i depresja pojawiają się i postępuje wyniszczenie. Charakterystyczne objawy - wymioty po kilku godzinach po przyjęciu paszy i obecność w niej żółci i krwi.

Gdy badanie palpacyjne w lewym podżebrze ujawniło ból. Perystaltyka jelita osłabiona, ciemna barwa kału, zaparcie. Stan może ulec poprawie, ale okresowo występują okresy zaostrzenia z ostrym pogorszeniem stanu ogólnego i częstymi wymiotami z krwią.

Rozpoznanie potwierdza badanie soku żołądkowego (zwiększona kwasowość, obecność krwi) i badanie rentgenowskie z kontrastującą masą. Reakcja na obecność pigmentów krwi w kale podczas zaostrzeń jest pozytywna.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Wyeliminuj przyczyny choroby. Dieta składa się z płynnej lub półpłynnej żywności z wystarczającą ilością witamin, szczególnie witaminy U, bulionów mięsnych, zup mlecznych, galaretek z dodatkiem oleju roślinnego, płynnych zbóż, białka i mleka.

Od leków przepisywanych na koperty i adsorbowanie. Zalecane środki lecznicze z grupy środków przeciwskurczowych, środków uspokajających i przeciwbólowych.

Węgiel aktywny, fosforylofel.

Niedrożność jelit lub niedrożność jelit

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Wewnętrzna blokada jelit może wystąpić w wyniku spożycia ciał obcych, a także suchych mas kałowych.

Do pojawienia się i rozwoju kamieni jelitowych niezbędne są: rozregulowanie narządów trawiennych (wydzielanie, ruchliwość, wchłanianie itp.), Przedłużone karmienie grubymi, jednorodnymi i niskokwasowymi pokarmami. Choroby metaboliczne prowadzą również do powstawania kamieni jelitowych.

Częściowa niedrożność dużych jelit. Podczas bezbolesnych okresów psy przyjmują pokarm i wodę, a wydzielanie gazów i defekacja pozostają. Po 2-4 dniach zwierzęta tracą apetyt, zwiększają puls i oddychanie, a temperatura wzrasta.

Gdy jelita cienkie są zablokowane, obserwuje się częste wymioty, apetyt jest zaburzony, zwierzę jest w depresji; pojawiają się niewielkie wzdęcia, perystaltyka słabnie i pojawia się zaparcie. Bimanualne badanie palpacyjne przez ścianę brzucha pozwala wykryć miejsce niedrożności lub ciała obcego.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Istnieje skuteczna metoda szybkiego usuwania ciał obcych z jelit.

Podczas leczenia zachowawczego przepisane środki przeczyszczające oleju, tłustych i śluzowych (słonecznik, rycynowy, wazelina lub olej sojowy). Przypisz ciepłą lewatywę środkiem dezynfekującym 3-4 razy dziennie, aż ogólny stan się poprawi i pojawi się apetyt. Niestety leczenie zachowawcze ma niewielki wpływ.

Zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki to choroba zapalna i dystroficzna tkanki gruczołowej trzustki z zaburzeniami drożności przewodów, rozwojem stwardnienia miąższu i zaburzeniami funkcji egzo- i endokrynnej.

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Pierwotne zapalenie trzustki jest skutkiem zatrucia niektórymi rodzajami żywności lub dodatków, które zawierają, jak również lekami, alergenami itp. Wtórne występuje w wyniku patologii dróg żółciowych, zapalenia żołądka, wrzodu trawiennego, zapalenia dwunastnicy, zapalenia żołądka i jelit, zapalenia wątroby, marskości wątroby, raka, zakaźnego. choroby psów i niektóre inwazje.

Ogólny stan jest obniżony, apetyt jest zmniejszony lub całkowicie utracony. Trwałe lub przejściowe napady lęku. Obmacywanie i uderzanie w ścianę brzucha ujawnia ból w pępku i po lewej stronie.

Bóle pogarszają się po karmieniu psa importowanymi suchymi i konserwowanymi potrawami, tłustymi i smażonymi potrawami. Wymioty rozwijają się i zwiększają, pojawia się biegunka. Brzuch jest spuchnięty, ściana brzucha napięta. Temperatura wzrasta. Wyniszczenie do wyniszczenia. Możliwe dysfunkcje endokrynologiczne i rozwój objawów cukrzycy, świąd i drapanie, częste oddawanie moczu, suchość błony śluzowej jamy ustnej, hiperglikemia, cukromocz. Fecal masterate lub bardzo gęsta z nadmiarem skrobi. Aktywność amylazy wzrasta we krwi i moczu. Zwiększenie ESR. Przy ostrej postaci i zaostrzeniu przewlekłego zapalenia trzustki obserwuje się leukocytozę po przesunięciu w lewo.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Chore zwierzę karmi się 4-5 razy dziennie w małych porcjach. Całkowicie wykluczyć z menu psy drażniące jedzenie.

Gdy hipokinezja jelitowa - wewnątrz cyzapridu, 0,3-0,4 mg / kg masy ciała zwierzęcia.

Pentoksyl, metionina, brak spa, metyluracyl.

Witaminy A, grupa B, kwas askorbinowy.

Zapalenie żołądka i jelit, zapalenie żołądka i jelit

Zapalenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka i jelit, to przede wszystkim ostre, etiologiczne choroby zapalne odcinków jelitowych, którym towarzyszą niestrawność, odpowiedź immunologiczna i zatrucie organizmu.

U psów zapalenie żołądka często łączy się z zapaleniem dwunastnicy. Najpoważniejszy stan zapalny występuje, gdy wszystkie warstwy ściany żołądka i jelit są zaangażowane w proces patologiczny.

Chore psy różnych ras i grup wiekowych.

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Przyczyny tej patologii są podzielone na kilka grup. Główne - czynniki żywieniowe: nieregularne karmienie, karmienie o niskiej jakości, ostre, grube, drażniące pożywienie. Spożycie z solami metali ciężkich żywności, drażniące leki, które uszkadzają żołądek i jelita. Częstą przyczyną tej choroby jest alergia pokarmowa na tę lub inną żywność.

Bardzo często zapalenie żołądka i jelit oraz zapalenie żołądka i jelit są wynikiem chorób zakaźnych, pasożytniczych i niezakaźnych. Wady występujące w żołądku i jelitach - niewydolność zastawki krętniczo-kątniczej, niedokrwienie ściany jelita cienkiego, upośledzenie trawienia błoną itp. - przyczyniają się do występowania chorób.

Długotrwałe przeciążenia nerwów (stresy) również prowadzą do występowania tych chorób.

Pod wpływem czynnika etiologicznego rozwijają się procesy zapalne i dystroficzne w żołądku, jelicie cienkim i grubym. Zwiększona fermentopatia jelitowa (niedobór wrodzonego i nabytego enzymu). Przyczynia się to do przyspieszenia procesów peroksydacji lipidów. Trawienie brzucha i błony (ciemieniowe) jest upośledzone. Funkcje układu odpornościowego jelita i układu odpornościowego na ogół są zmniejszone, a przeciwciała i uczulone limfocyty uszkadzają błonę śluzową jelita cienkiego i grubego. Na tym tle rozwija się dysbioza. Funkcja motoryczna żołądka i jelit jest niezadowolona: wiele składników pokarmu jest transportowanych przez przewód pokarmowy bez wchłaniania. Wzrasta ogólne zatrucie, dochodzi do odwodnienia z powodu biegunki, zaburzenia funkcji i pracy wielu narządów.

Wstrzykiwane naczynia krezki, przekrwienie węzłów chłonnych, powiększenie. Z surowiczy stan zapalny występuje obrzęk i przekrwienie błony śluzowej, któremu często towarzyszy krwotok.

Ostre nieżytowe zapalenie żołądka i jelit charakteryzuje się nierównomiernym przekryciem błony śluzowej, jego fałdowaniem, rozluźnieniem, obrzękiem.

W większości przypadków duża ilość śluzu występuje w żołądku i jelitach. Treść jest zwykle płynna, mętna, czasami zmieszana z krwią.

Ucisk, spadek lub brak apetytu. Temperatura ciała jest podwyższona lub waha się w górnej granicy normy, aw przypadku zapalenia żołądkowo-jelitowego wynikającego z zatrucia lub z przedłużoną biegunką, poniżej normy. Częsta i pogarszająca się biegunka. Pierwotne ostre zapalenie rozwija się szybko.

Rozproszone włóknikowe, krwotoczne i ropne zapalenie żołądka i jelit oraz zapalenie żołądka i jelit pojawiają się przy ostrym ucisku, temperatura wzrasta o 1-2 ° C. Kolka powstaje i wzrasta. Apetyt znika, pojawiają się wymioty ze śluzem, krwią i żółcią. Błona śluzowa jamy ustnej jest pokryta śliną, w języku białej lub szarej płytki. Ruchliwość żołądka i perystaltyki jelit wraz ze wzrostem odurzenia i odwodnienia ciała osłabiają. Częsta defekacja, kał płynny. W kale występuje duża ilość śluzu i niestrawione cząstki pożywienia, czasami steatorrhea (tłuszcz w kale).

W zależności od rodzaju zapalenia, gęstych błon lub ubitych grudek śluzu, krwi (zabarwienie kału w kolorze czerwonym lub brązowym), czasami ropa, bąbelki gazu można znaleźć w masie kałowej.

W badaniu palpacyjnym napięcie brzucha, ból. Pętle jelitowe siedzące, bolesne.

Objawy odwodnienia rosną: oczy opadają, skóra traci elastyczność, włosy stają się matowe, suche.

Pies traci na wadze. Łapy, uszy, nos i czubek ogona stają się zimne. Widoczne błony śluzowe są blade, cyjanotyczne. Niepokojący rytm serca. Puls jest słaby, arytmiczny.

W diagnostyce różnicowej wyklucza się wirusowe i bakteryjne infekcje i inwazje. Aby to zrobić, należy przeprowadzić badania wirusologiczne, bakteriologiczne i scatologiczne.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Wyeliminuj czynniki powodujące chorobę.

Na początku choroby zalecono krótką, około 8-10 godzin dietę głodową. Potem pies jest często karmiony, ale w małych porcjach.

Antybiotyki o szerokim zakresie czynności do pełnej dezynfekcji wszystkich oddziałów przewodu pokarmowego.

Środki do stymulacji mięśni przewodu pokarmowego.

Pokazano zastosowanie leków pobudzających aktywność enzymatyczną jelita.

W przypadku biegunki, środków przeciwbiegunkowych. Środki ściągające.

W przewlekłym przebiegu choroby, powikłanym procesami gnilnymi w jelitach, pokazano zastosowanie pasz ubogich w białko. Jeśli procesy zachodzące w jelicie mają charakter fermentacyjny, pokazane są pasze wzbogacone białkiem (jaja, mięso, mleko).

Phthalozol, sulfadimetoksin. Enteroseptol, intestopan, mexform, mexase, sulgin, besalol.

Świąteczny, sok żołądkowy, pepsynę.

Tanina, tanalbin, napar z kory dębu, dziurawca lub rumianku.

Glukonian wapnia, vikasol - kiedy krew utajona pojawia się w kale.

Enroxil 5%, 1 ml na 10 kg masy ciała zwierzęcia.

Parvovirus enteritis

Parwowirusowe zapalenie jelita jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez wirus. Psy w każdym wieku są chore, zwłaszcza szczenięta w wieku od 2 tygodni do roku; w wieku 2-5 lat psy są mniej podatne.

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Czynnikiem powodującym chorobę jest wirus z rodziny Parvoviridae. Właściwości immunogenne podobne do wirusa zapalenia jelit norek i panleukopenii.

Odporny na chloroform, eter, środowisko kwasowe, żółć, alkohol. W temperaturze 60 ° C aktywność zakaźna nie ulega zmniejszeniu. Gotowanie zabija parvovirusa natychmiast. Wirus jest oporny na antybiotyki, ale umiera w ciągu jednego dnia w 0,5% roztworze formaliny i alkaliów.

Długi czas jest zachowany w środowisku: w kale przez cały rok. Rozprzestrzeniać przez kontakt z dotkniętym kałem. Parwowirus atakuje jelita i błonę serca szczeniąt.

Przy otwarciu szczeniąt przez 4-6 tygodni obserwowano podostre włóknikowe zapalenie mięśnia sercowego, a wewnątrzjądrowe wtrącenia występowały w włóknach mięśniowych serca.

Parwowirus wykryto w dużych ilościach w jądrach komórek mięśnia sercowego (pod mikroskopem elektronowym).

W przypadku parwowirusowego zapalenia jelit u psów istotna jest obecność i połączenie następujących czynników predysponujących: zła opieka, utrzymanie i karmienie; stresujące sytuacje; skłonność do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, inwazja robaków.

Okres inkubacji wynosi 4-10 dni. Śmiertelność 5-30%. Pierwsze oznaki choroby - odmowa jedzenia, biegunka, wymioty ze śluzem.

Na początku choroby u niektórych psów temperatura ciała wzrasta do 39,5-41,0 ° C, a następnie maleje. Wymioty i biegunka mogą wystąpić jednocześnie i szybko prowadzić do odwodnienia. Może to spowodować szok i śmierć szczeniąt w ciągu 24-96 godzin od pojawienia się objawów klinicznych choroby.

Wymioty są widoczne aż do wyzdrowienia lub śmierci. Kwaśna ciecz od szaro-żółtej do krwawej, czasem krwotoczna ze śluzem i ostrym nieprzyjemnym zapachem. Niektóre psy mają objawy uszkodzenia układu oddechowego.

U niektórych zwierząt dotknięta jest proksymalna część okrężnicy i obrzęk płuc.

Charakterystyczną cechą psiego parwowirusowego zapalenia jelit jest leukopenia w ciągu pierwszych 4 do 5 dni po chorobie. Liczba leukocytów we krwi osiąga 300-2500 w 1 mm3.

Szczenięta często cierpią na ultra-ostrą (piorunującą) postać choroby, w której depresja występuje szybko, a także ciężkie wymioty i biegunka z krwią. U pacjentów ze śpiączką. Parwowirusowe zapalenie jelit w postaci super ostrej prowadzi do śmierci młodych zwierząt w ciągu 1-3 dni.

W ostrej postaci choroby psy umierają w ciągu 5-6 dni.

Szczurom w wieku od 3 do 30 tygodni towarzyszy nie tylko zapalenie żołądka i jelit, ale także zapalenie mięśnia sercowego (uszkodzenie mięśnia sercowego). Słabość rozwija się nagle, a śmierć następuje w ciągu kilku godzin. Nagła śmierć pozornie doskonale zdrowych psów nie jest rzadkością.

O parwowirusowej etiologii choroby świadczy przede wszystkim obecność wymiotów, która jest wyrażana do końca choroby i nie może być leczona antybiotykami i innymi chemioterapeutykami, jak również uwalnianiem ciekłych ciał pomarańczowo-żółtych krwawych mas kałowych.

W diagnostyce różnicowej wyklucza się leptospirozę i zakaźne zapalenie wątroby (przy braku uszkodzenia wątroby, ostrej niewydolności nerek i zażółcenia na widocznych błonach śluzowych).

W przeciwieństwie do dżumy, temperatura ciała wzrasta tylko jeden raz, nie ma żadnych postaci nerwowych i płucnych choroby, nie ma śluzowo-ropnego zapalenia spojówek.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Leczenie powinno być objawowe i ukierunkowane przede wszystkim na eliminację odwodnienia, wymiotów i kwasicy.

Płyny dożylne od 35 do 40 ml na 1 kg masy zwierzęcej są potrzebne codziennie, aby zrekompensować utratę wody podczas wymiotów i biegunki.

W przypadku długich wymiotów jony chloru są usuwane z organizmu, uzupełniane są przez dożylne podanie do 20 ml (dla dużych psów) 5-10% wodnego roztworu chlorku sodu.

Sól fizjologiczną można podawać podskórnie (ze słabym przewodnictwem żył).

Aby zrekompensować kwasicę, wstrzykuje się roztwór wodorowęglanu sodu, który rozcieńcza się roztworem Ringera w stosunku 1: 5 przed infuzją.

Aby zatrzymać wymioty, należy podać doustnie alkaliczną wodę mineralną, roztwór siarczanu baru.

Biegunka eliminuje leki wiążące i otaczające. Polisorb lub aktywowany węgiel sprzedawany w aptekach absorbuje toksyny i trucizny.

Heterologiczną surowicę hiperimmunizacyjną wstrzykuje się podskórnie, domięśniowo - penicylinę i 40% roztwór glukozy. Antybiotyki, chloramfenikol, polimyksyna, tetracyklina (w zależności od charakteru powikłań) w dawce 10 mg na 1 kg wagi psa są stosowane przeciwko drugiej infekcji.

Po zakończeniu wymiotów pies może otrzymać napój i jedzenie. Jednakże, podczas karmienia psa, ważne jest przestrzeganie diety oszczędzającej.

Pokazano fosprenil i gamavit, Vitacak znajduje się na najwcześniejszym etapie.

Do zapobiegania infekcjom parwowirusem stosuje się szczepionkę Parvovac carnivorum, z którą psy w wieku 2-12 miesięcy są szczepione dwukrotnie w odstępie 2 tygodni, raz w roku, w wieku powyżej jednego roku. Szczepionkę wstrzykuje się podskórnie lub domięśniowo w okolice łopatki.

5-10% roztwór chlorku sodu - do 20 ml dożylnie.

8,4% roztwór wodorowęglanu sodu - 0,3 ml / 1 kg masy ciała zwierzęcia (w roztworze Ringera w stosunku 1: 5).

Węgiel aktywny 3 tabletki 3 razy dziennie.

Heterologiczna surowica hiperimmunizacyjna - 40 ml pod skórą, jeden raz.

Penicylina 500 tysięcy, roztwór glukozy 40% - 20 ml, domięśniowo.

Lewomitsetin, polimyksyna, tetracyklina - 10 mg na 1 kg psa.

5% roztwór urotropiny - 5 ml dożylnie.

Colibacteriosis (escherichiosis)

Kolibakterioza jest chorobą jelit wywołaną przez bakterię z gatunku Esherihia coli. W towarzystwie ciężkiego zatrucia, obfitej biegunki i odwodnienia.

Esherihia coli jest naturalnym członkiem mikroflory jelitowej, ale w pewnych warunkach staje się chorobotwórcza, prowadząc do choroby.

Wydalanie patogenów do środowiska następuje z kałem, czasami z moczem chorych zwierząt. Szczenięta są chore w wieku 1-10 dni. Źródłem zakażenia są chore i chore zwierzęta, matki matki.

Infekcja szczeniąt występuje częściej podczas porodu. Rozwój choroby przyczynia się do stosowania siary, mleka, zawierających patogeny, nieprzestrzegania zasad higieny, a także zaburzeń żywienia.

W tej chwili studiował nie wystarczy. U szczeniąt choroba może przebiegać jako toksyczne zakażenie lub proces septyczny.

Okres inkubacji choroby wynosi od kilku godzin do kilku dni.

Forma zapalenia jelit charakteryzuje się utratą apetytu, gorączką do 40-41 stopni, biegunką, często śluzem i krwią. Śmiertelność szczeniąt w pierwszych 7 dniach życia - do 98%.

W postaci septycznej obserwuje się objawy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych: pobudzenie, drgawki, niedowład, porażenie.

Ustalić na podstawie danych epizootycznych, objawów klinicznych, a także wyników badań bakteriologicznych (przydział i definicja Escherichia).

| ZALECANA METODA LECZENIA

W początkowym okresie choroby zaleca się stosowanie surowicy przeciwko kolibakteriozie zwierząt gospodarskich (młodych zwierząt). Stosuje się antybiotyki tetracyklinowe i chloramfenikol.

Surowica przeciw kolbacillozie zwierząt gospodarskich - 2-5 ml.

Lewomycetyna, polimyksyna, tetracyklina - 10 mg / kg.

Wodobrzusze

Wodobrzusze, czyli obrzęk jamy brzusznej, jest przewlekłą chorobą wtórną związaną z trudnością usuwania płynu otrzewnowego z układu krążenia krwi i limfy i jego gromadzeniem się w jamie brzusznej.

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Przyczyną nagromadzenia dużej objętości przesięku w jamie brzusznej jest trudność odpływu związana ze stanem krążenia wątrobowego, niewydolnością serca, nerkami.

Wszystkie choroby wątroby, podczas których jej funkcja jest drastycznie zakłócona, objętość i napięcie zmiany kapsułki mogą prowadzić do stagnacji krwi w układzie żyły wrotnej i do zmniejszenia wchłaniania płynu z jamy brzusznej. Zatory w dużym okręgu krążenia krwi, które występują w chorobach serca, płucach, niewłaściwym metabolizmie mogą również powodować trudności z wypływem. Kropla brzucha jest lokalną manifestacją choroby obrzękowej.

W przypadku puchliny brzusznej obserwuje się zwiększenie objętości jamy brzusznej. Podczas badania zewnętrznego zauważalny jest symetryczny obustronny występ dolnej i bocznej części ściany brzucha, wyniszczenie, obrzęk dolnej części ciała, zmęczenie, trudności w oddychaniu. Psy bardziej kłamią lub siedzą. Błony śluzowe są blade. Być może pojawienie się żółtaczki. W badaniu palpacyjnym ścian brzucha należy wyczuć fluktuację płynu. Hałas jelitowy jest często osłabiony. Zestaw perkusyjny otępienia. Podczas testu przebicia ścianki brzucha pojawia się wypływ przezroczysto-słomkowej cieczy o niskiej zawartości białka.

Przebieg wodobrzusza jest przewlekły, ciężki. W przypadku pojawienia się żółtaczki i obrzęku wynik choroby jest niekorzystny.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Leczenie choroby podstawowej. Diuretyki. Racjonalne żywienie. Pasza wzbogacona w białko. Zmniejsz spożycie wody i soli przez chore i zwierzę.

Gepalon, diakarb, merkuzal, teobromina, aminofilina.

Zapalenie woreczków odbytu i gruczołów krążeniowych

ETIOLOGIA I PATOGENEZA

Często zapalenie gruczołów para-odbytu rozpoczyna się w wyniku urazu. Towarzyszy temu pojawienie się wypukłości po stronie odbytu w bocznych i środkowych częściach krocza. Przyczyną choroby może być częste podawanie kości psom.

Oprócz paraanalu, gruczoły odbytowe, osadzone w grubości rolki skóry odbytu, również podlegają zapaleniu.

Swędzenie, pies pociera odbyt o ziemię. U zdrowych psów, żółto-szara wydzielina może być wyciśnięta z bocznych zagłębień skóry w pobliżu odbytu. Kiedy zapalenie paranalu i krążących gruczołów wyciska się z nich ropiejące masy.

| ZALECANA METODA LECZENIA

Konieczne jest usunięcie ropnej treści gruczołów, a następnie dezynfekcja dotkniętego obszaru 2-procentowym roztworem kreoliny, roztworem bursztynu, 0,1% roztworem furatsiliny.

Zaleca się ograniczenie kości w diecie i monitorowanie czystości wokół odbytu psa. Pokazano leczenie odbytu środkami antyseptycznymi po przejściu zwierzęcia.

Roztwór kreoliny - 2%, roztwór Bur, roztwór furatsiliny - 0,1%.

Worki odbytu (gruczoły para-odbytowe) znajdują się w pobliżu wyjścia odbytu psa. Substancja wydzielana przez te gruczoły jest gruba i ma bardzo nieprzyjemny zapach. Większość zwierząt może celowo opróżniać worki do odbytu: podczas samoobrony (skunk) lub do znakowania zapachem. Psy prawie straciły możliwość samodzielnego zarządzania opróżnianiem.

Czytaj Więcej O Psach

Ile miesięcy chodzą psy w ciąży

Choroby Okres i funkcje Fakt: Normalny czas trwania ciąży wynosi 56 do 66 dni. Fakt 2: Widoczne oznaki ciąży stają się zauważalne po około miesiącu. Fakt 3: Nie należy nadmiernie karmić psa szczeniaka. Fakt 4: Fałszywe mięso najczęściej występuje z powodu nieprawidłowo obliczonego czasu krycia.<

Opis rasy i charakteru szpicu pomorskiego

Choroby Rasa Pomorska, zwana także karzełkiem, jest dekoracyjna i należy do małych ras. Niektórzy eksperci uważają, że jego rasa jest rodzajem szpiców niemieckich, podczas gdy inni eksperci uważają Szpic Pomorski za odrębną rasę.

Mój pies stróżujący

Choroby Dog Blog - My WatchdogRasy psów dla dzieciNie wszyscy rodzice rozumieją, jak psy są ważne dla dzieci, ponieważ dzięki nim dziecko rozwija się szybciej, uczy się odpowiedzialności, życzliwości i troski.