Karmienie

Charakterystyka staphylococcus u psów; objawy zakażenia staph

Staphylococcus to specyficzny mikroorganizm, który powoduje wiele różnych patologii. Ta bakteria żyje w stanie utajonym (ukrytym) i jest w stanie "ukrywać się" w ciele człowieka lub zwierzęcia przez długi czas. Staphylococcosis wywołuje rozwój ciężkich infekcji w czasie, gdy odporność psa jest zmniejszona. Brak racjonalnego leczenia może doprowadzić do śmierci zwierzęcia. Dzisiaj patrzymy na następujące pojęcia: gronkowiec u psów, objawy i leczenie tej choroby.

Cecha mikroorganizmów

Przedstawiciele rodzaju Intermedius (Staphylococcus Intermedius) mają prawidłowy kształt kuli. Są całkowicie nieruchome, ale stale otaczają ludzi i zwierzęta w codziennych czynnościach. "Ta infekcja nie ma żadnego wpływu na osłabiony organizm żywej istoty. Ryzyko zarażenia wzrasta latem, ponieważ zwierzę jest częściej na zewnątrz i wchodzi w kontakt z innymi zwierzętami.

Staphylococcus nie potrzebuje tlenu, aby uzyskać energię. Żyją kosztem związków chemicznych i substancji organicznych. Obszar bakterii rozprzestrzenia się do gleby, powietrza, a także do mikroflory skóry żywych stworzeń.

Czynniki w ciele psa

Staphylococcus jest przenoszony poprzez kontakt zwierzęcia z innym, już chorym. Wirus wchodzi do krwioobiegu, jeśli układ odpornościowy psa ma niski próg. Eksperci identyfikują dwie formy patologii:

  1. Pierwotne - Staphylococci stają się główną przyczyną groźnej choroby.
  2. Wtórne - mikroorganizm rozwija się równolegle z innym wirusem lub owadami (kleszcze, pchły). Ta forma charakteryzuje się zwiększonym ryzykiem powikłań. Istnieje niebezpieczeństwo zakaźnego rozprzestrzeniania się na narządy wewnętrzne zwierzęcia.

Właściciele, których psy mają wystarczające zdrowie, nie powinni się niepokoić. Zagrożone są słabe i starsze zwierzęta domowe, których układ odpornościowy nie radzi sobie z agresywnym działaniem mikroorganizmu. Weterynarze identyfikują następujące czynniki wpływające na aktywność gronkowca u psów:

  • Zatrucie żołądka, któremu towarzyszą wymioty i biegunka.
  • Problemy z nerkami lub wątrobą u zwierząt.
  • Brak niezbędnych witamin (A, E i B).
  • Cukrzyca i podwyższone poziomy węglowodanów.
  • Choroby skóry, zmiany pcheł lub kleszczy.
  • Obecność alergii u psów.
  • Nieprawidłowa praca tarczycy i nadnerczy.
  • Niezrównoważona dieta charakteryzuje się brakiem minerałów i witamin, aby zwiększyć odporność i normalne funkcjonowanie narządów wewnętrznych.
  • Urazy skóry psa, które kontynuuje proces zapalny.
  • Genetyczne predyspozycje do infekcji tym mikroorganizmem.

Staphylococcus aureus: objawy u psów

Częściej atak infekcji jest kierowany do górnych warstw skóry szczeniąt lub dorosłych. Kiedy gronkowiec dostaje się na skórę, są owrzodzenia i zaognione formacje okrągłe pokryte suchą skórką. Często obserwuje się łysienie dotkniętych obszarów. Łatwiej jest wyleczyć chorobę, jeśli zdiagnozujesz gronkowca na czas i przeprowadzisz odpowiedni kurs leczenia. Zignorowanie tego problemu zaostrza stan zwierzęcia i istnieją poważne objawy staphylococcus u psów:

  • Jeśli infekcja dotyka uszy zwierzęcia, zaczyna zachowywać się nerwowo, pojawiają się nieprzyjemne zapachy i ropiejące wyładowania. Czasami możliwe jest krótkotrwałe paraliż kufy.
  • Alergiczna wysypka wywołująca swędzenie i ból u psów.
  • Pioderma - ropne zmiany skórne.
  • Staphylococcus może infekować błony śluzowe i prowokować endometrium i pyometra.
  • Mikroorganizm jest przyczyną zapalenia ucha, kataru i zapalenia spojówek.

Jeśli choroba nie jest leczona, wywołuje się globalną utratę włosów u psów. Zwierzę nie może zasnąć, ponieważ stale zadrapuje dotknięte obszary. Wraz z zaostrzeniem choroby pojawiają się czyraki.

Bakteria jest niebezpieczna dla ludzi. Noworodki i osoby starsze są zagrożone. Odpowiedzialność rozsądnego właściciela to terminowe zniszczenie złośliwego patogenu.

Złota odmiana kła staphylococcus jest najbardziej niebezpieczna i nieprzyjemna. Objawy różnią się w zależności od powiązanych problemów z układem odpornościowym. Oprócz objawów regularnego gronkowca, złoto charakteryzuje się wymiotami, biegunką i odwodnieniem zwierzęcia. Gatunek ten często dotyka młode osobniki, których organizm nie jest wystarczająco silny, aby zwalczać infekcje.

Jak leczyć gronkowca u psa?

Terminowe wykrycie patologii zwiększa skuteczność przyszłej terapii, dlatego konieczne jest doprowadzenie zwierzęcia do weterynarza przy pierwszym znaku. Aby określić chorobę za pomocą następujących metod:

  1. Kontrola wzrokowa zwierzęcia.
  2. Rozpoznanie błony śluzowej.
  3. Testy na alergiczne wysypki i choroby immunologiczne.
  4. Analiza wymazu z owrzodzenia na uszkodzonym obszarze skóry.
  5. Wnioski lekarza weterynarii po odkryciu Staphylococcus aureus u psów.

Leczenie obejmuje wystarczającą liczbę interwencji terapeutycznych. Każdy z nich systematycznie niszczy przyczyny choroby.

  • Kiedy pies gronkowcowy przepisał lek przeciwalergiczny, który usuwa swędzenie i inne nieprzyjemne objawy. Zwierzę przestanie czesać uszkodzoną skórę, co spowalnia rozprzestrzenianie się infekcji. Do przemywania ran stosuje się roztwór środka Dimexide lub kompresów opartych na nokakoinie.
  • Zewnętrzne stany zapalne są eliminowane za pomocą specjalnych maści i żelów o właściwościach antybiotycznych. Najskuteczniejszymi lekami są: "lizozym", "chemotrypsyna", "chlorofil". Aby wysuszyć skórę i zapalenie, weterynarze używają Protargolu lub Taniny.
  • Pies cierpiący na Staphylococcus aureus musi przejść trzytygodniowy kurs antybiotyków. W przypadku późnego leczenia czas leczenia może być podwojony. Preparaty Enrofloks, Ziprinol i Enrosept wykazały wysoką skuteczność w walce z niebezpiecznym mikroorganizmem. Aby wzmocnić efekt, lekarze weterynarii przepisują kilka antybiotyków.
  • W leczeniu stosuje się immunoterapię, która zwiększa odporność na staphylococcus u zwierząt. Najskuteczniejszym narzędziem jest APS - toksoid, syntetyzowany specjalnie dla psów. Używanie tych samych narkotyków może uzależniać, więc fundusze zmieniają się po pewnym czasie.
  • Inną metodą leczenia jest wprowadzenie bakteriofaga gronkowcowego. Będąc w ciele zwierzęcia, stara się zniszczyć złośliwą infekcję, która wywołuje patologię.

Samo leczenie w domu jest surowo zabronione, ponieważ organizmy psa reagują inaczej na leki.

Środki zapobiegawcze

Szybkie wykrywanie objawów gronkowcowych zapewnia łatwiejszy przebieg i szybszą regenerację. Proste zasady radykalnie zmniejszają ryzyko niebezpiecznych chorób.

  • Aby podnieść odporność psa, musisz zbudować pożywną i zdrową dietę. Kompleksy witaminowe również przyczyniają się do zwiększenia odporności.
  • Konieczne jest zminimalizowanie kontaktu z chorymi zwierzętami.
  • Obowiązkowe, terminowe szczepienia gronkowców.
  • Właściciel musi codziennie kontrolować skórę zwierzęcia i leczyć rany środkami antyseptycznymi.
  • Zgodność z prostymi zasadami higieny zmniejsza możliwość niebezpiecznej choroby.

Wyniki

Psy Staphylococcus to mikroorganizm, który powoduje choroby skóry u zwierząt. Zakażenie dostaje się do krwiobiegu, jeśli układ odpornościowy nie ma wystarczającego oporu. Leczenie patologii występuje w szpitalu i obejmuje szereg interwencji terapeutycznych. Aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się gronkowca, właściciel powinien dokładnie monitorować zwierzaka.

Objawy i leczenie gronkowca u psów

Staphylococcus u psów jest ostrą chorobą zakaźną. Jego patogeny są różnymi rodzajami ziarniaków, w tym złotym. Te bakterie mają sferyczny kształt, a ich akumulacja przypomina kiść winogron. Patologia wpływa na skórę, powoduje zatrucia u młodych zwierząt i może prowadzić do śmierci zwierzęcia.

Cechy staphylococcus u psów

Bakterie Staphylococcus są stale obecne w ciele nawet zdrowych psów. Są częścią mikroflory jelitowej, skóry i błon śluzowych. Ich największe stężenie koncentruje się w drogach nosowych - 70 - 90%. Zwykle jednak układ odpornościowy hamuje rozprzestrzenianie się infekcji. Choroba rozwija się wraz ze spadkiem sił ochronnych.

Szczyt częstości występowania infekcji gronkowcami u psów występuje latem. Wynika to z długich spacerów i częstego kontaktu z innymi zwierzętami.

Chociaż patogeny są odporne na różne wpływy i mogą pozostawać przez długi czas w środowisku, zwierzęta są zwykle zakażone przez kontakt. Najbardziej wrażliwe są młode gronkowce, osoby starsze i osłabione innymi chorobami psa.

Infekcja Staphylococcus u psów może występować w dwóch postaciach:

  1. Drugorzędny lub wtórny. Opracowany na tle istniejącego zapalenia skóry.
  2. Uogólnione lub pierwotne. Jest to niezależny gatunek i wpływa nie tylko na skórę, ale także na inne narządy.

Nie ma wyraźnych granic między dwoma rodzajami infekcji staph u psów. Drugorzędny łatwo przechodzi w uogólnioną formę, jeśli nie do przeprowadzenia szybkiego leczenia.

Ze względu na fakt, że choroba łatwo przenosi się przez kontakt, nie tylko inne zwierzęta, ale także ludzie mogą się zarazić. Dzieci i osoby starsze są zagrożone. Dlatego zaleca się izolowanie chorego psa, a także postępowanie zgodnie z zasadami aseptyki i antyseptyków podczas interakcji z nim.

Przyczyny

Odporność na infekcje gronkowcem u każdego zwierzęcia jest różna. Jednak obecność jednego lub kilku czynników predysponujących przyczynia się do rozwoju patologii:

  1. Podwyższony poziom węglowodanów w organizmie na tle cukrzycy.
  2. Niedobór witaminy. W szczególności brak witamin E, A i grupy B.
  3. Uszkodzenie narządów wewnętrznych: wątroba i nerki.
  4. Uszkodzenie błon śluzowych.
  5. Ukąszenia owadów: blok, kleszcze. Jest to główny powód osób z reakcjami alergicznymi na ślinę pasożyta.
  6. Osłabienie układu odpornościowego na tle innych chorób lub niedożywienia.
  7. Zaburzenia w układzie hormonalnym.
  8. Predyspozycje genetyczne.

Symptomatologia

Głównym objawem rozwoju infekcji gronkowcem jest pojawienie się na skórze psa zaokrąglonych guzków o ropnej zawartości lub plamach, takich jak grzybica. Otaczają je skorupy, aw nich nie ma wełny.

W połączeniu z powstawaniem silnego świądu i bólu po naciśnięciu. Chory pies wykazuje niepokój, ugryzienia w rany, przeczesuje je. To prowokuje do dalszego rozprzestrzeniania się infekcji.

Zapalenie skóry lub ropne zapalenie skóry, charakterystyczne dla infekcji gronkowcami, są klasyfikowane zgodnie z głębokością zmiany w skórze właściwej. Przydziel:

  1. Powierzchowna ropne zapalenie skóry. Wpływa tylko na górną warstwę naskórka na skórze psów. Płytka erozja z niewielką ilością wysięku. Często rozwija się słabe zapalenie skóry, zwłaszcza w lecie. Jest zlokalizowany w pachwinie, ogonie, szyi i pod piersią. Swędzenie jest łagodne i występuje okresowo.
  2. Płytki ropne zapalenie skóry. Penetruje wszystkie warstwy naskórka i mieszków włosowych. Ogniska znajdują się w okolicy pachowej lub pachwinowej. Występuje częściowe łysienie (łysienie), silne swędzenie, rumień, przebarwienia.
  3. Głęboka pioderma. Wszystkie warstwy naskórka, skóry właściwej, mieszków włosowych i tkanki podskórnej są zaangażowane w proces patologiczny. Powstawanie ognisk furunculosis. Może działać w dwóch wersjach: lokalnej i uogólnionej. Ten ostatni towarzyszy owrzodzenie, obrzęk węzłów chłonnych, gorączka.

Infekcja Staphylococcus u psów jest ważna dla identyfikacji i eliminacji na etapie alergicznych reakcji skórnych. Jego dalsze rozprzestrzenianie się prowadzi do uszkodzenia innych narządów. Oznaczone przez:

  1. Penetracja zakażenia gronkowcem w uchu wewnętrznym i rozwój zapalenia ucha środkowego. Występuje nieprzyjemny zapach, ropny wysięk, który sprawia, że ​​przy palpacji dochodzi do zgrzytania. W przyszłości możesz dołączyć do zapalenia spojówek, kataru, zapalenia gruczołów.
  2. Klęska błony śluzowej narządów płciowych. U kobiet występuje gronkowcowe zapalenie pochwy, któremu towarzyszą ropne wydzieliny z pętli. W przyszłości może być skomplikowane przez endomatryt lub pyometra. U mężczyzn wydzielanie wysięków wyróżnia się na wstępie. Jego tkanki nabłonkowe w miarę postępu choroby rosną patologicznie i gęstnieją. Ponadto zakażenie gronkowcem u psów prowadzi do zapalenia powięzi z dalszym przepływem do postaci przewlekłej.
  3. Rozwój innych patologii skóry: zapalenie mieszków włosowych, fekalia, czyraki. Zlokalizowane na głowie, szyi, klatce piersiowej, ogonie, pachwinie, między palcami.

U młodych zwierząt zakażenie Staphylococcus aureus występuje z objawami zatrucia. Występują wymioty i biegunka. Prowadzą one do odwodnienia, aw rezultacie do śmierci. Choroba rozwija się u szczeniąt przez 2 - 7 dni życia i zwykle jest przenoszona z suki.

Infekcjom Staphylococcus u dorosłych psów rzadko towarzyszy biegunka. Jednak ten rodzaj przepływu jest możliwy u starszych zwierząt.

Diagnostyka

Wiodącą metodą diagnozowania zakażeń staph u psów jest kontrola wzrokowa, pobieranie historii i rozważanie objawów klinicznych. W mniejszym stopniu polegać na danych z testów laboratoryjnych.

Próbki do wysiewu bakteriologicznego należy pobierać z pętli (od suki) lub z prepuce (od psa). Sterylność manipulacji jest ważna: probówka jest szybko otwierana, materiał jest pobierany, uważając, aby nie dotknąć pokryw i zamknąć wacikiem.

Rozmazy z ran na skórze psów lub z kanałów ucha nie dają dokładnych wyników, ponieważ zawierają one drobnoustroje pochodzące z innych źródeł.

Również bezużyteczny test krwi do oznaczania gronkowca u psów. Z powodzeniem zidentyfikować infekcję może być tylko w 8 - 10% przypadków.

Dodatkowo, przepisują test na możliwe reakcje alergiczne i patologie ogólnoustrojowe. Jest to konieczne, aby ustalić podstawową przyczynę gronkowca u psów i jego eliminację.

Leczenie

Leczenie gronkowca u psów powinno być kompleksowe. Składa się z terapii ogólnej i objawowej (zewnętrznej).

Ogólne leczenie obejmuje:

  1. Specjalna immunoterapia. Najbardziej skuteczna metoda, najskuteczniejsza we wczesnych stadiach choroby. Stosowane są antygeny i toksoidy gronkowcowe. Są one ukierunkowane na aktywację sił odpornościowych zwierzęcia. Najczęściej stosowany toksoidowy multiwalent gronkowcowy (HSA).
  2. Niespecyficzna immunoterapia. Polega na wyznaczeniu leków immunostymulujących, które zwiększają liczbę fagocytów i limfocytów T.
  3. Leczenie antybiotykami. Co najważniejsze, na Staphylococcus aureus wpływają antybiotyki chinolowe: Enroxil, Baytril, Tsifloks. Biorąc pod uwagę, że patogeny szybko się dostosowują, przepisane leki muszą być połączone z antybiotykami z innej grupy. 2 - 3 różne leki są przepisywane w tym samym czasie.
  4. Wprowadzenie bakteriofagów - specjalne wirusy. Mogą się rozmnażać i żyją tylko w komórkach bakterii. Wirus prowadzi do śmierci patogenu. Ta metoda jest stosowana zamiast antybiotykoterapii lub gdy konwencjonalne leczenie zakończyło się niepowodzeniem.

Objawowe leczenie gronkowca obejmuje:

  1. Irygacja wrzodów, erozji, pochwy i prepuce preparatów enzymatycznych: "lizozym", "chemotrypsyna".
  2. Leczenie ran lekami przeciwbakteryjnymi: "Chlorofil", "Tribaskom".
  3. Nakładanie aplikacji novokainy lub mycie owrzodzonych obszarów roztworem "Dimeksidu".
  4. Eliminacja zewnętrznych reakcji alergicznych za pomocą leków przeciwhistaminowych: Tavegilom, Pipilfenom, Suprastinom.
  5. Eliminacja infekcji ucha poprzez przedmuchiwanie mieszaniny noworodiny i Dermatolu do kanału słuchowego.
  6. Zastosowanie zewnętrznych antybiotyków (w postaci maści, żeli, kremów) w połączeniu z blokadą noworodkową.

Dodatkowe leczenie obejmuje przyjmowanie kompleksów witaminowych. Pokazano również leki mające na celu wyeliminowanie czynników predysponujących: cukrzyca, zaburzenia tarczycy, alergie.

Zapobieganie

Głównym sposobem zapobiegania zakażeniom staph u psów jest szczepienie. W tym celu lek jest stosowany asp.

Aby uniknąć infekcji nowonarodzonych szczeniąt, szczepienie suki stosuje się w 20. i 40. dniu ciąży.

Pozostałe metody są ogólnie zalecane i mogą być stosowane wyłącznie jako dodatkowe środki zapobiegawcze w zakażeniach gronkowcami u psów. Obejmują one:

  • pełnowartościowa dieta zwierząt o wystarczającej zawartości witamin i korzystnych składników;
  • ograniczenia w kontaktach z nieznanymi zwierzętami, zwłaszcza zabłąkanymi;
  • regularne badanie skóry pod kątem alergii, ukąszeń przez kleszcze, pchły;
  • terminowe usuwanie wszelkich chorób.

Infekcja Staphylococcus u psów objawia się różnymi zmianami skórnymi, zatruciem organizmu, reakcjami alergicznymi, zapaleniem ucha, zapaleniem błony śluzowej narządów płciowych. W niektórych przypadkach może być śmiertelne. Leczenie choroby odbywa się w połączeniu z terapią zewnętrzną i ogólną. Zapobieganie polega na szczepieniu i ogólnym wzmocnieniu układu odpornościowego.

Objawy i leczenie gronkowca u psów (czy dana osoba może być zarażona)

Bakterie Staphylococcus w ciele psa są stale obecne, ale choroba nie zawsze się rozwija. Jaki jest powód? Zwykle do zmiany potrzebny jest jakiś mechanizm, który wyzwala chorobę, a takim mechanizmem jest obniżenie odporności. Obserwowano pewną sezonowość choroby. W ciepłym sezonie choroba jest wykrywana częściej. Jest to związane z większą aktywnością psa w lecie, a także z szerokim zakresem komunikacji. Latem jest znacznie więcej osób, które chcą wieczorem spacerować po parku z psami niż zimą.

Staphylococcus u psów

Choroba może rozwinąć się u bezdomnych zwierząt oraz u tych, którzy żyją w idealnych warunkach. Wszystko zależy od ciała psa.

Rozważ główne przyczyny progresji zakażenia gronkowcem u zwierząt.

Główne przyczyny choroby

Najczęstszym powodem jest komunikacja z chorym krewnym. Jednak wiele zdrowych psów pozostaje zdrowych, a u słabych zwierząt choroba zaczyna się rozwijać.

Zwierzę domowe może zarazić się chorym psem.

Jeśli głębiej poznasz naturę choroby, możesz podzielić ją na 2 typy:

  1. Pierwotna postać, w której są bakterie gronkowce, staje się decydującym czynnikiem w rozwoju choroby.
  2. W drugorzędowej postaci okazuje się, że pies w momencie zakażenia gronkowcami miał już inną chorobę, osłabioną odporność. W tej postaci choroba jest dość niebezpieczna. Mogą wystąpić nieprzewidziane komplikacje, stan zdrowia pogarsza się wiele razy. Zakażenie może rozprzestrzenić się na narządy wewnętrzne.

Wygląda jak gronkowiec u psa.

Zakażenie Staphylococcus

Infekcja gronkowcem może wystąpić w wyniku zarażenia zwierzęcia roztoczami lub pchłami.

Choroba często zaczyna się w starszym wieku. Psy w tym momencie nabywają szereg chronicznych chorób, ich odporność jest słaba i nie jest w stanie zwalczać gronkowca.

Często choroba objawia się u starszych psów.

Grupa ryzyka

Jeśli zwierzę ma pewne choroby z poniższej listy, możemy powiedzieć, że należy ono do grupy ryzyka:

  1. Rozwój cukrzycy poważnie wpływa na zdrowie. Wpływ na stawy i całe ciało. Ochrona immunologiczna słabnie, dlatego istnieje ryzyko dodatkowej infekcji w postaci gronkowca.
  2. Niedożywienie, awitaminoza, zwłaszcza brak witamin A, E i grupy B.
  3. Choroby wątroby, w tym pasożytnicze.
  4. Choroba nerek.
  5. Zakażenie przez owady, takie jak pchły i różnego rodzaju kleszcze.
  6. Częste reakcje alergiczne na pokarm, pyłki, kurz.

Jeśli pies głoduje, jest zagrożony.

Znaki Staphylacus

Konieczne jest spojrzenie na zdjęcie, które jest zmianą skóry gronkowca. Z wyglądu można zidentyfikować charakterystyczne objawy i cechy choroby:

  1. Na skórze zwierzęcia pojawia się ropienie w postaci guzka.
  2. Wraz z rozwojem choroby pojawiają się plamy takie jak grzybica. Te miejsca są wyraźnie zaognione, otoczone skorupą. Wełna jest częściowo nieobecna.

Postęp choroby

Jeśli choroba nie zostanie zidentyfikowana w czasie, zaczyna się ona rozwijać, a stan zwierzęcia znacząco się pogarsza.

Stały świąd zakłóca sen, zwierzę swędzi i gryzie skórę w miejscach zmian. Wełna intensywnie wypada, skóra zwierzęcia ma ogromne łyse plamy. Zakażenie może rozwijać się nie tylko na powierzchni. Pojawienie się ogromnych wrzodów sugeruje, że bakterie osadziły się w wewnętrznych warstwach skóry.

Powstały świąd uniemożliwia normalne spanie.

Czy zakażenie jest chorobą dla osoby?

Możesz odpowiedzieć na to pytanie pozytywnie.

Osoby całkowicie zdrowe mogą nie zachorować w momencie kontaktu ze zwierzęciem i przestrzegać wszystkich środków higieny, ale osoby starsze i małe dzieci, osłabione chorobą, wpadają w strefę ryzyka. Konieczne jest odizolowanie psa od nich, a także prowadzenie regularnej obsługi lokalu, w którym mieszka zwierzę. Ponadto zdecydowanie powinieneś pokazać zwierzę weterynarzowi i rozpocząć leczenie tak szybko, jak to możliwe. Jest to jedyny sposób na odzyskanie psa i nie zarażenie się.

Małe dzieci mogą być zarażone przez psa.

Skutki choroby dla psa

Zakażenie groną na łapie.

Choroba prowadzi do silnego świądu skóry, a drapanie może powodować inne choroby skóry:

  1. Dołączoną infekcję uszu można rozpoznać po ropie i nieprzyjemnym zapachu z uszu. Pies zachowuje się niespokojnie, w ciężkich przypadkach dochodzi do paraliżu nerwu twarzowego. Problemy z uszami mogą powodować zapalenie ucha. Kiedy to nastąpi, tkanki ucha wewnętrznego są uszkodzone, owrzodzenia powstają w wyniku erozji. Chorobie może towarzyszyć zapalenie spojówek i katar.
  2. Czesanie miejsc ugryzienia owadów prowadzi do przenikania gronkowca do skóry. Na tle procesów ropnych rozwija się pioderma.
  3. Ciężkie swędzenie u poszczególnych psów powoduje reakcję alergiczną w ciele. W tym samym czasie na skórze widać miejsce podrażnienia (zaczerwienienie) i wrzody.
  4. Jeśli bakterie chorobotwórcze gronkowców osiedlają się na błonach śluzowych, wówczas można wykryć u psów endometrium i pyometra.

Choroba może zmienić zapalenie ucha.

Objawy

Bakterie Staphylococcus są różne i dlatego objawy choroby mogą się różnić.

Na przykład, po zakażeniu Staphylococcus aureus pojawiają się objawy zatrucia pokarmowego.

Objawy Staphylococcus aureus są podobne do zatrucia.

Staphylococcus aureus

Jest to dość niebezpieczna choroba, na którą cierpią młode psy.

Staphylococcus aureus pojawia się częściej u młodych osób.

Ciągłe wymioty i biegunka pozbawiają zwierzę siły, często zwierzęta domowe umierają z powodu odwodnienia. Terminowe skierowanie do kliniki weterynaryjnej może uratować życie. Staphylococcus aureus jest bardzo niebezpieczny dla organizmu człowieka, infekcja pojawia się, gdy wejdzie w kontakt z chorym zwierzęciem.

Diagnostyka

Przed postawieniem diagnozy, weterynarz prześle psa na kompleksowy egzamin. Będziesz musiał zdać liczne testy, na przykład na czołgu. wysiew i biopsja, a także określenie, czy zwierzę ma alergie lub choroby o charakterze autoimmunologicznym.

W celu rozpoznania pies jest wysyłany do badania.

Po dokładnym rozpoznaniu ciała i ustaleniu przyczyn progresji gronkowca należy przystąpić do leczenia.

Leczenie

  1. Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, to wyeliminować swędzenie. W tym celu leki przeciwhistaminowe będą stosowane wewnętrznie i zewnętrznie - Chlorophyllipt, Tribax. Jeśli na ciele zwierzęcia są rany lub czyraki, są one przemywane roztworem Dimexidum. Do kompresów z użyciem novokainy.
  2. Aby pływać, musisz zakupić żel antybakteryjny. Aby osuszyć rany można kupić taniny.
  3. Leczenie infekcji staph nie jest kompletne bez użycia antybiotyków chinolonowych. Najczęściej przepisywane są: Baytril, Tsifloks, Enrosept. Czasami stosuje się leczenie krzyżowe, w którym stosuje się jednocześnie 3 antybiotyki z różnych grup.
  4. Taka ulepszona terapia nie pozwala na przetrwanie gronkowców, ale jednocześnie wpływa na zwierzę. Aby chronić wątrobę, konieczne jest stosowanie jakiegokolwiek leku hepatoprotekcyjnego (na przykład Kars).
  5. Aby organizm psa mógł aktywnie przeciwstawić się zakażeniu gronkowcem, przepisać leki - leki immunostymulujące. Wprowadzenie leku Antifagina we wszystkich przypadkach nie jest uzasadnione, lek ten nie jest skuteczny w przypadku wszystkich rodzajów gronkowców.
  6. W początkowym stadium choroby, gdy infekcja gronkowcem dotknęła tylko powierzchnię skóry, stosuje się pasywną immunoterapię. Aby to zrobić, psu wstrzyknięto specjalną surowicę ze staphylococcus.
  7. Kolejnym skutecznym leczeniem jest wprowadzenie bakteriofaga, który z natury jest wirusem, który pomaga w walce z gronkowcem.

Roztwór Dimexidum przemywa rany i czyraki.

Staphylococcus u psów - objawy, leczenie, zdjęcie

Cześć, drodzy czytelnicy!

Staphylococci należą do rodziny Staphylococcaceae, co dosłownie oznacza winogrona. Ich podział odbywa się w różnych płaszczyznach, uzyskując w ten sposób widoczny efekt kiści winogron. Są gram-dodatnie - przepuszczalne, ponieważ brak im błony zewnętrznej. Staphylococcus u psów jest w stanie żyć całkowicie pod nieobecność atmosfery O2. Jedz materię organiczną. Malowane w kolorach od białego do złotego. Dzięki procesowi życiowej aktywności wywołują choroby obarczone nieodwracalnymi zmianami patologicznymi.

Staphylococcus u psów

To jest patogenna infekcja. To się korzenia i kłaść potomstwo w ciele. Często ta bakteria jest warunkowo patogenna. tj. wywołuje choroby z ostrym osłabieniem odporności. Innymi słowy, gronkowiec jest zawsze w ciele psa, ale jest w stanie oczekiwania na korzystne warunki do manifestacji aktywności. Silna odporność nie daje tej patogennej bakterii takiej możliwości.

Staphylococcus ma formy:

  • Podstawowy. To prowokuje powstawanie innych dolegliwości.
  • Wtórny, zwierzę cierpi na szereg chorób, które osłabiają jego odporność. Ta okoliczność aktywuje bakterie gronkowcowe.

Objawy

Infekcja rozwija się głównie na skórze psów i objawia się pagórkowatymi ogniskami ropnymi lub pozbawionymi ukształtowanych plamek o okrągłym kształcie, obramowanych parchem. W zakażonych ogniskach występuje łysienie. Jeśli czas, aby rozpoznać i zacząć leczyć chorobę, wtedy odzyskiwanie następuje szybko. Z lekceważącym nastawieniem do zdrowia zwierzęcia, choroba przyjmuje skomplikowane formy, a następnie wykrywane są bardziej groźne objawy:

  • Infekcja rozprzestrzenia się na uszy zwierzęcia. Pies zaczyna zachowywać się niespokojnie, z jego uszu śmierdzi, a ropiejące substancje są uwalniane.
  • Na podstawie infekcji ucha często występują zapalenie ucha, zapalenie zatok i zapalenie spojówek.
  • Zapalenie ucha środkowego może powodować zapalenie ucha środkowego, erozję i owrzodzenie błony śluzowej. Krótkotrwałe porażenie nerwu twarzowego (zespół Bella) nie jest wykluczone.
  • Obecność alergii skórnych z powstawaniem krost.
  • Cuchnące ropnie, atakujące skórę, powodują wtórną ropne zapalenie skóry (ropne zmiany skórne), wywołując czesanie zwierzęcia.
  • Infekcja błon śluzowych, pociągająca za sobą zapalenie błony śluzowej macicy i pyometra.

Ponadto jako komplikacja:

  • Zwierzę ma dużo wełny. Powstają duże łyse łaty, które swędzą. Pies śpi z niepokojem i przeczesuje łysiny krwią.
  • Wnikanie bakterii głęboko w skórę powoduje powstawanie wrzątków.

gronkowiec u psów na łapach

Powinien być szczególnie skoncentrowany na objawach Staphylococcus aureus. Jest najbardziej wrażliwy na osoby w młodym wieku z wciąż słabym układem odpornościowym. Oprócz wymienionych powyżej objawów, w Staphylococcus aureus występują silne wymioty i biegunka, które mogą powodować odwodnienie. W tej chorobie wśród psów odnotowano wiele zgonów.

Tak więc, jeśli u psa występują oznaki zakażenia, należy niezwłocznie pokazać go weterynarzowi.

Leczenie Staphylococcus

Jeśli podejrzewasz gronkowca w klinice weterynaryjnej, pies jest w pełni zbadany:

  • przeprowadzić zbieranie biomateriałów do sadzenia;
  • biopsja;
  • test alergii;
  • test autoimmunologiczny.

W przypadku potwierdzenia diagnozy, pies jest przepisywany:

  1. W przypadku podawania doustnego leki przeciwhistaminowe łagodzą swędzenie, powodując drapanie i zranienie. Jeśli tak się nie stanie, terapia będzie skomplikowana ze względu na trudny stan zwierzaka.
  2. Tribraks, Chlorofillipt (stosować zewnętrznie),
  3. Dimeksyd (flush owrzodzenia).
  4. Novocain (kompresuje rany).
  5. Antybakteryjne maści i żele do zewnętrznego zapalenia.
  6. Leki promujące trawienie - lizozym, Himotrypsyna.
  7. Tannin i Protargol (obszary dotknięte suszą).
  8. Antybiotyki.
  9. Immunostymulanty. Antifagina, APS (poliwalentny toksoid gronkowcowy). Serum hiperimmunizacyjne stosuje się zewnętrznie w początkowej fazie choroby. Aby uniknąć uzależnienia od środków immunostymulujących, po pewnym czasie zostają one zastąpione przez inne.
  10. Bakteriofag Staphylococcus - wirus, który dostaje się do organizmu i zabija infekcję.

Surowo zabrania się przepisywania leków osobnikowi - leki zachowują się inaczej w każdym organizmie. Może to prowadzić do smutnych konsekwencji. Ale każdy właściciel psa jest w stanie zapewnić środki zaradcze swojemu psu, aby uniknąć infekcji:

  • Nie pozwól zwierzakowi komunikować się z chorymi i bezpańskimi zwierzętami.
  • Zadbaj o poprawę odporności zwierzęcia - karm je zrównoważonym i zdrowym pokarmem, w tym suplementami witaminowymi.
  • W samą porę zrobić szczepienia.
  • Systematycznie wykonaj badanie skóry. W przypadku uszkodzenia - natychmiast zastosować preparaty antyseptyczne.
  • Staraj się nie stresować swojego zwierzaka.
  • Aby uzyskać przydatne informacje, warto odwiedzić fora miłośników psów.

Leczenie antybiotykami

Przebieg od 3 do 6 tygodni, w zależności od ciężkości zakażenia. Chinolony są skuteczne: Baytril, Enrofloks, Quinocol, Enrosept, Tsifloks, Tsiprinol. Aby zwiększyć skuteczność antybiotyków przepisanych z 3 tytułów z różnych grup. Aby uniknąć przyzwyczajenia, po pewnym czasie zostają one zmienione na inne.

Leczenie środków ludowej

W domu możesz użyć:

  1. Maści.
  2. Enzymatyczny, stworzony z naturalnych substancji pochodzenia zwierzęcego i mający na celu stymulację metabolizmu.
  3. Rozwiązania związane z kauteryzacją.
  4. Sorbenty.
  5. Środki dezynfekujące.

Skutecznym środkiem ludowym jest kąpiel zwierząt domowych, które pływają w wodzie, gdzie dodawany jest ocet jabłkowy, w ziołowym wywarze lub smolistym smole. Dobrze umyć wywarami z łopianu i żywokostu. Skuteczne jest również wytwarzanie okładów z octu jabłkowego. Ale ważne jest, aby wiedzieć, że metody tradycyjnej medycyny są jedynie pomocnicze. Nie mogą wyleczyć tak poważnej choroby, można jedynie złagodzić ogólny stan zwierzęcia.

Gdzie jest gronkowiec

Zakażenie występuje w glebie i powietrzu. Ponieważ psy są bardzo aktywne - dużo chodzą w naturze, komunikują się z innymi zwierzętami, bakterie łatwo przenoszą się na skórę, dostają się do gardła i jamy nosowej. Infekcje występują najczęściej w lecie, kiedy spacery są częstsze i dłuższe. Bardzo ważne jest, aby wracać z chodzenia, by umyć łapy zwierzaka i sprawdzić je pod kątem cięć. Konieczne jest również regularne kontrolowanie skóry i uszu zwierzęcia. Jeśli zostaną znalezione rany, natychmiast potraktuj je roztworem dezynfekującym.

Staphylococcus na skórze

Staph w psach na zdjęciu

Na skórze psa pojawiają się ropowate ogniska ropne lub pozbawione ukształtowanych plam o okrągłym kształcie, obramowane parchem. W zakażonych ogniskach występuje łysienie.

Staphylococcus na łapach

Między palcami łapy pojawiają się wybrzuszenia, które krwawią. Boli psa nie tylko biegać i skakać, ale nawet chodzić. W przypadku zmian chorobowych występuje świąd. Pies praktycznie nie śpi, liże wrzody.

Staphylococcus w uszach

Zapalenie ucha, zapalenie zatok i spojówek występuje na podstawie infekcji ucha. Zapalenie ucha środkowego powoduje zapalenie ucha środkowego, erozję i owrzodzenie błony śluzowej.

Krótkotrwałe porażenie nerwu twarzowego (zespół Bella) nie jest wykluczone.

Rodzaje Staphylococcus u psów

Staphylococcus aureus

Bakterie tego gatunku są namalowane złotym pigmentem, stąd jego nazwa. Charakteryzują się wysoką patogennością, powodując ropienie w prawie wszystkich tkankach i narządach zwierząt. Różnica choroby polega na jej zdolności do wytwarzania koagulazy. Enzym ten ma szkodliwy wpływ na osocze krwi, powodując jego krzepnięcie. W rezultacie istnieje druga nazwa choroby - gronkowiec koagulazo-dodatni. Wszystkie inne typy chorób są uważane za ujemne pod względem koagulazy. Zakażenie diagnozuje się za pomocą testu na obecność koagulazy. Najbardziej podatne na tę infekcję są osoby w młodym wieku o wciąż słabym układzie odpornościowym. W tej chorobie, oprócz objawów ogólnych, występują silne wymioty i biegunka, które mogą powodować odwodnienie i prowadzić do śmierci.

Staphylococcus intermedius

Jest to najczęstszy rodzaj infekcji, która atakuje skórę i błony śluzowe psów. Skuteczną metodą zapobiegania z nim jest wzmocnienie układu odpornościowego. Silny układ odpornościowy zwierzęcia nie daje aktywnym organizmom chorobotwórczym życia.

Czy możesz dostać głupka od psa

Staphylococcus jest przenoszony na psy

Bakterie znajdują się w glebie i powietrzu. Ponieważ psy są bardzo aktywne - dużo chodzą w przyrodzie, komunikują się z innymi zwierzętami, bakterie łatwo przenoszą się na skórę, dostają się do gardła i jamy nosowej. Infekcja tymi bakteriami jest szczególnie powszechna latem, kiedy spacery są częstsze i dłuższe.

Staphylococcus jest przenoszony na człowieka

Staphylococcus. Czy jest to niebezpieczne dla ludzi i czy jest przekazywane ludziom? Tak, to jest niebezpieczne. Tak, jest. Infekcja jest niezwykle niebezpieczna, szczególnie dla dzieci i osób starszych, których odporność nie jest wystarczająco silna. To jeszcze raz przekonuje o znaczeniu szybkiego leczenia zainfekowanych zwierząt domowych.

Staphylococcus aureus u psów: osobliwość i metody leczenia

W środowisku najbardziej powszechnym typem żywego organizmu były zawsze mikroby. Jest ich dużo. Tak bardzo, że duża część biomasy całej planety to bakterie. Na szczęście dla nas i naszych zwierząt domowych nie ma wśród nich tak wielu gatunków chorobotwórczych. Jednak nawet wśród tych drugich występują częste gatunki, które nie powodują chorób w zwykłym stanie. Co więcej, zawsze można je znaleźć na skórze lub w ciele doskonale zdrowych zwierząt. Należą do nich na przykład Staphylococcus aureus u psów.

Częstość występowania w środowisku

Lekarze uważają, że około 25% ludzi na całym świecie ma paciorkowce złote na błonach śluzowych nosa i na skórze. Weterynarze zgadzają się, że u zwierząt częstość występowania tego patogenu jest jeszcze większa i że możemy mówić o 45-60% psów. Tendencja do przewozu jest tym większa im gorsza jest odporność zwierzęcia. Tendencja do tego zjawiska wzrasta w przypadkach, gdy zwierzę domowe było długo (i nie zawsze z powodzeniem) leczone antybiotykami, nie będąc w stanie wytrzymać dawki i czasu trwania leczenia, a także lekami przeciwgrzybiczymi, które same w sobie "zasadzają" odporność. Niestety, w ostatnich latach wszystko się tylko pogarsza: naukowcy donoszą, że patogen ma genom mecA, który dramatycznie zwiększył oporność Staphylococcus aureus na wiele nowoczesnych antybiotyków (stare mogą w ogóle nie działać na nie). Według lekarzy z WHO, w ciągu ostatnich 15 lat śmiertelność wywołana ropnym stanem zapalnym spowodowanym tym patogenem wzrosła o około jedną trzecią (według najbardziej optymistycznych obliczeń).

Prezentujemy tutaj wyniki jednego prostego badania, zorganizowanego przez brytyjskich mikrobiologów. Wzięło w nim udział 736 hodowców, którzy posiadali 830 psów. Osoby i ich zwierzęta biorące udział w badaniu były sprawdzane pod kątem obecności Staphylococcus aureus. Siedemdziesięciu pięciu właścicieli (9,2%) nie chciało zostać samymi "myszami testowymi", ale jednocześnie zezwolono na badanie ich psów. Większość właścicieli (93%) w pełni odpowiadała na wszystkie pytania w ankietach. Ośmiu hodowców miało więcej niż cztery psy.

Po przetestowaniu okazało się, że Staphylococcus aureus wykryto u 174 (24%) osób, a także u 73 (8,8%) psów. W przypadkach, gdy hodowca miał więcej niż jednego psa, patogen stwierdzono u wszystkich zwierząt. W 17% przypadków wykryto nosiciel patogennych szczepów (10% ludzi i 7% psów). U 11% osób wykryto szczepy oporne na antybiotyki, u psów ta sama liczba wynosiła 7%.

Co zaskakujące, żaden z 30 zabłąkanych psów, które również brały udział w badaniu, nie posiadał Staphylococcus aureus, co pozwala na logiczne wnioskowanie na temat związku między występowaniem drobnoustrojów a leczeniem nieodpowiednimi typami leków przeciwdrobnoustrojowych. Przecież nikt nie traktuje bezpańskich zwierząt, muszą polegać tylko na ich odporności.

Czynniki ryzyka

Dlaczego choroba rozwija się? W końcu już napisaliśmy, że w normalnych warunkach mikroorganizm ten nie powoduje patologii? Istnieje wiele czynników predysponujących, pod którymi działanie drobnoustroju może "dostać się do smaku" i pokonać system odpornościowy psa. Po pierwsze, twój pies może mieć kontakt ze zwierzęciem, który jest nosicielem szczególnie patogennych, zjadliwych szczepów Staphylococcus aureus (i około 7% tych, o których pisaliśmy). Czynniki ryzyka obejmują: długotrwałą, niekontrolowaną antybiotykoterapię weterynaryjną, przeniesioną na krótko przed chorobą, operację, a także "banalne" obrażenia, stres, złej jakości żywienie itp. Wszystkie te czynniki znacznie zmniejszają intensywność odporności u zwierząt, w wyniku czego zwierzę wykazuje oznaki choroby.

W większości przypadków kolonie Staphylococcus aureus znajdują się na błonie śluzowej nosa, ust i narządów płciowych. Ponownie, jak wskazano w tabeli, około 7% wszystkich psów to nosiciele. Oznacza to, że nie mają żadnych klinicznych objawów choroby, ale w ich ciałach występuje patogenny szczep Staphylococcus aureus. Podkreślamy, że takie zwierzęta mogą zarazić nie tylko swoich bliskich, ale także ludzi.

"Klasycznym" czynnikiem zakażenia są nieleczone rany i inne zmiany skórne. W niektórych przypadkach (przy stosowaniu nieodpowiednich antybiotyków) pies zachoruje i staje się nosicielem w tym samym czasie. Co ciekawe, jeśli właściciel psa jest nosicielem, jego zwierzę zostaje zainfekowane w około 30% przypadków. Dotyczy to szczególnie "kieszonkowego" pieska, który często jest ściskany, a nawet pocałowany.

Obraz kliniczny

Jak więc stwierdzić, czy Twój pies został zakażony Staphylococcus aureus? Główne objawy:

  • Gorączka przerywana, rzadko stała, typ.
  • W przypadku zajęcia poprzedniej rany duża ilość wysięku jest uwalniana ze swojego kanału.
  • Wszelkie (również wcześniej otrzymane) uszkodzenia skóry natychmiast ulegają stanom zapalnym, skóra wokół tych okolic puchnie i może pojawić się duża ilość wysięku.
  • Skóra może puchnąć niezależnie.
  • Rany, otarcia i inne zmiany skórne bardzo powoli goją się. Czasami "mutują" w głębokie, bolesne, słabo gojące się wrzody.

Ponadto rozwój ciężkich ropni jest niezwykle charakterystyczny dla Staphylococcus aureus, aw niektórych przypadkach nawet ropniaka. To właśnie ten patogen jest bardzo częstą przyczyną śmierci nowonarodzonych szczeniąt i rozwoju patologii poporodowych u suk. W bardzo rzadkich przypadkach patogen powoduje zapalenie dróg moczowych, w uszach może wpływać na oczy i stawy. Zapalenie tej ostatniej, przy okazji, jeśli jest spowodowane przez Staphylococcus aureus, jest bardzo trudne i nie leczy dobrze.

Terapia

Jeśli podczas diagnostyki okaże się, że Staphylococcus aureus jest w ciele zwierzęcia, ale ten jest całkowicie zdrowy i pogodny, leczenie zwykle nie jest wymagane. Nie dotyczy to jednak przypadków, w których pies ma szczególnie patogenny szczep w ciele psa, co stanowi poważne zagrożenie dla ludzi. Jeśli bakteria przypadkowo uderzy w skórę psa, ale jego układ odpornościowy jest w normalnym stanie, patogen zostanie przez niego "przetworzony" w ciągu kilku tygodni. Ale nawet w takich przypadkach nie zaszkodziłoby to dezynfekcji pomieszczeń, w których przebywał pies.

Wskazane jest, aby rozpocząć terapię tylko w przypadkach, gdy pies ma wyraźny kliniczny obraz choroby. Wraz z rozwojem ropni, ropień ropień jest koniecznie otwierany, leczony chirurgicznie, usuwany z uszkodzonych i martwych tkanek, a następnie osuszany, wprowadzając drenaż i maść do jamy ropnia (jak mazidło balsamiczne Vishnevsky). Antybiotyki wybiera się na podstawie wyników ich badań na hodowanej kulturze patogenu. Dawki - szok. Tak więc dawka ceftriaksonu dla chorych psów wynosi około 40 mg na kilogram masy ciała. Okres podawania wynosi co najmniej pięć dni, ale zwykle czas trwania kursu terapeutycznego wynosi około dziesięciu dni.

Ogniska zapalne są płukane roztworami dezynfekującymi (zwykle robi to zwykły 3% nadtlenek wodoru), a następnie wypalane za pomocą aluminiowego ałunu. Dobrze dopasowane i rozwiązanie protargolu. Można go kupić w prawie każdej aptece: ten lek jest sprzedawany tam "pod przykrywką" kropli do leczenia katarowo-ropnego zapalenia błony śluzowej nosa. Ponieważ choroba jest przenoszona na ludzi, leczenie nie powinno zapominać o ich własnym bezpieczeństwie. Aby nie "podnieść", musisz przestrzegać kilku prostych zasad.

Środki ostrożności

Jak już powiedzieliśmy, istnieje kilka sposobów na uniknięcie infekcji ze strony własnego zwierzaka. Opisujemy najbardziej "kanoniczne" z nich:

  • Najprostszym zaleceniem jest uważne monitorowanie czystości rąk (i to nie tylko po rozmowie z psem). Umyć je mydłem i wodą. Jest pożądane - z ekonomicznego. Jeszcze lepiej jest użyć szczotki, uważnie pielęgnując przestrzeń pod paznokciami.
  • Jeśli z jakiegoś powodu nie masz możliwości "polerowania" rąk (np. Jak personel przedszkola), używaj jednorazowych rękawiczek chirurgicznych. A po pracy nie trzeba ich myć! Używane rękawice są wyrzucane, ale lepiej je spalić.
  • Jeśli twój pies jest chory (nawet jeśli jest po prostu pozytywny dla gronkowca), w żadnym wypadku nie pozwól mu spać w tym samym łóżku z ludźmi.
  • Z tej samej "opery": chorych psów nie powinno się bawić z dziećmi, w żadnym wypadku nie należy ich całować.
  • Wskazane jest zbieranie i spalanie kału i moczu chorego psa. Oczywiście, z "płynnymi wydzielinami" nie będzie można "obrócić" tego, ale całkiem realistycznie jest "leczyć" kał. Ponadto, nie pozwalaj choremu na oddawanie moczu w kałużach i innych źródłach wody.
  • Zabawki i przedmioty do pielęgnacji powinny być regularnie dezynfekowane, a przedmioty o niskiej wartości powinny być spalane.

Staphylococcus u psów: jak manifestować, co leczyć

Jesteśmy otoczeni ogromną liczbą mikroorganizmów. Osoba nie może uchronić się przed penetracją do ciała, co możemy powiedzieć o zwierzętach domowych. Istnieje tylko możliwość zminimalizowania wpływu patogennych bakterii na zwierzę domowe.

Czym jest gronkowiec

Aby zrozumieć, jak leczyć gronkowca u psa, musisz dowiedzieć się, co to jest choroba.

Staphylococcus to grupa bakterii o okrągłym kształcie i stabilnym kolorze. Są obecne wszędzie (powietrze, ziemia, skóra, błony śluzowe itp.), A niektóre z ich typów charakteryzują się zdolnością do wywoływania poważnych chorób w pewnych okolicznościach.

Przyczyny infekcji

Ponieważ na skórze i ciele każdego psa istnieje gronkowiec, osłabienie układu odpornościowego może wywołać rozwój zakażenia gronkowcem. Istnieją dwa rodzaje chorób:

  1. Pierwotna - dolegliwość rozwija się z samych bakterii gronkowców.
  2. Wtórny - choroba występuje na tle innej choroby. W towarzystwie różnych komplikacji. Najczęściej występuje, gdy zwierzę podniosło pchły lub kleszcze.

Główne przyczyny pojawienia się gronkowca u psów to:

  • zwiększone stężenie cukru lub węglowodanów we krwi zwierzęcia;
  • brak witamin A, B, E;
  • choroby wątroby i nerek;
  • alergia;
  • osłabiona odporność;
  • rasa nie jest odporna na tego typu choroby.

W jaki sposób objawia się choroba

Pierwsze objawy zakażenia gronkowcem u czworonożnego zwierzaka:

  • pojawienie się ropnych guzów;
  • powstawanie zapalnych okrągłych plam ze skorupą wzdłuż konturu (podobnie jak w przypadku porostów);
  • zwierzę dręczy świąd;
  • strefowa utrata włosów;
  • powstawanie furuncles w pachwinie;
  • zły sen u zwierzęcia (w wyniku podrażnień skóry).

Objawy Staphylococcus aureus są podobne do objawów zatrucia pokarmowego. Charakteryzuje się objawami takimi jak wymioty, uporczywa biegunka. Najczęściej infekcja dotyka młodych ludzi, ponieważ ich układ odpornościowy wciąż znajduje się w fazie rozwoju.

Jeśli u psa występują powyższe objawy gronkowca, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem. On określi rodzaj choroby i przepisać leczenie.

Diagnostyka

Tylko weterynarz po serii badań może zdiagnozować infekcję gronkowcem. Zwierzę hodowano bakteriologicznie w celu określenia rodzaju infekcji, a biopsję dotkniętej skóry można przetestować pod kątem alergii i chorób autoimmunologicznych.

Takie analizy pomagają dokładniej określić źródło choroby i wpływ na jej wystąpienie.

Jak leczyć Staphylococcus u psów

Jak leczyć gronkowca u psów, powiedz weterynarzowi po przeprowadzeniu badań diagnostycznych. Z reguły proces leczenia jest złożony. Zawiera swoistą i niespecyficzną immunoterapię, a także antybiotykoterapię i leczenie objawowe.

  • Określona terapia. Daje maksymalny efekt w walce z chorobą. Podczas tego leczenia lekarze weterynarii stosują toksoidy gronkowcowe i antygeny. Są zdolne do stymulacji układu odpornościowego zwierzęcia w celu zwalczania infekcji. Stosowanie leków zaleca się we wczesnych stadiach choroby, podczas gdy jest lokalne. Najczęściej stosowanymi lekami są: TSA (anastoksyna wielowartościowa Staphylococcus) i surowice antyfiolokokowe.
  • Niespecyficzna terapia. Oparty na użyciu immunostymulantów w celu przywrócenia zdolności układu odpornościowego do atakowania obcych mikroorganizmów. Maksymalną skuteczność leczenia można uzyskać przez stymulowanie limfocytów T i fagocytów.
  • Terapia antybiotykowa. Ponieważ gronkowce mogą łatwo przyzwyczaić się do antybiotyków, psy należy podawać tylko lekom testowanym w laboratoriach weterynaryjnych. Należą do nich grupa chinolonów (baytril, cyfilox, enroxil).

Jeśli twój pies ma post lub zapalenie pochwy, zaleca się przemycie pochwy lub napletka środkami przeciwdrobnoustrojowymi. Leczenie staphylococcus u psów za pomocą środków ludowych jest rzadko praktykowane, ponieważ bardzo trudno jest zdiagnozować chorobę w domu, a jeśli jest zaniedbane, możliwe są zgony.

Jeśli chcesz spróbować pomóc samemu zwierzęciu, możesz użyć następujących przepisów:

  • kąpać zwierzę w wodzie z dodatkiem octu jabłkowego i wywaru ziołowego lub smoły mydlanej;
  • rany z infuzjami łopianu i żywokostu, to przyczynia się do ich szybkiego uzdrowienia;
  • balsam do octu jabłkowego.

Możliwe powikłania

Często przebiegająca infekcja gronkowcowa budzi inne choroby w ciele zwierzęcia:

  1. Infekcja ucha. Charakteryzuje się obecnością nieprzyjemnego zapachu z uszu, ropy.
  2. Pyoderma. Więcej przejawia się jako wtórna infekcja ze względu na fakt, że zwierzę rozrywa pazury gryza pcheł i umieszcza bakterie.
  3. Alergia. Jest to możliwe u zwierząt nadwrażliwych na gronkowce. Towarzyszy mu ropna wysypka i swędzenie.
  4. Zapalenie ucha W trakcie choroby zwierzę rozwija wrzody w uszach. Towarzyszy mu katar i zapalenie spojówek.

Zapobieganie

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia infekcji Staph, potrzebujesz:

  • zapewnić zrównoważone odżywianie zwierzęcia;
  • nie zapomnij o przyjmowaniu witamin;
  • po każdym spacerze sprawdź zwierzaka pod kątem pcheł, kleszczy, zmian skórnych;
  • w przypadku wykrycia ran - proces z antyseptycznym;
  • unikać kontaktu ze zwierzętami bezdomnymi;
  • Jako środek zapobiegawczy należy przeprowadzić szczepienie HSA, szczególnie w przypadku kobiet w okresie ciąży.

Czy możesz dostać gronkowca od chorego psa?

Pytanie, czy dana osoba jest zakażona gronkowcem obecnym u psów, ma pozytywną odpowiedź. Bakterie są najbardziej wrażliwe na dzieci i osoby starsze.

Dlatego przy wykrywaniu pierwszych objawów choroby u zwierząt ważne jest, aby zminimalizować z nią kontakt i natychmiast udać się do lekarza. Tymczasem w domu jeden z członków rodziny musi zdezynfekować pokój.

Niekoniecznie osoba może złapać chorobę od psa. Ona może go wyprzedzić w klinice, gdy ciało jest osłabione.

Infekcja gronkowcem jest bardzo nieprzyjemną chorobą zarówno dla ludzi, jak i zwierząt. Aby nie zaszkodzić zwierzęciu i właścicielowi, należy przestrzegać podstawowych zasad higieny i monitorować stan swojego zwierzaka. Przy najmniejszym podejrzeniu infekcji należy pilnie skontaktować się z weterynarzem.

Czytaj Więcej O Psach

Dlaczego pies nie je suchego jedzenia

Karmienie Większość zwierząt domowych z przyjemnością i szybko jedzą, rozkosznie lizawszy po ostatnim zjedzonym tartaku. Ale niektórzy ludzie jedzą suche jedzenie bez większego entuzjazmu, a nawet odmawiają.

Mój pies stróżujący

Karmienie Dog Blog - My WatchdogRasy psów do mieszkania - 10 najlepszychJeśli mieszkasz w małym mieszkaniu, ale chcesz mieć psa dla siebie, musisz być uważny i selektywny. Ponieważ nie wszystkie rasy psów do mieszkania są odpowiednie ze względu na wielkość, cechy charakterystyczne i rodzaj wełny.

Jakie szczepienia potrzebują psy i kiedy

Karmienie Nadszedł dzień, kiedy w domu pojawił się długo wyczekiwany szczeniak! W jednej chwili życie stało się trochę lepsze, rozświetlona nową energią, zabawą i miłością.