Szczepienia

Charakterystyka staphylococcus u psów; objawy zakażenia staph

Staphylococcus to specyficzny mikroorganizm, który powoduje wiele różnych patologii. Ta bakteria żyje w stanie utajonym (ukrytym) i jest w stanie "ukrywać się" w ciele człowieka lub zwierzęcia przez długi czas. Staphylococcosis wywołuje rozwój ciężkich infekcji w czasie, gdy odporność psa jest zmniejszona. Brak racjonalnego leczenia może doprowadzić do śmierci zwierzęcia. Dzisiaj patrzymy na następujące pojęcia: gronkowiec u psów, objawy i leczenie tej choroby.

Cecha mikroorganizmów

Przedstawiciele rodzaju Intermedius (Staphylococcus Intermedius) mają prawidłowy kształt kuli. Są całkowicie nieruchome, ale stale otaczają ludzi i zwierzęta w codziennych czynnościach. "Ta infekcja nie ma żadnego wpływu na osłabiony organizm żywej istoty. Ryzyko zarażenia wzrasta latem, ponieważ zwierzę jest częściej na zewnątrz i wchodzi w kontakt z innymi zwierzętami.

Staphylococcus nie potrzebuje tlenu, aby uzyskać energię. Żyją kosztem związków chemicznych i substancji organicznych. Obszar bakterii rozprzestrzenia się do gleby, powietrza, a także do mikroflory skóry żywych stworzeń.

Czynniki w ciele psa

Staphylococcus jest przenoszony poprzez kontakt zwierzęcia z innym, już chorym. Wirus wchodzi do krwioobiegu, jeśli układ odpornościowy psa ma niski próg. Eksperci identyfikują dwie formy patologii:

  1. Pierwotne - Staphylococci stają się główną przyczyną groźnej choroby.
  2. Wtórne - mikroorganizm rozwija się równolegle z innym wirusem lub owadami (kleszcze, pchły). Ta forma charakteryzuje się zwiększonym ryzykiem powikłań. Istnieje niebezpieczeństwo zakaźnego rozprzestrzeniania się na narządy wewnętrzne zwierzęcia.

Właściciele, których psy mają wystarczające zdrowie, nie powinni się niepokoić. Zagrożone są słabe i starsze zwierzęta domowe, których układ odpornościowy nie radzi sobie z agresywnym działaniem mikroorganizmu. Weterynarze identyfikują następujące czynniki wpływające na aktywność gronkowca u psów:

  • Zatrucie żołądka, któremu towarzyszą wymioty i biegunka.
  • Problemy z nerkami lub wątrobą u zwierząt.
  • Brak niezbędnych witamin (A, E i B).
  • Cukrzyca i podwyższone poziomy węglowodanów.
  • Choroby skóry, zmiany pcheł lub kleszczy.
  • Obecność alergii u psów.
  • Nieprawidłowa praca tarczycy i nadnerczy.
  • Niezrównoważona dieta charakteryzuje się brakiem minerałów i witamin, aby zwiększyć odporność i normalne funkcjonowanie narządów wewnętrznych.
  • Urazy skóry psa, które kontynuuje proces zapalny.
  • Genetyczne predyspozycje do infekcji tym mikroorganizmem.

Staphylococcus aureus: objawy u psów

Częściej atak infekcji jest kierowany do górnych warstw skóry szczeniąt lub dorosłych. Kiedy gronkowiec dostaje się na skórę, są owrzodzenia i zaognione formacje okrągłe pokryte suchą skórką. Często obserwuje się łysienie dotkniętych obszarów. Łatwiej jest wyleczyć chorobę, jeśli zdiagnozujesz gronkowca na czas i przeprowadzisz odpowiedni kurs leczenia. Zignorowanie tego problemu zaostrza stan zwierzęcia i istnieją poważne objawy staphylococcus u psów:

  • Jeśli infekcja dotyka uszy zwierzęcia, zaczyna zachowywać się nerwowo, pojawiają się nieprzyjemne zapachy i ropiejące wyładowania. Czasami możliwe jest krótkotrwałe paraliż kufy.
  • Alergiczna wysypka wywołująca swędzenie i ból u psów.
  • Pioderma - ropne zmiany skórne.
  • Staphylococcus może infekować błony śluzowe i prowokować endometrium i pyometra.
  • Mikroorganizm jest przyczyną zapalenia ucha, kataru i zapalenia spojówek.

Jeśli choroba nie jest leczona, wywołuje się globalną utratę włosów u psów. Zwierzę nie może zasnąć, ponieważ stale zadrapuje dotknięte obszary. Wraz z zaostrzeniem choroby pojawiają się czyraki.

Bakteria jest niebezpieczna dla ludzi. Noworodki i osoby starsze są zagrożone. Odpowiedzialność rozsądnego właściciela to terminowe zniszczenie złośliwego patogenu.

Złota odmiana kła staphylococcus jest najbardziej niebezpieczna i nieprzyjemna. Objawy różnią się w zależności od powiązanych problemów z układem odpornościowym. Oprócz objawów regularnego gronkowca, złoto charakteryzuje się wymiotami, biegunką i odwodnieniem zwierzęcia. Gatunek ten często dotyka młode osobniki, których organizm nie jest wystarczająco silny, aby zwalczać infekcje.

Jak leczyć gronkowca u psa?

Terminowe wykrycie patologii zwiększa skuteczność przyszłej terapii, dlatego konieczne jest doprowadzenie zwierzęcia do weterynarza przy pierwszym znaku. Aby określić chorobę za pomocą następujących metod:

  1. Kontrola wzrokowa zwierzęcia.
  2. Rozpoznanie błony śluzowej.
  3. Testy na alergiczne wysypki i choroby immunologiczne.
  4. Analiza wymazu z owrzodzenia na uszkodzonym obszarze skóry.
  5. Wnioski lekarza weterynarii po odkryciu Staphylococcus aureus u psów.

Leczenie obejmuje wystarczającą liczbę interwencji terapeutycznych. Każdy z nich systematycznie niszczy przyczyny choroby.

  • Kiedy pies gronkowcowy przepisał lek przeciwalergiczny, który usuwa swędzenie i inne nieprzyjemne objawy. Zwierzę przestanie czesać uszkodzoną skórę, co spowalnia rozprzestrzenianie się infekcji. Do przemywania ran stosuje się roztwór środka Dimexide lub kompresów opartych na nokakoinie.
  • Zewnętrzne stany zapalne są eliminowane za pomocą specjalnych maści i żelów o właściwościach antybiotycznych. Najskuteczniejszymi lekami są: "lizozym", "chemotrypsyna", "chlorofil". Aby wysuszyć skórę i zapalenie, weterynarze używają Protargolu lub Taniny.
  • Pies cierpiący na Staphylococcus aureus musi przejść trzytygodniowy kurs antybiotyków. W przypadku późnego leczenia czas leczenia może być podwojony. Preparaty Enrofloks, Ziprinol i Enrosept wykazały wysoką skuteczność w walce z niebezpiecznym mikroorganizmem. Aby wzmocnić efekt, lekarze weterynarii przepisują kilka antybiotyków.
  • W leczeniu stosuje się immunoterapię, która zwiększa odporność na staphylococcus u zwierząt. Najskuteczniejszym narzędziem jest APS - toksoid, syntetyzowany specjalnie dla psów. Używanie tych samych narkotyków może uzależniać, więc fundusze zmieniają się po pewnym czasie.
  • Inną metodą leczenia jest wprowadzenie bakteriofaga gronkowcowego. Będąc w ciele zwierzęcia, stara się zniszczyć złośliwą infekcję, która wywołuje patologię.

Samo leczenie w domu jest surowo zabronione, ponieważ organizmy psa reagują inaczej na leki.

Środki zapobiegawcze

Szybkie wykrywanie objawów gronkowcowych zapewnia łatwiejszy przebieg i szybszą regenerację. Proste zasady radykalnie zmniejszają ryzyko niebezpiecznych chorób.

  • Aby podnieść odporność psa, musisz zbudować pożywną i zdrową dietę. Kompleksy witaminowe również przyczyniają się do zwiększenia odporności.
  • Konieczne jest zminimalizowanie kontaktu z chorymi zwierzętami.
  • Obowiązkowe, terminowe szczepienia gronkowców.
  • Właściciel musi codziennie kontrolować skórę zwierzęcia i leczyć rany środkami antyseptycznymi.
  • Zgodność z prostymi zasadami higieny zmniejsza możliwość niebezpiecznej choroby.

Wyniki

Psy Staphylococcus to mikroorganizm, który powoduje choroby skóry u zwierząt. Zakażenie dostaje się do krwiobiegu, jeśli układ odpornościowy nie ma wystarczającego oporu. Leczenie patologii występuje w szpitalu i obejmuje szereg interwencji terapeutycznych. Aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się gronkowca, właściciel powinien dokładnie monitorować zwierzaka.

Objawy i leczenie gronkowca u psów

Staphylococcus u psów jest ostrą chorobą zakaźną. Jego patogeny są różnymi rodzajami ziarniaków, w tym złotym. Te bakterie mają sferyczny kształt, a ich akumulacja przypomina kiść winogron. Patologia wpływa na skórę, powoduje zatrucia u młodych zwierząt i może prowadzić do śmierci zwierzęcia.

Cechy staphylococcus u psów

Bakterie Staphylococcus są stale obecne w ciele nawet zdrowych psów. Są częścią mikroflory jelitowej, skóry i błon śluzowych. Ich największe stężenie koncentruje się w drogach nosowych - 70 - 90%. Zwykle jednak układ odpornościowy hamuje rozprzestrzenianie się infekcji. Choroba rozwija się wraz ze spadkiem sił ochronnych.

Szczyt częstości występowania infekcji gronkowcami u psów występuje latem. Wynika to z długich spacerów i częstego kontaktu z innymi zwierzętami.

Chociaż patogeny są odporne na różne wpływy i mogą pozostawać przez długi czas w środowisku, zwierzęta są zwykle zakażone przez kontakt. Najbardziej wrażliwe są młode gronkowce, osoby starsze i osłabione innymi chorobami psa.

Infekcja Staphylococcus u psów może występować w dwóch postaciach:

  1. Drugorzędny lub wtórny. Opracowany na tle istniejącego zapalenia skóry.
  2. Uogólnione lub pierwotne. Jest to niezależny gatunek i wpływa nie tylko na skórę, ale także na inne narządy.

Nie ma wyraźnych granic między dwoma rodzajami infekcji staph u psów. Drugorzędny łatwo przechodzi w uogólnioną formę, jeśli nie do przeprowadzenia szybkiego leczenia.

Ze względu na fakt, że choroba łatwo przenosi się przez kontakt, nie tylko inne zwierzęta, ale także ludzie mogą się zarazić. Dzieci i osoby starsze są zagrożone. Dlatego zaleca się izolowanie chorego psa, a także postępowanie zgodnie z zasadami aseptyki i antyseptyków podczas interakcji z nim.

Przyczyny

Odporność na infekcje gronkowcem u każdego zwierzęcia jest różna. Jednak obecność jednego lub kilku czynników predysponujących przyczynia się do rozwoju patologii:

  1. Podwyższony poziom węglowodanów w organizmie na tle cukrzycy.
  2. Niedobór witaminy. W szczególności brak witamin E, A i grupy B.
  3. Uszkodzenie narządów wewnętrznych: wątroba i nerki.
  4. Uszkodzenie błon śluzowych.
  5. Ukąszenia owadów: blok, kleszcze. Jest to główny powód osób z reakcjami alergicznymi na ślinę pasożyta.
  6. Osłabienie układu odpornościowego na tle innych chorób lub niedożywienia.
  7. Zaburzenia w układzie hormonalnym.
  8. Predyspozycje genetyczne.

Symptomatologia

Głównym objawem rozwoju infekcji gronkowcem jest pojawienie się na skórze psa zaokrąglonych guzków o ropnej zawartości lub plamach, takich jak grzybica. Otaczają je skorupy, aw nich nie ma wełny.

W połączeniu z powstawaniem silnego świądu i bólu po naciśnięciu. Chory pies wykazuje niepokój, ugryzienia w rany, przeczesuje je. To prowokuje do dalszego rozprzestrzeniania się infekcji.

Zapalenie skóry lub ropne zapalenie skóry, charakterystyczne dla infekcji gronkowcami, są klasyfikowane zgodnie z głębokością zmiany w skórze właściwej. Przydziel:

  1. Powierzchowna ropne zapalenie skóry. Wpływa tylko na górną warstwę naskórka na skórze psów. Płytka erozja z niewielką ilością wysięku. Często rozwija się słabe zapalenie skóry, zwłaszcza w lecie. Jest zlokalizowany w pachwinie, ogonie, szyi i pod piersią. Swędzenie jest łagodne i występuje okresowo.
  2. Płytki ropne zapalenie skóry. Penetruje wszystkie warstwy naskórka i mieszków włosowych. Ogniska znajdują się w okolicy pachowej lub pachwinowej. Występuje częściowe łysienie (łysienie), silne swędzenie, rumień, przebarwienia.
  3. Głęboka pioderma. Wszystkie warstwy naskórka, skóry właściwej, mieszków włosowych i tkanki podskórnej są zaangażowane w proces patologiczny. Powstawanie ognisk furunculosis. Może działać w dwóch wersjach: lokalnej i uogólnionej. Ten ostatni towarzyszy owrzodzenie, obrzęk węzłów chłonnych, gorączka.

Infekcja Staphylococcus u psów jest ważna dla identyfikacji i eliminacji na etapie alergicznych reakcji skórnych. Jego dalsze rozprzestrzenianie się prowadzi do uszkodzenia innych narządów. Oznaczone przez:

  1. Penetracja zakażenia gronkowcem w uchu wewnętrznym i rozwój zapalenia ucha środkowego. Występuje nieprzyjemny zapach, ropny wysięk, który sprawia, że ​​przy palpacji dochodzi do zgrzytania. W przyszłości możesz dołączyć do zapalenia spojówek, kataru, zapalenia gruczołów.
  2. Klęska błony śluzowej narządów płciowych. U kobiet występuje gronkowcowe zapalenie pochwy, któremu towarzyszą ropne wydzieliny z pętli. W przyszłości może być skomplikowane przez endomatryt lub pyometra. U mężczyzn wydzielanie wysięków wyróżnia się na wstępie. Jego tkanki nabłonkowe w miarę postępu choroby rosną patologicznie i gęstnieją. Ponadto zakażenie gronkowcem u psów prowadzi do zapalenia powięzi z dalszym przepływem do postaci przewlekłej.
  3. Rozwój innych patologii skóry: zapalenie mieszków włosowych, fekalia, czyraki. Zlokalizowane na głowie, szyi, klatce piersiowej, ogonie, pachwinie, między palcami.

U młodych zwierząt zakażenie Staphylococcus aureus występuje z objawami zatrucia. Występują wymioty i biegunka. Prowadzą one do odwodnienia, aw rezultacie do śmierci. Choroba rozwija się u szczeniąt przez 2 - 7 dni życia i zwykle jest przenoszona z suki.

Infekcjom Staphylococcus u dorosłych psów rzadko towarzyszy biegunka. Jednak ten rodzaj przepływu jest możliwy u starszych zwierząt.

Diagnostyka

Wiodącą metodą diagnozowania zakażeń staph u psów jest kontrola wzrokowa, pobieranie historii i rozważanie objawów klinicznych. W mniejszym stopniu polegać na danych z testów laboratoryjnych.

Próbki do wysiewu bakteriologicznego należy pobierać z pętli (od suki) lub z prepuce (od psa). Sterylność manipulacji jest ważna: probówka jest szybko otwierana, materiał jest pobierany, uważając, aby nie dotknąć pokryw i zamknąć wacikiem.

Rozmazy z ran na skórze psów lub z kanałów ucha nie dają dokładnych wyników, ponieważ zawierają one drobnoustroje pochodzące z innych źródeł.

Również bezużyteczny test krwi do oznaczania gronkowca u psów. Z powodzeniem zidentyfikować infekcję może być tylko w 8 - 10% przypadków.

Dodatkowo, przepisują test na możliwe reakcje alergiczne i patologie ogólnoustrojowe. Jest to konieczne, aby ustalić podstawową przyczynę gronkowca u psów i jego eliminację.

Leczenie

Leczenie gronkowca u psów powinno być kompleksowe. Składa się z terapii ogólnej i objawowej (zewnętrznej).

Ogólne leczenie obejmuje:

  1. Specjalna immunoterapia. Najbardziej skuteczna metoda, najskuteczniejsza we wczesnych stadiach choroby. Stosowane są antygeny i toksoidy gronkowcowe. Są one ukierunkowane na aktywację sił odpornościowych zwierzęcia. Najczęściej stosowany toksoidowy multiwalent gronkowcowy (HSA).
  2. Niespecyficzna immunoterapia. Polega na wyznaczeniu leków immunostymulujących, które zwiększają liczbę fagocytów i limfocytów T.
  3. Leczenie antybiotykami. Co najważniejsze, na Staphylococcus aureus wpływają antybiotyki chinolowe: Enroxil, Baytril, Tsifloks. Biorąc pod uwagę, że patogeny szybko się dostosowują, przepisane leki muszą być połączone z antybiotykami z innej grupy. 2 - 3 różne leki są przepisywane w tym samym czasie.
  4. Wprowadzenie bakteriofagów - specjalne wirusy. Mogą się rozmnażać i żyją tylko w komórkach bakterii. Wirus prowadzi do śmierci patogenu. Ta metoda jest stosowana zamiast antybiotykoterapii lub gdy konwencjonalne leczenie zakończyło się niepowodzeniem.

Objawowe leczenie gronkowca obejmuje:

  1. Irygacja wrzodów, erozji, pochwy i prepuce preparatów enzymatycznych: "lizozym", "chemotrypsyna".
  2. Leczenie ran lekami przeciwbakteryjnymi: "Chlorofil", "Tribaskom".
  3. Nakładanie aplikacji novokainy lub mycie owrzodzonych obszarów roztworem "Dimeksidu".
  4. Eliminacja zewnętrznych reakcji alergicznych za pomocą leków przeciwhistaminowych: Tavegilom, Pipilfenom, Suprastinom.
  5. Eliminacja infekcji ucha poprzez przedmuchiwanie mieszaniny noworodiny i Dermatolu do kanału słuchowego.
  6. Zastosowanie zewnętrznych antybiotyków (w postaci maści, żeli, kremów) w połączeniu z blokadą noworodkową.

Dodatkowe leczenie obejmuje przyjmowanie kompleksów witaminowych. Pokazano również leki mające na celu wyeliminowanie czynników predysponujących: cukrzyca, zaburzenia tarczycy, alergie.

Zapobieganie

Głównym sposobem zapobiegania zakażeniom staph u psów jest szczepienie. W tym celu lek jest stosowany asp.

Aby uniknąć infekcji nowonarodzonych szczeniąt, szczepienie suki stosuje się w 20. i 40. dniu ciąży.

Pozostałe metody są ogólnie zalecane i mogą być stosowane wyłącznie jako dodatkowe środki zapobiegawcze w zakażeniach gronkowcami u psów. Obejmują one:

  • pełnowartościowa dieta zwierząt o wystarczającej zawartości witamin i korzystnych składników;
  • ograniczenia w kontaktach z nieznanymi zwierzętami, zwłaszcza zabłąkanymi;
  • regularne badanie skóry pod kątem alergii, ukąszeń przez kleszcze, pchły;
  • terminowe usuwanie wszelkich chorób.

Infekcja Staphylococcus u psów objawia się różnymi zmianami skórnymi, zatruciem organizmu, reakcjami alergicznymi, zapaleniem ucha, zapaleniem błony śluzowej narządów płciowych. W niektórych przypadkach może być śmiertelne. Leczenie choroby odbywa się w połączeniu z terapią zewnętrzną i ogólną. Zapobieganie polega na szczepieniu i ogólnym wzmocnieniu układu odpornościowego.

Staphylococcus u psów - objawy, leczenie, zdjęcie

Cześć, drodzy czytelnicy!

Staphylococci należą do rodziny Staphylococcaceae, co dosłownie oznacza winogrona. Ich podział odbywa się w różnych płaszczyznach, uzyskując w ten sposób widoczny efekt kiści winogron. Są gram-dodatnie - przepuszczalne, ponieważ brak im błony zewnętrznej. Staphylococcus u psów jest w stanie żyć całkowicie pod nieobecność atmosfery O2. Jedz materię organiczną. Malowane w kolorach od białego do złotego. Dzięki procesowi życiowej aktywności wywołują choroby obarczone nieodwracalnymi zmianami patologicznymi.

Staphylococcus u psów

To jest patogenna infekcja. To się korzenia i kłaść potomstwo w ciele. Często ta bakteria jest warunkowo patogenna. tj. wywołuje choroby z ostrym osłabieniem odporności. Innymi słowy, gronkowiec jest zawsze w ciele psa, ale jest w stanie oczekiwania na korzystne warunki do manifestacji aktywności. Silna odporność nie daje tej patogennej bakterii takiej możliwości.

Staphylococcus ma formy:

  • Podstawowy. To prowokuje powstawanie innych dolegliwości.
  • Wtórny, zwierzę cierpi na szereg chorób, które osłabiają jego odporność. Ta okoliczność aktywuje bakterie gronkowcowe.

Objawy

Infekcja rozwija się głównie na skórze psów i objawia się pagórkowatymi ogniskami ropnymi lub pozbawionymi ukształtowanych plamek o okrągłym kształcie, obramowanych parchem. W zakażonych ogniskach występuje łysienie. Jeśli czas, aby rozpoznać i zacząć leczyć chorobę, wtedy odzyskiwanie następuje szybko. Z lekceważącym nastawieniem do zdrowia zwierzęcia, choroba przyjmuje skomplikowane formy, a następnie wykrywane są bardziej groźne objawy:

  • Infekcja rozprzestrzenia się na uszy zwierzęcia. Pies zaczyna zachowywać się niespokojnie, z jego uszu śmierdzi, a ropiejące substancje są uwalniane.
  • Na podstawie infekcji ucha często występują zapalenie ucha, zapalenie zatok i zapalenie spojówek.
  • Zapalenie ucha środkowego może powodować zapalenie ucha środkowego, erozję i owrzodzenie błony śluzowej. Krótkotrwałe porażenie nerwu twarzowego (zespół Bella) nie jest wykluczone.
  • Obecność alergii skórnych z powstawaniem krost.
  • Cuchnące ropnie, atakujące skórę, powodują wtórną ropne zapalenie skóry (ropne zmiany skórne), wywołując czesanie zwierzęcia.
  • Infekcja błon śluzowych, pociągająca za sobą zapalenie błony śluzowej macicy i pyometra.

Ponadto jako komplikacja:

  • Zwierzę ma dużo wełny. Powstają duże łyse łaty, które swędzą. Pies śpi z niepokojem i przeczesuje łysiny krwią.
  • Wnikanie bakterii głęboko w skórę powoduje powstawanie wrzątków.

gronkowiec u psów na łapach

Powinien być szczególnie skoncentrowany na objawach Staphylococcus aureus. Jest najbardziej wrażliwy na osoby w młodym wieku z wciąż słabym układem odpornościowym. Oprócz wymienionych powyżej objawów, w Staphylococcus aureus występują silne wymioty i biegunka, które mogą powodować odwodnienie. W tej chorobie wśród psów odnotowano wiele zgonów.

Tak więc, jeśli u psa występują oznaki zakażenia, należy niezwłocznie pokazać go weterynarzowi.

Leczenie Staphylococcus

Jeśli podejrzewasz gronkowca w klinice weterynaryjnej, pies jest w pełni zbadany:

  • przeprowadzić zbieranie biomateriałów do sadzenia;
  • biopsja;
  • test alergii;
  • test autoimmunologiczny.

W przypadku potwierdzenia diagnozy, pies jest przepisywany:

  1. W przypadku podawania doustnego leki przeciwhistaminowe łagodzą swędzenie, powodując drapanie i zranienie. Jeśli tak się nie stanie, terapia będzie skomplikowana ze względu na trudny stan zwierzaka.
  2. Tribraks, Chlorofillipt (stosować zewnętrznie),
  3. Dimeksyd (flush owrzodzenia).
  4. Novocain (kompresuje rany).
  5. Antybakteryjne maści i żele do zewnętrznego zapalenia.
  6. Leki promujące trawienie - lizozym, Himotrypsyna.
  7. Tannin i Protargol (obszary dotknięte suszą).
  8. Antybiotyki.
  9. Immunostymulanty. Antifagina, APS (poliwalentny toksoid gronkowcowy). Serum hiperimmunizacyjne stosuje się zewnętrznie w początkowej fazie choroby. Aby uniknąć uzależnienia od środków immunostymulujących, po pewnym czasie zostają one zastąpione przez inne.
  10. Bakteriofag Staphylococcus - wirus, który dostaje się do organizmu i zabija infekcję.

Surowo zabrania się przepisywania leków osobnikowi - leki zachowują się inaczej w każdym organizmie. Może to prowadzić do smutnych konsekwencji. Ale każdy właściciel psa jest w stanie zapewnić środki zaradcze swojemu psu, aby uniknąć infekcji:

  • Nie pozwól zwierzakowi komunikować się z chorymi i bezpańskimi zwierzętami.
  • Zadbaj o poprawę odporności zwierzęcia - karm je zrównoważonym i zdrowym pokarmem, w tym suplementami witaminowymi.
  • W samą porę zrobić szczepienia.
  • Systematycznie wykonaj badanie skóry. W przypadku uszkodzenia - natychmiast zastosować preparaty antyseptyczne.
  • Staraj się nie stresować swojego zwierzaka.
  • Aby uzyskać przydatne informacje, warto odwiedzić fora miłośników psów.

Leczenie antybiotykami

Przebieg od 3 do 6 tygodni, w zależności od ciężkości zakażenia. Chinolony są skuteczne: Baytril, Enrofloks, Quinocol, Enrosept, Tsifloks, Tsiprinol. Aby zwiększyć skuteczność antybiotyków przepisanych z 3 tytułów z różnych grup. Aby uniknąć przyzwyczajenia, po pewnym czasie zostają one zmienione na inne.

Leczenie środków ludowej

W domu możesz użyć:

  1. Maści.
  2. Enzymatyczny, stworzony z naturalnych substancji pochodzenia zwierzęcego i mający na celu stymulację metabolizmu.
  3. Rozwiązania związane z kauteryzacją.
  4. Sorbenty.
  5. Środki dezynfekujące.

Skutecznym środkiem ludowym jest kąpiel zwierząt domowych, które pływają w wodzie, gdzie dodawany jest ocet jabłkowy, w ziołowym wywarze lub smolistym smole. Dobrze umyć wywarami z łopianu i żywokostu. Skuteczne jest również wytwarzanie okładów z octu jabłkowego. Ale ważne jest, aby wiedzieć, że metody tradycyjnej medycyny są jedynie pomocnicze. Nie mogą wyleczyć tak poważnej choroby, można jedynie złagodzić ogólny stan zwierzęcia.

Gdzie jest gronkowiec

Zakażenie występuje w glebie i powietrzu. Ponieważ psy są bardzo aktywne - dużo chodzą w naturze, komunikują się z innymi zwierzętami, bakterie łatwo przenoszą się na skórę, dostają się do gardła i jamy nosowej. Infekcje występują najczęściej w lecie, kiedy spacery są częstsze i dłuższe. Bardzo ważne jest, aby wracać z chodzenia, by umyć łapy zwierzaka i sprawdzić je pod kątem cięć. Konieczne jest również regularne kontrolowanie skóry i uszu zwierzęcia. Jeśli zostaną znalezione rany, natychmiast potraktuj je roztworem dezynfekującym.

Staphylococcus na skórze

Staph w psach na zdjęciu

Na skórze psa pojawiają się ropowate ogniska ropne lub pozbawione ukształtowanych plam o okrągłym kształcie, obramowane parchem. W zakażonych ogniskach występuje łysienie.

Staphylococcus na łapach

Między palcami łapy pojawiają się wybrzuszenia, które krwawią. Boli psa nie tylko biegać i skakać, ale nawet chodzić. W przypadku zmian chorobowych występuje świąd. Pies praktycznie nie śpi, liże wrzody.

Staphylococcus w uszach

Zapalenie ucha, zapalenie zatok i spojówek występuje na podstawie infekcji ucha. Zapalenie ucha środkowego powoduje zapalenie ucha środkowego, erozję i owrzodzenie błony śluzowej.

Krótkotrwałe porażenie nerwu twarzowego (zespół Bella) nie jest wykluczone.

Rodzaje Staphylococcus u psów

Staphylococcus aureus

Bakterie tego gatunku są namalowane złotym pigmentem, stąd jego nazwa. Charakteryzują się wysoką patogennością, powodując ropienie w prawie wszystkich tkankach i narządach zwierząt. Różnica choroby polega na jej zdolności do wytwarzania koagulazy. Enzym ten ma szkodliwy wpływ na osocze krwi, powodując jego krzepnięcie. W rezultacie istnieje druga nazwa choroby - gronkowiec koagulazo-dodatni. Wszystkie inne typy chorób są uważane za ujemne pod względem koagulazy. Zakażenie diagnozuje się za pomocą testu na obecność koagulazy. Najbardziej podatne na tę infekcję są osoby w młodym wieku o wciąż słabym układzie odpornościowym. W tej chorobie, oprócz objawów ogólnych, występują silne wymioty i biegunka, które mogą powodować odwodnienie i prowadzić do śmierci.

Staphylococcus intermedius

Jest to najczęstszy rodzaj infekcji, która atakuje skórę i błony śluzowe psów. Skuteczną metodą zapobiegania z nim jest wzmocnienie układu odpornościowego. Silny układ odpornościowy zwierzęcia nie daje aktywnym organizmom chorobotwórczym życia.

Czy możesz dostać głupka od psa

Staphylococcus jest przenoszony na psy

Bakterie znajdują się w glebie i powietrzu. Ponieważ psy są bardzo aktywne - dużo chodzą w przyrodzie, komunikują się z innymi zwierzętami, bakterie łatwo przenoszą się na skórę, dostają się do gardła i jamy nosowej. Infekcja tymi bakteriami jest szczególnie powszechna latem, kiedy spacery są częstsze i dłuższe.

Staphylococcus jest przenoszony na człowieka

Staphylococcus. Czy jest to niebezpieczne dla ludzi i czy jest przekazywane ludziom? Tak, to jest niebezpieczne. Tak, jest. Infekcja jest niezwykle niebezpieczna, szczególnie dla dzieci i osób starszych, których odporność nie jest wystarczająco silna. To jeszcze raz przekonuje o znaczeniu szybkiego leczenia zainfekowanych zwierząt domowych.

Staphylococcus u psów

Niestety, nawet przy właściwej, systematycznej opiece, po prostu niemożliwe jest całkowite zabezpieczenie zwierząt przed zakaźnymi, bakteryjnymi, pasożytniczymi infekcjami i chorobami. Nasi młodsi bracia są codziennie atakowani przez różne wirusy, bakterie, patogenne grzyby i mikroorganizmy. Na przykład, pod wpływem niekorzystnych czynników o różnym charakterze, psy mogą wykryć infekcję strepto-gronkowcową.

Co to jest infekcja gronkowcowa

Na skórze, błony śluzowe jelit, nosowe kanały psów, inne zwierzęta, zawsze są bakterie gronkowcowe. Od rozwoju niebezpiecznej infekcji zwierząt chroni układ odpornościowy, który zapobiega przenikaniu niebezpiecznej flory do organizmu zwierząt przez skórę. Należy jednak pamiętać, że stres, obniżona odporność organizmu, zmniejszona funkcja ochronna skóry, niedobór witamin, brak odpowiedniej opieki, nieprzestrzeganie schematu szczepień mogą powodować rozwój, wywoływać infekcję gronkowcem, która jest najczęściej diagnozowana u psów w ciepłym okresie roku.

Infekcja Staphylococcus u psów jest zwykle spowodowana przez Staphylococcus aureus - Gram-dodatnie bakterie beztlenowe należące do rodziny mikrokoków. Główną różnicą patogennych gronkowców od niepatogennych mikrokoków jest ich zdolność do fermentacji beztlenowej glukozy, wrażliwość na endopeptydazę lizostafinową. Wszystkie szczepy patogennego koagulazy mikrokulki, dla których zostały nazwane Staphylococcus aureus.

Infekcja Staphylococcus u psów może przebijać w dwóch formach:

W postaci drugiej infekcji, która komplikuje przebieg zapalenia skóry.

Jako niezależna choroba uogólniona. nie tylko skóra jest zaangażowana w proces patologiczny, ale także inne narządy i układy organizmu.

Jeśli skuteczny sposób leczenia infekcji gronkowcem nie zostanie przeprowadzony w odpowiednim czasie, druga postać zamieni się w uogólnioną formę, która może wywołać rozwój poważnych powikłań u psa.

W jaki sposób pies zostaje zarażony infekcją gronkowcem?

Staphylococcus są szeroko rozpowszechnione w środowisku i mogą utrzymać swoją aktywność przez długi czas w sprzyjających warunkach. Infekcja psów gronkowcem występuje w kontakcie, rzadziej w powietrzu z kropelkami (aerogenicznymi). Źródłem patogenów są psy, inne zwierzęta, na ciele których znajdują się ropne rany, wrzody, odleżyny, ukąszenia, zadrapania.

Przenoszenie drobnoustrojów chorobotwórczych jest ułatwione przez niekorzystne, niehigieniczne warunki przetrzymywania, zwłaszcza jeśli psy trzymane są w grupach w psach i wolierach.

Psy Staphylococcus można przeprowadzać podczas transfuzji krwi podczas operacji chirurgicznych. Naruszenie integralności skóry przyczynia się do rozwoju infekcji gronkowcami u psów.

Wśród przyczyn, które wywołują rozwój infekcji bakteryjnej należą:

brak higieny, brak właściwej opieki;

niehigieniczne warunki przetrzymywania;

redukcja ochronnych sił odpornościowych;

wtórne przewlekłe infekcje, choroby;

różne uszkodzenia skóry, błony śluzowe;

zaburzenie układu hormonalnego (cukrzyca);

zakłócenia w karmieniu. niezrównoważona, zła dieta;

obecność ekto-endopasożytów u psów (pchły, kleszcze, robaki).

Częsty stres, niewystarczające spożycie składników odżywczych, minerałów, witamin, przedłużone przechłodzenie zwierząt, robaczyca przyczynia się do obniżenia odporności psów.

Mechanizm rozwoju zakażenia gronkowcami u psów

Jak już wspomniano, wprowadzenie gronkowców występuje głównie w przypadku osłabienia funkcji barierowych skóry. Kawałki, rany, otarcia, różnego rodzaju urazy są bramą do penetracji patogennej flory.

Proces zapalny rozwija się w miejscu wszczepienia gronkowców na błonach śluzowych, w różnych warstwach skóry właściwej, który, jeśli nie zostanie wyeliminowany, doprowadzi do martwicy tkanek i nieprawidłowego funkcjonowania narządów wewnętrznych. Reakcja ciała na wprowadzanie obcych czynników jest przybyciem do miejsca zniszczenia neutrofili, które wychwytują dużą liczbę strepto-staphylococcus. Powstaje zakrzepica naczyń włosowatych, włóknik osadza się na obwodzie. Fibroblasty tworzą ochronną ścianę nie-naczyniową wokół obszaru objętego stanem zapalnym.

W miejscach lokalizacji stanu zapalnego rozwija się ropień groniasty, składający się z jądra zlokalizowanego centralnie, zniszczonego leukocytów i bakterii, co prowadzi do nagromadzenia ropy w zakażonej jamie.

Jeśli organizm nie może udzielić odpowiedzi immunologicznej, gronkowce aktywnie rozmnażają się, są przenoszone z krwi i przepływu limfy do różnych tkanek, narządów, w szczególności do narządów układu limfatycznego. Staphylococcus może zanieczyścić płuca, serce, błony śluzowe jelita cienkiego, grubego, wątroby, śledziony, a nawet przenikać do mózgu.

Objawy zakażenia Staph u psów

Obraz kliniczny zakażenia gronkowcem u psów zależy od lokalizacji, liczby patogenów w organizmie i postaci choroby. Dzięki szybkiemu rozpoznaniu, odpowiedniemu leczeniu, leczenie infekcji gronkowcami u psów ma korzystne rokowanie.

Z reguły gronkowiec u psów manifestuje się różnymi rodzajami zapalenia skóry, ropnego zapalenia skóry - ropnej porażki skóry. U psów zakażenie gronkowcem może objawiać się w postaci bulwiastego zapalenia skóry właściwej, które z wyglądu przypomina mały pryszcz, wewnątrz którego znajduje się ropny wysięk. W miejscach zapalenia włosy wypadają z powodu uszkodzenia mieszków włosowych, obszary bezwłose są widoczne na zadu, w mostku, na kufie, szyi, nogach, w strefie pachowej.

Objawy zakażenia staph:

powierzchowna, głęboka piodermia;

wzrost regionalnych węzłów chłonnych;

obecność na ciele zwierząt ropni, czyraków, karbunkułów;

gorączka;

obecność bezwłosego obszaru o zaokrąglonym kształcie na ciele;

reakcje alergiczne (alergia bakteryjna), wysypka krostkowa na skórze;

ropne rany, rany na powierzchni skóry;

rozładowanie z nosa, oczu;

spadek aktywności, pogorszenie stanu ogólnego, letarg.

Procesy zapalne w początkowym stadium choroby zlokalizowane są w górnych warstwach skóry właściwej, ale jeśli nie zostanie przeprowadzone właściwe leczenie, zapalenie przechodzi do głębokich struktur naskórka. Piodermia jest zwykle wtórną infekcją. Są one odnotowywane u psów zakażonych pchłami, grudkami, które powodują silny świąd, który prowadzi do uszkodzenia skóry, zadrapań, zadrapań, ran.

Wraz ze wzrostem stężenia gronkowców w ciele psa. porażenie narządów śluzowych, infekcja gronkowcowa może wywołać rozwój endometrium, pyometry, zapalenia otrzewnej. Jeśli uszy są uszkodzone u psów, rozpoznaje się zapalenie ucha środkowego - zapalenie ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego. Ponadto gronkowiec może powodować ropne zapalenie spojówek, zapalenie błony śluzowej nosa i inne choroby układu oddechowego.

Przebieg zakażenia gronkowcem u psów może być utrudniony przez wymioty, nudności, biegunkę, naprzemiennie z zaparciami. Patogeny wytwarzają endotoksyny, które prowadzą do pojawienia się charakterystycznych objawów zatrucia. Działająca postać infekcji bakteryjnej może spowodować śmierć zwierzęcia, więc musisz wiedzieć, jak właściwie leczyć gronkowca u psów.

Rozpoznanie Staphylococcus in Dogs

W celu zdiagnozowania zakażenia gronkowcem u psów, weterynarz przeprowadza kompleksowe badanie pacjentów z czterema palcami, biorąc pod uwagę wywiad chorobowy, objawy kliniczne, warunki zatrzymania.

Do badań mikroskopowych laboratoryjnych pobierane są gaziki ropne, a materiał barwiony według Grama. Przeprowadza się badania dotkniętych tkanek, które są pobierane ze zmian patologicznych wysięku, i pobierane są waciki z spojówki i śluzu do badań.

W przypadku badań biochemicznych, serologicznych próbki krwi są przesyłane do laboratoriów weterynaryjnych. W razie potrzeby przeprowadzić diagnostykę różnicową. Weterynarz powinien zbadać alergie i zaburzenia odporności.

Leczenie infekcji Staphylococcus u psów

Leczenie psów w rozpoznawaniu zakażenia gronkowcami wymaga zintegrowanego podejścia. Prowadzić etiotropową, systematyczną terapię, swoistą / niespecyficzną immunizację.

Psy są przepisywane złożone, lokalne antybiotyki. Należy pamiętać, że wybór, dawkowanie leków przeciwbakteryjnych zależy od ogólnego stanu, wieku zwierząt, stężenia bakterii gronkowcowych u zwierząt, lokalizacji procesów patologicznych i ognisk zapalnych.

Najskuteczniejszym sposobem leczenia zakażeń gronkowcami u psów jest stosowanie antybiotyków chinolonowych (Cyclox, Baytril, Enroksil). Leczenie psów i innych zwierząt domowych za pomocą antybiotyków powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza weterynarii. Dwa lub trzy leki przeciwbakteryjne mogą być podawane psom w tym samym czasie.

Ważne! Biorąc pod uwagę uzależnienie, odporność bakterii na aktywne składniki leków przeciwbakteryjnych, w trakcie leczenia lekarz weterynarii może zmienić lek, uprzednio określając próg wrażliwości. Kompleksowe stosowanie antybiotyków zwiększa skuteczność terapii terapeutycznej kilkakrotnie.

Doskonałe wyniki w leczeniu gronkowca u psów wykazują swoistą aktywną, bierną immunoterapię. W tym celu specjaliści weterynaryjni używają wieloważnych toksoidów gronkowcowych, antygenów, których działanie ma na celu poprawę odporności obronnej organizmu.

Do biernej immunizacji psów stosuje się surowice hiperimmunizowane antyfiolokokowe i immunoglobuliny. Te środki farmakologiczne najlepiej stosować w początkowych stadiach zakażenia, z ograniczonymi zmianami gronkowcowymi.

W przypadku niespecyficznej immunoterapii, leki immunostymulujące są przepisywane psom w celu zwiększenia odporności patogennej flory, aktywacji sił obronnych i odpornościowych organizmu.

Ważne! W praktyce weterynaryjnej Bacteriophage, Tribax, Chlorophyllint stosuje się do skutecznego leczenia infekcji gronkowcowych.

Jako dodatkową terapię, w celu poprawy ogólnego stanu organizmu, normalizacji funkcjonowania narządów wewnętrznych i układów, pacjentom z czterema palcami można podawać preparaty enzymatyczne (lizozym, chemotrypsyna), hepatoprotektory, glikozydy nasercowe, kompleksy witaminowo-mineralne, sorbenty.

Zastosowania Novocainic, mycie stanów zapalnych za pomocą roztworów antyseptycznych, dimexidum, pomogą wyeliminować silne swędzenie. Świąd świądu bardzo komplikuje leczenie zakażeń gronkowcami u psów, spowalnia proces zdrowienia zwierzęcia.

Jeśli gronkowiec spowodował rozwój zapalenia ucha, kataru, przepisać leczenie objawowe, w zależności od postaci choroby.

Roztwory preparatów enzymatycznych lizozymu, chemotrypsyny nawadniają owrzodzenia, erozję, wykorzystują je do mycia pochwy, dożylnie. W trakcie leczenia stosuje się suszenie, kauteryzację - taninę, dermatol.

Podczas leczenia zakażenia staph właściciele psów powinni nie tylko przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza weterynarii, ale także uważnie monitorować stan zwierzęcia.

Jeśli zakażenie staph często powoduje nawrót, bardzo ważne jest ustalenie przyczyny. Nawracające infekcje spowodowane przez gronkowce mogą być oznaką innych chorób (niedoczynności tarczycy).

Profilaktyka gronkowcowa u psów

Aby zapobiec rozwojowi gronkowców i innych infekcji bakteryjnych, hodowcy psów muszą utrzymywać układ odpornościowy zwierzęcia. Jeśli pies jest na naturalnej diecie, obowiązkowe jest dać psu multiwitaminy, złożone preparaty witaminowe i mineralne.

Profilaktyka obejmuje standardy higieny i higieny. Bardzo ważne jest zapewnienie odpowiedniej opieki higienicznej swojemu zwierzęciu, aby w odpowiednim czasie leczyć płaszcz z ektopasożytów, bloków, kleszczy, voyoedov, stosując specjalne owadobójcze środki roztoczobójcze, spraye, spraye, obroże, szampony. Dwa lub trzy razy w roku dawać psom leki przeciw robakom, aby zapobiec rozwojowi inwazji robaków, które osłabiają odporność psa.

Nie należy zezwalać na kontakt psa na spacerach ze zwierzętami bezdomnymi, a także ze zwierzętami z objawami infekcji gronkowcami, chyba że możliwe jest wizualne stwierdzenie obecności infekcji.

Przy pierwszych oznakach pogorszenia pozycji zwierzęcia, skonsultuj się z weterynarzem, zabierz swojego zwierzaka do badania w klinice weterynaryjnej.

Jak niebezpieczny jest gronkowiec u psa i czy można go wyleczyć?

Czy gronkowiec u psów jest niebezpieczny? To pytanie jest zadawane przez wielu początkujących hodowców psów, którzy obawiają się zarówno zdrowia swoich zwierząt domowych, jak i zdrowia osób wokół nich. W końcu, oprócz psa, inne zwierzęta często mieszkają w domu, a wiele z nich zabiera psa dzieciom.

Czy można uzyskać gronkowca od chorego psa? Aby odpowiedzieć na pytanie o niebezpieczeństwo choroby, należy zastanowić się, co powoduje infekcję patogenu, a także jak niebezpieczne jest to dla zwierzęcia i jego żywicieli.

Niebezpieczna bakteria

Rozwój infekcji gronkowcowej jest spowodowany przez Gram-dodatnie sferyczne mikroorganizmy, które są połączone w małych grupach. Pod mikroskopem skupiska drobnoustrojów przypominają grona winogron.

Rodzice, którzy chcą mieć szczeniaka dla dziecka powinni mieć świadomość, że w stanie zastoju (nieaktywnym) gronkowiec występuje na skórze 100% zdrowych psów, ale tylko w sprzyjającym środowisku (osłabienie odporności psa przy jednoczesnym występowaniu pęknięć na skórze i błonach śluzowych) staje się aktywne, powodując procesy patologiczne w ciele.

Zakażenie Staph ma wiele odmian, ale najczęstszym jest Staphylococcus aureus. Ciężkość i objawy manifestacji choroby będą zależeć od tego, jak głęboko infekcja przeniknęła do psa i od układu odpornościowego psa jako całości.

W jaki sposób objawia się choroba

Infekcja Staphylococcus u psów może powodować następujące zmiany, z których wiele jest bardzo ciężkich.

Zapalenie skóry

Najczęstsza forma wywoływana przez Staphylococcus aureus. Infekcyjne zapalenie skóry pojawia się, gdy na skórze psa pojawiają się zarysowane lub małe rany. Może postępować jak w łagodnej postaci - widoczne są małe pojedyncze ogniska zapalne, które wyglądają jak krosty na skórze (23), wypełnione błotnistą zawartością i ciężkie, z wypadaniem włosów i pojawieniem się skorup lub płaczących ran na skórze.

Zapalenie narządów płciowych

Infekcjom towarzyszy ból, hipertermia i ropne wydzieliny. Zwierzęta stają się letargiczne, często pojękują, a ropa pojawia się na genitaliach. Jeśli leczenie nie zostało wykonane szybko, wówczas, jako powikłanie, występuje uszkodzenie nerek, któremu towarzyszy kolka, częste oddawanie moczu, aw ciężkich przypadkach, rozwój niewydolności nerek.

Mastitis

Pojawia się w osłabionych kobietach, częściej po ciężkiej pracy. W tym samym czasie obszary wokół włosów są spuchnięte i ostro bolesne. Pies staje się niespokojny, nie pozwala na karmienie szczeniąt. W mleku znajduje się domieszka ropy. Przy pierwszym podejrzeniu zakażenia gronkowcem, lek należy pobrać od karmiącej suki i przenieść na sztuczne karmienie: mikroorganizm zawarty w mleku prawie zawsze wywołuje zapalenie żołądka i jelit u nowonarodzonych szczeniąt.

Najbardziej niebezpieczna forma choroby. Jego niebezpieczeństwo polega na tym, że patologia w początkowych stadiach jest rzadko wykrywana, ponieważ w tym okresie pies tylko kręci głową i często drapie bolące ucho. W większości przypadków choroba jest wykrywana nawet wtedy, gdy ropne wydzielina z nieprzyjemnym zapachem pojawia się z ucha.

Zapalenie żołądka i jelit

Ta forma choroby nie występuje u dorosłych zwierząt, tylko szczenięta zachorują, gdy Staphylococcus aureus ze skóry dostanie się do żołądka. Objawy choroby są takie same jak w przypadku innych postaci zapalenia żołądka i jelit: biegunki i wymioty. Jeśli nie zaczniemy traktować szczeniaka w odpowiednim czasie, wynikłe odwodnienie doprowadzi do śmierci.

Zapalenie wsierdzia

Powstają jako powikłania innych zakaźnych procesów gronkowcowych i powodują zaburzenia w sercu. Zapalenie wsierdzia, jeśli inne ogniska zakaźne są leczone, nie jest zaraźliwe, ale jest niebezpieczne dla zdrowia zwierzęcia, zwłaszcza gdy przechodzi na fazę przewlekłą. Powikłaniami przewlekłego zapalenia wsierdzia są wady serca i niewydolność serca.

Zapalenie oka (zapalenie rogówki, zapalenie powiek)

Choroby oczu towarzyszą obfitemu wypływowi ropy, a jeśli nie są leczone szybko, mogą powodować upośledzenie wzroku, a nawet ślepotę u zwierząt.

Co powinienem zrobić?

Objawy staphylococcus u psów manifestują się w różny sposób, a postawienie diagnozy nie jest możliwe jedynie na podstawie objawów, które wystąpiły. Przed rozpoczęciem leczenia weterynarze analizują patogen i jego wrażliwość na antybiotykoterapię.

Właściciele psów powinni zawsze monitorować zmiany w zachowaniu czworonożnego przyjaciela. Oczywiście, nawet jeśli pojawią się powyższe objawy, choroba niekoniecznie będzie spowodowana przez gronkowca, ale wizyta u weterynarza na czas pomoże w przeprowadzeniu niezbędnej diagnozy. Wykrywanie choroby we wczesnych stadiach zachowuje zdrowie zwierzęcia, a także zapobiega zakażeniu właścicieli i innych zwierząt domowych gronkowcem.

Jak leczyć infekcję

Leczenie gronkowca u psów jest przeprowadzane kompleksowo. Do celów terapeutycznych użyj:

  • specyficzne toksoidy (TSA), ale nie można ich używać w ostrym stadium procesu, można je leczyć podostrym i przewlekłym prądem;
  • surowica antyspamowa zawierająca immunoglobuliny;
  • immunostymulanty, które zwiększają układ odpornościowy zwierzęcia;
  • bakteriofagi gronkowce;
  • antybiotyki (wybrane indywidualnie w badaniu wrażliwości patogenu na różne grupy antybiotyków).

Ponadto zwierzę otrzymuje terapię objawową w celu wyeliminowania objawów związanych z manifestacją choroby:

  • środki przeciwbólowe łagodzące ból;
  • witaminy;
  • środki uspokajające (przepisane, jeśli lęk występuje u zwierząt).

Ponadto, pies jest przepisywany lekarstw w celu poprawy funkcjonowania nerek, serca lub innych dotkniętych narządów.

W łagodnych przypadkach infekcje na skórze uszu lub oczu można wyleczyć poprzez usunięcie ropnego wysięku przy dalszym stosowaniu maści i kropli, w przypadku ciężkich zmian chorobowych, wewnętrzne podawanie leków jest zawsze zalecane: w lewatywach, tabletkach lub wstrzyknięciach.

Zagrożenie dla ludzi

Czy właściciel może zarazić się swoim chorym zwierzakiem? Niestety, patogen gronkowcowy jest taki sam dla ludzkiego ciała i większości zwierząt domowych, dlatego jest przekazywany ludziom poprzez kontakt z chorym psem. Jeżeli zwierzę ma patogen gronkowcowy, należy zachować ostrożność podczas procesu leczenia:

  • Lepiej traktować skórę, uszy lub oczy gumowymi rękawiczkami, a po każdym kontakcie ze zwierzęciem umyć ręce środkami przeciwbakteryjnymi.
  • Wyizoluj psa chorego z innych zwierząt domowych i małych dzieci i wyjaśnij starszym dzieciom potrzebę starannej higieny.

Rozwiniętą infekcję należy pilnie leczyć, ale chory pies potrzebuje uwagi i pieszczoty, aby przyspieszyć powrót do zdrowia. Konieczne jest traktowanie przyjaciela o czworonogach z przyjacielem, tak jak w przypadku dziecka z zakażeniem gronkowcem: należy zwrócić uwagę, leczyć i przestrzegać higieny osobistej.

Niemal zawsze wykrywane choroby są całkowicie wyleczone bez konsekwencji; przy obecnej pracy patologia może stać się formą przewlekłą. Większość przewlekłych patologii związanych z uszkodzeniem nerek lub serca nie jest niebezpieczna dla ludzi, tylko pies cierpi z powodu tych chorób. Rodzice, którzy zamierzają kupić szczeniaka na małe dziecko, powinni pamiętać - gronkowiec w stanie zastoju jest zawsze na skórze psa, a jeśli nie nauczysz swojego dziecka, aby stale mył ręce po zabawie z psem, wtedy gdy odporność dziecka zostanie osłabiona, zdrowe zwierzę może w bardzo rzadkich przypadkach %), stają się źródłem infekcji.

Staphylococcus aureus u psów

Staphylococcus u psów należy do stałej mikroflory skóry. W normalnych sytuacjach ta infekcja nie stanowi zagrożenia dla zdrowia zwierzęcia, ale w przypadku naruszenia odporności może spowodować chorobę. W większości przypadków Staphylococcus aureus u psów powoduje zapalenie skóry i furunculosis, w skomplikowanych sytuacjach prowadzi do zapalenia ucha, infekcji jelit i zapalenia dróg moczowych. Do leczenia przy użyciu antybiotyków i innych leków przeciwdrobnoustrojowych.

Treść artykułu

Dane epizootyczne

Staphylococcus należy do prawidłowej mikroflory skóry psów, najbardziej patogennym spośród nich jest Staphylococcus aureus. W większości przypadków bakterie te nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale w przypadku osłabienia odporności mogą rozwinąć się niebezpieczne stany patologiczne:

  • zapalenie skóry i furunculosis skóry;
  • ropnie i ropień w kontakcie z ranami;
  • septicaemia gronkowcowa po wejściu do naczyń krwionośnych i limfatycznych;
  • zapalenie jelit;
  • zapalenie mózgu;
  • zapalenie stawów;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli;
  • zapalenie pęcherza

Większość infekcji skórnych przebiega bezobjawowo, ale Staphylococcus aureus jest w stanie przeniknąć do krwi i naczyń limfatycznych, powodując sepsę. Bakteriemia prowadzi do stanu szoku, toksyny uwalniane przez niektóre szczepy powodują zakłócenia wielu systemów zwierzęcych. Staphylococcus aureus jest powszechną infekcją chirurgiczną - przenika do tkanek miękkich podczas operacji lub uszkodzeń skóry. W wyniku tego dochodzi do miejscowej reakcji zapalnej - ropniaków, zapalenia tkanki łącznej.

Staphylococcus to bakterie Gram-dodatnie, większość z nich żyje w warunkach tlenowych, ale niektóre szczepy różnią się właściwościami fakultatywnych beztlenowców. Na pożywkach w szalkach Petriego bakterie tworzą kolonie w postaci kiści winogron, dla których mają swoją nazwę.

Wszystkie szczepy gronkowców dzieli się na dwie grupy. Te pierwsze nie są w stanie przetwarzać glukozy i wytwarzają koagulazy - są to bakterie epidermalne, jest ich kilkadziesiąt. Druga grupa służy do fermentacji glukozy - złotych bakterii. Szczepy Staphylococcus aureus charakteryzują się zwiększoną aktywnością biochemiczną.

Grupa koagulo-ujemnych gronkowców odnosi się do prawidłowej flory skóry i błon śluzowych - w większości przypadków zamieszkują one skórę, jelita, przewody nosowe, narządy moczowe. Złote są mniej powszechne i są aktywne w naruszaniu integralności skóry właściwej. Ich przenoszenie odbywa się poprzez kontakt, rzadziej możliwość pośredniego przenoszenia i infekcji zwierząt przez zawieszone w powietrzu kropelki.

Czynniki predysponujące do rozwoju chorób:

  • otwarte rany;
  • naruszenie zasad aseptyki i antyseptyków;
  • zmniejszona odporność;
  • przedłużone stosowanie antybiotyków prowadzi do pojawienia się opornych szczepów.

Pojawienie się zakażenia gronkowcem zwykle wiąże się z połączeniem dwóch czynników - zwiększonej zjadliwości drobnoustrojów i zmniejszenia odpowiedzi immunologicznej u psa. Cocci może przetrwać w niesprzyjających warunkach, podczas gdy wytwarzają niebezpieczne toksyny niszczące tkankę gospodarza. Funkcje ochronne organizmu składają się z barier mechanicznych (skóry i błon śluzowych) oraz aktywności immunologicznej (neutrofile, przeciwciała).

Naruszenie skóry (i błon śluzowych) prowadzi do powstania bramy zakażenia. Staphylococcus aktywnie rozmnaża się w obszarze dotkniętym chorobą - powstaje reakcja zapalna, uszkodzone tkanki umierają. Ciało wysyła neutrofile do dotkniętego obszaru, który niszczy większość bakterii i aktywuje mechanizm bariery - sąsiadujące naczynia są zablokowane, uwalniana jest fibryna, tworząc stałą siatkę. Strefa beznaczyniowa z tkanką ziarninującą stopniowo się tworzy - powstaje ropień gronkowcowy wypełniony kremową ropą.

Staphylococcus to choroba czynnikowa - jej rozwój u psa wskazuje na jego słabą odporność.

Jeśli pies nie jest oporny, proces infekcji ustaje. W przeciwnym razie bakterie przenikają przez barierę do sieci limfatycznych i krążeniowych, powodując sepsę i uszkodzenie narządów wewnętrznych. Ropnie są charakterystyczne dla dorosłych psów, ropne zapalenie skóry i zapalenie płuc są częściej obserwowane u szczeniąt.

Staphylococcus stwarza największe zagrożenie jako wtórna infekcja. Występuje wysoka aktywność tej mikroflory w obecności psa innej patologii. Tak więc, w większości przypadków otodyczy, powikłanie w postaci zapalenia ucha środkowego i wewnętrznego następuje z powodu Staphylococcus aureus. Występuje również, gdy inwazje robaków jelitowych - robaki pasożytnicze uszkadzają ściany przewodu pokarmowego, obniżają obronę organizmu, a bakterie aktywnie rozmnażają się w nowych warunkach.

Różne czynniki mogą prowadzić do rozwoju infekcji gronkowcem. Oporność bakterii może się zmniejszyć po zastosowaniu antybiotyków - tetracykliny zmniejszają populację korzystnej mikroflory. Środki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego zmniejszają jego funkcję barierową. Stresujące sytuacje prowadzą do zwiększenia wrażliwości organizmu na zewnętrzne podrażnienia.

Obraz kliniczny i diagnostyka

U psów objawy bakteryjnego uszkodzenia skóry zaczynają się od pojawienia się świądu i lekkiej reakcji bólowej. Stopniowo zwiększa się obrzęk, zaczerwienienie. Jeśli naciśniesz na dotknięty obszar, pies odczuwa silny ból. Bolesna reakcja ustaje po otwarciu wrzenia.

Gdy infekcja gronkowcem skóry ujawnia kilka zmian:

  • zapalenie mieszków włosowych - uszkodzenie mieszków włosowych, objawiające się małymi czerwonymi guzkami, otaczające tkanki nie biorą udziału w patologicznym procesie;
  • furunculosis - głębokie uszkodzenie mieszków włosowych i gruczołów skórnych z częściowym pokryciem tkanki podskórnej;
  • carbuncles są rozległymi formacjami, które wychwytują znaczące obszary skóry i błonnika.

Reakcja zapalna z tworzeniem zapalenia mieszków włosowych i innych postaci często występuje w obszarach skóry narażonych na tarcie i macerację, skutki fizyczne. Takie zmiany u psów występują na głowie, pachwinie, pod pachami, między palcami. Na cienkich obszarach skóry pojawiają się małe formacje - czyraki. Na szyi, plecach, biodrach, skóra jest bardziej szorstka z rozwiniętą tkanką podskórną. Tutaj psy mają duże karbuncles, które często leżą głęboko i ich otwarcie następuje przez długi czas, co powoduje silny ból zwierzęcia. Kiedy carbuncles u psów, temperatura wzrasta, często jest posocznica.

Postacie jelitowe i płucne są zwykle obserwowane u szczeniąt. Temperatura zwierząt wzrasta do 40 stopni, pojawia się ogólne osłabienie, powolna reakcja na bodźce zewnętrzne. Apetyt jest obniżany, po zaobserwowaniu wymiotów paszy. Taborety częste, cienkie, cuchnące, zawierające krew i śluz. Przy palpacji ściany brzucha pojawia się ból, powiększona wątroba. Osuszanie płuc ujawnia świszczący oddech i oddychanie pęcherzykowe, mucopurulentne wysięky nosa.

W celu postawienia diagnozy konieczne jest pobranie ropy z otwartych pęcherzyków lub przebicie. Z otrzymanego materiału patologicznego wykonujmy odciski, które są przymocowane do płomienia palnika i barwione przez Grama. Bakterie znajdują się w otrzymanych próbkach - najczęściej nie można znaleźć typowych gron w postaci pęczków winogron, bakterie zbiera się w małych grupach po 3-6 sztuk. Również znaleźć dużą liczbę limfocytów, w których są gronkowce. Aby uzyskać typowy obraz kolonii, konieczne jest posadzenie na pożywce.

Dane z autopsji patoanatomicznej w jelitowej postaci infekcji gronkowcowej:

  • w świetle jelita występuje zielonawa zawartość płynnej konsystencji;
  • obrzęk śluzówki, układ naczyniowy jest wyrażany nierównomiernie;
  • krezkowe węzły chłonne są powiększone;
  • w płucach stwierdzono ogniska szaro-czerwonego koloru o gęstej konsystencji.

Wydarzenia medyczne

Podstawą terapii jest zastosowanie środków przeciwbakteryjnych do tłumienia gronkowców. Jeśli skóra jest uszkodzona, czyraki należy otworzyć i leczyć środkami antyseptycznymi (nadtlenek wodoru, nadmanganian potasu, furatsilin, chlorheksydyna), a następnie zastosować maści lub proszki ze środkami przeciwbakteryjnymi - lewomycynę, maść synthomycyny, streptocyd. Ponieważ stosowane są antybiotyki ogólnoustrojowe:

Czas stosowania antybiotyków zależy od ich skuteczności i reakcji psa. W przypadku zauważenia pogorszenia należy natychmiast zatrzymać kurs. Ponadto, jeśli nie ma poprawy po 5 dniach stosowania antybiotyku, zaleca się zmianę składnika aktywnego. Najlepiej jest zrobić kulturę bakteryjną, określając wrażliwość gronkowców na antybiotyki.

Aby zwalczać posocznicę, antybiotyki podaje się dożylnie. Jednocześnie należy zająć się odurzaniem i utratą płynów z powodu biegunki. W tym celu psom podaje się kroplówkę dożylną roztworów koloidalnych i fizjologicznych. Stosuje się Hemodez, poliglukin, solankę, 5% glukozę, preparaty wapnia.

W przypadku postaci jelitowej zaleca się płukanie żołądka i oczyszczanie. lewatywa. Zwierzęta są trzymane przez 12-24 godziny na głodnej diecie. Ponieważ organizm jest już w stanie wyczerpania, wytwarza się żywienie pozajelitowe - zastrzyki są dokonywane na stałe pod skórą i do żył. Stopniowo wprowadzano do diety buliony o niskiej zawartości tłuszczu, płynną owsiankę, produkty mleczne. Karmienie powinno odbywać się często małymi porcjami.

Metody zapobiegania

Nie ma specyficznej szczepionki przeciwko zakażeniom gronkowcowym u psów. Istnieje lek przeciwczęstoskurczowy (osłabiona kultura niektórych szczepów), który można stosować do leczenia, ale nie może on tworzyć długotrwałej odporności. Ponadto gronkowce są stałymi mieszkańcami skóry i błon śluzowych, dlatego też ochrona ich ciała jest nie tylko bezużyteczna, ale także niebezpieczna - zapobiega rozwojowi bardziej patogennej flory.

Jedyną właściwą metodą zapobiegania tej infekcji jest utrzymanie wysokiego poziomu odporności u psa. Dobra odporność u zdrowego zwierzaka jest kluczem do jego dobrego samopoczucia. Aby to zrobić, potrzebujesz:

  • szczepić przeciwko wszystkim groźnym chorobom w regionie (opracowano kompleksową szczepionkę dla psów);
  • regularnie przechodzą kał, krew do testów i prowadzenia badań klinicznych;
  • kwartalny proces od pasożytów - kleszczy, robaków, pcheł;
  • zapewnić pełną dietę uwzględniającą wiek i inne potrzeby.

Właściciel musi stale angażować się ze swoim psem. Wyszkolony organizm ma dobrą wytrzymałość i odporność na czynniki zewnętrzne. Uwaga na zdrowie zwierzaka pozwala uniknąć komplikacji. Ponadto profilaktyka zakażeń gronkowcami powinna być pamiętana przez lekarzy weterynarii - należy przestrzegać zasad asepsy i antyseptyki, aby uniknąć zakażenia chirurgicznego.

Czytaj Więcej O Psach

Swiss Mountain Dogs - Rough Quartet

Szczepienia Rasy tej nie można nazwać po prostu "Sennenhundy". To duża grupa, która łączy w różny sposób dopasowane psy.Międzynarodowe Stowarzyszenie Handlerów Psów zawarło tę rasę w grupach I i II.

Widok pętli podczas i po rui u psów

Szczepienia Pies u psa lub według naukowej rui jest naturalnym, naturalnym procesem, który wskazuje, że samica osiąga dojrzałość płciową i jest gotowa do kojarzenia się z potomstwem.

10 karłowatych ras psów - ras o krótkich nogach

Szczepienia Jest sporo małych psów z krótkimi nogami, ale jest tylko kilka naprawdę karłowatych ras. Podczas gdy wiele psów różnych ras może cierpieć na karłowatość, istnieją pewne rasy, które zostały stworzone przez krótkie nogi, aby lepiej wykonywać swoją pracę.